<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>experimentos &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/experimentos/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "experimentos"</description>
	<pubDate>Fri, 04 Dec 2009 23:11:38 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Feira de ciências virtual!]]></title>
<link>http://blogdowillciencia.wordpress.com/2009/11/30/feira-de-ciencias-virtual/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 20:47:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>blogdowillciencia</dc:creator>
<guid>http://blogdowillciencia.wordpress.com/2009/11/30/feira-de-ciencias-virtual/</guid>
<description><![CDATA[Nossa intensão ao desenvolver o blog foi criar um parâmetro para que alunos do ensino médio pudessem]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://blogdowillciencia.wordpress.com/files/2009/11/computador1.jpg"></a></p>
<p><img title="computador[1]" src="http://blogdowillciencia.wordpress.com/files/2009/11/computador1.jpg?w=300" alt="" width="183" height="139" />Nossa intensão ao desenvolver o blog foi criar um parâmetro para que alunos do ensino médio pudessem produzir versões próprias  objetivando participar de uma feira de ciências virtual. Além da questão didática diretamente inserida no contexto, cada novo blogueiro necessariamente terá contato com essa ferramenta virtual,  importante para inclusão social dos futuros cidadãos.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Otras actividades]]></title>
<link>http://csanhueza.wordpress.com/2009/12/01/otras-actividades/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 20:05:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>csanhueza</dc:creator>
<guid>http://csanhueza.wordpress.com/2009/12/01/otras-actividades/</guid>
<description><![CDATA[Para finalizar el año escolar los talleres extraescolar realizaron su muestra final]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Para finalizar el año escolar los talleres extraescolar realizaron su muestra final</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¡CÓMO SOMOS!]]></title>
<link>http://nachoenfuga.wordpress.com/2009/11/30/%c2%a1como-somos/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 18:13:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>nachoenfuga</dc:creator>
<guid>http://nachoenfuga.wordpress.com/2009/11/30/%c2%a1como-somos/</guid>
<description><![CDATA[No sé si empezar a creerme aquello de los tópicos que se atribuyen a los habitantes de determinados ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>No sé si empezar a creerme aquello de los tópicos que se atribuyen a los habitantes de determinados territorios, sean pueblos, comunidades autónomas o paises. Un involuntario trabajo de campo me ha hecho conocer una caracterísitica propia de mis paisanos, que ya había oído pero que no sabía si compartir hasta ahora.</p>
<p>El experimento, involuntario repito, ha consistido en desarrollar dos veces una misma actividad formativa con dos públicos diferentes: extremeños unos y cántabros otros. Los primeros reforzaban continuamente tus acciones o tus palabras mediante su expresión facial, posturas, preguntas, sonrisas, etc. Los segundos, por contra, mantenían una expresión indescifrable, una quietud que podría ser igual tanto si se debía al interés extremo como a la absoluta indiferencia y una ausencia de dudas y de cuestionamientos que no sabría si traducir en complejo de superioridad, timidez y/o acuerdo o desacuerdo con lo escuchado o con las técnicas de trabajo propuestas.</p>
<p>A mi lado, la otra persona responsable de la actividad, que tiene el culo pelado de hacer lo mismo por todo el imperio español, latinoamérica incluida, &#8220;me daba en el morro&#8221; contándome como mi intranquilidad e inseguridad ya había sido superda por él y por otros compañeros venidos de fuera cuando se había tenido que enfrentar con otros grupos de cántabros en actividades similares. Total: que yo había pasado de ser el prototípico cántabro cortante a convertirme en sujeto paciente (o padeciente, mejor dicho) de la actitud de mis paisanos.</p>
<p>Verse desde el otro lado de la barra: un ejercicio conveniente y hasta imprescindible.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La ciencia al dia]]></title>
<link>http://csanhueza.wordpress.com/2009/11/30/la-ciencia-al-dia/</link>
<pubDate>Mon, 30 Nov 2009 00:40:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>csanhueza</dc:creator>
<guid>http://csanhueza.wordpress.com/2009/11/30/la-ciencia-al-dia/</guid>
<description><![CDATA[Los mejores y mas faciles experimentos para niños los puedes encontrar en este sitio Reciclar papel ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Los mejores y mas faciles experimentos para niños los puedes encontrar en este sitio</p>
<p>Reciclar papel</p>
<p>Pluviómetro</p>
<p>La Tierra en erupción</p>
<p>Flores que vuelan</p>
<p>Extintor casero</p>
<p>Caleidoscopio redondo con CD</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/234/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 22:14:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>anadarder</dc:creator>
<guid>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/234/</guid>
<description><![CDATA[Higuera III]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/higuera-iii.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-233" title="Higuera III" src="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/higuera-iii.jpg" alt="" width="460" height="345" /></a></p>
<p>Higuera III</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/231/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 22:11:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>anadarder</dc:creator>
<guid>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/231/</guid>
<description><![CDATA[Higuera II]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/higuera-ii.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-230" title="Higuera II" src="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/higuera-ii.jpg" alt="" width="459" height="604" /></a></p>
<p>Higuera II</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/228/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 22:07:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>anadarder</dc:creator>
<guid>http://anadarder.wordpress.com/2009/11/28/228/</guid>
<description><![CDATA[Díptico &#8220;Musgo I&#8221;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/diptico-musgo.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-227" title="Díptico Musgo" src="http://anadarder.wordpress.com/files/2009/11/diptico-musgo.jpg" alt="" width="460" height="309" /></a></p>
<p>Díptico &#8220;Musgo I&#8221;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[wget con un ejemplo descargando las revistas de diasiete.com]]></title>
