W latach reżimu Pol Pota w Kambodży (1975-1979), Tuol Sleng było jednym z wielu “Więzień Bezpieczeństwa”. Pełniły rolę “bufora”: podejrzani o szpiegostwo i zdradę rewolucji byli więzieni, bestialsko torturowani a następnie zabijani na tzw. Polach Śmerci. Szacuje się, że więzionych w Tuol Sleng było ok. 17000 osób.
During the Pol Pot Regime in Cambodia (1975-79), Toul Sleng was one of the many “Security Prisons”. They served as a “buffer”: people accused of spying and betrayal were imprisoned, brutally tortured and finally exterminated at the Killing Fields. It is estimated that 1700 people were imprisoned in Toul Sleng.

Tuol Sleng znane było również jako S-21 (Więzienie Bezpieczeństwa Nr 21)/Tuol Sleng known also as S-21 (Security Prison no. 21)

Budynek został otoczony siatką z drutu kolczastego, by uniemożliwić więźniom ucieczkę/The building has been surrounded with the net of the barbed wire, to prevent commiting suicides by the prisoners

Więźniowie przed osadzeniem byli dokładnie ewidencjonowani/ The prisoners before having been imprisoned were precisely listed

Tablica na ścianie wciąż przypomina, że S-21 kiedyś była zwykłą szkołą/The board on the wall still reminds, S-21 used to be the ordinary school

Jedna sala lekcyjna podzielona była na 12-15 cel wielkości 1×2 m/One classroom has been divided to 12-15 cells, 1×2 meters each one

Dziś sale pełne są niekończących się tablic ze zdjęciami skazańców/Today the rooms are full of “neverending” boards with the photos of the victims

Najmniej ważni skazańcy nie mieli cel; tygodniami leżeli w rzędach na gołych posadzkach/The less important prisoners didn’t have their own cells; they were kept in the rows on the bare floor for weeks

Ważni dla reżimu skazańcy przetrzymywani byli w dużych celach z łóźkiem, ponieważ zwykle potrzeba było więcej czasu, żeby zebrać zeznania/The VIP’s were kept in the large cells with the bed — usually it took more time to collect the full testimony

Przez 4 lata działania więzienia nikomu nie udało się uciec/During the 4 years of the prison operation, nobody managed to flee

Ocalało jedynie 12 osób, kiedy wietnamskie wojsko oswobodziło więzienie w 1979 r. (7 z nich na zdjęciu, na zdjęciu obok Pol Pot)/Only 12 people survived, when the Vietnamese troops entered the prison (7 of them at the photograph, at the other one — Pol Pot)

Fotoreportaż z Targów Ślubnych w Hali Orbita.

Co było:
- pokaz tresera zwierząt (nie wiem co to ma wspólnego z tematyką targów )

- pokaz mody ślubnej (więcej zdjęć w osobnym poście - TUTAJ

- występ tańca brzucha – Belly Dance

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Od 6 do 8 Listopada odbywała się w Łódzkiej Palmiarni I OGÓLNOPOLSKA WYSTAWA STORCZYKÓW, której lokalny etap trwał jeszcze do 15ego Listopada. Na ekspozycji można było zobaczyć ponad 350 gatunków i odmian tych pięknych kwiatów przywiezionych do Łodzi przez 14 wystawców z całego kraju. Nad ekspozycją, honorowy patronat objął Prezydent Miasta Łodzi Jerzy Kropiwnicki oraz Marszałek Województwa Łódzkiego Włodzimierz Fisiak. Zapraszam do obejrzenia zdjęć które przygotowałem na potrzeby fotoreportażu dla portalu MMLODZ.pl (orginalny artykuł możecie zobaczyć TUTAJ ).

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Wystawa storczyków | Palmiarnia Łódzka

Kilkanaście fotek tego co było i z tego co powstało na ścianie koło pręgierza na wrocławskim Rynku w ramach wystawy zorganizowanej przez lokalny IPN.

Aż dziw bierze, że ta zmierzła i skostniała organizacja jest w stanie przeznaczyć energię (i środki) na tego typu – jakby nie patrzeć – offowe inicjatywy, a nie tylko na gmeranie w teczkach i wydawanie książek o domniemanej przeszłości agenturalnej polskich vip-ów.

Zagubienie czasoprzestrzenne

Oprócz tych zdjęć miałem jeszcze materiał z samej akcji malowania szablonów, ale gdzieś je posiałem .

Moderatorem i prowodyrem owego odbijania stencil graffiti był powszechnie znany graficiarz-matuzalem Darek Paczkowski. Wbrew pozorom bardzo kontaktowy gość, szczególnie podobało mi się, jak próbował – i to z niezłym skutkiem – znaleźć wspólny język z młodzieżą: dowcipkował, próbował mówić slangiem i być “wporzo”. Jak na faceta “in his middle 40″ (i guess…) wychodziło mu to nad wyraz wiarygodnie.

