Ayşe Hür / Taraf Gazetesi
DERSİM sonrası Ulusal Kahraman ilan edilen Sabiha Gökçen’e törenle madalya verildi. Salonda tuhaf bir sessizlik vardı. Harekat basından gizlendiği için Dersim bilinmiyordu. Öyleyse bu madalya niçin veriliyordu?

“Onur Öymen’in Dersim gafına tepkiler sürüyor. Ben de Kürt Meselesi’nin tarihini yazmaya devam ediyorum. 24/25 Eylül 2009 gecesi ATV’de yayınlanan Siyaset Meydanı programında, Türk Hava Kuvvetleri’nin 1930’daki Ağrı Kürt İsyanı’nın bastırılmasında önemli rolü olduğunu söylediğimde, salondaki üniversite öğrencilerinden biri, o günlerde Türk Hava Kuvvetleri’nin uçak sayısının çok az olduğunu, mevcut uçakların ‘pırpır’ tabir edilebilecek nitelikte uçaklar olduğunu, hele bombardıman yapma kabiliyetlerinin olmadığını söyleyerek, beni yalanmaya çalışmıştı. Aslında söylemek istediğim, Türk Hava Kuvvetleri’nin (ve genel olarak TSK’nin) stajını ne yazık ki kendi halkına karşı harekâtlarda yaptığıydı. Bunca tecrübeye rağmen nasıl olup da 1974 Kıbrıs Harekâtı’nda düşman gemisi sanıp Kocatepe Muhribi’ni batırdıklarına değinmemiştim bile. Ancak o gece, esas konudan uzaklaşmamak için, o tarihte Türk Hava Kuvvetleri’nin yaklaşık 300 uçağa sahip olduğunu, Ağrı’daki harekâtlara yaklaşık 60 uçağın katıldığını söylemekle yetinmiştim. Tartışmayı sürdürmeyişim, Ekşisözlük gibi sitelerde eleştiri konusu olmuştu. Bu hafta, o gece söyleyemediklerimi anlatmak istiyorum.”

***

Osmanlı Dönemi’nden Türkiye Cumhuriyeti’ne kalan uçak sayısının 100 civarında olduğu sanılıyor. Bunların ne kadarının kullanılabilir olduğu bilinmiyor ama 1925 yılında, Mardin, Erzurum ve Diyarbakır havaalanlarında yaklaşık 50 kadar askerî uçak bulunuyordu. 13 Şubat 1925’te patlak veren Şeyh Said isyanı bastırmak için, THK’nın uçakları da seferber edilmişti. Bu müdahalede kaç uçak kullanıldığına dair Türk arşiv belgelerine ulaşmak, malum nedenlerle henüz mümkün değil, ancak Robert W. Olson’un incelediği 27 Nisan 1925 tarihli bir İngiliz istihbarat belgesine göre, Mardin’de bulunan yedi veya sekiz uçaklık filodan sadece iki uçak çalışır durumdaydı. Fransızların 1921’de geri çekilirken bıraktıkları dört uçakla birlikte Mardin’de müdahaleye hazır sadece dört uçak vardı. Yakıtları trenle İstanbul’dan getirilen bu uçaklar günde iki kez uçuyor ve isyan bölgesini bombalıyorlar; olası bir sabotajdan korunmak için de Mardin’e gece dönüyorlardı. Aynı rapora göre, pilotlardan üçü daha önce Almanlarca eğitilmiş Osmanlı ordusundan gelen asker, diğer üçü ise sivil pilotlardı.  

Britanya ile işbirliği

Türk Hava Kuvvetleri’nin isyanı bastırmakta yetersiz olduğunun açıkça görülmesi üzerine Ankara Hükümeti bu konuda adım atması gerektiğini anlamıştı. Bu iş için seçilen ortak çok ilginçti. 5 Haziran 1925 tarihinde Britanya İmparatorluğu ve Türkiye arasında imzalanan bir antlaşma uyarınca, İstanbul’daki İngiliz Askerî Ataşesi Binbaşı R. E. Harene ile İtalyan Ataşesi Deniz Yarbayı Neyroni’den oluşan bir ekip Türk Hava Kuvvetleri’ni yetkinleştirmek için bir dizi rapor hazırlamışlardı. (Resmi tarihe göre Şeyh Said İsyanı’nın arkasında Britanya’nın olduğu söylendiği halde, Türkiye’nin isyan sürerken, Türk Hava Kuvvetleri’ni geliştirmek için Britanya ile askerî işbirliği yapmasının ne anlama geldiğinin yorumunu okurlara bırakıyorum.)

Söz konusu rapora göre 1926 sonu itibariyle Türk Hava Kuvvetleri’nin elinde 153 savaş uçağı vardı. Bunlardan 77’si (20 Bréguet, 10 Junkers, 30 Caudron, 17 Savois markalı) 1925 yılında satın alınmıştı. Ayrıca Osmanlı’dan kalma faal 10 savaş uçağı vardı. Geri kalan uçaklar kullanıma uygun değildi.

Türk Hava Kuvvetleri’nin uçakları ilk olarak 1927 yılı sonbaharında, Şeyh Said’in kardeşi Şeyh Abdürrahim’in güçlerine karşı kullanıldı. Bir Fransız istihbarat raporuna göre, Palu ve Malatya’dan kalkan uçaklarla, Diyarbakır’a götürülmek üzere 25 Ekim 1927’de trenlerle Mardin’e getirilen beş uçak isyancıları bombalamıştı. Rapora göre, bölgede 24 uçak müdahaleye hazır bekliyordu.  

Çelik kartallar Ağrı’da

Türk Hava Kuvvetleri uçakları esas olarak 1927-1930 arasında birkaç fasılada gerçekleşen Ağrı Kürt İsyanı sırasında kullanıldı. Bu dönemde kullanılan uçak sayısı konusunda resmi bilgi yok. Ancak 27 Ocak 1928 tarihli bir Fransız istihbarat raporuna göre, o sırada Türk Hava Kuvvetleri’nin elinde 200 kadar uçak vardı. (Örneğin 1928’te 45 adet Bréguet 19.7.A2 alınmıştı.) Robert Olson’a göre sayı 1930 sonlarında 300’e ulaşmış, bunlardan 60 kadarı Ağrı’da kullanılmıştı. Araştırmacı Emin Karaca’ya göre ise Ağrı’da kullanılan uçak sayısı 80 civarındaydı.