<link>http://fitorec.wordpress.com/2009/11/28/wget-con-un-ejemplo-descargando-las-revistas-de-diasiete-com/</link>
<pubDate>Sat, 28 Nov 2009 12:34:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>fitorec</dc:creator>
<guid>http://fitorec.wordpress.com/2009/11/28/wget-con-un-ejemplo-descargando-las-revistas-de-diasiete-com/</guid>
<description><![CDATA[Introducción: GNU Wget es una herramienta de software libre que permite la descarga de contenidos de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><h2>Introducción:</h2>
<p><strong>GNU Wget</strong> es una herramienta de <a title="Software libre" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Software_libre">software libre</a> que permite la descarga de contenidos desde <a title="Servidor web" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Servidor_web">servidores web</a> de una forma simple. Su nombre deriva de <a title="World Wide Web" href="http://es.wikipedia.org/wiki/World_Wide_Web">World Wide Web</a> (w), y de «obtener» (en <a title="Idioma inglés" href="http://es.wikipedia.org/wiki/Idioma_ingl%C3%A9s">inglés</a> <em>get</em>), esto quiere decir: <em>obtener desde la WWW</em>.</p>
<p><strong>Fuente:</strong> <a title="http://es.wikipedia.org/wiki/GNU_Wget" href="http://es.wikipedia.org/wiki/GNU_Wget">http://es.wikipedia.org/wiki/GNU_Wget</a></p>
<p>Por otra parte si eres de aquellos usuarios que solo usan Güindows :¬S   te tengo una buena noticia existe una versión de este programa disponible para Windows (espero q  en un tiempo cambies a un sistema GNU). Pues existe un proyecto denominado GNUwin32 el cual es un conjunto de software disponible para las versiones de Güindows :¬S de 32Bits (sitio: <a title="http://gnuwin32.sourceforge.net/packages.html" href="http://gnuwin32.sourceforge.net/packages.html">http://gnuwin32.sourceforge.net/packages.html</a>) dicha versión se encuentra en:</p>
<p><a title="http://gnuwin32.sourceforge.net/packages/wget.htm" href="http://gnuwin32.sourceforge.net/packages/wget.htm">http://gnuwin32.sourceforge.net/packages/wget.htm</a></p>
<div id="attachment_372" class="wp-caption aligncenter" style="width: 184px"><a href="http://downloads.sourceforge.net/gnuwin32/wget-1.11.4-1-setup.exe"><img class="size-full wp-image-372" title="GNUwin" src="http://fitorec.wordpress.com/files/2009/11/gnuwin.jpg" alt="descargar setup wget" width="174" height="149" /></a><p class="wp-caption-text">descargar setup wget para Güindows</p></div>
<p>Incluso es factible acceder al source (algo bueno del FS)  por si gustas adentrarte mas en el tema.</p>
<h2><strong>Ejemplo Practico:</strong></h2>
<p>La revista día siete tiene sus revistas ubicadas en <a title="http://xml.diasiete.com/pdf/" href="http://xml.diasiete.com/pdf/">http://xml.diasiete.com/pdf/</a> como se puede ver en la siguiente imagen.</p>
<div id="attachment_362" class="wp-caption aligncenter" style="width: 612px"><a href="http://fitorec.wordpress.com/files/2009/11/dia-siete-magazines.png"><img class="size-full wp-image-362" title="ruta de las revistas de diasite.com" src="http://fitorec.wordpress.com/files/2009/11/dia-siete-magazines.png" alt="" width="602" height="713" /></a><p class="wp-caption-text">ruta de las revistas de diasite.com</p></div>
<p>se puede notar en la imagen que navegue en la ruta 339 (el núm. de revista)  pero ahi me encontré con que la revista estaba dividida en varios pdf&#8217;s.</p>
<p>La idea de descargar archivo por archivo atraves del navegador implica una tarea muy monotona y aburrida :¬(</p>
<p>Es aquí donde toma sentido todo lo previo ya que podemos pensar de la siguiente manera.</p>
<p>1.- queremos descargar los archivos a partir de la ruta <a title="http://xml.diasiete.com/pdf/" href="http://xml.diasiete.com/pdf/">http://xml.diasiete.com/pdf/</a></p>
<p>2.- Solamente nos interesan los archivos pdfs.</p>
<p>Basta con ejecutar la siguiente sentencia:</p>
<pre>
<div id="LC24"><a title="http://gist.github.com/244402" href="http://gist.github.com/244402">wget -A.pdf -r -l5 -np -N http://xml.diasiete.com/pdf/</a></div>
</pre>
<h3><strong>donde:</strong></h3>
<p><strong> -A.pdf es para que solo descargue los archivos pdfs</strong></p>
<p>Después de -A. suele venir la extensión que queremos que wget descargue; si por ejemplo queremos descargar archivos con extensión doc haremos -A.doc</p>
<p><strong>-r  para que lo haga en forma recursiva</strong></p>
<p>Esto quiere decir que empezara a descargar e replicara su comportamiento por cada vinculo que encuentre.</p>
<p><strong>-l5 para que recorra solo 5 niveles</strong></p>
<p>Se entiende por nivel a cada sub carpeta que recorra (cada / en la URL es un nivel) seleccione el 5 simplemente pensé que seria un buen limite</p>
<p><strong>-np Para que no recorra a su directorio padre(..)</strong></p>
<p>En este caso http://xml.diasiete.com/ si nos damos cuenta el primer vinculo de la pagina es para subir al directorio padre cosa que no queremos.</p>
<p><strong>-N es para que no cambie la fecha y hora de la estructura stat del archivo</strong></p>
<p>cada archivo contiene una serie de información la cual es guardada en una estructura denominada stat : fecha/hora de creación, de modificación, etc.. <a title="Uso de la estructura stat en C" href="http://www.mkssoftware.com/docs/man5/struct_stat.5.asp">(mas info)</a></p>
<h2>Corrida de ejemplo:</h2>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/xY8y1fTCAwY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/xY8y1fTCAwY&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>dejo este video disponible en : <a title="http://kissyoutube.com/watch?v=xY8y1fTCAwY" href="http://kissyoutube.com/watch?v=xY8y1fTCAwY">http://kissyoutube.com/watch?v=xY8y1fTCAwY</a></p>
<h2>Ligas recomendadas:</h2>
<p><strong>wget con ejemplos (Linuxtotal):</strong></p>
<p><a title="http://www.linuxtotal.com.mx/index.php?cont=info_admon_017" href="http://www.linuxtotal.com.mx/index.php?cont=info_admon_017">http://www.linuxtotal.com.mx/index.php?cont=info_admon_017</a></p>
<p><strong>Limitar la velocidad de descarga en Wget (blog del amigo <a title="http://twitter.com/nierox" href="http://twitter.com/nierox">@nierox</a>):<br />
</strong></p>
<p><a title="http://www.nierox.com/2009/10/limitar-la-velocidad-de-descarga-en-wget/" href="http://www.nierox.com/2009/10/limitar-la-velocidad-de-descarga-en-wget/">http://www.nierox.com/2009/10/limitar-la-velocidad-de-descarga-en-wget/</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Aburrido de las elecciones?]]></title>
<link>http://infestas.wordpress.com/2009/11/27/%c2%bfaburrido-de-las-elecciones/</link>
<pubDate>Fri, 27 Nov 2009 16:17:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>infestas</dc:creator>
<guid>http://infestas.wordpress.com/2009/11/27/%c2%bfaburrido-de-las-elecciones/</guid>
