in aceasta zi din viata ta, Dumnezeu vrea ca tu sa stii…

…ca tu poti doar sa reusesti, nu poti esua.

Nereusita este imposibila; este o iluzie. Nimic nu este un esec. Nimic. Totul misca istoria umana si deci si procesul de evolutie, inainte. Totul te avanseaza in calatoria ta.

Cu dragoste, prietenul tau,
Neale Donald Walsch

http://www.humanitysteam.ro

NL

Hallo daar,

Mijn naam is Joseph en ik ben Atheïst. Maar eerlijk gezegd, was dit niet altijd het geval.

Voor het grootste deel van mijn leven was ik een Volle Evangelie Christen.

Ik werd opgevoed met zeer sterke christelijke waarden en diende God vol overgave.

Maar op mijn 26ste accepteerde ik kennis, wetenschap en verlichting. Ik realiseerde me dat ik niet meer in God geloofde.

Ik bekeerde tot Atheïsme en vond een nieuw pad in het leven.

Ik kon niet gelukkiger zijn en heb het gevoel dat mijn verstand nu echt bevrijd is.

Ik heb besloten om te delen wat mij ervan overtuigd heeft om een wedergeboren-atheïst te worden. En welke stappen ik  nam om de overgang van Christen tot Atheïst maken.

Deze site is specifiek niet tegen het Christendom en andere geloven.

Deze site is tegen niemand.

Maar deze site is gewijd aan het helpen van mensen om te weten over hun keuzen.

En als ze daarvoor kiezen, hoe een leven zonder God te omarmen en de overgang te maken tot Atheisme.

Deze site gaat om keuze.

Als u dit leest en je voelt dat je vastzit in een geloof dat niet goed aanvoelt.

Als je alleen vasthoud aan dat geloof, omdat je voelt dat je geen keuze hebt.

Dan is deze site voor jou.

Ik zal uitgebreid uitleggen waar en hoe je kan komen aan betrouwbare informatie om een goede keuze te maken.

Ik zal ook met je delen hoe een actieplan op te zetten om de overgang te maken.

Omdat mensen vaak vast houden aan een geloof dat niet van hun is, simpelweg omdat ze voelen dat ze respect, betrouwbaarheid en liefdevolle steun van hun (Christelijke) gemeenschappen zullen verliezen  als ze loslaten.

Ik zal je wijzen hoe je pijn en moeite kan voorkomen, je spiritualiteit en een gevoel van fellowship kan behouden en nog steeds de overgang maken tot Atheïsme.

Zodat je gemakkelijk kan zeggen, zoals ik ooit deed:

Ik Kies Atheïsme

Ik ben geboren en getogen in mooi Suriname – Zuid-Amerika (de enige Nederlands sprekende vaste land in Noord-en Zuid-Amerika) en ik ben meertalig.

Het grootste deel van het internet is in het Engels, dus ik zal mijn primair schrijven in het Engels doen, maar ik heb deze site ook opgezet voor mijn collega Surinaamse broeders om te lezen en daarom is dit ook geschreven in het Nederlands.

De benamingen EN en NL worden gebruikt om de verschillende talen te onderscheiden.

Neem gerust contact op met mij om een gesprek op gang te krijgen.

I.Choose.Atheism {at} gmail.com

EVOLUTIA

Ne nastem, crestem, vrem viata s-o traim

Si daca nu, luptam si incercam sa supravietuim.

Pacat ca multi din noi au si uitat de unde provenim

Si ce ar trebui copiilor, nepotilor sa povestim!

Putini sunt cei care ar mai avea ceva de spus,

Sunt unii ce nu au curajul, si altii ce-au apus…

Putin a mai ramas din ce strabunii ne-au lasat,

Traditiile au disparut. Avem motiv – Ca ne-am… modernizat!?

Si zi cu zi, pe rand, ne transformam in “copilasi minune”.

Tot rand cu rand mai stergem din paginile Daciei strabune.

Ne intrebam ” De ce ar trebui rusine sa ne fie?

Ca vorba aia, noi am evoluat… si inspre bine!

Opriti progresul! Opriti modernizarea!

Caci ne-a intunecat, si nu ne mai gasim onoarea.

Si-n loc din groapa neagra, degraba sa iesim

Noi tot pe zi ce trece, in ea ne adancim…

Ce mai ramane a spune? Ca sa nu punem punct…

“Game Over” – Si propun, sa o luam de la-nceput.

Doar ca de data asta in loc de kilograme,

De gat, va sfatuiesc, (ca sa puteti iesi), legati-va baloane!

Hei, cred ca ati observat ca avem un widget nou, la About us. Am inregistrat blog-ul in Zelist ca sa ne putem urmari evoluatia si stam destul de bine pentru inceput:

Se va actualiza automat la o saptamana, de obicei in ziua de joi. Am ales alt model ca sa se incadreze ca dimensiune.

