Simtind cum sangele ii pompeaza si cum se incalzeste, isi da puloverul jos, luand-si in schimb un tricou pe ea, un tricou de-al lui. Acele o inspaimanta, dar pe de alta parte ii face sangele sa accelereze prin vene. Gandul ca ea le controleaza triectoria o excita. Le tine in mana, le simte greutatea, metalul rece. Separa una de celelalte si o arunca. Cu putere. Loveste aproape de centru. Apoi, cu aceeasi sete le arunca si pe celelalte. Unele nu ajung tinta, insa toate au o traiectorie foarte ciudata. Niciodata dreapta. Vajaitul lor o face sa se gandeasca la un adevarat arc cu sageti.

Dupa ce le-a aruncat pe toate se apropie de tinta pentru a le lua inapoi, pentru a mai putea juca o data, pentru a mai putea arunca… iar si iar …

Insa in momentul ala el o prinde de talie, si simte un gol in stomac si pentru cateva secunde inima nu-i mai bate. Apoi bataile ii apar, retroactiv. Ritmul respirator e complet dereglat si ii e teama ca el si-ar putea da seama. Inevitabilul se produce si el o saruta … pe gat … pe lobul urechii. Asta se intampla de cateva ori. Pare ca ea le arunca cat mai repede, pentru a se putea duce sa le recupereze, pentru ca el s-o ia iar in brate, pentru ca ea sa para ca vrea sa evadeze din acel colt.

El isi da tricoul jos, ea prinde toate sagetile in mana si i le trece peste piept, spate… lasandu-i urme rosii si pielea ca de gaina. Stie ca a ajuns la limita superioara. Stie ca nu mai poate continua. Si totusi o face. Il lasa sa-i atinga buzele cu ale lui, insa in momentul in care o atinge, se sperie. Valuri de ganduri se sparg de malul inconstientei.

N-a apucat sa-i zica Nu-ti mai cere scuze, eu ar trebui s-o fac! Isi ia puloverul pe ea, dandu-i tricoul inapoi. Si pleaca…

Isi promite ca a fost ultima data cand s-au jucat cu sageti otravite. Sau ca macar data viitoare nu vor mai zbura in toate directiile, otravind tot ce este in jur. Prea s-au jucat .. si pana la urma … ce vina avea jocul?

Sveicināti, pimrajā adventē! Yeah…

Šodien mani pirmoreizi tā mīlīgi saskāva Ziemassvētku fīlings. Tas bija tad, kad šorīt iegāju sirdspuiša viesistabā, kur visur bija lampiņas, rotājumi, smaržoja pēc piparkūkām, mazais brāļuks skaidrīja apkārt ar Salatēva cepuri un, protams, adventes vainags. Un tāds mīlīgs siltums! Un vēl tagad… sēžu ar ābolu-kanēļmaizīti un ziemas karsto dzērienu pakrūtē! Laimīgs skuķis raksta savu blogu. Biju tirgū, nopirku adventes vaiņagu, ko bišķi vēlāk rotāšu… Tā kā šodien man ir tīri Ziemassvēkīgi.

Šodien atklāju tīri smieklīgu faktu… drīzāk gan tādu, ka fetišu. Tātad… šis fetišs izpaužās šādi. Kad esmu centrāltirgus pieturā, man bieži vien sanāk, ka paliek dažas minūtes līdz autobusam un es vienmēr iedomājos, ka jāaiziet un jāpakavē sev laiku iekš Origo, kur vienmēr dodos uz Indiešu veikalu. Un jā… tur vienmēr ir jauki un interesanti auskariņi un man kkā vienmēr gadās visādus nopirkt. Un nemaksā nemaz dārgi!!! Un šodien jau atkal ļāvos šim fetišam. Tāpēc šobrīd jūtos… tīri priecīga. He! Protams, neizpalika pārdevējas kārtīga izdancināšna, jo sākumā gribēju pavisam citus, kuram nebija pāris.

Ak, jā. Priecīgāāāā doma, kas mani silda ir tas, ka piektdien būs ballītēēēē pagrabāāā… ūūū wēēē!!! Visu nedēļu dīdīšos skolā un sapņošu par to, cik jautri atkal tiks pavadīts laiks ar vienkārši kolorītām personībām, daudz mūzikas, daudz visa kā. Būs lieliski!

Mood: Goooooooooooooooooooood…

Music: Dziesma par mani.

Šovakar mazliet jāpamācās, mazliet jāpaspēlē ģitārs, mazliet vēl-kaut-kas… un tad jau uz čučumuižu!!!

