Ik moet dit echt even van me afschrijven, en als ik hier mensen pijn mee doe, spijt het me, maar dit zijn ook dingen die mij pijn doen.

Waaaarom lees ik dat dan ook? Al die blogs, “wij zijn de échte katholieken, want wij houden ons aan alle regeltjes! En iedereen die iets anders gelooft of doet dan wij, die heeft geen respect voor Christus!” Sokrates (dat vertalen we nu met Grieks, dus vandaar) zei het al: “Het enige dat ik weet, is dat ik niets weet.” En daarmee was hij, zo zei het orakel van Delfi, de wijste van de mensen, omdat hij dát wist. De andere mensen wisten ook niets, maar die dachten van wel. En hiermee bedoel ik: wij mensen hebben de waarheid niet in pacht! ik niet, Rooms Katholieken niet, bijbelvaste christenen niet, atheïsten niet, NIEMAND!
En waarom al die regels? De Tora (meer dan 600 wetten) was toch door Christus vervuld, die hoeven we niet meer te volgen toch? En als Jezus zegt: “wie zonder zonden is werpe de eerste steen” en “de sabbat is er voor de mens, niet de mens voor de sabbat” en als hij mensen geneest op sabbat, dan wijkt hij toch ook af van de regels? En dat doet hij voor de mensen toch? Ik bedoel dat we, om Christus na te volgen (daar gaat het uiteindelijk toch om?), niet super strikt op alle regels hoeven te letten. In alle voorbeelden van hierboven gaat het erover dat de liefde boven die wetten uitgaat, en daar zou het toch om moeten gaan? Die liefde? Een werkelijk stuitend voorbeeld van die wetten navolgen las ik van de zomer in de Volkskrant. Het ging over dat meisje van 9, dat verkracht was door haar stiefvader, zwanger bleek van een tweeling, vervolgens – in samenspraak met haar moeder - op advies van de artsen abortus laten plegen, die artsen waren van mening dat het lichaam van dat meisje de zwangerschap en de bevalling niet aankonden. Vervolgens is zij, én haar moeder, én alle andere betrokkenen geëxcommuniceerd, want dat is de regel: als je abortus pleegt wordt je geëxcommuniceerd. Nouja, grote ophef wereldwijd, kerk hield zich stil, en pas veel later werd in L’Osservatore Romano (de officiële krant van het Vaticaan) de regel bevestigd. En toen stond er in de Volkskrant: “We hebben wetten, we hebben een discipline en we hebben een geloofsdoctrine,” zegt een hoge functionaris van het Vaticaan tegen Time. “Dat is niet alleen theorie, en je kunt niet terugkrabbelen omdat een situatie uit het echte leven een zeker menselijk gewicht draagt.” HALLO!

Sorry, ik zit hier zowat vuur te spuwen, dus ik kom niet echt meer uit mijn woorden. Maar dit doet mij zo pijn! En als het vaag klinkt: dat kan wel ja, maar ik wil niet persoonlijk gaan aanvallen, dus dan blijf ik maar wat in algemene termen hangen.

liefs… Geneviève

Ik lees zonet een nieuw stuk van Schoppenkoning, die verwoordt wat ik in mijn hoofd had toen ik ‘Chocolade’ schreef:

Ja, over de heilige liturgie gesproken… ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat één van de redenen waarom wij als Kerk zo sterk geprotestantiseerd zijn, niet de liedjes van sommige tekstdichters zijn, maar zoals wij menen dat het kerkgebouw van iedereen is, en ook nog een beetje van God (misschien). Dat je in een kerk alleen komt om te bidden, en dus niet om te zwetsen, ontgaat de meeste katholieken volledig. Wij moeten alles maar toestaan omdat niemand nog het besef heeft dat een kerk een huis van gebed is, en voor niets anders bestemd. Protestanten kennen niet wat wij kennen: gewijde gebouwen. Wij wel. Maar ja, kathedralen zijn nationale monumenten, waar rondleidingen worden gegeven, mensen naar concerten komen, en waar een winkeltje staat waar je boekjes en kaarten kunt kopen. Waar is dat allemaal begonnen, al die ontheiliging? Bij de heren geestelijken in een tijd vóór ons. En nu zitten we met gebouwen waarin we de beelden terugzetten als teken van sacraliteit, maar waarvan het volk niet meer weet Wie het is die daar woont. Wat dan, ’sacraliteit’? Hij, de God die wij dienen te eren en aanbidden, woont er. Wiens Pasen wij vieren in de Heilige Eucharistie en dus niet in een klets-en zwetsliturgie.

Zie: Waarom doen wij ons dit aan? (5B) – ook de rest is lezenswaardig, niet in de laatste plaats voor de Nederlandse bisschoppen, die Schoppenkoning hopelijk al hebben gevonden.

Vanmorgen was er een gebedsviering in onze kerk met uitreiking van eerlijke chocolade ihkv MOV aktie. Weer eens wat anders dan een hostie…

Dat schreef ene Rietie Kenter op Twitter en dat deed Laatste Dag zogezegd ‘de bek openvallen’. Observatrix stelde de (ongetwijfeld retorische) vraag in welk bisdom dit hele gebeuren zich afspeelt. Ik vraag me zelf vooral af wat ik me moet inbeelden bij die paar woordjes die zo veel lijken te zeggen: uitreiken van chocola tijdens een katholieke viering? Associatie met de hostie? Bizar.

Een simpele zoektocht op Hyves leert veel over Kenter: lid van de parochie O.L. Vrouw van de Rozenkrans in Glanerbrug, dat ligt vlakbij Enschede. Deze parochie maakt deel uit van een parochieverband genaamd ‘Maria Vlucht’ met vijf parochies en één pastoor en één diaken. Dat betekent in de praktijk hetzelfde als in vele andere plaatsen in het land waar helaas een tekort aan priesters is: veel woord- en communievieringen, veel gebedsvieringen en zo nu en dan een Eucharistieviering. Verder zegt Kenter theologiestudent te zijn, op Hyves staat aangegeven dat zij op de Fontys Hogeschool Theologie Levensbeschouwing zit. Ze wordt opgeleid tot het volgende:

De opleiding aan Fontys Hogeschool Theologie Levensbeschouwing is een beroepsopleiding. Je kunt denken aan allerlei beroepen op pastoraal, levensbeschouwelijk en ethisch terrein, zoals bijvoorbeeld:

• kerkelijk-pastoraal werker binnen de katholieke kerk;
• geestelijk verzorger/levensbeschouwelijk begeleider in instellingen voor gezondheidszorg, maatschappelijk werk, leger en justitie;
• docent levensbeschouwing of godsdienst;
• docent ethiek;
• schoolbegeleider levensbeschouwing ten behoeve van onderwijs;
• nieuwe beroepen op levensbeschouwelijk en ethisch terrein.

Het is natuurlijk géén goede zaak dat mensen die op bovenstaande manier over de hostie spreken, zonder dit bv cynisch te bedoelen, zomaar als pastoraal werkster worden losgelaten op een parochie. De manier van spreken doet mij in eerste instantie denken aan de nogal platte opmerkingen die mijn protestantse vrienden zo nu en dan maken, zich niet bewust van de feitelijke grofheid ervan. Van hen kan ik dat goed hebben, zij zijn nu eenmaal protestants, worden niet geacht enige feeling te hebben met de Heilige Eucharistie. Dat die feeling ook in katholieke kring ontbreekt, daar verbaas ik me na enkele jaren ook niet meer over. Dat Kenter straks pastoraal werkster is, neem ik zonder meer aan, maar hoe zij precies in haar geloof staat, dat is aan de hand van één citaat lastig te beoordelen.

Nu wil ik niet deze ene mw. Kenter tot zondebok maken. Als ik me niet vergis heeft Mgr. De Korte ooit verklaard dat het in katholiek Nederland helemaal niet zo slecht gaat als doemdenkers (zoals Observatrix) suggereren. Dan zal dit incident rondom Kenter werkelijk een incident zijn. Ik waag dat te betwijfelen. Alleen al het feit dat ik de gewraakte uitspraak schouderophalend accepteer als weer het zoveelste teken van ‘desacralisering’ (of ‘onttovering’) van de Nederlandse maatschappij, geeft aan dat ik het met de bisschop van Groningen-Leeuwarden oneens ben. Het totale gebrek aan respect voor het sacrale, een gebrek aan devotie, een overschot aan rationaliteit, is iets waar zowel protestants als katholiek Nederland aan lijdt. Gereformeerde jongeren snappen niet meer waarom hun ouders en grootouders met ernstige gezichten op stukjes brood kauwen tijdens avondmaalsvieringen. Katholieken beschouwen de Eucharistie als een ritueel dat hen in culturele zin definieert als katholiek. Dat de communie draait om Christus gaat langs de meeste mensen heen. Eén van de gevolgen is dat iemand als Kenter op Twitter een “gevatheidje” plaatst. Ik kan niets zeggen over haar geloofsbeleving, ik ken haar niet en wil me ervoor hoeden haar voorbarig te krenken met allerlei aannames. Wie weet is dit allemaal een geval van verkeerde woordkeuze oid. Maar alleen al het feit dat er op deze manier wordt gesproken over het Allerheiligste, voelt voor mij persoonlijk als meer dan een incident.

Sterk man of segs man, wat ook al ons van Julius dink maak nie regtig saak nie. Die populus kies die leiers en wat die populus van ons dink maak saak. So of hierdie nou ‘n worry post is of nie, ons het die kans om oor ons toekoms te besin. Die eerste vraag wat ek dan wil vrae is die een. …

Dink die AWB ons het nodig om slag gereed te maak?

Die volgende vraag gaan aan Afrikaners wat dink die AWB’s hoort almal op Robin Eiland. Ek wonder of hulle al ooit gesien het hoe Zebra’s hulle self verkans teen aanvalle van leeus en ander roof diere. Hulle trek so sterk saam in groeps verband dat die leeus nie een indivudie kan uit sonder om te jag nie. So my volgende vraag is aan die mense wat hard en sterk genoeg is om sonder hulle ander lands genote te bly staan.

Wat sal dit neem om ‘n “Lesotho” vir die AWB te beding?

Dan kom ek terrug na daai harde baard bloed sweet sterk manne wat skuim piepie na elke Castle Lager wat hulle so lustig afsluk Saterdae as hulle om Braai vleis vure die land se probleme reg drink.

Wat gaan julle doen om julle kinders se toekoms te verseker?

Engaland is duidelik nie meer ‘n opsie nie want jeug bendes voel niks daarvoor om mense op straat hoeke om te stamp en dood te skop nie. Die tiener bendes se lede is tussen 14 en 16 jaar oud. Om die voorvelle weg te wens drink in Suid Afrika gaan geen oplossing vir ennige van ons probleme wees nie.

“Is there any point in taking Julius Malema seriously? Hell, yes! Not because his remarks have any inherent merit or because his ideology is sound, but because he has a significant support base and, as importantly, no one in the ruling party is stopping him.”

Times Live

Donker wolke hang dalk nie net oor die Suid Punt van Afrika nie, maar donker is die wolke wat deur geloofs oornames aangevuur word en dit deur idologiese stellings wat mense vermy deur hulle eie geskrewe Bybel te lees soos dit hulle pas. Die gene wat glo dat genade alleenig kom deur gebede is verdoem. (Moenie jou talente onder die maat emmer weg steek nie!) is die opdrag wat ek in die woord van God raak lees.

Ek wil my kinders groot maak in die Woord van God

Ek wil my kinders verdraagsaam teenoor ander groot maak

Ek wil ander moet dit sien en respekteer en my kinders aanvaar

As mense glo dat moord en vergifnis deur dieselfde Christus bepleid word dan is daai idologie verdoem tot trane, smart en bloed.

Ik heb de soms ietwat irritante gewoonte om te denken in quotes uit mijn favoriete films en series. Zo roepen Observatrix en Claves Regni (en gisteren ook Kattekliek) regelmatig ‘new shit has come to light!’, maar lijkt het soms meer op ‘just a wild stab in the dark’, waarbij ik me dan weer afvraag wat nu wijsheid is: nieuws zo snel mogelijk brengen geeft gehoor aan de journalistieke taak die deze bloggers hebben en die hen waardevol maakt, maar aan de andere kant behoort een goede journalist niet zomaar geruchten de wereld in te brengen – hoor en wederhoor is een goed principe, en als er nog geen mogelijk is tot wederhoor, misschien is het dan beter om voorlopig te zwijgen.

De laatste tijd speelde dit vooral rondom wat men inmiddels ‘Ariënsgate’ is gaan noemen: de plotselinge aankondiging door Mgr. Eijk dat de priesteropleiding van het aartsbisdom Utrecht (het Ariënskonvikt) wordt gesloten. Redenen: (1) het aantal studenten neemt steeds verder af (er zijn er nu twaalf, tegenover veertig in de jaren negentig) en (2) de kosten zijn, met 36.000 euro per student, gewoonweg te hoog. Twee zeer goede redenen.

Echter Observatrix en Claves Regni hadden terechte kritiek op de gang van zaken: de vaagheid in de financiële situatie van de priesteropleiding, het feit dat behalve Mgr. Van den Hende geen van de betrokken bisschoppen van tevoren lijkt te zijn geconsulteerd, dat ook binnen het aartsbisdom amper overleg lijkt te zijn gepleegd, dat in allerijl plebaan Schnell wordt overplaatst naar Bovendonk, de priesteropleiding van het bisdom Breda, etc. Zelfs het Katholiek Nieuwsblad werd ineens kritisch en dat schijnt zelden te gebeuren.

Nu roepen sommigen in antwoord hierop weer, dat kritiek op de aartsbisschop gelijk staat aan ontrouw aan het kerkelijk gezag. In mijn ogen is dat nonsens en gelukkig hoef ik daar weinig woorden aan vuil te maken: Laatste Dag heeft mijn standpunt al uitstekend verwoord. Ook Observatrix en Claves Regni behoren voor zover ik kan inschatten tot die héél kleine groep katholieken in Nederland die het kerkelijk gezag nog serieus neemt, die nog een voorbeeld neemt aan Cornelis van Wijck (een van de H.H. Martelaren van Gorcum) die eens zei ‘ik geloof alles wat de gardiaan gelooft, want de gardiaan gelooft wat de heilige Kerk gelooft‘. Gebruikt men deze simpele trouw aan de kerkelijke leiders om die laatsten voor kritiek immuun te maken, dan leest men volgens mij het stuk dat ik cursief heb gemaakt niet goed.

Mgr. Eijk is ons door de Kerk gegeven als herder van het aartsbisdom. Observatrix stelt hem kritische vragen en velt op basis van de feiten zoals die zich ontvouwen een negatief oordeel over hem. Soms kan daarbij de vraag gesteld worden of er niet te snel wordt geoordeeld: zo zag ik Observatrix onlangs de volledige begroting van het Ariënskonvikt reconstrueren. Dat heeft iets weg van een ’stab in the dark’, want het aartsbisdom doet heel vaag over zijn financiële situatie. Dat is op zichzelf iets waarop je kritiek mag (of zelfs móet) leveren, waarbij ik alweer Laatste Dag mag aanhalen, die liet zien dat parochies en bisdommen de plicht hebben om zich financieel te verantwoorden.

