Het is me gelukt vandaag: kleinste Muis een paar druifjes meegegeven in de brooddoos en voor beide muizenscheetjes een appeltje in feestelijke servetverpakking. Oké, ik had nog wel een MegaMindy-wafel verstopt in hun boekentasjes…omdat ze er zo lief naar vroegen vanmorgen. Maar, de druifjes en appeltjes waren wel op toen ik hen van school haalde.
Toegegeven, het klinkt allemaal niet zo spectaculair, maar het is al een hele overwinning ten huize “Moeder Muis”. Grote Muis is een hele voorzichtige eter en in al mijn pogingen om hem iets gezonds voor te schotelen dat hij ook nog lekker vindt, kom ik op den duur altijd uit bij een vrij sober en weinig gevarieerd menu. Op den duur werd deze zoektocht met momenten een obsessie, al noem ik het zelf liever een passie. Ik heb tal van boeken gelezen en snuffel het internet af naar tips & tricks om mijn nest gezond eten binnen te lepelen. En soms denk ik dan bij mezelf: “Moeder Muis, stop met lezen, snuffelen en piekeren en ga over tot actie!”. Dat is dan buiten die lieve muizengezichtjes gerekend die me smekend aankijken voor de klassieke, suikerrijke koekjes en snoepjes. Op deze blog wil ik daarom ook vooral het relaas geven van hoe een doorsnee-moeder overschakelt naar een gezondere, groenere, fruitigere, bio-levensstijl. Het gaat met vallen en opstaan, maar elke kleine stap is er één, niet?

Ik volg af en toe al een vegetarisch kooklesje waardoor ik creatiever leer omspringen met groenten. En vandaag heb ik ook mezelf lekker verwend met een heerlijk soepje van wortel, Boursin en peper bij Exki. Dat moeten we thuis dus ook eens maken

La Belgique est connue pour son waterzooï et son dindonneau à la Kriek (et autres charmantes habitudes racontées délicatement par Olivier Magny) mais du plat pays, je retiens les enseignes de qualité Exki et Le Pain Quotidien. Le premier s’adresse aux personnes qui veulent manger rapidement alors que le second invite à prendre son temps pour le repas. Les deux concepts fonctionnent bien si l’on en croit le rythme d’ouverture de nouveaux restaurants.

Exki, il y a quatre ans, Porte de Namur. Le concept me semblait tellement nouveau et simple à la fois, c’était comme manger à la maison. Je passais devant les vitrines à la devise natural, fresh & ready, place Stéphanie, pour aller au bureau. J’y suis retournée plusieurs fois, toujours avec des amis, toujours comme une occasion spéciale… salade de pâtes noisettes & coriandre, soupe de courgettes, quiches bien dorées, ou simplement un gorgée équitable du Palais des Thés.

Ce sont trois copains de classe, Frédéric Rouvez, Nicolas Steisel et Arnaud de Meeûs, qui ont conçu ces espaces de restauration rapide de qualité. Le premier Exki a été inauguré en 2001 à Bruxelles et le développement s’est fait en direction des Flandres, de l’Italie, à Paris et à Lille. Depuis, la vague verte a défilé et les petits restaurants bio-équitable ont fleuri un peu partout à l’exemple de The Food Maker. Les dirigeants d’Exki ont fait un travail notable parce qu’ils ont rendu ce type de restauration désirable tout en restant conscients qu’ils ne s’adressaient qu’à une niche de consommateurs (voir l’article de Célia Héron paru dans Le Monde).

Ils semblent être dans une dynamique constante d’innovation à l’image du rapport Re-think et de leur programme de fidélisation Green Card, qui permet de récolter des points sous forme de carottes pour recevoir des sacs en coton bio et des initiations au vélo. Dommage simplement que la navigation ne pas très facile sur le site pour accéder aux dernières recettes du chef. 

Le Pain Quotidien, il y a trois ans, au Sablon. Qualité des produits, atmosphère conviviale, journaux à disposition, tout invite à rester et à se mettre à son aise au Pain Quotidien. Ce qui est différent de tout autre restaurant, c’est cette grande table en bois, ce service de vaisselle blanche et ces étagères style épicerie avec le fameux Noisella – les photos du site, magnifiques, témoignent bien de cet univers. Fabriquer du bon pain, voilà l’idée de d’Alain Coumont qui, depuis 1990 a conduit à l’ouverture de plus d’une centaine de boulangeries avec des produits labellisés bio. Pain aux noisettes avec des confitures au petit déjeuner, tartines de pain complet pour le déjeuner ou le dîner : à priori rien de révolutionnaire.

En réalité, Exki et Le Pain Quotidien ont réussi à créer une marque et un univers propre dans la restauration bio. Pas seulement un restaurant, mais un réseaux de tables que l’on peut retrouver dans de nombreux endroits dans le monde. L’important pour eux est donc de conserver cette image d’authenticité et de « caring capitalism » selon l’expression de George Ritzer, souvent mise à mal par les processus de standardisation.

I asked an office colleague, who’s familiar with Brussels, if he knew where I could eat cheaply there. He said everything’s expensive in the Belgian city.