Aaaa, crezi ca e fain sa ai parul lung?? Da, e misto cand te vede cineva pentru prima oara si se mira cum de ti-a crescut parul 75 de cm, cand te intreaba cum reusesti sa ai grija de el, cum il speli, cu ce il tratezi, cum naiba rezisti cu toata claia aia pe cap. E misto cand te duci la concerte rock si dai din pleata pana nu ti mai simti gatul. E ok cand iti dai seama ca pentru unii e un fetis iar pt tine, fata cu parul lung e un atu si poti atrage nu stiu ce tip simpatic doar pentru ca ii plac lui gagicile cu parul lung si isi inchipuie de la prima intalnire cum iti plimbi tu parul pe pieptul lui in eventualitatea in care te  convinge sa ti-o puna. E misto ca poti sa il prinzi in tot felul de chestii, poti sa il tii  pe spate, in coada, poti sa il lasi drept sau sa il ondulezi, eventual ii mai dai si o nuanta de roscat, mai ales cele care cred ca o depresie sau pur si simplu o stare nasoala se rezolva cu schimbarea culorii parului. Dar, pentru ca de fapt la asta vroiam sa ajung, nu e deloc fain sa ai parul lung…”de ce?” o sa va intrebati voi, cele care ati fost destul de inspirate sa nu il lasati sa creasca prea mult. Simplu, pentru ca uneori te impiedica sa te intalnesti cu prietenii, pentru ca abia iesi din baie si mai apare cate unu’ la telefon sau pe mess care zice: noi iesim la bere, ce zici vii? WTF, acum spui?, abia am iesit din baie, nu pot sa usuc toata pleata in cateva minute, iar pe vremea asta as face o raceala de mii de ori mai puternica decat mult prea mediatizata gripa porcina. Pentru ca intr-o zi cand nu ti se pare ca sta bine te invita un tip super la o intalnire si nu poti sa te duci pentru ca parul arata aiurea si trebuie sa il refuzi, sa inventezi ceva, ca atunci cand esti intre doua epilari si nu poti sa ii spui proaspatului cu care ti-o tragi adevaratul motiv pentru care nu te duci nici azi nici maine pe la el… Shit, uneori imi vine sa renunt…

A fétis eredete:

Ha egy átlagember meghallja a fétis szót, bizarr és beteges képek ugranak csak elő a fejekben, és a modern idők elfajzásának képzelik, pedig fetisizmus bizony közel egyidős az emberiséggel.

A fétis kifejezés a portugál feticio (csinált, mesterséges) szóból ered, és olyan talált vagy készített tárgyat jelent, melyben a természeti népek hiedelme szerint, titokzatos, emberfeletti erő rejtezik.

Régen az emberek addig nem fogtak semmiféle fontos vállalkozásba, míg nem találtak maguknak fétist. Ha megfelelőre akadtak, hazavitték, etették, itatták, tisztelték, beszéltek hozzá, közölték vele titkos terveiket. A fétist otthon őrizték, vagy álladóan maguknál tartották. Fontos volt megnyerniük a fétisben rejlő titkos erőt, hogy szerencsét hozzon számukra. Ha ez nem sikerült, másikat választottak, a régi fétist pedig undorodva eldobták.
Nemcsak az egyes embernek, hanem közösségeknek, népeknek is lehet ugyanaz a fétise, ilyen például a delphoi jósda “világ köldökének” nevezett szent köve, a római vallás szent pajzsa és lándzsája, a mekkai mecset fekete köve, a hadzsar, mely a muszlimoknál ugyancsak a fétis imádat tárgya.
A fétisek mágikus tiszteletben részesített varázseszközök, ezért viseltek a föníciai nők a homlokukon, a férfiak a nyakukban napot és holdat ábrázoló kis arany- és ezüstgombokat, karikákat. A fétisek divatban voltak már az őskorban, és ez a helyzet ma is. A ma embere ugyancsak visel vagy tart lakásában ilyen természetfölötti erővel bíró, kultikus tárgyakat. Ilyenek például az oroszlánfejes bot, a kosfejes pálca, Istár nyolcágú csillaga. Az égitest fétisek viselőit a nap-hold-csillag totem védelmezi. Az ékszernek látszó vagina- és koitusz jelek termékenységi fétisek. Új-Guineában a bennszülöttek fétise, a pénisztok. A középkorban néha a hölgy elejtett zsebkendője töltötte be ezt a szerepet.

A fetisizmus fogalmát Alfred Binet nevéhez köthetjük, aki 1887-ben mutatta meg a világnak, hogy élettelen tárgyakat is lehet szexuális vonzerővel felruházni. Ekkor a kifejezést még csak a pszichológiában használták, majd 1912-ben Richard von Krafft-Ebing kiterjesztette a fétis fogalmát arra is, amikor egy-egy testrész a tulajdonosától függetlenül szexuális csodálatot vált ki az emberből. Ebben az időszakban minden ilyesmi elmebajnak számított egészen Kinsey kutatásáig, aki a szexuális forradalommal a fetisizmust mint alternatív szexuális viselkedést fogadtatta el, miután elkészítette a valaha volt legátfogóbb felmérést a szexuális szokásokról, s kiderült, nem is olyan beteg dolog ez. Ez körülbelül akkoriban történt, mikor kiderült, hogy a nőknek is van orgazmusuk, és ez sem elmebaj. Persze, ekkortájt a szex hátulról is bestiális dolognak számított, szóval a világ, amiben most élünk, valóban a létező világok legjobbika.

A fetisizmusról pár szóban…

Latexbe cuppantott nők, összekötözött combok, cipősarkak nyaldosása – ezek ugranak be, ha azt mondjuk fetisizmus, és nem állunk messze a valóságtól. Vannak azonban fétis nélküli fetisiszták és fetisisztának nevezett perverzek is. Tisztázzuk a dolgokat…

A szexuális fetisizmus hivatalosan

a parafília egy fajtája, nevezetesen egy tárgy vagy testrész irányába táplált vonzalom, ami az illető életében a szexuális örömszerzés meghatározó forrását jelenti. A fétissel rendelkező személy szexualitását nem a partnerrel átélt közös élmény határozza meg, hanem egy adott tárgy, szokás, testrész iránt érzett vonzalma. Maga a fetisizmus mint kifejezés azonban mást takar az orvosi-pszichológiai irodalomban és mást a köznyelvben.

Abban az esetben minősül betegségnek

a tárgyra való fixáció, ha az illetőnél huzamosabb időn át tart a kizárólagos vonzalom, ha a személy viselkedése kényszeres formát ölt, az állapotot szenvedésként éli meg, képtelen a normál életvitelre, esetleg egy másik személynek kára származik belőle, és egészségére is kihat szenvedélye. Ekkor már valóban parafíliának tekinthető az állapot, hisz a függő személy segítségre szorul.

