Mort, to humorystyczna powieść fantasy Terry Pratchetta, wydana w 1987 r. W Polsce ukazała się w 1996 r. Jest to czwarta część długiego cyklu Świat Dysku, i pierwsza zaliczana do podcyklu o Śmierci.

Recenzja książki – resztę wpisu znajdziesz na moim nowym blogu: Mort.

PSALM 53

Skarga na nierozumnych

1     Dla prowadzącego chór:
Na Machalat.
Maskil Dawida.

2     Głupiec stwierdził w swoim sercu: Nie ma Boga!
Są zepsuci, ohydnie oszukują;
Nikt nie czyni dobra.

3     Bóg spojrzał z niebios na synów ludzkich,
By zobaczyć, czy jest ktoś rozumny,
Szukający Boga.

4     Wszyscy oni zboczyli i razem spodleli,
Nikt nie czyni dobra,
Brak choćby jednego.

5     Czy nie mają poznania, wszyscy

                                   dopuszczający się nieprawości,
Pożeracze mego ludu?
Zjedli chleb, do Boga nie zawołali.

6     Tam obleciał ich strach,
[Gdzie] strachu nie było,
Gdyż Bóg rozrzucił kości oblegających ciebie —
Zawstydziłeś ich, bo Bóg nimi wzgardził.

7     Kto przeniesie z Syjonu zbawienie Izraela?
Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu,
Niech ucieszy się Jakub i rozweseli Izrael.

“Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim
cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie
nam los. Bowiem każdego dnia wraz z dobrodziejstwami słońca Bóg obdarza nas
chwilą, która jest w stanie zmienić to wszystko, co jest przyczyną naszych
nieszczęść. I każdego dnia udajemy, że nie dostrzegamy tej chwili, że ona
wcale nie istnieje. Wmawiamy sobie z uporem, że dzień dzisiejszy podobny
jest do wczorajszego i do tego, co ma dopiero nadejść. Ale człowiek uważny
na dzień, w którym żyje, bez trudu odkrywa magiczną chwilę. Może być ona
ukryta w tej porannej porze, kiedy przekręcamy klucz w zamku, w przestrzeni
ciszy, która zapada po wieczerzy, w tysiącach i jednej rzeczy, które wydają
się nam takie same. Ten moment istnieje naprawdę, to chwila, w której spływa
na nas cala silą gwiazd i pozwala nam czynić cuda. Tylko niekiedy szczęście
bywa darem, najczęściej trzeba o nie walczyć. Magiczna chwila dnia pomaga
nam dokonywać zmian, sprawia, iż ruszamy na poszukiwanie naszych marzeń, l
choć przyjdzie nam cierpieć, choć pojawią się trudności, to wszystko jest
jednak ulotne i nie pozostawi po sobie śladu, a z czasem będziemy mogli
spojrzeć wstecz z dumą i wiarą w nas samych.

Biada temu, kto nie podjął ryzyka. Co prawda nie zazna nigdy smaku
rozczarowań i utraconych złudzeń, nie będzie cierpiał jak ci, którzy pragną
spełnić swoje marzenia, ale kiedy spojrzy za siebie – bowiem zawsze dogania
nas przeszłość – usłyszy głos własnego sumienia: “A co uczyniłeś z cudami,
którymi Pan Bóg obsiał dni twoje? Co uczyniłeś z talentem, który powierzył
ci Mistrz? Zakopałeś te dary głęboko w ziemi, gdyż bałeś się je utracić. I
teraz została ci jedynie pewność, że zmarnowałeś własne życie”.

Biada temu, kto usłyszy te słowa. Bo uwierzył w cuda, dopiero gdy magiczne
chwile życia odeszły na zawsze.”

PAULO COELHO
“Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam”

* * *

To opis początku drogi Głupca, nieprawdaż?

Autor: Clementinne