U sredu 26.11.2009. održan je još jedan sajam omladinskog preduzetništva. Ove godine svoje proizvode i usluge predstavilo je veoma mnogo firmi iz svih krajeva Srbije, a pored njih izagala su i  studentska preduzeća koja su svoj biznis započela takođe kroz ovakav ili sličan program.

Kada smo mi pristigli na sajam bilo je oko 8-9 ujutru. Pošto je program počinjao u 11, imali smo dva sata da pripremimo štand i da se dogovorimo kako ćemo najbolje prezentovati našu firmu. Ceo korporativni identitet radio je Nebojša Muljava, dok je za sam izgled štanda bila najzaduženija Katarina Radovanović.

Atmosfera na sajmu bila je prilično prijatna. Bilo je dosta izlagača koji su vredno radili na pripremama za glavni deo programa. Veoma nam je drago što smo imali prilike da se vidimo sa prijateljima sa kojima nismo bili duže vreme u kontaktu. Muzika se čula sa svih strana, a bilo je tu i osveženja i grickalica, tako das u svi uživali…

Marko Dimitrijević je najviše zaslužan za prezentaciju samog proizvoda, jer je osmilio ceo govor i način na koji će sve to funkcionisati.

Posle par krugova ocenjivanja, u kojima smo morali da orgovorimo na pitanja tipa kome je proizvod namenjen, koje potrebe kupca zadovoljava, kako radi i slično, oko 4 sata popodne došlo je vreme za proglašenje pobednika. Rang liste najboljih firmi po kategorijama čitao je gospodin Jon, generalni director BIPs programa iz Norveške.

Nekoliko firmi iz ETŠ “Nikola Tesla” (kojima ćemo posvetiti poseban post uskoro) osvojilo je veoma dobre nagrade, ali vrhunac je bio kada su pročitali ime našeg preduzeća za osvojeno prvo mesto u kategoriji najbolje biznis ideje. Par trenutaka kasnije,  došlo je vreme za proglašenje pobednika po ukupnom broju poena (kada se saberu poeni koje nosi biznis ideja, prezentacija na sajmu i biznis plan). Bili smo veoma šokirani kada smo čuli da samo i u toj kategoriji zauzeli prvo mesto, jer to stvarno nismo očekivali! Pošto su nagrade javne, možemo sa ponosom da objavimo das mo osvojili 150 evra i nagradni seminar o inovacijama u biznisu i menažmentu u Sutomoru, Crna Gora, sledeće godine u junu.

Sve u svemu, ovo je za nas bilo jedno predivno iskustvo. Veoma smo se zabavili, dosta toga naučili, dobili podosta ideja za naš budući rad i stekli nova prijateljstva.

Kraća reportaža o sajmu, sa videom, postavljena je na sajt B92.net ovde.

Sve slike sa događaja možete videti na flickr strani. Još jednom vas podsećam da možete pratit na oficijalni twitter nalog sa redovnim novostima.

Takodje strana sa informacijama o proizvodu sada je osvežena novim slikama sa sajma i kratkim tekstom kojim smo T-LED lampu prezentovali na sajmu.

Domnule Basescu,

Nu v-am mai scris niciodata pana acum si probabil ca nici acum nu v-as fi scris daca nu as fi auzit la televizor intr-o conferinta de presa afirmand faptul ca ma considerati partenerul dumneavoastra.

Ce sa zic? Nu doresc sa fiu partenerul dumneavoastra. Sincer nu doresc nici o asociere cu cel care i-a dat un cap in gura unui chioscar, pe vremea cand era primar. Inca ma mai doare si acum lovitura aia, chiar daca nu m-ati lovit pe mine personal.

Parteneriatul inseamna o asociere de buna voie a doua sau mai multe persoane.

Cum si in ce scop doriti dumneavoastra sa va asociati cu mine? Eu sunt o femeie saraca, nu am casa, locuiesc cu parintii nu am masina si nu am servici.

In 1996 m-am hotarat sa imi incerc norocul in economia de piata. Mi-am facut o firma, mi-am cumparat in rate un chiosc, mi-am luat toate autorizatiile necesare si am devenit patron de firma.

Am fost un chioscar cinstit plateam impozite la stat, taxe la primarie, nu imi inselam clientii si ma purtam civilizat.

