A mi me gusta donde está el icono del basurero en gnome, pero habrá gente a la que le gusta tener los iconos en el escritorio, yo entre más limpio el escritorio mejor, pero para los que quieran, ahí les va el tip que descubrí al estar meticheando en el gconf-editor.

Para abrirlo primero hace un Alt+F2 y ahi escribes gconf-editor

En la barra izquierda abres el árbol de carpetas Apps > Nautilus > Desktop, luego solo palomeas  en trash_icon_visible y listo, tmb puedes hacer que se vea tu carpeta personal, equipo y carpeta de network.

Sencillo.

Cuando usé por primera vez linux me costó mucho cambiar los iconos del escritorio. Me refiero al icono de la papelera, equipo, etc. Es muy sencillo de cambiar, pero para que a los recién llegados no les pase como a mí os dejo un pequeño tutorial para configurar los iconos en el escritorio y un truco para hacerlo un poco más agradable. Este tutorial es para Gnome, desconozco como se hace en KDE. Aunque supongo que será igual de sencillo o más

En primer lugar hay que instalar gconf-editor. En Ubuntu viene instalado, en Fedora creo que no. Para ello escribimos lo siguiente en la terminal:

su -

yum install gconf-editor

Ahora ejecutamos la recién instalada aplicación con:

gconf-editor

Navegamos por “apps” hasta “nautilus”. Dentro de este último seleccionamos las opciones que queramos dentro de “desktop” Podemos quitar o poner los iconos de equipo, red, discos extraibles y la papelera.

Para finalizar un pequeño truco. Para aquellos que no tienen aceleración 3D, bien porque no quieren usar los drivers privatitos o bien porque el ordenador es un poco viejo existe una solución para que el escritorio quede un poco más guapo. No es tan impresionante como Compiz pero no esta mal. El compositing Manager de Metacity crea sombras y pequeñas animaciones al cerrar y minimizar ventanas. Para activarlo basta con selecionar la opción “compositing_manager” dentro de “metacity” que se encuentra también en “apps”

Hace unos días os comentaba cómo cambiar el aspecto de vuestro escritorio para que se asemejase a MAC con un simple instalador. Uno de los cambios que se realizan en el proceso es el cambio de la orientación de los botones de las ventanas, situando en la esquina superior izquierda las opciones para cerrar, minimizar y maximizar las ventanas.

Para poder realizar el cambio de posición de estos botones, únicamente debemos seguir los siguientes pasos:

Accedemos al editor de configuración, ejecutando en el terminal la siguiente instrucción:

gconf-editor.

Seleccionamos la sección apps > metacity > general para modificar la propiedad button_layout.

Para establecer el orden de los botones al estilo MAC, la propiedad debe tener el siguiente valor:

close,minimize,maximize:menu

Si quieres volver a tener el orden original de los botones, la propiedad debe tener el valor:

menu:minimize,maximize,close

al modificar estos valores, el cambio se produce instantaneamente.

Muita gente se assusta quando vai usar uma distro como o Fedora pela primeira vez. É nessas horas que vemos como as distros são diferentes. Quando eu usava o Ubuntu, a configuração vinha um pouco mais pronta, vamos dizer assim. Quando entrei para o universo Fedora, as coisas mudaram um pouco. É o caso do Nautilus, que não vem em modo navegador e nem sempre sabemos como mudar isso.

Nautilus em modo navegador

Ninguém é de ferro pra ficar abrindo e fechando 10.000 janelinhas para entrar em alguma pasta. O que você deve fazer é clicar em Sistema > Preferências > Pessoal > Gerenciamento de Arquivos. Na aba Comportamento, selecione Sempre abrir em janelas de Navegador. Isso fará com que toda vez que se abra o Nautilus, ele fique em modo Navegador.

Não verificar atualizações

Essa é para quem tem computador com pouca memória RAM (já que o PackageKit é mais pesado que a minha avó) e com a internet lenta ou que não queira que o sistema fique mostrando atualizações. Não é muito recomendado, já que atualização é sempre importante. Clique em Sistema > Preferências > Sistema > Atualizações de Programas. Em Verificar atualizações, mude para Never.