<description><![CDATA[Bueno decidí ver que pasaría si rescatáramos algo de cada uno de los candidatos a la presidencia de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Bueno decidí ver que pasaría si rescatáramos algo de cada uno de los candidatos a la presidencia de Chile y los fusionáramos.</p>
<p><img class="alignnone" title="Fusión" src="http://www.orbischile.com/nuestro_candidato.jpg" alt="" width="504" height="335" /></p>
<p><span style="color:#808080;">Retoque digital: José Infestas &#124; Imágenes: Emol.com </span></p>
<p><span style="color:#808080;"><img class="alignnone" src="http://fc08.deviantart.com/fs47/f/2009/184/6/b/Infestas_termino_by_infestas.jpg" alt="" width="511" height="91" /><br />
</span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Por que no puedo ser...]]></title>
<link>http://silvestrevargas.wordpress.com/2009/11/26/por-que-no-puedo-ser/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 20:03:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>silver</dc:creator>
<guid>http://silvestrevargas.wordpress.com/2009/11/26/por-que-no-puedo-ser/</guid>
<description><![CDATA[Reguetonero: Simplemente por que me cagan la madre, aunque desde hace tiempo aprendí a tolerarlos me]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Reguetonero</strong>: Simplemente por que me cagan la madre, aunque desde hace tiempo aprendí a tolerarlos me siguen cayendo como patada en los güevos, mi lic. Ademas de que esa forma de hablar que tienen se me hace naquita.</p>
<p><strong>Flogger</strong>: Bueno primero por que creo que es más complicado escribir AzII, y segundo por que eso de subir una imagen que a todo mundo le vale madre y no comentan otra chingadera que no sea stAaZ eN FFss.</p>
<p><strong>Chofer de microbús</strong>: Por todos es bien sabido que un requisito indispensable es escuchar cumbias, música de banda, norteñas y ese tipo de cosas, y yo amo el rock.</p>
<p><strong>Estrella de música pop</strong>: Para empezar ni me gusta el pop, aunque acá entre nos, les confieso que durante un tiempo lo escuché <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_sad.gif' alt=':(' class='wp-smiley' /> </p>
<p><strong>Blogger constante:</strong> A veces no encuentro sobre que escribir o si pero siempre termino borrándolo, por eso ya tengo tumblr ¿Y que?</p>
<p><strong>Una persona respetable:</strong> Nah! me vale ganar o perder el respeto de la gente, para que eso pase hay 2 opciones una es hacer algo i-m-p-r-e-s-i-o-n-a-n-t-e y que nadie más haya hecho la otra es morirse despues de haber hecho eso y por ahora no está en mis planes ninguna de esas opciones.</p>
<p>Y creo que por ahora es lo que no puedo ser, y me da gusto no ser nada de eso <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_biggrin.gif' alt=':D' class='wp-smiley' /> </p>
<p>Por cierto ya vieron el fotolog de Barack Obama si no <a href="http://metroflog.com/_Barack_Obama_">vayan acá</a>, era la onda hace unas horas en tuiter.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La botulina]]></title>
<link>http://lasupergalaxia.wordpress.com/2009/11/26/la-botulina/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 17:52:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>kingcinico</dc:creator>
<guid>http://lasupergalaxia.wordpress.com/2009/11/26/la-botulina/</guid>
<description><![CDATA[Hoy amigos y amigas de la Supergalaxia, os voy a hablar del veneno más potente que hay en el mundo, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Hoy amigos y amigas de la Supergalaxia, os voy a hablar del veneno más potente que hay en el mundo, una sustancia de la cual tiene unas propiedades especiales que debemos conocer, y por eso aqui empiezo diciendo que la botulina es una toxina producida por la bacteria <strong>Clostridium botulinum. </strong></p>
<p><img class="alignnone" src="http://www.cipuk.info/botulism%20micro.jpg" alt="" width="376" height="277" /></p>
<p>Se identificó hace más de 50 años, cuando los alemanes durante la Segunda Guerra Mundial la aislaron y la tuvieron como una poderosa arma química. De hecho, prepararon grandes nebulizadores para poder espacir esta sustancia a través del aire y por viento que llegara a Inglaterra donde produjera mucha muerte. Esta amenaza no llegó a hacerse puesto que los alemanes tenian miedo de un contraataque.</p>
<p>Actualmente, se le considera un Arma de Destrucción Masiva y por eso no se puede utilizar. En el argot militar, se la conoce como Agente X y está prohibida su utilización por el Protocolo de Ginebra y la Convención de Armas Químicas.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/bLD4gxv76uk&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/bLD4gxv76uk&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/ufQSPrLhJFw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/ufQSPrLhJFw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Desde el punto de vista estructural, la botulina es un conjunto de proteinas que llegan hasta 1 millon de Dalton. La toxicidad dela botulina se produce cuando la toxina se fija a las menbranas presinápticas de la unión neuromuscular bloqueando la libereacion de Acetil Colina, un neurotransmisor responsable de la contracción muscular, con lo cual se inhibe la contracción y produce una parálisis flácida. Si se ven afectados los músculos respiratorios, hay muerte por asfixia.</p>
<p>Si esto os ha parecido poco, leed esto: 1 gramos de botulina es suficiente para matar a <!--more-->1 MILLON de cobayas y 1 PICOGRAMO(pg) de esta sustancia es suficiente para matar a un raton de laboratorio.</p>
<p><img class="alignnone" src="http://blogs.rtve.es/blogfiles/hoyempiezatodo/COBAYA.jpg" alt="" width="385" height="400" /></p>
<p>Esto de arriba es una cobaya, por si no lo sabes, eh.</p>
<p>Como principal aplicación terapéutica, la botulina se usa en el tratamiento de diversas distonias, que son movimientos involuntarios musculares, siempre con infiltración local. Algunas de este tipo son el blefaroespasmo, distonias ocupacionales y cervicales. También en el tratamiento de ciertos espasmos, y en investigación para la hiperhidrosis(sudoración excesiva) y sialorrea (salivacion excesiva).</p>
<p>Las dosis terapéuticas varian segun cada paciente.</p>
<p>Los efectos adversos más frecuentes son la debilidad muscular excesiva, por incapacidad de levantar los parpados superiores y la disfagia o dificultad al tragar. Efectos secundarios leves y transitorios.</p>
<p>Y la otra gran aplicación que se conoce es el BOTOX. El botox es una forma muy diluida de botulina que sirve en cosmética para reafirmar la piel y eliminar periodicamente las arrugas. Como impiden los movimientos musculares, la cara se convierte en tan rigida como una piedra, dando un efecto rejuvenecedor a la gente que se lo pone.</p>
<p> Se aplican con infiltracion de una aguja extra fina en el musculo de la cara a inmovilizar. Por lo general, no espara siempre, sino que cada medio año hay que volver a renovarlo.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/fLczoK1PGV8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/fLczoK1PGV8&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Y para terminar os comentare un dato curioso, y es que muchas ves se comercializan toxinas botulinicas que son genericas, es decir, que no pertenecen a Allergan, la empresa que lo comercializa, y por tanto no puede usarse el nombre de BOTOX com genérico. Hay sospechas de que algunos medicos lo hayan hecho. En cualquier caso, siempre los pacientes deben saber que marca de toxina botulinica se les ha aplicado para evitar conflictos.</p>
<p>Y hasta aqui mi post de hoy. Y ya sabeis, sed inteligentes pero no payasos. Hasta otra.</p>
<p>FUENTE: <a href="http://www.wikipedia.com">www.wikipedia.com</a></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[O homem que se entregou à sua insignificância]]></title>
<link>http://setedoses.com/2009/11/22/o-homem-que-se-entregou-a-sua-insignificancia-2/</link>
<pubDate>Sun, 22 Nov 2009 02:01:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>andretoso</dc:creator>
<guid>http://setedoses.com/2009/11/22/o-homem-que-se-entregou-a-sua-insignificancia-2/</guid>
<description><![CDATA[Setembro Sentado em sua cadeira de cobrador, já sentindo os primeiros raios da manhã batendo em suas]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Setembro</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Sentado em sua cadeira de cobrador, já sentindo os primeiros raios da manhã batendo em suas costas, Everton Dias se concentrava no jornal do dia com o intuito de finalizar a seção de palavras cruzadas. Após um súbito lapso de pensamento, grifava com as cores fortes de sua <strong><span style="color:#0000ff;">BIC azul</span></strong> a última charada da coluna vertical que lhe restava:</p>
<table style="height:113px;" border="1" cellspacing="0" cellpadding="0" width="279">
<tbody>
<tr>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top">
<h3 style="text-align:center;"><span style="color:#0000ff;"><em><strong>I</strong></em></span></h3>
</td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
</tr>
<tr>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><span style="color:#0000ff;"><strong><em>L</em></strong></span></p>
</td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
</tr>
<tr>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>D</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>E</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>S</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>A</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>N</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><span style="color:#0000ff;"><strong><em>U</em></strong></span></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>V</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>I</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>A</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>D</strong></p>
</td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><strong>O</strong></p>
</td>
</tr>
<tr>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><span style="color:#0000ff;"><strong><em>S</em></strong></span></p>
</td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
</tr>
<tr>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top">
<p style="text-align:center;"><span style="color:#0000ff;"><strong><em>A</em></strong></span></p>
</td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
</tr>
<tr style="text-align:center;">
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>D</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>I</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>S</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>S</strong></td>
<td width="23" valign="top"><span style="color:#0000ff;"><strong><em>O</em></strong></span></td>
<td width="23" valign="top"><strong>L</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>V</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>E</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong>R</strong></td>
<td width="23" valign="top"><strong> </strong></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;">O sacolejar do ônibus dificultava a escrita, mas não lhe roubava a atenção. Enquanto conferia se havia mesmo completado toda a cadeia de palavras, observou uma pequena mancha branca que brotara em seu corpo. Localizada na pele sobressalente que separa o polegar do indicador, invadindo as costas da mão, a marca era pequena como um grão de arroz, mas suficiente para intrigar o cobrador. Achou por bem pensar mais tarde sobre o assunto e prosseguiu folheando seu jornal. Fixou-se, não se sabe bem o motivo, em uma das tirinhas do dia:</p>
<div id="attachment_6513" class="wp-caption aligncenter" style="width: 520px"><a href="http://setedoses.wordpress.com/files/2009/11/tirinha1.gif" target="_blank"><img class="size-full wp-image-6513" title="Tirinha" src="http://setedoses.wordpress.com/files/2009/11/tirinha1.gif" alt="" width="510" height="357" /></a><p class="wp-caption-text">Fonte: Depósito do Calvin</p></div>
<p><strong>Outubro</strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p style="text-align:justify;">Everton decorou todos os detalhes do apito que a <a href="http://www2.prefeitura.sp.gov.br/noticias/sec/transportes/2006/02/0010/portal/noticias/sec/transportes/2006/02/0010/imagem/B%20U%20by%20Marivaldo%20Batista.JPG" target="_blank">máquina amarela de Bilhete Único</a> produz no momento em que um passageiro passa seu cartão. O som insistia em invadir seu cérebro durante todo o dia. Mesmo os barulhos das buzinas dos carros, os palavrões dos motoristas irritados e o burburinho dos passageiros exaltados lhe passavam despercebidos. Ouvia o apito e automaticamente olhava para a cara do cidadão que ultrapassava a catraca. Vez ou outra, o som irritante lhe servia como despertador durante um cochilo rápido.</p>
<p style="text-align:justify;">Além das palavras cruzadas e dos quadrinhos, Everton gostava de olhar fixamente para os passageiros na tentativa de estabelecer contato com qualquer um deles. Aguardava ansioso alguém que, ao invés de tirar um cartão magnético do bolso, retirasse moedas para pagar a passagem. Esses eram os únicos que vez ou outra olhavam para sua cara. A maioria estabelecia contato apenas com a máquina amarela. Passavam o Bilhete Único, giravam a catraca e desapareciam na multidão que se espremia pelos corredores.</p>
