Door jinse jaana hai…..

Kareebiyaan unka hi peecha kyun karein?!

Dard jinse milta hai…..

Dil unhi se muhobbat ka zidd kyun karein?!

Mili bikhri yadein jis rishtein se humein,

Dor uske itne mazboot kyun hai?!

Bhaagtein hai jis rangeen duniya se,

Uski parchaayi humare sang kyun chalein?!

Jaantein hai who wafa ke kaabil nahi hai,

 Par unko dhooka dena shariyyat kubool na karein!

ह्स्तीका तेरी मुझको एह्सास हो गया है,

तुम कहां हो मेरे मालिक तुझे ढूंढूं कहां कहां मै.

तुम राम हो मंदिरमें या खुदा हो मस्जिदमें,

तुम साहेब हो गुरूद्वारे या ईसु हो गिरजाघरमें,

तुम एक या जुदा हो तुझे ढूंढू कहां कहां मै,

ह्स्तीका तेरी मुझको एह्सास हो गया है.

तुम कणमें हो या पर्वत में धरापे हो या गगनमे,

मुझमें हो या सभीमें समजना पाया कभी मैं,

तुम जीव हो या शिव हो तुझे ढूंढू कहां कहां मै,

ह्स्तीका तेरी मुझको एह्सास हो गया है.

मुझे रोना है बहुत रोना तेरे कदमो में सर झुकाकर,

फिर गोदमें उठालो जब चाहे मुंझे उठाकर,

तुम माता हो या पिता हो तुझे ढूंढू कहां कहां मै,

ह्स्तीका तेरी मुझको एह्सास हो गया है.

तेरा “साज” बुला रहाहै आवाझ दो कहां हो,

तेरा रूप होतो मुंझको दिदार करादो मुंझको,

ये आंखे तरस रहीं है,तुझे ढूंढू कहां कहां मै,

ह्स्तीका तेरी मुझको एह्सास हो गया है.

*********************************

राग – दरबारी कहानडा, मालकौंश, सारंग

“साज” मेवाडा

ਸਾਡੇ ਬਣਦੇ ਮਜ਼ਾਕ…

ਉੱਡਦੇ ਵਿਚ ਬਾਜ਼ਾਰ…ਚੰਗੇ ਤੈਨੂੰ ਲਗਦੇ,

ਸਾਡੇ ਸੁਪਨੇ ਹੁੰਦੇ ਖਾਕ…

ਹੁੰਦੇ ਦਿਲ ਚੋਂ ਖੰਜਰ ਪਾਰ…ਚੰਗੇ ਤੈਨੂੰ ਲਗਦੇ,

ਪੱਕੀ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ‘ਜਿੰਦ’ ਬਣ ਬੈਠੀ ਗਾਹਕ…

ਨਿੱਤ ਹੁੰਦੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ…ਚੰਗੇ ਤੈਨੂੰ ਲਗਦੇ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਫਰੇਬ…

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਕ ਨਾ-ਪਾਕ…ਓਹੋ ਯਾਰ ਚੰਗੇ ਤੈਨੂੰ ਲਗਦੇ…!!!

-ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਸ਼ਰਮਾ***

.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥´¨`♥•.¸¸.•♥´¨`♥•.¸¸

Saade bande mazaak…

ud-de wich bazaar…change tainu lagde,

Saade supne hunde khaak…

hunde sine chon khanjr paar…change tainu lagde,

Pakke drdaan di ‘Jind’ ban baithi gaahk…

nit hunde saade utte war…change tainu lgde,

Jinhaan diaan akhaan ch fareb…

jihnaan da ishk na-pak…oho yaar change tainu lagde…!!!

-Nivedita Sharma***

Ishq mein koi khudko kya sambhale….

Hosh rehta hi kaha hai insaan ko?!

Jab madira usko pilaye!

It’s a long time i write a word on my blog, as I was passing through another U-Turn in my life and it was not less than a transition period of life. After this transition, I was comparing the ideas of my mind pre and post the transition.

Same life but not as easy as before ,

Same world but new and different thoughts,

Same salary but different financial planning,

Same tasks but changed priorities,

Same intentions but mixed emotions,

Same surroundings but Indifferent feelings ,

Same bike but different routes and co-bikers ,

Same social networking sites but different status ,

Same movie halls but different timings,

Same shopping malls but different shopping preferences,

Same restaurants but different…….. ,

Same office but different moods to come,

Same friends but changed way of enjoying their company,

Same gossips but totally changed topics,

Same eyes but different approach to see,

Same weekends but different celebrations,

And a lot More same things but different ways to deal with them

Guys, I have not undergone a shock therapy or came out of a coma, I just passed a phase of my life which took my bachelorhood

I AM MARRIED NOW………………………………..!!!!