Well not all, based on what I found out recently.

For example, Hostelworld’s free Brussels guide included several places where meals won’t break your wallet:

Le Pain Quotidien, Rue Antoine Dansaert 16
Located just minutes from the Grand Place, Le Pain Quotidien is arguably the nicest place for breakfast in the city. Choose from combo meals made up of croissants, tea and orange juice for €3.50 or simply sip on a coffee and nibble on a croissant for less. Open daily from 8am-6pm.

Bar Sabir, Rue de Flandre 12
Bar Sabir is one of the coolest little eateries in the Belgian capital. Found deep in the heart of the St Catherine district, you can turn up in the afternoon for a steaming bowl of hearty soup or pop round after dark when you have two main courses to choose from, each costing around €10. Open 12pm-3pm Mon-Wed, Thurs & Fri 12pm-3pm and 6pm-10pm.

Funny Lunch, Rue de la Régence 59
Easily found due to its bright green and yellow front, Funny Lunch makes for the perfect pit-stop at lunchtime after visiting Palais du Justice. Sandwiches, baguettes and paninis start from as little as €2 or you can treat yourself to some pasta for €5. Open daily from 6am-4pm.

Chez Leon, Rue des Bouchers 18
Dating back to 1893, Chez Leon is the best place to sample Belgium’s national dish ‘mussels and fries’. Located on the colourful Rue de Bouchers, try the ‘Formule Leon’ for €13.50 which comprises of a rather large dish of steaming mussels and chunky, home-cut fries. Open Sun-Thurs 11.30am-11pm, Fri & Sat 11.30am-11.30pm.

Belgian waffles
Dotted throughout the city centre are waffle stands that dish out hundreds of Belgian waffles to ravenous tourists every day. Extremely sweet but equally tasty, they cost approximately €1.50 on their own. Decide you want them smothered in syrup or any other topping and they’ll cost a bit more, but it’s worth it for the few extra cent.

Then, just now I learned about EXKi. Menu items range from 1.20 euros to 6.95 euros. That’s really cheap!

• Nadat ik deze voormiddag aan mijn halfjaarlijkse verplichting op den unief had voldaan, besloot ik mij naar de winkelstraten te begeven om nog eens te shoppen.
• Zijn er eigenlijk nog mensen die af en toe een halve nieuwe garderobe nodig hebben omdat hun kleren, en dan vooral broeken, ‘ineens’ te groot of te klein zijn?
• De komende weken mag ik niet beginnen sporten of proberen gezond eten want anders zijn die nieuwe broeken binnen de kortste keren weer veel te groot.
• Ik ga trouwens alsmaar minder graag naar de Mango. Die paskotjes, bijvoorbeeld: veel te klein, veel te slecht verlicht en ge kunt verdorie zien welk ondergoed de dames naast jou aanhebben. Ik word daar ambetant van.
• In diezelfde Mango heb ik dan wel weer een kleedje aangepast. Ik heb het niet gekocht, maar kom, je moet ergens beginnen. De dame die in het paskotje naast het mijne zat kan jullie ongetwijfeld vertellen of ik al dan niet goed stond met dat kleedje.
• Welke onnozelaar heeft er in hemelsnaam de schoen met hak uitgevonden? Die dingen zijn toch echt niet gemaakt om mee te stappen? Na een dag rondlopen op mijn gehakte schoenen snak ik telkens weer naar mijn sneakers van Asics.
• De mannen schenken mij trouwens veel meer aandacht wanneer ik op hakjes rondtrippel. Belachelijk eigenlijk.
• Hopelijk kom ik mijn collega-jobstudente nog eens toevallig tegen. Dat meisje denkt waarschijnlijk dat ik in heel mijn kleerkast maar één pull hangen heb: een flashy groene trainingspull met kap. Ik heb dat ding de voorbije lente en zomer zo vaak gedragen dat er bijna niets meer van overschiet.
• Sinds ik ontdekt heb dat ik goed sta met paars koop ik precies alleen nog maar paarse bovenstukken. Al een geluk dat er diverse soorten paars bestaan of dat zou hier maar een saaie boel worden.
• De meneren en mevrouwen van EXKi geven hun broodjes wel heel vreemde namen. Deze namiddag heb ik mijn tanden gezet in Firmin. Lekker stuk die Firmin, dat wel.
• Mijn kapotte voeten en ik besloten om in de terugkeer de tram naar het station te nemen. Dat was dan meteen de meest foute beslissing van de dag. De scholen waren net gedaan en de tram zat vol met schoolgaande jeugd. Het kan aan mij liggen maar voor zover ik mij kan herinneren ben ik nooit zo’n irritant nest geweest als die ‘klein mannen’ van dertien waar ik deze namiddag tussen stond.
• Tijdens mijn fietstochtje van het station naar huis scheen zowaar de zon. Eindelijk ben ik nog eens droog op mijn bestemming aangekomen.

Feel, c’est la combinaison unique d’un jus de fruits frais et d’huiles essentielles naturelles

La camomille relaxe, la menthe stimule,… les plantes nous font du bien! L’étude des plantes et des fruits démontre leurs bienfaits sur notre corps et notre esprit.