Zolang dit niet gebeurt kunnen we slechts gissen en vragen stellen, kan ook Observatrix alleen maar gissen en vragen stellen. Mgr. Eijk verklaarde zich nader in de meest recente editie van het Katholiek Nieuwsblad. Hij verklaarde onder andere de 36.000 euro die het Ariënskonvikt per student zou kosten: dat hing samen met de drie dure gebouwen en de tegenvallende opbrengsten van de geplande verhuizing naar het complex Dijnselburg in Zeist. Kritische vraag die je daarbij kunt stellen is: zijn er geen alternatieven? Het lijkt me inderdaad redelijk zot om voor twaalf studenten drie dure gebouwen te onderhouden. Echter waar een wil is, is een weg. Voor mijn onderzoek bestudeer ik bijvoorbeeld nu het eerste begin van de schooltjes waaruit de zeer succesvolle (protestantse) Gereformeerde Hogeschool Zwolle en Christelijke Hogeschool Ede zijn voortgekomen: er werd lesgegeven in ‘gewone’ woonhuizen, in kerkelijke ontmoetingscentra, soms zelfs op zoldertjes. Het is niet de meest wenselijke situatie, maar wie klein is moet niet te groot denken.

Mgr. Eijk antwoordt nu op de kritiek: het financieel niet haalbaar, punt uit. En wat het gebrek aan overleg betreft verklaarde hij ‘niet in te kunnen gaan op de vraag waarom het kapittel en de priesterraad niet bij de besluitvorming zijn betrokken’, punt. Dat is vrij mager, dan gaan mensen vragen stellen en dat is volstrekt legitiem. Mgr. De Korte vroeg zich in de media hardop af waarom hij niet bij de besluitvorming was betrokken – een legitieme vraag die de Groninger bisschop vooral aan zijn collega moet stellen. Ook de vraag of het niet mogelijk was om de priesteropleiding te laten draaien zónder daarvoor drie dure gebouwen of een duur complex te moeten onderhouden, is legitiem. Ten derde blijft de vraag hangen hoe het aartsbisdom er financieel dan precies voor staat. Niet alleen de Kerk eist van parochies en bisdommen dat zij transparant zijn: aangezien de slechte financiële situatie van het aartsbisdom regelmatig uit de kast wordt gerukt om zonder verdere toelichting allerlei maatregelen door te voeren, is het ook richting de gelovigen van wie Mgr. Eijk de herder is wel zo netjes dat zij niet langer in het duister hoeven te tasten.

Het mag zo zijn dat in de Kerk het nodige geboefte rondloopt en dat de kans reëel is dat er ook in Nederland kwalijke praktijken plaatsvinden: zolang ‘wij simpele gelovigen’ hierover geen duidelijkheid hebben kunnen wij niet veel anders dan blijven aandringen op meer transparantie. Tot die tijd moeten we ervoor oppassen dat we niet te snel een oordeel vellen of informatie eenzijdig interpreteren. Totdat het tegendeel blijkt moet onze aanname zijn dat Mgr. Eijk het beste voor heeft met de katholieke gelovigen en met de Nederlandse Kerk. In enkele gevallen bleek dat bloggers wel de klok hadden horen luiden, maar niet wisten waar de klepel hing. In die situaties werd er te snel geoordeeld. Anderen grijpen dit aan om, vaak gepaard met een oproep tot trouw aan de Kerk, alle kritische geesten het zwijgen op te leggen. Ook dat nam ridicule vormen aan, zo werd Observatrix al half tot acht-meier uitgeroepen.

Mijn eigen positie lijkt het midden te houden tussen beide partijen, maar dat is niet zo. Als ik kritiek lever wil ik het devies van Cornelius van Wijck in mijn achterhoofd houden. Ik wil echter wel vrij zijn om uiting te geven aan mijn zorg over de situatie die de laatste tijd is ontstaan. Het optreden van Mgr. Eijk leidde tot kritiek onder zowel de vrijzinnige half-, niet- of zelfs anti-katholieke vleugel in de Kerk, als de zeer kerkgetrouwe, orthodoxgelovige, Benedictus-XVI-liefhebbende katholieken. Jaagt een dergelijke mistige stijl van leiderschap niet aan beide kanten mensen de Kerk uit? Er zijn mensen die menen dat je kritiekloos ‘alleluia’ en ‘amen’ moet roepen op alles wat de aartsbisschop doet. Anders ben je geen goed katholiek. Mensen die dat vinden zijn veel gevaarlijker voor de katholieke Kerk dan een Observatrix of een Acht Mei Beweging. Hun houding maakt de Kerk en kerkelijke leiders kwetsbaar, juist doordat ze geen kritiek mogen ontvangen. Daarom neem ik de missers van de kritische bloggers voor lief, dat is ‘collateral damage’. En tegen hen die alle kritiek de kop in willen drukken zeg ik: leve Observatrix!

Het internet is echt een prachtig medium! Maar soms verschijnt er toch echt absurde zever op. Bekijk dit filmpje;

En neen, het is niet waar! Dit bestaat gelukkig niet! (hoewel je op de dag van vandaag nooit weet of zulke nonsens niet toch ooit zouden uitkomen)

Dit artikel schrijf ik naar aanleiding van een vlugschrift wat ik herhaaldelijk, tot vervelens toe, onder mijn neus gekregen heb. De inhoud ervan rammelt zodanig dat  het om een reaktie vraagt. Eerst leest u gedeelten uit het artikel, met cursief mijn commentaar.

“Hoe is het mogelijk dat valse leer ingang vindt bij gelovigen”? De aantrekkelijkheid van dwalingen.. en waarom wedergeboren gelovigen “er voor vallen”.

Je kunt de vraagt stellen: Wat is “valse leer”? In de Bijbel wordt het prediken van de Wet aan Christenen bijvoorbeeld een valse leer genoemd.
Maar de schrijver doelt natuurlijk op de leer dat God een Behouder is  van alle mensen, zoveel wordt duidelijk uit het vervolg van dit artikel.

“Wanneer we met leringen worden geconfronteerd die nieuw voor ons zijn, moeten we –als gelovigen– er goed op letten dat we niet zomaar alles wat we lezen geloven maar, zeker als het over geloofszaken gaat, een goede analyse doen hiervan.”

Correct. Merkwaardig genoeg vindt de schrijver dat dit alleen geldt voor leringen die nieuw voor ons zijn. Dit geldt zeker ook voor leringen die NIET nieuw voor ons zijn ( 2 Kor 3:15), die wij bijvoorbeeld overgeleverd hebben gekregen van gerespecteerde Bijbelleraren. Het zou getoetst moeten worden aan “al wat geschreven staat”. Bovendien: Origenes leefde erg lang geleden, en geloofde ook al in de redding van allen, dus zo nieuw is het niet…

“Zo viel mij bij het lezen van “het kruisloze Christendom” van Martin Zender opeens iets op. In het stukje staat duidelijk, ondermeer, het volgende:

het belang verstaan van wat Christus bereikte, redding door wilskracht (menselijke vrije wil) afwijzen, en in afgrijzen terugdeinzen voor de valse leer van de eeuwige kwelling

De gedachte achter deze schrijver z’n stukje, net als op de gehele website overigens, is dat alle mensen –of ze nu willen of niet!– gered zullen worden. Zij die geloven per direct, zij die niet geloven “door oordelen heen”. Alverzoening dus.”