Editar menus

Parece brincadeira, mas nem todo mundo sabe ficar mudando o seu menu, colocando e retirando as aplicações e também renomeando-as. Clique com o botão direito sobre seu menu e depois clique em Editar Menus. Você pode renomear, adicionar, modificar e ocultar as suas aplicações. Caso tenha feito algo errado, clique em Reverter.

Revertendo ícones

Por essa acho que muita gente já passou lá no início da caminhada com o Linux. Todo mundo gosta de trocar os ícones, e com a infinidade de opções, as vezes acabamos fazendo coisas erradas. Por exemplo, você trocou manualmente o seu ícone de Lixeira da sua área de trabalho. Agora não sabe como mudar? Clique com o botão direito sobre a aplicação que você mudou o ícone e depois clique em Propriedades. Após isso, aparecerá a janela de Propriedades e você deve clicar no botão onde está seu ícone. Depois, abrirá outra janela para escolher o novo ícone e para voltar ao ícone nativo, clique em Reverter. Facil, não é?

Plano de fundo no Nautilus

Se você gosta de planos de fundo em tudo, pode fazer isso no Nautilus também. Abra-o (no modo Navegador) e clique em Editar > Planos de Fundo e Emblemas. Depois é só arrastar o plano de fundo que você mais gostou para a janela do Nautilus. Se não gostou do plano de fundo arraste a opção Reconfigurar, e tudo voltará ao normal.

Editor de Configurações

Para quem gosta de modificar o GNOME no modo avançado, o Editor de Configurações é a melhor opção. Instale pelo terminal: # yum install gconf-editor. Dá pra fazer muita coisa legal com esse utilitário.

Ativar Compositing Manager

Essa dica é para quem não usa Compiz e quer efeitos legais no GNOME. Clique em Aplicações > Ferramentas do Sistema > Editor de Configurações (primeiro instale-o, por favor) e após isso clique em apps > metacity > general. Ative a opção compositing_manager. Ótimo para quem quer usar o AWN, por exemplo, sem precisar do Compiz. Lembre-se, o desempenho diminuirá um pouco.

Fontes

Caso não goste do estilo de fontes Sans, pode mudar em Sistema > Preferências > Visual e Comportamento > Aparência. Após isso, clique na aba Fontes e mude suas fontes. Um estilo muito utilizado e muito bonito é o Liberation Sans.

I think you would have heard about the customization power of linux distributions.Now let us see the customization power of ubuntu and similar distributions with GNOME desktop.For these tweaks no coding would be necessary,you just have to know how to use your keyboard and mouse.

If there is one single place for all your customization needs then it would be gconf-editor.Open gconf-editor window pressing alt+F2 in your desktop a “Run Application” window will appear type gconf-editor in the window that appears and click Run.Now gconf-editor window will appear.It is here we are going to customize our ubuntu desktop.There are tons and tons of features available now we will look at some most looked features.But before editing a key make a bookmark of those keys.

screenshot-configuration-editor

some users might want to make their desktop look clean and they do not want any mounted volumes visible on the desktop.For this go to the same place as above,

/->apps->nautilus->desktop

and there will be a key named volumes_visible at the bottom which is checked by default,uncheck it to make your desktop clean.

/->apps->metacity->general

In the right pane you will see a key named button_layout.the value of the key would be menu:minimize,maximize,close by default.To make the buttons to come to the right simply modify this as close,maximize,minimize:menu and another important thing is that you can put close,maximize,minimize in any order and the buttons would appear in that order it’s this simple.

For those users who have resource constraint system and installed ubuntu,there is a key available in the same place as above:

/->apps->metacity->general

Another most wanted feature is giving name for your workspaces.For this move to:

/->apps->metacity->workspace_names

Now you can make the names visible in the workspace switcher by editing the key:

/->apps->panel->applets->applet_*->prefs

and there would be many submenus from applet_0 to some applet_20.Find the one which has a submenu to it as prefs for me it was applet_17 it may vary for you depending on number of applets installed.

