Hamas Müftüsüne Cevabımızdır

Ebu Muhammed el-Makdisî

             Hamd, ezelden ebede dek yalnızca Allah’a özgüdür. O’nu över ve O’ndan Peygamber efendimizi, O’nun ehli beytini ve sahabilerini rahmetiyle kuşatmasını dileriz. Allah Tealâ şöyle buyurmaktadır:

             “Ey iman edenler! Allah’tan sakınılması gerektiği gibi sakının. Sizler, kesinlikle Müslüman olarak ölün.” (3/Ali İmran 102)

             “Ey insanlar! Sizi tek bir nefisten yaratan, ondan eşini var eden ve o ikisinden birçok erkekler ve kadınlar vücuda getirip (dünyanın dört bir tarafına) yayan Rabbinizden (emir ve nehiylerine riayetsizlikten) sakının. Adını anarak birbirinizden dilekler dilediğiniz Allah’tan ve sıla-i rahmi kesmekten korkun. Hiç şüphesiz ki O, sizin üzerinize Rakîb’tir. (En ince ayrıntısına kadar her halinizi daima gözetendir.)” (4 Nisa/1)

             “Ey iman edenler! Allah’tan (emir ve nehiylerine riayetsizlikten) sakının ve doğru olan sözü söyleyin ki, Allah, yaptığınız amelleri kabul etsin ve günahlarınızı affetsin. Allah ve Resulüne itaat eden, elbette ki bütün büyük emel ve beklentilerini elde etmiştir.” (33 Ahzab/71)

             Bütün hitap ve kitapların başında ifade edilmesi sünnet olan “hamd ve salât” fasılasını ifa ettikten sonra…

             En doğru söz, Allah’ın kelamı ve en mustakim yol, Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)’in rehberlik ettiği yoldur. Yoldan saptıran en şerli şeyler, dinde sonradan çıkartılan şeylerdir. (Din adına başlı başına bir ibadet olması amacıyla) dinde sonradan çıkartılan her şey bid’attir. Her bid’at sapkın¬lıktır. Ve hiç şüphesiz ki, her sapkınlık azaba mustehaktır.

             “Bu benim dosdoğru olan yolumdur, şu halde ona uyun. Sizi O’nun yolundan ayıracak (başka) yollara uymayın. Bununla size tavsiye etti, umulur ki korkup sakınırsınız.” (5 En’am/153)

             Bütün işlerin ilk adımı, aslı ve direği tağutu inkâr etmek, ondan uzaklaşmak ve sadece ama sadece Allah’ı birlemektir. Bu Allah’ı hakkıyla birleyen muvahhitler tarafından bilinen bir gerçektir. Allah (sb)’nın insanoğluna namaz, zekat ve diğer ibadetlerden daha önce öğrenmesini ve onunla amel etmesini farz kıldığı temel bir esastır bu. Allah (sb) bu temel aslın ikamesi için; insanı yaratmış, rasuller göndermiş ve kitaplar indirmiştir. Bunun için cihadı ve istişhadı meşru kılmıştır. Rahman’ın dostları ile şeytanın dostları arasında baş gösteren düşmanlığın altında yatan temel etkende tağutu inkar etme, ondan kaçınma ve Allah’ı birleme ilkesidir.  Allah (sb) şöyle buyurur:

             “Ben cinleri ve insanları ancak bana kulluk (ibadet) etsinler diye yarattım.” (51, Zariyat/56)

             “Andolsun ki, biz her ümmete: -Allah’a kulluk (ibadet) edin ve tağuttan kaçının- (diye tebliğ etmesi için) bir resul gönderdik.” (16, Nahl/36)

             Gerek bu en sağlam asıl gerekse de onun şer’i delilleri karşımızda apaçık dururken –ki diğer taraftan da Kur’an başından sonuna kadar bu temel aslı tesis etmektedir- günümüz ruveybidalarının  birçoğu ona zerre kadar önem atfetmemektedirler. Dinin en temel kulpunu, onun sağlam sutunlarını yerle bir etmeye çalışıyorlar. Temeli takva ve Allah’ın rızasını kazanmak üzere tesis edilmemiş  cılız akidelerini savunmaya yelteniyorlar. İşin aslı Allah’ın dini hakkında bilmedikleri konuda konuşup, sözü oldukça çoğaltıyorlar. Bu şekilde bir anlamda dinin hükümleri ile oynaşmaya çalışıyorlar. Bunun neticesi olarak ise Allah’ın dini ve daveti hususunda kendi heva ve arzularından kaynaklanan şeyleri güzel ve münasip görerek kendilerini kanun koyucu rabler konumuna getirdiler. Böylece insanları yoldan çıkararak, hem kendileri sapan hem de insanları saptıran önderler oldular.

             Nitekim sahih bir hadiste bildirildiği üzere Rasulullah (s)’in ümmeti adına en çok korktuğu şey saptırıcı alimler olmuştur.  Yine bir başka hadiste ise kıyamete yakın bir dönemde küçük deccallerin çıkacağı bildirilmiştir. İbn-i Ömer’den rivayet edildiğine göre birgün Rasulullah (s) insanların içinde ayağa kalkar, yüce Allah’ı layık olduğu şekilde sena eder ve daha sonra Deccal’i söz konusu ederek şöyle der:

             ”Ben sizi Deccal’in fitnesinden sakındırıyorum. Zira kavmini Deccal’in fitnesinden dolayı sakındırıp korkutmayan hiçbir nebi yoktur.”

 Bilindiği üzere Deccal ahir zamanda çıkacak, fitnesi ancak o zaman baş gösterecektir. Buna karşılık tüm rasuller onun fitnesinden ümmetlerini sakındırıp korkutmuşlardır.

            Deccal’in kıyamete yakın bir dönemde çıkacak olmasına karşılık tüm rasullerin böylesi bir fitneden ümmetlerini sakındırmalarının altında yatan hikmet ise Şeyhu-l İslam İbn-i Teymiye (rh)’ında dediği gibi onun fitnesinin tüm zaman ve mekânlara şamil olmasındandır. Bununla beraber Deccal’in, kendi fitnesini dini esaslar üzerine dayandırması, hak suretinde görünmesi onun fitnesinin tehlikesinin bir başka boyutudur. Nitekim sahih hadislerde de geçtiği üzere onun bir yanında cennetten bir bahce diğer yanında ise ateş olacaktır. Bununla beraber alnında “Kafir ” yazmasına rağmen, onun küfrünü ancak mü’min olanlar görebilecektr. Mü’min olmayanların onu görmesi söz konusu değildir. Zira mü’min basiret sahibidir. Deccal’in din adı altında insanları kandırarak saçtığı fitneye aldanmaz. Bilir ki, Deccal’in insanları kendisiyle korkuttuğu ateşi cennet, cenneti ise ateştir. Bundan dolayı korkmadan, endişe duymaksızın, tereddüt etmeksizin Deccal’in ateşini tercih eder ve cennetinden kaçınır.

            İşte günümüzde Somali’de Şeyh Şerif’den, Irak’ta Hizbi İslamî’den, Afganistan’da Rabbanî ve benzerlerinden ve aynı zamanda bugün yeryüzünün birçok beldesinde saray mollalarından, resmi hükümetlere hizmet eden alimlerden sadır olan fitne Deccal’in fitnesinin birebir karşılığıdır. Bu fitne, (sureti haktan görünmek için) üzerlerine göstermelik din elbisesi giyinerek tağutların saltanatının kökleşmesi uğruna dillerine şer’i delilleri dolayan, dinin hükümlerini tağutların küfürlerine boyun eğdiren ve böylece onların ateşini cennet gösteren, şirklerini tevhide, küfürlerini imana, sapkınlıklarını hidayete, yalanlarını doğru söze dönüştüren tüm sapkınlık önderi imamların fitnesinin bire bir karşılığıdır. Onlar fitneleriyle İslam’ın en sağlam bağlarını koparmaya, yer bir etmeye çalışmaktadırlar. Rasullerin getirmiş olduğu tevhid dinine karşılık vatandaşlık bayrağı altında yeryüzünde ne kadar zındık varsa bir araya getirmişler, onları bu dinin çatısı altında göstermeye çalışmışlardır. Bunların nazarında kafir hükümetlerin demokrasisi şuradır, tağutları ise “ulul emr” yani itaat edilmesi vacip olan liderdir. Buna mukabil tağutları düşman edinen muvahhid ve mücahidler ise asi, terörist, tekfirci, harici olarak isimlendirilivermiştir. İşte tüm bu yapılanlarla ortaya çıkan fitne Deccal’in fitnesinin bir benzeridir. Yeryüzünün neresinde olursa olsun her kim böylesi şeyler yaparsa tüm bunlar Deccal’in fitnesi için bir önsöz mesabesindedir. Ve bu kimselerin fitnesi Deccal’in fitnesi türündendir.

            Hamas’a gelince… Onun bu fitneden oldukça büyük bir nasibi vardır. Zira Hamas din adı altında ortaya çıkmış, İslamî sloganlarla gençleri etrafına toplamıştır. Her kim ki kendisini cennete götürecek zannı ile onun bu aldatıcı sloganlarına kanar, ona aldanır ve tabi olursa; basiretinin azlığı sebebiyle Hamas’ın alnında, anayasasında yazılı olanları ayırt edemezse… İşte böyle kimseleri Hamas, kendi alimleri tarafından din ve cennet elbise giydirilmiş küfür kanunlarıyla, şirke bulanmış demokrasisi ile cayır cayır yanan ateşe götürür.

            Kısa bir zaman önce bazı kardeşlerimiz Hamas Müftüsü Yusuf Estal’e ait bir makale gönderdiler. Benden bu risalenin içeriğine dair görüşlerimi sordular, konuya dair bir reddiye yazmamı istediler. Risaleyi okuduğum zaman içeriğinin yalan dolanla, birçok batılla, gerçekleri örtbas etmekle dolu olduğunu gördüm. Üzerinde ilmi bir şeyler yazarak çalışma yapmaya değecek bir kıymeti yoktu. Öncelikle vaktimi böylesi değersiz bir risaleye reddiye yazmakla boşa götürme hususunda tereddüt ettim. Özellikle gerek ben gerekse diğer kardeşlerimiz demokrasi, Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmetmeme noktalarında birçok şüpheyi daha önce izale etmiş, onların bu apaçık şirki, ayan beyan küfrü maslahat, istihsan şeklinde isimlendirerek insanları nasıl saptırdıklarını muhtelif kitaplarımızda açıklamıştık. Ancak birçok kardeşimden bu risaleye dair bir şeyler yazmam yönünde mektuplar aldım. Özellikle Ramazan ayı öncesi vaktimin darlığına ve bununla beraber bir forumda tarafımıza yöneltilen eleştiri ve sorulara cevap vermekle meşgul iken bütün işlerimi bir kenara bıraktım ve Gazze’deki muvahhid kardeşlerimize yardımcı olmak niyetiyle Estal’in hem kendi yüzünü hem de Hamas’ın yüzünü karartan, üzerinde harcanan mürekkebe dahi yazık olan risalesine dair düşüncelerimi kaleme aldım.

            Allah’tan başarı umarak derim ki:

 1- Estal risalesinin ismini “Şubuhatun Merdudetun Fi Lumezatin Ma’dudetin” şeklinde isimlendirmiştir. Bu başlık işin aslı onun risalesinin içeriği hakkında bize yeterince bilgi vermektedir. Zira “Mektup isminden belli olur” denmiştir. Estal denen bu adam kardeşlerimizin asılların aslına, sadece Allah’ın hakkı olan tevhide dair sözlerini “Şüpheler-Lumezat” olarak isimlendirmiştir.

            İşin aslı böylesi bir tavır gerek gerek ihvanın gerekse diğer sapkın cemaatlerin genel tutumlarıdır. Onlar asılların aslını küçümser ve hakir görürler. Buna karşılık dinin fer’i konularını önemser, bu fer’i konuları en temel esasların önüne geçirirler.  Bu onların apaçık bir sapkınlıklarının, ölçülerinin bozulmasının, hükümlerinin kokuşmasının bir neticesidir. Nitekim bilindiği üzere aslın bozulması kaçınılmaz olarak fer’inde bozulmasını beraberinde getirecektir.  İşte bundan dolayıdır ki onların Şer’i konularda uzmanlarının ve alimlerinin zaruret, şer’i maksadlar, maslahatın celbi, mefsedetin def’i gibi delilleri sürekli surette dillerine dolayarak fer’i meselelere önem verme adına tevhidi bozduklarını, şirke koşuştuklarını görürsün.

            2- Hamas Müftüsü sözlerine şu şekilde başlamıştır:

            “Taifetul Mansura hak üzere üstün olmaya devam edecek fırkadır. Ne onlara muhalefet edenler ne de onları yardımsız bırakanlar Allah’ın emri gelinceye kadar onlara hiçbir zarar vereyemeyeceklerdir.”

            Şurası bilinen bir gerçektir ki, gerek “Hamas” gerekse “İhvanu Muslimiyn” hadiste belirtilen yardım edilen cemaatin (Taifetul Mansura’nın) yolundan en uzak olan cemaatlerdir.

            Zira Taifetu-l Mansura’nın en önemli ayırıcı özelliği Allah’ın emirlerini ikame etmesidir. Bunların en yücesi ise Tevhiddir. Fakat Hamas hükümeti beşeri kanunlarla hükmetmekle, şirk olan demokrasiyi kendisine menhec edinmekle, alemlerin rabbinin hükümlerini işlevsiz kılmakla tevhidi bozmuştur.

            Diğer taraftan kendisine muhalefet edenlerin zerre kadar etkisi altında kalmaması Taifetul Mansura’nın bir diğer özelliğidir. Bu özelliğinden dolayı onlar, Tevhidi, Allah’ın şeriatini ve dinini açık bir şekilde ortaya koyar, bunun üzerinde ısrar eder ve bundan asla geri adım atmaz. İnsanlar tarafından kendilerine yönelik bir zarar görme endişesi ve bundan dolayı da Allah’ın hükümlerini uygulamaktan vazgeçmesi Taifetul Mansura için asla düşünülemez.

            Hamas’a gelince… Bu saydığımız vasıflardan insanlar arasında en uzak olanı Hamas’dır. Zira Hamas Allah (sb)’nın “Artık insanlardan değil sadece benden korkun” (4 Maide/44) buyruğuna rağmen sadece insanlardan korkmasından dolayı Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmetmekte yüz çevirdi.

            3- Hamas Müftüsü Estal sözlerine şu ayet ile başladı:

            “Allah, içinizden, iman edip de salih ameller işleyenlere, kendilerinden önce geçenleri egemen kıldığı gibi onları da yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için hoşnut ve razı olduğu dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaadde bulunmuştur.” (24 Nur/55)

            Ayetin hemen arkasından Müftü sözlerine şöyle devam ediyor:

            Kendilerine böylesi bir vaadde bulunulan kimseleri Allah (sb) şu şekilde tanımlanmıştır:

            “Onlar öyle kimselerdir ki, şâyet kendilerine yeryüzünde imkân ve iktidar versek, namazı dosdoğru kılar, zekâtı verir, iyiliği emreder ve kötülüğü yasaklarlar. Bütün işlerin âkıbeti Allah’a aittir.” (22 Hacc/41)

            Öncelikle birinci ayette (Nur Suresi’nin 55. ayetinde) zikredilen, yeryüzünde kendilerine iktidar verilen kimselerin görevlerinin en büyüğü ve en önemlisi Hamas tarafından terk edilmiştir. Allah (sb)’nın kendilerine yeryüzünde hilafet bahşettiği kimselerin en önemli vasfı “Bana şirk koşmaksızın ibadet edin” (24 Nur/55)  buyruğudur. Bu da Allah’a yönelik ibadetin şirkten hali olmasını gerekli kılar. Ancak Hamas’a gelince onlar kendileri için birden çok kanun koyucu rabler edinmekle, menhec olarak demokrasiye tabi olmakla Allah’a şirk koşmuşlardır.