Dit is wel een heel selektief citaat van Martin Zender. Het is niet eens een complete zin. Belangrijk is natuurlijk wel in welke context dit geplaatst is. Maar goed, om er toch even op in te gaan: de menselijke vrije wil bestaat niet. Wordt niet in de Bijbel geleerd. Herhaaldelijk heb ik mensen gevraagd waar ik dit kan vinden in de Schrift. Tot op heden geen antwoord gekregen. Wat wél duidelijk uit de Schrift naar voren komt, is dat Gód een vrije wil heeft.

Op grond van het getuigenis van de Bijbel moet ik concluderen dat de leer van de altijddurende kwelling inderdaad een valse, niet Bijbelse leer is. (Men leest “eeuwig” doorgaans als altijddurend, terwijl het begrip “eeuwig” in de Bijbel echt  iets anders betekent dan in ons hedendaags Nederlands).
Inderdaad, -of ze nu willen of niet, God wil het- zullen allen gered worden. Door oordelen heen.  Het kost nogal wat kunst en vliegwerk om de Schrisftplaatsen waar dit expliciet staat, weg te redeneren, of om te buigen. De schrijver dezes heeft kennelijk moeite met het idee dat Gods wil uiteindelijk de doorslag geeft!

“Als eerste moet opvallen, lijkt mij, dat de schrijver daarmee zijn eigen theologie tegenspreekt. Immers, als je “redding door de menselijke vrije wil” afwijst, is het onmogelijk dat hij zelf gelooft, laat staan welk ander mens tot een bewuste geloofskeuze komt. Immers, er bestaat toch geen vrije wil op dat punt? Hij loochent dat toch? Hoe kan hij dan zelf op een zeker moment in zijn leven de wilskeuze hebben gemaakt om te gaan geloven en de Here te gaan volgen?”

Dit is een drogredenering. Als we bijvoorbeeld naar de bekering van de apostel Paulus kijken, toen hij met een volmacht van de hogepriester op weg was naar Damascus om weer een aantal Christenen te gaan vervolgen, komt een heel ander beeld naar voren.
Paulus werd eenvoudig in zijn nekvel gegrepen. Nergens, maar dan ook echt nergens geeft de Bijbel ons informatie dat Paulus wilde geloven. Hij getuigt later zelf, dat hij van zijn moeders lijf af voorbestemd was afgezonderd om het Evangelie aan de heidenen te brengen ( Galaten 1:15)

Hoe het met Martin Zender gegaan is weet ik niet, maar het is niet ongebruikelijk dat God mensen bij hun kladden pakt. De Heilige Geest is het die overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel. Heeft dit iets met vrije wil van de mens te maken?
Ik ken mensen die nooit een “bewuste geloofskeuze” hebben gemaakt en toch wedergeboren kinderen van God zijn. Dat kan dus niet volgens de auteur van dit vlugschrift. Ook ken ik mensen die een Paulusbekering hebben meegemaakt. Hoe verhoudt dit alles zich met de veronderstelde “vrije wil” van de mens?

“Wanneer men een –net als in de Reformatorische verbondstheologie– vrije wilskeuze loochent, is er geen geloofszekerheid. Er dient daarom een alternatief te zijn. En dat alternatief is dan niet de wedergeboorte (zoals de Here Jezus in de Bijbel onderwijst) maar een vastklampen aan de (valse) opvatting dat “een ieder behouden wordt”. Zoals de Reformatorische bondsleer dit nodig heeft –waardoor de leer van de kinderdoop, vervangingsleer e.a. noodzakelijk is– heeft hier de onzekere mens, die niet zeker is van zijn behoud, een “ontsnappingsroute” nodig. En die ontsnapping denkt men te hebben gevonden in de gedachte dat “een ieder behouden wordt”.

Dus om het voorbeeld van de apostel Paulus er nog maar even bij te houden: had hij geen geloofszekerheid? Wat de schrijver hier probeert is “alverzoeners” als geloofsonzekere en twijfelmoedige mensen neer te zetten, die een “onstsnappingsroute” nodig hebben. Blijkbaar kan de schrijver niet leven met de gedachte dat “alverzoeners” absolute geloofszekerheid hebben, en dit ook nog baseren op de Schrift.

“als derde valt mij altijd weer op dat er een karikatuur van het (huidige) Christelijke geloof wordt geschetst. Door een karikatuur te schetsen, bijvoorbeeld over de zogenaamde “helleleer” – de gedachte dat mensen voor eeuwig in de hel gefolterd zullen worden-, kan men zijn eigen opvattingen beter doen laten lijken, mooi “oppoetsen” zeg maar.”

Hoezo wordt er een karikatuur geschetst?  Volgens de traditionele leer verdwijnt een onwillige, ongelovige toch voor altijd in de vuurpoel, de tweede dood? Je kunt dit wel met wollig taalgebruik willen verhullen, maar zo wordt er over het algemeen wel over gedacht.

“Wie vallen er dan voor dwaling? Toch niet de wedergeboren gelovige? Oh, ja, zéker wel! Want wát is het grote probleem in de Christelijke wereld tegenwoordig?
Het totale gebrek aan kennis van Gods Woord! De waarheid Gods wordt vervangen door een leugen (Rom 1:25) en die leugen gaat er in als zoete koek.”

Hier komt de schrijver uit de kast. Want wie volgens hem valt voor de dwaling der alverzoening heeft een totaal gebrek aan kennis van Gods Woord!…..De leer van de altijddurende straf is in deze gedachtengang de absolute waarheid, en de alverzoening een leugen die erin gaat als zoete koek…

“Opvallend is dat het web van on-Bijbelse leugens echter steeds groter wordt gemaakt, totdat men zichzelf en zijn eigen opvattingen totaal centraal gesteld heeft en het Woord van God buiten werking denkt te kunnen stellen. Zo las ik bijvoorbeeld op http://goedbericht.nl/OT/Genesis/9_stellingen_genesis_1.html met betrekking tot de Schepping een artikel dat -op grond van de “vertaling” van één woord- de verregaande conclusie trekt dat de aarde niet in zes dagen is geschapen maar “het scheppingsverhaal” in “zes dagen geopenbaard is” aan Adam. En zo denkt de auteur kennelijk het probleem te hebben opgelost met betrekking tot de discussie ’schepping vs evolutie’.”

Het is nogal wat als je gelovigen beschuldigt van “dwalingen en onbijbelse leugens en het Woord van God buiten werking willen stellen”.
Overigens wordt niet duidelijk gemaakt welke “leugens” het hier betreft.
Met deze stellingen van André Piet ben ik het ook niet eens. Maar de beschuldigingen die hier worden geuit zijn allerminst onderbouwd te noemen.

“In Genesis 5:1 staat: “dit is het boek van toledot van Adam”. Evenals in 2:4 is dit een afsluitende zin. Adam heeft het voorgaande (2:4b -5:1) op schrift gesteld.
Ryrie zegt hier:
“Dit is het boek [..] het zou kunnen verwijzen naar geschreven bronnen waarover Mozes beschikte in het opstellen van Genesis”
Inderdaad wordt hier gesproken over een document, boek, etc. Maar, wordt hier gesproken in de afsluitende zin? Nee! Want, Wat staat er? “Dit is het boek van de generaties van Adam..”. Toledot (http://net.bible.org/strong.php?id=08435 ) is een meervoud en betekent: genealogie, generaties, verslag(legging), afstammelingen enz. En lézen we over de afstammelingen enz? Lezen we een genealogie? Néé, die volgt daarna. Oftewel, er staat niets meer, en niets minder dan: “Dit is de genealogie van Adam: …” Oftewel, na vers 5:1 volgt simpelweg een opsomming van de afstammelingen van Adam en dat is een geschreven genealogie geweest, mogelijkerwijs, waarover Mozes beschikte. Er is geen énkele conclusie uit dit vers te trekken over de schepping, over de duur er van, laat staan zulke verregaande conclusies als de in het eerdere artikel genoemde.”

