içicem işte çok kararlıyım

geçen gün fark ettim de benim en sevdiğim yemek çorbaymış. o kadar seviyorum ki bu sıcaklarda kan ter içinde kalma pahasına da olsa içiyorum. hatta bu sıcak işkenceye hazırlanmak için son günlerde çorbamı içmeden önce yaptığım ilk şey saçlarımı toplamak.

çorba sevdası uğruna katlandığım tek işkence bu da değil. çorba maalesef ki içine et suyu koyulmaya en musait şey. ve et yemediğim için içtiğim her çorbanın içinde ne olduğunu öğrenmem gerekiyor. çorba alırken paketin arkasındaki miniminnacık içindekiler yazısını sonuna kadar okuyorum ve bundan nefret etmeye başladım çünkü bunu çok uzun süredir yapıyorum ve her paket için yapmam gerekiyor. aslında paketin arkasını okumak yine kolay da okul yemekhanesinde her seferinde çorbanın içinde et suyu olup olmadığını sormaktan yoruldum. çoğu zamanda anlamsız bir şekilde içine et suyu koyup beni çorbamdan ayırıyorlar. bazen yalnız çorba değil bütün yemeklerin içine et koyuyorlar. bunun ne kadar sinir bozucu olduğunu anca yaşayan bilir. kuru fasülyenin içinde sucuğun ne işi var diye bağırasım geliyor.