To the right pane there will be a key named display_workspace_names check the box next to it,to have names of your workspace visible in the workspace switcher.Now you can directly right click the workspace switcher applet and select preferences and you can see some extra options available as in fedora system.

And there are tons of features available which might be useful for you,and you can play around in your own now.But make sure what you are doing while editing important system keys as you might render your system to become unstable.

WARNING:make sure to backup your settings or when you edit a key bookmark the key’s location.This would be very useful when you mess up with these settings

W urodzinowym =) wpisie przedstawię Wam kolejne ciekawe funkcje, jakie odnalazłem wykorzystując narzędzie gconf-editor. Jedna opisuje zachowanie się paneli, natomiast druga pozwoli na czytelniejsze zarządzanie prawami użytkowników z poziomu Nautilusa. Co zaś się tyczy rozwiązania starego problemu. Jeśli szukasz sposobu na oczyszczenie podręcznej listy aplikacji, ukazującej się po wybraniu opcji: „Otwórz za pomocą innego programu…”, to swoje poszukiwania możesz uznać za zakończone
Ponadto jeżeli kogoś męczą krzaczki w plikach NFO, to dzięki opisanemu skryptowi, będzie miał możliwość wyświetlenia wszystkich znaków, tak jak życzyliby sobie tego ich autorzy.

O nfoview i porządkach w menu: “Otwórz za pomocą…”

Po instalacji Ubuntu 8.04 potrzebowałem programu, który pozwoliłby mi na poprawne wyświetlanie plików NFO.(Dla tych co nie wiedzą o co chodzi, przygotowałem po prawej stronie porównanie, po którym wszystko będzie jasne) Naszukałem się trochę, ale niestety nie mogłem nic znaleźć co choć w małym stopniu, odpowiadałoby staremu dobremu DamnNFOviewerowi. Po przeczesaniu dziesiątek stron internetowych natrafiłem wreszcie na osobę, którą trapiła identyczna bolączka. Podobnie jak w moim przypadku, efekt jej poszukiwań był równie marny. Na szczęście osobnik ów posiadał wystarczającą ilość wiedzy, aby wziąć sprawy we własne ręce. Napisał skrypt w Pytonie, który wzorowo zrealizował wspomniane zadanie. Download i więcej informacji, na stronie autora.

Jednak wspomniany na wstępie problem nie dotyczył wyświetlania NFO, lecz rzeczy zgoła odmiennej. Dostarczona paczka nfoview(tak się nazywa skrypt), umożliwia instalację jak również uruchomienie przeglądarki bez zmian w systemie. W tym przypadku, preferowałem tą drugą opcję i klikając na pliku NFO wybrałem opcję: „Otwórz za pomocą innego programu…” Dalej korzystając z przycisku przeglądaj, wskazałem lokalizację skryptu. Po krótkiej konfiguracji preferencji wyświetlania, sprowadzającej się do wybrania właściwego fontu o stałej szerokości(Nimbus Mono L 10), oraz odpowiedniego odstępu między liniami(-1). Pliki NFO zaczęły wyglądać tak jak należy Więc przeniosłem skrypcik do nowo utworzonego folderu(Skrypty) w katalogu domowym, powtórzyłem wcześniejsze kroki wskazując nową lokalizację i wszystko byłoby OK, gdybym ponownie nie zajrzał na listę programów.