Het wil mij niet duidelijk worden waarom de schrijver van dit artikel bovenstaande erbij haalt. Heeft niets met het onderwerp te maken. Het lijkt er verdacht veel op dat André Piet nodig weer eens zwart gemaakt moet worden… Is Martin Zender een leugenaar? Is André Piet een leugenaar? Zijn alle “alverzoeners” onvaste mensen en leugenaars?

“Wat wil ik hier mee illustreren? Als de gelovige te lui is om “dagelijks te schriften te onderzoeken of deze dingen zo zijn” (Hand. 17:11) dán zijn ze voor een, elk, leuk danwel aannemelijk geschreven stukje vatbaar en vallen van de ene dwaling in de andere.”

Aha. Alverzoeners zijn ook nog te  lui, en zeker geen Bereeers, en derhalve vatbaar voor elk leuk geschreven stukje. Tekenend….

“Het vervelende voor dergelijke dwalingen is, voor de boodschappers er van, dat er altijd wel mensen zijn die er tegen in durven te gaan. Maar wat doe je dan? Dan verklaar je gewoon alles wat anderen ooit hebben onderwezen voor ongeldig. Dan zeg je (zelfde auteur) simpelweg dat de prediking van bijvoorbeeld Spurgeon, Whitefield en –tegenwoordig een bekende naam– Paul Washer een schijngeloof is (http://goedbericht.nl/blog2/?p=382 ). Dat Washer, Spurgeon e.a. predikers zijn die God beledigen! .. ik schrik mij rot van dat soort opmerkingen. Hoe hoog acht je je zelf wel niet als je dat durft te zeggen van dergelijke mannen Gods?”

Weer wordt André Piet er met zijn (korte) haren bijgesleept. Of hij ook daadwerkelijk alles ongeldig verklaart wat anderen ooit hebben onderwezen waag ik ernstig te betwijfelen, maar dat  is het onderwerp niet. Dat was “valse leer, dwalingen en waarom gelovigen ervoor vallen”.
Die “mannen Gods” die de schrijver aanhaalt zijn ook onvolmaakte, feilbare  mensen. Net zoals u en ik. En net zoals u en ik zijn ook zij afhankelijk van Genade alleen.  Ik wacht mij er echter voor een waardeoordeel over deze mensen uit te spreken zoals de schrijver van dit artikel wél over alverzoeners doet.

“Want hoeveel mensen zijn er dan door zijn ‘prediking’tot geloof zijn gekomen ?.
Laat ik nu eens kijken naar de vrucht van Spurgeon’s prediking? Van Whitefield’s prediking of Paul Washer’s prediking? Deze drie mannen hebben alle drie, zonder uitzondering, tienduizenden mensen tot verbreking en wedergeboorte mogen leiden. Er is vrucht op hun arbeid. Dwaling brengt echter nimmer enige vrucht voort.”

Dat is niet meetbaar, eenvoudigweg omdat wij zien wat voor ogen is. Ik noem het voorbeeld van massale bijeenkomsten, waar velen zeggen bekeerd en/of genezen te zijn.
Kunnen wij dat wel beoordelen?  God ziet het hart aan. Wij zijn stekeblind en tasten een beetje rond in het donker. (Hand 17:27) Het is niet aan de mens om zichzelf te beroemen op het aantal bekeerlingen dat hij of een ander gemaakt zou hebben. Of is bekering dan toch het werk van de mens? Wie beoordeelt de vrucht?

“En als er dan gevraagd wordt naar de vrucht op hun werk, is het antwoord: “Ach, man, je snapt er helemaal niets van“. Met andere woorden: “Helemaal niemand, niets, nada, noppes”?”

Een vage algemeenheid waar niemand iets mee kan, en klaarblijkelijk dient als smaakversterker/uitsmijter voor dit wankele artikel.

Het spookt in het Gelderse Huissen, tenminste als we dagblad Spits van donderdag 26 november j.l. moeten geloven. In Huis Binnenveld, een 400 jaar oud landhuis met een verleden, zouden zich allerlei onverklaarbare dingen voordoen: een piano die spontaan begint te spelen,  voetstappen die hoorbaar zijn op de bovenverdieping terwijl daar niemand is, vreemde geluiden onder de vloeren en deuren die uit zichzelf open en dicht gaan.

Het oude pand, dat volgens Spits ‘omhuld wordt door sinistere nevelen’, zou een bewogen geschiedenis kennen. In 1770 brak de dijk van de nabijgelegen rivier, waardoor Huissen overstroomde. Tweehonderd mensen vonden hierbij de dood. In de oorlog werd er in het huis een Duitser doodgeschoten en zo is er meer.

Emile Ratelband, de goeroe van het positieve denken, kocht Huis Binnenveld enige tijd geleden, maar beleefde er weinig plezier aan. Hij en zijn echtgenote kregen ruzie met de buren, een brandbom werd bij hun naar binnen gegooid en dan nog al die vreemde geluiden…..Op aandringen van zijn vrouw zette hij het huis te koop en Johan Vlemmix, koningshuis-bewonderaar en zelf verklaard feestnummer, hapte toe. Vlemmix vertelt in Spits wat er gebeurde toen hij het huis voor de eerste keer ging bekijken:

‘Het was net of iets probeerde mij tegen te houden. Toen ik in de auto stapte, ging mijn navigatiesysteem kapot. In het straatnamenboek van een benzinestation stonden alle plaatsen, behalve Huissen! Die pagina’s waren eruit gescheurd. Vervolgens kreeg ik een klapband en kwam vier uur te laat aan. Later kreeg ik ook nog ruzie met Ratelband over de verkoop. Het voelde echt alsof ik het niet mócht kopen.’

Vlemmix maakte al snel dezelfde dingen mee als de vorige eigenaars: onverklaarbare geluiden, pianospel enzovoorts. Hij laat zich voorlopig nog niet bang maken. ‘Ik ben van plan om hier een keer te overnachten, kijken wat er dan gebeurd.’

Je kunt zo’n kranteartikel natuurlijk afdoen als onzin en er van uitgaan dat voor alle verschijnselen een logische verklaring is, maar is dat ook zo?

Wie gelooft er in spoken? Bestaan ze echt of zijn ze slechts het produkt van fantasie en een overspannen verbeelding?

Is het onchristelijk om aan dit soort dingen geloof te hechten? Spoken kunnen niet bestaan, want de menselijke ziel  verhuist na de dood naar een andere wereld – waar/niet waar?

Ik ben voor een diepgaand onderzoek naar de onverklaarbare verschijnselen in het spookhuis van Vlemmix – met op alle verdiepingen camera’s en andere detectieapparatuur. Misschien komt er wat uit….

