Vivindo a moi poucos kilómetros do veciño Portugal, apenas vinte, gosto de ir e voltar a miúdo, sobre todo no verán, cando hai néboa no mar e na praia non hai quen fique, mentres que na beira do río, a carón da ponte (de Lima), hai que ver os  baños que pode darse unha. Outras razóns culinarias hai tamén por enriba destas para estas visitas: o bacallao pra comezar e o café portugués pra rematar. Pode dicirse que dende que vivo en Vigo,  os pobos de Portugal vén sendo para mín bisbarra máis cun país veciño . 

Así de doado e marabilloso é poder disfrutar de vivir na fronteira, de todo o que une a estes dos pobos, e de todo o que se enriquecen na súa diferencia.  E todo isto a pesar das comunicacións terribles –onte a mañán líamos nos xornais que o AVE Porto-Vigo aprazouse ata o 2015-, dos localismos  –inaudito para un político galego darlle máis trafico ó veciño Porto aínda que mellore as comunicacións dos seus propios cidadáns –  e dun largo etcétera de desencontros.

Por iso, hoxe, cando leín sobor o xurdimento desa cativa iniciativa , do xornal bilingüe castelán – portugués Contrabando, afondando nas pontes que nos conectan, reivindicando de novo ás letras e as redes coma medio de comunicación entre pobos, sorrín, leda: mentres teñamos a palabra non está todo perdido.

Gracias, Alba, por esta nova, por este contrabando.

- Yo nunca sentí la necesidad de saber gallego.

- Es que esa necesidad no se siente en la barriga.

Castelao, No se siente en la barriga, 1920, en Cousas da vida.

Adxunto e subscribo verba por verba, o artigo de Manuel Rivas no País, por mor da ultraxante decisión dun xuíz de MadriD, que obriga a unha nai a retornar as súas nenas á capital, xa que en Vigo vanlles ENSINAR GALEGO!! E en palabras do xuíz: nom ten utilidade práctica………

Adjunto y suscribo palabra por palabra, el artículo de Manuel Rivas en ElPaís, con motivo de la ultrajante decisión de un juez de MadriD, que obliga a una madre a devolver a sus hijas a la capital, ya que en Vigo les van a ENSEÑAR GALLEGO!! Y en palabras del juez: no tiene utilidad práctica…………

Se equivoca usted, señor titular del juzgado número 6 de Alcorcón, al proclamar la carencia de “utilidad pública” del idioma gallego. En una caricatura de Castelao, un campesino dice: “Deus nos libre da Xustiza!”. Quizás estaba pensando en usted, señor juez. Fíjese que útiles y previsoras son las lenguas “subalternas”.

Fíjese si son previsoras que en los cuentos gallegos de Álvaro Cunqueiro hay personajes que como último deseo piden que en el ataúd, además de la Biblia, le metan el Código Civil por si tienen que pleitear en la otra vida. A la vista de como reculan los tiempos, me adelanto a pedir para el postrer viaje un ejemplar de la Declaración Universal de los Derechos Humanos, además de la Constitución española (subrayado el artículo 3º, apartado 2) por si el barquero Caronte se pone pesado, dispensando, y me niega la “utilidad pública del gallego” en el Más Allá, siguiendo la doctrina de su señoría.

Ya que estamos con la verdad narrativa de los cuentos y las últimas voluntades, permítame una breve historia. Un anciano campesino manda llamar al notario para hacer el testamento definitivo. Dice: “De la tierra, dejo un tercio para Ramón, un tercio para María, un tercio para Concha, un tercio para Manuel, otro tercio para Andrés…” El notario le interrumpe: “Pero, ¿no serán muchos tercios?” Y el campesino responde: “¡No sabe usted lo grande que es la tierra!” Pues con las lenguas ocurre algo parecido. Que hay sitio para todas. Que no pesan en la cabeza. Que no hay lengua inútil.

