Kemaliye (Eğin)’de Tarihi Medresenin avlusunda bulunan çeşme.

Si hace unos días amanecíamos con la terrible noticia de que el Tribunal Constitucional estaba claramente infiltrado por las perniciosas ideas de los terroristas, esta semana se ponen las cosas peor.

En los últimos días me he encontrado con esta noticia .

¿Qué esperanza nos queda a los ciudadanos de bien? ¿Cómo se han podido colar las ideas de los enemigos del país en los tribunales?

Todo forma parte del entorno del entorno del entorno… lo cuál es preocupante. Hasta mi vecino puede ser parte de algún entorno. Rubalcaba siempre lo supo.

]]> http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/26/el-suprem-rebaixa-les-penes-pel-macrojudici-1898-pero-la-majoria/ Tue, 26 May 2009 20:56:28 +0000 Humbert http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/26/el-suprem-rebaixa-les-penes-pel-macrojudici-1898-pero-la-majoria/ http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/18/lexercit-amb-patxi-lopez-el-suprem-contra-alfonso-sastre-i-la-solidaritat/ Mon, 18 May 2009 01:14:19 +0000 Humbert http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/18/lexercit-amb-patxi-lopez-el-suprem-contra-alfonso-sastre-i-la-solidaritat/ http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/12/sabino-ormazabal-escriu-sobre-nou-anys-de-malson/ Tue, 12 May 2009 22:17:28 +0000 Humbert http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/05/12/sabino-ormazabal-escriu-sobre-nou-anys-de-malson/ http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/04/30/set-bascos-mes-del-1898-a-la-preso-sabino-i-uns-altres-set-pacifistes-de-la-fundacio-zumalabe-absolts/ Thu, 30 Apr 2009 20:48:46 +0000 Humbert http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/04/30/set-bascos-mes-del-1898-a-la-preso-sabino-i-uns-altres-set-pacifistes-de-la-fundacio-zumalabe-absolts/ http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/04/22/el-grup-barnils-torna-a-reclamar-la-llibertat-per-als-condemnats-del-1898/ Wed, 22 Apr 2009 13:10:14 +0000 Humbert http://dietarihumbert.wordpress.com/2009/04/22/el-grup-barnils-torna-a-reclamar-la-llibertat-per-als-condemnats-del-1898/ http://islamvesehir.wordpress.com/2009/03/02/eksisozlukte-egin/ Mon, 02 Mar 2009 14:33:45 +0000 hd http://islamvesehir.wordpress.com/2009/03/02/eksisozlukte-egin/

eğin: sirt. (bkz: halk dili)

sesli bir harf ile ba$layan bir ek aldiginda i harfi du$er: egnime, egnin vs…

(tsan chan, 18.09.2001 18:20)
#664100 !?

erzincanın bir ilçesi.. yeni adı kemaliyedir..

(386 dx, 16.12.2001 17:50)
#851206 !?

aynı zamanda “cennet gibi bahçe” anlamına da gelmektedir.

(sukedisisu, 16.04.2002 20:42)
#1188858 !?

memleket kasaplarının büyük çoğunluğunun çıktığı yer. kasaplar cemiyeti başkanı bile eğin’lidir.

(taifu, 21.10.2002 01:00)
#1696620 !?

osmanlı dönemimde kasap kethüdalığı eğin e verilmiştir. bu yüzden bugün de kasaplar, sanırım bir gelenek olarak ,eğinli olur genellikle.

(hodigetria, 10.07.2004 10:08)
#4972564 !?

eğin de kendinizi dut cennetinde gibi hissedersiniz. heryer dut ağacıdır. ancak kara dutağacı daha azdır. yerleri tespit edililerek , bilumum yerinizde iz bırakan kara dut lekeleri sizi ele verinceye kadar, bu kutsal yerler eşten dostan saklanır.

(hodigetria, 10.07.2004 10:14)
#4972581 !?

(hatalı olarak) ermenice olduğu düşünüldüğünden 1922′de adı kemaliye olarak değiştirilmiş ilçe. ermenice olsa n’olur? o da ayrı. (bkz: turkce olmayan yer adlarini degistirme kampanyasi)

(pasif siyasetci, 03.08.2004 12:11 ~ 12.04.2005 12:01)
#5248006 !?

erzurum kongresine telgraf çekerek “500 atlı ile emrindeyiz paşam” diyen halkını unutmayan mustafa kemal savaştan sonra bir plaket göndererek ilçeye kendi adını vermiştir. halk bunu unutmaz ancak eğinide unutmaz. bugün ilçede belediye binasındaki tabelada “kemaliye (eğin) belediyesi” yazmaktadır. halkı gurbetçidir.

