Koppen-reportage over HIV bij homomannen stelt Wel Jong Niet Hetero teleur

Wel Jong Niet Hetero is niet opgezet met de Koppen-reportage over onveilig vrijgedrag bij homo’s. De reportage kwam er naar aanleiding van de zware cijfers over hiv-infecties in België. Uit de statistiekjes blijkt dat 1 op de 20 Belgische homomannen seropositief is.

De Koppen-reportage verdeelt de holebi’s. De ene vindt de repo realistisch, de ander stereotyperend. Bekijk Facebook maar is. WJNH betreurt alvast de teneur.

Persbericht Wel Jong Net Hetero: Beeldvorming rond homojongeren en veilig vrijen erg negatief in Koppen
Niet élke homojongen vrijt onveilig

De laatste dagen was er wel wat te doen rond de HIV-besmettingen in Vlaanderen. Dat de cijfers die dinsdag bekendgemaakt werden zorgwekkend zijn, erkent Wel Jong Niet Hetero absoluut. De beeldvorming van homojongeren die daarop volgde, deed ons wel af en toe fronsen. Gisteren in Koppen bijvoorbeeld, zagen we een te eenzijdige blik op hoe homojongens omgaan met veilig vrijen. Niet élke homojongen vrijt onveilig.

“Als holebi-jeugdbeweging zijn we de eersten om te roepen om meer preventie en aandacht voor veilig vrijen”, zegt Seppe Geerts, woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero, overtuigd. “We steken daar ook veel moeite in. We weten dat dat nodig is. Ons jaarthema is HIV dit jaar, al onze lokale groepen organiseren activiteiten rond veilig vrijen, op Wereld-Aids-Dag volgende week hebben we een filmavond rond het thema, etc. We zijn ook blij dat andere organisaties, zoals Sensoa, veel moeite steken in preventiewerk. Maar net daardoor wéten we dat er ook heel wat jongeren wél bewust met het thema omgaan.”

Die bewuste homojongeren miste Wel Jong Niet Hetero wat in de beeldvorming van Koppen. Seppe Geerts: “Niet alle homo’s hebben liefjes voor één nacht. Niet alle homo’s vinden HIV vergelijkbaar met het risico van op straat omvergereden te worden. Niet alle homo’s vrijen onveilig. Als holebi-jeugdbeweging willen we toch duidelijk ook een andere kant laten zien. Dergelijke beeldvorming is te stereotiep en daar willen we duidelijk een signaal tégen geven.”

Tim is zo’n bewuste homo-jongen en reageert: “We moeten beseffen dat HIV een realiteit geworden is, ook bij jongeren. Ik ken intussen al een tiental jongeren die seropositief zijn. Ik begrijp wel dat sommigen het leuker vinden zonder condoom, maar als je één keer seks zonder condoom vergelijkt met tientallen jaren lang elke dag pillen te moeten slikken om gezond te blijven, dan is de keuze snel gemaakt.”

Ook Toon reageert op de reportage: “Misschien ligt een belangrijke oplossing ook al in hoe het commerciële milieu omgaat met safe sex. In discotheken en clubs merk je toch snel dat het er wilder aan toe gaat. Hopelijk werken zij ook mee aan HIV-preventie.”

Stereotiep?

Was de reportage (wat) stereotiep? Ja natuurlijk, zo’n item van tien minuten kan niet alle nuances meegeven. Was de reportage realistisch? Dat leek me wel. Of zijn homo’s / homojongeren heiliger dan de paus? Ik denk het niet.

WJNH heeft weliswaar een punt: niet elke homojongere is een losbandige one-night-standnicht die elke week uitgaat en zonder schroom condoomloos vrijt. In dat opzicht was de Koppen-reportage wat eenzijdig en stereotyperend.

