Το πρόβλημα των εργαζόμενων με το πρόγραμμα STAGE στο Δημόσιο είναι πολυσύνθετο, αλλά ζητεί μια δίκαιη λύση.

Σε αυτή την λύση θα επιχειρήσω να συμβάλλω με την πρότασή μου.

Α. Πρώτα από όλα θα πρέπει να επισημανθεί ότι η κατάργηση των προγραμμάτων STAGE, των προγραμμάτων της αθλιότητας, της εξάρτησης, της ομηρίας και της δουλείας, είναι μια απόλυτα ορθή και γενναία απόφαση της κυβέρνησης. Να καταργηθούν και να μην επανέλθουν ποτέ τα Stage και αντίστοιχοι «θεσμοί», σύγχρονης εργασιακής δουλείας.

Όμως παρά την κατάργησή των Stage, το πρόβλημα παραμένει, είναι πρόβλημα ουσίας, πρόβλημα κοινωνικό, που αφορά χιλιάδες νέους ανθρώπους, είτε αυτοί εργάστηκαν με το πρόγραμμα Stage, είτε όχι.

Β.     Ας ξεκαθαρίσουμε όμως τα πράγματα για το πρόγραμμα STAGE και όσους εργάστηκαν με αυτό, χωρίς να αποκρύπτουμε, να σκεπάζουμε ή να «στρογγυλεύουμε» τις αλήθειες με λέξεις.

Ποιες είναι οι αλήθειες:

1. Το πρόγραμμα Stage, αποτέλεσε ένα πρόγραμμα σύγχρονης δουλείας και όχι πρόγραμμα μαθησιακής πρακτικής εξάσκησης. Οι εργαζόμενοι με το Stage, εργάζονταν καλύπτοντας μόνιμες οργανικές ανάγκες του Δημοσίου, ως κανονικοί δημόσιοι υπάλληλοι, με αστεία, δουλική αμοιβή και χωρίς καν ασφάλιση.

2. Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι με το πρόγραμμα Stage, γνώριζαν εκ των προτέρων τις συνθήκες και τους όρους εργασίας και, κυρίως, η επιλογή τους στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, έγινε με κομματικά κριτήρια και με βάση κομματικές γνωριμίες. «Ρουσφέτια» ήταν τα Stage και να μην κρυβόμαστε από την αλήθεια.

Γ. Όλα αυτά δεν θα αποτελούσαν τόσο μεγάλο ουσιαστικό πρόβλημα, εάν απέναντι στους “Stagers”, στους εργαζόμενους  με το πρόγραμμα Stage, δεν υπήρχε μια στρατιά χιλιάδων νέων, η «γενιά των 700 Ευρώ» που, είτε δεν είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη», είτε από καθαρή περιφάνεια και με απόλυτη τήρηση της νομιμότητας και της αξιοκρατίας δεν θέλησαν να μπουν από τα κομματικά παράθυρα στα προγράμματα Stage, αλλά αγωνιζόντουσαν είτε στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, είτε αλλού, να βρουν εργασία.

Αυτούς δεν μπορούμε να τους αδικήσουμε απέναντι σε όσους εργάστηκαν με το Stage, πριμοδοτώντας τους τελευταίους με «μόρια» στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ.  

Θα ήταν λοιπόν ένα ακόμα έγκλημα, ένα ακόμα ανοσιούργημα,  να πριμοδοτηθούν οι εργασθέντες με το Stage, έναντι των υπόλοιπων νέων.  

Δ.     Η λύση φαντάζει δύσκολη και το πρόβλημα μοιάζει αδιέξοδο, όμως υπάρχουν λύσεις που αποδίδουν δικαιοσύνη και συνθέτουν την «χρυσή τομή».

Η μία λύση είναι να μην μετρήσει καθόλου η εργασιακή εμπειρία, ούτε το Stage, ούτε τίποτε άλλο, στους διαγωνισμούς του Α.Σ.Ε.Π.  Σολομώντεια, απλή και δίκαιη. Η λύση όμως αυτή αδικεί όσους προσπάθησαν, όσους εργάστηκαν έναντι όσων παρέμεναν αδρανείς άνεργοι.

Η άλλη λύση, (η προτιμότερη, ορθότερη και δικαιότερη) κατά την γνώμη μου, είναι να μετρήσει ίσα και χωρίς καμία ειδική εύνοια ή πριμοδότηση, η προϋπηρεσία των υποψηφίων για το Δημόσιο, είτε πρόκειται για Stage είτε για εργασία εκτός Stage, ακόμα και σε άσχετο εργασιακό αντικείμενο (γιατί χιλιάδες νέοι αναγκάζονται να εργαστούν και σε άλλο αντικείμενο από αυτό της ειδίκευσής τους για να επιβιώσουν).

Με τον τρόπο αυτό, ούτε οι “Stagers” θα αδικηθούν, αλλά ούτε και τα παιδιά εκείνα, που παρά τις αντιξοότητες δεν επισκέφτηκαν το κομματικό γραφείο, αλλά προσπάθησαν με την αξία τους να εργαστούν σε οποιαδήποτε εργασία, για να επιβιώσουν.

Αυτή την γενιά, την γενιά των «700 Ευρώ» δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε και να την θέσουμε στην γωνία, αλλά θα πρέπει να στηρίξουμε την ανάγκη της και να επιβραβεύσουμε το θάρρος της, την εργατικότητα και τη νομιμότητά της (για να αποτελέσει και παράδειγμα για το μέλλον, ακόμα και για όσους χρησιμοποιούν μη νόμιμα μέσα για να εξεύρουν εργασία στο Δημόσιο).