Inútiles, inútiles no le somos, señor juez. Hay muchas personas que nos comunicamos normalmente en gallego y no nos consideramos del todo inútiles. Como ocurre incluso en la judicatura, unos somos menos útiles que otros, hacemos lo que podemos, pero respetamos. Eso si, tenemos una educación mínima del respeto. Nuestros padres nos acunaron, nos criaron y nos contaron cuentos en gallego para espantar el miedo. Y no eran unos inútiles, créame. Gracias a ellos, no le tengo miedo, señor juez.

En su Tesis sobre el concepto de la Historia, dice Walter Benjamin: “No hay ningún documento de la civilización que no sea al mismo tiempo un documento de barbarie”. Yo antes no entendía muy bien esta frase, se lo juro, pero se me han aclarado de repente las ideas, como por un rayo, después de leer su fundamento “lingüístico” para negar el traslado escolar a Vigo de unas niñas en el auto tramitado en un caso de divorcio. En ese aspecto, el documento no resiste el principio de realidad. En Galicia, las niñas no sólo aprenderían gallego, sino que podrían enriquecer su castellano con las “maravillosas curvas” que Unamuno admiraba en Valle-Inclán.

No voy a hablarle ahora de Alfonso X el Sabio, ni de Rosalía de Castro, ni del tronco común galaico-portugués, patrimonio lingüístico que nos permite comunicarnos con millones de personas en el mundo, desde Brasil al Timor Oriental. Como además tenemos la suerte de compartir el castellano, vea usted, señor juez, que no vamos tan mal pertrechados, siempre, claro, que a los niños no les amputen la lengua “inútil”. Creo que lo que procede en este momento es ir al argumento protoecológico enunciado por Julio Camba. Según demostró en un irónico artículo, el gallego es un idioma muy apto para hablar no sólo entre las personas sino también con todo tipo de animales. ¡Fíjese usted si será útil!

O Tribunal Supremo ven de darlles no fucinho ós demagogos da falacia, ós representantes do absurdo e do pensamento único e irracional. Ós que tenhen no seu estandarte pra pasar a posterioridade, iso de: EspaÑol, Uno, Grande y Libre…

Debería ser o normal, pero neste país onde nom impera a lóxica, nen a razón, senón o imperialismo dunha trola de colosal envergadura: que o castelán está discriminado na Galiza!! … Tenho que tomar aire… Porque tal barbaridade, nada nunha mente privilexiadamente feixista e sinxela (representada nos tres personaxes que encabezan estas verbas: Rosa Díez – UPD, Gloria Lago – Galicia Bilingüe e Feijóo – Junta de Galicia), déixame a piques da catarse…

A sentencia saíu onte á luz, despois dun recurso presentado por unha familia de Vigo no 2007, no que pedían que o seu fillo recibira toda a docencia en espaÑol (que manía co galego, será que nom lles dan os miolos pra aprender outro idioma…). Xa que, seguindo as dexeneradas ideas de Galicia Bilingüe, crían que a educación en castelán estaba sendo discriminada…  E, segundo A Mesa pola Normalización Lingüística, na sentenza, figura que a discriminación se produciría precisamente no caso de que a Administración autorizase o pretendido polo recurriente... O recurso quedou desestimado e obriga ao demandante a pagar as costas do proceso.

¿Terá isto algún efecto no novo decreto do galego no ensino que está a preparar a Consellería de Educación? E, ¿tan molesto é o do bipartito que garantía un ensino a partes iguais en galego e espaÑol? Se tanto lles molesta sentirse galegos… FÓRA DE AQUÍ !!!!!!!!!!!!!