Vanmorgen was Victoria Koblenko (een Nederlandse actrice, presentatrice en columniste van Oekraïense komaf) op bezoek bij Dit is de dag, een programma op Radio 1. Ze was daar op bezoek om als lid van de groep Stoere vrouwen te pleiten voor het gebruik van ‘eerlijke’ chocolade. Voor dit product krijgt de cacaoboer dan een faire prijs en wordt niet uitgebuit door de opkoper. Op zich een nobel streven. Wat me echter opviel was dat Klobenko zei dat ze de leveranciers wilde overtuigen van het verkopen van alleen maar ‘eerlijke’ chocolade.  Alleen maar? ‘Ja’, zei ze, want ze was behoorlijk aan chocolade verslaafd en ze moest tegen zichzelf beschermd worden, want als ze de keuze moest maken tussen goedkope chocolade en het duurdere ‘eerlijke’ product, dan koos ze toch voor het goedkopere product. Verder had ze wel een vreemd idee over het ‘goede leven’. Zelf koopt ze geen vlees, maar ze wilde anderen niet voor hun hoofd stoten als ze haar vlees voorschotelden als ze op bezoek kwam. Tevens maakte ze veel gebruik van vliegtuig en auto omdat dat vanwege haar werk noodzakelijk was; daar kon ze toch niets aan doen. Ze had een keer een auto die op aardgas rijdt te leen, maar die auto al snel weer ingeleverd omdat ze zoveel moeite moest doen om aan brandstof te komen.

Eigenljk vreemd zo’n reactie dat je beschermd moet worden tegen jezelf. Zo’n verzoek om een gedeelte van je eigen autonomie ingeperkt te laten worden. Volgens mij buitelt iedereen over elkaar heen om te protesteren tegen een inperking van de vrije keuze en de eigen vrije wil (denk aan de moeizame debatten rondom de verkrijgbaarheid van allerlei soorten drugs), maar als er dan toevallig een BN-er zich schaart achter zo’n initiatief dan zet men gedwee het eigen ‘dikke ik’ zomaar opzij.

Als men toch het eigen ‘dikke ik’ opzij kan zetten ken ik een paar zeer nuttige leefregels:

1. Ik ben de Heer, uw God die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb.
2. Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.
3. Gij zult de naam van de Eeuwige, uw God, niet ijdel gebruiken.
4. Gedenk de Sjabbatdag, dat gij die heiligt.
5. Eer uw vader en uw moeder.
6. Gij zult niet doodslaan.
7. Gij zult niet echtbreken.
8. Gij zult niet stelen.
9. Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste.
10. Gij zult niets begeren wat van uw naaste is.

Je zult zien, het werkt! Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

We made a mistake in choosing money – something we do not have – to be the big instrument of our development. We are making a mistake to think that we shall get the money from other countries; first, because in fact we shall not be able to get sufficient money for our economic development; and secondly, because even if we could get all that we need, such dependence upon others would endanger our independence and our ability to choose our own political policies.
Arusha Declaration, Tanzania 5 februari 1967.

Met de Arushaverklaring legde de Tanzaniaanse ‘vader des vaderlands’ Julius Nyerere de basis voor zijn Ujamaa-socialisme. Het beleid faalde gruwelijk, zoals het beleid van alle Afrikaanse regeringen, of dat nu liberaal was of socialistisch. Ik heb mezelf lange tijd socialist genoemd en ben, zoals zo veel mensen, pas later de charme van het liberalisme en conservatisme gaan inzien. Nog steeds vind ik de Arushaverklaring mooi om te lezen. Het werkte voor geen meter, maar het is een schitterend idealistisch verhaal.

Tijdens mijn studie heb ik Tanzania en Nyerere meermalen bestudeerd en heeft Afrika me ‘gegrepen’. Pas later ben ik er achter gekomen dat Nyerere een vroom katholiek was en dat er tegenwoordig zelfs pogingen worden ondernomen om hem zalig te verklaren. Veel meer dan Nelson Mandela is hij voor mij de held van Afrika.

Toen ik een artikel van Anton de Wit op Goedgelovig.nl las moest ik ineens weer aan Nyerere denken. De Wit schrijft over Rouvoet, die onlangs kerken en kerkelijke organisaties opriep om vooral niet te aarzelen om overheidssubsidie aan te vragen voor hun activiteiten. Die oproep houdt uiteraard verband met de spanningen die de laatste tijd ontstonden rondom het werk van Youth for Christ in het Amsterdamse stadsdeel De Baarsjes en van Het Scharlaken Koord, de aan de stichting Tot Heil des Volks verbonden organisatie die hulp verleent aan prostituees.

Arie Slob was boos over het besluit van de Amsterdamse gemeenteraad om geen subsidie meer te geven aan organisaties met een ‘exclusief’ personeelsbeleid. Wat Slob natuurlijk goed aanvoelde was dat deze maatregel vooral bedoeld is om expliciet christelijke organisaties niet meer te hoeven steunen. Slob noemde het besluit ‘onverdraagzaam en benepen’. Directeur Henk van Rhee van Tot Heil des Volks ging veel verder: hij beschuldigde de gemeente Amsterdam ervan uit angst voor discriminatie nu zelf te discrimineren. Hij vond dat niet passen bij een ‘vrije stad’. Dat laatste lijkt mij een zwak argument: christenen uit de hoek van het Heil vergelijken dit vrije Amsterdam meestal met Sodom en Gomorra, maar nu die vrijheid hun uitkomt omarmen ze haar ineens.

Het verlenen van overheidssubsidies is sterk afhankelijk van de hoek waaruit de wind waait, zo schreef De Wit. Dat is ook de charme van dit systeem: Urk kan als het dat wil allerlei christelijke organisaties subsidiëren, terwijl Amsterdam, dat zo seculier is als maar kan, bij het toekennen van subsidies andere keuzes maakt. Zo wordt gemeenschapsgeld besteed aan die organisaties die in de gemeenschap het grootste draagvlak hebben. Heel democratisch en heel erg jammer voor Het Scharlaken Koord.

Anton de Wit adviseert kerkelijke en andere christelijke organisaties om de subsidies links te laten liggen. De overheid zal altijd eisen stellen aan organisaties die zij financieel steunt: voor wat hoort wat. Dat is geen discriminatie, dat is niet benepen. Ik kan me niet vinden in de boosheid van Van Rhee en Slob. Zou het dan niet triest zijn als Het Scharlaken Koord verdwijnt? Méér dan triest. Tot Heil des Volks heeft een licht fundamentalistische inslag, maar doet enorm goed werk, niet alleen voor prostituees maar ook voor verslaafden. Echter als een organisatie goed werk aflevert, dan moet zij daar financiële steun voor kunnen werven zonder afhankelijk te zijn van belastinggeld. En als dat toch niet lukt dan is de conclusie bitter, maar onvermijdelijk: blijkbaar willen de Amsterdammers dat goede werk van Het Scharlaken Koord niet. Blijkbaar laten ze liever al die prostituees verrekken dan dat ze in zee gaan met een organisatie die deze vrouwen helpt en die daarbij ook evangeliseert.

Want dat doet Het Scharlaken Koord. Zoals op God voor dommen terecht wordt benadrukt: Tot Heil des Volks wil evangeliseren, hulp verlenen en een profetisch geluid laten horen. Youth for Christ heeft een vergelijkbare doelstelling. Het gevaar van financiële steun van buitenaf, is dat dat ‘buitenaf’ eisen gaat stellen. Daar was Julius Nyerere zich goed van bewust en hij heeft ook gelijk gekregen: op een gegeven moment kon hij niet meer voorkomen dat het lot van Tanzania in de handen van het IMF en de Wereldbank kwam te liggen. Onder dwang van die twee instituten heeft Nyereres opvolger vervolgens de economie geliberaliseerd, waarna de armoede nog schrijnender werd en de afhankelijkheid van hulpgelden nog groter.