Ağrı’daki Kürt kuvvetlerinin kumandanı İhsan Nuri Bey’in hatıralarında bu uçakların nasıl moral bozduğunu okuyabiliriz. İhsan Nuri’ye göre 1927 yılı sonbaharında İran sınırından iki kilometre içerde olan Kürdova köyüne yapılan bombardımanı diğerleri izlemiş, 1930 sonbaharına kadar onlarca köy ve mezra imha edilmiş, binlerce Kürt öldürülmüştü.  

Düşürülen uçaklar

Bu uçakların Türk tarafına verdiği güven ve gururu ise Temmuz-Ekim 1930 arasındaki Oramar Harekâtı sırasında gazetelerde çıkan haberlerde okuyoruz. Örneğin 13 Temmuz 1930 tarihli Cumhuriyet gazetesindeki habere göre “10-15 tayyareden mürekkep muhtelif filolar, ağır bombardıman bombaları ile hücum etmişler, büyük telefat veren şakileri şaşkın ve yılgın bir hale getirmişlerdir.” Muhabir Yusuf Mazhar Bey, 16 Temmuz’daki haberinde şöyle devam eder: “Ben böyle zabitlere malik olduğum için bahtiyarım. Arkadaşlarım asiler üzerine öyle kahramanca ve müthiş akınlar yaptılar ki bu ateşli harekâtı tasvir edebilmek bile pek güçtü. Şakilerin üzerine dört beş metreye kadar inerek onları mitralyöz ateşleri içinde mahvettiler.” Yazara göre, ‘çelik kartallarımız’ın yaptığı ‘bilafasıla’ (aralıksız) bombardıman sonucu (uçaklar yangın bombaları da atıyordu) Kürt isyancılar tamamen ezilmişti. Zilan Deresi, ağzına kadar ceset dolmuştu. Zilan’da imha edilenlerin sayısı 15 bin kadardı. Harekât sırasında sekiz uçak düşürülmüş ve isyancıların eline sağ geçen iki pilotun gözleri oyulmuş, burunları kesilmiş, sonra da öldürülmüşlerdi. Kürt kaynaklarına göreyse düşürülen uçak sayısı 12’ydi ve pilotların öldürülmesinden onlar da söz ediyordu.  

Ebabil Kuşları

Cumhuriyet’in 23 temmuz tarihli sayısında uçaklar, ‘Ebabil Kuşları gibi’ Kürtlere saldırıyordu. (Ebabil Kuşları, 570 veya 571 yılında Mekke’ye saldıran Yemen Valisi Ebrehe’nin ordusunu yok eden efsanevi kuşlardı.) Aynı günlerde gazetelerde bölgede 60 uçağın kalkış ve inişine elverişli bir havaalanı inşa edildiği haberleri çıktı. Bu haberle birlikte Türkiye ile İran savaşın eşiğine gelmişlerdi. Sonuçta, İran’ın desteği sağlandı, karacısıyla, havacısıyla Türk ordusu, Kürt isyancıları yendi.  

Dersim’de birAtatürk kızı: Sabiha Gökçen

1937-1938’deki iki aşamalı Dersim Harekâtı’na Diyarbakır’dan havalanan, 16 ila18 adet Bréuget markalı uçak katılmıştı. (1934’te hizmete girenlerle sayıları 70’e ulaşan Bréguetler 1938’den itibaren Vulteeler ile değiştirileceklerdi.)Harekâta katılanlardan biri, ‘Türkiye’nin ilk kadın pilotu’, ‘ilk askerî kadın pilotu’, ‘savaşa katılan ilk kadın pilotu’ unvanlı Sabiha Gökçen’di. Bu konuda kapsamlı bir makale yazan Ayşe Gül Altınay’ın (ki Gökçen’le ilgili bilgileri, kaynakçada künyesini verdiğim bu makaleden derledim) Sabiha Gökçen’in hatıratından aktardığına göre, 1913’te Bursa’da doğan, anne babasını küçük yaşta kaybeden ve ağabeyi ile yaşayan küçük Sabiha’nın hayatı, 1925’te Mustafa Kemal’in Bursa’yı ziyareti sırasında kökünden değişmişti. Koruma duvarını bir şekilde aşarak, okuma isteğini kendisine ileten Sabiha’nın azminden çok etkilenen Mustafa Kemal, ağabeyinden izin alarak Sabiha’yı evlat edinmişti. Bir süre Arnavutköy Kız Koleji’nde, bir süre Üsküdar Kız Lisesi’nde okuyan Sabiha, sağlığı elvermediği için eğitimine ara vermiş, Heybeliada’da ve Viyana’da bir süre tedavi gördükten sonra Paris’e gitmiş; ancak hem memleket, hem de Paşa’nın hasretine dayanamayarak, tedavisi biter bitmez Türkiye’ye dönmüştü.  

Soyadını Atatürk veriyor

1934’te Soyadı Kanunu çıkınca, Mustafa Kemal kendisine Gökçen soyadını vermişti. Belki de bu soyadının etkisiyle, o güne kadar havacılıkla hiç ilgilenmezken, Mayıs 1935’te yeni kurulan Türk Kuşu’nun açılış töreninde Rus öğretmenlerin planörleriyle yaptıkları gösterilerden çok etkilenmiş ve kendisinin de denemek istediğini söylemişti. Atatürk’ün bu isteğe yanıtı şöyle olmuştu: “Cesaretini beğendim (…) Gökçen soyadına havacılık çok yakışır doğrusu.”

Paraşütle başlayıp uçaklarla havacılığa devam edecek olan Sabiha Gökçen için artık ‘istikbal göklerde’ idi. Birkaç ay içinde Türk Kuşu’ndaki eğitimini tamamlayan Gökçen, yedi erkek öğrenciyle birlikte Rusya’ya planör öğretmenliği eğitimi almaya gönderildi. Odessa’da planör öğretmenliği diploması alan Gökçen, Ankara’ya dönüşünde Eskişehir Askerî Tayyare Okulu’ndan getirilen motorlu bir uçakla eğitimine devam etti. Motorlu uçakla ilk kez tek başına uçuşundan sonra Atatürk kendisiyle ilgili planlarını şöyle açıkladı: “Teşekkür ederim Gökçen (…) Beni çok mutlu ettin. Şimdi artık senin için planladığım şeyi açıklayabilirim (…) Belki de dünyada ilk askerî kadın pilot olacaksın. Bir Türk kızının dünyadaki ilk askerî kadın pilot olması ne iftihar edici bir olaydır tahmin ediyorsun değil mi? Şimdi derhal harekete geçerek seni Eskişehir Askerî Tayyare Okulu’na göndereceğim. Orada özel bir eğitim göreceksin.”  