Artykuł o tym street – happenigu w Gazecie Wrocławskiej

KLIKNIJ NA OBRAZEK:

“The man who can dominate a London dinner-table can dominate the world.”

Oscar Wilde

O fotografowaniu detali słów kilka

(Ten post rozpoczyna cykl miniartykułów na temat fotoślubnego rzemiosła, co wszyscy by chcieli, żeby się ocierało o sztukę ….)

Detal czy makro? Z czym to się je?

Czym dokładnie jest fotoreportaż ślubny do przeczytania TUTAJ(już wkrótce). Dziś zajmę się fotografowaniem detali, zwanym – zupełnie niesłusznie – fotografią MAKRO. Dlaczego niesłusznie?

Odnoszę wrażenie, żę makrofotografia była w historii obrazu  dość wąską dziedziną. Ograniczała się do rejestrowania miniaturowych kompozycji (martwych jak i ożywionych) najczęściej w skali od naturalnej do 10-krotnego powiększenia. By to uzyskać stosuje się różne obiektywy o małej odległości ostrzenia(nawet kilka cm!), a w wypadku użycia obiektywów standardowych fotograficy uciekali się do pomocy pierścieni przechodnich czy tzw. mieszków.  Obecnie – za sprawą boomu fotograficznego – firmy zaczęły stosować określenie Macro w celach marketingowych (sławna ikona tulipanka na pokrętle wyboru trybu fotografowania ) i wszystkie kompozycje, które skupiają się na jakiejś pojedynczej rzeczy nazywane są “makro” mimo, że ani nie jest użyta jakaś specjalna optyka, ani skala odwzorowania  nie uprawnia owej kompozycji do zaklasyfikowania jej jako makro.

Wiele na temat makro do przeczytania w wikipedii

Dążyć do uproszczenia – Macro vs Detal

Ja będę stosował nazwę fotografia makro i fotografia detali naprzemiennie i dla dobra ogólnego uznaję, że to to samo, więc proszę nie czepiać się szczegółów

Detal w klasycznym reportażu

Detal w reportażu – już z czasów stricte dziennikarskich – odgrywał bardzo istotną rolę. Był swego rodzaju uzupełnieniem planu ogólnego miejsca czy wydarzenia. Jeśli reportaż ma miejsce np.: w strefie wojennej i standardowo fotograf ukazuje atmosferę miejsca używając obiektywu szerokokątnego, pokazując  plany ogólne, klimat i plastykę miejsca, to dobrym uzupełnieniem jest też ukazanie np.: zakurzonych wojskowych kamaszy, leżących na podłodze łusek itp. Chyba każdy, kogo oczy otarły się o jakiś fotoreportaż wie, o czym mówię, więc nie ma sensu udowadniać rzeczy oczywistych, ani prawić truizmów

Detal w dniu ślubu

Zasady stosowane przez reportażystów wojennych czy sportowych zostały niejako przeniesione do fotografii ślubnej. Wykorzystanie zdjęć pojedynczego elementu czy detalu stanowi dobrą odskocznię wizualną od szerokich i ogólnych ujęć.

Tajemnica udanego reportażu ślubnego wiąże się nierozerwalnie z prastarą dziennikarską zasadą: od ogółu do szczegółu: Czyli pokazujemy plan ogólny za pomocą szerokątnego obiektywu (np. ogniskowa 18mm), przez ujęcie weższe (ogniskowa 50mm), aż po ujęcia stricte portretowe (np. 85mm). Dodatkowo:  zdjęcia detali , czyli np.: wyposażenia wnętrza, rekwizytów, czy przedmiotów wychwyconych przez czujnego fotografa mogą stanowią świetne uzupełnienie pozostałych kadrów, a finalnie zwiększają walory wizualne dzieła.

Jakie proporcje ujęć wybrać?

Wiele osób zastanawia się, ile ma być zdjęć o planie ogólnym, a ile szczegółowym. Nie ma  złotego środka, a dobry fotograf powinien się nad tym zastanawiać za każdym razem gdy bierze aparat w dłonie. Wejście w świat rutyny oznacza koniec.

Jakie detale dobrać? Przecież wszyscy fotografują obrączki…

To prawda, lecz jest rozwiązanie, a jest nim kreatywność: Wszystko zależy od sytuacji i zastanego wnętrza. Fotograf powinien reagować natychmiastowo, być czujnym i mieć oczy szeroko otwarte  na detale, które są z jakichś względów nietypowe i oryginalne, a dzięki temu na zawsze pozostaną w pamięci Pary Młodej.