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

El Tribunal Supremo les acaba de dar en todo el morro, a los demagogos de la falacia, a los representantes del absurdo y del pensamiento único e irracional. A los que tienen en su estandarte para pasar a la posterioridad, eso de: EspaÑol, Uno, Grande y Libre…

Debería ser lo normal, pero en este país donde no impera la lógica, ni la razón, sino el imperialismo de una mentira de colosal envergadura: que el castellano está discriminado en Galicia!! … Tengo que tomar aire… Porque tal barbaridad, nacida en una mente privilegiadamente fascista y sencilla (representada en los tres personajes que encabezan estas palabras: Rosa Díez – UPD, Gloria Lago – Galicia Bilingüe y Feijóo – Junta de Galicia), me deja a punto de la catarsis…

La sentencia salió ayer a la luz, después de un recurso presentado por una familia de Vigo en el 2007, en el que pedían que su hijo recibiera toda la docencia en espaÑol (que manía con el gallego, será que no les da el cerebro para aprender otro idioma…). Ya que, siguiendo las degeneradas ideas de Galicia Bilingüe, creían que la educación en castellano estaba siendo discriminada… Y, según A Mesa pola Normalización Lingüística, en la sentencia figura que la discriminación se produciría precisamente en el caso de que la Administración autorizase lo pretendido por el recurriente… El recurso quedó desestimado y obliga al demandante a pagar el coste del proceso.

¿Tendrá esto algún efecto en el nuevo decreto del gallego en la enseñanza que está preparando la Consellería de Educación? Y, ¿tan molesto es el del bipartito que garantizaba una educación a partes iguales en gallego y espaÑol? Si tanto les molesta sentirse gallegos… FUERA DE AQUÍ!!!!!!!!!!!!!

]]> http://movidillas.net/2009/11/19/un-pau-mais-polo-cu-adiante/ Thu, 19 Nov 2009 04:40:09 +0000 Amse http://movidillas.net/2009/11/19/un-pau-mais-polo-cu-adiante/ http://mmayoral.wordpress.com/2009/11/18/o-galego-e-de-todos/ Wed, 18 Nov 2009 09:23:59 +0000 mmayoral http://mmayoral.wordpress.com/2009/11/18/o-galego-e-de-todos/

Se fixéramos un símil futbolístico das linguas en Galicia, serían unha liga de dous: o galego fronte ao castelán. E desde logo, o castelán xa levaría moitas copas de liga pra casa. Curiosamente, nun campo desértico de flores galegas coma é o xudicial, centraronse as novas lingüísticas do día: por unha banda un xuíz de Madrid ameaza a unha muller con retirarlle a custodia de súa filla por escolarizala en galego, e por outra banda, o Supremo desestima o recurso dun pai pola educación só en castelán.

No primeiro caso é obvio que é totalmente desproporcionado. Arrebatarlle a nena á unha nai tan só polo feito de escolarizala nun colexio público en Galicia (e de aí que parte do seu currículo escolar sexa en galego, non porque sexa a nai a que devece por darlle unha educación en galego) é totalitario e fascista. Ademais o xuíz estimou que o galego non ten unha utilidade práctica, polo que sería calificada como lingua “inútil”. Semella que aínda queda xente en España que non acada a comprender que en determinadas comunidades (Galicia, Catañuña e Euskadi) existe unha lingua vehicular perfectamente válida, e propia da terra, que non pretende a supresión do castelán, senón a de impulsar unha língua asoballada polo colonialismo lingüístico do castelán (innegable a súa presencia nos medios de comunicación -televisión, radio, xornais, etc-, nas expresións artísticas e culturais -cinema, teatro- ou no ámbito xudicial e noutros -sanitario, comercial, etc-). É tan absurdo e tan falto de toda lóxica, que este caso xudicial non merece máis argumentos dos xa expostos.

Moi acertada a resolución do Tribunal Supremo, que desestima o recurso dun pai que defendía a educación tan só en castelán para o seu fillo. Na sentencia, dise que «a circunstancia de coexistir dúas linguas na Comunidade Autónoma non só autoriza, senon que esixe o seu tratamento conxunto e esixencia da galega nos niveis de estudios non universitarios». «A discriminación produciríase precisamente no caso de que a Administración autorizase o pretendido polo recurrente», engadiu o Tribunal Supremo.