Cam atat noutati pe aici, nu uitati de postarea Iuliei, UK de la profa de engleza.

Gisteravond mijn tweede catecheseavond gehad over het onderwerp Schepping en zondeval. Hoewel ik onderwerp in enkelvoud zeg, is de meervoudsvorm ‘onderwerpen’ gepaster. Er kwam namelijk wel het eea. voorbij. Schepping, evolutie, zondeval, oorsprong kwaad, vrije wil, uitverkiezing en de Dordtse Leerregels (en de binding daaraan).
Nadat we daar bijna anderhalf uur mee hadden gevuld waren we nog niet door alle stof heen en dus zullen we de volgende keer, over twee weken, met dit onderwerp verdergaan.

Zoals gebruikelijk begonnen we rond half acht en stond er thee en koffie met een koekje (en pepernoten!) op ons te wachten, omdat er door ziekte en een verjaardag drie afwezigen waren telden we, met inbegrip van de predikant vier man drie man en een vrouw.

Als eerste kwam de Schepping aan de orde en hebben we kort het eerste hoofdstuk van Genesis gelezen en kwam de vraag naar evolutie en schepping naar voren. Nu zaten er geen biologen of exacte wetenschappers bij en bleef een verhitte felle discussie ons dus bespaard. Eigenlijk hadden we geen van drieen echt een hele heldere mening over. Hoewel ik zelf uitga van een zevendaagse schepping en Genesis dus vrij letterlijk lees en het concept van zondeval en een ex nihilo schepping moeilijk kan rijmen met de evolutietheorie en mij afvraag of je je niet begeeft op een glijdende schaal, heb ik er weinig moeite mee als anderen dat wel kunnen combineren. Onze (Nederlands-Gereformeerde) predikant neigt ernaar om de evolutietheorie te accepteren en Genesis dus meer leest als poezie dan als verslag, hoewel ook hij geen antwoord had op hoe de zondeval dan te duiden. Maar voor geen van ons was het dus echt een issue.

Hierna gingen we door naar de kwestie van de zondeval en al vrij snel kwam dat op een daaraan gerelateerde vraag, namelijk; Waarom kregen wij de keuze? Waarom niet gewoon die boom er niet geplant en ons lekker laten rondhuppelen in ons nakie? Waarom bewust het risico genomen dat wij Hem ongehoorzaam zouden zijn? Een bekende vraag waar dan ook al veel antwoorden op zijn gegeven. De meesten komen volgens mij, en dat was ook de conclusie afgelopen dinsdag, neer op de vrije wil. God wilde dat wij een keuze maakten voor gehoorzaamheid, voor Hem en om die keuze te maken was er de mogelijkheid om tegen Hem te kiezen noodzakelijk. Dat is overigens niet een geheel bevredigend antwoord wat mij betreft. Verstandelijk kan ik er in meegaan, ga ik er ook in mee, maar op een meer emotioneel level houd ik moeite mee. Zijn die miljoenen, miljarden verloren zielen een keuzemogelijkheid waard (hoe verdiend zij, en wij, dat Oordeel ook hebben)?

Een ander punt was de vraag waar het kwaad vandaan kwam. De predikant wilde er eigenlijk niet aan dat God het Kwaad geschapen heeft, vanuit de overtuiging dat er bij God geen kwaad of duisternis is (1 Johannen 1:5, ‘God is licht, er is in Hem geen spoor van duisternis’). Mijn opkomende vrees voor een soort dualisme drukte hij overigens snel de kop in door expliciet te zeggen dat hij niet geloofde in een Satan als een soort ‘gelijkwaardige’ tegenstander of schepper en dus, anders dan sommige ‘christelijke’ stromingen in het verleden, geen dualistisch Gods en wereldbeeld erop nahield.
Zelf neig ik toch naar God als schepper ook van het Kwaad, op basis van Jesaja 45 vers 7 " die het licht formeer en de duisternis schep, die het heil bewerk en het onheil schep; Ik, de HERE, doe dit alles." en omdat ik het logischerwijze niet kan rijmen om God enerzijds als Schepper van Hemel en Aarde te belijden en anderzijds te zeggen dat het Kwaad ergens anders vandaan komt. Maar goed, de tekst uit Jesaja kan op meerdere manieren worden gelezen en vanuit de Schrift lijkt er geen helder antwoord op te zijn. De kwestie hebben we dus geparkeerd als een vraag waar we in het hier en nu geen bevredigend antwoord op zullen krijgen.