Θα πρότεινα, μάλιστα, τελειώνοντας την πρότασή μου και επειδή ο ιδιωτικός τομέας είναι άγριος και ζοφερός,  για τους υποψήφιους αυτής της κατηγορίας (G700) να αναγνωριστεί ως πλασματικός χρόνος εργασίας, ο χρόνος κατά τον οποίο λάμβαναν επίδομα ανεργίας και οι 9 μήνες εργασίας να λογιστούν ως ολόκληρο έτος. Αυτό ισορροπεί το προνόμιο των «Stagers», οι οποίοι με τις γνωστές ανανεώσεις συμβάσεων εργάζονταν διαρκώς. (Αλλωστε οι φτωχότερες οικογένειες δεν μπορούσαν να στηρίξουν ένα νέο για να εργάζεται με τον μισθό του Stage …).

Αυτή είναι η πρότασή μου και θαρρώ ότι είναι η δικαιότερη δυνατή λύση για όλους.

I’m sure by now many of you have heard of the relatively new company ARK Design. They have hit the market hard with 3 cutting edge electronics systems, a full Aero Kit, a clutch kit with optional lightweight flywheel and are neck deep in R&D for more upcoming parts. I present to you the ARK Design MFD (Multi Function Dash), Advanced Boost Controller, Rev Shift Timer and the G700 Twin Plate Clutch Kit!

Be sure to check out our post about ARK on Evoxforums where we give you all the information you need to know on all of these products including benefits, ‘from the company’ explanations and detailed pictures!

Also if you’re a member on evoxforums.com feel free to post comments!

Εκλογές λοιπόν σε ένα μήνα.Ε και? Λυπάμε μόνο αυτούς που ακόμα βλέπουν τηλεόραση…Πραγματικά,θα σαπίσει το μυαλό τους…

Πάντως η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν η δηλωση του ξάδερφου…Περιμενε κανεις να ακούσει τέτοια πράγματα απο τον Λιάπη?Όχι πείτε μου…

Όποτε λοιπον σε ένα μήνα αλλαζουμε χρώμα,ή αλλάζουμε χώρα.Αυτές ειναι οι επιλογες μας αναγνωστη μου,δεν υπαρχει μεση οδός.

Στην καθημερινοτητα μας δεν προκειται να αλλάξει απολυτως τιποτα και το ξέρουν και οι πέτρες αυτό.Δεν αξίζει ούτε να ασχολείσαι πλέον.

Δηλώσαν πλείστοι ευήθεις, φερέλπιδες και σπουδαγμένοι «νέοι» την αγανάκτησίν των και την απέχθειαν προς την χώραν τούτην την οπισθοδρομούσαν και άτεγκτον, την γεροντοκρατούμενον και διαφθαρμένην, την γιομάτην ελλειπείς υπαλληλίσκους χρηματιζομένους κι ανεκπαιδεύτους «μπάτσους» φονικούς, εργοδότας βιτριόλιους και ρατσιστάς εργαζομένους, την χώραν την πλήρη αγραμμάτων κι ανεγκεφάλων, την κατοικουμένη από καταστρέφοντας το δομημένον και κατακαίοντας το δασώδες – ώστε κι εκείνο να δομήσωσι – περιβάλλον, την χειμαζομένην εκ κομπιναδόρων καταρτιζόμενων του ΟΑΕΔ και κρατικοδίαιτων οδοκλειόντων αγροτών.

Έκραξον οι υπαμοιβόμενοι νιοι και νιες. Έκλαυσαν τας σπουδάς αυτών, τους μόχθους των φροντιστηρίων και των βασανιστικών εξεταστικών. Δάκρυσαν επί μεταπτυχιακών τίτλων κι αφθόνων τεκμηριώσεων της γνώσης των. Επί των επτακοσίων των ευρών ουρλιάξαν κι επί του δυσπροσίτου εργασιακού παραδείσου των ονείρων των – του Δημοσίου του ΜηΠτωχαίνοντοςΠοτές κατά τας γονικάς ρήσεις τες συνοδεύουσες λεκτικούς οργασμούς περί της μοναδικότητος των απογόνων.

Κι οι απόγονοι, λοιπόν, έκραξαν. Έκλαυσαν. Δάκρυσαν. Ουρλιάξαν. Κι εισακούσθησαν!!! Αδικημένοι φιγουράρισαν στα πορτραίτα των Γενεών, με τα θλιμμένα των μούτρα να γιομίζουν ενοχάς τους αδικούντες!

Κι εκείνην την ωραίαν ηλιόφωτον Κυριακή, άλλος εις γάμον πήγεν, άλλος εις τριήμερον αναψυχήν, άλλος μετά φίλων εις φρεντοτσίνους παραλίας, άλλος εσκέφθη τας επιλογάς αυτού κι ούτε ένας δεν του έκαμνε (ως την πριγκηπέσσαν που ουδέναν μνηστήραν ήβρεν άξιον της μούνας της κι εν τέλει της δώκανε τον βρωμερόν ζητιάνον), άλλος ουδέν εσκέφθη καν μα ήξευρε – σοφά – πως ούλοι ίδιοι είναι…

Τούτοι οι φωνασκούντες γερονεανίες των δεκαοκτώ ως τριαντακάμποσο απήλαυσαν την Κυριακήν ετούτην, ως οφείλει να απολαμβάνει κανείς το δώρον των πατρικών αγώνων και την εορτήν των πατρικών επιλογών. Αφήκαν τους εορτάζοντας να επιλέξωσι αντ’ αυτών… Άλλωστε οι μπαμπάδες κι οι μαμάδες ξεύρουν να διαλέγωσι καλώς.