O recurrente apelou á Declaración Universal dos Dereitos Humanos que sinala que «os pais terán dereito preferente a escoller o tipo de educación que haberá de darse a seus hijos», ante o que o Supremo respondeu que «tal precepto non autoriza o deseño do currículo educativo dos fillos á conveniencia dos pais». Además, este órgano xudicial matizó que a interpretación que o recurso plantexa deste artículo «conduciría a resultados absurdos, xa que todos poderían así reivindicar unha instrucción impartida en cualquera lingua».

Daquela, unha sal e outra de area para o galego. Enténdese que todos teñan dereito de escoller a lingua que prefieran, pero respectando a lingua propia. É incongruente que estes mesmos que esixen educación en castelán, reivindiquen como lingua vehicular o inglés, xa que é “máis útil”. Eu sei falar, ler e escribir en galego; pero tamén en castelán, inglés, francés e italiano. Non entendo por qué as linguas teñen que restarse, cando poden sumarse sen problemas. Ao contrario do que pensan moitos galegófobos as linguas non se poden ordear de xeito cualitativo, ningunha é mellor ou peor, son diferentes. E ata que non se decaten disto, seguiran pensando que o galego é inútil, que llelo impón, que non teñen libertade de elixir. Cando, sen decatarse, o proceso de lenta colonización lingüística xa elixiu por el…

No medio do rancio e rápido anoitecer
subiches para sentar
a dous corpos de min.
- Saída do traballo,
recollida á televisión da noite,
un non ser cansado
no medio das nadas-.

Na túa cara, un aceno sotil,
a nota de obertura,
sereamente modelada,
como unha forma no seo da rocha
que tivera sacado Miguel Anxo.

Eres sen tensión,
froito aparente da lei natural,
e me deixas en paz,
sen preguntas de cando,
onde
e por que.
Somentes co sorriso.

De todos é coñecida a enciclopedia gratuita da rede, a Wikipedia, xa que a moitos dos/as nosos/as alumnos/as lles pode servir como consulta, aínda que deberían sempre contrastar os resultados con máis bibliografía.

Menos coñecida pero moi recomendable é a Galipedia, similar á Wikipedia pero en galego, e con distintos contidos.

Outra ferramenta últil é o Galizionario, que é un diccionario de galego, gratis e na rede.

- Noticia sobre o uso dos blogs, o twitter e a wikipedia en colexios británicos.

- Recomendacións para o uso destas enciclopedias nos centros educativos.

Estes días pasados estiven por Galicia dando un obradoiro de narrativa e vivín en Vigo unha escena curiosa. Nunha panadería dun barrio popular vin unha empanada que tiña moi bo aspecto e pregunteille á dependenta se me podía vender a metade. Dixo que si e engadiu moi sorprendida: «¡Vostede fala galego!». Pregunteille de que se sorprendía, dado que as dúas eramos galegas e estabamos en Galicia. Respondeu: «Aquí ninguén o fala». Outra muller que estaba alí e que polo aspecto, vestido e modo de peitearse era de etnia xitana, asentiu e corroborou tamén en galego: «Aquí non se fala».

 ¿Como interpretar á situación? Pensei que aquelas mulleres, que falaban galego nun entorno ao parecer pouco propicio, eran unha mostra da potencia e da capacidade de supervivencia e mesmo de expansión dunha lingua que está ameazada de desaparición dende a Idade Media, que foi a súa época de esplendor.

Despois entrei nunha farmacia para mercar uns caramelos de eucalipto sen azucre e a dependenta respondeume en castelán. Eu seguín a falar galego porque evidentemente non era de fóra: falaba en castelán, pero con acento galego. Ela non fixo o menor esforzo por responder na lingua do cliente, que era eu. Facía moito tempo que non me ocorría algo así. Sentín de súpeto como se me trasladaran moitos anos atrás, cando falar galego non era algo natural senón un desafío, unha reivindicación.

Reinterpretei a escena da panadería e afiei as orellas para escoitar o que se falaba no tren , nas rúa, nas tendas… Moito me temo que algo está a pasar nestes últimos tempos co galego e que non é nada bo.