Maar, maar, maar. De meeste besmettingen gebeuren binnen de context van een vaste relatie, waarbij de rubbertjes vaak er niet meer aan te pas komen. Overspel à la Flair, dames en heren. Iets waar zowel holebi’s als hetero’s zich aan bezondigen. Ook brave bewuste homo’s als ‘Toon’ en ‘Tim’. Ik zeg niet dat ze overspel plegen, maar iedereen is er vatbaar voor.

Heiliger dan de paus?

“Niet alle homo’s vinden HIV vergelijkbaar met het risico van op straat omvergereden te worden.” Dat vind ik een interessante zin.

Even vergelijken. Verleden jaar is het aantal verkeersdoden in België gezakt onder de 1.000. Verkeersdoden. (Zwaar) gewonden niet meegerekend. Onveilig vrijen is onverantwoord. Nu daag ik iedereen met een rijbewijs uit om in eer en geweten te beweren dat hij nog nooit sneller dan toegestaan heeft gereden, nog nooit een voorrang van rechts genegeerd, nog nooit gebeld heeft achter het stuur en nog nooit gereden heeft terwijl hij eigenlijk te veel had gedronken. Ik daag ook alle voetgangers (iedereen dus) te beweren dat hij of zij nog nooit wild of door het rood de straat is overgestoken.

Nou? Dat is ook onverantwoord gedrag, terwijl iedereen weet dat het gevaarlijk is. In dat opzicht is hiv-onveilig vrijgedrag vergelijkbaar met verkeerscijfers.

Calimero

Wat me stoort aan de argumenten van zij die de Koppen-reportage stereotyperend vonden, zijn de twee onderliggende gedachten.

1. Blame the media. Koppen heeft zijn werk gedaan: een reportage over onveilig vrijgedrag bij homo’s met een stuk ongecensureerde gay scene. Nadien plaatste onze favoriete homoseksuele nieuwslezer Wim De Vilder alles in perspectief. Wat wil je meer? Gaat een deel van het publiek denken dat alle homo’s onveilig vrijen? Een deel, misschien. Maar dat is onvermijdelijk. Een reportage waarin iedereen braaf is, zou ook de realiteit oneer aandoen.
2. “Niet alle homo’s hebben liefjes voor één nacht”. Zeker waar. Maar sommige homo’s hebben liefjes voor een nacht. Homo’s die in vaste, zogenaamd gesloten relaties zitten hebben in het verleden soms ook one night stands gehad. Niet alle homo’s zijn discoqueens, niet alle homo’s zijn brave huisnichten en niet alle homo’s zijn bewegingsjeannetten. Homo’s zijn even divers als hun vrijgedrag.

Speel dus niet de Calimero.

Hiv is van iedereen

Hiv is ieders verantwoordelijk. Wie zonder condoom neukt of geneukt wordt, loopt het risico geïnfecteerd te raken. Dat de homo’s van nu er te casual mee omgaan, is een groot probleem.  Er is dus veel werk aan de winkel.

Maar laten we niet flauw doen. Losbandige homo’s bestaan, anders was er geen hiv-probleem. Doen alsof ze niet bestaan, ze willen verstoppen, helpt de zaak niet verder. Don’t shoot the pianist, don’t shoot Koppen.

Benjamin

Info over veilig vrijen? Mannenseks.be.

The view from my office today: watching leaves as they fall from the trees, realising that Winter is just around the corner. I have to admit that lately, I often spend such a long time thinking about how to express myself that I forget what I wanted to write down in the first place. And since I don’t find the time anymore to write a decent blogpost I’ll keep it short this time.

This weekend I’m in London again. When I come to think of it there’s always been something about seeing the Union Jack that has conjured up all these fun scenes of swinging sixties, friendly-sounding bobbies and musicals. Okay, London was never love at first sight and even now I still don’t have those larger-than-life feelings about the city (contrary to other people). But the truth is that I really came to appreciate England’s capital more than before.