Okazało się, że zamiast podmienić lokalizację, Nautilus dodał kolejny wpis. Nie jestem specjalnie pedantyczny, ale naturalnym posunięciem, była chęć usunięcia jednego z wpisów. Tym bardziej, że prowadził on do nie istniejącego już, tymczasowego położenia z którego testowałem skrypt. Jakież było moje zdziwienie, gdy nie mogłem odnaleźć miejsca z którego można byłoby taką operację przeprowadzić!?! Sięgnąłem więc do zasobów inteligencji rozproszonej(hihi – Google) i klapa! Poza odnalezieniem na oficjalnym forum Ubuntu.com, identycznego problemu na którego nieszczęśnik go opisujący, nie uzyskał satysfakcjonującej odpowiedzi. Nie znalazłem rozwiązania. Napisałem post na Ubuntu.pl – zero efektów. Starzy wyjadacze sugerowali te same rozwiązania, które proponowane były na zachodzie. Mówili aby włączyć Właściwości pliku i dalej na zakładce “Otwarcie za pomocą“(w 8.10 Otwieranie), do woli sobie dodawać i usuwać programy. Wszystko byłoby pięknie tylko, że poza wspólną nazwą, rozwiązanie ma się nijak do problemu. Są to po prostu dwie różne sprawy. A wykonanie wyżej wymienionych czynności, w ogóle nie wpływa na listę programów w menu podręcznym!

Ostatecznie machnąłem na sprawę ręką i jakoś z tym żyłem Rozwiązanie przyszło samo w momencie, gdy zupełnie go nie poszukiwałem. Robiąc porządki w menu aplikacji Ubuntu 8.10, zajrzałem do kategorii Inne. Od razu rzucił mi się w oczy jeden z pustych wpisów, które dodałem z poziomu Firefoksa(gedit). To było to! Teraz nie dość, że mogłem pousuwać martwe wpisy. To jeszcze dla aktywnych programów nie posiadających własnej ikony, odpowiednią przyporządkować.

Jak widać cała sprawa z zaśmieconym menu, była wręcz banalna a rozwiązanie jest genialne w swojej prostocie

Usprawnianie działania paneli

Standardowo po instalacji Ubuntu, użytkownik otrzymuje dwa panele – górny i dolny. Na górny przypada: menu, zegarek, zasobnik i kilka ikonek. Z kolei dolny to: pulpity, kosz i zakładki otworzonych programów. Jak dla mnie, dwa panele zjadające po prawie 30 pikseli pulpitu każdy – to stanowczo zbyt duża rozrzutność. Dlatego pierwsze co robię to przenoszę wszelkie elementy nawigacyjne z dolnego paska na górny, pozostawiając tam jedynie miejsce na otworzone programy. A dzięki temu, że nie jest to nic istotnego, to śmiało mogę skorzystać z opcji autoukrywania. Zaoszczędzając w moim przypadku 32 piksele cennego miejsca ekranu.

Autoukrywanie działa bardzo dobrze, ale ma dwie cechy które mogą nieco irytować. Pierwsza to nieco ociężałe działanie ponownego pojawiania się panelu. Natomiast druga to sprawiające wrażenie, ukrywanie do 95% zamiast 100% wysokości. Oba te powody wystarczyły, abym w Hardym używał zamiennika pod postacią AvantWindowNavigator. Był to panel stworzony na wzór tego spotykanego a MacOS, składający się jedynie z ikonek. Za to działający bardzo dynamicznie. Jedyną jego wadą były właśnie te ikonki Nie ma co ukrywać – kilka otworzonych dokumentów tekstowych, reprezentowanych przez identyczne ikony, jest znacznie mniej czytelne w nawigacji, od zakładek z właściwymi nazwami dokumentów! Mając to na uwadze postanowiłem, że w Ibeksie pozostanę ze standardowym panelem. Potrzebowałem jedynie sposobu, aby podkręcić troszkę jego działanie. W tym celu pierwsze co zrobiłem to zajrzałem do mojego ulubionego gconfa. Musiałem mieć przeczucie, bo po chwili odnalazłem to czego szukałem

Preferencje obydwu paneli znajdują się w następującej lokalizacji: /apps/panel/toplevels Poza szeregiem innych opcji, wpływających na poszczególne panele. Znalazłem na liście dwie cechy, których parametry zniwelowały dotychczasowe wady autoukrywania.

• auto_hide_size – domyślnie 6 zmieńmy na 0, parametr decyduje o ilości pikseli które nie zostaną ukryte.
  