Ez azonban igen ritka
az esetek túlnyomó százalékában a fetisizmus a szexuális szabadság megélésnek egy különleges – egyesek szemében visszatetszést keltő – formája. A köznyelv fetisizmusként említ sok olyan szexuális szokást, amit az orvosi szaknyelv nem sorol e témakörbe, a vonzódást megélő vagy környezete mégis fétisről beszél. Ilyenkor kerül elő a csipkefűző, a neccruha, a bőrszerkó, a szájpecek vagy a lakkcsizma.

A tárgyakra irányuló vonzalom
elsőként a természeti népeknél és a sámánisztikus kultúrákra volt jellemző, és elsősorban természetfeletti (gyógyító) erőket tulajdonítottak az imádott, tisztelt tárgyaknak. Szexuális vonatkozásban először Binet, francia pszichológus említi, de maga a fogalom Freud hatására vált közismertté. A fétis jelensége, jelentése csak a szexuális forradalommal, a nemiség szigorú határainak feloldódásával hatolt be a köztudatba.

A szokatlan szexuális viselkedést
immáron nem minősítették elmebajnak, a szakirodalom a szexuális zavarokra határozott definíciókat alkotott – többek között a fetisizmusra és a parafíliákra, valamint a köztük húzódó határra is – és igyekeztek elkülöníteni az egészséges szexuális viselkedést és a kezelendő zavart.
Az öröm forrása

A valóságban a szenvedély kiváltója
bármilyen tárgy lehet, de a szexuális segédeszközök (dildó, vibrátor), vagyis eleve a nemi örömszerzés céljából készített tárgyak jellemzően nem válnak a fétis tárgyává. Sokak számára izgató egy selyemlepedőn tekergő nő, de aki már a selyemlepedőt az áruházban megérintve is pulzusemkedést tapasztal, valószínűsítheti magában, hogy megtalálta fétisét.

A tárgy tehát önmagában
egyéb szexuális impulzusok (férfi/női test jelenléte) is képes kiváltani az izgalmi állapotot vagy legalábbis annak lehetőségét. Haladó fetisisztáknál, azaz nem divatfetisisztáknál ez a jelenség hatványozottan tapasztalható, és a tárgy jelenléte elengedhetetlen az aktus valamely szakaszában.

Kutatók különbséget tesznek
formára és anyagra irámyuló fétis között, vagyis amikor egy tárgy e két lényegi tulajdonsága miatt váltja ki az érzéki hatást.

Anyagfetisizmus esetén az eszköz anyaga a meghatározó, vagyis a fetisiszta nem ragaszkodik magához a tárgyhoz, csakis annak matériájához (ez lehet bőr, PVC, szőrme, selyem, gyapjú, farmer, nejlon, szatén, latex, gumi…), míg formafetisizmus esetén nem baj, ha a tárgy elvész, elkopik, tönkremegy, ha ugyanabból a formából a készlet pótolható. Előfordul, hogy idővel a tárgyhoz való ragaszkodás megszűnik, átalakul, vagy további fétisekkel egészül ki.

A valóságban a fetisizmus sokkal összetettebb
individuálisabb jelenség, semmint hogy egyszerű kategóriákkal megmagyarázható legyen. Van, hogy két fetisiszta hasonló tárgyakért rajong, de szinte elképzelhetetlen, hogy egyazon tárgy mindkettőjük számára lenyűgöző legyen. Példának okáért könnyen lehet, hogy egy rózsaszín lakkfűző ébreszt gerjedelemt valakiben (mondjuk, az anyaga miatt), egy másik fűzőrajongó azonban a fekete darabokra esküszik, de azt sem magán szereti, hanem partnere látványa hozza lázba.

Egyéne válogatja, hogy ki mire és miért izgul fel.
Vannak, akik azért vágyják az iskolai egyenruhákat, mert azok a fiatal kisiskolást jelképezik számukra, de az adott eszköz tucatnyi más jelentést hordozhat magában. Néha előfordul, hogy maga a vonzódás egy specifikus ruhadarab iránt korábbi viselője (használója) miatt alakul ki.

Forrás – Fokusz

Divat a fétis?

Két éve is van már annak, hogy a videoklipekben megszaporodtak a dominák, a divat egyre inkább a fekete felé fordult, majd a mind dögösebb, cicásabb ruhák kerültek a középpontba. A hatalmas sarkú csizmák, fekete cuccok, füstös szem smink mellé már csak a láncok és egy ostor hiányzik, hogy a pornóból ismert dominával találjuk magunkat szembe. Ismétlem, pornóból, mert ami a közszájon él mint fétis, az egészen más, mint a valódi fétisek. Hát akkor tisztázzuk.

A szubkultúra terjedése és felvállalása

Visszatérve a fétisekre, tudjuk, hogy Kínában a pici lábak imádata a lábfétis melegágyává vált, így feltehetően több más társadalomban sem volt újkeletű a fetisizmus. Pusztán a fehér, arisztokrata népnek volt mindez beteges, ám idővel azért ők is megtalálták a magukét. Ahogy a tömegkultúra fejlődött, úgy erotizálódott is, és egyre elfogadottabb lett az, hogy a misszionárius pózon túl még számtalan nemi örömforrás létezik. A ruházattal egyre jobban belementünk a fehérnemű fétisbe, a gumiruhás fétisbe, a lakk fétisbe, és a művészetek világában is helye lett a fetisizmusnak. Így került a szépirodalomba, a popzenébe, a rockzenébe, és a személyes viselkedésünkbe is a fétis. Minden korszakban léteztek a fétisről szóló könyvek, ám a fétis szubkultúra terjedésével a XX. században váltak ezek elérhetővé mindenki számára, és elértük azt, hogy mára a fétis cenzúra nélkül kerül a fejünkbe mind képekben, mind szavakban, mind tárgyakban és úgy kezeljük, mint egy igazán divatos és haladó szellemű, trendi irányzatot. Mára már fétis klubok és partyk alakultak ki a világ számos részén rengetegen várják, hogy úgy menjenek bulizni, ahogy nekik igazán jó.

Fétis kultúra itthon

Tapasztalatból szinte csak a meleg szubkulturát tudom említeni, ha a fétis szóra gondolok. Talán még a Depeche Mode klubok okozhatnak meglepetést a fétis kedvelők számára, ám az inkább a feketéről és bőrről szól, tehát minden olyan sztereotípiát erősít, amit nem kellene. Mindeddig még nem volt arra precendens, hogy mindenki számára -szexualitástól függetlenül – elérhetővé tegyék a fétis bulikat egy olyan igényes szinten, mint külföldön, s most a Room Service-ben pénteken rendezett partyn várhatóan fenekestül felforgatják mindazt, amit eddig a fétisről hittünk.

Ugyan úgy ahogy a szexi fehérnemük megjelentek otthon is ugyan úgy a merészebbek számára már a lakk, latex és a bőr is.
Minenkinenk vannak vágyai álami, ha jó a kapcsolatod a pároddal miért ne. Szerintem nagyon nőies és szexi tud lenni egy latex ruha egy nőn egy férfi számára.  Nagyok kevés férfi mondana nemet erre.

Ha még is megtetszett látogasd meg a következő oldalakat:
www.vivianna.hu
www.latex.hu

]]> http://evidenttotrolemodelism.wordpress.com/2009/11/02/lma-sab/ Mon, 02 Nov 2009 05:52:15 +0000 RoleModelu http://evidenttotrolemodelism.wordpress.com/2009/11/02/lma-sab/ http://talmacidaria.wordpress.com/2009/10/12/fetis-normal-sau-patologic/ Mon, 12 Oct 2009 14:19:14 +0000 talmaci daria http://talmacidaria.wordpress.com/2009/10/12/fetis-normal-sau-patologic/

Şi unii şi alţii avem fantezii, deopotrivă bărbaţi sau femei. Unele mai cuminţi, altele care ne fac să ro;im doar când ne gândim la ele. Insă unele din ele sunt numite fetişuri.
In termeni cotidieni fetişismul nu are nimic de a face cu boală mintală, ci este mai degrabă un fel de a numi un anumit stimul care ne creşte excitarea sexuală. O cercetare ştiinţifică la nivel global ale cărei rezultate au fost publicate in ziarul “The Independent” a dezvaluit că, de fapt, cel mai des intâlnit fetiş, atât la barbaţi cât şi la femei, este cel legat de picioare şi orice ce are de-a face cu ele: incalţăminte, dresuri, bijuterii pentru degete etc. Ceea ce este minunat pentru acelea dintre noi care sunt innebunite după pantofi şi au in dulap cel puţin 20 de perechi.Dar şi mai grozav pentru bărbaţi, care, după cum bine ştim sunt mari fani ai imaginii de femeie senzuală şi cuceritoare, din garderoba căreia nu lipsesc pantofii cu toc cât mai inalt.
Deocamdată cel puţin, astfel de “practici” sunt tratate dur de către marea majoritate a societăţii, chiar dacă la nivel declarativ ele par acceptate. Fiecare fetiş îsi are o explicaţie afectivă sau chiar ratională, la nivel psihologic, si chiar dacă nu există o astfel de explicaţie, a avea un fetiş este distractiv, să nu mai spunem trendy. Sadomasochismul este explicat prin nevoia de dominare, respectiv de a fi dominat/ă; exhibiţionismul/ voyeurismul se traduce psihic ca o dorinţă arzătoare de a fi activ şi cabotin sau pasiv şi satisfăcut in acelaşi timp; s.a.m.d.
Tipuri de fetiş şi fetişuri sexuale
Altoccalcifilia – atracţia sexuală faţă de tocurile inalte.
Abasiofilia – atracţia faţă de persoanele care poartă sau au tatuată o brăţară pe gleznă.
Agalmatofilia – atracţia sexuală faţă de statui, manechine, lucruri imobile.
Algoania – placerea sexuală obţinută prin durere.
Acrotomofilia si apotemnofilia – atracţia sexuală faţă de amputaţie sau persoane cu membre amputate.
Andromimetofilia – atracţia sexuală faţă de bărbaţii care se imbracă precum femeile şi invers.
Aquafilia - atracţia faţa de apă, baie, piscine.
Biastofilia – atracţia sexuală faţă de atacuri şi viol.
Cronofilia – atracţia sexuală faţă de parteneri de vârste diferite.
Clismofilia – atracţia sexuală prin practica clismelor.
Exhibitionismul – obiceiul de a avea placere prin expunerea organelor sexuale in fata strainilor.
Emetofilia – atractia sexuală faţă de vomă.
Fecofilia – atractia sexuală faţă de materialele fecale. Se mai numeste si coprofilia, iar coprofagii consumă materialele…
Ginonudomania – atractia sexuală fată de ideea de a smulge hainele de pe oameni.
Gerontofilia – atractia sexuală fată de persoanele in varsta.
Hierofilia – atractia sexuală fată de obiecte de cult, sacre.
Hematofilia – satisfactia la vederea sângelui.
Katoptronofilia – atractia de a face sex in faţa unei oglinzi.
Pictofilia - atractia fată de pictoriale, poze, reviste porno.
Pedofilia - atractia sexuală fată de minori, copii.
Necrofilia – atractia sexuală fată de cadavre.
Sitofilia – atractia si placerea sexuala de a folosi mâncarea in timpul sexului.
Urolania – atractia sexuală de a urina, inclusiv urinatul in public, pe altcineva sau alţii să urineze pe tine, băutul urinei (urofagia).
Voyeurismul - atractia sexuală şi placerea de a privi pe altcineva in timp ce face sex.
Zoofilia – atractia sexuală fată de animale.
Alte forme de fetiş
Fetisul sexual - este atracţia sexuală faţă de diverse obiecte, lucruri in vederea obţinerii unor plăceri sexuale.
Fashion fetiş - atracţia sexuală faţă de diverse obiecte si materiale de imbrăcăminte.
Unele din cele mai comune fetişuri sunt legate de: sâni, picioare, blănuri, mănuşi, lenjerie intimă, cizme, plesnit, gâdilit, gravide şi travestire. Mai puţin intâlnite sunt fetişuri precum: baloane, orbi, sânge, circumcizie, flirt, ochelari, persoane grase si urină.
E uimitor chiar câte lucruri ne fac să ne excităm şi să primim plăcere,important e să ne invăţăm să trăim cu aceste preferinţe stranii, puţini din noi inţeleg faptul că pentru a primi plăcere nu este nevoie doar de act sexual, ci, plăcerea lucrurilor neinsufleţite uneori acoperă cea fizica.
Cât timp nu există o exagerare in folosirea diferitelor modalităţi de obţinere a plăcerii sexuale şi se incadrează in limitele decenţei şi moralului, nu este o problemă. Fiecare dintre noi mai folosim anumite fetişuri din cele mai des intâlnite, insă trebuie pus punct atunci când ele devin bizare, periculoase sau dezgustătoare.  Dacă ai prea multă energie sexuală, nu incercă să devii un caz patologic, ci fă sex in fiecare seară, dimineaţă, prânz.