Aveam clienti care veneau de la 3 statii de masina distanta ca sa cumpere de la mine pentru ca ii respectam. Spuneam multumesc tuturor clientilor chiar daca cumparau doar 1 sul de hartie igienica.

Pentru pensionari faceam o mica reducere pentru ca ma gandeam la bunicii mei care au murit cu o pensie de mizerie, copiilor le faceam mici cadouri, eram un om apreciat.

Inca ma mai opresc vecini pe strada sa ma salute si sa ma intrebe de sanatate.

Aveam chioscul pe strada pe care locuiam si clientii mei erau toti vecinii din cartier. Aveam si 3 angajati pe care ii plateam bine, pe care ii respectam ca si cum ar fi fost membrii ai familiei mele. Nu aveam cine stie ce profit dar familia mea si inca 3 familii aveau existenta asigurata.

Asta este povestea mea, domnule Basescu. Dumneavoastra prin hotararile infexibile m-ati condamnat la saracie.

Nu ne-ati dat nici o alta sansa, ne-ati desfiintat pur si simplu. Am ramas cu rate la chioscul cu care nu am mai avut ce sa fac si cu marfa cumparata si nevanduta.

Dumneavoastra aveti altfel de parteneri, oameni bogati, cu firme de borduri, marmura, oameni care se ocupa de asfaltari.

Va refuz fara regrete domnule presedinte, NU VREAU SA FIU PARTENERUL DUMNEAVOASTRA.

Am si eu demnitatea mea de fost chioscar.

300 milyon üyesi bulunan dünyanın en büyük sosyal ağ sitesinden şok karar.
Google dahil pek çok özel şirket firması gibi halka açılmadan önce şirket üzerindeki kontrolü elinde tutacak yapıyı kuran Facebook yeni yatırımlar peşinde koşacak. 300 milyondan fazla üyesi bulunan şirketin halka açılarak bundan sonra daha da fazla para kazanma yolunda hızla ilerleyeceği belirtiliyor. Facebook sözcüsü Larry Yu, “mevcut hissedarların belli konularda oy hakkının korunması şartıyla halka açılacak şirketin iki ayrı hisse yapısı ile uzun vadede daha büyük yatırımlar yapma hakkının elinde bulunmasını istiyor” dedi.

Pentru companiile si firmele care doresc sa-si mute birourile, Firma de Transport mobila Leoni le pune la dispozitie un pachet de servicii cu numeroase avantaje:

• Coordonarea procesului de mutare precum si consilierea necesara. In cazul in care angajatii firmei doresc sa isi impacheteze singuri anumite sau toate obiectele personale, se vor furniza cutii, etichete sau alte ambalaje. In cazul companiilor se poate planifica executia mutarii pe parcursul week-end-ului, in afara orelor de program sau in etape pentru a nu perturba in niciun fel activitatea companiei.
• Ambalarea obiectelor care urmeaza a fi mutate
  Echipajele noastre specializate in acest gen de mutari vor ambala toate obiectele clientului: birotica, electronicele si electrocasnice chiar din cele personale incepand cu vesela, hainele si terminad cu mobilierul masiv. De regula, se folosesc folii protectoare cu bule pentru obiectele fragile, cutii, precum si alte echipamente.
• Demontarea si apoi remontarea obiectelor de mobilier
  Este necesara pentru mutarea obiectelor mari de mobilier si este efectuata de personal calificat in astfel de operatiuni.
• Manipularea si transportul acestora la destinatie
  Se realizeaza de asemenea cu personal calificat si cu experienta, folosind autocamioane in buna stare de functionare si curate.
  La destinatie, obiectele sunt asezate si montate pe pozitia indicata de client, iar ambalajele rezultate sunt ridicate de echipa de mutari.

Pentru o consiliere gratuita in privinta unei estimari de pret sunati azi la Firma de Transport Leoni

Telefon fix: 021 450 30 47

Telefon mobil: 0743 151 350

Rendere più libero il wifi soffocato in Italia dal decreto Pisanu. Questo è lo scopo della Carta dei cento per il libero wifi che anche Altroconsumo ha sottoscritto assieme a imprenditori, politici, manager, blogger, giuristi e tanti altri ancora in una logica, per una volta, davvero bipartisan.