<p style="text-align:justify;">No momento em que estava contando as moedas do caixa, Everton percebeu que a pequena mancha branca se prolongara quase até o meio das costas de sua mão. Assustado, molhou os dedos com saliva e esfregou a pele com desespero para tentar remover aquela chaga leitosa que se alastrava ameaçadora. Inútil. Começou a procurar pelo resto do corpo e percebeu, surpreso, que todo o seu cotovelo se despigmentara. Sua cor parda e saudável começava a desaparecer.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Novembro</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Na manhã da consulta com o dermatologista, Everton acordou transpirante e ofegante. Sonhara que sua cadeira de cobrador estava vazia e no lugar de seu corpo havia uma máquina amarela gigante. O apito era ensurdecedor. O ônibus estava lotado, mas as pessoas se assemelhavam a zumbis. Inertes, olhavam para baixo e tinham expressões indefinidas. Todos eram cinza.</p>
<p style="text-align:justify;">Após a consulta com o Dr. Ivan Medeiros, o cobrador ficou sabendo que tinha vitiligo. Olhava para a boca do médico, que abria e fechava velozmente, e ele não entendia a explicação fornecida:</p>
<p style="text-align:justify;">- O vitiligo caracteriza-se pela redução no número ou função dos melanócitos, células localizadas na epiderme responsáveis pela produção do pigmento cutâneo que se chama melanina. Essa despigmentação ocorre geralmente em forma de manchas brancas de diversos tamanhos e com destruição focal ou difusa. Pode ocorrer em qualquer segmento da pele. (<a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Vitiligo" target="_blank">fonte: Wikipédia</a>)</p>
<p style="text-align:justify;">O cunhado, um ex-farmacêutico vagabundo que vivia nos botecos jogando sinuca, tenta explicar:</p>
<p style="text-align:justify;">- O doutô quis dizer que isso aí é uma doença que não passa e tu vai ficando branco que nem o <a href="http://blog.masslive.com/playback/2008/02/medium_MICHAEL%20JACKSON_002.jpg" target="_blank">Michael Jackson</a>. E é o nervoso que faz tu ficar assim. Num tem jeito.</p>
<p style="text-align:justify;">- Como cura?</p>
<p style="text-align:justify;">- Tu tem plano de saúde?</p>
<p style="text-align:justify;">- Tenho não.</p>
<p style="text-align:justify;">- Ih, então num vai tê jeito. Precisa de muito dinheiro e tu não tem. Pra você não tem cura não.</p>
<p style="text-align:justify;">- Vou ficar albino desse jeito aqui? – fala apontando para o cotovelo</p>
<p style="text-align:justify;">- É só umas mancha. Esquece isso aí.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Dezembro</strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong> </strong></p>
<p style="text-align:justify;">Everton abriu os dois primeiros botões de seu uniforme azul tentando se livrar do calor sufocante que atingia a cidade naquele dia. O ônibus estava inerte no meio da <a href="http://2.bp.blogspot.com/_KBm7F0Cg0aU/SpKuE7c2ELI/AAAAAAAAJnk/bJK4NzdQMPw/s400/6.jpg" target="_blank">Rua Teodoro Sampaio</a>, resultado de um trânsito formado por batidas policiais na esquina adiante. No peito do cobrador, as chagas esbranquiçadas já se alastravam em direção ao pescoço. As orelhas, já totalmente albinas, penduravam-se e se destacavam em meio aos cabelos negros e embaraçados.</p>
<p style="text-align:justify;">O cobrador limpava o suor com uma toalha encardida e procurava não encarar mais os passageiros. Agora, todos eles olhavam com cara de espanto para as manchas cândidas que lhe escorriam das bochechas. Olhares de pena e de comiseração se alternavam com feições de nojo e horror. Everton, agora, chamava mais atenção do que a máquina amarela. Uma velha – destemperada e desprendida de respeito e bom senso – foi a primeira pessoa a lhe dirigir a palavra naquele dia.</p>
<p style="text-align:justify;">- Essas manchas são muito feias e nojentas, meu filho. Não tem cura não?</p>
<p style="text-align:justify;">- Pra mim não. – respondeu o cobrador sem olhar para frente.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Janeiro</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Everton percebeu que estava completamente branco quando levantou, calçou as chinelas surradas ao lado da cama e viu que seus dois pés pareciam mais uma massa amorfa de cal e gesso. Olhou para os braços, levantou a camisa e abaixou as calças do pijama para constatar que estava totalmente cor de leite. Ao se olhar no espelho, quase não conseguiu identificar sua boca, seu nariz e seus olhos: pareciam desenhados em uma folha de papel em branco.</p>
<p style="text-align:justify;">Entrou no banho e notou que a água que escorria pelo ralo tinha uma coloração esbranquiçada. Estava literalmente desbotando. Pensou em pedir ajuda, mas lembrou que para ele a doença não tinha cura. “Deve ser o estágio em que meus melanócitos estão saindo”, constatou, lembrando-se das explicações do Dr. Ivan Medeiros. Não sabia bem o motivo, mas a palavra melanócitos ficou ecoando em sua cabeça como o apito da máquina amarela.</p>
<p style="text-align:justify;">De volta à cadeira de trabalho, percebeu que as pessoas olhavam para ele cada vez mais fixamente. Tornara-se uma assombração visível e indesejada. Não demorou e o motorista resolveu lhe chamar a atenção:</p>
<p style="text-align:justify;">- Everton, acho melhor você procurar um médico. Nunca vi alguém ficar branco desse jeito!</p>
<p style="text-align:justify;">- Num adianta. Pra pobre como nós, essa doença num tem cura não.</p>
<p style="text-align:justify;">
<p style="text-align:justify;"><strong>Fevereiro</strong></p>
<p style="text-align:justify;">O calor de São Paulo ultrapassava os 36°C naquele início de tarde. Everton percebeu que sua pele estava com uma consistência mais grossa e áspera do que o comum. Estendeu o braço para fora da janela e trocou uma moeda de 1 real por uma garrafinha de água dos camelôs e a derramou pelo rosto. Poucos minutos depois do líquido escorrer pela sua cara, começou a encontrar dificuldades para movimentar os músculos de seu rosto. Sua pele ficou rígida e, lentamente, Everton passou a sentir dificuldade para movimentar suas feições.</p>
<p style="text-align:justify;">No meio da tarde, seu corpo estava completamente endurecido. Não conseguia mais se movimentar. Somente seus olhos piscavam. Observava as pessoas passarem seus bilhetes na máquina amarela, mas não conseguia mais acompanhá-las com o pescoço. Transformara-se em um boneco de gesso.</p>
<p style="text-align:justify;">O sol se derramava no corpo engessado do cobrador e refletia um intenso brilho branco. O ônibus ficou iluminado, banhado por uma luz leitosa. Conforme o tempo passava, Everton notou que sua pele se derretia. Olhava para baixo e via seu corpo pingando, desbotando como se dele caíssem gotas de tinta branca. Uma poça começava a se formar embaixo da cadeira. Os passageiros continuavam passando pela catraca normalmente. Tentavam não olhar para aquela cena. Sentavam-se em seus bancos e desviavam o olhar.</p>
<p style="text-align:justify;">Já no fim da tarde, o corpo de Everton desaparecera em um rio de leite que invadia os corredores do ônibus e oscilava conforme as brecadas e aceleradas do motorista. Os passageiros continuavam passando seus bilhetes na máquina amarela. Agora, olhavam ainda mais atentamente para baixo. Pisavam com cuidado para não mancharem seus sapatos com aquele líquido branco e viscoso.</p>