Dersim gönüllüsü

Bu eğitim gerçekten özel bir eğitimdi, çünkü okuldaki tek kadın Sabiha Gökçen’di. Ona eşlik eden ilkokul öğretmeni Nüveyre (Uyguç) Hanım’la birlikte Eskişehir’de iki yıl eğitim gören Sabiha Gökçen, hatıratına bakılırsa, Atatürk’ü bizzat ikna ederek, kendi isteğiyle Dersim Harekâtı’na katıldı.

1937 yılı ilkbaharında bir ay boyunca “bir gün rasıt (gözleyici) bir gün pilot olarak” çok sayıda uçuş yapan Gökçen, anılarında Dersim harekâtının nedenleri ve sonuçları üzerinde durmaz. O, bu harekâta ülkesinin kendisine “verdiği görevi yerine getirmek” üzere katılmıştır.

Dersim Harekâtı sonrası Sabiha Gökçen bir ulusal kahramandır. Onu ilk kutlayanlar Başbakan İsmet İnönü ve Cumhurbaşkanı Atatürk’tür. Atatürk “Seninle iftihar ediyorum Gökçen! Yalnız ben değil, bu olayı çok yakından izleyen bütün bir Türk ulusu iftihar ediyor… Genç kızlarımızın neler yapabileceklerini bir kez daha bütün dünyaya ispat ettiğin için övünsen yeridir… Biz asker bir ulusuz. Yedisinden yetmişine, kadınından erkeğine asker yaratılmış bir ulusuz… Ancak bizim askerlik anlayışımız asla emperyalist düşüncenin yarattığı bir anlayış değildir… Barış amacı ile asker olan bir ulusun dünyadaki yeri barış bayrağının yanıdır” demişti.  

Anlamlı suskunluk

Sabiha Gökçen’e 28 Mayıs 1937 tarihinde, Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Genelkurmay Başkanı dahil olmak üzere üç yüzden fazla davetlinin katıldığı bir törenle Türk Hava Kurumu’nun Murassa (=değerli taşlarla bezenmiş) Madalyası verilecektir. Ancak ortada garip bir durum vardır. Sabiha Gökçen’in neden ulusal bir kahraman olduğu konusunda çarpıcı bir suskunluk vardır. Çünkü Dersim harekâtı kamuoyundan gizli tutulmuştur. Nitekim Havacılık ve Spor dergisine göre Sabiha Gökçen bu madalyayı “gerek kurslarda, gerek Türk hava ordusu mektep ve kıt’alarında büyük muvaffakıyetler [gösterdiği] ve son atışlı tatbikatta kahramanca hizmet” ettiği için almıştır. Gökçen’i ateşli bir şekilde tebrik eden gazete yazarları ve hatta madalyayı sunan Türk Hava Kurumu Başkanı Fuat Bulca’nın açıklaması da şöyledir: “Türk Hava Kurumunun madalya nizamnamesi (hayatını istihkâr edecek derecede fedakârlık gösteren uçmanlara) madalya verilmesini kaydeder. Bunun için hava ordusu kıtalarından parlak notlar alan ve Genelkurmay Başkanı Sayın Mareşalin takdirlerini kazanan yiğit Gökçeni, Türk Hava kurumu murassa madalya ile taltife karar vermiştir.” Gökçen’in yaptığı teşekkür konuşmasında da Dersim’in adı geçmez, ancak Mareşal Çakmak’a özel bir teşekkür vardır.  

Kemalist klişe: Feodaliteyi tasfiye

Dersim Harekâtı ve Gökçen’in buradaki başarıları üzerine suskunluk İsmet İnönü’nün TBMM’nde bu konuda yaptığı konuşmanın ardından bozulur. 15 Haziran 1937 gününden başlayarak gazeteler Dersim üzerine haberler yayımlamaya başlar. Aynı gün Tan gazetesinde çıkan bir yazı gazetelerde o güne kadar uygulanan (oto)sansürü açıklamaya çalışır: “Birkaç gün evvel ilk kadın tayyarecimiz Sabiha Gökçene murassa bir madalya verildiği yazıldığı zaman uçuş tatbikatındaki hizmetlerinden bahsedilmişti. Bu hizmetlerin mahiyeti sarahatle (açıklıkla) ortaya konulmamıştı. Buna da sebep şu idi: Feodalizmin son döküntülerinin tasfiyesi için alınan esaslı tedbirlerin tarihi bir ehemmiyeti vardır. Bunların millete ve dünyaya etraflı bir suretle bildirilmesi, İsmet İnönü’nün büyük nutkuna bırakılmıştı.”

Sabiha Gökçen anılarında Tunceli değil de Dersim adını kullanır ancak bu anlatıda ne bombalar vardır, ne ölen, yaralanan, göçe zorlanan insanlar, ne de Dersim Harekâtı’nın içeriğine dair herhangi bir bilgi. Gökçen’in Dersim’deki rolüyle ilgili olarak, ancak 1972 yılında Genelkurmay Başkanlığı tarafından yayımlanan Türkiye Cumhuriyetinde Ayaklanmalar (1924-1938) adlı kitapta birkaç satır okumak mümkün olur: “Bu arada Demenanlı aşiret reisleri nezdinde toplantı halinde bulunan diğer aşiret reislerinin, havadan bombardıman edilmek suretiyle toplantıyı dağıtmak ve aşiretler üzerinde moral kırıcı bir etki sağlamak lüzumu üzerine Tayyare Alay Komutanı komutasında 15 uçaklı bir filo, Kırklar dağı-Darboğaz dere yolu-Zel Dağı-Kırmızı ve Kosur dağları kuzeyindeki Keçizeken (Yukarı Bor) köyünü havadan bombaladı. Bu hava taarruzunda özellikle Sabiha Gökçen hanımın attığı 50 kiloluk bir bomba Keçizeken köyünden kuzeye doğru kaçan asi grubuna oldukça ağır zayiat verdirdiği yapılan gözetlemeden anlaşılıyordu” (s. 377)  

‘Üç maymunlar’

Bu açıklamaya rağmen, Sabiha Gökçen, 28 Haziran 1987’de Nokta dergisinden Hıdır Göktaş’a verdiği röportajda harekât sırasında halktan ölenler olup olmadığı sorusunu da şöyle yanıt verecektir: “Yoktu. Keşif yapılıyordu, ordunun da istihbaratı vardı. Biliniyordu bu kötü kişilerin nerede olduğu. Çoluk çocuk olan yerleri doğrudan tahrip etmek insanlık dışı olurdu. Böyle bir şey olmamıştır.”