• unhide_delay – domyślnie 500 zmieńmy na 0, jest to opóźnienie(stąd ta ospałość) po którym panel zacznie się pojawiać.

Zaawansowane prawa w Nautilusie

Dla nowych użytkowników oraz tych, którzy Terminala i wszystkiego co z nim związane boją się jak „Diabeł święconej wody”. Domyślne ustawienie związane z zarządzaniem prawami z poziomu Nautilusa, wydają się pewnie aż zanadto skomplikowane. Niestety w tym wpisie nie pokaże im, jak uczynić tą kwestię łatwiejszą Przeciwnie – ten trik kieruję głównie do osób, które przy zarządzaniu uprawnieniami nie rozstają się z komendą „ls -l”, a dodatkowo chciałyby wzbogacić swój menadżer plików w funkcje nie dostępne standardowo – takie jak SUID, GUID czy StickyBit. Twórcy Nautilusa najwyraźniej wyszli z założenia, że może się zdarzyć sytuacja w której użytkownik zapragnie, równie intuicyjnego dostępu do praw co w trybie CLI. Toteż umieścili w tym celu furtkę, której otworzenie pozwoli wielbicielom zapisu rwxrwxrwx, spojrzeć nieco bardziej przyjaznym okiem na możliwości w trybie graficznym.

Włączamy gconf-editor i odszukujemy następującą lokalizację: /apps/nautilus/preferences po czym zaznaczamy opcję show_advanced_permission. Zmiany aktywują się natychmiastowo, także nie potrzeba nawet ponownie uruchamiać Nautilusa. Klikamy we Właściwości jakiegoś pliku, przechodzimy na zakładkę Uprawnienia i cieszymy się konkretnymi oznaczeniami praw Wszystko jasno opisane, na jednym ekranie, bez zbędnych rozwijalnych list a na dodatek z dostępem do znaczników specjalnych. Nie wiem jak dla Was, ale ja zdecydowanie bardziej preferuję taką prezentację uprawnień. Teraz wszystko jest czytelne i do ogarnięcia za jednym rzutem oka!

Para ello tenemos 2 variantes:

1- Modificamos el paquete de iconos ( trabajo un poco engorroso ).

2- Modificamos las opciones en el gconf-editor ( la más recomendada ).

Para ello tenemos que tener instalado el gconf-editor, si no lo tenemos en nuestro ordenador tecleamos en consola:

$ sudo aptitude install gconf-editor

Luego pulsamos Alt+F2 y se nos abre el editor de configuración de Gnome. Navegamos por el arbol de directorios que tenemos a la izquierda y vamos abriendo carpetas: / > apps > panel > objects > object_0. Normalmente será object_0 pero no tiene por qué. Para estar seguros pinchamos en él y buscamos a la derecha la clave “object_type“, debe tener el valor “menu_object“.

Una vez localizado, habilitamos la penúltima, llamada “use_custom_icon” para decirle que vamos a usar un icono personalizado. Y en la parte superior, la cuarta opción, tenemos “custom_icon“, la seleccionamos y pinchamos con el botón izquierdo en su valor. Ahí escribiremos la ruta y el nombre de nuestra imagen. Y listo!!!

El GConf-Editor trabaja en Gnome, sirve para editar las preferencias de GConf, aunque no es muy usado por el usuario medio y no se recomienda su uso, útil sobre todo cuando algún programa no proporciona las herramientas para cambiar las opciones y tenemos que recurrir a GConf-Editor para cambiarlas manualmente.