(ekonomikus, 25.09.2004 22:44)
#5851206 !?

(bkz: eğin türküleri)

(pasif siyasetci, 12.01.2005 16:38)
#6664423 !?

eski kuşakların kemaliye demediği, eğin adını ısrarla koruduğu gözlemlenmiştir. eğin, kasap yetiştirme işlevinin yanı sıra fotoğaflarıyla dünya çapında bir başarı yakalayan bir fotoğrafçı olan sıtkı fırat’ı da yetiştirmiştir.

(ben ruhi bey nasilim, 21.01.2005 03:04)
#6719844 !?

kul nesimi’nin
“ben melâmet hırkasını
kendim geydim eğnime
âr u namus şişesini
taşa çaldım kime ne”
dörtlüğünde de geçtiği gibi “sırt, omuz, beden” manalarina gelen kelime.

(pasif siyasetci, 25.01.2005 15:42)
#6746662 !?

ya kasap ya kuyumcu yetiştiren memleket..

(386 dx, 16.01.2006 02:39)
#8941163 !?

eginli birinin gitmesek de görmesek de o köy bizim köyümüzdürün burası için söylendiğini söylediği, halkının çoğu dağılmış olan ama memleketlerine bağlılıkları şiddetle süren bir yerleşimmiş.

(anxiety, 25.11.2006 13:02)
#10305017 !?

sisli dolaylarina kapici ve belediye baskani da yetistirmis bir memleket. insani caliskandir, durusttur gordugum kadari ile..

(gobel, 25.11.2006 13:45)
#10305143 !?

vakti zamaninda buyuk sehre gocen halkinin kasapligin yani sira, kagitci, komurcu ve dag koylerinde yasayanlarin da ozellikle mobilyaci oldugu; her yere degen sinirlari nedeniyle vakti zamaninda malatya, elazig, diyarbakir ve sivas hudutlarinda olan ancak su an yasayan halkin buyuk cogunlugunun bile merkezini hic gormedigi erzincana bagli ilce.

(zizuzi, 28.09.2007 02:19)
#11236134 !?

sadece eski kuşakların değil, yeni kuşakların da ne eğin ne de kemaliye adından vaz geçebildiği “bir küçük şehir”. ısrarla eğin yahut kemaliye adını kullanmama gibi bir şey söz konusu değildir, eğinliler iki ada da gönülden bağlıdırlar. unesco’nun dünya mirasına dahil ettiği, avrupa birliği’nin türkiye’nin yedi bölgesinde bulunan korunması için proje başlatılan yedi yerleşim yerinden birisi. ahşap işçiliği ve kapu tokmaklarının ayrıksılığıyla dikkat çeken evleri, yemyeşil doğası, her sene düzenlenen uluslararası doğa sporu şenlikleri ile bir cennettir. trt, programlarında türkülerin ait oldukları yöreleri (yüzde doksan) il bazında sayarken il olmamasına rağmen eğin türkülerinin ait olduğu yer* özellikle belirtilir. tübitak’ın doğa okulu projesi yine eğin’dedir zira tübitakça söylenene göre çok dar bir kesimde doğu anadolu’nun bulunabilecek en zengin ve renkli faunasına sahiptir.

(beccaria, 15.11.2007 00:01)
#11653390 !?

tübitak’ın kemaliye(eğin) doğa okulu için şu sayfaya bakılabilir: http://dogaokulu.net/

(beccaria, 15.11.2007 00:10)
#11653579 !?

(bkz: kemaliye)

(beccaria, 15.11.2007 00:11)
#11653602 !?

Eğin Dedikleri Bir Ufak Şehir

 Eğin dedikleri bir ufak şehir
Ana ben cahilem çekemem kahir
Yediğim içtiğim ağuynan zehir
En gel ağam en gel Eğinli misin
Sılaya gelmeye yeminli misin

Eğin’in küçük bir şehir olduğunu söylemem, kasabalarına düşkünlükleriyle tanınan Eğinlileri sevindirir. Gerçi benim hatır tarafı ağır basan sözüme ihtiyaçları da pek yoktur. Alman gezgin Moltke, Eğin’i Amasya şehri ile kıyaslayıp Eğin’in Amasya’ya göre daha azametli ve daha güzel olduğuna karar vermiş. Ona göre Eğin’in dağları Amasya dağlarından daha heybetli, nehri ise Amasya’nın nehrinden daha ehemmiyetlidir.

