Schlüsselbundfinder kennen wir seit langem. Viel nützlicher kann sich im Falle des Falles dieses kleine Gadget fürs Urlaubsgepäck erweisen.

Schon aufgefallen? Auf den Gepäckbändern am Flughafen gibt es unglaublich viele Doubletten. Vor allem die rollbaren Trollys sehen sich alle verdammt ähnlich. Wer verhindern möchte, dass sich eilige Passagiere in ihrer Hast vergreifen und mit euren Lieblingsklamotten davonmachen, könnte vor der Abreise daheim den “Luggage Locator” ans Köfferchen klemmen.

Das batteriebetriebene Plastikheinzelmännchen besitzt zwei Grundfunktionen: Wird die Fernbedienung in Reichweite ausgelöst, dann gibt das Teil Laut. Außerdem weisen sechs LED-Leuchten den direkten Weg zum Gepäck. Zweitens lässt sich eine maximal 30 Sekunden lange Sprachnachricht auf dem Teil speichern. Damit könnte man trocken “Dieser Koffer gehört der Mafia. Legen Sie ihn und sich auf den Boden und sprechen ein letztes Gebet” oder weniger einfühlsame Beschimpfungen oder auch nen flotten Spruch wie “Ich bin ein Koffer und werde entführt” oder auch “Danke, dass Sie mich aktiviert haben. Ich werde nun von 100 herunterzählen und dann explodieren. Einen schönen Tag noch” draufsprechen. Naja, falls der Luggage Locator überhaupt die Bombenspürtrupps am Flughafen und die rüden Umladeaktionen überlebt hat. Der Versuch kostet pro Stück 15 Dollar. Plus Batterien.
[Ralf]

[RedFerret]

Mission Impossible – cooler Hightech-Koffer

Ein Koffer voller SD-Karten

Fortschritt: Digitale Schlafbox für die Wartehalle

Nie wieder zerknittert

Jedenfalls nicht, wenn man die Thermal Winter Gloves with LED Light von (jawoll!) Chinavision hat.

Machen an den Händen warm und in finsterer Nacht hell. Für nur 4,60 Euro das Paar (wenn man acht abnimmt). [dieter]

[via Chipchick]

Kaum zu glauben, aber wahr: Erst 1979 lernte die Menschheit, sich auch beim Herumlaufen in freier Wildbahn jederzeit und überall mit Konservenmusik zu versorgen.

Danke, Sony! Danke, Walkman! Danke, liebe Autoren dieser Slide-Show, die die gigantische Evolution der letzten 30 Jahre dokumentiert! [dieter]

[via Akihabaranews]

[BTW: Taucht 1995 wirklich ein Walkman mit GPS auf, oder haben mich da meine müden Augen getäuscht? Und: Kennt jemand dieses Gerät?]

Offenkundig, um im Weihnachtsgeschäft eine noch größere Schnitte vom Marktkuchen zu bekommen, legt Amazon beim eBook-Reader Kindle technisch nach: Dank Firmware-Update soll er es künftig auch bei eingeschalteter Wireless-Funktion auf sieben Tage Betriebszeit bringen.

Und obendrauf gibt’s einen PDF-Reader, der den Kindle-Besitzern das Konvertieren erspart.

Die Neuerungen beziehen sich offenbar auf das Einsteigermodell Kindle 2, wobei aber auch die Besitzer “einiger” früherer Versionen zumindest von dem PDF-Reader profitieren sollen.

Bisher lag die Akku-Laufzeit bei vier Tagen – die Neuerung bringt also wirklich deutlich was. Guten Grund, sich kräftig anzustrengen, gibt es aber für Amazon in der Tat: Das Konkurrenzgerät Nook von Barnes & Noble ist so erfolgreich, dass es derzeit bereits ausverkauft ist. [dieter]

[via TechFlash]

Wo die Inspiration für die Liquid Watch herkommt, errät man eigentlich auch, ohne ihren Namen zu kennen – aber schön gemacht ist das schon.