I think it’s the contrast within London that is most fascinating. It has some of the most beautiful open spaces (“London’s lungs”) and yet some of the streets in the old parts of London are so narrow that it’s almost impossible to see the sky. Moreover there’s the diversity. London has always been a city of many cultures and many faiths. Its residents reflect a wide range of national, cultural, racial and religious backgrounds (the result of a history which has included invasion and expansion). Moreover the different communities are part of the mainstream contemporary life. They not only have helped build today’s vibrant Britain, but have also contributed to its economic, social, democratic and cultural development. Again, clearly much can be learned from their experience.

Anyway. In order not to become a total bore I’ll stop here and end with a nice track I stumbled upon this week. It’s everything we love about guitars and boys. Bloc Party might not want to stay on hiatus too long with these boys around: Two Door Cinema Club – I Can Talk.

Bye-

Fernand Vanoutryve (57) richtte in 1983 The Boots op, een kinky gay bar in Antwerpen. Hij reageert op de nieuwe hiv-cijfers, waaruit blijkt dat 1 op de 20 Belgische homomannen seropositief is.

Veilig vrijen is de enige mogelijkheid, Aids heeft in de jaren tachtig mijn vriendenkring fors uitgedund, Fernand Vanoutryve, Het Nieuwsblad, 26.11.2009

Net zoals wij in de jaren zeventig niet wisten dat het hiv-virus bestond, lijkt het of sommige jonge homo’s het virus vandaag vergeten zijn. Dat kun je ze niet kwalijk nemen. Zij hebben de gruweltijd van de jaren tachtig niet meegemaakt. Het was 1981 toen voor het eerst over aids gesproken werd. In 1983 was er de eerste dode en daarna braken jaren van paniek uit.

Ik heb in die jaren een homobar ingericht: The Boots. Na de seksuele revolutie waren holebicafés erg populair, maar een jaar na de opening hebben we een deel van het café moeten sluiten omdat er geen volk meer kwam. Iedereen was bang. Niemand durfde elkaar nog aan te raken uit schrik voor die onbekende ziekte. Ik heb toen een stuk of tien kennissen verloren. Twee vriendjes zijn gestorven. Aids heeft mijn vriendenkring in de jaren tachtig fors uitgedund.

Roze opa

Nadat in de helft van de jaren tachtig duidelijk werd hoe de ziekte werd overgedragen en we wisten hoe we ons tegen hiv konden beschermen, heeft de homobeweging zich herpakt. Zieken werden verzorgd en preventieteams leverden fantastisch werk. In 1990 kwam er een eerste roze zaterdag en een emancipatiegolf die tot meer rechten zoals het homohuwelijk leidde. Als je dat allemaal hebt meegemaakt, is het logisch dat je anders denkt over veilige seks.

Toch wil ik niet de roze opa uithangen die gaat betuttelen. Je moet de jonge generatie wel duidelijk uitleggen waarom veilig vrijen belangrijk is. Vroeger werden we om de oren geslagen met Benettonfoto’s waarop een familie rond het sterfbed van een aidspatiënt stond. Vandaag zijn de omstandigheden anders en de preventie moet daarop worden afgestemd. Laat de boodschap van veilig vrijen niet ondergesneeuwd worden door kindertekeningen. Stuur hen bijvoorbeeld naar het tropisch instituut en deel condooms uit in homosauna’s.

Condoommoeheid

De homo-emancipatie heeft één negatief aspect met zich meegebracht en dat is de condoommoeheid. Door de virusremmers zie je de aftakeling niet meer. Mensen worden roekelozer. Toch neuken niet alle homo’s er op los. Het gaat om een kleine risicogroep. Maar net aan hen moeten we klaar en duidelijk uitleggen waarom een condoom zo belangrijk is.

Ook al ga je er niet meer dood van, hiv is geen pretje. De medicatie moet heel stipt worden ingenomen. De kwaaltjes en bijwerkingen zijn niet te tellen. En het ergste is waarschijnlijk de onzekerheid waarmee je bij elke infectie te maken krijgt. Ik heb geen pasklare antwoorden hoe die nieuwe preventiecampagnes er moeten uitzien, maar het is belangrijk dat er geleerd wordt uit de geschiedenis. Veilig vrijen is de enige mogelijkheid.