Hetzelfde zie je bij YfC en Het Scharlaken Koord: ze mogen geld krijgen, als ze maar beloven niet te zullen evangeliseren. Dat hebben ze beloofd, maar een beetje atheïst trapt daar natuurlijk niet in. Het Evangelie druipt aan alle kanten van deze organisaties af. Daarom zijn ze ook zo goed! Door te beloven niet te evangeliseren zijn ze al in de val getrapt waar Nyerere zo voor waarschuwde. Ik las in ‘Aan de minste van mijn broeders’ (van O. Dubois en K. de Jong) dat de vraag of Tot Heil des Volks staatssubsidies moet aannemen al vele decennia speelt. Dat ze ook wel eens heeft besloten subsidie te weigeren juist omdat de overheid eisen stelde die in strijd waren met de grondslag en doelstellingen van die organisatie. Dat lijkt me een heel integer besluit. Henk van Rhee wekt de indruk dat het Heil inmiddels een aid addict geworden is. Ik zal binnenkort eens gaan uitzoeken wat het rekeningnummer van Het Scharlaken Koord is…

In het artikel kwam als derde mening die van Daniël de Wolf van de Thugh Church, actief in een achterstandswijk in Rotterdam, naar voren. Hij stelde dat de toekomst van de kerk niet ligt in woorden, maar vooral in daden. Hij pleitte voor een radicale navolging van Jezus Christus.

Zou het een wie van de drie zijn? Moet je voor een van deze drie standpunten kiezen?

Ik denk het eigenlijk niet. Volgens mij heeft Dekker gelijk wanneer hij zegt dat er een mentaliteitsverandering op komst is waarbij mensen weer meer belangstelling krijgen voor spiritualiteit. Maar in onze brede samenleving kun je volgens mij niet meer zo stellen dat de kerk hier de traditionele antwoordgever van is waarbij mensen met  hun vragen naar toe komen. In een samenleving waarbij mensen zich via allerlei nieuwe media laten informeren zal de kerk niet het enige antwoord zijn op de existentiële vragen waar mensen mee zitten . Dat geldt juist voor mensen die niet met enige religieuze achtergrond zijn opgegroeid; die zullen de weg naar de kerk niet zo snel meer vinden. Hierdoo kom j al snel bij de mening verwoord door Knevel: Je kunt de maatschappelijk teleurgestelden niet meer bereiken. Daar denk ik heeft Knevel de geschiedenis van de kerk niet meer helemaal voor ogen. Het christendom is immers destijds ook begonnen als een kleine club, die in een schijnbaar voor hun boodschap onverschillige samenleving hun boodschap voor het voetlicht wist te brengen. En deed ze door – en hier komt de stelling van De Wolf in beeld -  juist ook door te handelen: mensen die sociaal onaanraakbaar en afgeschreven waren werden door de eerste christenen behandeld als mens. Dat had zo’n uitstraling op de rest van de samenleving dat dit de beste reclame was voor het christendom en zo allerlei mensen en ook maatschappelijk teleurgestelden kon aantrekken. Deze diaconale taak is in de loop van de tijd hier in het Westen meer en meer overgenomen door de overheid. De laatste tijd echter trekt de overheid zich weer meer uit deze diaconale taak terug, waardoor de kerk weer meer in beeld komt. Maar we moeten niet alleen het handelen centraal stellen, maar ook goed blijven doordenken en ook gericht moet blijven op doordenking van het geloof.

Ik denk dat we op weg zijn naar een christendom dat haar geloof  aansprekend maakt. Dat betekent misschien een kleinere christelijke gemeenschap die je volgens mij niet alleen zult vinden aan de reformatorisch-evangelicale kant van de kerk, maar bij elke christen die de boodschap van de Bijbel waarachtig neer kan zetten. En dat zal dan niet alleen in daad – iets wat ook heel belangrijk is – maar ook in woord zijn beslag krijgen.

Die Zulu koppel, soos die meeste oud kulture, hulle vanne aan diere. Dit bepaal die herargie van die gemeenskappe. Waar die leeu vandaan kom as die hoof van die koningkryk het nie sy oorsprong in Zululand nie.

Die Zebra is vir hulle die mees heiligste dier. Hoe die stam vaders daar by uitgekom het is vir my steeds duister, maar hulle bepaal dit blykbaar deur die dier se intelegensie. In hulle geloof reken hulle dat die Zebra agter die Wilde bees aan wei omdat die se nag sig beter is en die Zebra se dag sig dra weer by tot die simbiotiese gedrag.

Hulle beskryf ook dat die Zebra naby aan mekaar beweeg en dat dit die leeu’s se oë deur mekaar maak. So kan die leeu nie een Zebra uit ‘n trop uit jag nie. Die is later wel wetenskaplik bewys.

So kom ek by my volgende Codesa vs Ubuntu

In die vroëre jare toe die Ingana siekte boere se beeste uit geroie het het die regering(Britse Troon) 76 000 Zebras venietig rond om Hluhluwe Wildtuin. Die wat die area bietjie beter ken sal weet dat die iMfolozi Wildtuin juis geproklameer is as Natuurbewarings gebied omdat dit heilige jagters grond is vir die Zulu.

Ek is jammer as ek die bloggers ontstel oor al die dinge wat verkeerd gegaan het, maar as die Zulu’s nou deur on strate trek en al die kerke aan die brand steek en afbreek wil ek graag weet wat gaan julle magtelose optrede wees.

Moenie dat ons vinger wys nie … ons is hier vandag … deal with it …

Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem. (Lucas 15:20)

Denk nou niet dat over het onderwerp ‘vergeving’ alles al gezegd is, want je raakt er nooit over uitgepraat! En als het goede nieuws van genade werkelijk tot je hart doordringt, komt er een diepe blijdschap in je ziel die je levenslang bij zal blijven. Echt waar!

Jezus vertelt in Lucas 15 over een verloren schaap, een verloren muntje en een verloren zoon.
Hij spreekt tegen farizeeën en schriftgeleerden – vrome types die lopen te mopperen omdat Jezus zogenaamd met de ‘verkeerde’ mensen omgaat. Dat is belangrijke achtergrondinformatie. Jezus vertelt deze gelijkenissen dus aan streng religieuze mensen die menen dat zij bij God een streepje voor hebben.

Een schaap is een dom dier. We weten niet of het verloren schaapje uit het verhaal van Jezus stiekem weggelopen was. Het is veel waarschijnlijker dat het per ongeluk verdwaald was. Hoe dan ook, de herder gaat er op uit om het arme dier te vinden en in veiligheid te brengen.

Dan het muntje. Voor zover ik weet hebben muntjes geen eigen wil. Als je een muntje verliest, is het je eigen verantwoording het weer terug te vinden. Dat doet die vrouw die het muntje kwijtraakte. Ze haalt haar hele huis overhoop en blijft zoeken tot ze haar muntje terugheeft.

De verloren zoon mogen we wel kwalijk nemen dat hij zoekraakt. Hij is niet per ongeluk achter een doornstruik blijven hangen, hij is niet tussen de planken van de vloer gevallen, maar hij heeft bewust zijn erfdeel opgeëist en het vaderhuis verlaten. Genoeg redenen om hem de huid vol te schelden als hij berooid terugkeert! (Denken de mensen die het goed met zichzelf getroffen hebben…)

Maar nee – de vader staat zijn zoon op te wachten en rent hem tegemoet. Let op: de zoon heeft op dat moment nog geen woord van spijt uitgesproken, hij is alleen teruggekeerd.

Drie coupletten – hetzelfde refrein: God is blij als een verloren mens terugkeert. De schuldvraag staat niet centraal, het draait allemaal om vergeving en blijdschap over genade!