Damit der Eindruck der “fließenden” Zzeit so richtig gut kommt, hat Designer Andy Kurovets für die beiden LCD-Anzeigen, auf denen man Stunden- und Minutenziffern sieht, spezielle Schrift- bzw. Zahlentypen entworfen.

Scheint leider derzeit noch ein Entwurf zu sein – hat aber was, oder? [dieter]

[via Yanko]

Tym razem płyta tygodnia pewnie mogłaby zostać też płytą miesiąca. Album Score grupy The RAah Project bez trudności pokonałby konkurencję. Dawno nie słyszałem czegoś tak dobrego.

The RAah Project porusza się w luźno pojętej estetyce nu-jazz – luźno, bo mamy tu downtempo, hip-hop, soul i dubowe elementy i jeszcze wiele więcej, ale po co pisać, że na Score słychać IDM?

Utworom często towarzyszy wokal, czasem wspomagany przez chórki, tu i ówdzie usłyszymy big bandowy zgiełk albo orkiestrowe zagrywki wyciągnięte ze ścieżki dźwiękowej do starego Jamesa Bonda, przestrzenne smyczki, drum’n'bassową albo break-beatową motorykę perkusji, jednak najważniejszy w całym tym miszmaszu jest klimat. Panowie z The RAah Project tak umiejętnie sklejają gatunki w całość, że nic ze sobą się nie gryzie.

Zatem co? Mamy następców Jazzanovy, Big Bandu Herberta, Jaga Jazzist, Cinematic Orchestra?

Posłuchajcie co nieco, np. singlowego Will You Be There lub hiciarskiego Covered Up In Stars.

Za rekomendację trzeba podziękować Marcelemu Szpakowi, bo to on odkopał The RAah Project, także kliknijcie, zobaczcie, co myśli o płycie: pstryk.

Auch wir haben ja schon mal ganz gerne über die eine oder andere Spycam berichtet, steckt doch in jedem von uns – seine wir mal ehrlich – ein kleiner Voyeur.

Andererseits gibt es ja auch die Leute, deren Privatleben man beobachtet und die dies nicht so recht schätzen. Für sie gibt es den Spy Wifi Signal and Camera Lens Detector.

Während Anbieter Chinavision sich gründlich darüber ausschweigt, wie den der “Camera Detector”-teil des Geräts funktioniert, ist das mit dem Finden des Wifi-Signals schon einleuchtender.

Der Detector sucht die Frequenzen von 1 bis 6.500 MHz ab und schaut nach, ob es ungewöhnliche Aktivitäten gibt, was wiederum bedeutet, dass wohl Bildmaterial verschickt wird, das gerade in unbefugte Hände gelangt. Das bisschen mehr an Privatsphäre soll 60 Dollar kosten. [dieter]

[via Red Ferret]

Hubo heißt der jüngste zweibeinige Blechkamerad, der laufen und kämpfen kann. Naja, zum Glück noch nicht gut.

Bis Hubo 3.0 uns Homo Sapiens durch die Straßen jagen und zur Strecke bringen wird, dürften noch einige Jahre ins Land gehen. Das Laufen klappt zwar schon recht gut, doch seine Taichi-Bewegungen und Schwertschwinger-Künste wirken noch alles andere als bedrohlich – zumal sein Schaumstoff-Katana öfter noch den eigenen Kopf trifft (siehe Video).
Doch wir kennen die japanischen Ingenieure: Die lassen nicht locker und machen so lange weiter, bis wir die Kontrolle über einen perfektionierten Killerbot verlieren… [Ralf]

[BotJunkie]

Toyota dient uns einen Roboter-Diener an

Unheilschwangere Erfindung: Cyberdyne baut Roboteranzüge

Bald auf Menschenjagd: Morphende Roboter à la T1000-Terminator

Brando hat sich ganz offensichtlich vorgenommen, das Thema “kalte Jahreszeit und USB” auszuschlachten, bis es nicht mehr geht, und vielleicht sind diese Kniewärmer ja endlich das, was unsere Leserin Susi begehrt.