GConf es donde se almacenan las opciones de configuración de Gnome y los distintos programas. Es tecnología de autoaplicación (auto-apply) eso significa que en cuanto modifiquemos alguna de las opciones esta se aplica automáticamente. Todos los cambios se archivan en el directorio ~/.gconf en formato XML

Si meten la pata y no saben como dar marcha atrás y están usando ubuntu restablescan el escritorio, con las siguientes ordenes en la terminal y dentro de mi carpeta personal:

$ rm -rf .gnome .gnome2 .gconf .gconfd .metacity

Para entrar a mi carpeta personal; en mi caso como mi nombre de usuario es travesuras así se llama la mia entonces tecleo en la terminal

$ cd /home/travesuras

Pero tengan cuidado y hagan un respaldo previamente, a mi se me borro hasta las combinaciones de teclas que hice desde Sistema ==> Preferencias ==> Combinaciones de teclas

Formas de entrar al gconf-editor:

1. Alt+F2 ==> gconf-editor
2. Terminal ==> gconf-editor
3. Aplicaciones ==> Herramientas del sistema ==> Editor de configuración

Ocultar o mostrar iconos en el escritorio.

Si estan marcados son visibles y viceversa.

Volúmenes montados

apps->nautilus->desktop->volumes_visible

Icono de la computadora

apps->nautilus->desktop->computer_icon_visible

Icono de reciclado

apps->nautilus->desktop->trash_icon_visible

Carpeta personal

apps->nautilus->desktop->home_icon_visible

Serviciosde red

apps->nautilus->desktop->network_icon_visible

Cambiar el nombre a los iconos en el escritorio.

Modificando [xxxx]_icon_name se puede cambiar el nombre o con el menú contextual -> Renombrar

Ruta:

apps->nautilus->desktop->[xxxx]_icon_name

Se supone que das doble click sobre [xxxx]_icon_name para que se salga el menú A mi no me funcionaba a la primera, tenia que haber cambiado el nombre con el menú contextual antes y era entonces cuando ya podía modificarlo a mi gusto desde el gconf-editor.

Atajos personalizados

apps -> metacity -> global_keybindings -> run_command_(xn) -> atajo elegido, por ejemplo F1 -> keybinding_commands (en apps -> metacity) -> command_(xn) según el número que le corresponda al run_command -> introducir comando como por ejemplo synaptic

Cambiar configuración del reloj

apps > panel > applets > clock_screen > prefs -> custom_format escribimos: <span size="smaller" color="#B4045F" >%a %d %b</span> <b>%H:%M</b> -> En el campo format escribimos custom

El color (en hexagecimales), negritas y las demás cosas se pueden cambiar según las preferencias de cada quien.

Permisos avanzados en nautilus

apps -> nautilus -> preferencias -> marcar show_advanced_permissions

http://www.gnome.org/projects/gconf/
http://es.wikipedia.org/wiki/GConf
http://packages.ubuntu.com/feisty/utils/gconf-editor
http://en.wikipedia.org/wiki/Gconf-editor
http://ubunturoot.wordpress.com/2007/11/25/ocultar-iconos-de-las-particiones-en-el-escritorio/
http://mundogeek.net/archivos/2005/05/28/vincular-una-combinacion-de-teclas-a-un-comando-en-gnome/
http://www.guia-ubuntu.org/index.php?title=%C3%8Dconos_en_el_escritorio
https://help.ubuntu.com/community/CompositeManager/ConfiguringCompiz
http://library.gnome.org/users/gconf-editor/index.html.es
http://www.molinux.info/downloads/documents/manual-usuario-molinux/ch36s04.html
http://www.adslfaqs.com.ar/como-cambiar-aspecto-del-reloj-en-linux-ubuntu-debian/
http://120linux.com/aspecto-reloj-ubuntu/
http://html-color-codes.info/codigos-de-colores-hexadecimalesd/
http://html-color-codes.info
http://tuxpepino.wordpress.com/2007/04/24/instalar-kiba-dock/
http://www.hachemuda.com/2007/07/11/cambiar-el-aspecto-del-panel-de-gnome-al-ocultarse-automaticamente/
http://feeds.feedburner.com/~r/120linuxfeed/~3/370632961/
http://library.gnome.org/users/gconf-editor/2.24/gconf-editor.html
http://www.guia-ubuntu.org/index.php?title=Restablecer_el_escritorio_Gnome
http://www.geocities.com/lunamatic/tutcss/intro.htm