<p style="text-align:justify;"><strong><em>André Toso escreve para o Sete Doses aos domingos e acha que a Internet abre novas possibilidades para a literatura. Como ainda não sabe como isso ocorrerá, faz experimentos sem muita certeza para provocar ideias<br />
</em></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><em> </em></strong></p>
<p style="text-align:justify;"><strong><em> </em></strong></p>
<p style="text-align:justify;">
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Experimentos para identificar plásticos]]></title>
<link>http://codiceatlantico.wordpress.com/2009/11/21/experimentos-para-identificar-plasticos/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 20:05:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>César Bosch</dc:creator>
<guid>http://codiceatlantico.wordpress.com/2009/11/21/experimentos-para-identificar-plasticos/</guid>
<description><![CDATA[Aquí os dejo un documento que he encontrado en sociedadelainformacion.com en el que se proponen algu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Aquí os dejo un documento que he encontrado en <a href="http://www.sociedadelainformacion.com/14/plasticos.pdf" target="_blank">sociedadelainformacion.com </a>en el que se proponen algunos experimentos para identificar distintos plásticos. Desde el estudio de su combustió, al análisis de su densidad, su dureza, flexibilidad, etc. A partir de los resultados se puede identificar casi todos los plásticos.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CERN reinicia el gran colicionador de hadrones (LHC)]]></title>
<link>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/21/cern-reinicia-el-gran-colicionador-de-hadrones-lhc/</link>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 16:59:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>salmon37</dc:creator>
<guid>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/21/cern-reinicia-el-gran-colicionador-de-hadrones-lhc/</guid>
<description><![CDATA[Luego de que una humilde miga de pan pusiese en apuros a la máquina de 6.000 millones de dólares, el]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://salmon37.wordpress.com/files/2009/11/lhc.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-746" title="LHC" src="http://salmon37.wordpress.com/files/2009/11/lhc.jpg?w=300" alt="" width="300" height="177" /></a>Luego de que una humilde miga de pan pusiese en apuros a la máquina de 6.000 millones de dólares, el CERN finalmente pudo volver a poner en marcha el Large Hadron Collider (LHC). Hace apenas unas horas, y luego de 14 meses de permanecer parado, los científicos a cargo del proyecto inyectaron con éxito un haz de protones en la máquina, que debería volver a funcionar a pleno en los primeros meses del año próximo.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/lYKGsHw2QAU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/lYKGsHw2QAU&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Teresa Forcades en la TV Venezolana]]></title>
<link>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/19/teresa-forcades-en-la-tv-venezolana/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 23:46:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>salmon37</dc:creator>
<guid>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/19/teresa-forcades-en-la-tv-venezolana/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/hD-T4eGfzZM&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/hD-T4eGfzZM&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/GlNiey6boOg&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/GlNiey6boOg&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/2Ne9_ui4uco&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/2Ne9_ui4uco&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sanidad, farmacéuticas, ¿qué venden? Marketing del miedo por MIGUEL JARA]]></title>
<link>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/19/sanidad-farmaceuticas-%c2%bfque-venden-marketing-del-miedo-por-miguel-jara/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 23:07:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>salmon37</dc:creator>
<guid>http://salmon37.wordpress.com/2009/11/19/sanidad-farmaceuticas-%c2%bfque-venden-marketing-del-miedo-por-miguel-jara/</guid>
<description><![CDATA[Conferencia de Miguel Jara, periodista de investigación, en Biocultura, Madrid, noviembre de 2009. T]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://salmon37.wordpress.com/files/2009/11/miguel-jara.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-728" title="MIGUEL JARA" src="http://salmon37.wordpress.com/files/2009/11/miguel-jara.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a>Conferencia de Miguel Jara, periodista de investigación, en Biocultura, Madrid, noviembre de 2009.<br />
Trata el tema del marketing del miedo que usan las compañías farmacéuticas, junto con el apoyo de la sanidad pública.<br />
¿Cómo se fabrica el marketing del miedo?, cómo compran medios, médicos, hacen monumentos, usan la imagen de famosos, propaganda en los medios, marketing viral, exagerar riesgos, convencer a las administraciones&#8230;<br />
Implicaciones de las instituciones, comisiones por objetivos a médicos e infermeras.<br />
La presión e influencia de las compañías farmacéuticas y su relación con la política.</p>
<p><strong>Ver Video</strong>: <a href="http://www.vimeo.com/7531978">http://www.vimeo.com/7531978</a></p>
<p><strong>Doctrina de Shock</strong></p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/V9soy-PSGAw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/V9soy-PSGAw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>&#160;</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Un paseo sobre un piano]]></title>
<link>http://elversodeluniverso.wordpress.com/2009/11/19/un-paseo-sobre-un-piano/</link>
<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 09:22:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>elversodeluniverso</dc:creator>
<guid>http://elversodeluniverso.wordpress.com/2009/11/19/un-paseo-sobre-un-piano/</guid>
<description><![CDATA[]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/2lXh2n0aPyw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/2lXh2n0aPyw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[fotografiavídeo]]></title>
<link>http://alinelata.wordpress.com/2009/11/18/no-minimo-interessante-3/</link>
<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 14:13:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>alinelata</dc:creator>
<guid>http://alinelata.wordpress.com/2009/11/18/no-minimo-interessante-3/</guid>
