Spòkójnô, wëcëszającô, ùspòkòjiwnô, czarzącô – tak mòże rzec ò piesniach nieżëjącégò ju hawajsczégò spiéwaka Israela Kamakawiwo’ole. Chòc żëcé nie bëło dlô niégò lëtczé, béł nadzwëkòwim òptimistą a jegò dokazë do dzysô są chãtno czëté czë, dzãka m.jin. jinternetowi, òbzéróné mést na całim swiece.

Na nen czas nôzymkù bédëjã Dzes nad tãczą z bëlnym dodôwkã jaczim na gwës je wersëja Izégò Jaczi snôżi je nen swiat (What a wonderfull world).

Dzes nad tãczą
tam wesok
je zemia, ò jaczi móm czëté
czedës w żużonce

Dzes nad tãczą
niebò je mòdré
a sniénia ò jaczich mòżesz le snic
tam mògą sã zjiscëc

Dzes nad tãczą
mòdré ptaczi lôtają
A czej òne mògą przelecec
To dlôcze ni mògã jô?

Nie dóm wiarë żelë mie chtos rzecze, że czëje le “ambitną” mùzykã, czë “jak punkrocka to punkrocka” Jô téż czasã lëdóm wiesołe frantówczi (jo, jo, téż “Cyndã” czë “Kaszëbsczé Nótë” ), a że za wiele slédnym czasã gòdowëch piesniów tej chcemë le sobie ùczëc sztëczk ò lôtającym hòlandczikù a jegò czekawich przigòdach.

Zëmna Jolka, przeproszajã, nie dlô mie
Czedë ją jô pòprosëł do tanga
To sã zarôzkù zrobił hëc
Sztëre noce dérała balanga!