Erzincan’ın güneybatısında Fırat vadisinde kurulan Eğin’le ilgili bilgiler 2. yüzyıla kadar gidiyor. Eğin’e ilk gelip yerleşenlerin Kafkasya üzerinden Anadolu’ya inen Orta Asya Türkleri olduğu söyleniyor. Kasaba sonraki dönemlerde Pers ve Roma egemenliğine geçmiş. Malazgirt savaşının ardından sırasıyla Selçuklu, İlhanlı ve Akkoyunlu devletlerinin yönetimine giren Eğin, Çelebi Mehmet zamanında Osmanlı topraklarına dahil edilir. Yavuz Sultan Selim döneminde Eğinlilere İstanbul’un “et kethüdalığı” verilir. İstanbul’daki Eğinlilerin bugün bile genelde şarküteri ve kasaplık işiyle uğraşmaları buradan geliyor.

Eğin’in isminin anlamına dair çeşitli rivayetler var, ama en anlamlısı “su kaynağı” diye açıklama getirileni. İlçe’de Kadıgölü, Sırakonak köyü suyu, Ziyaret suyu ve Miran çayı mevcut. Miran çayı demişken, bu çayda “gökkuşağı” denilen ve dünyada nadir bulunan bir alabalık türü yaşadığını belirtmek lazım. Gelgelelim Kadıgölü, hakkında daha uzun bir cümle kurulmayı hak ediyor. Kadıgölü ilçenin yaslandığı dağın bağrından çıkıp, adeta bütün sokakları ziyaret eder; tarihî Orta Camiinin yanından geçer, evlerin altına iner ve depolarına soğukluk verir, bahçe-avlu sulayıp çeşmelerden akar, havuzlar doldurur, değirmen döndürür. Etrafı yemyeşil bir mesire alanıdır. Gür çıkan her kuş sesinde onun katkısı vardır. Treaking yapanlar onu takip ederler. Yamaç paraşütçüleri dağcılar, dağ bisikletçileri yamacında durup dinlenirler…

Cumhuriyet döneminde Kemaliye ismini alan Eğin, Osmanlı yönetiminden beri bir türlü paylaşılamayan bir ilçe. Uzun süre Diyarbekir ve Sivas eyaletlerine bağlı bir kaza olarak yönetilmiş. Sonra Elazığ’a, daha sonra Malatya’ya bağlanıp en sonra Erzincan’da karar kılınmış.

Bir gün Eğin’e varıp Karayop denilen en yüksek tepeden kuşbakışı bakacak olursanız göreceğiniz manzara şu olacaktır: Yalçın dağların ortasında evlerin ucun ucun kendini gösterdiği zümrüt yeşili bir yerleşim yeri ve oraya set olmuş koca Fırat! Ya, Karayop’dan Eğin’e bakarken zamanın nasıl geçtiğini anlamayıp akşamın karanlığına yakalanılmışsanız? O vakit tasvir farklılaşır: Kararmış dağların ardında gurûp zamanının mahzun bir kızıllığı vardır, evlerin yanan ışıkları o simsiyah dağların önünde ateş böcekleri gibi parlamaktadır. Fırat ise karanlığı ortadan ikiye bölen girintili çıkıntılı bir aynadır.

Karayop tepesi, Yeşilyamaç köyünde. Yeşilyamaç’ta tarihî cami ve tarihî han bulunuyor, Yaka köyünde ise kale kalıntıları… Apçağa, özgün mimari dokusunu halen korumakta olup çarşısı, evleri ve sokakları ile ilçenin en büyük köylerinden biridir. Peki, Apçağa köyünde evlerin ve sokakların korunmuş olmasından bahsetmek çok mu önemli?

önemli, çünkü Eğin’in başta gelen özelliklerinden birisidir evleri; herkesin doğup, büyüyüp, ölmek isteyeceği kadar güzel olan bu evler, insana derin bir huzur verir…

Çoğu eğimli araziye yaslanmış Eğin evleri, ekseri üç katlıdır. Evlerin alt katları “hizmet katı” olarak kullanılmaktadır. Bahçe ile bağlantısı bulunan bu kattan soğukluk, kiler ve odunluk olarak istifade edilir. Ana katlar, taş duvarın üste ahşap olarak inşa edilmiştir. Bu katların ilkinde Divanhane, selamlık, sofa ve mutfak bulunur. Üst katlarda genel olarak yatak odaları vardır. Son katın üzerinde, rıhtım ismi verilen, döşemeyle kaplı damlar ise, tarımsal ürünlerin işlenmesi ve kurutulması amacıyla kullanılır.