O sırada, 19. Piyade Alayı’nda stajyer olarak görev yaparken Dersim’e gönderilen, geleceğin Hava Kuvvetleri Komutanı ve Kontenjan Senatörü, 12 Mart Muhtırası’nın imzacılarından Muhsin Batur yıllar sonra verdiği bir mülakatında okuyucularından özür dileyerek yaşantısının bu bölümünü anlatmaktan kaçınacağını söyler. Bunun nedeni sorulduğunda, Dersim’de tanık olduğu şeylerin bir devlet sırrı olarak kendisinde kalacağını, ancak o dönemde o yörede tanık olduğu ‘şeylerin’ günümüzde de yapılan ve karşısında olduğu ‘şeyler’ olduğunu söyleyerek sözlerini noktalar.

Sabiha Gökçen’in suskunlukla geçiştirdiği, Muhsin Batur’un anlatmaya dilinin varmadığı şeyleri artık konuşuyoruz. Bu konuşmanın, bir çeşit ‘katharsis’ (geçici, yüzeysel rahatlama) seansına dönüşmemesini, aksine kapsamlı bir tarih eleştirisinin ve kapsamlı bir telafi yaklaşımının ilk adımı olmasını dileyelim.

Kaynakça: Robert Olson, “The Kurdish Rebellions of Sheikh Said (1925), Mt. Ararat (1930), and Dersim (1937-38): Their Impact on the Development of the Turkish Air Force”, Welt Das Islams, Vol. 40, Number 1, March 200, s. 67-94; İhsan Nuri Paşa, Ağrı Dağı İsyanı, Med Yayınları, 1992; Emin Karaca, Ağrı Eteklerindeki Ateş, Alan Yayıncılık, 1991; Faik Bulut, Dar Üçgende Üç İsyan, Belge Yayınları, 1992; Ayşe Gül Altınay, “Ordu-Millet-Kadınlar: Dünyanın İlk Kadın Savaş Pilotu Sabiha Gökçen”, Vatan Millet Kadınlar (Derleyen Ayşe Gül Altınay), İletişim Yayınları, 2000, s. 246-279; Halit Kıvanç, Bulutlarla Yarışan Kadın: Halit Kıvanç, Sabiha Gökçen’le Söyleşiyor, YKY-THY ortak yayını, 1998; Sabiha Gökçen, Atatürk’ün İzinde Bir Ömür Böyle Geçti, (Anıları kaleme alan Oktay Verel) Türk Hava Kurumu Yayınları II, Evrim Matbaası, İstanbul 1982.

CUMHURİYET

GDO’lu ürünlerin olası etkilerinin 5-10 yıl gibi kısa bir sürede görülmesini beklemenin iyimserlik olacağı, bazı etkilerin nesiller sonra ortaya çıkabileceği açıklandı.

AA

Adana- Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Başkanı Prof. Dr. Mustafa Gök, doğanın zaten kendi yasaları içinde üstün özellikli genotiplerin hayatta kalma şansını artırdığını, bu nedenle bitkilerin genetiği ile oynamak yerine, genotiplerdeki zayıf özellikleri yok etmek veya iyileştirmek için ıslah çalışması yöntemlerini kullanmak ve geliştirmenin daha doğru olacağını savundu.

GDO ile ilgili olarak bugüne değin insan sağlığına ilişkin birçok spekülasyon yapıldığına dikkati çeken Prof. Dr. Gök, ”Ancak GDO’lu bir ürünün ekilmesi durumunda değişen genin kendisini bulunduğu ortamda istemediği koşul ve zararlılara karşı nasıl savunacağına, o ortamın mikrobiyel ekolojisini tehdit edebilecek ne gibi salgılar üretebileceğine dair henüz elimizde bilimsel veriler bulunmamaktadır” dedi.

Prof. Dr. Gök, GDO’lu ürünlerle ilgili en önemli konunun insan sağlığına etkileri olduğuna işaret ederek, şunları kaydetti:
”Bu konuda Çernobil olayını hatırlamakta yarar vardır. Çernobil olayını müteakip dönemin bakanı televizyonlarda, kamu önünde ‘radyasyonlu çay zarar vermez’ diyerek çay içmiştir. Bilim insanları o zamanlar söz konusu etkinin ortaya çıkmasının 15-20 yıl gibi bir zaman alabileceğini belirtmişlerdi. Nitekim günümüzde radyasyondan etkilenen Karadeniz Bölgesi’nde ilgili hastalığın ne denli yaygın olduğu görülmektedir.”

Prof. Dr. Gök, GDO’lu ürünlerin olası etkisinin de 5-10 yıl gibi kısa sürede görülmesini beklemenin iyimserlik olacağını, bazı etkilerin nesiller sonra ortaya çıkabileceğini vurgulayarak, şöyle devam etti:
”Alınan ürünün insan organlarına olası etkilerinin ortaya çıkması bile Çernobil olayında olduğu gibi 20-30 yılı alabilir. O bakımdan, yönetmelikle izin verilen binde dokuzluk bir karışım değerini ‘eseri’ (çok az miktar) kabul etmek çok yanıltıcı olabilir. Bir maddenin karışımda eseri sayılıp sayılmayacağı, o maddenin olası zarar derecesi ile ölçülür. Dolayısıyla binde 9′luk bir oranı Fransa binde 1′e çekmeye çalışıyor. Biz ise binde 9′u olağan karşılıyor ve altındaki seviyenin zarar vermeyeceği gibi bir duyguya kapılıyoruz. Bu çok yanıltıcı olabilir.”

Türkiye gibi bir tarım ülkesinin GDO’lu ürün ekimi, işlenmesi veya pazarlanmasında herhangi bir şekilde yer almaya ihtiyacı olmadığını savunan Prof. Dr. Gök, ”Bunun yerine yerli gen kaynaklarımızın korunmasına, geliştirilmesine, ıslah çalışmalarına, yerli tohumculuk sektörünün oluşturulmasına çalışılmalıdır. Bu bakımdan GDO’lu ürünlerle ilgili çıkan yönetmelik bunların Türkiye’ye girişini düzenlemeye değil, engellemeye yönelik olmalıydı” diye konuştu.
18 Kasım 2009

1 Mayıs 1803 – 20 Haziran 1849 arası Dublin’de doğan, yaşayan ve ölen, İrlanda Ulusal Marşı’nın söz yazarı  İrlandalı şair James Clarence Mangan dil, din, tarih, iklim, yiyecek, kültür vb bakımından kasvetli, hemen her gün yağmurlu, yemyeşil İrlanda ile hiçbir benzerliği olmayan, en az 4000 km uzaklıktaki Türkiye’yi hiç görmemiş olmasına rağmen sanki Osmanlı döneminde Anadolu’da özellikle Karaman’da yaşamış bir Türk şairidir. Bir manavın oğlu olan, Clarence göbek adını sonradan alan Mangan gerçekten hayatı boyunca İrlanda’dan hiç çıkmamış ama Erzurum civarına savaşmaya giden Karamanlı bir delikanlının sıla hasretini anlattığı Karamanlı Sürgün “Karamanian Exile”adlı şu olağanüstü şiiri nasılsa yazabilmiştir:

Seni hep rüyalarımda görüyorum,

Karaman!