Mich selbst hat es in dieser Körperregion zwar noch nie gefroren, aber das Wärmebedürfnis kann ja bekanntlich je nach Mensch ganz unterschiedlich ausfallen.Was allerdings bei den USB-Kniewärmern auffällt, ist das mit 45 cm Länge reichlich kurz ausgefallene Kabel. Sollte das jetzt eine weitere Strategie sein, um Mitarbeiter an ihren Arbeitsplatz zu fesseln? So nach dem Motto “entwerde arbeiten oder frieren”?

Da kann man nur glücklich sein, dass sich das Gerät zur  Not auch per Batterie betreiben lässt … [dieter]

[via 7Gadgets]

Eine zumindest teilweise aus Holz gefertigte Maus aus Russland war ja schon hier zu sehen – jetzt kommt aus der selben Region ein  Modell, bei dem der ganze Korpus aus diesem Naturmaterial gefertigt ist, und es handelt sich nicht einmal um ein Designkonzept, sondern um ein käufliches Produkt.

Von der zugesagte Lieferung per Kurier in sämtliche Stadtteile Moskaus wird das Gros unserer Leserschaft wohl nicht profitieren können, aber Anbieter AlestRukov verspricht auch Lieferung per DHL oder UPS in den gesamten Rest der Welt; den Preis für die Maus gibt’s auf Anfrage zu erfahren. [dieter]

[via Yanko]

Zu den Einsatzfeldern von Android dürften in absehbarer Zeit auch Navigationssysteme gehören: Darauf deutet ein neues GPS für den Einsatz im Auto hin, das ArcherMind in Zusammenarbeit mit chinesischen Hardware-Herstellern entwickelt hat und das das erste seiner Art sein soll.

Das System nutzt einen ARM-Prozessor und soll für seinen Besitzer nicht nur den Weg finden, sondern ihm auch erlauben, auf seinem 7-Zoll-Display (800 x 480) durchs Web zu gleiten und SMS-Nachrichten zu schreiben und zu empfangen. Außerdem kann das Gerät Musik und Audio-Bücher wiedergeben.

Das GPS verfügt sowohl über eingebauten Speicher (keine Angaben zur Größe) als auch über einen SD-Kartenslot und bietet 3G- und Wi-Fi/Bluetooth- Konnektivität.

Wann das System in echt zu bewundern ist, steht allerdings einstweilen noch in den Sternen – bislang soll sich lediglich ein chinesischer Autohersteller mit den Einsatzmöglichkeiten beschäftigen. [dieter]

[via Gizmowatch]

In der Ära des Bluetooth-Headsets ist man sich ja nie mehr sicher, ob die Zeitgenossen, die auf der Straße fröhlich vor sich hin plappern, tatsächlich via Headset eine angeregte Konversation mit einem realen Gesprächspartner führen oder ob sie sich nicht doch eher in direkter Kommunikation mit höheren Mächten befinden, die ihnen ggf. auch die Auslöschung ganzer Straßenzüge ans Herz legen.

Und mit diesem bananenförmigen Handset wird’s wohl auch nicht besser werden.

Wer möchte, kann also beim Klingelton das Telefon in Form der Tropenfrucht ans Ohr halten und zum Erstaunen seiner Umwelt so lange gewichtige Dinge erörtern, bis die Männer mit den weißen Jacken kommen.

Sicher ein schöner (Einmal-)gag, aber erwartet bitte nicht, dass wir Euch wieder aus der Anstalt herausholen. [dieter]

[via Red Ferret]

Lietuviai sparčiai vejasi europiečius, kurių kiekvienas vidutiniškai kasmet atsikrato apie penkiolika kilogramų nereikalingų elektros prietaisų, kuriuos pakeičia naujais. Elektros prietaisų ir elektroninės įrangos sudėtyje yra itin toksiškų sunkiųjų metalų bei organinių teršalų. Neperdirbant tokių atliekų vėjais paleidžiami milžiniški ištekliai ir keliamas pavojus aplinkai. Kada paskutinį kartą matėte sugedusių, pabodusių ir šiaip nereikalingų elektros prietaisų kalną? Kokius šešis milijonus tonų vienoje vietoje? Skamba įspūdingai? Būtent tiek elektroninio šlamšto kasmet atsikrato europiečiai. Milijonai senų skrudintuvų, kompiuterių, viryklių, radijo aparatų ir televizorių – sparčiausiai augantis atliekų srautas visame išsivysčiusiame pasaulyje. Patenkindami savo vartojimo poreikį, vis dažniau keisdami sugedusią, ar tiesiog moraliai pasenusią techniką nauja, mes keliame galvos skausmą specialistams.