And i am remembering a song “Jane kahan gaye woh din…..?”

GOD bless all…..

.

ਜਦੋਂ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲ ਰਹੇ ਮੇਰੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ…

ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੱਦ ਲਿਆ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਨੂੰ l

ਅੱਜ ਵੀ ਓਵੇਂ ਹੀ ਖਿੰਡਿਆ ਪਿਆ…

ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦਰਿਆ ਨੇ ਜੋ ਸੀ ਬੰਨ ਤੋੜਿਆ,

ਆਖਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵੇਲੇ ਜਦ ਤੂੰ ਸੀ ਮੁੱਖ ਮੋੜਿਆ l

ਕਿੰਨੀਂ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਤ…

ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਦੀਦ ਹੋਈ ਸੈਂਕੜੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ l

ਤੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਨਾਮ ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਨੇ…

ਬੱਸ ਫ਼ਰਕ ਇੰਨਾ ਕਿ ਓਦੋਂ ਜੁਬਾਨ ਤੇਰੀ ਸੀ,

ਤੇ ਅੱਜ ਲੋਕੀ ‘….’ ਆਖ ਬਾਲਾਉਂਦੇ ਨੇ l

ਬੋਹੋਤ ਮਨ ਕਰਦਾ ਕਿ ਮੁੜ ਆਵੇਂ ਤੂੰ ਓਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ…

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨੈਣ ਵਣਜਾਰੇ ਨਿੱਤ ਲਾਉਂਦੇ ਸੀ ਵਣਜ ਤੇਰੀ ਦੀਦ ਲਈ l

ਪਰ ਨਹੀਂ…!!!

ਇਹ ਮੁਮਕਿਨ ਹੀ ਨਹੀਂ…!!

ਤੇਰੀ ਹੀ ਖਾਤਰ ਤਾਂ ਮੈਂ ‘ਬੇਵਫਾ’ ਬਣੀ…

ਛੱਡਿਆ ਸੀ ‘ਉਸ ਰਸਤੇ’ ਤੈਨੂੰ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ…

ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰੀਂ…

ਮੈਨੂੰ ‘ਪ੍ਰੀਤ ਵਿਛੋੜਾ’ ਤਾਂ ਸੁਹਾ ਗਿਆ …

ਪਰ ਵਫਾ ਤੇਰੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਨਾ ਸਕੀ…!!!

-ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਸ਼ਰਮਾ***

Jhilmilatein shehroon mein ,

Rasta bhatak gaye !

Apni hi thi woh gali ,

Jane kab woh log anjaan ban gaye !

Kisi mukaam ki talaash mein nikle the hum….

Jane kaisi woh chahat thi….

Apnoon se humein door le gayi ,

Aisi bhi koi majboori thi!

Haasil kiya woh sab kuch ,

Jiski humesha se aas thi!

Par bichadkar apnoon se,

Jo paye who bekaar hai !

Door ho kar sabse ,

Jannat bhi kaantoon ki bahaar hai!

ਨਹੀਂ ਗਿਲਾ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਸਮਾਜ ਤੋਂ…

ਪਰ ਕਦੇ – ਕਦੇ ਇਸਦਾ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਿ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,

ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਸੋਖਾ ਨਹੀਂ…

ਪਰ ਕਦੇ – ਕਦੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,

ਵੇਖਣਾ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਠਹਿਰ ਕੇ ਕੁਝ ਹਸੀਨ ਪਲਾਂ ਨੂੰ…

ਪਰ ਇਸ ਭੱਜਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪਲ ਬਹਿ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,

ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਦਿਲੋਂ ਜਿਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ…

ਓਹਨਾ ਦਾ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨੀ ‘ਜਿੰਦੇ’ ਲੈ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,

ਜਿੰਨਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ਲੈਂਦੇ ਸੀ ਨੀਂਦ ਸੋਹਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਾਲੀ…

ਅੱਜ ਓਹਨਾ ਦੇ ਪਰਛਾਂਵੇਂ ਹੇਠ ਪੈ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ,

ਕਹਿੰਦੇ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ ਹਥ ਵਿੱਚ ਹੈ…

ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਚਾਹਤ ਤੇ ਦੁੱਜੇ ਪਾਸੇ ਮੁਕਾਮ …

ਕਿਧਰ ਮੋੜਾਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ?