Ale uwaga! Nie bądźmy detalistami!

Oczywiście nie należy przesadzać. Nie skupiajcie się wyłącznie na detalach! Bo idea przewodnia zostanie zsatracona, a wymowa reportażu stanie się niejasna. Zdjęcia z reportażu ślubnego muszą być wyważone. Kompozycję fotograficzną powinno się przemyśleć i zaplanować, żeby owych detali nie było zbyt dużo, a one nie przysłonią odbioru całego wydarzenia. Zdjęcie chrzcielnicy czy świecy na ołtarzu, czy nawet felg zabytkowego Caddilaca nie mogą być dominantą, a jedynie przerywnikiem, swoistą graficzną interludą, która ma pomóc w odbiorze i rozumieniu fotoreportażu ślubnego, a nie stanowić jego przeszkodę

A więc do boju!

Fotografia ślubna to trudna – wbrew pozorom – branża. Przede wszystkim trzeba myśleć i świadomi komponować kadry, ale także całą opowieść fotograficzną, by układała się w spójną całość i ciąg przyczynowo-skutkowy, a idealnym tego dopełnieniem jest właśnie fotografia detali.

Dziękuję za uwagę

Jeszcze przez kilka dni czekamy na zespoły uczniowskie. Proponuję w tym czasie przyjrzeć się krótkiemu fotoreportażowi, zamieszczonemu na stronie “Tygodnika Powszechnego“: Medziugorje – targ świętości. (kliknij na zdjęcie).

Medziugorje: targ świętości; fot. Bartek Dobroch, źródło: tygodnik.onet.pl

Obejrzyjcie wspólnie te zdjęcia i spróbujcie odpowiedzieć razem na kilka pytań:

1)  dlaczego jest to fotoreportaż?

2)  o czym chciał Wam opowiedzieć fotoreporter Bartek Dobroch?

3)  na czym skupił się autor? co podkreślał, czego starał się unikać?

Spróbujcie znaleźć własne, niekoniecznie podręcznikowe, odpowiedzi. Gdy tylko otrzymacie możliwość publikowania – dzielcie się swoimi pomysłami! Powodzenia!

TUTAJ trochę innych zdjęć z tego dnia

kliknij na obrazek:

Konferencja – Podmiotowość w polityce

zdjęcia z evetów, fotoreportaż, zdjęcia z imprez integracyjnych, fotografia reklamowa

Mieszkacie w pobliżu Poznania? Interesujecie się fotografią i fotoreportażem? Jeśli w dodatku macie ochotę przyjrzeć się zmianom społecznym, które dokonały się w 1989 roku, to polecamy II Festiwal Fotodokumentu, który odbędzie się w Poznaniu w dniach od 7 do 31 listopada.

Gustav Aulehla, Żołnierze w pociągu koło Ołomuńca,1960; (źródło - profotografia.pl)

Organizatorami są Instytut ProFotografia, oraz Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa.

“W programie listopadowej imprezy, krążącej wokół na trwałe poruszających fenomenów rzeczywistości sprzed roku 1989, a także różnych aspektów zmienionej obyczajowości po roku 1989, znajdzie się:

- międzynarodowa wystawa „Behind Walls” – „Za murami. Europa Wschodnia przed 1989”, konfrontująca nigdy dotąd nie zestawiane ze sobą zdjęcia z krajów byłego Bloku Wschodniego, przygotowana przez holenderskiego kuratora Wima Melisa na Noorderlicht Photofestival 2008.
- specjalnie na Festiwal przygotowana, polska wystawa „DoNosy – Polska 1980-89 oczami czołówki poznańskich dokumentalistów. Relacja z okresu dorastania (do przełomu)” – prace Mariusza Stachowiaka, Janusza Nowackiego, Macieja Kuszeli i Mariusza Foreckiego
- wernisażowy występ poety i barda Grzegorza Tomczaka
- dyskusja na temat przemian społecznych w 1989 r.

Po raz kolejny powołamy także Dzień Fotokastu – pokaz nowej formy prezentacji zdjęć, po zainicjowanej na ubiegłorocznym I Festiwalu Fotodokumentu pierwszej w Polsce szerokiej prezentacji tego gatunku. Tym razem będzie to pokaz międzynarodowy, tematyczny, krążący wokół społeczeństw b. Bloku Wschodniego przed i po 1989 r., m.in. z produkcjami Agencji Magnum, Media Storm i kilkoma produkcjami stworzonymi specjalnie na nasz Festiwal. Wszystkie te wydarzenia mają na celu popularyzację fotografii reporterskiej w Polsce i przywracanie fotoreportażowi rangi artystycznej.”

Szczegółowy program festiwalu znajduje się na stronie organizatora.

Polecamy!