<description><![CDATA[COM DIREITO A CLIMA DE FERIADO! Um videozinho/stopmotion de Keith Loutit (site) http://vimeo.com/kei]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style='text-align:center; display: block;'><br />
<object type="application/x-shockwave-flash" width="400" height="300" data="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=2482776&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA"><param name="quality" value="best" /><param name="allowfullscreen" value="true" /><param name="scale" value="showAll" /><param name="movie" value="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=2482776&amp;server=www.vimeo.com&amp;fullscreen=1&amp;show_title=1&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=01AAEA" /></object><br />
</span></p>
<p>COM DIREITO A CLIMA DE FERIADO!</p>
<p>Um videozinho/stopmotion de <a href="http://keithloutit.com/" target="_blank">Keith Loutit</a> (site)<br />
<a href="http://vimeo.com/keithloutit/videos">http://vimeo.com/keithloutit/videos</a> (vimeo)</p>
<p>Achei o trabalho com uma estética semelhante ao do fotógrafo Claudio Edinger. Enviei os vídeos de Keith Loutit para ele e recebi essa resposta:</p>
<p><strong>&#8220;por mais que eu adore video o problema é que video acaba&#8230; é como o tempo &#8211; adoro a permanência da fotografia.&#8221;</strong></p>
<p><strong><br />
</strong></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La musica en el futuro?]]></title>
<link>http://anarchystudio.wordpress.com/2009/11/17/la-musica-en-el-futuro/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 19:43:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>alphamin</dc:creator>
<guid>http://anarchystudio.wordpress.com/2009/11/17/la-musica-en-el-futuro/</guid>
<description><![CDATA[Bueno vagando un poco en internet encontre el siguiente video que me parece una asombrosa manera de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Bueno vagando un poco en internet encontre el siguiente video que me parece una asombrosa manera de ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Cómo hacer luz?]]></title>
<link>http://preparatoria81orientacion.wordpress.com/2009/11/17/%c2%bfcomo-hacer-luz/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 17:37:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>manuaguilar</dc:creator>
<guid>http://preparatoria81orientacion.wordpress.com/2009/11/17/%c2%bfcomo-hacer-luz/</guid>
<description><![CDATA[Las páginas de alojamiento de video pueden servir para muchas cosas, una de ellas es para hacer más ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Las páginas de alojamiento de video pueden servir para muchas cosas, una de ellas es para hacer más ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Trambaix BreakOut]]></title>
<link>http://sinoficina.wordpress.com/2009/11/17/trambaix-breakout/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 16:55:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>jagalaso</dc:creator>
<guid>http://sinoficina.wordpress.com/2009/11/17/trambaix-breakout/</guid>
<description><![CDATA[Hoy ha sido un día intenso, demoledor pero sobre todo tremendamente interesante desde muchos puntos ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://sinoficina.wordpress.com/files/2009/11/20091117elpepueco_8.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-399" title="20091117elpepueco_8" src="http://sinoficina.wordpress.com/files/2009/11/20091117elpepueco_8.jpg?w=300" alt="" width="300" height="220" /></a>Hoy ha sido un día intenso, demoledor pero sobre todo tremendamente interesante desde muchos puntos de vista.</p>
<p>Como creo que ya os había comentado hoy se celebraba la tercera edición de nuestro Break Out, y se ha hecho en dos espacios completamente diferentes pero ligados. En un centro comercial de Barcelona: La Illa y en el Trambaix, el tranvía que une este centro comercial con el CitiLab.</p>
<p>Ya hemos hablado de lo que es este experimento así que no me voy a extender en explicarlo y hago un rápido resumen de como han ido las cosas y cuales son las primeras impresiones del equipo de trabajo.<!--more--></p>
<p>En primer lugar el Break Out en La Illa ha tenido dos cosas muy marcadas. El espacio que no era muy amplio y nos ha obligado a pensar un poco en como rehacer las dinámicas y en segundo lugar el hecho que hemos visto que la gente ya sabe lo que tiene que hacer y por lo tanto no necesitan demasiada dinamización. Lo bueno es que el sitio ha sido genial para poder interaccionar con el público y han habido buenas experiencias en este sentido.</p>
<p>Por otro lado el trabajo realizado en el Trambaix ha sido de lo más revelador. Todo empezó como una especie de reto y ha acabado siendo un descubrimiento de una línea de investigación para trabajo de diseño con ciudadanos impresionante.</p>
<p>Hemos visto que se puede trabajar en grupo, haciendo reuniones en formatos cerrados y con una eficacia más que considerable, es decir, los medios de transporte no son solo un espacio donde uno trabaja con su PC o con su libreta, puede perfectamente trabajar en equipo.</p>
<p>Pero lo explosivo ha sido cuando hemos comenzado a hacer trabajo con la gente que viajaba en el tranvía y se han comenzado a poner ideas (en forma de post it sobre las ventanas del tranvia) y la gente las debatía y añadía sus visiones y sus matizaciones, todo ello, bajo nuestra mirada y nuestra ideas como si fueramos uno más. Hemos visto que es un espacio de laboratorio ciudadano (Living Lab) y que las ideas permanencen en los post it a pesar de que la gente se baje y continue con su vida, la idea ya ha tomado vida propia y ha pasado a ser parte del tranvia para que todos los usuarios la hagan crecer.</p>
<p>Esa es la línea de trabajo que hemos de perseguir y ver como esos modelos se pueden replicar y producir en otros espacios y para desarrollar ideas en otros ámbitos y de otro calibre.</p>
<p>Por último, hemos abierto un debate (solo para recoger opiniones sin imponer nosotros una temática) y también hemos visto que la gente puede crear y quiere colaborar en crear cosas tanto en el tranvía como en cualquier otro tipo de espacio.</p>
<p>En definitiva el tranvía es un Living Lab y un espacio de conexión de ideas y de trabajo importante que puede ser aprovechado bajo la perspectiva de la sociedad del conocimiento.</p>
<p>Ahora es momento de descansar, dejar reposar todo lo vivido y empezar a trabajar con los datos objetivos para asentar la líneas de investigación y las futuras acciones.</p>
<div class="flockcredit" style="text-align:right;color:#ccc;font-size:x-small;">Blogged with the <a style="color:#999;font-weight:bold;" title="Flock Browser" href="http://www.flock.com/blogged-with-flock" target="_new">Flock Browser</a></div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Maracuyá]]></title>
<link>http://horasprivadas.wordpress.com/2009/11/17/maracuya/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 04:11:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>fche626</dc:creator>