ਇਹ ਤੈਅ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ…!!!

- ਨਿਵੇਦਿਤਾ ਸ਼ਰਮਾ***

Jab ulajhne lagi thi bahein,

Ghulne lagi  thi saansein,

Garm hue the jism,

Thandi raat mein !

Madhosh hue the badan ki khushboo mein ,

Jhukne lagi thi nazrein !

Labz khamosh ho gaye ,

Jo hontoon ko fursat na mila !

Duniya bhuladi un lamhoon mein humne,

Khudko kho diya !

Kuch pal ka tha who ehsaas ,

Magar laga aise ki …..

Aaghosh mein unke,

Saddiyaan ji liya!

Dhak diya zakhmoon ko,

Par dard chupaya na jaye hai!

Batlane mein do minute lage hai,

Par badnaam who umr bhar ho jane hai!

Kehdein kaise aisa kuch bhi…..

Ki duniya unko thokar mare!

Kehdein unko zalim ,

Aur khudmein kaise saans bharein?!

Vachan diya hai sang rahenge,

Toh rishta hum nibhayenge!

Aansoo hi tohfein mein mile hai,

Toh hans-hans ke piyagenge !

Aaj nahi toh kal ho unko ,

Ehsaas humari chahat ka!

Shaayad woh dhundenge humko ,

Aur hum na honge sun ne ko!

Koi TO HO AISA
JO SIRF MERA HO !

Baaton me uski khooshbu ho
Dil me uska baseraa ho.

Chaahe to chaahat meri
Maange to mohabbat meri

Wo chaand ki chaandni ho
To chaand sirf MERA HO .

Wo din ki roshni ho
To suraj sirf mera ho.

Wo Phool ki khoosbu ho
To ehsaas sirf mera ho.

Wo raat ka ujaala ho
To chaand sirf Mera ho.

Wo Ishq aur mohabbat ho
To dil bhi sirf MERA ho.

Wo paani ka cheenta ho.
To dariya sirf MERA ho.

Wo qismat ki lakeer ho
To haanth sirf MERA ho.

Koi TO HO AISA
JO SIRF MERA HO !

Click here to watch All Episodes

Directed by: Hisham Syed
Writer: Syed Muhammad Rizvi
Cast: Adnan Siddiqui,  Jia Ali,  Nathasha,  Kkhalid Anum,  Rrizwan Wasti

Apne ehsaas k sab rang utar jane do
Meri umeed mere khuwaab bikher jane do
Apne aangan mein charaghon ko jalao na abhi
Mere angan mein sayyahi ko bhar jane do
Bari mushkil se mila hai mujhe mere gher ka pata
Rasto ab na uljhao mujhe gher jane do
Meri barbadi ka ilzaam na aaye tum per
Mere halaat kuch or bigar jane do

Aaj yeh tanhai ka ehsaas kuch hadd se zyada hai,
tere sang na hone ka malaal kuch hadd se zyada hai.

phir bhi kaat rahe yeh jiye jane ki saza yehi sochkar,
shayad is zindagani mein mere gunaah kuch hadd se zyada hai.

Haath humare chutein bhi kaise,

Jo hum bahoon mein unke lipte ho!

Jannat ke daayrein  bhool gaye hum,

Us bandish mein saans liya jo!

Khwahish kisi cheez ke liye jaise ab bacha hi na tha!

Maqsat humara jaise aaghosh mein tha!

Khuda ka itna shuqr ada kiya,

Mano zindagi mein koi kami nahi!

Jaise hi hua yakeen ki woh humare hai….

Khudke liye kabhi kuch aur manga hi nahi!

Kehte hai qayaamat woh cheez hai…

Jo bahe… toh, roke na ruke!

Aansoo humare bhi unse kum nahi….

Behne lage toh samandar sukhe!

If only they knew…

Its my world of imagination

Created in a mind of emptiness

A world so secluded and lonesome

Full of hope, full of dreams

Should one day I live like how it should be

But now and before, time stands hold

Surrounded by seasons that dont bother me

If only I was a part, not apart.

Bring me into this world, make me accept…

Hidup orang memang penuh dengan dugaan dan cabaran. Cabaran yang terkadang menyedihkan dan terkadang mengecewakan. Itu sudah memang lumrah alam yang tak bisa diubah.

Mereka fikir kebahagiaan itu adalah pencapaian. Kegembiraan adalah matlamat.

Aku kurang mengerti.