Ontnuchterende cijfers. Voor het zoveelste jaar op rij stijgt het aantal nieuwe hiv-infecties in België. Vooral homomannen  lopen een verhoogd risico op hiv-infectie.

Allemaal mensen, Nikolas Vanhecke, De Standaard, 25.11.2009

[…]

Hiv wordt overgedragen wanneer een slijmvlies of de bloedsomloop in aanraking komt met lichaamsvloeistoffen zoals bloed of sperma. Bij anale seks is het risico op overdracht veel groter dan bij andere vormen van seksueel contact.

Daarnaast speelt de seksuele levensstijl van sommige homo’s een rol in de verspreiding van het virus. Voor homomannen is het gemakkelijker om wisselende seksuele contacten te hebben, onder meer in homobars. ‘Wanneer je naar een homosauna gaat, moet je je gedrag aanpassen’, vindt Sergeant. ‘Bij sommige mensen gebeurt dat te weinig. Bij anderen lukt het perfect. Het is een attitude die je moet aanleren.’

Maar homomannen weten ondertussen toch dat zij de risicogroep bij uitstek uitmaken? Waarom vrijen ze dan niet gewoon consequent met een condoom? ‘Ze doen dat net meer dan andere groepen’, reageert Sergeant. ‘Zestig procent van de homomannen geeft aan dat ze de voorbije zes maanden geen onveilige contacten hadden met occasionele partners. Van de overige veertig procent had de meerderheid maar één of twee keer onveilige seks. Homo’s die frequent onveilig vrijen, maken een absolute minderheid uit.’

Maar één keer kan natuurlijk al genoeg zijn. ‘Als je vraagt aan homomannen of ze altijd veilig vrijen, zullen ze “ja” antwoorden. Maar ook wie de bedoeling heeft om altijd veilig te vrijen, maakt al eens een fout. We zijn allemaal maar mensen. Uiteindelijk voelt seks zonder condoom voor zowel hetero- als homoseksuelen het meest natuurlijk aan. Wanneer je onder invloed bent of wordt meegesleurd in het feestgedruis of door gevoelens van verliefdheid, gebeurt het dat je vergeet een condoom om te doen.’ Een moment van nonchalance kan dus levenslange gevolgen hebben. En de verantwoordelijkheid daarvoor wordt soms te veel gelegd bij hiv-positieve mannen, vindt Sergeant. Voor onveilige seks ben je altijd met twee.

Volgens Sergeant valt het probleem ook niet zomaar terug te brengen op ‘losse contacten zonder condoom’. Zo wordt de helft van de nieuwe diagnoses vastgesteld bij mensen die een vaste relatie hebben. Sergeant: ‘Je begint een nieuwe relatie, vertrouwt elkaar steeds meer en op een dag laat je het condoom achterwege. Zonder dat de beide partners zich hebben laten testen op hiv. Vooral bij jongeren is dat een probleem. Jezelf één keer per jaar laten testen zou daarom een vaste gewoonte moeten zijn.’

En je laten testen moet je zeker doen na elk risicovol contact. Want wanneer we naar de hiv-epidemie kijken, valt op dat de helft van de nieuwe infecties wordt veroorzaakt door mensen die zelf net geïnfecteerd zijn. Sergeant: ‘We weten nu dat de epidemie in grote lijnen wordt aangewakkerd door mannen die zonder het te weten recent het hiv-virus binnen hebben gekregen. Die zijn superbesmettelijk en zolang ze zich niet laten testen, weten ze het zelf niet.’