            Daha sonra Yusuf Estal Nur Suresi’nin 55. ayetinde geçen ” Bana şirk koşmaksızın ibadet edin”  kısmını hemen atlayarak günümüzde mürted ve tağutların bir çoğunun yerine getirdiği namaz, zekat, sadaka ve buna benzer İslami şiarlardan bahsetmiştir. Ancak bunların hiç birinin tevhid olmaksızın kabul edilmesi mümkün değildir.

            İyiliği emretmek ve kötülükten nehyetmek meselesine gelince… Bilindiği üzere kâinatta emredilmesi gereken mevcut iyiliklerin en büyüğü Tevhid, nehyedilmesi gereken mevcut kötülüklerinen büyüğü ise şirktir. Ancak Hamas hükümeti bütünüyle Tevhidi bozmuş, şirki yol edinmiş ve ona koşmuştur. Nitekim Hamas Müftüsü’nün risalesinde başından sonuna kadar bütün gücüyle savunmaya çalıştığı şey bu şirkin kendisidir.

 4- Hamas Müftüsü kendilerine yönelik entrikaları bir bir saydıktan sonra şöyle der:

            “İşte Hamas tüm bu entrikalara karşı efsanevi bir direniş göstermektedir.”

            Madem Hamas kendisine yönelik tüm bu entrikalara karşı efsanevi bir direniş göstermektedir… Madem böyle bir güce sahiptir… O halde neden kendilerinden Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmetmeleri, beşer esaslı küfür kanunlarından beri olmaları istendiğinde yeryüzünde zayıf olduklarını, iktidarı bütünüyle ele geçirmediklerini söyleyerek mazeretler öne sürmekte ve batıllarını savunmak için mücadele vermektedir. İşin aslı bu kesinlikle cevaplanması gereken bir sorudur. Ancak ne yazık ki bir cevabı da yoktur…

            Estal daha sonra şöyle devam ediyor:

            “Bugün bizi tehdit eden şeylerin en tehlikelisi İslam adı altında yürütülen fikir savaşıdır. İlimden zerre kadar bir pay almamış, kitaptan nasibi olmayan kimi gençler, bazı şüpheleri ele alıyor, sağda solda bunları dile getirmeye başlıyor ve yeni yetişen akıllara bu şüpheleri ekmeye çalışıyorlar. Onlar Gazze şeridini hakimiyeti altında tutan Hamas hükümetinin ve Hamas hareketinin İslam kaygısı taşımadığını, şeriati tatbik etme diye bir konuya rağbet etmediğini ve bugün imandan çok küfre yakın olduğunu düşünüyorlar.”

            Derim ki: Bunların hiç birisi şüphe değildir ki. Bilakis bunların hepsi gerçektir. Bunlar asla kimi gençlerin dile getirdiği şüpheler değildir. Bilakis Hamas hükümetinin liderlerinin birçoğunun dile getirdiği sözlerdir. İşte sana onlardan bazıları…

            Filistin parlamentosunun Hamas milletveli Hamid Beytavi “El-Gadil Urdunuyye” isimli gazetede 20.2.2006 yılında yaptığı bir röportajında şöyle demiştir:

            “Kimileri bizim hükümette oluşumuzdan dolayı, irticayı getireceğimizden, kadınları örtünmeye zorlayacağımızdan, kişisel özgürlükleri kısıtlayacağımızdan yana –ki kadın hakları da buna dahildir- endişe duymaktadır. Ancak bu endişelerin hiç birisi haklı değildir. Zira Hamas hareketi yeni bir oluşum değildir ki… Aynı zamanda biz yaygaracı bir cemaatte değiliz. Hamas kökleri “İhvanu Müslimiyn” cemaatine dayanan bir harekettir. Biz onun uzantısıyız. Biz asla İslam şeriatini uygulamayacağız. Buna mukabil bizler mümkün mertebe gücümüz nispetince İslami ilkelere uymaya, güzel öğütle ve hikmetle İslamî şiarlara bağlı kalmaya davet edeceğiz. Hamas’ın hiçbir zaman İslam devleti kurmak ve İslam şeriatini tatbik etmek gibi bir düşüncesi olmamıştır.” 

            İsmail Heniyye’nin naibi Dr. Nasruddin Şair şöyle der: “Bizim çıkardığımız kanunlar herkese tatbik edilmek üzere konulmuştur. Kim bu kanunları istemiyorsa cehennemin dibine gitsin.”

            Derim ki: Şuna bir bakın. Nasıl hakkı batıla çevirmekte. Hâlbuki doğru olan onların çıkardığı kanunlara itaat edenlerin cehennemin dibine gireceği değil midir?

            Hamas hükümetinin meclis başkanı Aziz Duveyk 23.2.2006 yılında yaptığı bir konuşmada şöyle demiştir:

            “Hamas’ın idaresi altındaki yeni hükümet hiçbir zaman Filistinlileri, günlük hayatlarında İslam şeriatinin kurallarını benimsemeye zorlamayacaktır. Yine aynı şekilde hiçbir zaman sinemaları, alkollü içeçek satan lokantaları kapatmayacaktır. Hamas hükümeti içinde hiçbir ferdin İslam şeriatini zorla tatbik etmek gibi bir niyeti yoktur. Tüm bunlar bizim proğramımızda olmayan şeylerdir ve bunları yapmaya da asla kalkışmayacağız.”

            Derim ki: Peki muvahhidleri katletmek, onların mescidlerini yerle bir etmek… Zorla bunları yapmakta bir beis yoktur. Bu tüp şeyler sizin proğramınızda her daim olmuştur. Öyle değil mi?

            Ahmed Yasin’e “Kominist bir parti seçimleri kazanırsa sizin tutumunuz ne olacaktır” şeklinde bir soru yöneltilir. Kendisi bu soruya şu şekilde cevap vermiştir:

            “Şayet kominist parti seçimleri kazansa bile ben Filistin halkının bu tercihine saygı göstereceğim.”

            Bunun arkasından bir başka soru…

            “Peki seçimlerde Filistin halkının çok partili demokratik bir yönetim şeklini istediğini açığa çıkarsa o zaman sizin tutumunuz ne olacaktır.”

            “Allah’a yemin olsun ki, biz bir değeri ve bir takım hakları olan bir milletiniz. Eğer halk İslam devletini istemediğini açıkça ortaya koyarsa ben yine de onların bu tercihlerine saygı duyacağım ve tercihlerini mukaddes addedeceğim.”

            5- Estal demokrasiye dair çöküntüye uğramış şüphelerinden bahsederken şöyle der:

            “Bu gençler demokrasinin ismini duymaktan bile nefret ediyor, tiksinti duyuyorlar. Bunun sebebi ise demokrasinin kendi özünde halkın halka hükmetmesi anlamına gelmesi, hâkimiyette Allah ile beraber başka ilahlar edinilmesidir. Elbette bu doğrudur. Zira yaratmakta emretmekte Allah’a aittir. Allah (sb) «Bununla beraber Allah ve Rasulü bir işte karar verdiği zaman mü’min erkek ve mü’min kadın için kendi işlerinde başka bir tercihte bulunmaları söz konusu değildir» (33 Ahzab/36) buyurmuştur.”

            Derim ki: Ey Estal… Sözlerin doğru ama sen doğru bir adam değilsin.

            Sen demokrasiye dair tiksinti duymamızdan dolayı bizi ve kardeşlerimizi kınıyorsun. Allah’a yemin olsun ki bizim bu övülmüş tiksintimiz, demokrasinin küfür rejimi, onu menhec edinenlerin de kafir olduğuna dair tevhid içerikli konuşmalarımızı işittiğiniz zaman sizin duyduğunuz tiksintiden daha hayırlıdır. Sırf bundan dolayı bizi tekfirci ve harici olarak isimlendirmiyor musunuz? Acaba sizin duyduğunuz tiksinti ile bizim duyduğumuz tiksintiden hangisi inkar edilmeye, zemmedilmeye, kınanmaya daha layıktır. Bu iki tiksintiden hangisinin taraftarları yol bakımından daha sapkındır. Allah (sb) şöyle buyurur: 

            “Allah, tek olarak anıldığı zaman, ahirete inanmayanların kalplerini bir tiksinti sarar. Ama Allah’tan başkası anıldığı zaman hemen yüzleri güler.” (39 Zümer/45)

            Allah (sb) bu ayette tevhidden bahsedildiği, şirkten teberi etmekten konuşulduğu zaman tiksinti duyan kalpleri kınamaktadır. Bundan dolayı muvahhidleri tekfirci ve harici olarak isimlendirenler bu şekilde bir kınanmaya çok daha layıktırlar.

            Estal der ki:

            “Burada şöyle bir soru zorunlu olarak gündeme geliyor: Acaba demoktasiyi ilk defa getirenler bizler miyiz?  Yoksa biz kendimizi bu topraklara zorla beşeri kanunları, ithal edilmiş anayasaları getiren batılı bir işgalin tam ortasında mı bulduk? Bizler ellermizden kelepçeleri, boyunlarımızdan prangaları kırarak gün be gün güvenliği tam anlamıyla elde edebilmek için bakanlıklarda ve parlamentoda karar merkezlerini ele geçirdik.”

            Estal’ın bu sözlerinde birçok hata vardır. O’nun “Acaba demoktasiyi ilk defa getirenler bizler miyiz?” şeklinde ortaya attığı soruya gelince… Bu Estal’in zannettiği gibi zorunlu olarak gündeme gelen bir soru değildir. Zira cevabı herkes tarafından malumdur ki bu cevapta “Evet Gazze’ye demokrasiyi getirip onu uygulayan sizlersiniz” şeklindedir.

            Şu anda yönetim işini kim üstlenmiş ise, idarî mesuliyeti kim üzerine almışsa, yönetimde demokrasiyi kim tercih etmiş ise Gazze’ye demokrasiyi getirip uygulayanlar onlardır ki, bugün bunu yapan sizden başka kimse değildir. Sizler Fetih yönetimini Gazze’den çıkardınız. İdare bütünüyle elinize geçti. Buna rağmen tüm dünya sizin komutanlarınızdan demokrasi övgüsünden başka bir şey işitmedi. Halbuki demokrasi Fetih tarafından size zorla kabul ettirilmiş değildi.

            İşin aslı bu konuda hiçbir şey görmeyen körlerden, hiçbir şey işitmeyen sağırlardan başka kimse tartışmaz… İşte sana bir örnek…  Hamas’ın Meclis Başkanı Aziz Duveyk şöyle demiştir:

            “Sayesinde başarı elde ettiğimiz demokrasinin temel ilkelerini güçlendirme adına yapılacak olan şudur:  Bizden önce Fetih tarafından çıkarılan kanunlarda bir değişikliğe gidileceği zaman bu mutlak surette refarunduma sunulacaktır.”

            Bu açıklamadan sonra işin aslı burada Estal’e zorunlu olarak sorulması gereken soru şu olmalıdır:

            “Demokrasiyi bu topraklara getiren sizler değilseniz peki bugün demokrasiyi onaylayan, demokrasi ile hareket etmekte ısrar eden, tüm insanları buna yönlendiren ve tüm bu yapılanlarla da övünen sizler değimlisiniz?” 

            Aziz Duveyk şöyle diyor: “Demokrasi’yi bu topraklarda en iyi uygulayacak bizleriz. Tüm konularda kendisine yöneleceğimiz temel kriter halkımızın kararıdır. Halk dilediği şekilde hükmeder. Dilediğini de reddeder. Uluslararası uygulamalar ve demokrasinin temel ilkeleri çerçevesince bu alanda tek söz sahibi halktır.”

            Yine Aziz Duveyk bir Arap televizyonunda Cevz el-Huveni tarafından “Şayet İsrail devleti sizi tanırsa siz de onu tanıyacak mısınız” şeklinde kendisine yöneltilen bir soruya şöyle cevap vermiştir:

            “Kesin sınırlar belirlendiği zaman bizlerin batının bizzat kendisinden dahi daha demokrat olduğu görülecektir. İşte o zaman biz bu konuyu Filistin halkına arzederiz. Şayet halk bunu kabul ederse demokrat olmamızın gereği bizler de bunu elbette kabul ederiz. Eğer halk bunu reddederse bilinmelidir ki bu toprakların tek sahibi halkımızdır.”

            Yine Hamas Hükümeti’nin resmi sözcüsü “El-Kudsu-l Arabiyye” isimli gazetye verdiği bir demeçte şöyle demiştir:

            “Şu an endişenin sebebi Hamas’ın seçimleri kazanmasından kaynaklananmamaktadır. Bilakis bugün insanların taşıdığı endişe bizlerin anayasayı ve mevcut kanunları yürürlükten kaldıracağımıza yönelik bir endişedir. Ancak bilinmelidir ki, Hamas hareketi el verdiği ölçüde anayasaya, mevcut kanunlara ve demokrasiye son derece bağlı kalacaktır.”

            10.5.2005 Çarşamba günü İsmail Heniyye bir akşam proğramında şöyle demiştir:

            “Filistin halkının birlik ve bütünlüğünü sağlamak, çok partili siyasi sistemin temelini atmak Hamas hükümetinin parlamentoya girme isteğinin temelinde yatan hedeflerdendir. Bilinmelidir ki Hamas hareketi halkın iradesine oldukça saygı duyan bir harekettir. Hamas, halkın tercihine ve iradesine mutlak surette saygı gösterecektir. Hamas seçimlerden çıkacak sonuca katlanacak, bundan razı olacak ve daima halkın iradesi ile beraber olacaktır. Seçim sandıklarından çıkan sonuç her ne olursa olsun bunu kabulleneceğiz. Çünkü seçim sandıkları ve demoktasi en selim yoldur.”

            Ben derim ki: Sen kime gülüyorsun be Estal! Liderinin sözlerini kulağın işitmiyor mu? Demokrasi hakkında bu şekilde konuşmaya onu kim zorladı? Demokrasiye dair bu sözler hiçbir zorlama, ikrah ve baskı olmaksızın senin liderinin bütün benliği ile kabul ederek söylediği sözler değil midir?

Diğer taraftan Estal denen adam şu sözleri sarfetmekten de haya etmemektedir:

“Bu gençler «Hamas hükümeti Çeçenistandaki kardeşlerimizi korumaya dahi cüret edemiyor ve yıllardır kardeşlerimizin kanının emmekten usanmayan Rus hükümeti ile siyasi bağlantı içerisindedirler» diyerek Hamas hükümetinden nefret ediyorlar.”

Hayır! Biz sizi Çeçenistandaki kardeşlerimizi korumaya cüret etmediniz diye kınamadık. Bilakis bizler asıl (onları korumanızdan da geçtik) kardeşlerimizi yardımsız bırakmaya cesaret edişinizden, onların düşmanı olan Moskova hükümetinin yaptıklarını açıkça örtbas etmeye çalışmanızdan nefret ediyoruz.