Apa yang ku alami tak sedikit pun memuaskan diriku. Ada kekosongan yang tak bisa ku penuhi. Ada kekurangan yang tak bisa aku tambahkan. Kebahagiaan yang terbatas kerna pemikiran ku sendiri. Aku yang membataskannya. Karna aku takut kecewa. Karna aku takut berdusta. Karna aku takut terliar. Karna aku takut berdosa. Karna aku takut tak bisa.

Aku bingung dalam kebahagiaan ini. Apa ada orang lain yang bisa mengerti? Apa yang aku sendiri tidak bisa mengerti.

Un unchayiyoon ko chune ki koshish mein….

Humse jadein chut gaye!

Us udaan ki raftaar mein yun magan the….

Ki pukaar sun na paye!

Rishta todne ka iraada na tha…

Par nata rakh na paye!

Aasmaan ki chahat hi kuch yun thi..

Ki saare bandhan todkar aage badh gaye!

Par jo pohonche shikhar par,

Toh na pehchana kisine..

Aakhir ek se dikhtein hai sab tarein!

“Be slow in choosing a friend and much slower while loosing them… because friendship is not an opportunity, its a SWEET responsibilty…………”

Relationship is most important part of friendship. True Friendship is based on three pillars – Trust, Accountability and Relationship. True friendship involves relationship. This relationship develops from recognition. Recognition here means having familiarity with each other’s personality, likes and dislikes, interests, pursuits, passion and to know when your friend needs you very much. Once recognition is built, this become the foundation in which recognition starts transpiring into relationship. Many people say, “Oh, he/she’s a good friend of mine, ” yet they never take time to spend time with that “Good Friend”.  Friendship takes time, require time: time to get to know each other, time to share each others’ happiness and sorrows, time when their friends require help. As time goes by, there develops understanding in the relationship. Understanding as regard to know when you need your friend and to know when your friend needs you. A good friend is one who doesn’t have unnecessary expectations – he/she doesn’t expect friends to remember his/her birthday or special occasions or be with him/her always, but just expect from a friend – is support and their ear when he/she just needs to vent or talk about things and in same way be there always when his/her friend need his/her support and his/her ear. Once this mutual understanding develops, relationship becomes stronger and develops into a sweet bond – bond of unconditional caring, loving and sharing. And when friends share this bond then they internally start releazing the correct time to go away and to come closer.

This is the part which keeps the relationship forever and symbolizing the TRUE FRIENDSHIP.

May GOD bless all…….

(Ideas by Harish Suri)

Ginte bhi kaise un boondoon ko?!

Jo aansoo ke dhar beh gaye!

Hisaab rakh bhi letein us waqt ka….

Agar tolkar muhobbat karna aata humein!

Woh chod gaye is baat se  zyaada….

Woh yaadein takleef deti hai humein!

Woh wafa ke vaadein na karte,

Toh bewafai se shikaayat na hoti!

Dil se chaha tha unhein,

Har huqm ko saraha!

Jo ki unhone guzaarish judai ki,

Hum kareeb unke rehte bhi kaise?!

Jis nazaaqat se woh humse peesh aaye,

Hum unke deewane ban gaye!

Is kadar assar hua hai unka humpar,

Ki khudse begaane ban gaye!

Har ada unki yun bha jati,

Woh  humare sartaaj ban gaye!

Un harqatoon ki aaddat si ho gayi hume,

Har sharraarat se muhobbat!

Lute unke kartootoon  se ,

Magar unka kya dosh usmein?!

Hum bhi toh tayaar rahe…..

Us nashe mein bikne ke liye!

Woh bhi ek zamana tha…

Ki hum tub mila kartein the!

Har shyaam sajti thi mehfil,

Mulaqaat kuch yun hoti thi!

Hathoon se haath chootein na the,

Nigahoon se nazrein hati na thi!

Kareebiyaan kuch yun hoti thi ….

Ki  jhonke ko guzarne ka rasta na milta !

Har cheez se lagaav ho jata,

Tinke par bhi taras aata !

Jub  sab kuch lagta tha suhana!

Hum  aaj bhi un hathoon ki narmi ko dhoondte hi rehtein hai….

Phir us mehfil ki talaash mein bhatakte hi rehtein hai….

Par najane kaha reh gaya woh padhaav ,

Najane kab chod aaye hum uski chaav,

Woh bhi ek zamaana tha ……

Ki tub hum mila kartein the……

Muhobbat ke pal zinda hua kartein the!

Agar na karte ishq hum…..

Toh shaayad na samjahtein zamane ka daayra!

Yahaan saans bhi leni padti hai ijaazat par,

Phir hum ne toh jee hai aadhi umr naajaayaz bankar!