Η Δημοκρατία, φαίνεσθαι – κι εκτός των άλλων – είν’ πολίτευμα χειρωνακτικόν. Άλλως δεν ερμηνεύεται η αποχή των «νέων».

Sony Ericsson G700 Preview

Por Michell Bak, 2 de Julho de 2008.

A Sony Ericsson G700 Sony Ericsson é mais barata do telefone inteligente, até à data, e provavelmente também o último telemóvel Sony Ericsson para ser UIQ fazendo uso da interface de utilizador. Não é necessariamente a ser comercializado como um telefone inteligente, mas sim ser uma característica inteligente telefone.

O G700 vem em uma cor Silk Bronze variante que realmente parece um lote inteiro classier na vida real do que nas fotos, bem como uma variante Mineral Gray para o G700 Business Edition. Vai ficar ainda mais interessante quando a Sandy Brown variante, bem como o azul fica liberada.

Comparando o G700 para o G900, o G700 é claramente a melhor concebido telefone. Embora a cor tema pode não ser o melhor, eu realmente fazer toda a forma como fator e sentir do telefone. Especialmente a texturizados voltar sente realmente bom. Os materiais sinto realmente agradável, e ainda que é de plástico, não sinto mais barato, de qualquer maneira.

É um pouco difícil de remover a tampa da bateria, mas não deve ser muito de um problema, uma vez que você tem o jeito. Retirar a tampa revela o – você adivinhou-lo – bateria. É um standard BST-33 Bateria (950 mAh), e comparado com o G900, o G700 é realmente um pouco melhor em continuar vivo. A bateria pode durar até quatro dias de utilização média, ou bem mais de dez dias de quase nenhum uso.

Também presentes na traseira é de 3 mega-pixel câmera e seus dois flash LED. Eles são muito poderosos, e utilizáveis como tochas se você precisar dele.

O G700 é realmente uma luz telefone inteligente, e é perceptível quando segurá-lo na sua palma. Ele pesa apenas 99 gramas, e sua elegante corpo torna ainda sinto leve. O funcionário medições são 106 x 49 x 13 milímetros – que é um pequeno telefone inteligente á la mainstream!

O teclado é bastante confortável de usar, embora o soft chaves e o D-pad provavelmente poderia ser um pouco melhor. Ele se sente um pouco constrangido em conjunto, e eu gostaria que fosse apenas um melhor feedback tátil. É, no entanto, que a Sony Ericsson fez grande ponha física suave teclas de um presente, pois ele é muito mais fácil de usar do que apenas no ecrã suave teclas de G900.

O grande ecrã táctil 2,4 polegadas na parte da frente é uma grande melhoria em termos de cor, reprodução e brilho em relação aos anteriores telefones inteligentes. Parece muito melhor, e muitos são enganados em pensar que não é um ecrã táctil – simplesmente porque ela não se parece com um. Muitos dirão que o tamanho do ecrã não é suficientemente grande. O meu veredicto … tentar. Ele provavelmente não foi grande o suficiente tinha o G700 foi baseado no antigo UIQ 3 interface, mas a um novo foi melhorado, tornando mais fácil a utilização em ecrãs pequenos e sem o uso de estilete entrada.

Uma boa Interface usuário

Sony Ericsson tem melhorado a interface de usuário da plataforma UIQ 3 em ambos os G700 e G900. Foi tanto graficamente melhorada, bem como sobre o reforço mais funcional lado das coisas. A interface é em geral bastante fácil de usar, e não vai demorar muito tempo para descobrir como tudo funciona. Também é bastante personalizável, e, sobretudo, o modo painéis podem ser personalizados e utilizados para qualquer efeito que possa ter.

A interface de usuário é geralmente bastante rápida, mas longe de ser tão rápido quanto menos avançada funcionalidade telefones. É que ajuda um pouco, porém, se você desligar o menu transições.

Lots of nice aplicações vêm pré-instalados no G700, sendo que é baseado em UIQ, haverá muito mais por aí a comprar, baixar e instalar. Algumas das aplicações pré-instaladas são notas, agenda, gerenciador de arquivos avançada, Conversor, Tocha, Quickoffice 4 (criar e editar arquivos Excel, PowerPoint e Word documentos com bastante avançado formatação opções disponíveis) e Pdf +, para visualizar documentos em PDF.

O G700 vem com dois jogos – Sudoku, assim como The Sims 2. Ambos os jogos são, infelizmente, jogos Java, e que teria sido melhor ter dois jogos Symbian, uma vez que estas sejam mais rápidas e geralmente parece melhor. Ambos os jogos são bastante decente, embora, eo jogo Sudoku em particular pode ser facilmente jogado por horas. The Sims 2, por outro lado não é exatamente um jogo completo – você terá que completar dentro de duas horas ou mais.

Nada mau em multimédia!

O PSP-Media inspirado aplicação também podem ser encontrados no G700. Isto é onde você pode as suas fotografias, músicas e vídeos, tudo muito bem organizado. O olhar da mídia aplicação é muito bonito, e é difícil não ficar impressionado. It’s finger-friendly, e não há nenhuma necessidade para litterally o estilete aqui. É rápido e fácil de navegar através dos menus, embora não ter muito tempo para navegar fotos em tamanho maior. Esperemos que esta pode ser fixa ou, pelo menos, melhorado no futuro, atualizações de firmware. Na foto telespectador terá algumas características agradáveis disponíveis, tais como o slide shows, completamente carregado com música para diferentes humor, transições e efeitos arrefecer. A música é realmente agradável, e o telefone proporciona uma boa qualidade de áudio. Você pode usar o auricular empacotados com o leitor de música, um auricular Bluetooth A2DP activado ou simplesmente utilizar apenas o alto-falante, que é um dos mais alto da Sony Ericsson ainda.

A câmara é de 3 mega pixel fixo enfoque câmera. Veja onde fica melhor, embora – G700 realmente o software torna possível fazer algo close-up fotos sem obter fotos borradas. Pode parecer estranho, mas isso é como ele funciona.

A interface para máquina fotográfica é realmente fácil de usar, e duplica o grande ecrã como uma excelente mira. É claro que a Sony Ericsson queria ser a interface limpa e fácil de usar – e é um trabalho bem feito. Pressionando os pequenos ajustes ícone no canto inferior direito, você terá um menu em voar a partir da direita, com as mais comumente utilizadas definições. Tudo é apresentado com grandes ícones e você pode facilmente deixar de fora a caneta. Se você quiser mais configurações avançadas, você simplesmente pressionar o ícone configurações novamente, e elas serão exibidas. Simples e fácil. Você pode alternar entre a câmera eo modo de vídeo usando o D-pad, assim como ir para o modo de visualização utilizando o D-pad. Isso permite o acesso rápido a seus últimos tiros.

Vamos para o negócio real – como é que ela realizou? É uma medida atirador, mas que está tão longe como eu ir com um presente. A reprodução da cor é geralmente bastante boa eo nível de detalhes nas fotos também é muito bom, mas o principal problema é o ruído em imagens da câmera. A quantidade de ruído é geralmente um pouco alto demais, e às vezes é ainda visível em boas condições de iluminação.
Abaixo você encontrará uma câmera poucas amostras. Evidentemente, esses não são soberbas e um pouco embaçada, mas estou em parte a culpa para que, com um conjunto de tremer as mãos.

Vídeos são gravados no formato 3GP (codec H.263), em resolução QVGA (320 x 240 pixels) a 15 frames por segundo. O vídeo taxa de bits é a 400 Kbps em fechamento, mas a qualidade está longe de ser excelente, devido ao codec H.263. Na minha opinião, o vídeo deve ter sido atualizado há muito tempo sobre a Sony Ericsson dispositivos para manter-se com um punhado de fabricantes concorrentes. Você pode baixar um vídeo amostra por direito clicando aqui e salvar o arquivo, ou reproduzir o vídeo abaixo.

Conclusão

A Sony Ericsson G700 é um dispositivo interessante bastante agradável, e definitivamente uma das melhores ofertas da Sony Ericsson. É fácil de usar, se sente muito bem na sua mão e sua característica ajustada seria satisfazendo para a maioria. Além disso, o preço é muito competitivo definido, e você realmente estar recebendo um lote de seu dinheiro. Neste momento, o preço sobre o G700 diz £ 240, mas posso ver facilmente esta a descer um pouco dentro de poucos meses.

O G700 é um telefone 3G, infelizmente, com suporte para redes UMTS só – isto significa que você está limitado às velocidades de download de até 384 Kbps um teórico. Suporta USB 2.0 rápidas transferências de arquivos (cerca de 2-3 megabytes por segundo) e Bluetooth (2.0) transferências até 75 kilobytes por segundo (KB / s). Esta é ligeiramente mais rápida do que a de G900.

Eu gosto muito dos menus do G700, eo fato de que ele é realmente fácil de usar. A concepção e de sentir o microtelefone é outra coisa que definitivamente vai ganhar alguns clientes. As aplicações pré-instaladas estão realmente agradável, e os Meios de Comunicação Social é uma aplicação de G700’s enormes vantagens. A câmara também parece bastante bom, apesar de sua falta de foco automático.

O G700 faltam algumas outras características bem como – o mais importante são EDGE / HSDPA e W-LAN. Especialmente W-LAN teria sido legal, considerando-se o built-in web browser no G700 é muito boa. Teria gostado de ver mais algumas bundled acessórios – um pode ser um cartão de memória.

Você pode encontrar a nossa unboxing do Sony Ericsson G700 aqui, bem como verificar a nossa galeria dele aqui.
Se você achar que está faltando para fora em algo, você pode verificar a nossa grande revisão da Sony Ericsson G900, que é muito semelhante ao G700.

[Revisão baseado no firmware R6H815]

Nota:Fonte do blog USEB; texto e crítica adaptado para USEBR

Που την είδατε ρε παιδιά τη γενιά των 700 ευρώ?

Μου λέτε κι εμένα?Πόσοι νέοι δουλεύουν σα τα σκυλιά και παίρνουν 700 ευρώ ??!?!?!?!?!!?

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΑ και θα πρεπε να ντρέπονται αυτοί 300+ που κονομάνε αβέρτα στα  ενώ οι νέοι δε μπορούν να συντηρήσουν τον εαυτό τους μόνοι τους.

Άντε γιατί το βαρέθηκα αυτό με τα 700€

Της Ελλάδος βουτυρόπαιδα…  Σκασμός, ρε!

Σουτ, ρε!  Νεολαία των ζόμπι!