Alla vigilia della scadenza (fissata il 31 dicembre) di alcune disposizioni del cosiddetto Decreto Pisanu, normativa anti-terrorismo approvata nel 2005, la proposta è quella di non prorogare e di modificare il decreto stesso per incentivare l’utilizzo dei punti d’accesso alla rete, pubblici e senza fili.

Il famigerato decreto Pisanu, di fatto ancora oggi assoggetta la concessione dell’accesso a internet nei pubblici esercizi a una serie di obblighi, come ad esempio la richiesta di una speciale licenza al questore o l’obbligo per i gestori degli esercizi pubblici che offrono accesso alla rete all’identificazione degli utenti tramite documento d’identità.

Fonte: www.altroconsumo.it

Najwyższy Sąd Gospodarczy w Kijowie odrzucił apelację kasacyjną amerykańskiej korporacji Dugsbery Inc w sprawie kościoła św. Józefa w Dniepropietrowsku. Tym samym trybunał potwierdził prawo tamtejszej wspólnoty katolickiej do świątyni. Tamtejszą parafię od ponad dziesięciu lat prowadzą kapucyni. Jeszcze dłużej – 18 lat – trwała walka o przywrócenie zabudowań parafialnych prawowitym właścicielom.

Kościół w Dniepropietrowsku zbudowali tamtejsi katolicy ponad 130 lat temu. Budynek zarekwirowany w czasach sowieckich na rzecz państwa był następnie bezskutecznie rewindykowany u władz ukraińskich przez miejscową parafię. Konflikt nasilił się w 1998 r., gdy całą działkę sprzedano amerykańskiej firmie Dugsbery Inc związanej z jednym z ukraińskich oligarchów, byłym premierem Pawłem Łazarenką. Umowa została dokonana nielegalnie, jednak przez dłuższy czas próbowano na tym terenie kontynuować inwestycje budowlane, poczynając od burzenia kościoła. Spotkało się to z protestami wiernych, których usiłowano zastraszyć przy niejednoznacznej postawie władz miejskich. Jednak kolejne wyroki sądu oraz nacisk opinii publicznej ostatecznie przechyliły szalę na stronę katolików.

tc/rv

http://www.oecumene.radiovaticana.org

Rzymsko-katolicka parafia sw. Jozefa w Dniepropietrowsku

Strona Stowarzyszenia Papaboys w Polsce

Obwohl wir jetzt knapp 13 Tage ohne Internet waren – an dieser Stelle möchten wir nicht vergessen, unseren Anbieter “Versatel” negativ zu erwähnen – ging die Arbeit natürlich weiter. Weihnachtsstrategien für die Berliner Privat Rösterei wurden umgesetzt, die Website von Henry Schulz ist kurz vor der Fertigstellung und ein neuer Etat für 2010 wurde uns zugesprochen.
Neben der Berliner Privat Rösterei betreuen wir einen weiteren Kunden, bei dem sich alles ums Thema Kaffee dreht. Besser gesagt eine Kundin: Ilona Schmidt, Kaffeecoach in Berlin, Chef Diplom Kaffeesommelière und autorisierte SCAE-Trainerin. Ihre vorhandene Website bekommt von uns ein komplettes Re-Design, neue Kategorien werden implementiert und ein umfangreiches Marketing-Paket wird geschnürt. Unser Programmierer macht sich bereits mit den Einzelheiten vertraut, so das wir pünktlich zum Jahreswechsel mit der neuen Website an den Start gehen können… wenn nicht wieder so ein massives Problem wie oben beschrieben dazwischen kommt.
Aber da würde uns mit Sicherheit wieder unsere Kreativität weiterhelfen. Bevor wir uns verabschieden und unser Feierabend-Bier geniessen, möchten wir euch noch zeigen, wie die Agentur Selmore, Amsterdam uns dieses Feierabend-Bier noch schmackhafter macht. Für Bavaria haben sie den langen und nie langweiligen Weg des Wassers aus den Bergen bis ins Bierglas gefilmt: eine aberwitzige Reise, die allerdings nicht ganz so endet, wie man es sich vorstellt:

Anche il FAI partecipa a “100 piazze per il clima”

Ridurre le emissioni inquinanti che ogni giorno mandiamo nell’atmosfera per fermare il riscaldamento globale. E’ questo il messaggio accorato di “100 piazze per il clima”, l’iniziativa promossa dalla “Coalizione in marcia per il clima” che racchiude numerose associazioni fra cui anche il FAI. Un appuntamento fondamentale per invertire il global warming in vista del summit delle Nazioni Unite a Copenaghen di dicembre, dove i capi di stato di tutti i Paesi del mondo si riuniranno per cercare un accordo su come arrestare i cambiamenti climatici.