Naujoviška priklausomybė

Mobilusis telefonas, televizorius, šaldytuvas ir kiti elektros prietaisai yra neatsiejama mūsų gyvenimo dalis. Yra žmonių, kurie prisipažįsta, kad jaučia savotišką priklausomybę nuo technikos. Vilnietis Marius sako, kad technika jam ne tik būtina, bet jis jaučia poreikį ją nuolat ir atnaujinti.

Elektronika – didžiausia ir sparčiausiai auganti industrija pasaulyje. Lietuvos Statistikos departamento duomenimis, pernai į šalį įvežta daugiau nei pusė milijono vien mobiliojo ryšio telefonų – beveik penktadaliu daugiau nei prieš metus. Lietuviai sparčiai vejasi europiečius, kurių kiekvienas vidutiniškai kasmet atsikrato apie penkiolika kilogramų nereikalingų elektros prietaisų, kuriuos pakeičia naujais.

Kol mes susižavėję pildome savo buitį vis modernesne įranga, mokslininkai, tiriantys jos poveikį sveikatai, perspėja apie kylančius pavojus.

Radiacija

Kauno technologijos universiteto Kompiuterinės technikos bandymų laboratorija tiria kompiuterių poveikį žmogaus sveikatai. Laboratorijos tyrimai rodo, kad žalingiausi yra jų elektromagnetiniai laukai. informatikos fakulteto docentas Pranas Kanapeckas sako, kad kuo daugiau laiko praleidžiame prie kompiuterio, tuo labiau rizikuojame savo sveikata.

Tyrimai rodo, kad nuolatinis žiūrėjimas į monitorių vargina akis, kurios išsausėja, parausta, tampa jautrios šviesai. Kompiuteris sukelia ne tik regos sutrikimus, bet ir nugaros, kaklo, galvos skausmus. Kitų elektroninių prietaisų poveikis yra panašus, tarkime, televizorius spinduliuoja labiau nei kompiuteris, todėl ir atstumą nuo jo būtina išlaikyti didesnį. Specialistų teigimu, technikos poveikis yra ypač žalingas vaikams, kurių organizmas dar yra besivystantis.

Mobilieji: pavojingi ar ne?

Tačiau pastaraisiais metais bene daugiausia diskusijų kelia mobiliųjų telefonų poveikis sveikatai. Industrijos atstovai sako, kad kiekvienas parduodamas telefonas yra saugus ir neviršija nustatytų radiacijos limitų. Tačiau, kai kurie specialistai teigia, jog dažniausiai remiamasi rankoje laikomo telefono poveikio tyrimų rezultatais, nes tada radiacija neviršija leistinų normų. Tačiau jei ištirtume aparatą, laikomą kitoje pozicijoje, pavyzdžiui prie galvos, radiacijos norma jau gali būti didesnė.

Švedų specialistai teigia, kad žmonėms, kurie naudojasi mobiliaisiais telefonais daugiau negu 10 metų, padidėja rizika susirgti smegenų vėžiu. Jie taip pat ištyrė, kad mobiliųjų telefonų radiacija sukelia miego sutrikimus. Štai Ilinojaus universiteto Elektros inžinerijos profesorius Džeimsas Linas sako, kad biologinės jų grėsmės paneigti neįmanoma, belieka tik atsakyti į klausimą, kaip stipriai telefonai veikia mūsų sveikatą.

Docento Prano Kanapecko teigimu, žinios apie technikos poveikį sveikatai yra skurdžios, nes industirija dažnai vengia finansuoti tokius tyrimus. Tačiau dalį problemų išsprendžia tehnikos pažanga.

