]]> http://ivowidlak.wordpress.com/2011/05/26/doktor-forys-niewinny-czesc-1/ Thu, 26 May 2011 19:41:06 +0000 Ivo Widlak http://ivowidlak.wordpress.com/2011/05/26/doktor-forys-niewinny-czesc-1/ Wszystko zaczęło się i miało miejsce podczas Balu Lekarzy zorganizowanego przez Związek Lekarzy Polskich w Chicago 5 lutego 2011 roku. Coroczna impreza tym razem miała swoje miejsce w Trump Tower w śródmieściu Chicago. Jak twierdzą niektórzy, jest to najbardziej prestiżowa impreza polonijna w Chicago. Piękni, bogaci, wpływowi w polskim Chicago praktycznie przez cały rok przygotowują się do tego wydarzenia. Bal jednak jest imprezą otwartą dla każdego, kto ma ochotę pobawić się wśród polonijnej “elity” i oczywiście ma… wypchany portfel. I tak było i tym razem. Różnica między tegorocznym balem i balami w przeszłości jest taka, że ten tegoroczny zwrócił uwagę całej Polonii i nie tylko. Wszystkie amerykańskie i anglojęzyczne środki masowego przekazu informowały o nim. Nie z powodu rangi bądź znaczenia imprezy, ale z powodu tego co się wydarzyło już u jego schyłku. Około godziny 1 w nocy z 5 na 6 lutego doszło do “bijatyki”. Już następnego dnia z pierwszych stron gazet bił w oczy tytuł, że znany polonijny lekarz został aresztowany za pobicie. Wszystkie polonijne portale internetowe nieudolnie się o tym rozpisywały, a raczej publikowały nieudolnie przetłumaczone teksty z Chicago Tribune czy Chicago Sun-Times. W ciągu kilku godzin cała Polonia wiedziała, że były polityczny kandydat i ceniony lekarz siedzi w “pierdlu” za pobicie. Domysłom, spekulacjom i wersjom wydarzeń nie było końca. Okazało się, że każdy był na balu lub zna kogoś kto na tym balu był i widział na własne oczy co się stało. Poszło o kwiaty! O Jezus! – pomyślałem sobie. Co to musiała być za ikebana, że się chłopy o habazie pobili??? Jako dziennikarz postanowiłem się nie zajmować tą sprawą bo była ona dla mnie, bez względu na to czy prawdziwa czy nie, tzw. „michałkiem”. Czy nie ma ważniejszych rzeczy na świecie niż opisywanie tego jak facet z facetem się pobił? W “Jedynce” czy “Martini” do takich incydentów dochodzi podczas każdej imprezy i to kilkakrotnie, i nikt nie robi z tego afery. Jednak tym razem było inaczej. Dwóch “wysoko postawionych” członków społeczności polskiej w Chicago pobiło się. A po drugie, rozumiem kolegów dziennikarzy, że o tym pisali – mięso to mięso. Ja również jestem mięsożerny, więc teraz ja o tym będę pisał. Różnica będzie jednak ogromna! Będzie tylko jedna wersja wydarzeń, a nie tak jak w przypadku wydarzeń w hotelu kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt! Tutaj dowiesz się co tak naprawdę wydarzyło się w nocy z 5 na 6 lutego 2011 roku obok szatni w eleganckim hotelu Donalda Trumpa. Tutaj dowiesz się co mieli do powiedzenia: powód, oskarżony, świadkowie, prokurator i adwokat oraz sędzia.

Wróćmy zatem do feralnej daty 5 lutego 2011 roku. W hotelu International Trump Hotel and Towers w śródmieściu Chicago został zorganizowany przez Związek Lekarzy Polskich w Chicago coroczny Bal Lekarzy. Impreza trwała od godziny 7 wieczorem. Impreza chyliła się ku końcowi około 12:30 w nocy. Około godziny 1:00 goście zaczęli zmierzać ku szatni. Co się później działo prawie każdy zainteresowany życiem polonijnym wie najlepiej bez względu na to czy tam był, czy nie, czy widział na własne oczy czy tylko „widział” z opowiadań i to najczęściej osób, których na balu nie było. Zatem zbędne jest przytaczanie tutaj wszystkich historii i ich wersji, które nadal krążą.

Skupię się tutaj dokładnie na tym co miało miejsce w środę 25 maja w Sądzie Okręgowym zlokalizowanego przy rogu ulic Belmont i Western w Chicago. Rozprawa sądowa miała rozpocząć się o godzinie 10 rano. W budynku sądowym w poczekali był już oskarżony Victor Foryś, wraz ze swoją małżonką dr Anną Birn-Foryś, która jak się później okazało była również świadkiem w sprawie, przyjaciel dr Roman Marszałek – jako wsparcie moralne oraz świadek wydarzeń w hotelu oraz adwokat George Chepov z kancelarii adwokackiej Chepov & Scott, LLC. Po kilkudzięciu minutach oczekiwania na wejście do sali rozpraw adwokat poinformował swojego klienta, iż rozprawa została przesunięta na około godzinę 14:30.