Türkiye’de de beğeniyle izlenen Gossip Girl (Dedikoducu Kız) dizisinin seksi başrol oyuncusu Blake Lively, yeni filmiyle uzun süre konuşulacak.

Keanu Reeves, Monica Bellucci, Winona Ryder, Alan Arkin, Robin Wright Penn gibi ünlü oyuncularla kamera karşısına geçen Lively, fetiş fantezilerin kurbanı bir kızı canlandırıyor.

Saunada yan yana oturan sarışın güzel ve erkek ısıya dayanamayıp harekete geçmişler. Erkek çırılçıplak olan sarışının göğüslerini okşamaya başlayınca havlunun altına uzanıp adamın aletini eline alan sarışın sıvazlamaya başlıyor.

Habar n-avem noi ce privilegiu înseamnă distanţa pe care o avem faţă de oameni şi faţă de lucruri. Ce unică şansă de a vedea frumosul ne oferă privirea de departe, de dincolo, dindărăt. Ni se face poftă de carnea roşie care pare transparentă  şi apetisantă sub soare, şi întindem mîinile, ca nişte copii după fructul acela pe care-l vedem ca fiind fără cusur. Perfecţiunea închipuită ne magnetizează şi fetişizează obiectul pe care ne setăm obsesiv energia şi atenţia. Tînjim naiv după apropiere, crezînd că aceasta ne va augmenta sub formă de fericire minunea pe care o intuim, doar privind de după vălul nostru de iluzie. Nu ne trebuie scanarea cu raze X, pentru a vedea pe dinăuntrul obiectului cu potenţial fascinatoriu şi pentru ca în interiorul nostru să crească o falsă certitudine. Considerăm că ceea ce simţim, intuitiv, e de-ajuns.

În virtutea fetişului facem salturi mortale şi flic-flac-uri prin existenţă, doar doar am ajunge să posedăm ceea ce ne pare de neatins. Energia vitală pe care ne-o oferă substanţa obsesiilor este una care ne face să păşim prin viaţă cu entuziasm, ca pe bîrnă, ducînd totul pînă la limită, cu adrenalina în stare să ne rătăcească pe cele mai întortocheate cărări. Deşi aparent chinuiţi de alergătura şi de stretching-ul aproape inuman pe care-l practicăm cotidian, în virtutea credinţei că sîntem înscrişi bine pe drumul spre fericire, trăim însăşi fericirea. Esenţial este să nu ajungem niciodată prea aproape şi să ne trăim destrămarea visului văzînd fructul putred şi simţind viermele cum ne rămîne emetic în gît.

Geçenlerde arkadaşlarımdan biri ile gezinirken karşıdan gelen iri yarı, kaslı bir adam gördük ve arkadaşımın ilk tepkisi “Bu olsa olsa askerdir, komandodur,” oldu. Buna müteakiben nedendir bilinmez aynı adam bizim oralarda bolca karşımıza çıkmaya başladı. Arkadaşım adamı her gördüğünde bizde bir gülme krizi, bir alay konusu dolaşmaya başladı. Ben kendisi ile “Senin komando yine göründü,” diye dalga geçerken o da ağzından o anda ne olduğunu tam olarak bilmediğinden emin olduğum Fetiş kelimesini üretti ve buna komutanı, akabinde daha da komik gelen komando terimini üretti… Derken bizim kaslı elemanın takma adı Fetiş Komando oldu…

Gülünecek durum bu ya, adamı her gördüğümüzde Fetiş Komando diyerek birbirimizle dalga geçiyorduk. Bu gün izin günüm olması vesilesi ile fetişin tam anlamını bir araştırayım dedim ve araştırdım. Bir de ne göreyim? Asıl anlamı İlkel toplumlarda doğa üstü bir gücü ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne, put, tapıncak olarak açılmışken yan anlamlarından birinde şöyle bir ifade vardı;

Tapınırcasına sevilen şey veya kimse…

Bu gün bir başka canım arkadaşım Hobonculus’un YIRTIK Sayfalar altında ki fetiş betimlemesi ile bir daha yüzüme vurulan terim beni zaten gün boyu güldürmüşken bu terimin bu günlerde neden bu kadar çok karşıma çıktığını da merak eder oldum.