Elektronikos žala aplinkai

Spinduliavimas ir radiacija yra ne vietnintelės problemos, kurias kelia technikos gausa. Elektroninių prietaisų sudėtyje yra toksiškų cheminių ir kitų medžiagų, kurios kaupiasi žmogaus organizme ir gali sukelti įvairias ligas. Pavyzdžiui, kompiuteriuose yra randama tokių žalingų medžiagų kaip švinas, kadmis, chromas ir gyvsidabris.

Įsivaizduokime, kad 1/70 oji arbatinio šaukštelio gyvsidabrio gali užteršti 8 hektarus ežero, kuriame esančios žuvys jau nebebus tinkamos vartoti. O apskaičiuota, kad penktadalis visame pasaulyje kasmet sunaudojamo gyvsidabrio skiriama elektroninių ir elektros įrenginių gamybai. Docentas Kanapeckas teigia, kad toksiškos medžiagos gali patekti į aplinką iš likimo valiai sąvartynuose paliekamų prietaisų.

Ne atlieka, bet žaliava

Europos sąjungoje elektroninių atliekų gausos problema sprendžiama kuriant vieningą jų surinkimo ir perdirbimo sistemą. Ir Lietuvoje nuo praėjusių metų galioja įstatymas, įpareigojantis gamintojus ir importuotojus rūpintis tokių atliekų surinkimu. Bet kadangi konkrečios kvotos taps privalomis tik po trejų metų, Aplinkos ministerijos specialisto Arūno Čepelės teigimu, kol kas surinkimas vyksta vangiai.

Elektroninių atliekų perdirbimu užsiimančios įmonės vadovas Almontas Kybartas vedžioja mane po pirminį televizorių išmontavimo sechą. Kur išardyti prietaisai ruošiami tolesniam apdorojimui.

Ši įmonė perdirba iš pavienių žmonių ir organizacijų surinktą aparatūrą, kabelių, laidų bei katalizatorių laužą. Čia išgaunamos atskiros medžiagų rūšys, kurios grįžta į pramonę jau tinkamos naujų produktų gamybai. Pavyzdžiui, plastikas gali virsti ne tik striukėmis, kilimais, bet ir statybinėmis medžiagomis.

Almonto Kybarto teigimu, požiūris, kad pasenę daiktai yra niekam nebetinkami, yra atgyvenęs. Šiandien atliekų perdirbimas yra ne tik gamtą tausojantis veiksmas, bet ir pelningas verslas.

Todėl nereikia visos atsakomybės palikti atliekų surinkimu ir perdirbimu besirūpinančioms įmonėms. Ir mes patys turime joms padėti, tik taip pasieksime tikrai akivaizdžių rezultatų.

Toks medžiagų perdirbimas ir „prikėlimas antram gyvenimui“ sprendžia elektroninių atliekų problemą. Taip apsaugoma tiek mūsų sveikata, tiek ir pati aplinka. Būtina prisiminti, kad šiandienos pirkiniai yra rytojaus atliekos. Ir kad ne kažkas turi rūpintis mus supančios aplinkos saugojimu, bet mes patys.
 

lrt.lt

Malam ini daku dan Bro Yus mencoba membangkitkan kembali bangkai gitar elektrik Yamaha SE 211 yang telah lama terburai-burai. Kebetulan dengan kebaikan hatinya Bro Yus berhasil mencarikan baut pengganti yang hilang. Hore…

Namun merakitnya lagi bukanlah perkara yang mudah. Pertama tentu menyambungkan kembali neck dengan body-nya. Dilanjut menyolder kabel yang putus dari pickup ke switch dan socket. Kemudian merakit komponen elektronik tersebut ke pick guard. Barulah memasang pickup ke body. Rada sulit ngepasinnya. Sudah begitu bautnya sudah pada karatan. Kayaknya harus ganti.