Ο αγών σας άφησε, πάλι, πίσω του καμμένη γη.  Και αυτό έγκλημα είναι, ρε!  Γι’ αυτό το έγκλημα ποιος θα πάει φυλακή, ρε;

Κανένας!  Διότι, οι αντιεξουσιαστές, ως γνωστόν και ως επί το πλείστον, απ’ τα βόρεια προάστια κατεβαίνουν στον αγώνα.  Υπό την προστασία των υψηλά ιστάμενων μπαμπάδων τους.  Ε, χωρίς τις πλάτες του μπαμπά δεν κάνεις επανάσταση, διότι τρως φυλακή.  Με τον μπαμπά όμως – που συχνά τυχαίνει να ‘ταν και υπουργός – πέφτει ένα τηλεφώνημα και πίσω στην αγαπημένη του καφετέρια ο μαλακοκαύλης αντιεξουσιστής.  Για να πάρει καύσιμα.  Για να αναλύσει τις εμπειρίες της προηγούμενης φάσης του αγώνα, ο αγωνιστής του φραπέ και του ρακόμελου.  Ο εραστής της μαλακίας.

Σκασμός, ρε, αναίσθητοι!  Αμόρφωτοι αυνανιστές που δεν καταλαβαίνετε το Α της   Αναρχίας!  Καθυστερημένοι!  Ανάπηροι!  Επικίνδυνοι βλάκες!

Σκασμός, ρε, ανίκανοι!  Που μόνο όταν σπάζετε και λεηλατείτε νιώθετε άνθρωποι.  Μόνο τότε σας σηκώνεται.  Μα και που σας σηκώνεται, στην παλάμη σας μένει.

Σκασμός, ρε, εγωιστικά τομάρια που μόνοι σας δεν κερδίσατε και ούτε ποτέ θα κερδίσετε τίποτα στη ζωή.  Εικόνα των απατεώνων που σας γέννησαν είστε, ρε!  Είναι να μη χαίρεστε τον εαυτό σας;  Χέστες γεννηθήκατε, χέστες θα πεθάνετε.  Ζωή χεσμένη σας χάρισαν.  Μόνο σε αγέλη είστε κάποιοι.  Είναι να μην είστε υπερήφανοι για τον εαυτό σας;

Σουτ!  Ληστές!  Σας πήραν οι κάμερες τις προάλλες που κλέβατε τα κομπιούτερ απ’ το Πλαίσιο και τις τσάντες απ’ την Ερμού.  Αυτή είναι η επανάστασή σας!  Αυτός είναι ο αγώνας σας!  Κλέφτες!

Μέχρι που πήγατε να κάψετε και την Εθνική Βιβλιοθήκη.  Την Εθνική Βιβλιοθήκη, ρε, ζώα!

Βέβαια, για αγράμματα λυσσασμένα κτήνη σαν και σας, αυτές οι λέξεις δε σημαίνουν απολύτως  τίποτα!  Πατήσατε ποτέ στην Εθνική Βιβλιοθήκη;  Πρόκειται να πατήσετε;  Όχι βέβαια.  Εσείς θα περάσετε απ’ έξω, θα ρίξετε πέντε-έξι μολότοφ.  Για να κάνετε πλάτες στους συνεργάτες σας που θα κλέβουν στα γύρω μαγαζιά!  Έχει και τα τυχερά της η επανάσταση!  (Πάντα είχε.  Ρωτήστε τους Ελβετούς τραπεζίτες.)

Όταν πρέπει να δημιουργήσετε, όταν πρέπει να μάθετε κάτι… οι τελευταίοι των τελευταίων είστε.  Τίποτα δεν ξέρετε, ρε!  Ακόμα πιο λίγα μπορείτε!  Κλαίγεστε όμως που κανένας δε σας δίνει παραπάνω από 700 € το μήνα.

Με τις γνώσεις και τις ικανότητες στη τεμπελιά που σας χαρακτηρίζουν… είναι τρελός όποιος σας πληρώνει παραπάνω από 50 € το μήνα.

Διότι, έχετε υπόψη (τρόπος του λέγειν: κρετίνοι τι μπορούν να έχουν υπόψη;) ότι η ρίψη καδρονιών και μολότοφ καθώς και η αποστολή SMS δεν είναι εργασία και γι’ αυτό, ξέρετε, δε μισθοδοτούνται.

Σε όλα τα φυσιολογικά κράτη… αυτά που κάνετε εσείς είναι ποινικά αδικήματα, ρε ζώα!

Γι’ αυτό σουτ!

Καλά είστε στο φτωχό το Γκραικυλιστάν.  Σήμερα με  τον Καραμανλή και τον Παυλόπουλο, αύριο με τον Παπανδρέου και το Βενιζέλο.

Και να ακούτε την Παπαρήγα, τον Αλαβάνο και τέτοιους, ρε!  Να μη διαβάζετε στο σχολείο.  Να μη μάθετε τίποτα στη ζωή σας.  Να μην ενδιαφερθείτε ποτέ σοβαρά για κάτι.  Να μην έχετε περιέργεια.  Να μην αμφισβητείτε τις προθέσεις τους.  Μόνο να αγωνίζεστε ρε!  Με τα μολότοφ, τα καδρόνια και τα συνθήματα του ‘40.  Ο Εμφύλιος δεν τελείωσε ακόμα.  Ο Άρης πέθανε, η Κανέλλη και ο Τσίπρας ζουν.

Και στο τέλος μια συμβουλή, ρε απατεωνοπαίδια.  Μόνο για σας!  Έτσι επειδή σας συμπαθώ, ρε μαυραγοριτοπαίδια.