Olá amigos, hoje é a vez do Enzo de  curitiba, ele tem 4 anos apenas, estará conosco nas nossas aventuras da Turma da Brincadeira.

HÁBITOS DE CONVIVÊNCIA PARA SE VIVER BEM COM OS OUTROS

*Tenho direito de expressar minhas opiniões e o dever de ouvir dos outros.

*Tenho o direito de ter horas para brincar e o dever de me esforçar nos estudos.

*Tenho o direito de ser como sou, desde que isso não interfira no bem-estar dos outros, e o dever de respeitar as diferenças dos outros.

*Tenho o direito de discordar de opiniões diferentes da minha e o dever de expressar isso de modo civilizado.

*Tenho o direito de ter adultos que se responsabilizem por mim e o dever de respeitá-los.

*Tenho o direito de freqüentar espaços públicos que permitam a entrada de crianças e o dever de respeitar as regras desses espaços.

*Tenho o direito de ficar sozinho ou junto com meus colegas e o dever de ser solidário com quem quiser companhia.

*Tenho o direito de freqüentar ambientes pacíficos e estimulantes e o dever de colaborar para que isso aconteça.

//

Pódese estar a favor ou en contra do LA/A Coruña pero o que non se pode é facer política sucia para rabuñar votos, mentindo unha e outra vez.
Por unha parte o PSdG nun pleno extraordinario vota en contra da cooficialidade do “LA” e despois envía unha carta á Xunta para que resolva o problema. Problema?.
Aquí existe unha lei aprobada na era Fraga co apoio de todos os grupos políticos. Esa lei di que o nome oficial da cidade herculina é A Coruña.
Se o PP quere cambiar o nome que o faga do xeito que a lei marca. Que non engane o cidadán con proposicións para debater no concello coruñes cando o único que ten potestade de cambiar a lei é o goberno da Xunta, é dicir, o Partido Popular. Polo tanto sexan valentes e, unha vez máis, para conseguir uns cantos votos tiren pola borda consensos sobre unha das cousas máis preciosas que temos en Galicia: o noso idioma. Ata agora saiulles ben.

A Comisión de Normalización Lingüística (CNL)  organiza unha mesa redonda sobre “O galego no comercio” na  que se abordará a situación da lingua no ámbito da economía e a sociedade.

A actividade está prevista para o mércores, día 28 de outubro, ás 12:30 horas, no Salón de Graos da Facultade de Filoloxía da UDC, no campus da Zapateira.

Web da Facultade de Filoloxía da UDC.

A marcha ao sair da Alameda compostelana.

Os manifestantes que não poiderom entrar na Quintana ocuparom muitas praças de Compostela (na foto o Obradoiro)

Platerías: Muitos cidadãos não poiderom entrar na Quintana.

A marcha em defesa da lingua na Praça da Quintana

Fotogalería do “bloco laranja”

Duas horas depois do início oficial da manifestaçom ainda estavam chegando centos de pessoas à zona histórica de Compostela

A data ficará bastante tempo no imaginário colectivo como o dia em que mais pessoas saírom às ruas em defesa da língua galega. Mais de 70 mil segundo os nossos cálculos, cifra incrementada até 100 mil pola plataforma Queremos Galego e reduzida a 50 mil pola Polícia. Fora números, triunfa acima de tudo a visom do coraçom de Compostela paralisado desde antes das 12 do meio-dia até perto das três da tarde, a imagem das principais artérias da cidade substituindo os automóveis pola maré cidadã que se manifestou contra a imposiçom do castelhano e contra os constantes anúncios de políticas desgaleguizadoras.

Dá ideia da magnitude da manifestaçom assinalar que polas 14h20, mais de duas horas depois do início oficial da mobilizaçom (convocada para as 12h), e depois de umha hora de intervenções dos porta-vozes de Queremos Galego, centos de pessoas ainda se dirigiam à zona histórica de Compostela, a maior parte integrantes de Galego Sempre Mais.