Sebelum memasang snar kami pun mencoba menyambungkan gitar ke ampli. Dan ternyata pickup humbucker di bridge tidak bersuara. Sedangkan pickup solo di neck berbunyi dengan baik. Kayaknya ada yang salah di pengkabelannya (wiring). Tapi melihat fisik kedua pickup ini memang sudah selayaknya diganti baru saja. Toh pickup bawaan asli pabrik ini kurang nendang suaranya. (*wah, pakai acara tendang-tendangan tho?*)

Barulah menyetel bridge tremolo up-down versi Yamaha ini. Secara ngawur kami mencontek setelan Cort X-6. Padahal jelas-jelas beda bridge dan scale-nya. Jumlah fret-nya juga beda, Cort X-6 punya 24 fret sedangkan Yamaha SE211 cuma 22. Tapi ternyata hasilnya bener. Setelah dipasang snar gitar seadanya stem-an fret 0 dengan 12 tidak false. Hore…

Oh iya, snar-nya memang seadanya. Bertahun-tahun yang lampau pernah beli snar Darco murahan. Saat dilihat kondisinya masih layak dipakai. Ya sudah, langsung pasang saja. Sebenarnya daku sudah beli D’Addario 1 set. Tapi entah berada dimana. Lupa naruhnya dimana. Tadi dicari ngga nemu.

Setelah dipasang semua snar kemudian kami men-stem gitar. Nampaknya harus beberapa kali nyetel bridge karena terlalu rendah. Setelah ditinggikan masih harus nyetem lagi. Namun bridge tidak lurus. Kayaknya harus stel baut pengikat per. Atau mungkin perlu nambah per 1 lagi ya?

Rupanya masih ada beberapa PR yang harus dikerjakan sehingga SE211 bisa baik lagi. Selain melengkapi baut-baut, nampaknya harus ganti pickup dan snar. Kalau perlu harus re-fret lagi. Supaya benar-benar sempurna.

Untuk sementara ini cukup sampai di sini dulu. Penyempurnaannya akan dicicil. Soalnya harga pickup kan mahal. Juga refret. Hiks… Nabung dulu ah…

Oh iya, terima kasih ya Bro Yus!

Das hat uns gerade noch gefehlt:  So, als habe jeder Rechner USB-Ports ohne Ende, will Cube Japan uns jetzt auch noch mit einer Nachbildung des berüchtigsten Aliens aller Zeiten (im Format 138 x 85 x 240 mm) beglücken, das wir in den Rechner einstöpseln sollen.

Und weshalb benötigt die Monsterfigur diesen Anschluss?

Damit sie nach dem Zufallsprinzip immer wieder völlig überraschend ihre rot illuminierte Zuge ausfahren kann. was den nichtsahnenden Computer-Nutzer natürlich auf’s Grässlichste erschrecken wird. Wofür er wiederum gerne umgerechnet 48 Euro hinlegen wird. Oder? [dieter]

[via Akihabaranews]

Diese Kombination hatten wir meines Wissens noch nicht: Ein VoIP-Telefon, das auch als Kartenleser dient.

Und damit nicht genug: Wer will, kann das Gerät auch noch als externen Lautsprecher für den PC verwenden.

Das Telefon hängt an einem einen Meter langen USB-Kabel, läuft unter Windows und liest SD- Und MMC-Karten. Selbst beim Preis kommt Anbieter Uxsight nicht auf dumme Ideen: Die 12,69 Dollar, die für das Gerät aufgerufen werden, lassen eher vermutungen aufkommen, dass das mit der “kristallklaren” Sprachkommunikation, die versprochen wird, doch eher eine relative Sache ist. [dieter]

[via Red Ferret]

Mal wieder pünktlich zum Weihnachtsgeschäft haben sich in Taiwan die Blu-ray-Hersteller in Taiwan zu einem Symposium getroffen und sich gegenseitig Hoffnung gemacht, dass mit ihren Scheiben und den dazugehörigen Lesegräten auch wirklich ein tolles Geschäft zu machen ist.

Was allerdings seinen Preis haben wird: Wie schon seinerzeit bei der DVD ist  dieser Erfolg nicht ohne Preisabsturz zu haben.