Bu arada bu günlerde insanlarda bir kas yapma ve bunu sergileme hastalığı var ki sormayın… Sadece bu gün 5 adet kaslı kimse gördüm ki bunlardan birisi bayandı ve diğer dördünden çok daha fazla kaslıydı. İnanılmaz değil mi?

Azért jó a belvárosban lakni, mert itt a nap bármely percében összefuthatok olyan emberekkel az utcán, akik combközépig érő lakkcsizmát viselnek, és szemmel láthatóan élvezik is a dolgot. Na nem azért, mert azt szeretném, ha az egész város a lakfetisizmus jegyében mászkálna, de a peremkerületeken, ahonnan én jövök, ilyesmibe mégsem lehet csak úgy belebotlani, valószínűleg azért, mert a butácska és legfőképp éretlen kislányok ezt a különösen dögös csizmát is látványosan kigúnyolták. Ezért viszont sehol sem jó lakni, hát még lakkni. Pedig az ilyen viselet nem csak a szemünket, de a lelkünket és a fantáziánkat is gyönyörködteti.

Her gün hayatımızdan bir gün daha çalan plaza hayatının yorgunluğunu atmak ve biraz nefes almak için çok eski bir arkadaşımla buluşmaya karar verdik. Biz ona burada kısaca ‘İri’ diyelim. Neden derseniz; kendisi 1.95 boyunda, 90 kilo ağırlığında kocaman bir erkek… İri’nin fikirlerine ve beynine çok saygı duyarım. İri’ye bir şey sorarsanız kesin cevabını alırsınız. RTUK gibi kesintiler yapmaz, aklından geçen her şeyi net cümlelerle size aktarır. İri’nin bu huyunu bildiğim için uzun zamandır aklıma takılan bir soruyu onunla da paylaştım; erkekler neden kadınları kategoriye ayırır?

Evet, bu soruyu hep merak etmişimdir. Evlenilecek kadın, yatılacak kadın, gezilecek kadın, konuşulacak kadın… Eni sonu gezdiğin kadın da, yattığın kadın da evleniyor. Aradaki fark nedir?

İri içkisinden bir yudum aldı ve bu önemli soruyu cevaplamak için geriye doğru yaslandı. Başladı anlatmaya… Şimdi Topuklu Ayakkabı, hani benim daha önceki kız arkadaşımı hatırlıyorsun değil mi? Kendisi benim için çok değerliydi. Harika bir kızdı, yatakta da inanılmaz anlaşırdık. Erkeklerin fetişleri vardır, işte ben fetişlerimi onunla yaşıyordum. Beyinlerimiz de uyuşuyordu. Okuduğumuz kitaplardan tut da sevdiğimiz yönetmenlere kadar. Yani kültür farkı yaşamıyorduk. Ama dışarı çıktığımızda, yani o yanımdayken rahatsız oluyordum. Kendimi ona fazla görüyordum. Hatırlarsın biraz kilolu bir kızdı. Ki biliyorsun ben kilolu bayanları severim. Fakat biraz uzun boylu, ince topuklu ayakkabı giyen bir kadını da yanımda görmek hoşuma gider. O beni çok seviyordu, ben de onu çok seviyordum ama sadece insan olarak… Yani dediğim gibi o benim için çok değerliydi. Kız bana tapıyordu başka ne isteyebilirim ki. Ama gel gelelim olmadı işte, ben Asıl Kız’a geri döndüm (Döndüğü Asıl Kız, İri’yi zamanında terk etmişti). Asıl Kız’dan aldığım haz başka, tamam fetişlerimi onunla yaşayamıyorum. Diğer kızı da çok üzdüm biliyorum ama ne yapabilirdim ki?

Ben başlıyorum düşünmeye… Bir erkekle kadının ilişkisindeki en önemli nokta cinsel yaşam değil midir? Fetişler ne zaman ikinci plana atıldı? Yani evleneceğim kadın temiz pak olmalı, fetişlerimi yaşayacağım kadın ayrı mı olmalı demekti bu? Bir erkeği elde etmek için illa onu terk mi etmek gerekiyor? Bu düşüceler kafamda dolanırken, ağzımdan şu cümle çıkıveriyor, tutamıyorum; ne kadar saçma!
Bir kadın bir erkeği deli gibi seviyor, onu mutlu etmek için bütün fetişlerini gerçekleştiriyor. İlişkide önceliği erkeğe veriyor, o ne derse o oluyor. Ama erkek bununla mutlu olmuyor. Tamam, anladık. Peki, hem kilolu bayanlardan hoşlandığını söyleyen, fetişlerini bunun üzerine kuran adam neden yanında kilolu bir bayan dolaştırmak istemiyor? Dış görünüş birinci plana mı yerleşti şimdi de…
Olaya bir de kadın gözüyle bakalım.