Po godzinie 14:00 rozpoczęła się rozprawa przed sędzią Anthony’m Calabrese. Na Sali był obecny poszkodowany Zdzisław Subotowicz. Rozpoczęły się zeznania poszkodowanego i zarazem świadka oskarżenia.

Subotowicz z mocną wadą wymowy, z ogromnym zdenerwowaniem i przejęciem odpowiadał na pytania prokuratora korzystając z tłumacza. Następnie adwokat oskarżonego zadawał pytania. Zdenerwowanie Subotowicza sięgnęło zenitu. Na większość pytań nie mógł odpowiedzieć jednoznacznie argumentując to lukami w pamięci. Nie pamiętał w jaki sposób udał na podłogę. Nie pamięta o co się uderzył w głowę upadając. Nie pamiętał kto mu jako pierwszy pośpieszył z pomocą. Jedyne co pamiętał to fakt, że oskarżony chwycił go za klapy marynarki i nim trząsł powodując w efekcie utratę przez niego równowagi u upadek na podłogę. Pamiętał również, iż wypił podczas tego wieczoru dwie lampki wina. Na pytanie adwokata czy on i jego żona konsultowali się i zatrudnili już adwokata, który miałby jego reprezentować w sprawie cywilnej przeciwko doktorowi odpowiedział negatywnie.

Następnie przed sędzią stanęła żona poszkodowanego, Krystyna Subotowicz. Drobna kobieta w starszym wieku z krótkimi, lekko kręconymi włosami i skromnej buzce z krótkimi rękawami i kremowych spodniach. Sprawiała wrażenie osoby spokojnej, rozluźnionej. Również korzystając z pomocy tłumacza odpowiadała na pytania prokuratora. Opowiedziana przez nią historia wydarzeń z początku lutego nieco różniła się od historii opowiedzianej wcześniej przed sądem przez jej męża. Główna różnica polegałą na tym, że Pan Subotowicz nie pamiętał wielu faktów, natomiast Pani Subotowicz wielu faktów nie była pewna. Na większość pytań adwokata odpowiadała „nie jestem do końca pewna”. Jednocześnie większość odpowiedzi na pytania i tak ze strony prokuratora jak i adwokata nie było spójnych: była kilka kroków za mężem podejrzając do szatni w celu odzyskania bukietu kwiatów:

-„Byłam tuż za nim”

- Ile kroków?

- Nie jestem pewna

- 4? 5?

- Nie jestem pewna

- Proszę powiedzieć, czy to była taka odległość jaka dzieli teraz Panią ode mnie? – zapytał adwokat oskarżonego

-Nie jestem pewna.

Na pytanie, czy jej mąż wynajął adwokata by reprezentować go w sprawie ze stopy cywilnej przeciw Forysiowi odpowiedziała pozytywnie. Kto kłamał? Jej mąż czy ona? Okazało się, że to Subotowicz próbował ukryć fakt planowanej sprawy cywilnej. Zatrudniony przez Państwa Subotowicza adwokat, Benjeman L. Nichols, był obecny na sali. Został on jednocześnie poproszony przez sędziego o nie opuszczanie Sali sądowej tak by zapobiec ewentualnej wymianie zdań między nim a poszkodowanym i prawdopodobnie przyszłym klientem.

KONIEC CZĘŚĆI 1

]]> http://ivowidlak.wordpress.com/2011/04/27/dr-victor-forys-new-profession/ Wed, 27 Apr 2011 15:45:17 +0000 Ivo Widlak http://ivowidlak.wordpress.com/2011/04/27/dr-victor-forys-new-profession/ Prominent member of Polish – American community in Chicago, dr Victory Forys, former congressional candidate has a new profession. He is an executive producer of a movie “The Dream Play” written and directed by  Michael Toth.  In addition to producing the movie he plays a “role of a man in a bar”. Dr. Forys also produced upcoming movie “The Choice”.

The movie presents a story of Mark, an actor who moves to Chicago with his dog where he finds work acting in “The Dream Play” by August Strindberg at a local theater. During rehearsals, he develops new friendships and a conflict with the eccentric but demanding director of the play. While trying to master the multiple roles he was cast to play, he recollects a gray rainy day from his past when a chance encounter with a hitchhiker changed the course of his life and his identity. As the rehearsal process drags on, Mark realizes that opening night and payday are far off. Struggling to make ends meet, he answers an ad placed on the theater’s message board by a mysterious young woman. This leads him to participate in a private play that will alter his perspective on acting, theater and his own life. Mark discovers that he is in an ambiguous place where the difference between life and art and what is “real” and what is “make-believe” disappears.

Premiere of the movie will take place at Landmark’s Century Centre Cinema located at 2828 North Clark in Chicago on Tuesday, May 3, 2011 at 6:00 pm as part of  The Midwest Independent Film Festival in Chicago. To purchase tickets in advance please please click here.

Watch the movie trailer: