Veled leszek…

Ezernyi gond mi sújtja a válladat,
Ezernyi baj mi bánja a szívedet,
Ezernyi apró kis kérdés mi nyomja lelkedet,
Ezernyi apró gondolat mit megosztanál valakivel.

Nem kell messzire nézned ,
Hisz itt álok egy lépésre tőled,
Itt vagyok s hallgatlak téged,
Mellered állok csak kérned kell…

Ne félj a szavaktól kérek,
Bennem megbízhatsz ugye érzed?
Mond el mi bánt ott mélyen,
Én segítek hogyha úgy érzed.

Sok szenvedés mit megéltél,
Sok baj mitől megkíméltél,
Sok boldog perc mibe bevettél,
Sok fárasztó éjszaka min lerészegedtél.

by.: SootyLunatic

Nem tudom mi volt ma évnyitón. Magamba roskadva ültem egész végig. Nem akarom, hogy vége legyen a nyárnak, nem akarom! Össze is szedem, hogy s mint volt…

1. Balaton, Csucsunál: röpizések ezerrel, nagyon jó volt, de már annyira, de annyira régen volt, hogy nem is nagyon emlékszem…

2. Erdély, osztálykirándulás: az éjszaka sörfesztre ablakon kimászás, na az megmaradt. Meg az, hogy a végére elegem volt az egész osztályból, a buszozásból, emberekből. De ez is nagyon rég volt…

3. Vitorlástábor: Óóó… az utolsó. Csodálatos. Szuper. Sörözés este, csocsó, Zohan-gyilkos elmék, igen, Misi, ez van, akkoris benne van, hajózás, Husi lazasága, Meli és Zsolti, a gólya, aki összetúrja az ágyat, peti, a gyökér, és a többi, és a többi…

4. Lázadás – irány Füred és Siófok: első stoppolás, Balu, Misi elkísér minket, coke club, stb, Lakitelek, jurták, világvége, fáradtság, álmodozás ezerrel.

5. Akali aztán Füred. Vitorlázás. Teliholdas borzasztó éjszaka a hajóban, röpizés, uszizás, igen…

6. Családi nyaralás majd Füred. Nem is volt kedvem hozzá, úgy keltem fel. Aztán 4 óra utazás, telepre nem bejutás, elkeseredés, csakazértisjólérezzükmagunkatfíling, aztán mégis hívnak, borház, balázs jófej, borfeszt, aztááán…

7. Zalakaros: mignon, h1n1, bebaszás, béci, hutter norbi, satisfaction

8. Toszkána: ott meg minden…

Egyik évben sem hisztiztem ennyire a suli miatt, mindig egész jól fogadtam, kicsit már vártam is. Most mondjuk érettségi, nyilván para… De tudom ám, miről szól az egész igazából. A való világról. Vissza kell jönnöm az álomból, a meséből a szürke valóságba. Balaton zöldje, a nap égető sugara, jégkrém, sör… Egyszerűen csak az, hogy olyan emberekkel voltam, akiket szeretek, akikkel jó együtt lennem, azt csinálok, amit akarok, azt csinálom, amit imádok. Lazing on a sunny afternoon… in the summertime. Most meg itt vagyok, máris gondokkal nyakig behavazva, buszozok, büdös van, még meleg is, teendők, kötelességek… Kötelességek, ez az, amitől rosszul vagyok. Intőt kaptam ma, mert 11:52kor már nem voltam egyenruha pedig 12ig kellett volna rajtam lennie.

Na, nem köntörfalazok. Tudom én, miről van szó nálam. Hogy mi lesz mostaan. Eddig a kifogások – én nyaraltam, ő dolgozott, versenye volt, nem volt gépnél, én sem voltam – elég belőlük, mostmár nem lesz kifogás. Smst tuti nem ír, azt utál, tudom. Hívni nem fog, az olyan fura lenne. Msn az esélyem – ott meg nincs fönt. Sosem voltam még ilyen sokat fent, elérhetően, de most igen, és ő nincs, nincs, nincs. A technika átka, komolyan. Ez a legrosszabb. Utálom. GYŰLÖLÖM. Elbaszom az időmet most ezzel is, de mi van, ha pont most, ha pont akkor… Egyáltalán fog írni? Mi lesz? Nem tervezek semmit, komolyan nem. Találkoznék vele. Megnézném, hogy fél hónap toszkánillatú álmodozása milyen díszes hercegi ruhába öltöztette… Mennyi igaz belőle? Csak legyen valami… Eddig ez a bizonytalankodás, a maga nyári, balzsamos, rózsás módján olyan romantikus volt. Most ügyes-bajos dolgaim közepette kevesebbet akarok rá gondolni. De nem megy, nem meeeegy!