Ergens tijdens de avond kwam, vrij zijdelings, een opmerking van de predikant voorbij over de uitverkiezing en vraag in hoeverre wij voor God kunnen kiezen, daarbij aangevend dat in zijn opinie de Dordste Leerregels te ver waren doorgeschoten door die vraag zo expliciet te beantwoorden. Nu ben ik Christelijk-Gereformeerd, de predikant Nederlands-Gereformeerd en de gemeente een samenwerkingsgemeente tussen die twee en is de binding aan de Dordtse Leerregels en de gehele 3FvE bij ‘ons’ een stuk strakker dan bij de NGK. Ik was dus ook benieuwd in hoeverre hij, als Nederlands-Gereformeerde predikant, gebonden was aan de DL. Nu, hij mag ze binnen het kerkverband ‘terzijde schuiven’ als hij meent dat ze niet Bijbels verantwoord zijn, maar bij het aanvaarden van het ambt binnen de gemeente heeft hij zich er wel toe verplicht ze te onderschrijven, vanwege de samenwerking met de CGK.
Maar goed, het punt van uitverkiezing zal later nog aan bod komen en ik ga er vanuit dat hij dat dan ook vanuit het gereformeerde perspectief zal behandelen, wat zijn persoonlijke voelen ook is.

Tegen de tijd dat we dit allemaal gehad hadden was het inmiddels kwart voor negen, hadden we erfzonde, Gods voorzienigheid en aanverwanten nog niet echt gehad en besloten we dit de volgende keer op te pakken.
Nadat er een datum geprikt was en ik had geindigd met gebed hebben we elkaar dan ook gedag gezegd en gingen we ieder ons weegs.

Al met al een interessante avond, die stof tot nadenken bood.

După cosmogeneza akkadiană, inventarea cărămizii este datorată lui Marduk, Zeul creator. În succesiunea ordonată a lucrurilor, cărămida se situează după apariţia pământului şi a apelor, după apariţia vieţii, chiar înainte de construierea casei şi a oraşului:

‘’El a creat copacii
A făcut o cărămidă
I-a făcut tiparul
A clădit casa
A ridicat oraşul ‘’
(Soun,146-147 )

Zeul cărămizii se numea Kulla, fusese zămislit dintr-un pumn de lut, luat din Apson, fluviul primordial şi era însărcinat cu restaurarea templelor.
Făcând abstracţie de folosirea sa practică şi istorică, sau mai degrabă chiar din pricina acestei folosiri, cărămida simbolizează aici trecerea omenirii la viaţa sedentară şi apariţia urbanizării : casă, cetate, templu. Pentru a realiza o astfel de revoluţie socială era absolut necesară o intervenţie divină, un nou act creator. Cărămida este simbolul omului fixat în casa sa, pe pământul său, cu familia sa organizându-se în sate şi oraşe, cu lăcaşuri de cult. Ea îi aduce securitatea locuinţei, a culturii, a societăţii, a protecţiei divine ; dar şi îngrădirea întrucât cărămida înseamnă regulă, măsură, uniformitate formând  societatea închisă, opusă societăţii deschise a nomazilor.
Cărămizile de lut uscat au fost folosite  timp de milenii în ţările calde, cu precipitaţii reduse, dar ideea arderii cărămizilor de lut pentru a le face rezistente la apa a apărut abia în mileniul III i.Hr. Cărămizile au fost folosite pe tot cuprinsul vastului Imperiu Roman, dar tehnica s-a pierdut ulterior în Europa de Nord până spre sfârşitul Evului Mediu. Deşi nu era un material ieftin, cărămida a fost la modă în arhitectura gotică târzie din Ţările de jos, de-a lungul coastei Mării Baltice şi, de asemenea, în unele zone din Marea Britanie. Îmbunătăţirea metodelor de realizare a însemnat scăderea preţului cărămizii, care a devenit principalul material de construcţie al caselor din Anglia, în secolele XVII-XIX.
Cărămizile romane pot fi recunoscute cu uşurinţă deoarece sunt mai lungi şi mai înguste decât cele moderne. Deşi clădirile italiene erau adesea realizate în întregime din cărămizi, în zona de nord a imperiului erau frecvent amestecate cu pietrele locale pentru a crea benzi decorative, ca în cazul arcelor teatrului Lillebone, Franţa.
Cărămida a fost adesea folosită în zonele cu puţin lemn pe coasta Mării Nordului şi a Mării Baltice, pentru clădiri complexe precum Armurăria din Gdansk, Polonia ( 1602 -1605 ). Piatra cioplită oferea posibilitatea integrării unor detalii sculptate care nu puteau fi realizate în cărămidă, creându-se un contrast plăcut între piatra deschisă la culoare şi cărămida mai întunecată.
Alternarea cărămizilor prin dispunere succesivă a feţei scurte  a cele lungi către exterior  numele de apareiaj. Spre exemplu apareiajul  flamand  are cărămizile aşezate alternativ în lung şi  în lat  pe fiecarerând , cel englez alternează rândurile aşezate în lung cu cele aşezate pe lăţime, iar cel american are un rand  de cărămizi dispuse în lat, urmat de câteva rânduri aşezate în lung.
Meşterii de la sfârşitul Evului Mediu au realizat  cărămizi cu forme complexe, care puteau fi alăturate, creând modele şi forme complicate precum cele ale hornurilor castelului Thornbury, Glouchester ( 1514 ). Cărămizile de diferite forme erau folosite în această perioadă şi la realizarea arcelor, uşilor şi ferestrelor.
Culoarea cărămizilor depinde în mare parte de tipul de lut folosit, dar ea este influenţată şi de temperatura de ardere. Procesul industrial a eliminat în mare parte variaţiile de culoare neintenţionate, dar clădirile medievale şi moderne timpurii foloseau aceste variaţii pentru a creea efecte decorative policrome.
Odată cu progresul tehnlogic noi soluţii sunt disponibile pentru realizarea construcţiilor, dar cărămida rămâne unul dintre materialele cele mai folosite în construcţii atât din motive economice cât şi estetice.