Alberto Núñez Feijóo, com só seis meses à frente da Junta, já tivo em maio o recorde de ser o presidente em cujo mandato de convocou a maior manifestaçom em defesa do galego, quando 50 mil pessoas saírom às ruas. Agora, em outubro, a cifra incrementou-se notavelmente para vergonha do chefe do Executivo autonómico. Duvidoso honor o de lograr por duas vezes esta marca em só meio ano.

Maré laranja Também houvo boa participaçom no bloco reintegracionista da plataforma Galego Sempre Mais, que igual que no 17 de Maio deixárom uns metros de separaçom com o resto da manifestaçom.

«TVG, manipulaçom»

Além das palavras de ordem habituais como «Na Galiza, em galego», «Galego, português, a mesma língua é» ou «Galego, língua da escola», entre muitas outras, na manifestaçom também se ouvírom berros pouco habituais desde o fim do Governo de Manuel Fraga. «TVG manipulaçom» pudo escuitar-se na conexom que fizo a televisom pública galega. Os manifestantes nom perdoárom que nos dias prévios à marcha a TVG mantivesse um silêncio quase absoluto a respeito.

Reacções

O veterano galeguista Avelino Pousa Antelo, presidente da Fundaçom Castelão, lembrou umha frase do pessoeiro que dá nome à instituiçom e assinalou que «se ainda somos galegos e por obra e graça do idioma». Por sua parte, a actriz Patrícia Vázquez afirmou que «por vez primeira em toda a história da autonomia, o Governo galego nom apenas nom está a defender a nossa língua própria, mas lidera o ataque contra o seu uso». O músico e comunicador Xurxo Souto realizou umha intervençom intercalada com canções e instou a mocidade urbana à defesa activa do galego.

Do ámbito político salientamos as intervenções de Guilherme Vázquez, porta-voz nacional do BNG, e de Manuel Vázquez, secretário-geral dos socialistas galegos. O primeiro reclamou que o PP rectifique e regresse ao consenso e assinalou que a cidadania se manifestou contra a política «extremista» da Junta. O segundo acusou Feijóo de ser o «inimigo público número um» do galego, apesar de que do seu próprio partido estám a reclamar umha involuçom na legislaçom normalizadora em matéria toponímica.

leia mais em

http://www.pglingua.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1386:mais-de-70-mil-pessoas-manifestarom-se-em-defesa-do-galego&catid=8:cronicas&Itemid=69

]]> http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/10/18/marcha-em-defesa-da-lingua-reportagem-da-tvg/ Sun, 18 Oct 2009 18:19:48 +0000 ecodepontecaldelas http://ecodepontecaldelas.wordpress.com/2009/10/18/marcha-em-defesa-da-lingua-reportagem-da-tvg/

Autor: Mingolo Alborés

Trece Xogos é un conto incluído, como segundo número, na colección “O lapis do taberneiro“; colección que editan, publican e distribúen, conxuntamente e en formato de microlibro, a editorial Danú e o Café Bar O Trece que está na rúa Santa Clara, nº 13, de Santiago de Compostela.

Para saber máis sobre a colección, o bar ou a editorial, pódese acceder ao link: http://olapisdotaberneiro.wordpress.com/ 

Foi presentado no referido local, o día 1 de outubro de 2009, nun acto festivo, divertido e emotivo, cando menos para o autor.

Trátase, segundo a propia nota dos encargados da edición, dun pequeno thriller tecido entre cartas, dados e boletos de bingo ao calor de viños e gin tonics. E, se eles o definiron así, para que imos a andar con máis voltas.

 Para descargalo en formato word, preme neste enlace: Non dispoñible de momento. 

Para descargalo en formato pdf, preme neste enlace:   trecexogos

Para ler o libro en Calameo (un  pre=”un “>sistema moi divertido no que se pasan a follas coma se fose un libro de papel), preme neste enlace:

000105277ac1800848883&langid=es