<guid>http://horasprivadas.wordpress.com/2009/11/17/maracuya/</guid>
<description><![CDATA[Claudia atiende con amabilidad en un café de Zapote. Es un local agradable, con manteles de cuadros,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p style="text-align:justify;">Claudia atiende con amabilidad en un café de Zapote. Es un local agradable, con manteles de cuadros, floreros, cuadros pintados por su hermano, y cheesecake de maracuyá sobre una mesita baja de bambú. Todos los días a las siete, camina desde su apartamento, a tres cuadras, y abre el lugar. A esa hora, una tierna luz, muy cálida, penetra las cortinillas blancas y rebota en las patas plateadas de las mesas y en los vidrios de todas partes. Ve su cara en un espejo de adentro mientras abre la puerta. Nunca encuentra la llave correcta de primera, y le gusta creer que es costumbre suya. La verdad es que es simplemente distraída. Pero nunca olvida una orden.</p>
<p style="text-align:justify;">Ella es quien coloca ramos de flores de colores chillones en los floreros, en cada esquina. Es la que ordena los pastelillos y los postres en los mostradores, en las mesitas. Ella llena los tarritos de azúcar y rellena los <a href="http://horasprivadas.wordpress.com/files/2009/11/4255_99016618202_741188202_2670148_1175190_n1.jpg"><img class="size-medium wp-image-190 alignleft" title="4255_99016618202_741188202_2670148_1175190_n" src="http://horasprivadas.wordpress.com/files/2009/11/4255_99016618202_741188202_2670148_1175190_n1.jpg?w=300" alt="" width="299" height="196" /></a>servilleteros. Enciende velas aromáticas en el baño y barre en la terraza, diminuta pero muy fresca, el sitio preferido de muchos clientes regulares. Como Gabriel. Es un estudiante de arquitectura de la universidad cercana, y todos los días viene, a distintas horas, a tomarse un café después de clases o en sus recesos. Ciertos días, viene hasta dos o tres veces. pide invariablemente un café negro (o dos) y el cheesecake de maracuyá. Fuma uno o dos cigarrillos mentolados. Siempre está leyendo. Libros viejos de tapas gastadas, que huelen a polvo y a humedad, pero que devora con pasión. Cruza la pierna derecha sobre la izquiera, sostiene el libro con la mano derecha y el cigarrillo en la izquierda. Ella no necesita esperar a que le pida nada, sólo sirve en cuanto llega.</p>
<p style="text-align:justify;">A mediodía, el café se llena. Su prima Verónica es chef y cocina platillos muy variados; le gusta cambiar todas las semanas, aunque tiene sus clásicos, como el pescado en salsa de piña o el pollo a la naranja. Tiene una cara limpia, una belleza cristalina, como si toda ella estuviera limpia, y se mantiene siempre en silencio. Llega, saluda, cocina, y se va. No es igual con Julio y Marcela, el repartidor y la pastelera. Ellos hablan todo el tiempo, sin cesar, siempre sonríen y están alegres. Pero ellos son mayores.</p>
<p style="text-align:justify;">Don Pedro almuerza todos los días en una mesa junto a la puerta de la terraza. Lee <em>El Financiero</em> y detesta el olor a cigarro, por lo cual si coincide por casualidad con un fumador se pasa para adentro del café. Pero se mueve junto a los floreros más grandes, para oler el polen, admirar de cerca a las abejas, y buscar telarañas entre los tallos. Tararea boleros y habla solo. A veces, cosa extraña, se sienta una señora con él. No hablan. Ella siempre usa sombrero. No hablan, no se ven a la cara. Solo beben café lado a lado. Verónica una vez comentó que esa era su esposa, pero a Claudia le da vergüenza preguntar.</p>
<p style="text-align:justify;">Claudia lee poesía. Le gustaría compartirla con Gabriel, pero siente que sería una entrometida si lo comenta. Hoy lee algo de Rilke. Toma té de jazmín. Tiene un vestido corto violeta, y una flor en la cabeza; la arrancó del jardín de doña Luciana de camino. Pero no se la robó, sino que la señora le dio permiso. Supo que resplandecería sobre una cara tan fina y delicada. Que resaltaría los labios tan pálidos que pocas veces se abren.</p>
<p style="text-align:justify;">Las pulseras de Claudia tintinean sobre la taza de café nueva que ha pedido Gabriel. Él la mira directo a los ojos, y ella le dice</p>
<p><em>Oh, Señor, da a cada uno su propia muerte, el morir que surja</em></p>
<p><em>verdaderamente de esta vida, donde encontró amor, sentido</em></p>
<p><em>y desamparo</em></p>
<p style="text-align:justify;">O tal vez se queda callada y sonríe para sí. Y él la mira sin hablar tampoco. Y sigue leyendo su libro de páginas cafés y tapa de cuero deshecho. Por allá, una elegante dama de negro le pide una ensalada. Y ella se mueve lentamente, con cuidado de no distraer más al chico y no robarle los que deben ser sus único minutos relajantes en todo el día. Ve las maquetas que tiene al lado y se pregunta en qué momento las hará. Quizás de noche. ¿Adónde vivirá? Debe vivir solo. Tenía una novia, pero a ella no le gustaba que fumara. Sí, eso debe ser.</p>
<p style="text-align:justify;">Otro cheesecake de maracuyá. Es lo único que cocina Claudia, pero él jamás notaría la diferencia entre la comida de ella y la de Verónica, porque nunca ha probado otro plato. Lo que tampoco sabe es que nadie más lo pide. Solo algún otro estudiante de la U que a veces pasa por acá y lo acompaña con té verde. A Claudia también le gusta pintar. Ayer pintó una acuarela diminuta y la llamó &#8220;Helecho&#8221;. Nadie la vio, excepto el chico que reparte el periódico en el barrio, y la felicitó por su obra. Al chico le fascina el arte, pero es probable que se haga mensajero.</p>
<p style="text-align:justify;">A Claudia le gustaría, a veces, hablar con alguien de quien no sepa absolutamente nada. Y aprender. Y callar después. A ella le gusta sentir el césped bajo sus pies, afuera. Evita pisar las florecillas blancas.</p>
<p style="text-align:justify;">(Gracias por leerme. Foto de autoría propia. Leer <a title="Filosofía Pop" href="http://filosofiapop.wordpress.com" target="_blank">Filosofía Pop</a> también <img src='http://s.wordpress.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' />  )</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Poesies (de C.)]]></title>
<link>http://kleefeld.wordpress.com/2009/11/17/poesies-de-c/</link>
<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 01:35:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>kleefeld</dc:creator>
<guid>http://kleefeld.wordpress.com/2009/11/17/poesies-de-c/</guid>
<description><![CDATA[Oh Lèsbia meva, encara recordo com ballaves el dia nefast en què els déus ens van abandonar. Frenèti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Oh Lèsbia meva, encara recordo com ballaves el dia nefast en què els déus ens van abandonar. Frenèti]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