Κάντε ένα ντου στην Ακρόπολη.  Σήμερα κιόλας, ρε βαρβαρογενιά.

Πρώτον διότι την αφήσατε απείραχτη και υπάρχει πολύ καδρόνι εκεί πάνω.

Δεύτερο και σημαντικότερο – μόνο όταν την καταστρέψετε και αυτήν θα μπορέσετε να πείτε ότι κερδίσατε τον πόλεμο κατά της Ελλάδας.

Visa fullstor bild/Ladda hem @ dA

Mitt första mobiltema till min smartphone SE G900. Det ska även fungera bra till:

* P1i
* G700
* M600
* W950
* W960i
* QW960

Om du vet att det passar till någon mer modell får du gärna skicka en kommentar.

Det är fortfarande lite finputsning kvar på temat innan det är helt klart, men det är redan nu användbart. Hittils har jag lagt ner ca 6 timmar på det.

Στο διαδίκτυο γενικότερα μπορεί να συναντήσει κανείς μεγάλη ποικιλία κειμένων… από σκουπίδια… μέχρι πραγματικά αξιόλογα κείμενα… Γενικά πολύ συχνά συναντά κανείς κείμενα τα οποία παρόλο που μπορεί να διαφωνεί… δεν θεωρεί ότι αξίζει να χάσει τον χρόνο του να ασχοληθεί…. και άλλα που απλώς σχολιάζει… για διάφορους λόγους. Στην τελευταία κατηγορία από τις 3 ανήκει το άρθρο που διάβασα πρόσφατα. Δεν επιθυμώ να κάνω προσωπική επίθεση σε αυτό το ποστ μου σε κάποιον… αλλά η θέση της με οδηγεί(και με προβληματίζει αρκετά για να πω την αλήθεια) να απαντήσω σε αυτά που λέει… πόσο μάλλον όταν ένα τέτοιο κείμενο προέρχεται από κάποια που έχει σχέση με την κοινωνιολογία…

Ένα από τα κείμενα που βρήκα ήταν της κ.Άννα Τριανταφυλλίδου το άρθρο Η «γενιά των 700 Ευρώ» και το ελληνικό Πανεπιστήμιο.

Ας αρχίσουμε βλέποντας τις υποθέσεις που κάνει (έστω και άτυπες)

“Η λεγόμενη γενιά των 700 Ευρώ είναι απόφοιτοι Πανεπιστημίου, ορισμένοι είναι κάτοχοι και μεταπτυχιακού τίτλου και συνήθως ηλικίας 23 ως 35 ετών.“

Καταρχάς αυτός ο ορισμός της γενιάς των 700 ευρώ είναι πολύ πλασματικός αλλά και πολύ ελλιπής γιατί απλούστατα με αυτό τον ορισμό βγάζει απέξω μεγάλο μέρος του πληθυσμού που δεν έχει κάποιο πτυχίο. Οπότε ξεκινάμε την συζήτηση με άμεσο συμπέρασμα ότι μόνο οι κάτοχοι πτυχίων έχουν αυτούς τους χαμηλούς μισθούς ή υποθέτοντας (σιωπηλά) ότι το πρόβλημα δεν είναι οι υπόλοιποι που παίρνουν χαμηλούς μισθούς και δεν έχουν κάποιο πτυχίο (ή είναι εκτός ηλικιακών ορίων… κτλ) Με άλλα λόγια… από την στιγμή που η πρώτη περίπτωση δεν ισχύει ξεκάθαρα. Δηλαδή δεν είναι μόνο οι κάτοχοι πτυχίου αυτοί που αμείβονται με ένα χαμηλό μισθό της τάξης των 700 ευρώ. Αφού δεν μιλάμε λοιπόν για την πρώτη περίπτωση υποθέτουμε… ότι το ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πτυχίο και παίρνουν 700 ευρώ μας είναι αδιάφορο… ή τουλάχιστον καλά κάνουν και παίρνουν αυτόν τον χαμηλό μισθό…

Φυσικά αυτή η επιλογή του ορισμού δεν είναι καθόλου τυχαία… αντιθέτως… είναι αναπόφευκτα πολιτικά κατευθυνόμενη… Δηλαδή αποφεύγει συνειδητά να βάλει σαν μέρος του προβλήματος ένα μέρος του πληθυσμού που αδυνατεί να εκπληρώσει τις ανάγκες του. Στηρίζεται δηλαδή στο ερώτημα… κατά πόσο μια κοινωνία θα πρέπει να φροντίζει για την ικανοποίηση όλων των αναγκών των ατόμων που την απαρτίζουν. Αυτό ως προς την βάση την συζήτησης που θέτει.

Λογικό λοιπόν είναι από την στιγμή που δεν θεωρεί σαν σοβαρό ζήτημα(ανέφικτο ή αδιάφορο) την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού να θεωρεί και παράλογες τις παρακάτω απαιτήσεις

“Ζητείται δηλαδή εργασία, 8ωρη, στο αντικείμενο που σπούδασαν, αορίστου χρόνου, που να εξασφαλίζει αποδοχές τέτοιες που να επιτρέπουν στο νέο η τη νέα να πληρώσει νοίκι, λογαριασμούς, να συντηρήσει μηχανάκι ή αυτοκίνητο, να αγοράσει με άνεση ρούχα, παπούτσια, να πάει διακοπές, να βγει για καφέ, φαγητό, ποτό και στο τέλος του μήνα να βάλει και κάτι στην άκρη.“