I cannot believe I, like,  broke my, like, promise. I actually didn’t have a lot of, like, stuff yesterday. I, like, went to school and came home. So in my, like, grade there have been major, like, social stuff. So, this kid named… I’m gonna say but let’s call him, like, Ken. So Ken said to another girl named… Kelly that, like, he wanted to go out. She said yes but she and the rest of our grade didn’t know that Ken was going out with another girl named… Greta. So, like, Greta is loser-ish and, um, she not so, like, social. Greta doesn’t really follow all of the who’s, like, going out and stuff. Greta doesn’t know about Kelly and Kelly doesn’t know about Greta. I don’t even know why Ken is, like, going out with Greta she’s, like, really ugly. Well, I know all of this, like, stuff ’cause Ken swore me to secrecy and, like, if you know I CANNOT keep a secret so, like, I had to tell someone, like, you know? I really hope I, like, made up for the, like, missed day. I know that like no one reads my blog and stuff but still. Oh Emfrea Kingjee!

hej hej! I lied. I got a few extra hours to waste, really way more than I should but I couldn’t help it. >.< lalala, So what did I do?..I changed, put some clothes on. I feel like sharing some thoughts with you while I’m at it…Sometimes, just sometimes, I have this weird feeling, I miss people in my life.  Don’t you? Sometimes people that don’t matter at all, or people  that are not part of your life anymore, nor are you part of their lives either, at all, anymore. It’s funny. We grow, they grow, things change, we change, but sometimes, just sometimes, we still miss them. Or those moments, maybe. Moments that can never ever be replaced, never be the same, prolly wouldn’t even feel the same if those people were part of it again.  Moments forever cherished, moments forever lost. Forever meaningless. I guess I’m just mellow…melancholic even. Don’t you just feel the same, sometimes?…I know I do. <3 Uma

Listening to : Tegan and Sara – ‘On directing’

Worn :

Hair – ‘Milla – browns pack’ (heavily modded) by Maitreya

Skin – ‘Grace [Light] Kawaii 1*blonde brows* skin’ by (vive9) freebie at store

Jacket – ‘LeatherRidersJacket _ softgray’ by AOHARU

Shirt -> random shirt by Camie Cooper (any modded shirt will do, I edited it, made it slouchy)

Scarf – ‘Long scarf * champagne’ by Maitreya

Belt – ‘BF Jeans belt (resizable)’ by Maitreya

Pants – ‘Draped pants – dark taupe’ by (Madsy)

Glovess – ‘Full finger gloves gold’ by (DoMoCo)

Socks – ‘Brown slouch prim socks’ by (Shiny Things)

Hat – ‘Rude Boy hat (color change)’ by {Kari}

Shoes – ‘My worn ankle boots *brown leopard*’ by (Milk Motion) I <333 you Marie

]]> http://famenycmagazine.wordpress.com/2009/11/23/moscow-invades-the-eastside/ Mon, 23 Nov 2009 10:49:32 +0000 famenycmageditor http://famenycmagazine.wordpress.com/2009/11/23/moscow-invades-the-eastside/

One of my mom’s favorite movies is Dr. Zhivago.  As a little girl I would crawl up under her and we would watch Omar Sharif steal Julie Christie’s heart while my dad watched sheep jumping over fences.  Over the years the movie grew on me just as my affinity for Russian culture.  

As much as I do like Russian culture and food I had never tried authentic Russian cuisine until recently.  On East 20^th Street is a quaint Russian restaurant named Mari Vanna.  The restaurant is named for a mythical woman, who welcomed diners into her home with open arms, feeding them traditional Russian food on her best china and linens and the restaurant certainly lives up to the legend.

Upon stepping inside I felt as if I had been whisked away from Manhattan and dropped into a home in Moscow where Yuri was waiting to recite one of his bittersweet “Lara” poems.  The décor, courtesy of designer Vera Tatarinova, is a Russian enthusiast’s dream filled with crystal bowls, picture frames, fine china, porcelain dolls, coasters, glasses and other precious collectibles.  The cozy furnishings and friendly staff made me feel like I was visiting my comrades instead of going out to eat. 