Während man sich nämlich einerseits brüstet, in den ersten drei Quartalen des Jahres 2009 Umsatzzuwächse von 183%, 200% und 180% gegenüber dem jeweiligen Vorjahresquartal gehabt zu haben, räumt man andererseits auch ein, dass es mit den immer noch hohen BD-Preisen nicht weitergehen wird.

Für das Jahr 2012 prognostiziert die Branche jetzt einen durchschnittlichen Einzelhandelspreis von 77 Dollar bei Blu-ray-Playern (gegenüber derzeit 193 Dollar), und der Rohling soll dann statt jetzt 5 Dollar nur noch 1,50 Dollar kosten. Was nun wiederum irgendwie ganz vernünftig klingt. [dieter]

[via DigiTimes]

No, to pobawiłem się płytką Anduino na różne sposoby, zapoznałem się przykładami Arduino, uruchomiłem wyświetlacz LCD… i stwierdziłem, że TO JEST TO! Możliwości środowiska hard/soft są niesamowite. Ludki wykorzystują mikrokontrolery Atmela do wszystkiego: od sterowników zabawek, robotów, urządzeń domowych, aż po zaawansowane systemu monitoringu komunikujące się ze sobą bezprzewodowo (z wykorzystaniem taniego modułu RFM12B).

No więc i ja zabrałem się za “coś poważniejszego”; zbuduję sobie SPOT-a, czyli bezprzewodowy sterownik lamp błyskowych. Nie będzie to proste odtworzenie modułu, bo muszę zmodyfikować go pod kątem współpracy z lampami błyskowymi Pentax. I tu się zaczynają schody, bo nikt do tej pory tego nie zrobił. SPOT zaprojektowany został dla lamp Nikona, stosując tryb wyzwalania TTL. Więc… zabrałem się za rozpracowanie jak działa TTL w Pentaksie (sam TTL jest prosty – szczegóły w Internecie).

Okazuje się,  że sprzętowa implementacja TTL Pentaksa jest bardzo podobna jak ta w Nikonie, czyli sygnał wyzwolenia błysku i wygaszenia błysku mają swoje bolce na stopce lampy.  Korpus podaje sygnał wyzwalania na bolec środkowy (to oczywiste), a kiedy scena jest już odpowiednio naświetlona, pojawia się sygnał wygaszania na bolcu Mode i lampa kończy błysk.

Aby wyzwalacz bezprzewodowy działał dobrze musimy znać czasy wygaszania (quench time) konkretnych lamp błyskowych. Wówczas w samym nadajniku będziemy mogli ustawiać moc lampy (nie będzie konieczne podchodzenie do lampy, która może być oddalona o kilkanaście i więcej metrów od aparatu).

Ważna uwaga: czas wygaszenia lampy nie jest czasem trwania błysku! Wynika to z zasady działania lampy błyskowej i opóźnień występujących w elektronice tejże.

Pomysł jak zmierzyć czasy wygaszania podsunął mi niesamowity gościu o nicku fotoopa, który robi zdjęcia owadom (w locie, a także w nocy) wykorzystując do tego samodzielnie skonstruowane urządzenie (na Atmelu oczywiście) wykrywające owada i bezprzewodowo wyzwalające błysk kilku lamp błyskowych na raz.

Do pomiaru potrzebne jest urządzonko wyzwalającego błysk z określonym czasem wygaszania. Nie jest to trudne, bo wszystko robi oczywiście moduł Anduino

Technika pomiaru jest następująca:

- kolejno dla każdego ustawienia przysłony (w lampie) fotografujemy obiekt o jasnej powierzchni na czarnym tle – po to, aby mieć “ładny” histogram, czyli jedną pionową kreskę – notując przy tym ustawienia przysłony w korpusie

- w drugim kroku korpus i lampę podpinamy pod urządzonko i dla tych samych ustawień przesłony (w aparacie) co poprzednio, fotografujemy scenę z szukanym czasem wyzwalania błysku (próbujemy różne) – aby porównać ich histogramy z tymi zrobionymi powyżej