Το ερώτημα μου λοιπόν είναι ποια από τις παραπάνω ανάγκες… θεωρεί είδος πολυτελείας… ή έστω περιττή… (άντε το αμάξι ή το μηχανάκι) αλλά εγώ από όλα αυτά που βλέπω παραπάνω αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι όλες τους αποτελούν ανάγκες ή τουλάχιστον εκφράσεις αναγκών του ανθρώπου. Γιατί λοιπόν κάποιος να θεωρείται παράλογο αν διαμαρτύρεται όταν δουλεύει… και παρόλο που δουλεύει… να μην μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες του? Αντιθέτως… αν κάτι είναι παράλογο είναι η αποδοχή της σημερινής κατάστασης…

Βέβαια σαν ζήτημα δικαιολόγηση των “παράλογων” απαιτήσεων… φέρνει σαν παράδειγμα την δικιά της γενια. Που για να πω την αλήθεια με εκπλήσσει…

“Αναρωτιέμαι λοιπόν ποια προηγούμενη γενιά (η δική μου σίγουρα όχι) εξασφάλιζε μέσα στην πρώτη πενταετία ή και δεκαετία επαγγελματικής σταδιοδρομίας της όλα αυτά!!! Από όσο θυμάμαι πέρασαν 10 χρόνια πλήρους απασχόλησης κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών μου και μετά την ολοκλήρωση τους για να εξασφαλίσω στον εαυτό μου και αργότερα και στα παιδιά μου (ενώνοντας βέβαια τις δυνάμεις μας με τον σύντροφο μου) όλα αυτά. Το ίδιο ισχύει και για όλους τους φίλους της γενιάς μου, έλληνες και ξένους (από τα 22 ως τα 35 μου ζούσα και εργαζόμουν στο εξωτερικό).“

Αλήθεια… τι καλύτερη παραδοχή της αποτυχίας της ελεύθερης αγοράς… και του καπιταλισμού… που οποίου από ότι φαίνεται υποστηρίζει… την στιγμή που έχει αναπτυχθεί η τεχνολογία… και κατά συνέπεια… οι δυνατότητες της κοινωνίας να παράγει όλο και περισσότερα αγαθά… να μην έχει αλλάξει τίποτα ως προς τους εργαζόμενους. Αν η επιστήμη και η τεχνολογία δεν κινείται για την εξασφάλιση των αναγκών των ανθρώπων..τότε ποια και η χρησιμότητα της… πέρα από την σημερινή τεράστια συσσώρευση πλούτου στα χέρια λίγων…

Βέβαια σαν κοινωνιολόγος φαίνεται να προτείνει και τα κατάλληλα μέσα για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση…

“Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί κανένας από τους νέους της g700 δεν παίρνει συγκάτοικο στο διαμέρισμα που νοικιάζει για παράδειγμα; Γιατί είναι κακό να μετακινηθείς σε άλλη πόλη ή και σε άλλη χώρα; Γιατί είναι ντροπή το Σάββατο να μην πας για shopping ή να μετράς τα λεφτά για τον απογευματινό καφέ;“

Προφανώς οι λύσεις που προτείνει είναι αν μην τι άλλο προσωρινές… και εκτός πραγματικότητας… Δεν πιστεύω ότι έχει νόημα να τις πάρω μια προς μια… αλλά το να λες σε κάποιον αν δεν σου αρέσει… να φύγεις από την χώρα… μια φορά σοβαρό επιχείρημα δεν είναι…. Ούτε να είναι σοβαρό επιχείρημα ότι διαμαρτύρονται αυτοί που παίρνουν 700 ευρώ… επειδή δεν μπορούν να πάνε το Σάββατο για shopping… Όμως αυτό που πρέπει να προβληματιστούμε είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται την αντιμετώπιση του προβλήματος που φαίνεται πολύ ποιο ξεκάθαρα παρακάτω

“Η ηλικία 23 ως 35 είναι ακριβώς η ηλικία που πρέπει να χτίσεις την επαγγελματική σου σταδιοδρομία. Και φοβάμαι ότι στην κοινωνία της ελεύθερης αγοράς ένας επιστήμονας χρειάζεται και ποσοτικά και κυρίως ποιοτικά να δουλέψει πάνω από 8ωρο! Να ρισκάρει!“

και

“Δικαιολογούν την απάθεια και την αδράνεια τους με την έλλειψη προοπτικής στην αγορά εργασίας. Μα ελάχιστοι αναρωτιούνται πώς μπορούν να βελτιώσουν τα προσόντα τους, να μάθουν περισσότερα, να εξασκήσουν τις δεξιότητες τους, να πάρουν περισσότερα εφόδια, να εκμεταλλευθούν εμάς τους καθηγητές και τις καθηγήτριες τους!!!“