Temporali violenti, frane, alluvioni, ondate di calore, diffusione di malattie cui non eravamo abituati, scioglimento dei ghiacciai che alza il livello dei mari, desertificazione di zone sempre più vaste della Terra. Gli effetti della “febbre” di cui è vittima il nostro pianeta sono visibili ovunque ed è quindi giunto il momento di fare qualcosa, partendo dalla riduzione delle emissioni inquinanti che ogni giorno mandiamo in atmosfera.

E’ tempo di agire, ora, a pochi giorni dal summit delle Nazioni Unite in programma a Copenaghen dal 7 al 15 dicembre, dove i capi di stato di tutti i Paesi del mondo si riuniranno per cercare un accordo su come arrestare i cambiamenti climatici. Per questo motivo, la “Coalizione in marcia per il clima”, che racchiude numerose associazioni fra cui anche il FAI, invita tutti i cittadini a mettersi in marcia, chiedendo al Governo italiano di farsi promotore di un’iniziativa politica forte a Copenaghen che porti a un accordo mondiale equo, solidale e vincolante per la riduzione dei gas serra.

Ma non solo. I promotori di “100 piazze per il clima“, che hanno organizzato una raccolta firme sul sito dell’iniziativa, sottolineano inoltre la necessità che il Governo si adoperi per ridurre nel nostro Paese le emissioni di gas che danneggiano il clima della terra; eliminare lo spreco di energia che serve per illuminare, riscaldare e rinfrescare le nostre case; migliorare l’efficienza energetica di industrie e trasporti; valorizzare il contributo dell’agricoltura e far posto alle fonti energetiche rinnovabili, sicure e non inquinanti; introdurre infine l’obiettivo di fermare la deforestazione e le emissioni associate a livello globale entro il 2020 e nelle aree critiche entro il 2015.

Firma anche tu per fermare la “febbre” del pianeta

Media czwarta władza

Media są współcześnie określane mianem czwartej władzy. Czym więc jest władza nad mediami? Rzeczywistość pokazuje, że to władza nad rynkiem reklamy, przepływem informacji, opinią publiczną lub w skrajnych przypadkach „rządem dusz”.

Brak bezkrytycznego podejścia mass-mediów do niektórych faktów politycznych, gospodarczych i społecznych skłania często do zastanowienia się „kto za nimi stoi?”. Z jednej strony media są wyznacznikiem pluralizmu i wolności słowa. A wolność słowa jest obecnie pod szczególnym nadzorem i traktowana jest jako szczególny element państwa demokratycznego. Z drugiej strony każde medium jest czyjąś własnością – państwową i wtedy bardzo łatwo zamienić je z obiektywnego źródła informacji w tubę propagandową tej czy innej siły politycznej, lub prywatną, która powinna przede wszystkim przynosić zysk i na tej chęci skupia większość swoich działań.

W prezentowanym raporcie redaktorzy psz.pl przyglądają się mediom w różnych krajach. Każdy jest specyficzny, z istotną rolą telewizji, radia, prasy lub Internetu. W każdym przypadku można jednak zauważyć przeważającą rolę telewizji, która dociera do największej liczby odbiorców. Kontrola nad nią jest kontrowersyjna i niejednokrotnie przyczyniała się do wzrostu popularności określonej siły politycznej lub była wykorzystywana w celu walki z opozycją. „Uwolnienie” mediów lub przejęcie nad nimi kontroli jest jedną z pierwszych oznak przemian.

Radio znajduje się marginesie (wyjątek stanowią tu państwa afrykańskie). Najbardziej popularne są stacje komercyjne, których można posłuchać w czasie jazdy samochodem i które raz na godzinę poinformują o najważniejszych wydarzeniach w kraju i na świecie. Paradoksalnie, mogą mieć dzięki temu większy wpływ na odbiorcę niż radiostacje kontrolowane przez państwo.