Zengin ailelerin evleri ile fakir evleri arasında önemli farklılıklar yoktur. Bir farklılık sayılacaksa, kat sayısı ve boyutuyla alâkalı farklardan bahsedilebilir.

Evin direkli oda denilen selamlık odaları ayrı girişi ve servis mekânları ile diğer bölümlerden ayrılır. Kemaliye evlerinde tüm oturma mekânları Fırat’a bakar. Eğimli arazideki set set yapılanma, evlerin birbirinin manzarasını kapatmasını önler. Manzaraya bakan oturma odaları, evin diğer yerlerine oranla daha çok pencereye, vitraylı tepe pencerelerine, cumbalara ve çıkmalara sahiptir. Yaz boyunca oturulan (ortak mekân) divanhane, cepheden dışarıya en fazla çıkması olan yerdir. Onu selamlık ve odalar takip eder.

Ahşap katlar saçakla biter. Saçak aynı zamanda bir balkon korkuluğudur. Evin rıhtım ismi verilen dere taşı kaplı düz damı, (diğer ismi yetme) işlevsel bir alandır. Pestil, tarhana, dut, elma, reyhan evin bu üst kısmında kurutulur. Evin rıhtımında, depolama ve yazın oturmaya müsait kapalı mekânlar da bulunur, ki buraya “kaçak” ismi verilmiştir.

“Eğin dedikleri küçük bir şehir;” ama incelikleri, küçük ve hikmet dolu ayrıntılarla devâsa bir kültürün izlerini taşıyor:

Eğin evlerinde mutfak kapısı, evdeki diğer kapılara göre kısadır. Mutfak kapısından içeriye girecek kişi, kapının alçak olmasından ötürü başını eğmek zorunda kalacaktır. Bundan maksat ise mutfaktaki nimete saygıdır.

Evlerin dış kapı kanatlarının üzerinde, dövme demirden yapılmış kapı tokmakları bulunur. Dantel gibi işlemeli tokmaklar yine dantel gibi işlemeli aynaların üzerinde yer alır. Erkeklerin, kadınların ve misafirlerin kullanacağı tokmaklar ayrı ayrıdır. En üsteki kapı tokmağı, yabancı erkek misafirler için olup kalın ses çıkarır. Alttaki tokmağını ise ev halkı ve kadın misafirler kullanır, onun çıkardığı ses incedir. Çıkan bu seslere göre evdekiler gelenin kim olduğunu anlayıp ona göre bir davranış ve hazırlık içerisine girer…

Evlerinin içerisindeki dolaplar, yüklükler, merdivenler, çiçeklikler hatta davlumbazlar ahşaptır. Doğanın ve sanatın simgesi ahşap…

Eskiden neredeyse her Eğin evinde bir halı tezgâhı varmış. 1887 yıllarında İran’dan gelip ilçeye yerleşen göçmenlerin başlattığı yerli halkın da benimseyip sürdürdüğü halıcılık, yirmi-yirmi beş sene öncesine kadar yöre ekonomisine büyük katkı sağlamış. Gel gör ki, şimdilerde Eğin halıcılığı geçmişteki görkemli günlerini arıyor…

Eğin halılarının atkı ipliği, mavi boyalı ve kenar püskülleri aynen saç örgüsü gibidir. Diğer yörelerin halıları dokunduktan sonra kesim ve tıraşlama yapılarak yıkanırken, Eğin halısına tezgâhtan çıktıktan sonra herhangi bir işlem uygulanmaz.

Eğin halısında bir santimetre karede 36 ilmek vardır. Halının kalınlığı genelde 8 mm’dir. Dokumada 2.5 numara yün ipliği, atkısında ve çözgüsünde 20 numara pamuk ipliği kullanılır. Çözgüsü ve atkısı 15 kattır.