“De Mensenzoon is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.” (Lucas 19:10)

Geschreven voor Preek door de Week van De Meerkerk

“Hebben zij geen Vader in de hemel? Geloven zij niet dat Hij van hen houdt? Heeft Hij hen niet verteld dat Hij al hun noden kent? Geloven zij niet dat Hij die de vogels en het hele dierenrijk van voedsel voorziet ook hen zal voeden en kleden? Hoe kunnen zij zo piekeren en zich zorgen maken als ze weten dat Hij alle macht, alle rijkdom bezit en kan voorzien in de noden van heel de schepping? Zouden zij de hemelse Vader van verwaarlozing beschuldigen, alsof Hij niet trouw zou zijn aan Zijn Woord?”.

Deze vragen schrijft David Wilkerson vandaag verwarde engelen toe. Maar hij lijkt vooral zelf in de war.

Wilkerson herhaalt vandaag zijn bekende pleidooi het leven niet in eigen hand te nemen maar aan God over te laten, door hem ‘God vertrouwen’ genoemd.

Het objectieve geloofsfeit dat men het leven niet in eigen hand kan nemen – “Schenk geen gedachte, geen enkele zorg over wat er morgen wel of niet zou kunnen gebeuren. U kunt er niets aan veranderen“- maakt de keuze voor nietsdoen de enige keuze en dus geen keuze. Dit geheel in overeenstemming met het objectieve geloofsfeit dat men het leven niet in eigen hand kan nemen.

Waarom wijken sommige Christenen hier dan van af? Waarom maken ze zich toch zorgen over hun financiën? Mijn gok: omdat ze (te) weinig geld hebben!

Wilkerson beweert terecht dat God in alle noden voorziet – “uw hemelse Vader zal er voor zorgdragen dat u voorzien wordt van alle essentiële dingen in het leven” en “ze weten dat Hij alle macht, alle rijkdom bezit en kan voorzien in de noden van heel de schepping“- maar hij vertelt er niet bij dat die rijkdom vooral geestelijk is en dat God noden beperkt opvat, althans wat volgelingen van Wilkerson betreft. Gegarandeerd zijn slechts:

• niet omkomen van de honger
• een slaapplek
• redding van de ziel

Mensen in een sociaal pension – belangrijke doelgroep van David Wilkerson’s bediening – zijn volgens deze definitie “voorzien van al het essentiële”.

David Wilkerson, in een pak gestoken

Leven – en daarmee enige materiële rijkdom – is dan ook onbelangrijk, volgens Wilkerson. Vandaar materiële armoede (naar heidense maatstaven) evenzeer. Echt belangrijk is het Koninkrijk van God. Echt probleem is geestelijke armoede.

De Heere Jezus vertelt ons om ons geen zorgen te maken – over onze toekomst, ons gezin, onze carrière, over hoe we moeten overleven – want het is een heidense manier van leven“*), aldus wederom Wilkerson. Zoals zo vaak, is Wilkerson vooral gebrand op Christenen die anders denken dan hijzelf, meer dan op heidenen: “Ik vraag me af of de engelen niet allemaal verbaasd staan vanwege alle zorgen en angsten van diegenen die beweren op God te vertrouwen“.

“Ze kennen God niet zoals Hij gekend wil worden“: in een typerende Wilkerson-wending verandert een liefdevolle toezegging (God als zorgzame Vader voor Zijn kinderen) in een eis.

Vergelijkbare Wilkersondraai: “ “Maakt u dan niet bezorgd tegen de dag van morgen”. In deze simpele bewoordingen gebiedt de Heere Jezus ons…” (mijn cursivering op het eind)

Vergelijk een kind dat bang is van de schaduw van bewegende takken voor het raam:

• God: “Lieve kind, je hoeft niet bang te zijn. Het zijn maar schaduwen van takken”
• David Wilkerson: “God gebied je niet bang te zijn!”

*): Trouwens: is alles fout aan een heiden, is wat een heiden doet daarom reden het te laten? Heidenen zijn ook man of vrouw, trouwen ook en krijgen ook kinderen, zorgen ook voor hun ouders, worden ook bezocht door ziekte en tegenslag en gaan ook dood.

Waarom een handeling afkeuren alleen “omdat een heiden het doet”? Dan zou je ook niet mogen ademhalen. Of een huis kopen. Is dat – en daar lijkt het op – onvoldoende reden, dan is er meer argumentatie nodig. Ook al heeft Onze Lieve Heer het gezegd. Dan moet men beter proberen te begrijpen wat Onze Lieve Heer heeft willen zeggen.

Dit blyk die norm te wees. Die dat ons nie wil praat oor dinge wat ons pla nie. Dit pla my dat die media ‘n bespotting van die Konings huis maak. Die monarg staan in beheer van der duisende mense wat voor gelieg was en grond by gesteel is. En nou verwys ek na post 1994. So hou hy nog jaarliks Zulu Ritueële om mense afleiding en hoop te gee.

Van  die ritueële is grusaam en ek moet bieg as ek sê ek het nie van die bees vermoor ritueël geweet nie. Seker omdat ek beskerm was daarteen. Te min belang gestel. Wat ook al die verskoning dit verander nie die feit dat die Zulu’s nou al 15 jaar onder die nuwe regering hulle tradiesies uit leef en van frustarasies ontslae raak. Dalk is dit hoekom hulle minder moor as hulle ander lands genote.

So kyk ek nou oor Sharpsoot se comments. As mens ‘n man kwaad het raak jy ‘n nerwetjie aan. So moet ek nou nie wonder watse nerwetjie ek aan raak nie. Die nerwe wat ek speel is vir hom om mee te deel. So gaan ek ook nie pa staan vir ander mense se oorsaak van toorn nie. As jy met die Leeu se bal wil speel moet jy nie huil as hy jou klap nie.

Die Volk is nie meer dom nie. Wysheid sal aan ons openbaar word. En Tsotsies sit agter elke klip. Witmense het my dit geleer. As daar ‘n mes in jou rug uit steek het hy ‘n witman as baas. Van voor kom die Zulu en hy moer jou goed. Met so ‘n mens kan ek trots mee deel, want ek weet waar hy staan.

Dit is so dat mense en diere regte het, maar deur in te meng met mense se gelowe en tradiesies is fataal. Dit is ook arogant om te dink dat ons enigsins verwyder is van barbaarse aktiwiteite. Die Boere Afrikaner kan homself nie uit spreek teen “Ukweshwama bull killing” nie, want ons het niks met dit te doen nie. Anders kan ons kyk na Rugby as ‘n Westerse passiewe geweld lose sport.

Daar is baie dinge wat gebeur wat ons nie teen oor uit spreek nie, maar met die aankoms van Britte in die land soek hulle k@k met die Zulu’s. Kolonialisme dryf die konings huis uit hulle eie provinsie uit en die slapgatte het ingestap na die boere met die slag van Bloed Rivier die Zulu mag se rug gebreek het.

“Johannesburg – Animal Rights Africa (ARA) is going to the KwaZulu-Natal High Court in Pietermaritzburg on Tuesday in a bid to stop the “cruel” Ukweshwama ritual of killing a bull with bare hands, the organisation said on Sunday.

Spokesperson Michele Pickover said the rights group had already instructed environmental lawyer Tina Costas to act on its behalf in applying for an order to halt the ritual, which is to be presided over by King Goodwill Zwelithini on December 5.”

News24

Ek wil net vir Mnr. Pickover vrae: What are your problem Sir?

(are) want jy het baie issues … sort dit uit en los die res van die mense uit.

]]>