Senin yüzlerce tepen, binlerce deren,

Ah Karaman, Karaman!

Işıltılı sabahların parladığı zaman,

Derin gün batımı,

Derelerini ve tepelerini,

Işık huzmeleriyle ördüğü zaman,

Sen hayalimde belirirsin,

Karaman.

Bütün hayallerimde,

Hasret dolu hayallerimde belirirsin,

Karaman, Ah Karaman!

Sıcak, parıltılı ovalar, güneş, gökler,

Karaman!

…

Karaman, Ah Karaman!

Yaz çiçeklerinden, renklerinden,

Yüzümü çevirsem de

Hayal gözümde

Sen belirirsin ihtişamla,

Karaman!

Canımın parçası hâlâ sendedir,

Karaman!

Sen hâlâ mukaddessin gözümde,

Karaman, Ah Karaman!

Savaş vaktim gelmişti bir zamanlar,

Karaman!

Erzurumda taburlar vardı yer yer,

En acımasızı Erzurum’dan geldi bölüklerin,

Uhbar sarayının kubbesinden indiler,

Beni senden, vatanımdan söküp kopardılar,

Karaman!

Sen, öz vatanım, dağlık yurdum,

Karaman,

Hayatta ve ölümde ruhumun ocağı,

Karaman, Ah Karaman!

Bil ki Karaman,

On kız kardeşimden hiçbiri,

Hemşehrilerini benim kadar sevmedi,

Karaman, Ah Karaman!

O âna kadar süt kadar latif,

İpek kadar yumuşaktım.

Simdi göğsüm aslan ini gibi,

Öldürülen insanların,

Kan ve kemikleriyle kirlenmiş,

Karaman, Ah Karaman!

Yeni doğmuş gençlik duygularım,

Karaman!

Örselenmiş çiçekler gibi soldu,

Karaman, Ah Karaman!

Yerlerinde dikenler ve yabani otlar fışkırdı,

Bir zamanlar sevdiklerim simdi küçük düştü gözümde,

…

Sabahın bereketli ışığından nefret ediyorum,

Karaman!

Sabahın çehresi beni çıldırtıyor,

Karaman, Ah Karaman!

Sipahi bir zorbanın zırhını  giyinmiş,

Karaman!

Fakat kölelik şu cesetten daha kötüdür,

Karaman, Ah Karaman!

Kalbi binlerce şeytanla kararmış onun;

Karaman, Ah Karaman!

Kaf’ın yanıp kavrulmuş  ovaları gibi,

O kalbe de hiç yağmur ve çiğ düşmeyecek,

Karaman!

Ancak zehir şebnemleri ve kan yağmurlarıdır yağacak,

Karaman!

Cehennemin zehir şebnemleri, kan yağmurları,

Karaman, Ah Karaman!

Fakat en kötüsü yakında hayat bitecek,

Karaman,

Azrail her yanlışın intikamını alacak,

Karaman, Ah Karaman!

Son zamanlarda düşüncelerim daha çok geziniyor,

Çayırlarında; hayal kümeleri zihnimi, ve

Kehanetli şarkı güftelerini gölgede bırakıyor,

Karaman,

Azrail çetin ve güçlü,

Karaman!

Işıldayan kılıcı çok yakında çarpacak,

Karaman, Ah Karaman!

Bu gece Uhbarın salonlarında endişe var,

Ezilmiş esirler için umut da var,

Karaman, Ah Karaman!

Şu duvarlar boyunca yanan kızılışık da nedir?

İçtima borusu sus, dinle! diye bağırıyor!

Mızrakların ve salların parıltısını görüyorum,

Karaman!

Kalabalıklar, kalabalıklar! Duvarlara tırmanıyorlar,

Karaman!

Bu gece Murad veya Uhbar düşüyor,

Karaman, Ah Karaman!

Kimbilir belki de Fatih döneminde sürgün edilen Karaman’lılardan birinin feryadıdır bunlar, zira şiirin adı öyle çağrıştırıyor. Belki de Mangan mazide kalan gurbet yolculuğunu Dublin’de sürdürdüğünü hissediyor.

Mangan bu gibi şiirlerinde kendini Türk görerek,Anadolu’da otururmuşcasına Türklere hitap etmektedir. Türk olmayanların bu şiirleri anlaması, hissetmesi mümkün değildir. Örneğin uzun Üç Kalender (Three Khalanders) şiirinden bir bölümde olduğu gibi:

Lâ ilâhe, illallah!

Kuşlar gibi neşeli uçtuk

Biz: Emrâh, Osman, Perizâd

Güldük, şakalaştık ve seyrettik.

Şarap, güller, neş’e, türkü söyledik.

Bütün şöhretlerden vazgeçtik.

Altın ve mücevhere değer vermedik hiç.

Lâ ilâhe, illallah!

Boğaziçi, Boğaziçi

Bize engel olmadı

Her gün neş’e içinde

Yeşil Boğaziçi’ni

Bir yelkenliyle geçtik.

Mangan’ın şiirlerinde Türklükle ilgili unsurlar, yerler dekoratif bir öğe olmaktan ziyade, hissedilen bir ortamın ötesinde içinde yaşanan mekan olarak verilmektedir. Bunları yazan James Clarance Mangan’ın “Oxford İngiliz Şiirleri Antolojisinde” (Oxford Anthologie of English Verse)  İrlandalı şairler arasında değil Türk şairleri başlığı altında gösterilmesi boşuna değildir. Bu şiirlerde tasavvuf vardır, dediğim gibi şiirler dekoratif bir öğe olamaz sanki bizzat yaşanmış gibi anlatılmaktadır. Sanki Mangan Erzurum, Karaman, Boğaziçinden çıkıp Dublin’e gelmiştir. Öyle ki Mangan kendi ölümü hakkındaki düşüncelerini bile bizlerin hayal gücü ile ifade etmiş:

Şimdi kervan yola çıkıyor… Meçhul bir ülkeye doğru

Çanları hareket işaretini vermeye başladı bile

Sevin ruhum… Zavallı kuşum, kurtuldun nihayet.

Nihayet kafesin çöküyor… demirleri dağılacak yakında.