A Humbug segít. Annyira őszi, annyira.

Megyek.

csók

Gondjaidat tedd le végre
Istenednek a kezébe;
Ha szíved fáj, Ő is szenved,
Ő akarja vinni terhed.

Ami igazán a dolgod,
Reá vetni minden gondod,
S magvetőként kelni, járni,
És az időket kivárni.

Venyercsán László

Hát most abszolút egyedül leszek, mivel mind a kettő (mert kettő van bár csak ritkán jelennek meg és olyankor mindig bulit csapunk) társszerkesztő megy sunshineolni. (Egyik fene tudja hol van másik meg Balaton). Bár Simma elvtárs (az elvtárs szó miatt anyázást kérek, ha kell egy oriási vörös csillagot is kirakok ehhez a posthoz) sokszor kisegített a kritikáival és egyéb koczka baromságaival, ami mindig jól jött (Az Angyolok és démonok kritikája a legnézettebb) tehát most lesz itt oriási lófasz a szájba. A lényeg, hogy ha rövidebb, kevesebb bejegyzés lesz az nem az én hibám, hanem valamelyik kedves 184 cm magas jóképű, helyes (a társszerkesztők tudják mire célzok egy átbaszás volt az egész ha majd érdekel valaki(ke)t akkor publikálom) társszerkesztő hibázott kurva nagyot.

HÍRDETÉS: Ha lincselni szeretnétek küldjétek smsben a KINYÍRLAK TE G*CI szöveget a 06-90-555-6666 os számra
Ha WCre kell menned akkor küldd a BESZAROK WAZZE! szöveget a 06-90-555-6667-es számra

Minden jót kiván a facsart CiTRoM

“[...] Itt pedig közben azon gondolkodtam, hogy tényleg ennyire képes lehet-e a reménytelennek tűnő, és valójában tényleg reménytelen szeretet áthágni az összes létező szabályt, képes-e az ember megtenni bármit a másikért mindenféle feltétel nélkül. Képes-e úgy álomra hajtani a fejét, annak tudatában, hogy lehet, hogy reggel már nem ébred fel éppen a másik miatt, és az is motoszkál a fejemben, hogy én, aki teljesen (persze bizonyos határokon kívül) normális életet élek, miért nem vagyok képes odaadóbb lenni, miért nem tudom elfogadni, hogy vannak, akik nem úgy gondolkodnak ahogy én, és egyáltalán, javarészt miért hagy hidegen (kivételek mindig voltak és lesznek) mások gondja, problémája, és a magammal törődés miért előrébb való, mint az, hogy tegyek valami olyat, amitől nem én, hanem egy másik ember lesz boldog? [...]“
maniakus.freeblog.hu

Köszönet ‘maniakus’-nak, teljes post itt olvasható.

“Ha most, mikor oly érthetetlenül nehéz a szívem:
Valaki jönne és karon fogna szépen, szelíden
Nem is karon, csak kézen fogna, mint árva gyermeket a másik
És sétálnánk napnyugtától a legelső csillagsugárig!
Valaki, akinek most nem volna gondja semmi másra,
Csak arra, hogy én szomjazom csendes-szavú vigasztalásra-
Aki jönne mellettem főlehajtva egy órácskát hallgatagon
S a hallgatása azt mondaná: panaszkodjék, én hallgatom.
Újat nem mondanék, tán inkább ezerszer elmondottakat,
De új volna így, ily zavartalan-ketten az esti ég alatt
Egy óráig, amíg a csillag felragyog és reánk sugároz:
Nem volna köze semmi máshoz, nem volna közöm semmi máshoz.”
Reményik Sándor: Csak egymáshoz…

“Az élet teljes és egész volta egyensúlyt követel a boldogság és a szenvedés között. Mivel a szenvedés felettébb kényelmetlen, ezért az ember természetesen húzódozik attól, hogy tudomásul vegye, mennyi szorongásra és gondra teremtetett az ember. Ezért folyvást csitítgatjuk magunkat a javulás ígéretével vagy a minden bizonnyal beköszöntő boldogság reményével, nem gondolva arra, hogy a boldogság is meg van mérgezve, ha még nem ittuk ki a szenvedés poharát.”
Carl Gustav Jung