Tüm bunlarla beraber Estal, hükümetinin şu beşpara etmez konumunu hayâsızca, utanmadan nasılda örtbas etmeye çalışıyor:

“(Çeçenistan meselesinde) Hükümetimizin böylesi bir tutum sergilemesinde kötü görülecek hiçbir yön yoktur. Çünkü Rasulullah (s) kendilerine işkence edilen arkadaşlarının yanından geçiyor ancak «Sabır Ey Yasir ailesi! Sabır… Size vaad olunan ancak cennettir» diyordu.”

Şu hem sapkın hem de milleti saptıran müftünün Rasulullah’ın kelamını nasıl çarpıttığına bir bak. Hamas hareketi ve hükümetini savunma adına Rasulullah’ın kelamını sanki kendilerini destekleyecek bir delilmiş gibi Müslümanları yardımsız bırakma, onları bütünüyle terk etme anlamına getirerek nasıl da tahrif ediyor. Sanki Allah Rasulü –haşa ve kella- bu sözleri ile Müslümanlardan uzak durmayı, onların sorunlarına karşı tarafsız olmayı kastediyordu. Bilakis Rasulullah (s) “Sabır Ey Yasir ailesi! Sabır… Size vaad olunan ancak cennettir” diyerek Müslümanları sabır ve sebata teşvik ediyor, onları bununla müjdeliyordu.

Rasulullah (s) hiçbir zaman sizin (Çeçenistan meselesinde dediğiniz gibi) “Kureyşin Müslümanlara işkence etmesi, onları öldürmesi kendi iç meselesedir. Bizi ilgilendiren bir mesele değildir” demedi.

Hayvanlar gibi ve hatta konum olarak onlardan daha da aşağıda olan kimseler yerin dibine girsin… Yazıkları olsun şu Estal denen adamın saçma sapan sözlerine kanıp aldananlara… Bildiğim kadarıyla Hamas içerisinde kültürlü, mühendis, İslam hukukunda uzman kimseler var. Şu boş, saçma sapan sözler söylenirken akılları nerede? Neden susuyorlar? Şu ahmakça söylenmiş sözlere  ikna mı oldular?. Yoksa dalkavukluk adına susmayı mı tercih ediyorlar?

10- Estal “Münkerin Elle Değiştirilmesi” konusunda şöyle demektedir:

“Münkeri el ile değiştirmenin şartlarından bir tanesi değiştirilmesi umulan münkerden daha büyük ya da ona eşit bir münkerin ortaya çıkmamasına sebep olmamaktır.”

Bu söz doğrudur ancak kendisi ile batıl bir netice hedeflenmiştir. Bu kaide yeryüzündeki en büyük münkerin Allah’a şirk koşmak olduğu gerçeği ile sınırlandırılıp tefsir edilmediği için İhvanu Müslimîn cemaatinin cebinden böylesi fasid sözlerle her zaman karşılaşmaktayız. Nitekim daha önce de dediğimiz gibi aslın bozulması kaçınılmaz olarak fer’inde bozulmasını beraberinde getirecektir.

Estal daha sonra olayları örtbas etme adına uydurduğu yalanlarına şöyle devam ediyor ki- işin aslı onun bu söylediklerini daha geçen hafta Refah şehrinde yaşananlar tamamen yalanlamaktadır-:

“Hamas hükümeti değişim sürecinin tedrici bir metotla, barışçıl bir çerçeve içerisinde imkan verdiği ölçüde kan akıtmaksızın gerçekleşmesini istiyor.”

Allah aşkına ey muvahhid kardeşim bir düşün… Allah’ın hükümleri ile hükmetmek kan dökülerek olmasın(!) Ancak kendi kanunlarını korumak, Allah’ın hükümleri ile hükmetmeyi engellemek için geçen hafta yaptıkları gibi en temiz kanlar hiçbir sakınca görülmeksizin heder edilsin. Öyle ki Ebu Nur el-Makdisî (rh) liderliğinde bir gurup kardeşimiz onlara “Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmedin sizin sadık hizmetçileriniz olalım” dedikleri halde onların temiz kanlarını döktüler. Ebu Nur el-Makdisî onlara “Siz Allah’ın şeriatini hakim kıldığınız zaman sizinle bizim aramızda bir kan dökülmesi kesinlikle söz konusu bile olamaz” demek istiyordu. Ancak Hamas onun ve kardeşlerinin tertemiz kanını dökmekten başka bir şey yapmadı. Bunu da kendi alçak beşeri kanunlarını korumak, Allah’ın şeriatini ise işlevsiz bırakmak için yaptılar. Bu akılların yozlaşması, kalplerin ters düz olmasıdır. Allah bu kalpleri mühürlemiştir. Öyle ki artık ne marufu maruf olarak biliyorlar, ne de münkeri münker olarak…

Estal akabinde sözlerine şöyle devam ediyor:

“Hüç şüphesiz ki Allahu Tealâ kitabı ile yola gelmeyenleri otorite/yönetim gücü ile yola getirir. Fakat bunu yapacak otoritenin yeryüzünde mutlak bir güce sahip olması gerekir. Ancak bizim Gazze Şeridin’de abluka altına alınmış idaremiz param parçadır. Bırakın gökyüzüne hakim olmayı (yani hava sahalarını elimizde tutmayı) sulara, köprülere dahi bir hakimiyetimiz yok ki…”

  Subhanellah… Allah’ın hakkı ve Müslümanların hakkı için sizden İslam şeriatini tatbik etmeniz istendiğinde bütün iktidarınız, otoriteniz anında yok oluyor. Buna karşılık mücahidler tarafından Yahudilerle yaptığınız ateşkes anlaşması bozulduğu, iktidarınıza muhalefet edildiği, kanunlarınıza itaat edilmediği zaman mescidler bombalanıyor, kanlar akıtılıyor, silahlı güçünüz birden bire ortaya çıkıyor, otoriteniz büyüyor, iktidarınız kendini gösteriyor!

Ey kavmim biraz edepli davranın…

İnsanların akılları ile dalga geçmeniz size (ayıp olarak) yeter…

Hile, yalan, dolan ve düzenbazcılık size (ayıp olarak) yeter…

İçinizde akıl sahipleri, anlayış sahipleri, dirayet sahipleri nerede…

Nerede diploma sahipleri, unvan sahipleri içinizde…

İçinizde Estal’in bu saçma sapan sözlerine cevap verecek aklı başında birisi yokmu hiç? Bu yalancı, iftiracı adam bir de sizin müftünüz? Koskoca müftü yalan söylemekten, iftira atmaktan, hakkı örtbas etmeye çalışmaktan geri durmuyorsa ya diğer insanlar ne yapar?

Kassam tugaylarına sesleniyorum… Hamas’ın tüm fertlerine sesleniyorum… Şu adamın bu tür batıl, saçma sapan sözleri dillendirmesinden hiç utanıp sıkılmıyor musunuz? Nasıl oluyor da sizler böylesi adamları kendiniz için yetki sahibi olarak kabul ediyorsunuz?

11- Müftü efendi “Yeryüzünde Bozgunculuk Çıkaranlar” başlığı altında şöyle diyor:

“Hamas hükümeti gücünün neredeyse tamamını yeryüzündeki mücrimlerin en büyüklerine ve işbirlikçi hıyanet önderlerine karşı harcamaktadır.”

Derim ki: Bizim kardeşlerimiz hükümetinize el-ayak olmaması için zindanlara atılırken, kurşuna dizilirken, sürgüne gönderirken, kendilerine suikast düzenlenirken diğer taraftan Gazze’de gerek lider konumunda gerekse guruplar halinde laik, inkarcı, sapkın sol parti taraftarı kim varsa sizin yanınızda güven içindedirler. Sizden yana hiçbir endişeleri yoktur. Sizden onlara bir kötülük dokunması söz konusu bile değildir. Yoksa sizin yanınızda mücrimlerin en büyükleri bizim mücahid kardeşlerimiz mi? Sizin lugatinizde işbirlikçi hıyanet önderleri muvahhid kardeşlerimiz mi? Yerin dibine girin…

Düşmanla Savaşta Kadının Rolü

Takdim

Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla…
Hamd, ezelden ebede dek yalnızca Allah’a özgüdür. O’nu över ve O’ndan Peygamber efendimizi, O’nun ehl-i beytini ve ashâbını rahmetiyle kuşatmasını dileriz.

Muhterem bacım! Dünyanın tüm ülkelerinde İslam’a ve Müslümanlara karşı açılmış olan yeni haçlı seferlerine karşı önemli bir rolün vardır. Gerçekten bu, senin için çok büyük ve önemli bir görevdir. Bu satırlarda size hitap ediyorum. Aslen bu yazdıklarımın iki katı kadar uzunluğa muhtaç olan bu konuda benim sözü biraz uzun tutmamın sebebi konunun oldukça büyük bir önem arzetmesindendir. O halde beni iyi dinleyin. Allah sizi korusun ve muhafaza etsin.

Bugün İslam ümmeti aşağılanma ve zilletin her çeşidine maruz kalmıştır. Ümmetin karşılaştığı bu durum geçmiş asırlarda karşılaşılan aşağılanma ve zillete hiç benzememektedir. Zira geçmişte bu durum şimdiki kadar yaygın değildi. Ancak bugün bu aşağılanma ve zilletin temel sebebi ümmetin fertlerinin sayısının az olması ya da ümmetin fakirlik içinde olması değildir. Bilakis İslam ümmeti günümüzde en büyük ümmet olarak telakki edilmektedir. Ve aynı şekilde düşmanların sahip olmadığı zenginliğe ve diğer unsurlara sahip olan tek ümmettir. O halde burada kendiliğinden şu soru gündeme gelmektedir. Günümüzde ümmetin çektiği bu sıkıntının sebebi mali ve insani kaynak bakımından fakirlik değilse nedir?

Bu sorunun cevabını Sevban (ra)’ın rivayet ettiği bir hadiste Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bizlere şöyle vermektedir:
“Size çullanmak üzere, yabancı ka*vimlerin, tıpkı sofraya çağıran yiyiciler gibi birbirlerini çağıracakları zaman yakındır.” Orada bulunanlardan biri: “O gün sayıca az olmamızdan dolayı mı?” diye sordu. Bunun üzerine Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Hayır, bilakis o gün çoksunuz. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı, hiçbir ağırlığı olmayan çerçöpler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak” buyurdu. Orada bu*lunanlardan biri: “Zaaf nedir ey Allah’ın Rasulü?” dedi. Allah Rasulü (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dünya sevgisi ve ölüm korkusu.”
Ahmed bin Hanbel’in diğer bir rivayetinde “Savaşı kötü görmenizdir” şeklinde geçmektedir.

İşte bu hadis-i şerif, o kafa karıştırıcı sorunun cevabıdır. Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun cevabını 1400 sene önce cevabını vermiştir. İslam ümmetini mahveden illet, dünya sevgisi ve ölüm korkusudur. Ne zaman ümmet dünyayı sevip ölümden nefret etmeye başladı işte o zaman Allah’ın Yahudileri tarif ettiği ‘‘Sen onları, insanların yaşamaya en düşkünü olarak bulursun’’ (2/Bakara: 96) beyanını bu ümmete muvafık oldu.
Ayette geçen “…yaşamaya…” kelimesi yaşamanın her türlü çeşidini kapsayan nekra bir ifadedir. Bu yaşam aşağılanma ya da zillet içinde bir yaşam olabilir… Hayvanların ya da böceklerin yaşadığı gibi bir yaşam da olabilir… Önemli olan sadece yaşamdır…
İşte bu sevgiden dolayı ümmet kendisine veya dinine yaraşmayan aşağılık bir hayat tarzına bağlandı. Tüm bunların sebebi, onların dünyayı sevmesi ve ölümden nefret etmesidir.
Bizim dünya sevgimizin ve ölümden veya savaştan nefret edişimizin kaçınılmaz neticesi, İslam ümmetinin evlatlarının çoğunun –özellikle de kadınların- cihadı kesin olmaya dolayısıyla da dünyadan göç etmeye bağlayaral onu terk etmek oldu. Bu yüzden İslam ümmeti Cihadı terk edince, düşmanlar ona karşı güç kazandı ve başlarına zillet geldi. Ve Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in, İbn-i Ömer (radıyallahu anh) rivayetiyle Ahmed ve Ebu Davud’da (rahmetullahi aleyhim) yer alan şu beyanı gerçekleşti.
İ’yne ile alışveriş yaptığı*nız, öküzlerin peşine takılıp çiftçilikle yetindiğiniz ve cihadı terkettiğiniz zaman Allah size bir zillet verir ve yeniden dininize dönmedikçe sizden onu kaldırmaz.
Yukarıdaki hadislerin de işaret ettiği gibi, bizim durumumuza dair Rasulullan (sallallahu aleyhi ve sellem)’in bizi teşhis ettiği hastalık vehnden başkası değildir. Bugün bu hastalığın yansımaları ortaya çıkmaktadır. Bu, inek ve taşa tapanlardan haça ve heykellere tapanlara kadar dünyanın tüm uluslarının üzerimize attığı zillettir.
Sonuç olarak yukarıda vermiş olduğumuz hadislere dönerse, bu aşağılanma ve zilletten kurtulmanın tek yolu cihada dönmek, Allah yolunda savaşı sevmek, dünyayı ve onun süslerini terk etmektir.

Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in, ümmetin bu durumdan kurtulması için bize verdiği reçetenin cihad olduğunu anladıktan sonra ne yazık ki hala buna uygun hareket etmediğimiz görülmektedir. Bu yüzden bu reçeteye uygun hareket edebilmek için ferdi planda cihadın engellerini araştırmamız gerekmektedir.
Allah (sb) cihadın engellerinin esas nedenini şu ayette bir araya getirmiştir:
‘‘De ki: Babalarınız, oğullarınız, kardeşleriniz, karılarınız, akrabalarınız, kazandığınız mallar, durgun gitmesinden korktuğunuz ticaret, hoşunuza giden konutlar, size Allah ve Rasulünden ve onun yolunda cihaddan daha sevimli ise, artık Allah’ın emri (azabı) gelinceye kadar bekleyin. Allah, fâsıklar topluluğunu hidayete erdirmez.’’ (9/Tevbe: 24)
Bunlar cihadın engellerinin esas sebepleridir. Bu sebeplerden başka dallanıp budaklanabilir. Bu ayette kendisinden hoşlanılan şeylerin, Allah sevgisi, Rasul sevgisi ve cihad sevgisinin önüne geçişini nasıl engelleyebileceğimizi araştırmak, izzete giden ilk adımdır. Çünkü Allah sevgisi, Rasul sevgisi ve cihad sevgisi, bu sevilen şeylerden daha büyük ve daha gereklidir.
Şayet bu sonucu iyi kavrarsak, bütün amellerimizde Allah sevgisinin, Rasul sevgisinin ve cihad sevgisinin tüm fani sevgilerin üzerinde olduğunu görürüz. Bunun neticesinde ise bu ümmetin evlatları İslam’ın ve ümmetin şerefi için canlarını seve seve vereceklerdir. Kafirler, kendileri bu dünyayı ne kadar seviyorlarsa ümmetin erkeklerinin de ölümü bir o kadar sevdiğini, Ebu Bekir es-Sıddık (radıyallahu anh)’ın yaptığı gibi tüm zenginliğini İslam’a zafer kazandırmak için harcayan tüccarları olduğunu görecekler, ümmetin analarının şayet oğulları cihadı terk ederlerse bu hayattan hiçbir tat almadıkları gerçeğini bileceklerdir. Elbette bunun sonucu ümmetin üzerinden kafirlerin hakimiyetin kalkması şeklinde tezahür edecektir.
Eğer tüm bunlar başarılırsa, Allah’ın düşmanları ümmeti üzmeden veya ümmete karşı gelmeden önce bin kere düşünecektir.
Bu sayfalarda, bu engel ve manilerin detayları üzerinde durmayacağız. Fakat ümmetin hemen ve her şeyden önce kaldırması gereken bir engeli açıklamakla yetineceğiz. Bu engel; anne, eş, kız veya kız kardeş olarak ortaya çıkan kadındır. Bunların hepsi, cihadın engellerini detaylı olarak anlatan ayetin kapsamına giriyor. Elbette burada kadının, İslam’ın zaferinin önündeki en büyük engellerden biri olduğunu söylerken, bunun mukabili bir durumu da belirtmek gerekir ki bu, kadının tam bir cesaret ve fedakarlık ile donanırsa, İslam’ın zaferindeki en temel ve en etkili faktörlerden birisi olur. Burada, onun İslam’ın muzaffer olması için örnek alması gereken kadınların hayat hikayelerini vereceğiz.

Bu sayfalarda kadınlara hitab etmemizin sebebi, kadınlarda gördüğümüz bazı hasletlerden dolayıdır. Bir kadın bir şeye ikna olduğunda, bu erkeğin o şeyi yerine getirmesinde en öenmli saiktir. Ve eğer kadın bir şeye karşı çıkarsa, erkeğin onu başarmasının önündeki en büyük engellerden birisi olur. Özellikle bu kadın sevilmesi, razı edilmesi gereken bir anne, nine ve eş olursa…
Kadının, insanlığın beşiğidir. Vücudu güçlenene kadar bebeğin bakıcısıdır. İşte bu düşünüldüğü takdir de, İslam’la tüm kafir milletler arasındaki savaşta etkin rolünü gerçekleştirmesini teşvik ettiğimiz hitabı kadına yönlendirmemiz gayet yerindedir. Kadın, bu savaşa girmekten vazgeçtiği zaman, ondan soyutlandığı veya savaşçıların azmini güçlendirmeye hazır olmadığı zaman, yenilgiye ilk adım atılmış demektir ve bu zarara giden yoldur ve bugün ümmetimizin başına gelen şey işte budur.
Kadın sorumluluğa hazır olana kadar, İslam parlak dönemlerinde kendinden kuvvet, sayı ve maddi olarak güçlü olan kafir milletlere karşı muzaffer değildi çünkü cihad için evladlar yetiştiren, kocası cihada çıktığında onun namusunu ve malını koruyan, bu yolun sürdürülmesinde kocasının ve evladlarının sabırlı olmasına yardım eden odur. ‘‘Her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır’’ sözü o zamanın kadını için tam uygundu, bu yüzden biz de ‘‘Her başarılı mücahidin arkasında bir kadın vardır’’ diyebiliriz. O kadınlar görevlerini biliyorlardı ve Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in ifade ettiği gibiydiler. Hazret-i Ömer (radıyallahu anh) Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e: ‘‘Ya Rasulullah! Hangi zenginlikten edinelim?’’ diye sordu. O da: “Her biriniz, şükreden bir kalb, zikreden bir dil, ahiret işinize yardımcı olacak Mümin bir kadın edinsin” buyurdu.

Fakat günümüzdeki kadınlara ne demeli? Onları nasıl tarif etmeli? Onların endişeleri nedir? Kocalarına ahiret işlerinde yardımcı mıdırlar? Günümüzdeki İslam ve küfür arasındaki savaşı idrak ediyorlar mı? Veya küfür ülkelerini dahi biliyorlar mı? Müslümanların Filistin dahil her yerde çektiklerini biliyorlar mı? Onların bunlardan haberi yok. Peki bu nasıl bir habersizlik? O, en son moda ve akımları takip etmektedir. Süs ve ihtişam gösterisi dışında hiçbir şey bilmemektedir.
Bilakis, onların bazıları haramlarda boğuluyorlar. Onlar tahribata iman eder hale geldiler. Din düşmanları onları kendi ülkelerimizde ümmete karşı kullanıyorlar. Biz onlardan, ümmetin kalesinin inşâsına katkıda bulunmalarını beklerken; kendimizi onların İslam’ı tahrip etmelerini engellemeye çalışırken bulduk. Düşmanın, kadını özgürleştirmeye odaklanması, onun ümmetin muhafızı olduğunu öğrendikten hemen sonra olmuştur. Eğer o bozulursa, çevresindekilerin yanı sıra onun fıtratı da bozulur. Bu yüzden o yanılgıdayken ve boğulurken ve tüm bu hain çağrılara inanırken, düşmanlar onu en kötü bir şekilde kullandı. La havle ve la kuvvete illa billah!

Ey Allah’ın kadın kulları! Sorun sadece sizin günümüzdeki şu savaştan habersiz kalmanız olmak o zaman mesela daha kolay olurdu. Çünkü o zaman u durumu telafi edecek erkeklerimiz var derdik! Fakat bugün siz, günümüzdeki savaşın varlığından veya onun için yapılan hazırlıktan habersizseniz, sizinle birlikte tüm ümmet de habersiz olacaktır. Bu savaş için gençleri kim yetiştirecek? Ve bu savaşa giren erkeklerin arkasında kim duracak? Ve gelecek neslin annelerini bu yolda devam etmeleri için kim hazırlayacak? Bu sorunun ve buna benzer onlarca mühim sorunun cevabı bize göstermektedir ki kadın mücadelede önemli bir unsurdur ve bu savaşa tam gücüyle ve tüm hırsıyla katılmalıdır. Ve kadının bu savaşa katılımı mücadelenin sonucunu ifade etmez. Bilakis kadının bu savaşa katılımı, bu yolun devamını ve zaferi sağlayan sütunlardan birisidir.

Bu yüzden ey bacım! Görevinizin hayal ettiğinizden daha büyük olduğunun farkında olmalısınız. Bugün İslam’ın mağlubiyetinin büyük bir kısmından siz sorumlusunuz. Çünkü eğer siz sorumluluğunuzu yerine getirmiş olsaydınız, ümmetin başına bu zillet gelmeyecekti. Belki siz, öncelikli olduğu için eğer siz sorumluluğunuzu yerine getirmezseniz daha sonra yapılacakların hiçbir faydası olmamaktadır. Çünkü çocuğun yetiştiği ilk ev, sizin kollarınız. Ve o genç bir erkek olduğunda, size olan sevgisinden dolayı sadece sizin rehberliğinizi bilecektir. Bu yüzden siz çocukluk çağında onun içine Allah’ın, Rasulünün ve cihadın sevgisini aşılamazsanız, o büyüdüğünde hiç kimse onun kalbine bunu atamaz, çok zorlama haricinde… Fidan sizin ellerinizin arasında, taze ve nemli, bu yüzden görevinizin başına geçin, 20 yıl sonra neticeyi göreceksiniz inşâAllah.

Şansın insan hayatında çok büyük yeri olduğunu düşünenlerin genelde “şanssız” insanlar olması sizce tesadüf mü? Bence değil.

İnsanın kendi şansını kendisinin yaratması, daha çok fırsatları değerlendirmekle ilgili bir şey. Şans, beceri, girişkenlik, kavramlarının sınırları net olarak çizilemeyebiliyor. Bu özelliklerin hiçbirine sahip olmayan birisi hepsini “şans” başlığında değerlendirebilir.

Kedilerin dört ayak üstüne düşmesi şans değil, beceridir. Kedi olun.

İnsana en zor şey gelen şey nedir? Yanıtı aşağıda vereceğim, devamını okumadan önce biraz düşünün lütfen.

İnsana en zor şey gelen şey, “düşünmek”…

İşte bu yüzden, insanların yüzde biri düşünür, yüzde doksan dokuzu düşünmez. Ve o yüzde bir, diğer yüzde doksan dokuzu yönetir.

Düşün”e”mediğimiz için değil, üşendiğimiz, gerek duymadığımız, düşünmeden de yaşayabildiğimiz için düşünmeyiz. Düşünmeyi, “zihinden geçen fikirler” olarak değerlendirmeyin. Düşünce üretimi, aktif bir süreçtir, beyin enerjisi tüketmeyi gerektirir.

Kediler sık sık kulaklarını arkaya doğru çevirir. Bunu her yaptıklarında düşünüyor gibi görünüyorlar bana… Bir dahaki sefere dikkatle izlerseniz, ne dediğimi anlayacaksınız.

EĞER CİHAD BİRDEN DURDURULURSA

Bozguncular arasındaki “İhvan”, cihadı durdurmayı ve dünyalıkları yemeyi öneriyor. Dağıstan’daki yahut Filistin’deki farklı eylemler için net bir önerileri yok; bu yüzden sonu gelmez bir “nefis disiplini” uyguluyorlar ki onların konseptinde bu daha çok “nefsi paslandırmadır”.

Onlar, sufi bağırşlı İslam.ru aracılığıyla Kafkasya’yı bırakmayı ve politik süreci onların taktiğine bırakmayı teklif ediyorlar.

Hizbu’t Tahrir’den kardeşleri de, hilafetin inşasını üyelik ücretiyle teklif ediyor. “vergiyi öde-iyi uyu”. Görüldüğü gibi, ilk milyon yada milyarın bu harekete varışıyla beraber, hilafet sorunu da çözülecektir.

Hadi düşünelim, faraza mücahidler cihadı ansızın bırakırlarsa ne olacaktır? Barış ve İslam, Dağıstan’da hakim mi olacaktır?

Tarih bize gösteriyor ki cevap: HAYIR! Kafirler önce ihvandaki kaba yönleri düzeltecekler, sonra da Tahrir’in iş adamlarını. Sufiler de unutulmayacak, Sibirya’nın geniş ağaç kesim alanları da onlar için hazırlanacaktır.

Bu, son yüzyılın başlarında Dağıstan’da böyleydi, Arap ülkelerinde de böyleydi ve şimdi de böyle olacaktır.

20’lerde, “dost”-KGB ajanları Ali Hacı Akushinki’yi oyuna getirdi ve sonrasında yirmi bin barışçıl sufi, kendi ifadelerine göre, Hazar Denizi’nin kumsalına gömüldü.

  Yaşlı sufi şeyhi –Seyfullah Kadı Başlarov, kesin ölüme gönderildi. Diğerleri, bir boynuza bağlandı ki sufiler, kafirleri uyutup İslam’ı öğretmek için votka şişelerinin etrafında dönüyorlardır. Öğrenciler, aylarca hocalarının mahzenlerinden dışarı çıkmadılar ki köylüler, yabancılara bildirmesin. Bunların hepsi, burada meydana geldi.

Onlar, bu çabalarının sayesinde en azından İslam’ın zerrelerini koruduklarını söyleyecekler ancak biz de diyeceğiz ki; sufilerin ihanetinden dolayı, bize bilgi çarpıtılmış bir formda geldi.

Barışçıl küfrün 70 yılının üzerine Dağıstan Müslümanları, duyulmamış bir laikliğe boyun eğdirildi ve Korkmazov’un, “sizin şeriata göre yaşamanıza izin vermeyeceğiz” höykürüşleri, öyle bir noktaya geldi ki oruç tutan bir kişinin ağzına su döküldü. Namaz yasaklandı.

Burada, Allah’ın dininin genel olarak alaya alındığı ve Allah’tan korkan bir Müslüman’ın geri zekalı bir cahil olarak gösterildiğinden bahsetmiyoruz. Hac, yıllarca yasaklandı ve Kuran’ı anlayabilen çok az kişi kaldı. Tüm bunlar, sufilerin “barış çağrılarının” ve bozgunlarının meyveleridir.

Bu durum, böyle feci şekillerde olmasa da Müslümanların Kuran, sünnet ve cihadı bırakıp her tür siyasi yolları icat ettikleri ve tağutun oyununda yer aldıkları tüm ülkelerde vuku buldu.

Hayatını inancına veren Seyyid Kutub, politik menfaat uğruna akide ve şeriatı terk eden bugünkü ihvanın yılan kıvraklığından büyük bir sürprize uğrardı.

İslam tevhid dinidir ve onları menfaatlerinin ve aptallıklarının ölçüsüne çektikleri politik programa döndüren küfürden bağımsızlıktır.

Nerdeyse bir yüzyıllık aktivitenin sonucu, onları “el arabası hala orada” gerçeğine götürdü. Dünyadaki hiçbir ülkede güç sahibi değiller. Ve onların tağutun parlamentolarında bulunmaları, sadece onların güçlerini sağlamlaştırdı ve İslam ümmetine yayılmalarını sağladı. 

Mısır’da, sırtlarını kendilerini daha sonra acımasızca çarpacak olan Nasır’a çevirdiler. Ondan beri ihvan, demokrasinin kırıntıları için pazarlık ediyor. Alaylı biçimde, politik menfaatlerin ölçüsüne göre, hapislere tıkılıyorlar. Sonra da parlamentoya yükseliyorlar. Hemen hemen aynı zamanda ikisini birden yapabiliyorlar.

Tahrir’in eğitim süreci de onların istedikleri müddetçe sürebilir. Zaman geçerken onlar “halk gönüllüleri”nin zamanında olduğu gibi, onlar da unutulacaklar ve tarihin çöp tenekesine atılacaklar. Tıpkı İhvan gibi…

Şimdi Dağıstan’a geri dönelim. Dürüst olalım, elimizi vicdanımıza koyup kendimize soralım: “Eğer cihadı durdurursak, bu İslami davete fayda getirecek mi?” Bu sorunun cevabı, Kuran’da verilmiştir. İhvan ve Tahrir, politik uygunsuzluğundan dolayı görmek istemiyorlar:

“Onlar sizi dinlerinizden döndürünceye kadar, sizinle savaşmaktan asla vazgeçmeyeceklerdir. Ve sizden kim, dininden döner ve kafir olarak ölürse, bu dünyada ve ahrette amelleri boşa gidecektir, ve (cehennem) ateş(in) sakinleri olacaklardır. Buna sürekli katlanacaklardır.”(Bakara,217)

Bu ayetin tefsirinde deniyor ki, kafirler Müslümanlarla mülklerine sahip olmak yahut onları hayattan yoksun bırakmak için değil savaşmıyorlar. Müslümanları dinlerinden koparmak için savaşıyorlar.

Hıristiyan ve Yahudilerin uygulamaları, kendi kiliselerini, kendi okullarını inşa etmeleri, misyonerlerini göndermeleri, Müslümanları kendi dinlerine çevirmek ve onları kafir yapmak içindir.

Ey Müslümanlar! Siz gerçekten Putin ve Medvedev’in, bu kafirlerin camileri, medreseleri, okulları İslam’ı yaymak için mi yaptırdıklarını düşünüyorsunuz? Siz bu necis kafirlere, “Muhakkak kafirler, Allah yolundan saptırmak için mallarını harcarlar”(Enfal,36) buyuran Allah’tan daha çok mu inanıyorsunuz?  

Eğer tüm mücahidler Kafkasya’yı terk etseler, tüm sofi şeyhleri askerlerin ve polislerin ayaklarını yıkasalar, İhvancılar sakalsız ve kravatlı piyanistler gibi gezseler de kafirler, İslam’ın ışığı en son Müslüman’ın aklından çıkana kadar durmayacaklardır.

Onlar “tevhid” kelimesi sözlüklerimizden kaybolana kadar durmayacaklar. Son Müslüman kadın soyunana kadar durmayacaklar. Kuran’ın son kopyasını imha edene kadar durmayacaklar. İslami ilimleri taşıyan son kişiyi öldürene kadar durmayacaklar.

Bu, kafirlerin ayaklarını Kafkasya’ya attığından beri, 200 yıldır hep olagelmiştir.

Bu, bugün de bir sorundur. Onlar Müslümanları öldürdüler, öldürüyorlar ve öldürmeye, onlarla savaşmaya devam edecekler. Eğer biz onlara itaat edip cihadı bırakırsak İslami çağrı, Sovyet zamanındaki gibi duracaktır.

Çeçen dostlarımızı kafir ordusuna karşı, “beni İslami derslerimle ve kitaplarımla baş başa bırakın” düşüncesiyle yalnız bırakmak, Müslüman’ın akidesine ve şeriatına tamamen zıt bir ihanettir.

Çeçenistan’dan bahsediyoruz çünkü cihad, Çeçenistan’da başladı. 200 yıl önce Dağıstan’da olduğu gibi. Ve bu insanlar imamımız Şamil’i barındırdı, O’nu kendilerine “İmam” olarak seçti ve askerlerini O’nun ile cihada gönderdi. Dağıstan cihadının kökleri, Çeçenistan’dadır. Şöyle bir soru olamaz: cihad yapmak ya da yapmamak… Şeriata göre Müslümanların görevi, komşularına bir düşman saldırısı durumunda onlara yardım etmektir.

Bugün, cihadın neden başladığı konusunda kuramlar üretmek boştur. Sorun, ne yapılması gerektiğinde. Bizler sabırlı, cesaretli, inançlı olmalı ve Allah yoluna girmeliyiz.

Kaynak:Jamat Shariat

Kavkaz Center için tercüme eden: Rasul Hanif- Ümmetin Sesi

Beberapa hari lagi kita akan menyambut aidiladha. Pada ketika itu ramai orang islam akan membuat ibadat korban sama ada secara perseorangan atau berkumpulan. Setiap kali musim haji tiba maka berbagai huraian dan tafsiran mengenai korban akan kita dengar ,baca dan lihat melalui media cetak , tv dan internet malah di kedai-kedai kopi. Kebanyakan  tamsiran itu  dikaitkan kehidupan harian untuk memenuhi keperluan kehidupan di dunia. Hubungan dengan kehidupan akhirat agak kurang jelas. Dunia adalah medan untuk kita berusaha mendapatkan kejayaan yang abadi di akhirat.

Sahabat-sahabat rasullullah faham akan kehendak agama. Mereka telah membuat pergorbanan harta dan jiwa mereka kejalan Allah. Berkorban apa sahaja harta ataupun nyawa. (sanggupkah kita). Hari kita dapat nikmat islam adalah atas pengorbanan mereka diikuti oleh para tabiin dan seterusnya mereka selepas para tabiin. Nilai nikmat islam tidak ada dalam diri kita kerana kita dilahirkan oleh keluarga islam kecuali jika kita benar-benar faham dan mengamalkan islam sepenuhnya. Mereka yang tahu nilainya nikmat islam akan berusaha dan berkorban melalui dakwah kepada semua orang agar mereka yang lain yang jauh dari hidayah Allah dapat sama-sama menikmati dan menghayati keindahan islam atau kembali kepada islam yang sejati. Dakwah perlukan pegorbanan masa, harta dan perasaan. Dakwah adalah tangungjawab semua orang islam. Ingat pesan nabi dalam haji wada’ ..sampaikanlah walaupun satu ayat. Mereka yang faham akan seruan ini adalah sahabat , lalu mereka bertebaran seluruh alam menyebarkan agama islam.

Allah telah melimpahkan kepada umat islam dengan kemewahan. Bila ada seruan untuk membuat pengorbanan harta maka ramai yang sangup berkorban. Tidak sampai seminggu dah boleh kumpul jutaan ringgit. Bila saja ada seruan bantuan diperlukan semua orang sangup menghuluran wang riggit mereka mengikut kemampuan masing-masing. Tapi bila diperlukan mereka mengorbankan masa mereka untuk kerja sukarela ramai juga yang sedia berkidmat walaupun jumlahnya jauh kurang dari yang sedia mengorbankan harta mereka. Tatkata diminta untuk mereka mengorbankan masa mereka untuk agama maka terlalu sedikit yang sedia. Inilah hakikatnya kehidupan. Hanya orang yang terpilih sahaja yang membuat usaha dakwah.  Sebenarnya manusia lebih rela kehilangan sedikit harta dari kehilangan masa santainya. Mereka selesa dengan kehidupan dunia yang penuh kepura-puraan lupa akan kehidupan akhirat yang kekal abadi. Bila ajal mendatang ,waktu itu  barulah sedar dari angan-angan namun kekesalan sudah tiada erti lagi. Pergi tak akan kembali.

PROJEK PEMBODOHAN ORANG MELAYU

.

United Malays National Organisation berkhayal bahawa gerombolan mereka sahaja yang mewakili Orang Melayu. Ini sebenarnya satu dongeng. Kesah dongeng ini sengaja disebarkan untuk membodohkan fikrah orang Melayu.

Projek pembodohan Melayu ini adalah sebahagian dari strateji politik United Malays National Organisation. Selama lebih dari 50 tahun proses pembodohkan ini telah dilakukan. United Malays National Organisation amat amat sedar tanpa projek pembodohan ini mereka akan hilang kuasa untuk memerintah.

Kalau di zaman feudal dahulu – orang-orang Melayu dibodohkan dengan pelbagai dongeng tentang daulat raja, tentang hikmat raja, tentang kehebatan raja, tentang ilmu raja atau tentang raja yang mewakili tuhan di bumi ini. Ini semuanya dongeng. Semua ini adalah sebahagian dari projek membodohkan Melayu.

United Malays National Organisation tidak mahu orang Melayu memiliki fikrah dan berkeupayaan untuk berfikir secara bebas. Susuk yang memiliki fikrah dan berkeupayaan berfikir secara bebas pasti akan menjauhkan diri dari gerombolan ini. Manusia yang berfikir akan berkeupayaan untuk melihat tipu belit yang sedang dijalankan oleh gerombolan ini.

Projek pembodohan ini ada yang dijalankan dengan licik sehingga tidak dapat dilihat. Ada pula projek ini yang amat jelas dapat dilihat. Projek pembodohkan yang licik dan yang terang berjalan serentak untuk membonsaikan akal fikrah manusia Melayu.

Cara Pertama:

Menakut-nakutkan Melayu tentang bahaya orang asing. Orang asing yang dimaksudkan oleh gerombolan ini tidak lain dan tidak bukan ialah orang China. Orang-orang China akan dijadikan ‘hantu’ untuk terus menakut-nakutkan orang Melayu.

Akan ditimbulkan pelbagai cerita untuk membuktikan bahawa ekonomi negara ini dimiliki oleh orang China. Racun bencikan China ini telah memandulkan fikrah orang Melayu untuk melihat dengan jelas bahawa wujud persekongkolan yang maha intim antara kroni gerombolan United Malays National Organisation dengan para cukong China.

Para cukong China yang membuat harta kekayaan sebenarnya bekerjasama dengan gerombolan United Malays National Organisation. Kerjasama mereka seperti Abang dengan Adik.

Cuba kita kembali kepada kes Bank Bumiputera yang lingkup pada tahun 80’an dahulu. Nama seperti Hashim Shamsuddin dan Lorraine Osman akan muncul. Ini akan diikuti dengan nama George Tan. Siapakah Loraine Osman ini? Maloan ini tidak lain dan tidak bukan ialah bendahari gerombolan sendiri.

Ini hanyalah satu contoh dari bejuta juta contoh yang lain. Ini belum lagi diambil kira kes PKFZ, Bakun, Pewaja, Formula 1, Moonson Cup, KLCC – dimana wujud kerjasama antara gerombolan dengan ‘orang asing’ untuk menjarah negara.

Cara ke dua:

Menyebar berita dongeng bahawa sesiapa yang menentang United Malays National Organisation bererti menentang raja dan monarki. Ini bukan sahaja dongeng tetapi cerita lawak.

Orang-orang Melayu sengaja dibodohkan dan tidak diarifkan untuk memahami bahawa melawan/menentang/mengkrtitik sistem monarki ini bukan sesuatu yang pelik atau menghairankan.

Dalam sejarah negara Arab banyak raja-raja dalam telah dichampakkan ke dalam tong sampah sejarah. Raja Feisal dari Iraq, Raja Farouk dari Mesir, Raja Idris dari Libya, Raja dari Segala Raja Ahmad Reza Pahlevi dari Iran – semuanya dihumbankan. Justeru – menentang monarki bukan sesuatu yang asing dalam sejarah tamadun manusia. Malah menentang monarki adalah tindakan progresif dan maju.

Tetapi orang Melayu sengaja dibodohkan agar terus terperangkap untuk tunduk melutut tanpa berfikir. Orang Melayu tidak diberi kefahaman yang jelas bahawa : menjunjung ke bawah duli itu ertinya menjunjung tapak kaki. Orang Melayu tidak diberitahu bahawa : pacal itu ertinya anak anjing.

Patek pacal yang hina menyembah duli tuanku bermakna : saya ini anak anjing yang hina menjunjung tapak kaki kamu. Bukan kah ini kerja bodoh dan memperbodohkan diri sendiri. Kenapa orang Melayu dibodohkan sebagini. Kenapa orang Melayu mahu menjadi bodoh dan terus dibodohkan.

Cara ketiga:

Sesiapa yang menentang United Malays National Organistion di katakan menentang Islam. Ini juga adalah projek membodohkan orang Melayu. Bagaimana menentang gerombolan ini disangkut pautkan dengan agama tidak pula dilakar dengan jelas.

Islam ialah agama kepercayaan. Manakala United Malays National Organistion adalah satu gerombolan politik. Islam telah wujud 1500 tahun dahulu. Gerombolan yang beroperasi hari ini hanya wujud semenjak tahun 1988 dahulu. Manusia Melayu telah menganut Islam 500 tahun dahulu dan tidak ada sangkut paut dengan United Malauys National Organisation.

Manusia Melayu menganut Islam bukan kerana United Malays National Organisation. Mereka menganut Islam kerana satu kepercayaan agama.

Tetapi orang Melayu di Malaysia ini terus ditakut-takutkan seolah-olah gerombolan ini adalah wakil tuhan di atas bumi ini. Ini karut. Tidak ada sesiapa yang mewakili tuhan diatas bumi ini. Menentang United Malays National Organisation bukan menentang agama, bukan menentang Islam dan bukan menentang Tuhan.

Yang Maha Esa tidak pernah melantik United Malays National Organistion untuk menjadi wakil. Malah Yang Maha Esa tidak juga melantik Pope, Sami, Dalai, Ayahtollah, Padri, Rabbai – untuk menjadi wakil.

Apa yang terjadi ialah para agamawan ini adalah orang-orang yang beramal dan beribadat. Mereka mengikut selurus dan setepat mungkin ajaran-ajaran dari kitab-kitab suci. Semua mereka adalah manusia yang sama seperti Mak Cik dan Pak Cik di Felda Sungai Rokan – bezanya mereka boleh befikir dan berilmu.

Ahkirnya:

Projek pembodohan Melayu ini telah dibudayakan. Ini bererti ianya telah menjadi sebahagian dari proses budaya pemikiran Melayu. Lembaga-lembaga daulah yang wujud telah diarahkan untuk terus menjalankan projek pembodohan ini.

Kaedah pembelajaran dan media adalah dua lembaga yang digunakan untuk projek membodohkan Melayu. Media Melayu jika dibandingkan dengan media yang bukan Melayu amat ketara bezanya. Tahap laporan berita, tahap tulisan rencana, tahap soal jawab agama dalam media Melayu – semuanya memiliki nilai bodoh yang amat tinggi.

Bagitu kaedah permbelajaran dan keilmuan. Anak-anak muda Melayu terus diperbodohkan dalam sistem pembelajaran yang sedia wujud. Justeru kerana itu ibu bapa dalam masyarakat China tidak mahu anak anak mereka masuk ke sekolah aliran Melayu. Mereka tidak mahu anak anak mereka jadi bodoh. Dalam masa yang sama , makin ramai ibu bapa Melayu telah mula menghantar anak-anak mereka ke sekolah aliran China. Di sekolah aliran bukan Melayu masih ada peluang untuk anak-anak sekolah ini diajar untuk berfikir bukan diajar untuk menjadi bodoh.

Kemelut politik hari ini adalah hasil dari projek pembodohan orang Melayu. Masih ramai lagi orang Melayu yang bodoh sehingga mereka gagal untuk membezakan apa yang betul dan apa yang salah. Apa yang hak dan apa yang batil. Projek bodoh ini telah juga memesongkan nilai budaya orang Melayu.

Orang Melayu yang telah dibodohkan gagal melihat bahaya rasuah malah mereka dengan bangga akan mengangkat pemimpin pengamal rasuah. Orang Melayu yang telah berjaya dibodohkan gagal melihat bagaimana sistem kehakiman dan keadilan dalam negara ini boleh dijual beli. Mereka ini terus ingin menjadi bodoh.

Orang Melayu yang ingin terus menjadi bodoh ini gagal melihat pembunuh, pencolek, pengambil rasuah – bukan satu pekerjaan salah. Budaya songsang lagi bodoh ini melihat kejahatan itu baik dan suci kerana ianya dilakukan oleh manusia Melayu beragama Islam yang memiliki kad gerombolan United Malays National Organisation.(TT)

Hati ini mengungkap kata yang sememangnya telah tertulis maka disini tercatatlah bicara hamba mu yang ingin menulis…

Al-Masadd
(3) Dan juga isterinya, seorang perempuan pemunggah kayu api. (4) Di lehernya sejenis tali, dari tali-tali yang dipintal. / (5)

- Oleh kerana dia membantu suaminya dalam usaha menumpas pergerakan Nabi Muhammad saw, dengan menyebarkan fitnah dan provokasi dikalangan rakyat.

-Kerana dia menyebarkan fitnah untuk memburuk-burukan Nabi Muhammad saw dan kaum muslimin.

Bismillahirrahmanirrahim

Hamd, alemlerin rabbi olan Allah’a… Salat ve selam, Hz. Muhammed(s.a.s)’e, aline, ashabına ve O’nu ihsan ile takip edenlerin üzerine olsun!

Es selamu aleyküm ve rahmatullahi ve berekatühü

Son zamanlarda, bidatçı kişiler arasında-mürcie-, Lülü(Ramzan) Kafirov(Kadirov)’un durumu hakkında bazı konuşmalar ortaya çıktı. Ve mürcie, O’nun durumu hakkında ikiye ayrıldı:

Birinci grup, ki bunlar en üşütük olanlar, O’nun bir Müslüman ve Çeçenya’nın yasal lideri olduğunu, O’na itaat etmenin vacip ve karşı çıkanların ise harici olduğunu bildirdiler. Bunlar, Rinat ve birçok öğrencisinin sözleridir ve dinin saptırılmasının, namussuzluğun uç noktasıdır.

Sonra mürcienin daha makul olan ikinci grubu geldi ve dediler ki: Kadirov yasal bir İslami lider değildir. Çünkü gerçek bir güç yok ve Kremlin, her an O’nu görevden alabilir. Yine de onlara göre Kadirov bir Müslüman’dır ve kendisini tekfir etmek caiz değildir.

Bu özet içerisinde, onların hatalarını göstereceğiz fakat öncelikle alimlerin, gönüllü olarak küfür sözünü söylemek ile ilgili mezhebini dikkate alalım.

Ehli sünnetin mezhebi, küfür sözlerini gönüllü olarak ve zorlama olmadan söyleme hakkında şu görüştedir:

“Kim imanından sonra (zorlama olmaksızın) küfre dönerse, Allah’tan onların üzerine bir gazap vardır. En büyük azap onlar içindir.”(Nahl,106)

Şeyhülislam ibni Teymiyye(r.h.) diyor ki:

“Kim zorlama olmaksızın, kasten ve sözün niteliğini bilerek küfür sözü söylerse O, zahiri ve batini olarak kafir olur. Ve O’nun mümin olduğu da söylenemez. Kim böyle derse İslam’ın dışına çıkar.” (es-Sarimül Meslul,438)

Şeyh ibni Hazm da zorlama olmaksızın ve nakil amaçlı olmaksızın küfür lafzı söyleyenler için:

“Ümmetin icmasına göre, bu kişinin hükmü küfür hükmüdür. Ve Allah Resulü(s.a.v.) ile Kuran’ın kararıyla, küfür sözünü söyleyen kişi kendisi de bir kafirdir.” (Fasıl,3-245)

Selefin büyük alimi Ruveyh ibni İshak:

“Ulemanın icmasıyla; kim Allah’a, Resulüne hakaret ederse veya Allah’ın dininden bir şeyleri kötülerse veya kalbiyle Allah’ın gönderdiğini bildiği halde Peygamberlerden birini öldürürse işte O, kafirdir.”(Tamhid,4-226)

Şeyh Süleyman bin Abdülvehhab diyor ki:

“Tüm alimler ittifak etmiştir ki, şakayla söylenen bir küfür sözü, kişiyi kafir yapar. Peki ya korkuyla yahut dünya metaı için söylenen söz ne olur?”(El-Delail,30)

İmam Şafi’ye Kuran’ın bir ayetiyle alay edenin durumu sorulduğunda şöyle cevap verdi:

“O kafirdir.”(Sarimul Meslul, 3-956)

Şeyh Muhammed bin İbrahim şöyle dedi:

“Bu bölümde bahsedilen selefin icması şudur ki, dinden çıkarır. Bunun için eğer onunla birlikte iki şahit varsa… Bunda tartışmasın şekilde onların icması yeterlidir. (Şerh Keşif-i Şübühat,102)

Ve alimlerin bu konuda daha birçok sözleri var faka t onlar, bir şeye inanıyorlar: Bilerek ve gönüllü olarak küfür sözlerini söyleyenler, zahiri ve Batıni olarak kafir olurlar. Bu, selefin ve ehli hadisin icmasıdır.

Bununla uyuşmazlığa giren, yalnızca cehmiyye ve eşariyyedir ki şunları söylerler: “kim gönüllü olarak küfür işlerse biz onu zahiren tekfir ederiz fakat yine de onun içyüzünü bilemeyiz. Belki mümin olabilir. “Usulid din li El Bağdadi” ve Eşari imamlarının diğer kitaplarına bakınız. Bu görüş, radikal mürcielerin çok yanlış bir görüşüdür fakat doğrusunu söylemek gerekirse, modern medhaliler ve onların selefleriyle kıyaslanamaz.

Şimdi hemen asıl kahramanımız Lülü Kafirov’a geçelim ve her Müslüman’ın imanının temelleriyle ilgili kesin meselelerle ilgili konularda, mezheplerin izniyle ondan bahsedelim.

Allah korkusu hakkında Kafirov:

“Söylediğim her şey, ruhumdandır. Düşüncelerimi gizlemiyorum. Ben Allah’tan korktuğum gibi Rusya’nın kanunlarından korkarım. Ben tam olarak ve hakkıyla halkıma hizmet etmeye çalışıyorum.”

Allah’ın verdiği hüküm hakkında Kafirov:

“Şeriat mahkemeleri, Rusya’nın anayasasına karşıdır. Biz İçkerya zamanında bile Şeriat yönetimine karşıydık. Şimdi gelenekler hakkında konuşuyorum. Herhangi birine, hatta çok genç bir çocuğa sorun, eğer senin kız kardeşin namussuzluk ederse ne yaparsın? Herkes aynı cevabı verir: O’nu öldürürüm.”

“Biz tüm gücümüzle Rusya’nın anayasasını ve kanunlarını gözetmeliyiz, ki bu bizim kutsal görevimizdir. Bugün, bize Peygamberimiz tarafından bırakılan geleneksel İslam’a sahibiz. Bugün Rusya’nın kanunlarıyla çatışmaksızın bir politika inşa ediyoruz. Bu, bizi kaygılandırmaz. Camiler inşa ediyoruz, kutsal yerler açıyoruz.

-Bu demektir ki bu diğeriyle çelişkili değildir.

-Kesinlikle engelleme yok. Kiliseler inşa ediyor, Hıristiyanlara yardım ediyoruz. Çeçen Cumhuriyeti’nde bu konuda, demokrasi ile konuşma ve din özgürlüğü vardır. Biz karışmayız. Ülkemizde bir kişi, herhangi bir dini seçebilir, ona hizmet edebilir ve buna karışılmaz.

Cennet hakkında Kafirov:

“Allah’a yemin ederim ki eğer böyle mollalar ve ulema cennete gireceklerse o zaman cennet olmaz.”

Putin hakkında Kafirov:

“Putin sağlıklı olduğu müddetçe, bizler O’nun önünde eğilerek ülkeyi yönetmesini istemeliyiz.”

“O’nun politikaları, O’nun bana bir sözü benim için kanundur. Putin, halkımızı kurtardı, O bir kahramandır. Putin, Allah’ın hediyesidir. Bize özgürlüğümüzü verdi.”

“Putin, benim idolümdür. O’nu seviyorum, O’na saygı gösteriyorum. O’nun için hayatımı veririm.”

“Putin, benim için her şeyi yaptı. O, en zor zamanda halkımı korudu. Ve hayatımın en zor anlarında beni destekledi. Ve ben de Putin’in devrilmemesi için her şeyi yapacağım. Ben kimsenin kuklası değilim. Halkıma ve Rusya’nın halkına hizmet ediyorum. Rusya’nın anayasasına ve kanunlarına saygı duyuyorum.”

Evliyalarla Yemin:

“söyledim ve söylüyorum ki, Allah’a ve tüm evliyaya yemin ederim ki Putin ülkeyi yönetmezse artık bir daha asla büyük bir güç olamayacağız.”

Kafirov için Putin, Peygamber(s.a.s.)’den daha değerli:

“Putin benim için geçmişteki kim olursa olsun, nerede olursa olsun en kutsal insandır. Bir birleştiricidir.”

Kafirov için dinler arası diyalog:

“Bizim sadece ‘temiz İslam’ için savaştığımızı düşünmeyin. Biz tüm dinlere saygı gösteriyoruz. Tapınaklar inşa ediyoruz, sinagog da inşa edeceğiz.”

Mürtet’in sözlerinin sonu…

Ve biz O’nun böyle birçok sözünden bahsedebiliriz fakat akıllı birisi için bu, bunları söyleyenin, zahiren ve batınen kafir olacağını anlamaya yeterlidir. Çünkü bunları söylemeyi haklı çıkaracak hiçbir şeyleri yok. Ve Kafirov benzerlerini, eylemlerini ve sözlerini bilerek tekfir etmeyen herkes, kendileri de küfre girer. (Bir kimsenin kendisinin de küfür işlemesi gibi)

Ve son olarak vurgulamak istiyorum ki, O’nun Müslüman olduğunu kanıtlamaya çalışan ve kafir olduğunu reddeden modern mürcie, daha evvel bahsettiğim geçmişteki gulat mürcieden bile daha kötüdür. Çünkü o mürcieler, böyle sözleri söyleyenlerin hükmünün bu hayatta küfür olduğunu lakin içlerinde kendilerini diğer alemde kurtarabilecek imanlarının olabileceğini söylediler.

Bir de bu modern mürcieler, sapıklıkta daha da ileri gittiler. Dediler ki; böyle iğrenç sözler söyleyen birisine küfür hükmü vermemekle kalmadılar, O’nun bir Müslüman ve dahası Müslümanların imamı olduğunu söylediler.

Allah’ın gazabı, O’nun dinini eğip büken ve tağutlara hizmet edenlerin üzerine olsun!

Allah Resulü(s.a.v.), şöyle buyurdu:

“Mürcieler, bu ümmetin ateş işçileridir. Hasta oldukları zaman onları ziyaret etmeyin, öldükleri zaman cenazelerine gitmeyin.”(Taberani,4205;Elbani’ye göre sahih)

Allah’tan tüm mücahitlere ve Müslüman kardeşlere yardım etmesini ve mürcie fitnesini ve diğer sapkın hareketleri bizlerden uzak tutmasını, kalplerimizi ve ruhlarımızı korumasın, aramızdan isteyenleri şehitlerin arasına katmasını dilerim.

                   Ebu Meryem et-Tataristani (1430 Ramazan)

                   Kaynak: IA Hunafa  

 Kavkazcenter için çeviren: Rasul Hanif

Ümmetin Sesi

Yumurta kabuklarını uygun şekilde açarak bu kabuklardan çok sevimli saksılar yapabilirsiniz. Yumurta kabuğuna sığacak küçük bitkiler rahatlıkla yetiştirilebilir

Aslında deyip başlıyordum cümlelerime. Sanki anlammışçasına gerçeğini hayatın. Bir yanılgı daha çiziktiriyordum çarpık cümlelerimin çöplüğüne. Ben biliyordum aslında kimsenin bilmediklerini hissi vardı beni ayaklandıran, ayaklarıma bağ olan. Normalleşememenin sancısını çekiyordum içten içe. Hep büyük hedefler koyarak normal olayları anlayamaz hale gelmiştim yıllarca. Bakkaldan ekmek almayı, yürüyebilmeyi, konuşabilmeyi tanımlayamamıştım anlağımda.

Artık sıradan olmam gerektiğine inanmaya başlamıştım. Artık bir evim olmayabilirdi mesela, ömrüm boyunca kirada kalabilirdim. Yüksek gelirli bir işim ve saygın bir eşim de olmayabilirdi. Ve bunları kabullendikçe rahatladığımı hissediyordum. Bu dayanılmaz rahatlık beni kendine çekiyordu.

Birden sokağın köşesinde bir mendil satıcısı beliriyor ve beni bu fikirlerden uzaklaştırıp aslında bu yaşanılası bir hayat değil diyordum. Ve yine aslında diyordum. evet evet, böyle olmamalıydı. İnsan mükerrem bir varlıktı zaten, müslümanın zenginde olması gerekiyordu. Ümmetin çektiği sıkıntı yeterdi.

Sonra acaba dedim, insanın kendisini en ulvi hislerde zannettiği zamanda en süfli bir hissin girdabında mıydı. Etrafını saran ve boşluklarını dolduran anlık varlık kaygısımıydı acaba. Bir anda sizin şefkatinizi okşayan bir mendilci ve ona gösterdiğiniz şefkatle kendinizin ne kadar hayırlı, merhametkar olduğunuzu düşünmeye başlamanız. Ve bu duygu ile şaha kalkan benliğiniz. Kendinizin üstün olduğunu kabul etmiştiniz o mendil satmak için duran adamdan. Oysa başka maksattaydınız ve bu böyle olmamalıydı. insaniyet adına acımıştınız derdini paylaşmak istemiştiniz, haliyle hemhal olmaktı niyetiniz. İman la küfür arasındaki çizgi ne kadar ince, İmanla küfür birbirinden ne kadar uzaktı.

Nereden başlamıştım da bu iki durum netice vermişti diyerekten bilgilerimin üstünden geçiyordum. Aynı şeylerin üzerinde defalarca geçe geçe, en son geldiğim noktada şu cümle beliriyor kafamda. Her şey olsa olsa üç ila beş saniye hava atmak, birilerine artistik yapmak ya da kendisi hayalen yakıştırdığı Kaf dağına çıkartmak telaşından ibaret olsa gerekti. Özünde varlık âleminde karşılık bulmayan bu hisler için feda ettiğimiz şeyler geliyordu sonra aklıma. Sıralamaya koyulsam bayağı bir şey sayabilirdim alsında. Anlamıştım ki bu his beni hiç bir zaman yalnız bırakmamış. Yaptığım bütün fiillerde yanımda olmuş.

“İnsanlar, ‘İnandık’ demekle imtihan edilmeden bırakılacaklarını mı zannederler.” (Ankebut-2)

ayetiydi durumu biraz daha açıklayan aslında ve hakiki insan olmanın zorluğuna işaret ediyordu.

TEVHİD VE CİHADIN ASLANLARI

“Allah’a ve ahret gününe iman edenler, mallarıyla ve canlarıyla savaşma hususunda senden izin istemezler. Allah, muttakileri çok iyi bilir.

Ancak Allah’a ve ahret gününe inanmayan, kalpleri şüpheye düşmüş olan kimseler senden izin isterler. İşte onlar, şüphelerinin içinde bocalayıp dururlar.”(Tevbe,44-45)

Ve bugün, mücahidler gibi hiç kimse yoktur!

Onlar hakkında konuştuğumuz zaman, onlarla ilgili bir şey duyduğumuz zaman gözlerimiz ışıkla doluyor. Ve onlarla gurur duyuyoruz çünkü onlar bizim oğullarımız.

Onlar tevhidin aslanları, onlar cihadın aslanları. Onlar bu ümmetin aslanları! Konuştukları zaman krallar, vezirler onları işitmek için ayağa kalkıyor. Onlar kadınlarını, çocuklarını bunun için, Allah yolunda savaşmak için bıraktılar. Ya bizden kim kadınlarını ve çocuklarını terk etti? Bizden kim, her şeyi Allah yolunda savaşmak için terk etti?

Onlar evlerini terk ettiler ve savaşa çıktılar. Onlar, kütüklerde uyuyorlar. Gök, onların yorganı; yer onların minderi; taş onların yastığı. Ve birisi nasıl da onları kınamaya cüret eder? Ve onlar, geri dönüşün insanları. Sayelerinde başımızı yüksekte tutabiliyoruz. Ve onları kötüleyenler, kafirler ve münafıklardır. Ve onları kimse sevmez, çünkü onlar muvahhitlerdir, çünkü onlar Müslümanlardır.

Ve biz onların vesilesiyle ayakta duruyoruz. Dünyada onlar gibisi yok. Hiç kimse!

Ve onlara “uf” bile diyemeyiz. Onlar hakkında konuştuğumuz zaman, onlardan gururla söz etmeliyiz. Çünkü mümkündür ki, aralarında Allah’ın kendilerinden bahsettiği, aramızdan seçtiği şehidler vardır. Ya bizim hakkımızda Allah, bir şeyden bahsetti mi? Biz onlara karşı hiçbir şey söyleyemeyiz.