Αν υπονοούν κάτι οι δυο παραπάνω παράγραφοι είναι η αποδοχή της σημερινής κατάστασης ως αναγκαίας ή τουλάχιστον αναπόφευκτης και ότι με προσωπική προσπάθεια… θα καταφέρουν να αλλάξουν τις συνθήκες δουλειάς τους. Αυτό βέβαια είναι μια αντίδραση σε προσωπικό επίπεδο… που ταιριάζει περισσότερο στην λογική ότι η κοινωνία δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα σύνολο ατόμων(Θάτσερ). Αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στον ιδεατό κόσμο τον οποίο φαίνεται να ευαγγελίζεται η συγγραφέας…(της ελεύθερης αγοράς κτλ) αμφιβάλω αν κάνει κάτι περισσότερο από το να αλλάξει τις ατομικές συνθήκες στο καλύτερο 10-20% του εργασιακού πληθυσμού.. όχι διορθώνοντας το πρόβλημα αλλά μετατοπίζοντας το σε άλλους κτλ. Με άλλα λόγια σε καμιά περίπτωση δεν θα αλλάξει το ποσοστό των ατόμων που αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους… Σε καμιά περίπτωση δεν θα αλλάξει καν το ποσοστό των ατόμων που είναι πρόβλημα σύμφωνα με την συγγραφέα (αυτούς που έχουν πτυχίο και αμείβοντε με 700 ευρώ). Το μόνο που ίσως καταφέρει (πολύ αμφιβάλω για το ίσως) είναι να το μετατοπίσει σε άλλους…. Αν αυτό ισχύει… τότε προφανώς δεν είναι το πρόβλημα ότι οι εργαζόμενοι… δεν είναι αρκετά ανταγωνιστικοί ή δεν έχουν αρκετές γνώσεις…. Το πρόβλημα είναι ότι στην σημερινή κοινωνία μεγάλο ποσοστό των ατόμων δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες τους… και οι εργαζόμενοι όπως δείχνει εξάλλου η κατάσταση στα σωματεία κτλ… δεν έχουν επιλέξει ακόμα την συλλογική μορφή διεκδίκησης για να αυξηθούν πραγματικά οι μισθοί… και να μην υπάρχουν άνθρωποι όπου αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους…

Επίσης υπάρχουν άλλα δευτερεύοντα ίσως ζητήματα να σχολιάσουμε όπως

“Τα συνδικαλιστικά τους αιτήματα συνοψίζονται στα εξής: λιγότερη ύλη, περισσότερες εξεταστικές, πιο χαλαροί κανόνες, και να πάρουν το πολυπόθητο χαρτί – το πτυχίο! Αυτή είναι η δημοκρατία της ελληνικής δωρεάν εκπαίδευσης! Όλοι όσοι μπήκαν στο Πανεπιστήμιο να βγουν πτυχιούχοι. Παρόλο που γνωρίζουν ότι μόνοι τους με την συμπεριφορά τους υποβαθμίζουν το πτυχίο τους.“

και

“ Φυσικά δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεί το Υπουργείο – αφού το γνωρίζουμε όλοι η διαμαρτυρόμενη νεολαία των Πανεπιστημίων δεν πατάει για μάθημα!! “

που κανένας δεν πιστεύω ότι μπορεί να αγνοήσει ότι όντως υπάρχουν αυτές οι αντιλήψεις μέσα στο πανεπιστήμιο… όμως είναι ανούσιο να τα θεωρούμε σαν πραγματικό λόγο της σημερινής κατάστασης…. όπως δείξαμε παραπάνω. Πέρα του ότι έχουν σαν βάση τους σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες στην εκπαίδευση. π.χ. Αντιγραφή στα Ελληνικά Πανεπιστήμια

Οπότε στο ερώτημα της αν για όλα αυτά φταίει η ανεύθυνη και ελεύθερη φοίτηση

Μήπως η ελεύθερη και ανεύθυνη φοίτηση προετοιμάζει την γενιά της γκρίνιας;

Μάλλον θα πρέπει να το απαντήσουμε…. λέγοντας ότι αυτό που φταίει… είναι ο ατομικισμός… και η αντιλήψεις που και αυτή η ίδια εκπροσωπεί…(Για την γκρίνια πιστεύω απάντησα παραπάνω)

υγ.Από το κείμενο της πιστεύω ότι λείπουν πολύ βολικά οι ανασφάλιστοι… και οι άθλιες συνθήκες εργασίας… μιας και δεν φαίνεται να την απασχολούν ιδιαίτερα.

υγ2. Το άρθρο γράφτηκε την Παρασκευή οπότε ίσως να καθυστερήσω να απαντήσω σε τυχόν σχόλιο… (και λόγο εξεταστικής…)

υγ3.Η φωτογραφία είναι δικιά μου από τον λογαριασμό μου(xamogelo) στο flickr με την άδεια χρήσης attribution-sharealike

Sony Ericsson offers a 3D view of 3 of it’s cell phones. I tested, and it’s interesting, that’s a better approach to imagine how the phone is, and you can turn it in any way you want to, so that it can show each little part of the phone.
I wish that Sony Ericsson would do such 3D view for all its future phones!

W760

C702

G700

Το τέταρτο τεύχος του Blog News

Καλή ανάγνωση…

Περιμένουμε τα σχόλια σας, στο blognews8@gmail.com

Stelios Kouloglou is a major league reporter.

He’s one of these guys that fights for the things he believes in. He fights to get his message across to the people, and not to turn his viewership figures into expensive cars. He’s one of the good guys.

In May, the state-run TV network, ERT, announced that they would not be renewing his contract for the next season, despite the fact that his investigative reports are the ones that bring in more viewers than all others on the state network.

And we wonder…

Is it because Kouloglou highlighted President Putin’s links to the mafia and his shady political tactics the same week that our PM had a meeting with Putin? [1]

Is because the Chinese were upset with the upcoming episode that showed what China was like on the year that they were organising the Olympics?

Or was it because his upcoming reportage on G700 (the 700-euro generation) would show to the world how the government has failed the young educated people looking for work only to get a salary of 700 euros per month.

For the record, Kouloglou is now setting up an Internet TV channel [2] for his “Reportage Without Frontiers” [3] although realistically the commercial viability of such a project is a pretty slim.