de Teodor Stanciu Tiberiu

“Ik ben ook maar menselijk!” Deze uitspraak of een variatie erop heb je vast wel eens gehoord. We gebruiken het als een manier om aan te geven dat wij ook maar gelimiteerd zijn door ons eigen kunnen. Maar wat is het nu eigenlijk om ‘mens’ te zijn? We definiëren ons na zo’n vraag meestal door hetzelfde lijstje af te gaan, waarbij we zoveel mogelijk dingen noemen die bij ‘het gewone leven’ horen. Werk, ‘huisje-boompje-beestje’, vrienden maken en verliezen, oud worden. Toch begint die standaarddefinitie de laatste tijd steeds meer op losse schroeven te staan.

Als je nog niks over ballonnen hebt gelezen, is het misschien handig om dat eerst eens te doen. Als je in je hoofd inmiddels al denkbeeldige erwten hebt weggeschoten met denkbeeldige ballonnen, let dan goed op.

Want toen ik Alan Watts hoorde praten over het feit dat wij allen God zouden zijn, schoot me een ander fragment te binnen dat mijn binding met Watts z’n woorden alleen versterkte. Het betreft een stuk van Bill Hicks (16 dec 1961 – 26 feb 1994) waarin hij dezelfde theorie aandraagt als Watts. Het kan heel goed zijn dat Watts een bron van inspiratie voor Hicks is geweest, maar dat kan ik vanuit geen enkele kant bevestigd krijgen. De boodschap van Hicks windt er hoe dan ook geen doekjes om: Ik ben God…en jij ook.

Dit stuk resoneerde zo ontzettend sterk met mijn eigen overtuigingen, dat ik alle mogelijke middelen verzamelde in mijn hoofd om het te kunnen rationaliseren. Iedereen kan zoiets natuurlijk wel zeggen, maar waarom het voor mij ‘waar is’, heb ik gepoogd uit te leggen in de laatste paar weblogs. Van quantum mechanica en de oerknal, tot aan de (zen-boeddhistische) mijmeringen van Alan Watt’s en George Carlin.

De theorie

Hoe ik het zie, is dat wij allemaal maar kleine representaties zijn van het grotere overkoepelende ‘ding’ dat vaak als God bestempeld wordt. Telkens duiken er piepkleine deeltjes deze driedimensionale werkelijkheid in, om het bestaan op deze manier te ervaren, maar ook om het deels in stand te houden door observatie. Ik zie het altijd als kleinere stroompjes die zich afsplitsen van de grote rivier, om zich er later weer mee samen te voegen.

De ‘prijs’ die je ervoor betaalt is dat je, eenmaal geboren in dit lichaam, geen enkele bewuste herinnering meer overhoudt aan datgene wat er aan je huidige leven voorafging. Maar zodra je sterft en je ‘ziel’ dit tijdelijke voertuig achter zich laat, ben je weer terug bij het grotere geheel. Bij de bron, of God.

“God is alomvattend en God is alwetend.” In de context van mijn theorie lijkt deze uitspraak een stuk begrijpelijker. Een leuke bijkomstigheid van het geheel, is dat wij als mini-godje de potentie in ons hebben om meer te zijn dan ‘maar een mens’. Als je vanuit die optiek kijkt naar de grote namen die ik eerder noemde, Boeddha, Jezus, enzovoorts, zou je kunnen redeneren dat zij slechts een stapje op ons voor waren. Maar dat hoeft dus niet te betekenen dat zij, en alleen zij deze stap konden maken. Er moet ergens in ons hoofd simpelweg een schakelaartje ‘om’ en dan ligt die weg voor ons allen open.

Evolving an idea

Sommige zijn van mening dat je dit alleen kunt bereiken via jarenlange meditatie en strikte discipline. Andere menen dat het gebruik van hallucinerende middelen de weg naar verlichting is. Weer anderen denken dat het voor de mensheid ‘ineens om zal slaan’. Dat laatste wordt ook steeds vaker gezegd met een verwijzing naar de 2012-datum in december van dat jaar.

Natuurlijk is het allemaal maar speculatie. Niemand kan met 100% zekerheid zeggen dat zij ‘de weg en het licht’ hebben gevonden, al denken zij dat zelf natuurlijk wel.

Wat ik wel denk, is dat als we niet snel ‘wakker’ worden, we in een overbevolkte, kaalgeplukte wereld eindigen, waar de lucht te giftig is om te ademen en het water te zuur om te drinken. Of zoals Bill Hicks het in een andere voorstelling omschreef:

“Folks, it’s time to evolve idea’s. Evolution did not end with us growing thumbs, you do know that right? Didn’t end there. We’re at the point now where we’re going to have to evolve ideas. The reason we’re all so f***ed up is because we’re undergoing evolution. And the reason all our institutions, our traditional religions are all crumbling, is because… they’re no longer relevant! *laughs* They’re no longer relevant… so it’s time for us to create a new philosophy and perhaps even a new religion, you see?

And that’s our right, because we are free and holy children of God. With minds that can imagine anything…and that’s kind of our role.  Maybe something based on, yes, the principles of Jesus. Which were, love your brother like yourself…Because you know what? He is yourself!”

Als afsluiter dan nog het filmpje van Alan Watts waar het voor mij mee begon (naast die ene hierboven, van Hicks). Het laatste stuk van dit filmpje is Michael Tsarion die op zijn eigen manier hetzelfde probeert over te brengen.

Come to the edge.

We might fall.

Come to the edge.

It’s too high!

Come to the edge!

And they came,

and he pushed,

and they flew.

(Christopher Logue)

Un punct pe care aceasta il afirma este ca intr-un sistem inchins, totul va ajunge intr-o stare de egalitate. Un sistem inchis este un sistem care nu are influenta exterioara.

Un exemplu simplu ar putea fi in cazul a doua cani: una cu apa cu gheata si cealalta cu cafea fierbinte. Puse amindoua intr-o camera, cu timpul, cele 2 lichide vor ajunge sa aiba aceeasi temperatura. Legea a 2-a la lucru.

Alt punct care este tratat este entropia = lucrurile se strica, decad, putrezesc, se cariaza. Lucrurile se transforma din ordine in haos. Alt principu-cheie este ca lucrurile nu cresc in complexitate si alcatuire, ele tind sa scada. Problema cu evolutia este ca spune ca a fost o explozie Big Bang, 15 miliarde de ani in urma si ca de atunci lucrurile au crescut in complexitate si au inceput sa evolueze apoi viata a aparut si s-a dezvoltat la nivelul la care il stim astazi.

Dar asta violeaza legea a 2-a a termodinamicii. Unii spun ca legea a 2-a nu se aplica aici pentru ca pamintul este un sistem deschis. Ei zic ca avem viata pentru ca lucrurile au evoluat in complexitate, de la amoeba in mormoloci, in pesti… si au ajuns la omul de astazi. Din nou , o violare a legii a 2-a. Cind ei vorbesc de sistem deschis inseamna ca Pamintul primeste influente din afara, radiatii de la soare, meteors, etc. Dar pentru ca primim energie la intimplare face ca entropia sa creasca. Deci stricaciunea se intimpla mai repede , opusul a ceea ce zic evolutionistii ca din nimic, e un haos apoi viata apare instant si se dezvolta in complexitate.

Nu numai ca violeaza ratiunea, dar violeaza si legile stiintifice. Nu putem spune ca legea a 2-a afost violata inainte dar acum, cind putem vedea, nimic din univers nu o mai incalca. Nu e logic.

După cosmogeneza akkadiană, inventarea cărămizii este datorată lui Marduk, Zeul creator. În succesiunea ordonată a lucrurilor, cărămida se situează după apariţia pământului şi a apelor, după apariţia vieţii, chiar înainte de construierea casei şi a oraşului:

‘’El a creat copacii

A făcut o cărămidă

i-a făcut tiparul

A clădit casa

a ridicat oraşul ‘’

( Soun,146-147 )

Zeul cărămizii se numea Kulla, fusese zămislit dintr-un pumn de lut, luat din Apson, fluviul primordial şi era însărcinat cu restaurarea templelor.

Făcând abstracţie de folosirea sa practică şi istorică, sau mai degrabă chiar din pricina acestei folosiri, cărămida simbolizează aici trecerea omenirii la viaţa sedentară şi apariţia urbanizării : casă, cetate, templu. Pentru a realiza o astfel de revoluţie socială era absolut necesară o intervenţie divină, un nou act creator. Cărămida este simbolul omului fixat în casa sa, pe pământul său, cu familia sa organizându-se în sate şi oraşe, cu lăcaşuri de cult. Ea îi aduce securitatea locuinţei, a culturii, a societăţii, a protecţiei divine ; dar şi îngrădirea întrucât cărămida înseamnă regulă, măsură, uniformitate formând  societatea închisă, opusă societăţii deschise a nomazilor.