 For appetizers I had Soleniya, homemade pickled vegetables, and homemade blinis with red caviar sour cream, diced red onion and crumbled egg yolk.  I also had the opportunity to finally taste borsch with pampushka a soup consisting of beets, broth, beef, cabbage, carrots and potatoes.  It is served with sour cream and is beyond delicious.  Note to self:  winter is around the corner, stock up on borsch.  The only beef stroganoff I had tasted until recently was made by Stouffer’s, but after sampling the real McCoy, I could never go back to pseudo stroganoff again.  The beef was tender, the sauce delectable and my mouth was watering for more.

Another great feature of Mari Vanna is vodka.  The restaurant offers a diverse selection of house-infused vodkas.  My favorite was the beet flavored vodka.  The beet’s essence complimented the vodka well and masked some of the harshness.  Talk about a way to get your vegetables, if V8 tasted like that I would buy stock in the company. 

Mari Vanna is an unexpected surprise for any New Yorker that enters their doors.  Even if they may not have been exposed to traditional Russian cuisine before, I have no doubt they will walk out a fan.  The prices are fair and it is worth it.  There is no better dining experience then when the atmosphere, décor and food combine in symbiotic harmony and create a wonderful dining experience.  Nostrovia!

Me: (looking at myself in the mirror) Wow, I actually look pretty tonight!

J: What are you talking about?…you look pretty all the time.

Awwwww! Isn’t he sweet?

Burger King Syndrome. Short for “There is a specific time of a specific day each week when every twat on Charing Cross Station decides to snap into hunger-mode at once. That day and time is Saturday 11pm.”

Go home on an empty stomach or wait on a 15m queue that isn’t moving fast and miss your train. You decide.

When it comes to food, I always like it when I find a good bargain. In the past, I thought that I had found the perfect value restaurant for sushi (see the Taro review), but this month’s sushi restaurant is a revelation. If you have dined at Wong Kei’s Chinese restaurant at Chinatown, you probably did not chose it for the lushness of the surroundings or the politeness of the waiters, but for the fact that it serves uncomplicated, delicious and – above all – cheap Authentic Chinese food. Misato restaurant, a little bit further down the road from Wong Kei, is the Japanese equivalent but without the rude waiters.

If you go to Misato and not find a line of eager diners waiting to be seated, you should consider yourself lucky. The first thing you will also notice is the windows would definitely benefit from some cleaning. Meanwhile, little Japanese waitresses run ferociously like little ants to take orders, deliver food and make the tables ready for the next people in line. But the true revelation starts when you are seated and handed the menu. Don’t get me wrong, the food is not equivalent to Nobu (if you still think that Nobu is the top sushi joint), but the food is plenty, tasty and above all cheap. Before you order, take a look at the tables nearby and glance at the portions the waitresses are carrying. Then delve in the menu and try to make a decision among the variety of bento boxes, rice dishes and noodle soups.

I ordered the Bento Sushi, the california rolls and the prawn tempura. While the tempura mixture could have been better and tastier, the other choices were more rewarding. In fact, I found it considerable difficult to negotiate all the food in the sushi bento, as it contained 7 sushi pieces, 6 maki pieces, 2 california pieces, crispy seaweed and a small salad with chicken, all for £8.80.

Only after finishing your food at Misato, you realize that even though it is nice to eat at a posh place, it can be even nicer to dine at a budget, yet delicious, eatery. And please consider leaving soon, as other people are waiting to be served.

Lambda.

P.S.: Misato restaurant is located at 11 Wardour St, London, W1D 6PG (Google Map, Streetview).

In about an hour I’m supposed to head to mom and dad’s to get in a limo that’s gonna take us and a few of my aunts and uncles and my sister and her boyfriend out to dinner then to Bardstown Road for the Bambi Walk.

I’m excited, it should be fun. However, I put on three different shirts trying to figure out what I wanted to wear tonight.