Bu pirüpak gözüken Asıl Kız daha önce acaba kaç erkeğin fetişini gerçekleştirmiştir düşünsenize… Erkekler kadınları böyle kategorilere ayırıyorlar ama işin aslı, yani kadının aslı maalesef bu değil. Nedenine gelince; kadın o noktaya gelinceye kadar kaç erkekle birlikte olmuştur biliyor musunuz? En az on. Erkeği tanıması için zamana ihtiyacı vardır. Kadının ilk ilişkisinde canı yanar, ikincisinde saftır erkeğe yine inanır. Üçüncüsünde akıllı davranmaya çalışır, erkeği zekâsıyla korkutur ve kaçırır. Dördüncü ilişkisinde hem hafif meşrep kadını hem de akıllı kadını oynar erkeği şaşırtır ve yine kaçırır. Beşincisinde çıraklıktan çıkmıştır erkeğe değer vermez ve kendine âşık eder, ama bu ilişki maalesef kadını mutlu etmez. Altıncısı ve yedincisi beşincisine benzer. Sekizincisi çok büyük bir aşktır ama kadın aşkı yönetmeyi beceremez, evliliğe giden yolda tökezler. Dokuz tırıvırıdır. Onuncu ise bingodur!
Gördüğünüz üzere pirüpak Asıl Kız… Kime göre, erkeğe göre. Kadın belli bir tecrübeye sahip olmadan erkeğe kendini nasıl lanse edeceğini bilemez. Emin olun her kadın bu yoldan geçmiştir. Her kadın tek gecelik bir ilişki yaşamış, kimi zaman bir erkeğin fetişi olmuş, kimi zamansa kendi fetişini yaşamıştır. Yani pirüpak hiçbir erkek ve kadın yoktur. Erkeğin fetişini yaşadığı o kadın, gelecekte başka bir erkeğin karısı olacaktır.

Böylece erkekler kadınları kategorilere ayırdıkları için her zaman mutsuz bir evlilik yaşayacak, kadınlarsa evliliklerinden mutlulukla bahsedeceklerdir.
Buna benzer yaşadığım bir ilişki vardı. O’nu sonra anlatacağım ama şöyle bir üzerinden geçmek istiyorum. Yatakta inanılmaz anlaşıyorduk, kafa yapımız da çok uyumluydu ama gelin görün ki ben evlenilecek kadın değildim. Neden? Düşünce özgürlüğüm vardı, İstanbul kızıydım, fetişlerimden utanmıyor ne istediğimi biliyordum, sorduğu her soruya dürüstlükle cevap veriyordum. Bugüne kadar kaç kere âşık oldun Topuklu Ayakkabı? Bir kere. Kaç erkekle birlikte oldun Topuklu Ayakkabı? Şu kadar. Sonuç: Ben orospu oldum. Biliyorum ki O, hiçbir zaman mutlu olamayacak, çünkü kafasında yarattığı kadın profili bu dünyada yaşamıyor. Ve şunu da söylemekten çekinmeyeceğim, bulup bulabileceği en iyi kadın maalesef benim… Çünkü en iyi kadın, dürüst kadındır.

İşte erkekler kendilerini böyle mutsuz etmeyi başarırlar. Kadınlar da kendilerini olmadıkları bir kadınmış gibi lanse etmeyi öğrenirler. Evlilikler de öyle mutsuz mutsuz yürüyüp gider…

Bir dahakine kadınlar erkekleri neden kategoriye ayırır?

Afecţiunea pe care le le-o purtăm unora este nejustificată. Oricît de mult am încerca să găsim motivul pentru care ne zbatem ca acei oameni să se uite măcar odată odată la noi cu alţi ochi, ajungem doar să ne încurcăm în negaţii. Jurăm că noi nu simţim nimic, că nu ne atinge nici un cuvînt pe care ni-l adresează. Dar începem să rumegăm nopţile gîndindu-ne „oare ce-a vrut să zică?”. În ochii acelora sîntem larve minuscule şi, aparent, la începutul relaţiei de subjugare, nu ne pasă. Mai apoi, dăm încet din coate ca să ocupăm un loc la aceeaşi masă cu ei, cît mai îndepărtat, să nu ne observe. Încă negăm afecţiunea, zicîndu-ne că nu merită. Dar cînd ne dezbrăcăm de propriile minciuni constatăm stupefiaţi că acei oameni ne-au înghiţit. Dorinţa se transformă în obsesie. O ascundem de ochii cerlorlalţi strigînd în gura mare că urîm oamenii cu care stăm sub acelaşi fum de ţigară. Dar ne trădează tocmai ţipătul de apărare. Vrem să devenim cel puţin gîndaci în faţa obsesiilor noastre, şi dorinţa ni se împlineşte. Numai că aceia ştiu că pe gîndaci trebuie să-i calci cît mai apăsat, pînă ce sîngerează în cuvinte şi gesturi. Şi cînd vor să ne ucidă de tot ne afişează o faţă pe care nu am văzut-o: indiferenţa. Nopţile se transformă iar în şedinţe de automorală, ca să ajungem la o singură concluzie: sîntem prea mici ca să respirăm acelaşi aer. Vina ne-o luăm orbeşte asupra noastră: nu sîntem destul de buni şi pentru asta trebuie să ne jertfim pînă la epuizare. Obsesia ne-o ţinem din ce în ce mai greu sub papuc. Nici măcar nu observăm cînd în faţa lor ne transformăm în nişte gîndaci mai vrednici, pe care nu mai vor să calce. Cuvintele lor de aprecere, îmbrăcate în dojană, le luăm ca atare, fără să prindem nici un subînţeles. Vrem să ni se spună în faţă că afecţiunea noastră este remarcată şi apreciată. Dar pentru cei care sîntem prea mici efortul de a ne recunoaşte meritele în faţă este prea mult. Trebuie să ne deschidă alţii ochii, să ne spună că acei oameni ne poartă un soi ciudat de afecţiune. Atunci noi putem spune doar că „ţi se pare”. Lupta să intrăm pe sub pielea groasă se transformă în abandon. Nu ne mai dorim decît să se uite din cînd în cînd la noi. În mintea noastră obsesia ne face să credem că larvele nu se mai pot preface nici măcar în gîndaci. Simţim că afecţiunea pe care le-o purtăm este doar un surplus, pe care îl joacă pe degete trîntindu-l de pămînt atunci cînd greşim în faţa lor. Ajungem să batem în retragere tocmai cînd ar trebui să ne luăm avînt, să devenim noi obsesiile lor, pe care să le tratăm, ulterior, cu indiferenţă.