Cărămizile de lut uscat au fost folosite  timp de milenii în ţările calde, cu precipitaţii reduse, dar ideea arderii cărămizilor de lut pentru a le face rezistente la apa a apărut abia în mileniul III i.Hr. Cărămizile au fost folosite pe tot cuprinsul vastului Imperiu Roman, dar tehnica s-a pierdut ulterior în Europa de Nord până spre sfârşitul Evului Mediu. Deşi nu era un material ieftin, cărămida a fost la modă în arhitectura gotică târzie din Ţările de jos, de-a lungul coastei Mării Baltice şi, de asemenea, în unele zone din Marea Britanie. Îmbunătăţirea metodelor de realizare a însemnat scăderea preţului cărămizii, care a devenit principalul material de construcţie al caselor din Anglia, în secolele XVII-XIX.

Cărămizile romane pot fi recunoscute cu uşurinţă deoarece sunt mai lungi şi mai înguste decât cele moderne. Deşi clădirile italiene erau adesea realizate în întregime din cărămizi, în zona de nord a imperiului erau frecvent amestecate cu pietrele locale pentru a crea benzi decorative, ca în cazul arcelor teatrului Lillebone, Franţa.

Cărămida a fost adesea folosită în zonele cu puţin lemn pe coasta Mării Nordului şi a Mării Baltice, pentru clădiri complexe precum Armurăria din Gdansk, Polonia ( 1602 -1605 ). Piatra cioplită oferea posibilitatea integrării unor detalii sculptate care nu puteau fi realizate în cărămidă, creându-se un contrast plăcut între piatra deschisă la culoare şi cărămida mai întunecată.

Alternarea cărămizilor prin dispunere succesivă a feţei scurte  a cele lungi către exterior  numele de apareiaj. Spre exemplu apareiajul  flamand  are cărămizile aşezate alternativ în lung şi  în lat  pe fiecarerând , cel englez alternează rândurile aşezate în lung cu cele aşezate pe lăţime, iar cel american are un rand  de cărămizi dispuse în lat, urmat de câteva rânduri aşezate în lung.

Meşterii de la sfârşitul Evului Mediu au realizat  cărămizi cu forme complexe, care puteau fi alăturate, creând modele şi forme complicate precum cele ale hornurilor castelului Thornbury, Glouchester ( 1514 ). Cărămizile de diferite forme erau folosite în această perioadă şi la realizarea arcelor, uşilor şi ferestrelor.

Culoarea cărămizilor depinde în mare parte de tipul de lut folosit, dar ea este influenţată şi de temperatura de ardere. Procesul industrial a eliminat în mare parte variaţiile de culoare neintenţionate, dar clădirile medievale şi moderne timpurii foloseau aceste variaţii pentru a creea efecte decorative policrome.

Odată cu progresul tehnlogic noi soluţii sunt disponibile pentru realizarea construcţiilor, dar cărămida rămâne unul dintre materialele cele mai folosite în construcţii atât din motive economice cât şi estetice.

Teodor – Stanciu Tiberiu

Aceasta lege explica legea de conservare a energiei. Tot ce exista in unives este facut din materie si energie. materia se poate converti in energie si energia in materie. Prima lege a termodinamicii spune ca nu conteaza cita materie si energie exista, nu se poate sa fie mai multa sau mai putina decit este. Nu se poate adauga la cantitatea existenta si nici nu putem lua.

Simplu spus, nu se poate crea ceva din nimic! Nu se poate crea energie si materie si nici nu se poate opri existenta acestora. Putem doar schimba proprietatile fizice, dar tot timpul vor fi prezente, intr-o forma sau alta.

Cum deci, se poate spune ca universul a aparut din nimic fara sa violeze aceasta lege? Nu exista explicatie stiintifica cum materia si energia poate aparea din nimic. Exista Cineva care opereaza in afara legilor fizice si care are abilitatea sa creeze ceva din nimic.

Concluzia stiintifica care se poate trage este ca trebuie sa existe Cineva care a creat totul!

Fara a se dori o lista exhaustiva, iata mai jos cateva legi universal valabile care aplicate in mod constant pot conduce la obtinerea succesului.

1. legea iubirii- “iubeste-ti aproapele” se spune si in Biblie, asa ca incearca sa iti iubesti nu numai familia, rudele, prietenii, ci si alte persoane cu care interactionezi.

Iubirea ti se va intoarce.

2. legea cauza-efect- ai auzit de multe ori spunandu-se ca “nimic nu este intamplator”, totul se intampla pentru a respecta o ordine universala. Pentru orice lucru intamplat exista o cauza care a declansat acel lucru.

3. legea credintei – orice lucru in care credem cu putere se va implini. Daca esti convins ca vei avea succes, acesta va aparea la un moment dat.

4. legea atractiei – gandurile noastre atrag lucrurile respective in viata noastra. Gandirea pozitiva practicata in mod constant poate atrage in viata voastra toate lucrurile pe care vi le doriti. Devenim ceea ce gandim, asa ca atentie ce ganduri alegeti sa aveti.