Elveda gaileli dünya, günahlarla haşır-neşir olan dünya

Ruhum Allah’ın sakin yurdunda dinlenecek artık…

“Kuş-kafes” “ten-can” ilişki benzetmeleri Doğu dolayısıyla Tasavvuf edebiyatına  ait motifler. Kervan’ın “meçhul bir ülkeye doğru” yola çıkması, bilinmeyene gidiş, hancı, kervan, seyyah (yolcu), kefen motifleri de öyle:
“Bu hana ve bu handan

Kaç seyyah geldi geçti

Kaç kervan kefenlenip gitti

Herkes geldi, herkes gitti

Kimse bilmedi neden geldiğini

Nereye gittiğini…”

Bunlar Doğu edebiyatını ve yakın zamana ait Yahya Kemal’in:
“Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan”

satırlarını hatırlatırken Yahya Kemal ile Mangan’ın kendi ölümleri hakkındaki düşüncelerinin tam örtüştüğü görülüyor.

Mangan’ın “Gül Zamanı” adlı şiiri Mesîhî’nin murabbaı üzerine kurulmuştur:

Morning is blushing; the gay nightingales,

Warble their exquisite songs in vales;

Spring, like a spirit, floats everywhere,

Shaking sweet spice-showers loose from her hair,

Murmurs half-musical sounds from the stream,

Breathes in the valley and shines in the beam.

In, in at the portals that youth uncloses,

It hastes, it wastes, the Time of Roses!

Sabahın mahcup kızıllığında şakıyor,

Neşeli bülbüller, güzelim şarkıları

dolduruyor ovaları;

Bahar bir peri, her yeri kuşatıyor,

Silkeleyerek saçlarından tatlı baharat

sağnakları;

Pınarlardan müzikli seslerle

mırıldanıyor;

Vadide soluklanıyor, güneşte

parıldıyor;

Giriyor kapılardan gençliğin açtığı,

Hızlandırırken zamanı, tükeniyor Gül

Zamanı!

Mangan İngiliz şiir tekniğine uymayan Türk kafiye anlayışına bağlı kalarak Türk kültürünü özümsemiş Türk gazel formunu ustalıkla şiirlerinde kullanmıştır.

Mangan sayesinde 1937 de İrlanda’lılar  “Söz gümüşse sükut altındır -Speech is Silver but Silent is Golden, Eldeki bir kuş daldaki iki kuştan iyidir – A bird in hand is worth two in the bush ” gibi bazı Türk atasözlerinden haberdar olmuşlardır.

Mangan’ın bu Anadolu ilgisi nereden gelebilir? Benim gibi İrlanda’da bir süre yaşamış, İrlandalıların yabancı sevmeyen, ülkelerinde yaşamalarını istemeyen, yabancı kültürlerine ilgi duymayan ırkçı, milliyetçi olduklarını yerinde gözlemlemiş birisi için bunun büyük bir sürpriz  teşkil etmesi hatta imkansızı çağrıştırması gerektirir. Arapça, farsça ve Osmanlıca dillerini ne derece bildiği bilinmeyen Mangan çalıştığı kütüphane’de Osmanlı’ya dair kimi tarihi ve folklorik bilgileri barındıran kitaplar okumuş olabilir. Türkçe ve Türk şiiriyle Almanca bir tercüme sayesinde tanıştığı söylenir. Ama bunlar Mangan’ın neden geçmiş Osmanlı denemindeki Anadolu  hakkında o zamanlar yaşamış bir Türk şairiymişçesine şiirler yazdığını bana açıklayamamaktadır. Bunun kolay bir iş olmadığını Türk şiiri üzerine çalışmanın zorluğunu anlattığı “University Magazin”deki bir yazısında şöyle ifade etmiş: “Türk edebiyatını anlamak çok zor. Türkçe gramer okumakla, küçük izahları dinlemekle olacak iş değil bu. O bilgiyle Osmanlıcayı yazıp okuyamazsınız. İşi ciddi tutmak, uzun bir süre için kendi memleketinizi unutmanız gerekiyor. Âdeta yeminli bir Müslüman gibi olmalısınız. Osmanlı’yı, Türk şiirini anlamak ancak böyle mümkün.” Peki O nasıl olmuş da zoru başarmıştır. Avni Özgürel onun hakkında şöyle demektedir: “Döneminde bedava gezi tantanalı ağırlamadan yararlanmak, Osmanlı sarayından bahşiş koparmak için eser üreten tipte sanatçılardan biri değil Mangan.” Zaten Osmanlı sarayı şöyle dursun, kimse onun bu şiirlerinden haberdar olmamış, sanki O sadece kendi duygularını şiire dökerek tatmin olmak istemiştir.

Sonuçta Mangan’ın Türkiye’ye ve Türkçe’ye neden ilgi duyduğu ve sanki eskiden yaşamış bir Türk gibi eskiye ait şiirler yazdığı başkalarınca bir “sır” olarak kabul edilse de bence bunun kolay bir açıklaması vardır.  Osmanlı döneminde Karaman’da yaşamış, Erzurum ve İstanbul’a da gitmiş biri yıllar sonra Dublin’de James Mangan adıyla yeniden doğmuştur. Yani tipik bir reenkarnasyon örneği ile karşı karşıya olduğumuzu ifade edersek taşlar yerine oturur.

James Clarence Mangan İrlanda’da fakir bir hayat sürmüş olup kısa hayatına yeterli beslenememesinin neden olduğu iddia edilmektedir. Belki de şiirlerindeki Karaman’lı ile aynı fakirliği paylaşmıştır.

Bu arada ODTÜ İnşaat’da 40 yıl önce beraber okuduğumuz Bayburt’lu Yüksek Mühendis arkadaşımın soyadı da Mangan’dır.

BU YAZIDA AŞAĞIDAKİ KAYNAKLARDAN YARARLANILMIŞTIR:

KAYNAK  1

KAYNAK  2
KAYNAK 3

KAYNAK 4

KAYNAK 5

erzurum – 12 ekim 2009

Erzurum’un Karayazı ilçesinde evlendirilmeyince cinnet getiren genç, ağabeyini ve 1 yaşındaki yeğenini öldürdü, yengesini yaraladı

AA muhabirinin aldığı bilgiye göre, Aşağıincesu köyünde ailesine evlenmek istediğini söyleyen Mehmet Ö. (22), evliliğine karşı çıktığını düşündüğü ağabeyi Özcan Ö. ile tartıştı.

Tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu, Mehmet Ö, ağabeyi Özcan Ö. (25), 1 yaşındaki yeğeni Merve Ö. ve yengesi Türkan Ö’ye av tüfeğiyle ateş açtı. Özcan Ö. ve Merve Ö. olay yerinde öldü, hafif yaralanan Türkan Ö. ayakta tedavi edildi.

Olayın ardından köy kırsalında yakalanan Mehmet Ö’nün, jandarmaya verdiği ifadede, evliliğine karşı çıkan babasını ağabeyi Özcan Ö’nün yönlendirdiğini düşündüğünü, olayın bu yüzden çıktığını söylediği öğrenildi.

Mehmet Ö, jandarmadaki sorgusunun ardından Karayazı Adliyesine sevk edildi.

zaman

erzurum – 12 ekim 2009

Alınan bilgiye göre, Göndamı köyünde yaşayan Muzafer Yazıcı (32), evinin önünde, henüz kimliği belirlenemeyen bir kişinin silahlı saldırısına uğradı.

Av tüfeğiyle vurulması sonucu ağır yaralanan Yazıcı, kaldırıldığı Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde öldü.

Yazıcı’nın katil zanlısının yakalanması için çalışma başlatıldı.

zaman

erzurum – 10 ekim 209

Erzurum’un Pazaryolu ilçesinde arazi anlaşmazlığı yüzünden çıkan kavgada Çatakbahçe Köyü Muhtarı Şahin Şahin hayatını kaybetti.

Pazaryolu’nda Çatakbahçe köyü Muhtarı Şahin Şahin ile köylülerden Rıza Kuru arasında uzun süredir yaşanan arazi anlaşmazlığı ölümle sonuçlandı. Edinilen bilgilere göre olay dün saat 15.00-16.00 sıralarında yaşandı. Köy Muhtarı Şahin ile Rıza Kuru arasında arazi anlaşmazlığı yüzünden sözlü sataşmayla başlayan tartışma kavgaya dönüştü. Olayda Rıza Kuru silahla muhtar Şahin’i vurdu. Olay yerinde hayatını kaybeden Şahin’in cenazesi İspir Devlet Hastanesi’nde yapılan otopsinin ardından ailesine teslim edildi. Cinayetle ilgili soruşturma sürüyor.

zaman

erzurum – 20 eylül 2009

Erzurum’da cezaevinden izinle çıkan B.İ. (17), daha önce aralarında husumet bulunduğu ileri sürülen Murat Polat’ı (28) bıçaklayarak öldürdü

Gaziler Mahallesi Yamaç Sokak’ta saat 14.00 sıralarında B.İ. ile Murat Polat arasında kavga çıktı.

B.İ., bıçakla Murat Polat’a saldırdı. Ağır yaralanan Polat, kaldırıldığı Aziziye Araştırma Hastanesi’nde yaşamını yitirdi.

Polis B.İ.’yi gözaltına aldı. Kavga sonrası Polat’ın yakınları olay yerine akın etti.

Çok sayıda polis kavganın yaşandığı yerde geniş güvenlik önlemi aldı.

(CİHAN)  / zaman

KABE’ye benzetilmeye çalışılan bar

Amerikada, hala insaat halinde bir bari kâbe’ye benzetip muslumanlarla dalga geçecekler. Kâbe gibi 24 saat açik olacak, içinde bir’den fazla bar islencek. BUNU ENGELLEMEKBIZIM ELLIMIZDE OLABILIR Yüce Rab’bim sen onlara kudretini gösterip oraya cehennemin bir deliginden farksiz eyle. AMIN!!!!! INŞAALLAH…..

erzurum – 12 eylül 2009

Erzurum’un Pasinler ilçesinde iki aile arasında çıkan kavgada 1 kişi öldü, 10 kişide yaralandı

Alınan bilgiye göre; Pasinler ilçesi Çeperli köyünde iki aile arasında silahlı kavga yaşandı. İlk belirlemelere göre Mehmet Halit Kara isimli şahıs kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdi. 2’si ağır 10 kişinin de yaralandığı kavgada yaralıların Erzurum Aziziye Araştırma Hastanesi’ne kaldırıldığı öğrenildi.

zaman

Derneklerimiz:

ERZURUM NARMANLILAR DERNEĞİ

ESENLER NARMANLILAR DERNEĞİ

ARNAVUTKÖY NARMANLILAR DERNEĞİ

İZMİR NARMANLILAR DERNEĞİ

Okullarımız:

Narman Lisesi

Narman Ticaret Meslek Lisesi

Narman 18 Mart İÖO

Narman Meslek Y.O.

Sağlık Meslek Lisesi

Yatılı Bölge İÖO

Aşık Sümmani İÖO

Diğer Faydalı Linkler:

Narman Öğretmenevi

Milli Eğitim Müdürlüğü

Narman

Narman

Atatürk Üniversitesi (AÜ) Rektörü Prof. Dr. Hikmet Koçak’ın yıl içerisinde Türk cumhuriyetlerine yaptığı ziyaretler ürününü verdi. 1000 öğrenci başvuruda bulundu.

Yaklaşık bin yabancı uyruklu öğrenci Atatürk Üniversitesi’ne müracaatta bulundu.

Geçen yıl yaklaşık 500 kişinin başvurduğu üniversiteyi bu yıl 880 öğrenci tercih etti. Fakat tercihler sonucu Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK)’nun belirlediği kontenjanlar doğrultusunda 204 öğrenci Atatürk Üniversiteli oldu. Üniversiteye yerleşen öğrencilerin büyük bir bölümünü Azerbaycanlılar oluşturdu.

Konuyla ilgili bilgi veren AÜ Öğrenci İşleri Daire Başkanı Hamit Hatunoğlu, bir ülkeden bir fakülteyi tercih edebileceklerin kontenjan sayısının belli olduğunu, bundan dolayı öğrenci yerleştirme sayısının az olduğunu belirterek, “YÖK’ün belirlediği yabancı uyruklu öğrenci kontenjanı fakülteye alınacak öğrencilerin yüzde 20’si kadardır. Bu da şu anlama geliyor. Bir fakülteye alınacak öğrenci sayısı 10 ise yabancı uyruklu 2 öğrenciyi fakülteye yerleştirebiliyorsunuz.” dedi.

Başvurularda önemli ölçüde artış olduğunu vurgulayan Hatunoğlu, Rektör Koçak’ın yaptığı ziyaretlerin bunda ciddi etkisi olduğunu savundu.

Azerbaycanlı bir bayanın oğlunun kaydını yaptırmak için geldiğini dile getiren Hatunoğlu, “Zöhre Valiyeva isimli bir bayan üniversitemize çocuğunun kaydını yaptırmak için geldi. Heyecanlı bir şekilde Azerbaycan’da rektörle görüştüğünü ve rektörün kendisini üniversiteye davet ettiğini belirtti.” diye konuştu.