Eğin’in bir de “gazenne”si var. Geçmiş günlerde o da yine halı dokumacılığı gibi oldukça yaygındır Eğin’de. Gazennenin ham maddesi pamuk ipliği. Çevre il ve ilçelere satılan gazenneden erkeklere pijamalar gömlekler, kadınlara entariler, şalvarlar dikilir; gazenne ayrıca sofra bezi olarak kullanılırmış. Şimdilerde gazenne, sadece kültürel bir değer…

Yemeni de gazenne gibi sadece düğün, kına gecesi gibi eğlencelerde giyilir; sonra özenle kaldırılır evin nadide bir köşesinde sergilenmek üzere. Eğin yemenisi tek tiptir, kalıplarda sağ ve sol olarak ayrım yapılmaz.

Yaz olunca ara ara yerli ve yabancı turistler geliyor Eğin’e. İlçeyi baştan sona geziyorlar. Kemaliye Etnografya Müzesi’ne uğruyorlar. Maharetli olanlar Fırat üzerinde rafting ve su kayağı yapıyor. Daha fazla açılınca birden bire karşılarında dehşetengiz Karanlık Kanyon’u görüyorlar. En emniyetlisi olta balıkçılığı…

Eğin’e turistler gelir, gezginlerin yolu düşer, ama Eğinliler de gezgin olup düşmüşlerdir yurdun dört bir yanına. Yüreklerinde gurbet acısı, dillerinde firaklı türküleri vardır. Aşağıdaki türküyü önce İstanbul, sonra Malatya’da avukatlık yapan Eğinli bir arkadaşımdan duymuştum.

Yeşil kurbağalar öter göllerde
Kırıldı kanadım kaldım çöllerde
Anasız babasız gurbet ellerde
Ya ben ağlamayım kimler ağlasın
Şu garip gönlümü kimler eğlesin

Eğin dağlarında güller bitmiyor
Viran bahçelerde bülbül ötmüyor
Yârimin sevdası serden gitmiyor
Gel ağam gel de yine git
Akan gözüm yaşın sil de yine git

Eğin’in etrafı dağdır meşedir
İçinde oturan beydir paşadır
Yüzelli mahalle beşyüz köşedir
Gel ağam gel ağam olma yalancı
Benim ahım eder seni dilenci

Türküler, Kemaliye Folklor ve Turizm Derneğinin fasıl heyetince icra ediliyor. Fasıl heyetinin birçoğu memur ve esnaftan oluşuyor. Eğin türküleri klarnetsiz can bulmaz; başta klarnet olmak üzere kanun, keman, tambur gibi çalgılar eşliğinde çalınıp söylenir. Dinleyenler eğleniyor, ama bir taraftan da gözyaşlarını gizlemeye çalışıyorlar. Gurbet zor şey…

Ey Eğin’in sokaklarında dolaşan misafir kişi, dikkat et o taş döşemeli sokakların, inilen merdivenlerin, yüksek ceviz ve dut ağaçlarının, muhteşem evlerin, Fırat’ın ve dahi dağların büyüleyici bir tarafı vardır. Bil ki Eğin’de yaşadığın bir gün, bu zamana ait değildir, sen bir masal diyarında birden bire kayboldun!

www.izdiham.com

Seguramente habrá sorprendido la noticia en Valladolid. No nos referimos a la sentencia del juez contra la presencia del crucifijo, sino el hecho de que el artífice principal de esa lucha sea un antiguo trabajador del diario abertzale y proetarra, EGIN. Alguien tenía que decirlo. Y ahí tienen la noticia que aporta InterEconomía Televisión.

El caso es que la noticia ha dado un giro inesperado gracias a InterEconomía. Estamos ante un excelente trabajo de investigación, en la línea que ya nos tiene acostumbrados. ¡Ah, que nadie se sorprenda!.

Nuestro amigo Caballero ZP nos invitó a difundirlo en nuestro blog y no solo lo hemos incluido, sino que lo servimos a toda la red y a los cientos de enlaces disponibles. Vamos a convertir la noticia en la más vista y en la más leída, pese a quien pese.

El blog de Caballero ZP ha hecho un extraordianrio servicio a la noticia y, de cara al mundo bloguero, se ha convertido en el banderín de enganche de ésta y de otras muchas noticias.

Así nos lo cuenta en su blog: “En este reportaje descubrimos que el individuo que emprendió esta lucha contra los crucifijos, Fernando Pastor, es un ex trabajador del diario etarra Egin, y como cuenta el mismo en el reportaje de cámara oculta, visita frecuentemente a sus compañeros que permanecen presos por la colaboración con la banda asesina ETA“.