This always happens to me. I have somewhere to go and I have to look nice and all the sudden I hate every single part of my wardrobe. There’s the usual thoughts: I wish I had more to choose from, I wish I had that shirt I saw in that advertisement, I wish I looked good in that. Ask my friends, getting ready when we’re all together, I’m the one doing four wardrobe changes before I even start on makeup all the while asking them, “Does this look OK? Are you sure? Would you tell me if it didn’t? Did you like the other one better?” Annoying, I know. Sorry guys.

I have about four shirts I’ll wear out because everything else I’m afraid isn’t dressy enough, or I look bad in it. I haven’t had the money to go blow on clothes for myself in a while and when it comes time to do so, I can find something else I’d much rather spend it on because, let’s face it, there’s several things better than standing in a room with three mirrors looking at yourself, especially in things that may or may not fit. For example, I’d rather go to the dentist than shop for a bathing suit.

It’d help if I felt good in what I wear, but for that I think I’d need a schedule free enough to regularly hit the gym, a life coach affirming me every single morning and a personal stylist laying out what I need to wear each day/night. Not to be a Debbie Downer, I’m just…I don’t know.

As for tonight, I did find a shirt in my closet I like a lot. Too much, probably, because I wear it at least once a week to something – I told you I need to go clothes shopping. I’ll wear it tonight because I do feel good in it and I think it looks pretty good on me too. But seriously..I need some new stuff.

I won’t go shopping Black Friday because I don’t have it in me to wake up at 3 a.m. or push crazy people out of my way before the sun’s even up. But next weekend…watch out, Old Navy. I’m coming for ya.

Theater of the city of Cordoba Hugo del Carril or Metropolis theater

The Metropolis city located only one block from the Patio Olmos mall on Illia blvd lately has been the niche for young adults thirsty of culture at a very accesible price ($ 5 to $20 argentinian pesos). You can find from mini theatrical plays of 30 minutes with the possibility to eat and drink while watching the play to foreign cinema of very good taste. The crowd is great and the theater made you feel more than welcome. How to get there? Believe me, 90% of the public transportation one way or other will let you close by.

http://www.cineclubmunicipal.org.ar/contenidos/2009_11/index.php

Another theater to take into count is the well recognize teatro Libertador San Martin. Many important performances of international level had taken place here. Ballet, theatrical plays, opera and concerts in this theater will give you a preview of the glamour from the past and a quality culture dosis.

http://www.teatrodellibertador.com.ar

Just a quick one this weekend as I’m far too busy (what an arse I sound) so here are 5 top musical based things to do in Manchester this weekend in no particular order:

1) The Chemical Brothers – Sankey’s; Tonight

I dont think I really need to hype this one up, it rather speaks for itself, the Chems are here to celebrate Bugged Out’s 15th year birthday, and all I can say is it is going to be big, very big, morbidly obese big.

2) La Roux and Zane Lowe – Warehouse Project; Saturday Night

Again not exactly a gig I have to hype up a tremendous amount La Roux is huge and Zane, our favourite antipodean Radio 1 DJ is always worth seeing, and I dont think you need a particular excuse to go to a Warehouse night this year, the general consensus id that this year it has been easily the best. Also one of my favourite bands at the moment Ou Est La Swimming Pool are also playing. My friend saw Tiga a few weeks back and he could barely speak for about 3 days. Go and see, please

3) Contort Yourself - The Roadhouse; Saturday Night

One of Manchester’s own, Contort Yourself are DJ’s who provide in their own words, “The best 8-bit-breaks, dance floor classics, punishing house and cosmic pop”. They are truly tremendous if you go to the Roadhouse I can guarantee you will have a good night* so check out their myspace and go along

4) Breakestra – Band On The Wall; Saturday Night

Breakestra are an LA based 8-piece funk and soul band who bring it hard, I’ve heard very good things about them, people have mentioned the names James Brown and Parliament to me, and it doesnt get much more funky than that. If you havent been to the BOTW since it was done up then this would be a good an excuse as any it looks great, and if you want to be funked silly (yes I did just say that) then head along

5) Datarock - Moho; Sunday Night

Datarock are awesome = fact. They may be crazy Norwegians with a list of band members that dwarfs the Polyphonic Spree but theyre blend of electro is right up my street, I cannot think of a better way of spending a Sunday night than absorbing some Datarock magic.