Hatunoğlu’nun verdiği bilgiye göre, üniversiteye en çok yerleşenler 42 öğrenci ile Azerbaycanlılar. Azerbaycan’ı 35 öğrenci ile Türkmenistan takip ederken, İran’dan 25, Almanya’dan 20, Suriye ve Gürcistan’dan 13, Kazakistan’dan 7, Bulgaristan’dan 5, Ürdün, Rusya, Pakistan, Özbekistan, Irak’tan 4′er, Afganistan, Nijerya, Filistin, Moğolistan’dan 3′er, Hollanda’dan 2, Arnavutluk, Fas, Şili, Fransa, Tacikistan ve Ukrayna’dan ise birer öğrenci Atatürk Üniversitesi’nde okumaya hak kazandı.

En çok tercih edilen bölümler ise 48′er öğrencinin yerleşmesi ile Edebiyat ve Eğitim fakülteleri olurken, 17 Fen, 15 Ziraat, 13 mühendislik, 12 İktisadi ve İdari Bilimler, 10 hemşirelik tercihinde bulunuldu.

Tıp, İletişim, İngiliz Dili ve Edebiyatı, Eczacılık, Coğrafya, Sosyoloji, Tarih, Biyoloji gibi fakülteler de yabancı uyruklu öğrenciler tarafından tercih edilen bölümler arasında yer aldı.

“Kimse Kürtçe konuşan kardeşlerimizi PKK ile örtüştürmemeldir. PKK bölücü bir terör örgütüdür. İçerden ve dışardan destekçileri vardır. Ama burada yaşayan vatandaşlarımız kardeşliği temsil eder. Yapılacak projede özü ve hassasiyeti kaybetmemeliyiz. Burası Doğu’nun özüdür burada insanlarımız yaşıyor. Kendi haline bırakırsanız kardeşçe yaşıyor ama malesef içerden ve dışardan sürekli olarak bölücü terörle mücadele edilecek yerde Türkiye’yi bir etnik bölünmeye götürece bir gaflet ve daha da ileri gittiğimizde bir ihanetçi Türkiye’de görmekteyiz. Cumhurbaşkanı’nın, “Devlet Başkanı yuhalanamaz” o Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanıdır. Ne kadar hata yapsa da saygı duyulacaktır. Bölücü terör sorununu Kürt sorunu haline dönüştürüp Türkiye’yi etnik yapı üzerinden bölme hatası işlenmektedir. “Devetin zirvesinde bir uyum vardır. Bu sorun çözülecektir diyorsunuz.” Kimdir bu devletin zirvesi? Nerede bu uyum? Devletin zirvesi, bir cumhurbaşkanı iki Meclis Başkanı, üç başbakan, dört genelkurmay başkanı diye devam eder. Burada bir uyum varsa bunu anlatmak zorundasınız. Bir uyum varsa millete açıkça söylemek lazımdır. Siyasallaşmayı 25 yıldır beceremeyen PKK’yı siyasallaştırma gafletine düşemeyiz! PKK’ın 25 yılda başaramadığı siyasallaşmayı AKP de başaramayacak.

Sayın Başbakan haddinizi biliniz, söylediğinizi millete doğru dürüst anlatın. MHP’ye aklınca hasım yaratma gayretinden vazgeç diyorum. Erzurum’da Erzurum Kongresi yapılırken İstanbul’da Damat Ferit sadrazamdı. Erzurum’da MHP Kongresi yapılırken, Ankara’da Recep Tayyip Erdoğan Başbakan’dır. Tayyip Erdoğan’ın İçişleri Bakanı milli birliği yaratmak için Başbakan’dan aldığı fikirleri uygulamaya çalışıyor.

Erzurum’dan sesleniyorum vatan bir bütündür parçalanamaz ve bölünemez! Kürtçe açılım yaparak benim Kürtçe konuşan kardeşlerimi kimse ikinci sınıf vatandaş konumuna sokamaz.

MHP’ye hakaret etmeye kalkmasınlar. Allah bu ülkenin sorumluluğunu nasip ederse yolsuzluklardan tutun da vatan hainliğine kadar hesap sorulması gereken kişilerden hesap sormazsam namerdim. Herkes sözüne dikkat etsin. Sapla samanı karıştırarak kimseyi aldatmasın. Demokratik süreç diye oynanan küresel bir oyun var. Demokratikleştiriyoruz derken birilerinin isteğine göre demokratik özerklik peşinde koşuyorlar. Türkiye’de bölgesel özerkliğe gitmeye gayret ediyorlar. Bölgesel özerklikten federasyonlaşmaya doğru Türkiye’yi sürüklemeye çalışıyorlar. Bundan sonraki adım da Bağımsız Kürdistan Devleti’ni kurmaktır! Büyük Kürdistan hayaliyle bin yıllık kardeşliğimizi bozmaya çalışıyorlar. Bunun adı ihanet değil de nedir. Bunun neresi demokratikleşmedir?

AKP’nin içinde bu ülkeden seçilip Meclis’e gelenler PKK’nın sivil kuruluşu olan DTP ile de paralel hareket ediyorlar. Şu an Türkiye’de AKP ile DTP arasında örtülü bir koalisyon başlamıştır.

Alfabemize Kürtçe harfler girince buna demokratik açılım diyebilir misiniz? Yükseköğrenim kurumlarında Kürtçe’ye açılım diyebilir misiniz? Bin  yıllık kardeşler olarak beraber yaşayacağımız yerde bölücülerin isteklerini yerine getirmeyi ve mahalle baskısı yaratarak karşı olanları da ikna etmek isteyen gafillere sesleniyorum: Türkiye’yi bölmek için MHP’yi kullanmaya, ikna etmeye sizin aklınız da kabiliyetiniz de yetmez.

DTP’liler kendinize gelin oyuna düşmeyin. Bu ülkede yaşıyorsunuz, siyasal haklarınızı kullanıyorsunuz. Meclis’te komşu olarak oturuyoruz. Bir kere incitme olayı gördünüz mü? 157 günden beri kabul etmediğin PKK’ya terör örgütü dedirttiremediğin insanlar kulağına mı fısıldadı? Meclis’e Başbakan olarak giriyorsun görüşemeye giderken AK Parti Başkanı olarak giriyorsun. Bu oyuna düşmemeliyiz. Çatışmadan, kavgadan yarar gelmez. Bu ülkenin derdi işsizlik, aş, bu ülkenin derdi gelirdir.

Yine sesleniyorum. Bu vatan parçalanamaz.”