5. legea evolutiei- atunci cand iti doresti sa fii mai bun cu fiecare zi ce trece simti cum te schimbi, cum evoluezi, iar evolutia continua inseamna insasi adaptarea la ceea ce inseamna viata- o continua transformare.

6. legea valorii- valorile noastre interioare si credintele sunt cele care ne ghideaza in viata. Tot ele ne ajuta sa ne cream viata pe care o dorim, in acord cu  noi insine.

7. legea alegerii( liberul arbitru)- Noi suntem cei care alegem ce sa facem, ce sa gandim, cum sa actionam in viata.

8. legea motivatiei- toate actiunile noastre sunt declansate de nevoile si instinctele noastre, de dorintele noastre interioare.

9. legea concentrarii- orice gand asupra caruia ne concentram in mod repetat va deveni parte din viata noastra interioara si apoi se va materialize.

10. legea optimismului- gandirea si atitudinea pozitiva va vor ajuta mereu sa fiti plini de energie, creativi si sa gasiti solutii la ceea ce vi se intampla in viata. Succesul si fericirea sunt adesea associate cu o gandire pozitiva, optimista.

11. legea schimbarii – totul in jurul nostru se schimba, implicit in viata noastra. Daca nu vom sti sa acceptam schimbarea si sa ne adaptam ei, vom deveni victimele ei.

12. legea pregatirii- cu cat ne pregatim mai mult profesional, cu atat vom putea avea succes mai repede. Toti adevaratii profesionisti stiu ca au obtinut succesul numai dupa o constanta si sustinuta pregatire.

13. legea compensatiei- in viata trebuie sa daruiesti intai pentru a primi.

14. legea perseverentei- orice rezultat durabil se obtine numai in urma unei activitati sustinute, prin urmarirea cu perseverenta a obiectivelor propuse si prin actionarea in consecinta.

15. legea creativitatii – orice actiune isi are punctul de pornire intr-un gand, intr-o activitate de creatie. Cultivati-va latura creativa a gandirii si a actiunilor voastre.

…si incep printr-un simplu “de ce?”.De ce evolutie?Si totusi,de ce asa de repede?

Hai sa o luam de la inceputuri.Omul; si cea mai veche perioada in care a trait: epoca de piatra.Ce stia omul atunci?Nimic, sau aproape nimic. Nestiind nimic, omul nu avea o sumedenie de lucruri pentru care sa se teama.Slava naturii pentru ploaia din care isi domoleau setea oamenii preistorici si slava faunei ce le oferea de-ale gurii.Pentru oamenii aceia fericirea consta in apa,mancare,casa (pestera), caldura (foc) si companie (sa`i spunem nevasta).Si atat.Simplu.Povestioara noastra  nu se opreste aici, pentru ca in acest moment era necesara, inevitabil, o evolutie.

Si asa ajungem la epoca fierului si a bronzului,peste care trecem repede chiar daca a durat o perioada lunga de timp.Aici oamenii si-au conceput si creat unelte, care sa le usureze vietile, ba mai mult de atat au inceput sa afle de unele plante ce se pot folosi in scopuri comestibile si chiar sa si le cultive.Fiecare muncea pentru binele sau si pentru al familiei.Foarte corect si foarte moral din toate punctele de vedere.Si am evoluat, si am tot evoluat, si totul a mers din bine in mai bine…pana cand?

…pana in evul mediu, mai exact pana cand a aparut diferentierea sociala intre oameni, pana au aparut cele 3 categorii sociale: nobilimea, burghezia si sclavia. Si de atunci a aparut ruptura.Nobilimea dorea mai mult, tot mai mult, din ce in ce mai mult, de parca ar fi avut 5 guri si 5 stomacuri, sau 10 ochi ca sa isi vada bogatiile.Si se foloseau de sclavi, iar sclavii la randul lor nu aveau o alta solutie.Aici s-a nascut ura intre oameni, si a continuat din generatie in generatie pana in zilele noastre, zile in care ura atinge uneori praguri imposibil de imaginat. Si totusi, nu aici doream sa ajung. Incercand sa trecem peste, hai sa ne imaginam ca oamenii s-au obisnuit sa fie urati sau sa urasca, chiar daca din aceasta pricina au disparut multe popoare datorita razboaielor.Lumea a imbratisat ideea ca din ura se va naste dragoste.Insa atunci era momentul, caci lumea se concentra in totalitate asupra traiului si conditiei de viata.Si vreau sa fac o mica paranteza aici, la afirmatia ca din ura se naste dragostea: deci acesti doi termeni sunt complet diferiti, afirmatia este adevarata cu conditia ca cel ce primeste sau ofera ura sa cedeze, si sa creada, sa persevereze spre mai mult, spre mai bine. Insa acesti oameni nu au facut nimic in legatura cu asta, decat sa aprobe afirmatia.Si trecem mai departe, sa vorbim despre o etapa marcanta in istoria omenirii, prolefica pana la un anumit punct: revolutia industriala.