Ama gene de bazı Müslümanlar, onları gece-gündüz eleştiriyorlar. Onlar için yapabileceğimiz en küçük şeyi de yapmıyoruz. Onlar için en azından yapabileceğimiz şeyi, ki bu duadır, yapmıyoruz. Küçük bir dua! Elleri kaldırmak ve Allah’a seslenmek… Bunu kimse yapmıyor.

İş kurduğumuz zaman, kendimiz için dua ediyoruz. Allah’tan diliyoruz: “Lütfen bu imtihanı geçmeme izin ver!” Ehliyet almak için sınava giderken bu sınavı geçmek için dua ediyoruz. İnsan, çocuk sahibi olmak istediğinde bunun için dua ediyor. O bir eş aradığı zaman, bunun için yeri-göğü araştırıyor. Ve bizler gene de onlar için dua edemiyoruz.

O zaman Allah’ın dediği gibi; “ve dua ibadettir.” Ve eğer istiyorsak, Allah’tan isteriz. Ve eğer yalvarıyorsak Allah’a yalvarırız, başkasına değil. Yapabileceğimiz en ufak şey duadır. Evet, bizler onlar için dua etmeliyiz. Bu yapabileceğimizin en azıdır. O savaşa çıkamayanlar; bilin ki, siz savaşmaya çıkamazsanız o zaman tarihteki şehitlerden de olamazsınız. Ve düşünmeyin ki; sizin için dua etmek, yatmanın bahanesidir. Onlar için dua edin. Ve dua ederken Allah’ın onlara icabet edeceğine inanmanız gerekir. Allah’ın sizin dualarınızı işittiğini bilin. İnanın ki O(c.c.), elleriniz düşene kadar bunlara icabet eder. Ve siz Allah’tan isterseniz, O(c.c.) size cevap verir. Sizler ellerinizi indirene kadar sizin dualarınıza icabet eder. Bu yüzden istediğiniz zaman, şüpheyle değil güvenle isteyin.

Allah’tan bu kafirleri topraklarımızdan sürmesini isteyin. Onların Felluce sokaklarında, Afganistan ve Kafkasya dağlarında akan kanları için yalvarın. Ve mücahidlerin her birini öldürmesi ve imha etmesi için…

“Ey Allah’ım! Mücahitlere yardım et!” diye dua etmelisiniz.

“Ey Allah’ım! Şeyh Üsame ve Dokka Ebu Osman’a yardım et!” diye dua etmelisiniz.

Gökyüzü, kafirlerin uçaklarını aşağı atsın. Okyanuslar, onların gemilerini yutsun. Yeryüzü, ayaklarının altını titretsin. İşte bunları istemelisiniz kardeşlerim. Ve Allah’tan istediğiniz zaman, mücahitlerin zaferini isteyin. Bizim kadınlarımız nasıl dul kaldılarsa kafirlerin kadınları da dul kalsın. Nasıl bizim çocuklarımız yetim kaldıysa onların çocukları da yetim kalsın. Ve mücahitlerin zaferini isterken sıkışmayın. Onlar, Allah rızası için savaşanlardır. Cennetin sakinlerinden olmayı hak eden biri varsa, bu onlardır. Halife olmayı hak eden biri varsa, bu da onlardır. Kardeşlerim; bu, mücahitler için yapabileceğinizin en azıdır. Ümit edin ve dua edin. Biz de bir gün mücahidlerden olacağız. Müslümanlarla olacağız.

İmam Kurtubi(r.h.) diyor ki: “Müslümanların düşmanlarına karşı zayıflığını bilen ve onlara katılma ve yardım etme imkanı olan herkes için bu, bir yükümlülük haline gelir.”

Yüce Allah(c.c.), Kuran’da dedi ki: “Eğer savaşa çıkmazsanız Allah sizi şiddetli bir azapla cezalandırır ve yerinize başka bir topluluğu getirir. O’na hiçbir zarar veremezsiniz.” (Tevbe,39)

Ey yüceler yücesi, ey kalplerin sahibi! Senin yolunda, senin rızan için cihadı kalplerimize yerleştir ya Erhamer rahimin!

Ey yüceler yücesi; Filistin’de, Afganistan’da, Kafkasya’da ve her yerde savaşan kardeşlerimize yardımını göster!

Ey yüceler yücesi! İslam’ı ve Müslümanları sağlamlaştır; şirki ve müşrikleri aşağıla!

Ey Rabbimiz; bizi yalancılardan koru!

Ey Rabbimiz; bizi şaşırtıcılardan koru!

Ey Rabbimiz; bizi münafıklardan koru!

Ey Rabbimiz; bizi müşriklerden koru!

Ey Allah’ım; bizi senin yolunda, senin adının her zaman yaşaması ve hep yüksekte olması için savaşanlardan eyle!

Ey Allah’ım; bizleri senin rızan için şehit düşenlerden eyle! Ey Rahim; yeryüzünde müminleri artır!

Ey Allah’ım; yeryüzünde mücahidleri artır!

Kaynak: IA”GURABA”

Tercüme: Ümmetin Sesi

Yayınlama zamanı: 28 Ekim 2009, 10:26

Kafkasya’nın özgürlüğü için Rusya ordusuna karşı verdiği mücadelede şehid düşen Muhammed Seyfullah’ın annesine yazdığı mektup:

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla

Hamd âlemlerin Rabbi olan Allah’a aittir. O’na Hamd eder, O’ndan yardım diler, O’ndan mağfiret bekleriz. Nefsimizin ve amellerimizin kötülüklerinden Allah’a sığınırız. Allah’ın doğru yola hidayet ettiğini kimse saptıramaz ve saptırdığı kimseyi de kimse hidayete yöneltemez. Şehadet ederim ki Allah’tan başka bir ilah yoktur ve Muhammed (s) O’nun kulu ve elçisidir!

Allah selamı, rahmet ve bereketi üzerinize olsun

Sevgili anneciğim,

Allah’ın selamı selamı ve esenliği üzerine olsun! Uzun zamandır düşüncelerimi ve duygularımı sana nasıl açacağımı düşünüyordum ve sonunda sana bu mektubu yazmaya karar verdim. Babam bu mektubumun sana hitap ediyor oluşundan rahatsız olmasın. Gayretinin ve özeninin farkındayım fakat her insana en yakın ve en sevgili olan kişi şüphesiz annesidir! Peygamber (s.a.v) “Cennet annelerin ayakları altındadır” buyurmuştur.

Allah’ın düşmanlarının öfkesini üzerine çekmemek -bunlar değişik sorgularla size saldırmaktan ve polisi çağırmaktan zevk duyacaklardır- ve akrabalarımı onların küfürbaz dillerine düşürmemek için mektubumda isim zikretmeyeceğim.

Benim mutluluğum uğruna, bütün zorlukları atlatarak uzun ve yorucu sıkıntılı aylara tahammül ederek, sonunda benim iyi bir Müslüman bir Mümin olarak, Allah’tan mağfiret arayan bir Mücahid olarak yetiştirdiğin için sana çok minnettarım. Beni bu dünyaya getirdiğinden beri çektiğin sıkıntılar, zahmetler, uykusuz geceler için Allah seni Cennet bahçeleriyle ödüllendirsin.

Çocukluk çağımdan bu yana bana dindarlığı telkin ettiğin için, eğitimim için harcadığın yıllar için, çektiğin meşakkatler için hiçbir şeye ihtiyacım olmadı hiçbir şeyden yoksun kaldığımı hissetmedim. Yüce Allah’ın lutufuyla senin yardımlarınla ve çabalarınla çocukluğumda ne yemeğe, ne giysiye ne de barınma konusunda bir eksikliğim oldu.

Rızık Allah’tan, ancak senin gayretinle bize verdi. Çocuklar için en önemli olan şey anne baba şefkati ve sevgisidir, sizin tarafınızdan asla şefkat, ilgi ve sevgi eksikliği hissetmedim. Bunun için Yüce Allah’a ve sana (size) çok minnettarım.

Benim kıymetli annem,

Ömrünüzün önemli bir kısmı insanlara yanlış değerler ve ideallerin sunulduğu komünist bir küffar ülkesinde sarf ettiniz. Kâfirler insanların kalbindeki Allah korkusunu ortadan kaldırmak için ellerinden geleni yaptılar ve bu durum günümüzde de sürmektedir. Fakat Allah’ın nurunu söndürmeyi hiçbir zaman başaramayacaklar ve Allah’a hamd olsun ki O bizi dosdoğru yola hidayet etmiş ve bizleri kelimenin tam manasıyla Müslümanlar kılmıştır!

Şarap ve votkanın haram oluğunu, domuz eti yemenin yasaklandığını doğduğundan beri bilen ve kendilerini Müslüman olarak kabul eden Kabardey, Balkar ve Karaçay’ların nasıl değiştiklerini görmez misin? Bu halkların utanma duygularına ne oldu? İnsanlıklarına ne oldu? Dindarlıklarından geriye ne kaldı?

Buna rağmen sizin nesliniz onur, büyüklere ve ebeveyne saygı, iffet vb. gibi kavramların mevcut olduğu dönemlere az çok şahit oldunuz, çünkü sizin anne babanız gizli de olsa namaz kılıyorlar ve çocuklarına dindarlık aşılamaya çalışıyorlardı.

Ben bile kızların başörtüsü olmadan dışarıya çıkmalarına utandıkları günleri hatırlıyorum. O günlerde erkekle yalnız görülmek rezalet sayılırdı. Sigara içmek gibi kötü adetlere sahip olan kişiler de bunu büyüklerinden gizlerlerdi, kendi yaşları az olmasa da. Küçük büyüğe saygı gösterirdi, yanlarında yemek yemeğe bile utanırlardı. Bir insanın hayâsı yoksa imanı da yoktur demektir. Ama kâfirler çok çalıştılar, Allah onları zelil kılsın! Bizim etnik Müslümanlarımızın ve Müslüman kadınların hayâsından geriye bir şey kalmadı.

Musa Mukojev’in (Allah ona rahmet etsin) Cuma hutbelerinden birinde buyurduğu gibi: “Anne-babalar kızlarını zina yapmaya gönderiyorlar ve bu çocuk kızımızın buluşmak istediği çocuk olduğu için bunda yanlış olan bir şey yoktur diyorlar!”

Subhanallah! Çocuklarının cehennem ehli olmaları için ne de çok çalışıyorlar! Anne babalar çocuklarını kâfirlerin kanunlarınca idare edilen demokrasilerde büyütüyorlar ve bira ve sigara almaları için de harçlık veriyorlar onlara. Sonra da şöyle diyorlar: “Bunu nasılsa yapacak, en azından başkasından istemesin.” Çocuklar anne babalarının huzurunda sigara ve içki içiyorlar ve birlikte müstehcen filmler izliyorlar. Bu ebeveynler sonra da sokaklardaki bu imansızların, utançtan ve vicdandan yoksun acayip yaratıkların nereden çıktığına şaşırıyorlar! Hayır, bu durum hiç şaşırtıcı değil. Bu kâfirlerin açık bir politikasıdır; İslam’ı silmek ve Müslümanları ortadan kaldırmaya çalışmak. Günahkârlığı yaymak istiyorlar ki topraklarımızda küfrün kanunlarını ve şirki hâkim kılabilsinler!

Rus-Kafkas savaşı sırasında kafir ordusuna korku ve panik salan bu Dağlılar, şimdi kafirlere hizmet ediyorlar ve bu pis imansızların (kafirlerin) memnuniyetini kazanmak için Müslümanlara karşı savaşmaya hazırlar.

Daha önceden kâfirler tarafından alçaltılmaya ve hakarete uğramaya hiçbir zaman izin vermeyen bu dağ halkı, bugün bir parça domuz eti için kâfir Rusya’nın hizmetçisi olmuş durumda.

Kâfirlerin rejimini kabul etmeyen ve zilletle yaşamayı reddeden ihlâslı Müslümanlar bugün kâfir Rus devletinin vatandaşları olmuşlar ve gönüllüce Hıristiyan ve pagan bayramlarını kutluyor, paskalya yortusunda votka içiyorlar.

Bunları benden daha önce defalarca kez işittiniz fakat bir kez daha sizlere söylüyorum ki evimden çıkıp Allah yolunda savaşanlara katılmak istediğimde bunları düşünüyordum. İnşallah beni duyar ve anlarsınız.

Bütün bu söylediklerimi zaten benden pek çok defa duymuştun. Ancak bu düşüncemi söylüyorum şimdi evi terk edip Allah yolunda savaşanlara katıldım, Allah’ın yardımıyla beni duyacak ve anlayacaksın!

Bütün yapmak istediğim şey Allah’ın rızasını elde etmek. Bu mektubu da Allah rızası için yazıyorum, çünkü sizlerin benden yana mutlu olmanızı ve oğlunuzun Allah’ın kelimesini yüceltmek isteyen hizmetçilerinden biri olduğu için gurur duymanızı istiyorum. Düşün bir anne, benden ve diğer mücahidlerden başka gurur duyacağın bir şey var mı?

Bütün çabamız Allah’ın kelimesi yeryüzünde yücelsin diyedir. Allah’ın ayetlerinden ve vaatlerinden daha güzel bir şey olabilir mi? Biz Allah’ın rızasını kazanmak için evlerimizi terk ettik ve bu yola girdik. Böylece Allah’ın izniyle topraklarımız inançsızlıktan ve yalandan temizlenmiş olacak. Böylece torunlarımız kâfirlerin bütün bu ideolojik pisliklerini görmek zorunda kalmayacaklar ve beşikten itibaren Allah’ın dinini özümseyerek Allah’ın kanunları altında yaşayabilecekler!

Sizler bana her zaman başkalarının önüne geçmememi, iyiliği emretmememi ve kötülüğü nehy etmememi istediniz. Çünkü bu durumda işten atılabilirdim, insanlar benden yüz çevirebilir ve bana radikal, vehhabi vs. diyebilirlerdi. Polis kayıtlarına girebilirdim… Fakat dinimizin temeli “emr bil maruf ve nehy anil münker”dir!

Herkes gibi olmak için benim de içki ve sigara içmem, küfretmem, pis şakalar yapmam, zina etmem ve para ve kariyer peşinde koşmam lazım. İyi düşünün, benim de bu zavallı insanlar gibi davranmamı ister miydiniz? Allah onları doğru yola hidayet etsin. Yoksa oğlunuzun amelleri nedeniyle cennetlik olmasını ve Allah yolunda şehitliği elde ederek sevdikleri için şefaat hakkını elde etmesini mi tercih edersiniz?

Bu kirden kurtulmak için başkaları gibi olamam. Ben başkalarına benzemek istemiyorum, ben Müslüman olmak istiyorum! Firdevs cennetlerini istiyorum ben! Yüce Allah tarafından müminlere sonsuz nimetleri olan Cennetler vaat edilmişken, nasıl bu dünyanın servetini ve makamını seçebilirim!

Allah’ın beni çamurdan kurtararak beni gerçek bir Müslüman kılmakla gösterdiği merhameti nasıl inkâr edeyim? Allah’a and olsun ki İslam içersinde geçirdiğim bir gün cahiliye içindeki yıllardan daha değerlidir, tek bir namaz da bu gezegen üzerinde var olan bütün zenginliklerden önemlidir!

Hepinizin anlamanızı isterim ki bugün barışçıl Müslüman diye bir şey olamaz, çünkü kâfirler topraklarımızı işgal etti, değerlerimizi değiştirdiler ve şimdi de bizi dinimizden uzaklaştırmak istiyorlar. İslam’da “Git evinde namaz kıl, insanlardan uzak dur ve evinin dışında da kâfirlerin yasalarına göre yaşa” diye bir kabul asla yoktur.