10.10.2009 roku w moje imieniny odbył się Marsz Różowej Wstążki. Hasłem przewodnim imprezy było “my idziemy, rak się cofa”. Tego dnia w znajdującym się na warszawskim Placu Zamkowym Miasteczku Różowej Wstążki można było wykonać badania mammograficzne, USG oraz skonsultować się z lekarzem. Do namiotów, w których przeprowadzano badania ustawiły się długie kolejki. Zbierane były również fundusze na rozwój skutecznej diagnostyki.

Marsz przeszedł od Nowego Światu, przez Krakowskie Przedmieście. Na Placu Zamkowym odbyła się finałowa impreza. Uczestnicy (przyszło sporo panów) marszu ustawili się w kształt różowej wstążki, która została sfotografowana z wieży kościoła św. Anny. Zdjęcie będzie można znaleźć na stronie www.marszrozowejwstazki.wordpress.com

Od soboty przy kluczach noszę różową wstążkę, międzynarodowy symbol walki z rakiem piersi.

Można powiedzieć, że marsz był dla mnie “powtórką” juwenaliowej imprezy (16 maja 2009). Spotkałam tą samą ekipę fotoreporterów (znowu się do siebie promiennie uśmiechaliśmy), tak samo się nabiegałam. Na szczęście tym razem nie padał deszcz i nie przepłaciłam tej imprezy przeziębieniem.

Zapraszam też do zobaczenia mojego fotoreportażu na WP (są tam inne fotki).

Miniony tydzień był też czasem rozczarowań. Znajomy fotograf chyba słabo się postarał i zrobił słabe fotki (nudne takie). A szkoda, bo stać go na dużo więcej!

I ogłoszenie – wszystkie zaległe zlecenia zrobię w tym tygodniu (byłam bardzo zabiegana i miałam nieprzyjemną niespodziankę w zeszłym tygodniu)! Przepraszam! Dzisiaj, albo jutro dostaniecie maile lub płyty :):)

Wszystko się zmienia – mój blog też ,  będzie można więcej poczytać , więcej zobaczyć ale do rzeczy. Przedstawiam jeszcze ciepłe  zdjęcie z  wczoraj ze ślubu a raczej przygotowań Anety która mniej więcej 30 minut później powiedziała sakramentalne tak Sławkowi.

Może zdjęcie nie jest perfekcyjne , może nie jest idealne-  sztuczne do bólu  czy ten uśmiech  dałoby się powtórzyć ?   wyreżyserować ?, ustawić  ?   nie wiem i mnie to nie  interesuje,  nie kreuje rzeczywistości jestem tylko obserwatorem. Staram się łapać chwile w ten wyjątkowy dzień kwiaty uschną ,tort zjedzą goście a sukienkę mole,  zdjęcia pozostaną ….

Myslę że ten post zostanie jeszcze zaktutalizowany a przy okazji pozdrawiam zespół Mejk z którym miałem okazję  spotkać się już po raz drugi i to w zupełnie innych zakątkach naszego województwa ( wcześniej pracowaliśmy razem przy ślubie Kingi i Jacka z którego fotoreportaż można zobaczyć tutaj)

I druga część relacji z wczorajszej gali

Proponuję mały wstęp muzyczny, żeby poczuć klimat:

Jeśli ktoś wszedł już był kilka razy na tym blogu, zauważył pewnie, że layout strony zmienia się częściej, niż przybywa zdjęć. To prawda. Cały czas poszukiwałem złotego środka pomiędzy typowym fotoblogiem “one photo a day” a galerii typu “the Big Picture”, gdzie można zamieszczać dłuższe fotograficzne historie. Po wypróbowaniu kilku dostępnych w WP szablonów byłem załamany: albo typowy blog ze zdjęciem 550 px, albo duże ale pojedyncze zdjęcie. Aż trafiłem na Pressrow. Można zupełnie zrezygnować z panelu bocznego i nic nie zasłania zdjęć! Tak więc młodszy brat serwisu 990 px właśnie powstał – “770 PIXELI”.

Pierwszy fotoreportaż – “Targ rybny w Al-Hodaida”

Towar zbyt długo nie leży w koszu – zwykle sprzedaje się na pniu

Na poranny połów na brzegu już czekają chętni

Sprzedawca “drobnicy”

Prawdziwy targ rozpoczyna się, kiedy na halę trafiają rekiny

Powodzeniem cieszą się również małe sztuki

Prawdziwym przysmakiem są płetwy rekina

Płetwy rekinów złowionych w Morzu Czerwonym trafiają na stoły Japończyków

Reszta ciała ryby mielona jest na mączkę

Sphyrna zygaena — rekin młot

Odpoczynek po połowie

Odpoczynek po połowie

Produkcja lodu do przechowywania ryb