Oddziaływanie prasy, choć to od niej się zaczęło, i która nadal stara się walczyć o swoje miejsce w świecie, jest coraz mniejsze. I tu z pewną odsieczą przychodzi inny środek przekazu – Internet, gdzie przenosi się wiele z tytułów prasowych, a e-wydanie jest już koniecznością każdej szanującej się gazety lub czasopisma. Jednak to w ich przypadku najczęściej i najłatwiej przylepia się plakietkę „prawicowej”, „lewicowej”, „centrowej” lub inną, będącą kombinacją z wykorzystaniem minimum jednego z wektorów orientacji sceny politycznej.

Popularność Internetu jest niepodważalna, a dostępność do niego ograniczana w najmniejszym stopniu. Wynika to głównie z braku narzędzi lub braku zainteresowania nim ze strony władz czy przedsiębiorców (która sprowadza się w obu przypadkach do zbyt małej liczby odbiorców, by mogło to wpłynąć na sytuację polityczną lub pozwoliło na przyciągnięcie odpowiedniej liczby reklamodawców). Jak w każdym przypadku, dla Internetu potrzebna jest infrastruktura, która nie we wszystkich krajach jest dobrze rozwinięta.

Największe różnice w ocenie działalności mediów rozpoczynają się w chwili spojrzenia na system polityczny. W państwach o modelu demokracji zachodniej, głównym celem mediów jest przynoszenie zysku właścicielom. Realizacja, nawet doraźnych celów politycznych, spotyka się z oporem odbiorców, a często (i gdzie ma tak naprawdę swój początek wolność słowa) i zespołu redakcyjnego. Im więcej ułomności w prezentowanej „demokratyczności”, tym mniej tolerancji wobec linii redakcyjnej, niezgodnej z aktualnymi potrzebami władz państwowych lub prywatnych właścicieli.

Nie można jednak zaprzeczyć, że media w pewnym sensie kreują rzeczywistość, co prowadzi do tego, że, przy utrzymaniu wolności słowa, ta medialna jest odzwierciedleniem tej codziennej.
—
Więcej na stronie:
www.psz.pl/tekst-24751/Raport-psz-pl-Media-na-swiecie

O rynku mediów i reklamy na świecie:
www.psz.pl/Filip-Topolewski-Rynek-mediow-i-reklamy-na-swiecie

.

Rem koolhaas kommer gående på en byggeplads. Han møder en mand i hvidt arbejdstøj og spørger: “hvad laver du?”, og manden svarer: “Jeg lægger sten på sten på sten.” (opgave)

Koolhaas går lidt videre og møder så endnu en mand i hvidt tøj og stiller ham samme spørgsmål, og manden svarer: “Jeg bygger en mur, der skal være X meter høj og Y meter lang”. (mål)

Lidt længere fremme møder han en tredje mand i hvidt arbejdstøj og stiller ham det samme spørgsmål, og manden svarer: “Jeg bygger et hus, hvor jeg lige nu er ved at finde ud af, hvor mange vi skal være om at bygge huset for at blive færdige til tiden”. (strategi)

Koolhaas forsætter og møder en fjerde man i hvidt arbejdstøj og stiller ham samme spørgsmål, og han svarer: “Jeg bygger en kirke, og når jeg engang får et barnebarn, vil jeg vise den frem og fortælle, at den har bedstefar bygget”. (mission)

Til sidst møder Koolhaas en sidste mand i hvidt arbejdstøj og stiller ham det samme spørgsmål som de fire foregående, og manden svarer: “jeg bygger et rum for ånd og sjæl”. (værdier)

.

Når man læser den let pimpede historie ovenfor, så er det jo super let at forstå. Men alligevel er det svært for rigtig mange ansatte arkitekter at forklare hvad deres arbejdsplads bygger på, og arbejder henimod…eller hvordan de så lige selv skal planlægge deres fremtidige karriereudvikling. Det nytter jo ikke at det er ledelsen der fortæller hvordan de skal udvikle sig (hver gang). Oftest finder man tegnestuens værdigrundlag og egentlige mission på første side i personalehåndbogen…og undtagelsesvis på websitet. Det hele kan ofte lyde meget  meget rigtigt…men alt for ofte er der ikke den store forskel tegnestuerne imellem. Og hvis der endelig er beskrevet noget virkelig unikt, så er det mere reglen end undtagelsen, at det ikke er indarbejdet i tegnestuens organisation!

Her til morgen kan vi fx se, at CF. Møller er valgt til FN´s klimakampagne (se filmen “CF Moller – Designing the buildings of tomorrow, today”)- Ingen tvivl om at det forstærker medarbejdernes selvopfattelse. Bæredygtighed er også i CF. Møller blevet en del af grundværdierne, og der følger en lang proces før at værdigrundlaget bevæger sig ned gennem organisationen til mission, strategi, målsætning, og endeligt, den enkelte opgave….Men men, man kan sige at processen er endnu længere før at man kan vende hele remsen på hovedet og medarbejderen virkelig kan se og forstå sine egne opgaver i forhold til målsætning, strategi, mission, og endeligt, tegnestuens grundlæggende værdier!! Det kræver gennemsigtighed og medindflydelse – og det er ikke noget vi ser meget af i branchen! (og nej, det er ikke nok at det hedder sig, at vi har “fladt hieraki” på tegnestuen!!)

Tegnestuerne efter en krise
En af de ting som den såkaldte krise har sat fokus på, er hvor vigtigt det er for en tegnestue at have de rigtige medarbejdere og især dem med de rigtige kompetencer (Rette medarbejder på rette plads på rette tid) – man kan sige at firmaerne lige nu trækker vejret gennem et sugerør alt imens de prøver at løbe hurtigere for at få nogle opgaver i hus. Og der er vist ingen tvivl om at medarbejderne (også) betaler deres del af prisen!

De fleste arkitektfirmaer har i de sidste 4 år – de såkaldte “gode tider” – investeret i nye lokaler, nye maskiner, der var arbejde til alle og overskud til at satse på nye markeder. I top tempo har vi optjent flere mdrs afspadsering hvert år…men MUS (MedarbejderUdviklingsSamtalerne) havde stadig en tendens til at ryge i svinget! Hvorfor virker denne del af arkitektfaget så sindsygt dårligt? Hvorfor er det stadig svært at få en velkomponeret stillingsbeskrivelse, som kan sammenholdes med dine videre udviklingsmuligheder. Hvorfor er det svært gennemskueligt hvordan man kan avancere i virksomheden – gøre sig uundværlig. Nytter jo ikke noget hvis over halvdelen af de ansatte er enten sagsarkitekter eller associerede partnere! Og stadigt flere føler sig på glat is når prikkerunden går igang – er de købt eller solgt? eller fyres der kun ud fra hvem der ingen opgaver har pt? For mange er det dybt umotiverende og med en følelse af at arbejde i blinde. Og jeg er sikker på at der en forbindelse mellem denne situation og det resultat jeg for få måneder siden fik på spørgsmålet: “Arkitekt: ansat eller selvstændig” (75% går faktisk efter at blive selvstændig!?)

Medarbejderne er vist nok stadig det vigtigste
De større tegnestuer har efterhånden fået sig en HR- Human Resources ansvarlig – en der på ledelsesniveau skal rådgive ledelsen til at tænke medarbejdernes kompetencer ind i tegnestuens mål, visioner og strategier…og omvendt!. Som udgangspunkt er det vigtigt at tegnestuens mission og værdier synliggøres for medarbejderne! Hvis du ikke selv har den opfattelse af HR, så er det fordi at netop denne stilling ofte indskrænkes til en administrativ rolle der kun sørger for rekrutering og opsigelse. Flere tegnestuer har for tiden obs på videndeling (eller mangel på samme), men det kunne være fint at starte med en videndeling af hvad tegnestuen egentlig er, gør og vil – læs fx Lars Kolinds idé liste til hvordan nye medier kan tages i brug: “HR og Blogging”. Det er nu engang vigtigere at den famøse tegnestuehåndbog bliver kommunikeret og løbende opdateret, end at hver tegnestue har et eget in-house Byg-Erfa!…jeg vil gå så langt, som til at sige, at det rent faktisk ikke kan lade sig gøre før ledelse og medarbejder har fuld forståelse for hinanden!

Den bedste arbejdsplads
Idag kom 2009 resultatet for hvad der er Danmarks bedste arbejdsplads - Great Place to Work. Desværre har vi endnu ikke set nogle arkitektfirmaer heriblandt. Går man lidt tættere på metoden bag undersøgelsen, så er den delt i to dele: 1. Kulturprofil (spørgeskema til ledelsen), 2. Trust Index (et medarbejdsspørgeskema, der måler niveauet af troværdighed, respekt, retfærdighed, stolthed og fællesskab). Altsammen det der skal til for at du kan yde dit bedste (og er motiveret til at yde dit bedste).

No existe famoso sobre la faz de la tierra que no se haya dejado hipnotizar por el mundo de la moda. Cientos son los actores y cantantes que han quedado seducidos por alguna de sus marcas favoritas y, en el mejor de los casos, han tenido la oportunidad de representar las prendas con su imagen. Puede que Madonna pensara que su talentosa trayectoria como marca tendencias estaba desaprovechada en Louis Vuitton, firma para la que posaba en su última colección de primavera-verano, y por ello decidiera cambiar de aires. Los rumores no se han hecho esperar y ahora ya se puede confirmar que Madonna será la nueva imagen de Dolce & Gabbana.

La casa de moda francesa Louis Vuitton, con la que Madonna ha trabajado durante dos temporadas, no ha tardado en anunciar a la substituta de la cantante, la modelo Lara Stone, que deberá ponerse las pilas si quiere cubrir el vacío dejado por la artista estadounidense. Seguro que sus viejos amigos, Stefano y Domenico, reciben a la reina del pop con los brazos abiertos.

Madonna, la nueva imagen de Dolce & Gabbana, trabajará con los modistos en la próxima colección primavera-verano 2010. Un repertorio de modelitos que estarán inspirados en Sicilia y con los que seguro que la cantante, de origen italiano, liga de maravilla. Lo que todavía no se ha aclarado es si también Jesús Luz, actual pareja de la cantante y modelo de la firma, posará junto a Madonna en las fotografías.

Philosophen hinterfragen den Sinn der Arbeit: Ist der „Wert Arbeit“ tatsächlich überholt? Oder ist er heute zur Strukturierung der Persönlichkeit sogar notwendiger denn je? „Paris-Berlin, die Debatte“ sucht nach Antworten zur Kultur der Arbeit jenseits der gängigen Arbeitslosen- oder Ein-Euro-Job-Diskussionen.

Ist der Mensch tatsächlich für die Arbeit geschaffen? Oder besteht die Gefahr nach der alten Parole: Sein Leben vergeuden, um seinen Lebensunterhalt zu verdienen? Sind diese Fragen überhaupt noch aktuell, wo doch die Arbeit als Wert an sich und als Unterpfand der menschlichen Würde betrachtet wird? Die Arbeit als Wert ist jedoch ein geschichtliches Phänomen, das erst Ende des 18. Jahrhunderts aufgetaucht ist.

Die Arbeit im heutigen Verständnis erfuhr in der Antike keine Wertschätzung. Auch verändert sich die Einstellung zur Lohnarbeit, zum Arbeitsmarkt überhaupt. In Deutschland gibt es beispielsweise ein Manifest der „glücklichen Arbeitslosen“. In Frankreich wurde vor ein paar Jahren das Buch „Bonjour paresse“ (etwa: Es lebe die Faulheit!) von Corinne Maier zum Bestseller.

Vor diesem Hintergrund stellt sich auch die Frage nach der Schaffung von Werten. Misst sich denn der Reichtum einer Gesellschaft einzig am Pro-Kopf-Einkommen? „Paris-Berlin, die Debatte“ versucht, die kulturelle Dimension von Arbeit zu erfassen, der sozialen Komponente von Arbeit gerecht zu werden und den Begriff von Arbeit neu zu füllen, der über reine Erwerbstätigkeit hinausgeht.

Liegt die dazu passende Utopie vielleicht genau in jenem Bereich zwischen der Befreiung von der Arbeit und der Erfüllung in der Arbeit? Paris-Berlin diskutiert mit Daniel Tyradellis, Philosoph und Kurator der Ausstellung: „Arbeit. Sinn und Sorge“ im Hygienemuseum von Dresden.