…care usura muncile oamenilor, care oferea mai multe locuri de munca pentru cei ce duceau lipsa unui loc de munca si isi doreau sa munceasca. In regula pana aici. Caci mai departe s-au inventat o serie de lucruri aparent folositoare, atragatoare, dar daunatoare.Tiparele -deci ziare,care contineau informatii- intr-un cuvant manipulare.Masinile personale -comoditate, deci involutie- ; de acord insa cu masinile industriale, agricole. Si mai departe urmeaza catastrofele omenirii la capitolul “inventii” : telefonul, mass-media, deci televiziunea, radioul, si internetul. Desi probabil multa lume nu constientizeaza defectul telefonului, este bine de stiut ca el exista. Nu vorbesc de asa-zisele defecte ce ne afecteaza auzul, creierul si alte cele, ci vorbesc de asa-zisa “abilitate” de a comunica cu ajutorul telefonului. Ceea ce se intampla la telefon e o comunicare virtuala, din care nu poti deduce multe lucruri pe care trebuie sa le stii despre interlocutor, cum ar fi expresia fetei, starea acelei persoane, gesturile ce le face, lucruri esentiale in a-ti da seama ce parere ascunsa are acea persoana despre comunicarea voastra.Internetul si comunicarea prin internet.Dezastru.Luam caracteristicile de la telefon, si mai putem adauga cu usurinta multe defecte astfel incat sa ajungem pe la 100 de defecte. Ar fi absurd sa le expun aici, banuiesc ca le stiti si voi. Ziarele si informatile de pe internet. Adevar sau manipulare? Voi decideti.

Parerea mea este ca omenirea ar avea nevoie de o involutie, undeva spre epoca fierului si a bronzului.Fara tehnologii, fara ura si miciuna. Doar munca si rasplata.Nu munca si tradare!

Am scapat de cadita si fac baie in cada, ca oamenii mari

Lezers die mijn blog eens goed bekeken, hebben misschien gemerkt dat mijn kat Billy ook twittert. De evolutie streeft de techniek voorbij. Nee, zonder gekheid. Het is niet zo dat als ik van huis ben de kat op tafel danst, vervolgens de laptop openklapt en lekker de digitale wereld vervuilt met haar gedachten. Nee. Af en toe, als ik thuisben, en ik langs twitter.com surf, vul ik even in wat Billy op dat moment aan het doen is. Slapen, eten, slapen, rondlopen et cetera.

door Jana van de Ven

Veel slaap

Katten hebben maar weinig tijd nodig om actief te zijn: 10% van de dag. 87% van de dag brengen ze slapend of rustend door. Dat is maar liefst ruim twintig uur. Die twintig uur spreiden ze over een etmaal. Wetenschappers hebben onderzocht hoe het komt dat deze dieren zo veel rusten.

Lichaamsbouw

Alle katachtigen slapen veel. Dat komt omdat hun lichaamsbouw en fysiologie is ingesteld op korte acties. Deze dieren hebben geen uithoudingsvermogen voor een langere tijd nodig, maar ze moeten zich in een korte tijd intensief kunnen inspannen. Ze gebruiken hun energie efficiënt. Door de inspanning is de lichaamstemperatuur tijdelijk verhoogd. Tijdens de slaap daalt de lichaamstemperatuur weer. En daarbij: na een flinke jachtpartij moet de batterij weer worden opgeladen. Ook huiskatten vallen na het spelen vaak in slaap. Ze hebben de genen van hun jagende voorouders nog steeds in hun DNA zitten.

Spijsvertering

Na het eten gaan katten zich eerst wassen om vervolgens te gaan slapen. Het is bewezen dat rust bij katten bevorderlijk is voor de spijsvertering. Katachtigen (carnivoren) eten calorierijk voedsel (vlees) en hebben dus minder tijd nodig voor het zoeken naar eten dan herbivoren. Daarnaast is het zo dat carnivoren een kort spijsverteringskanaal hebben, omdat ze eiwitrijk voedsel eten en het kost minder tijd om eiwitrijk voedsel naar lichaamseigen materiaal om te zetten. De eetlust is dus voor lange tijd gestild en daardoor hebben ze meer tijd om te slapen. Gewoon, omdat het kan!

Slaaphoudingen

Katten hebben verschillende slaaphoudingen: opgerold, languit liggend op de buik, op de rug of in een sfinxhouding. De houding hangt af van onder andere de buitentemperatuur en de diepte van de slaap. Als een kat in een diepe slaap verkeert, dan moeten zijn spieren volledig kunnen ontspannen en daarom liggen ze vaak op hun zij. Voor een kort dutje kiezen ze vaak voor de sfinxhouding. Maar als katten in actie moeten komen, staan ze in één seconde weer naast hun mandje. Dat duurt bij mensen toch meestal langer.