Imi place cand adorm langa EL. Ma intorc cu spatele si el ma ia in brate, ma ghemuiesc in bratele lui. Si el ma strange. Si imi prinde sanul/sanii in palme.

Imi place cand mi-i mangaie, cand mi-i saruta dimineata dupa ce m-a trezit cu un sarut pe gat. Cand ma musca si cand ma mangaie in acelasi timp, cand le deseneaza cu degetele conturul.

Si sa mai zica cineva ca baietii au o obsesie in legatura cu sanii

completare ulterioara : imi invit prietenel sa scrie si ele ce le place.

Zilele trecute, am citit un articol in presa online (sunt scartar si nu dau banii pe ziare…a trecut perioada in care Scanteia era de baza in vremuri cacacioase) si nu am stiut cum sa reactionez: sa rad, sa zic bravo sau sa zic huooooooooo!

In articolul respectiv este vorba despre o doctorita romana, Silvia Baciu, ce in perioada iunie 2004 – noiembrie 2005, a lucrat in departamentul de anestezie al unui spital din Essex, Marea Britanie. A fost pusa pe tusa pe motiv ca ar avea inclinatii pronuntate rasiste, numindu’si colegii de sorginte asiatica “urangutani”. Intr’o declaratie data catre GMC (General Medical Council) din UK, ea a declarat ca a fost hartuita de catre colegii ei asiatici pe motiv ca era alba si ca termenul de urangutani face referire strict la comportamentul acestora. Baetii si fetele de la GMC nu au fost impresionati de plangerea romancei si i’au recomandat sa urmeze un program de reabilitare prin intermediul caruia “va fi vindecata” de aceasta boala a rasismului.

Deci…dupa ce ca suntem hoti, amarati, cersetori, violatori, criminali si tiganii Europei, devenim mai nou si xenofobi si rasisti. Nu cred ca multe popoare se pot lauda cu asemenea performante.

Eu unul sunt stupefiat…oki, tanti i’a numit urangutani pe asiatici…da’ cati dintre noi nu folosim astfel de epitete cand vorbim unul cu celalalt. Nici unul nu spune vaco/boule, magarule, porcule? Si nu ne referim la culoarea pielii…cel/a caruia ne adresam poate sa fie si roz bonbon, daca ni s’a pus pata sa’l/o alintam, nu mai scapa.

Dar oare nu folosim si expresiile: a venit cu gorilele dupa mine, “nu te supara, imi tii si mie maimuta in mana”, “a bagat magaru’ in grajd”, sta capra…si nu sunt deloc rasiste! Gorilele in cauza sunt niste fiinte mai dezvoltate dpdv al masei musculare sau grasimii, maimuta tinuta in mana si magaru’ bagat in grajd sunt micii pompieri, capra…e aia de la lapte gros.

Io nu cred ca tanti i’a jignit pe baetii ce ii erau colegi. Era o jignire daca le spunea lamaile departamentului (galbeni si acri), hepaticii aia, galbejitii, ochi oblici, s.am.d.

Ei bine, spre deosebire de ea, io mi’s rasist si xenofob…nu suport tiganii, desi am amici tigani (da’ e cam greu sa treci peste bataile luate in fata blocului de la copiii lu’ Cartus si Babel), nu suport bulgarii (defect profesional), ungurii (desi am o ruda ce este unguroaica get-beget), americanii…

Si ca sa inchei cu mine…shooterul ideal din punctul meu de vedere…e unu’ in care in loc de nemti impusti bulgari si unguri…da’ e doar o fantezie ascunsa, un fetis si nu o sa am ocazia sa bag magaru’ in grajd sau petarda in gluga si sa imi indeplinesc fetisu’ asta…mai ales ca’s pacifist (pana la un anumit punct!).

Revenind la tanti cu urangutanii -  sunt convins ca doar si’a alintat colegii, ca ii sunt simpatici, desi o hartuiesc (furat banana din geanta, scarpinat parul dupa paduchi…si cred ca nu ala din cap).  S’atunci avem o problema, cum sa te duci intr’un spital sa te operezi cand cel care iti face anestezia nu poate spune decat ” uu aaaa aaaa”? Si in loc sa umble cu ustensile igienizate corespunzator incep sa umble cu degetele pe corpul tau si prin el in timp ce sta agatat de lustra/neon? Nu ar fi mai bine ca acesti urangutani sa aiba job 24/24 la o gradina zoologica? Poate chiar la cea de  la periferia mult iubitei noastre capitale, pt ca mi s’a cam luat sa tot vad boi, vaci si magari (nu e o ramarca rasista!).

Pace!