- kiedy zrobione zdjęcie ma “pik” w tym samym miejscu, co na zdjęciu oryginalnym wówczas wiemy, że znaleźliśmy odpowiedni czas wygaszania

Czasy wygaszania dla lampy błyskowej Pentax AF-360 FGZ są następujące (czasy w mikrosekundach):

Teraz już można zabrać się za budowę SPOT-a

Dzisiaj wysypało podcastami z Mutka, ale warto o nich powiedzieć. Jedno z lepszych nagrań, dostępnych na stronie labelu wykonał szalony Colin de la Plante, tj. The Mole. Set został nagrany jeszcze przed wydaniem cenionego longplay’a As High As the Sky, ale już wtedy słychać było mole’owski, dziwnie transowy styl, który Mutek określa mianem spacey discotech.

Żeby zobaczyć, jakim zabawnym panem jest The Mole, polecam video wywiad nakręcony dla magazynu Electronic Beats, a set do ściągnięcia tutaj.

Kolejne cofnięcie się do początku wieku i znowu rarytas. Tym razem Matias Aguayo i Dirk Layers ze swoim wspólnym projektem Closer Musik. Set jest krótki, ale można zapoznać się z charakterystycznym brzmieniem duetu, które wywarło wpływ na późniejszą muzykę klubową. Nagranie pochodzi z 2001 roku, czyli z czasu przed wydaniem jedynego długogrającego dzieła Closer Musik: After Love. Link tutaj.

To prawdziwa smaczliwka. Kanadyjski label Mutek udostępnił na swojej stronie internetowej zapis koncertu, jaki w 2000 roku dał Vladislav Delay. Sasu Ripatti rozpoczynał wtedy swoją karierę, ale zdążył odnieść pierwsze sukcesy, czyli wydać Multilę, Entain oraz Animę. Tak koncertował prawie 10 lat temu: Vladislav Delay Live.

Today everyone of us knows that instead go to the shop and wait in a store when you will be served we can easily and quickly buy it from a big variety internet e-shops. The one thing we need – to be connected to the broadband. Every year online shopping becoming more popular and more and more people using it. We can find anything: Electronics, Food, Industrial, Toys and other items.
Blog created for sellers and resellers, customers and people who are thinking of starting online business. More questions or advice you ask, more useful information you will get. Just STOP for a 5 sec and tell us what do you think of online business? what you would like to buy in online store? what is your favourite website/e-shop and why do you like it?
www.fabrika.lt – parduotuve, elektronika, mobilus telefonas, batai, paltas, striuke, pigiai

Wiadomość wcześniej zamieściłem na Nowej Muzyce, ale przyda się do rozbudowy nowego wątku na moim blogu.

Na stronie Kompaktu pojawiła się zapowiedź płyty z remiksami utworów The Field. Epka ma się ukazać na początku grudnia, a znajdą się na niej remiksy stworzone przez takich muzyków, jak Walls, Rainbow Arabia i Gold Panda. Tego ostatniego możemy usłyszeć już dzisiaj, bo Kompakt za darmo udostępnił jego wersję utworu I Have the Moon, You Have the Internet, pochodzącego z ostatniej płyty Axela Willnera: Yesterday & Today. Kawałek I Have the Moon, You Have the Internet (Gold Panda Remix) znajduje się tutaj.

Premiera epki zaplanowana jest dokładnie na 7 grudnia. Dzieło zatytułowane Yesterday & Today Remixe będzie można nabyć w formie cyfrowej i na winylu.

Co nieco pisałem o tym na stronach Nowej Muzyki, więc nic już nie powiem, tylko podsunę linki. Poza tym trochę informacji można znaleźć na Arctic Circle Radio.

Podcast z muzyką Vladislava Delay’a, grupą Food i Eyebrow do ściągnięcia stąd: Arctic Circle Radio – podcast. Oprócz muzyki są też wywiady.

Darmowa epka Delay’a, Food i Eyebrow (po jednym utworze na artystę) tutaj: Arctic Circle Radio – Free EP.

Na deser teledysk do Toive z ostatniej płyty Delay’a.