If you need any other listings please see my page on gigs

*obviously that was metaphorically speaking A N Other Manc cannot be responsible for you having a good night.

I may or may not have been interested in this party anyway, but with the mention of Ararat, the amazing Arabic food prepared by the same charming owner behind east side coffeeshop GEM Hot Mama’s Espresso Bar, I was in.

There will be belly dancing performances by Sabaya Bellydance and music by DJ Kurv.

8-10:30p TONIGHT at Red Fez.

As for those Longhorn Days?

It’s UT’s last home game, a primetimer against Kansas that starts at 7pm.

Tailgating spots are as usual: Austin SSC at 18th & MLK ($7 for food and beer) or Austin Young Chamber of Commerce & Big Society tailgate at 17th & Congress ($15 donation to Big Brothers Big Sisters gets free food and drinks, free entertainment by Todd Phelps).

There was a time when I couldn’t understand why people got so excited when the DJ dropped Chesney Hawkes, why my friends would scream in ecstasy when The Proclaimers began walking 500 miles yet again and I would scream out of desperation, why the Ghostbusters theme tune brought man and woman alike to orgasmic heights of sheer joy.

I know what you’re thinking: ‘he’s one of those miserable twats who thinks he’s too cool to dance to some fun pop.’ I’m sure that’s true.  Having said that, I’m consistently excellent at making a tit out of myself on dance floors across London, and if you’ve seen some of the things I’ve done to my hair over the past few years, you’ll know that I have no qualms when it comes to looking ridiculous (I’m thinking particularly of the time when I was going for the whole Messiah look).

When I found out that I was off to the Roxy for a friend’s birthday, I wasn’t that excited.  I’d heard that it was properly cheesy (I’m talking stilton to the power of camembert) and that the DJs were not really DJs so much as random fat blokes pressing pause and play.

The club was busy (Friday) without being like a sardine can, and you could get served without too much queuing. The DJs had the anticipated level of skill, but the track selection was quality.  It was crowd-pleasing stuff with the odd gem chucked in and the vibe in the club was fun fun fun.

It’s a pretty nice space, with a long bar and fewer of the sticky floors and sodden carpets of say, Cheapskates. The bouncers don’t give you any hassle unless you deserve it. The queue can be quite slow so get there early on busy nights (Friday, Saturday, Monday) and enjoy the Roxy for what it is: a fun, friendly, surprisingly satisfying night out.

http://www.swisticming.com/index.php/rrclub/39-rrclub2

See more rants & raves like this on SwisticMing.com, the freshest guide to London’s night life.

‘Tis The Season for a Tweetup / #tisatweetup

Hosted By: @launch787 and @lifeinaustin

RSVP here: http://ow.ly/E35n

Thursday, December 3 from 5 – 7:30pm (CST), Upstairs Mezzanine at Central Market (4001 Lamar)

In my debut as a co-hostess of a twitter event, please join Launch787 and me, This Is Life In Austin, for a tasting of everything delicious! Sip on free samplings of holiday wines while noshing on mouth-watering morsels provided by Central Market’s catering department. We’ll be giving away gift certificates and other goodies (including a massive gift basket) all through the night!

What’s a tweetup? Where people from Twitter (twitterers? tweeters? tweople?) Meet Up … Tweetup!

No really, Lyssa, what’s a tweetup?  A: All my fave people in one place. With someone else providing food and booze. And the chance to win lots of cool stuff. Trust me, it’s waaaay better than hanging out at my house with my crazy dog, Old Dog, and the cat that isn’t quite toilet trained, so he insists on pooping all around the house. Trust me.

See you there!