Allah’a hamd olsun ki bizler Müslüman’ız ve Allah’ın kanunları altında yaşamak zorundayız. Dilediğimiz zaman ve mekânda camiye gideriz, sakal bırakırız ve başımızı örteriz. Açıkça marufu emreder münkerden sakındırırız ve Müslümanlardan aşağıda olmayı kabul eden kâfirlerden de cizye alırız. Dinimizle özgür bir şekilde amel edemediğimizdeyse Allah bizi yolunda savaşmaya çağırmakta ve ve O’nun sözünü yükseltmemizi istemektedir!

Allah yolunda sonuna kadar çalışacağız, Allah’ın sözünün üzerinde hiçbir söz kalmayıncaya kadar ve Allah’ın kanunundan başka bir kanun olmayacaktır! Bu konuda kendi annemin beni desteklememesi beni çok incitiyor. Niçin bizim erdemli atalarımızın yaptıklarını amaç edinmiyorsun, o anneler çocuklarını Cihada gönderirlerdi ve bu yolda gayretkeş olmaları için onları teşvik ederlerdi?

Allah Kur’an da buyuruyor:

“Mallarınız ve çocuklarınız ancak birer imtihandır. Allah katında ise büyük bir mükâfat vardır.”

(Tegâbun, 15)

Cihad için feda edebileceği saçlarından ve bir oğlundan başka hiçbir şeyi olmayan bir kadının hikâyesini hatırlayın. O da saçlarını kesti ve mücahidlere kamçı yapmak için gönderdi, oğlunu da savaşa yolladı! Oğlunun Allah yolunda öldüğünü öğrendiğinde ne kadar da mutlu olmuştu!

Ebu Bekir’in kızı Esma’yı hatırlayın! Yaşlı ve kör bir kadınken oğlundan elbisesindeki zırhını çıkarmasını istemiş ve “Cenneti isteyen biri öyle giyinmez!” demişti. Kendisini Allah yolunda öldürülünceye dek savaşmak için zorlamıştı!

Oğulları kâfirlerle yapılan savaşta şehit olduklarını duyunca sevinen ve “Şüphesiz biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz” diyen anneleri hatırlayın.

Ne yazık ki, oğluna duyduğun sevginin üzerinde adım atmazsın ve benim için bunu korursun. Sizler Allah ve Resulü için duyduğunuz sevgiyi oğlunuzun sevgisine tercih etmeli ve benim cihadıma yardım etmelisiniz. Günde beş kez Allah’ın huzurunda durmanıza ve gözyaşı dökmenize rağmen muhtemelen şehid olmam için hiç dua etmemişsinizdir!

İnsanların ne diyecek oluşunun sizin için bu denli önemli oluşu beni üzüyor. Cehalet ve kibir içersinde haktan yüz çevirmeye devam eden kişilerin hem de! Sizin için önemli olan kim, onlar mı yoksa Allah mı?

Bugün akrabalarımız sizden yüz çevirmişler ve zamanında onlara yardım eden ve onları seven sizler için bu çok zor bir durum. Fakat bugün sizlere ihtiyaçları yok ve bu toplumda, işe yaramaz sayılan yaşlı insanları herkes reddetmekte.

Benim için biriktirdiğiniz mallar, prestijli bir meslek sahibi olmam ve bu kirli toplumda saygı göreceğim yüksek standartlı bir hayata sahip olmam için gösterdiğiniz o çabaların hepsi boşa gitti! Uyan artık anne! Bizden daha önce yaşayanlar biriktirdikleri mallardan götürebilmişler mi öteye? Orada toplumdaki yüksek konumlar fayda veriyor mu? Allah’a and olsun ki hayır!

Allah’ın kanunlarına göre yaşamak için gayret etmek, namaz kılmak, zekât vermek, sadaka vermek, iyi işler yapmak ve Hüküm Günü tartılarımızı ağır bastıracak işler yapmak, inananlara karşı görevlerimizi yerine getirmek ve Allah yolunda Cihad etmek bizim yapmak zorunda olduğumuz şeyler bunlardır.

Kâfir politikalarla bize dayatılan yanlış yorumlar hakkında yeterince açık örneklere sahip değil miyiz? Ünlü işadamı Vasya Temkerov’u ve ailesini, saraylarını ve zenginliğini hatırlayın. Amellerinden başka bir şey götürebilmiş mi ahirete? Onun muazzez servetinden kalan bir şey alabildi mi belki onun ailesi onun bu zenginliklerinden faydalandı. Yahut Valeriy Kokov’u anımsayın, Müslümanlar ve Allah’ın dini karşısındaki savaşında ne kadar hevesli olduğunu, hak ettiği cezayı almaktadır bugün, benim bir şey söylememe gerek yok!

Makamı ona yardım etti mi? Cumhurbaşkanı ölmeyecek mi? Nerede hırsızlıkla biriktirdiği onca servet? Muhtemelen sadece ailesine yarayacak. Fakat hayır! Bütün insanlar kendi amelleriyle Allah huzurundan toplanacaklar! Bütün insanlar ölümlüdür ve öldükten sonra kendi iş ve amellerinin karşılığını alacaklar ve Yüce Yaratıcıya karşı sorumlu olacaklardır!

Allah Kur’an da şöyle söylüyor:

“Onlar başkalarını ondan (Kur’an dan) alıkoyarlar, hem de kendileri ondan uzak kalırlar. Onlar farkına varmaksızın, ancak kendilerini helak ediyorlar. Ateşin karşısında durdurulup da, “Ah, keşke dünyaya geri döndürülsek de Rabbimizin ayetlerini yalanlamasak ve müminlerden olsak” dedikleri vakit (hallerini) bir görsen!

Hayır, (bu yakınmaları) daha önce gizlemekte oldukları şeyler onlara göründü (de ondan). Eğer çevrilselerdi elbette kendilerine yasaklanan şeylere yine döneceklerdi. Şüphesiz onlar yalancıdırlar. Derler ki: “Hayat ancak dünya hayatımızdır. Artık biz bir daha diriltilecek de değiliz.” Rablerinin huzurunda durduruldukları vakit (hallerini) bir görsen! Allah diyecek ki: “Nasıl, şu (dirilmek) gerçek değimliymiş?” Onlar, “Evet, Rabbimize andolsun ki, gerçekmiş” diyecekler. Allah, “Öyleyse inkâr etmekte olduğunuzdan dolayı tadın azabı!” diyecek”.

(En’am, 26-30)

Aynı zamanda, Allah’ın izniyle şimdiki cumhurbaşkanı Arsen Kanokov da cezasını görecek. Belirsiz serveti ona yardım etmeyecek, ne başkanlık koltuğu, ne ailesi, ne de Putin veya Medvedev! HİÇKİMSE! Kendi hesabına sadece faizle ve kumar makinelerinden kazandığı kirli paralar kalacak! İnsanları oyalamak için başkanlık makamına gelmek için değil, parasını cumhuriyetin ekonomisine yatırarak ülkeye yardım etmek için başkan olduğu şeklinde söylediği bütün yalanlar ve sahtekârlıklar bedelsizdir.

Bütün yaptıkları İslam’a ve Müslümanlara ihanetten ibarettir. Haram para ile cami yaparlar, sonra da altın kubbeli bir kilise. Müslüman bir adam camileri kapatarak kâfir tapınağı yapar mı? Rusya’nın Nalçik’te kurduğu FSB merkezinin açılış töreninde boynuna takılan haçlı madalya da kıyamet günündeki terazisine konulacak!

Bu gerçekten çok az kimsenin haberi var çünkü tıpkı diğer gerçekler gibi insanlardan gizlenmiş durumda. Kendisine Moskova Patriği tarafından Sergius Radonej madalyası verildi, bir de Rusya’nın Kabardey-Balkar bölgesine girişinin 450. Yıldönümü şerefine (!) başka madalya. Bütün bu kişilerin korkunç bileşimi Allah’a olan nefretleridir! Ancak o kesinlikle önceki zalim aşçılardan daha fazla avantaja sahip: Halen hayattadır ve pişmanlık duyarak Allah’a tövbe edebilir. Ve Allah’ın merhametiyle bağışlanabilir.

Allah onlar hakkında şöyle söylüyor:

“Küfürde yarışanlar seni üzmesin. Onlar, Allah’a hiçbir şekilde zarar veremezler. Allah, onlara ahrette bir pay vermemek istiyor. Ve onlar için büyük azap vardır”
(Al-i İmran, 176)

Ben de sizinle yaşamak ve size bakmak, tarımla uğraşmak ve çocuklara İslam dersi vermek ve Allah’a ibadet ederek barışçıl bir hayat sürdürmek isterdim ama Müslümanların içinde oldukları bu durumda ve topraklarımıza Allah’ın değil de küfrün kanunları hâkimken bunu yapamam.

Allah Kur’an da şöyle söylüyor:

“Baskı ve şiddet kalmayıncaya ve din tamamen Allah’ın oluncaya kadar onlarla savaşın….”
(Enfal, 39)

Senin yararına istiyorum Anne, durumunu yeniden gözden geçir. Cihad’a gittiğim için herkesi suçlamaya son ver, Allah’ın lütfuyla dua etmeye başlarken kardeşlerime ve duamı bitirirken karıma beni anladıkları ve beni destekledikleri için dua ediyorum.

“Ruhani yönetimde” yer alan her çeşit bilge adamları (!) dinleme, gerçekten onlar sizin neslinizin onları dinlemesini kullanıyorlar. Onlar iktidarda bulunan bu ayaktakımlarına gidiyorlar (Pshihachevi kast ediyorum), asla doğruları konuşmayacaklar. Allah’ım onların Müslümanlara karşı işledikleri tüm fiillerin ve Müslümanlara karşı yönelttikleri tüm kötü sözlerin karşılığını ver.

Benim sevgili Annem, her şey için beni affetmeni istiyorum! Hepimiz sadece insanız ve herkes hata yapar, ancak her şey için beni affetmen benim için önemlidir ve beni mutlu eder. Allah’ın huzuruna çıkmadan önce huzurlu bir kalp istiyorum çünkü Allah anne ve baba hakkına çok değer verir. Kâfirlere karşı özel bir operasyon olduğu her zaman kardeşlerime karşı öfkeyi nasıl tecrübe edeceğini biliyorum. Her defasında benim orada olabileceğimi ve onların bunu sana anlatacaklarını düşüneceksin..Ve bu düşünceler ve deneyimler kalbindeki acıyı ve benim hayatım için duyduğun korkuyu azaltacaktır.

Ancak sana yalvarıyorum, Ahretimiz için Allah’ın huzuruna çıkmadan önce endişelen, biz sadece Allah’tan korkarız. Hepsinden öte Alemlerin Rabbi söz verdi, eğer evladını, malını, canını ve dünya değerlerini kaybetmekten korkmaz ve korkunu Allah’tan korkmak için harcarsanız, Kıyamet Günü’nün korkusunu duymayacaksın ve üzgün olmayacaksın!. Biz Allah’ın hoşnutluğunu aramalıyız ve O’nun yolunda O’nun sözünü bu dünyada yükseltmek için Cihad etmeliyiz.

“Savaş, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı. Olur ki, bir şey sizin için hayırlı iken, siz onu hoş görmezsiniz. Yine olur ki, bir şey sizin için kötü iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz.”

(Bakara, 216)

“Ey iman edenler! Ne oldunuz ki, size “Allah yolunda sefere çıkın” denilince, yere çakılıp kaldınız. Yoksa ahretten vazgeçip dünya hayatını mı seçtiniz? Oysa ahrete göre dünya hayatının yararı, pek az bir şeydir.

Eğer Allah yolunda sefere çıkmazsanız, sizi elem dolu bir azap ile cezalandırır ve yerinize sizden başka bir toplum getirir. Siz ise ona hiçbir zarar veremezsiniz. Allah her şeye hakkıyla gücü yetendir.”

(Tevbe, 38-39)

“O halde, dünya hayatını ahret hayatı karşılığında satanlar Allah yolunda savaşsınlar. Kim Allah yolunda savaşır da öldürülür veya galip gelirse, biz ona büyük bir mükâfat vereceğiz.

Size ne oluyor da, Allah yolunda ve “Ey Rabbimiz! Bizleri halkı zalim olan şu memleketten çıkar, katından bize bir dost ver, bize katından bir yardımcı ver” diye yalvarıp duran zayıf ve zavallı erkekleri kadınlar ve çocukların uğrunda savaşa çıkmıyor sunuz?”

(Nisa, 74-75)

Ben sizin benden razı olduğunuzu işitecek bir konumda değilim. Hakkınızı helal edin. Eğer bunu Allah’a söylerseniz bu benim için yeterli olacaktır.

Her şey için sizden helallik diliyorum, ama bu yolu seçtiğim için pişman değilim. Bilakis beni Firdevs Cennetlerine sevk edecek bir ödül beklemekteyim Allah’tan. Beni kendi yolunda cihada yönelttiği için Allah’a şükrediyorum! Allah kulları arasından en iyilerini seçer ve onları Müslüman kılar! Müslümanlar arasından da en iyilerini seçer ve onları mücahid yapar! Mücahidlerin en iyileri de şehid olurlar!

Sevgili Annem, seni Allah’ın yolunda savaşanlara katılmak için ve şimdi en doğru yolu takip etmen için çağırıyorum! Bunu yapmak için, sadece bütün İslam ve Müslüman karşıtlarını anlamaya ihtiyacın var ve bizimle savaşanlar Allah’ın düşmanlarıdır.

Sevgili Annem, birileri Müslümanlara saldırdığında veya küçük düşürdüğünde onları görmezden gelme Allah yolu için en son çabalarını göstermeye gayret eden erkek ve kız kardeşlerimize yardım et. Mücahidlere mallarıyla yardım edenler ve bunun için her çabayı sarf edenler ve gerektiğinde Mücahidleri kâfirlerden saklayanları Allah elbette bu dünyada ve ebedi dünyada başarılı kılacaktır.

Anne, oğlunun şehit olması için ve Allah’ın beni nehirlerin sürekli akacağı Firdevs Cennetlerine göndermesi için Esirgeyen Allah’a dua et! Allah’a bizi ve neslimizi kendi dosdoğru yolunda sabit kılması için ve O’nun yolunda güçlendirmesi ve Şehit olmamız için dua et! Ve daha sonra Allah’ın lütfuyla onları Allah’ın lütfuna teslim ettiğin için Allah’ın izniyle Kıyamet Günü’nün keyfini çıkaracaksın!

Anneciğim, bu kararı vermenin ve bu yola girmenin ne kadar zor olduğunu biliyorum, ancak Allah tarafından ödüllendirmek her şeyden yücedir ve eğer oğlunun Allah yolunda şehitlik ödülünü kazandığını duyduğunda inşAllah, Kur’an’ın şu ayetini unutma:

“Biz Allah’a aidiz ve O’na döneceğiz”

Allah’ın selam ve bereketi üzerine olsun Anneciğim! Cennete gitmek için sabırsızlanıyorum ve seninle Cennette buluşmayı ümit ediyorum!

Allahu Ekber! Allahu Ekber! Allahu Ekber!

Muhammed Seyfullah

Source: “GURABA” Haber Ajansı

Kavkaz Center