Los medios de comunicación radicales se han hecho eco de la sentencia contra el crucifijo del Macías Picavea. No ha faltado el típico ignorante, concejal de Izquiera Hundida, que también ha reclamado la desaparición del símbolo del frontal del Salón de Plenos del Ayuntamiento de Valladolid. También en Zaragoza pretendieron montar ‘garabatos’ desde la izquierda radical.

Pero lo que queremos saber es qué van a decir los medios de comunicación de Pucela sobre la pertenencia, en su día, a EGIN y al mundo abertzale del denunciante y beligerante contra el símbolo católico.

Recordemos que el denunciante sigue vinculado al mundo abertzale con sus visitas a etarras encarcelados. ¿O es que el beligerante ha decidido seguir la doctrina de Cristo? ¿Recordáis aquello de visitar al enfermo, reconfortar al preso, dar agua al sediento,..? ¿Alguien obrará el milagro de la conversión del ‘eginero’ Pastor? ¿Habrá que poner la nuca una vez más?

Todos hemos oído hablar de la polémica sentencia que obligaba a un colegio de Valladolid a quitar los crucifijos de las aulas, al igual todos conocemos que dicha sentencia ha sido recurrida por la Junta de Castilla y León, eso si después de meditarlo en exceso y de verse casi obligada. Aunque creo que no es el momento de reproches, y si de hacerle llegar las felicitaciones por defender el sentido común.

Crucifijos,
escuela,
ETA,
Fernando
Pastor,
Egin,
colegios,
Valladolid,
Sentencia

Oğay Eğin oldu mu O-gay Egin

Ergenekon davasinin yararlari da yok degil tabii; bak bak Ilhan abijim’in telefon konusmalarina gore Aksam gazetesinin “hic bilmeden fikir sahibi olma”nin canli ornegi, New York ve Londra’nin kenar mahallelerinde adeleli zencilerin ve yakisikli George Clooneylerin askindan done done kulturlenmis de gelmis hormonlu yumusakca Oray Egin de tescilli ibneymis. “Zaten isminden, tipinden, hal ve hareketinden, Turk halkina tepeden bakisindan, yabanci tarragina hayranligindan belli..” diyeceksiniz, ne derseniz deyin bundan gayri Ogay Oray benim en harbi kankamdir buradan ilan ediyorum. Oraycim, ay kiz opuyorum o kofte yanaklarindan..

Aha da referanslarim:

bu biiiir

http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=725029&title=telefonlari-dinlenen-ergenekon-saniklarinin-sirlari-ortaya-dokuldu

(15.2.2008 – İlhan Selçuk ve İbrahim Yıldız görüşmesi)

İlhan: Bi şey söyleyecektim sana bu, O… E… diye bir çocuk var Akşam.

İbrahim: Akşam gazetesi.

İlhan: O, bugün böyle bir din yazısı yazmış, yani din tehlikesi üzerine, aleviler, Sivas mivas okumadıysan bir göz at..

İbrahim: Zeki çocuktur, zekidir ama biliyorsunuz homoseksüeldir ama zeki çocuktur.

İlhan: Hı öyle imiş, öyle şeylerde, iyi şeylerde yazmıyordu falan, fakat bu yazısı iyi.

Bu da ikiii

George Clooney’le aynı binada

Londra’daki The Dorchester oteline girerken kapıdaki onlarca paparazzi’den ünlü birinin de burada konukladığını anladım geçen gün….

Resepsiyona kapının önündeki gazetecileri sordum, “Çünkü burada ünlü biri kalıyor” dedi ama kim olduğunu söylemedi. “Erkek mi kadın mı” diye sordum, “Erkek” dedi ve o saatten itibaren otelin içinde dedektiflik turlarım başladı. Oda temizleyenlerden valet’lere, porter’lara kadar herkesle muhabbet açarak kim olduğunu tespit etmeye çalıştım. (tabi tabi, erkeginin kokusunu aldin ya, kacar mi degil mi Oraycim)
…“Erkek olan, neydi adı, hani oyuncu” diye oltamı salladım ve George Clooney olduğunu öğrendim.

Öğrendim de iyi mi oldu?

Başladı bende bir panik… Clooney’le aynı binada olmak… Ya yan odadaysa? Ya asansörde karşılaşırsak? Ne yiyor, ne içiyor, kiminle kalıyor, bizim gibi insan mı acaba? Dorchester’dan ayrılamaz oldum.. (ayrilmazsin tabi, seni kaşar seni)