– EN CONSTRUCCION –

Semplicissima (quasi inutile per quanto è semplice) spiegazione di come mettere l’icona del cestino sul desktop di ubuntu…

Metodo n. 1 :

- Aggiungiamo l’editor della configurazione alle applicazioni :

Sistema –> Preferenze –> Menu Principale –> Strumenti di Sistema –> Spuntiamo Editor della configurazione

- Dopo aver aggiunto l’editor andiamo in :
Applicazioni –> Strumenti di sistema –> Editor della configurazione –> Apps –> Nautilus –> Desktop –> Spuntiamo trash_icon_visible

Metodo n.2 :

Molto più veloce e semplice…

- Premiamo Alt+F2
- Digitiamo il comando : gconf-editor
- Andiamo in Apps –> Nautilus –> Desktop –> Spuntiamo trash_icon_visible

Metodo n.3 :

- Apriamo il terminale
- Digitiamo : Sudo gconf-editor
- Andiamo in Apps –> Nautilus –> Desktop –> Spuntiamo trash_icon_visible

gEdit dla Ubuntu jest tym czym notatnik dla Windowsa.(Tyle, że ten pierwszy jest bardziej wypasiony ) Do zaawansowanej edycji tekstu raczej się nie nadaje,(od tego jest OpenOffice) ale do podejrzenia niewielkich plików tekstowych jest idealny. Niestety posiada jedną małą, lecz bardzo wnerwiającą cechę – błędnie wyświetla polskie znaki dla kodowania Windows-1250. Przynajmniej było tak do niedawna. Dzisiaj podczas codziennego szperania po systemie udało mi się co nieco pokombinować i znalazłem rozwiązanie tego problemu! Piszę o nim, bo podobno jest to znana przypadłość, na którą to swojego czasu próżno szukałem odpowiedzi googlujac i przeczesując fora dyskusyjne.

Standardowo sytuacja z krzaczkami wygląda tak:

gEdit - krzaczki w edytorze

Po wykonaniu poniższych kroków otrzymamy:

gEdit - poprawne wyświetlanie kodowania Windows-1250

·

Moje rozwiązanie jest dość proste w realizacji:

1. Naciskamy <Alt>+F2
2. Wpisujemy: gconf-editor
3. / apps / gedit-2 / preferences / encodings
4. 2x klikamy na wpisie: auto_detect
5. + Dodaj
6. Wpisujemy w okienko: WINDOWS-1250
7. Przenosimy kodowanie nad wartość: ISO-8859-xx
8. OK

Uruchamiamy ponownie dany dokument tekstowy i gotowe!

Si quieres mostrar/ocultar la papelera, o las unidades que tiene tu pc, o cualquier otro icono del sistema; en el escritorio, accedes a la Terminal y tecleeas:

Esto invocará al editor de configuraciones de gnome, una vez en él accede a apps>nautilus>desktop o mira el siguiente screencast que hice:

It took some time for me to find the right information about this, so I’m blogging this. Maybe sometime, somewhere, someone will be helped by this.

Gnome has the ability to automatically mount all removable devices upon detection. This  auto-mount function is handled by the gnome-volume-manager program.

If you reconfigure a device (by right clicking and changing the mount options) and accidentally use incorrect options, you will cripple the device’s auto-mountability. To resolve this you can edit your settings by:

- start a shell

- start gconf-editor as user (not as root)

- goto system > storage > volumes

I’m sure that many of you are used with the <Win>+<L> key combination in
windows, to lock the screen. In Ubuntu (the distro I use), the
corespondent shortcut is <CTRL>+<ALT>+<L>. But, in many other distros
there is no shortcut for this command. Here is what you can do to assign a shortcut for locking the screen. (In order to do that, you have to activate the Win key. Read “How to use the Win key in Linux” to find out how to do it.)
Open the gconf-editor by typing “gconf-editor” in the terminal.

nongeek@mma:~$ gconf-editor

Go to: apps>metacity>keybinding_commands

Read more>>