गोंड और बंगाली

रोजगार गारंटी के बारे में जमीनी स्तर पर जानने का यह अच्छा अवसर था. मैं भी अभी तक इसके बहुत से पक्षों को नही समझा था सिर्फ इस बात को छोड़कर कि कुछ ही दिनों पहले कांकेर में करोड़ों के घोटाले का पता चला और उजागर होने पर कलेक्टर को हटाना पड़ा. इसी सिलसिले में संजय पराते जी गांव-गांव में बैठकें ले रहें है. मेरी ही तरह गांव के लोगों को भी रोजगार गारंटी की कोई साफ-साफ जानकारी नही है. यहाँ अधिकारी और पंचायत के लोग मिलकर लाखों रूपये का भ्रष्टाचार कर रहे है. जो बातें समझ में और सामने आई वे सभी चौकानें वाली थी और यह भी समझ में आई कि कैसे कोई योजना, भ्रष्टाचार की भेंट चढ़ जाती है. निर्मल ग्राम, रोजगार गारंटी आदि योजनाओं की जमीनी हकीकतें मालूम हुई.

परलकोट क्षेत्र की अर्थ व्यवस्था पूरी तरह से बंगाली परिवारों के हाथ में है. लगभग सभी के पास अच्छी खेती या हर प्रकार का व्यवसाय और संसाधन है. यहाँ तक की मुर्गा लड़ाई भी. पखांजूर, बड़गाव, बान्दे और कापसी जैसे कस्बे और शहर पूरी तरह से बंगालियों के हाथ में है.

इसीलिये, कहीं न कहीं स्थानीय आदिवासियों और बंगाली परिवारों में तनाव तो है और मुझे तो ऎसा लगता है कि आने वाले समय में यह दूरी और बढ़ेगी. इसकी बहुत सी वजहें हैं जैसे कि यहाँ की अर्थव्यव्स्था का बंगालियों के हाथ में होना, बंगाली परिवारों का हर क्षेत्र में घुसपैठ, अधिकारियों और नेताओ के साथ मेल-जोल-तालमेल, अधिक सुविधासम्पन्न होना, खेती-किसानी में भी बंगाली परिवारों का आधिपत्य होना, वन जमीन पर भी कब्जा होना, सरकारी सुविधाओं में भी बंगालियों को प्राथमिकता जैसे उदाहरण है जिससे आदिवासी अपने को ठगे से महसूस कर रहे है जिससे गोंड़ और बंगाली परिवारों में दूरी बढ़ती जा रही है.

आदिवासी क्षेत्रों में एक बात और देखने को मिलती है. वह है गैर आदिवासियों का आदिवासी से शादी. ज्यादातर लड़के गैर आदिवासी होते है और लड़की आदिवासी. इस सम्बन्धों के बहुतायत अर्थ है और पूरा मामला जमीन का होता है या किसी जगह में अपने पैर फैलाने का. आदिवासी की जमीन को तो कोई नही खरीद सकता लेकिन इस तरह से लोग आदिवासी जमीन पर कब्जा बनाये हुये है.

रंगपंचमी (होली) के बाद से महुआ बीनने का काम शुरू होता है. अब महुआ का मौसम खत्म होने को है. चार बीनने भी काम अब लगभग खत्म होने को है. अभी भी दुर्गम स्थानों में रहने वाले आदिवासी चिरौंजी के बदले नमक का सौदा करते है लेकिन अब कम होता है और इसी चिरौंजी का दाम बाजार में शायद 400 रूपये किलो से भी ज्यादा में बिकता हो. स्थानीय व्यापारी इन आदिवासियों से कुछ रूपये देकर चिरौंजी खरीद लेते है और बड़े व्यापारियों को ऊंचे दामों में बेच देते है.

चार का बीज या फल कच्चा होने पर रंग हरा और खट्टापन लिये होता है और पकने के बाद रंग काला और मीठा होता है. इसके फल को खाने के बाद जो गुठली बचती है उसे फोड़ने से चिरौंजी मिलती है बिल्कुल बेर की तरह लेकिन छोटा.

इस बार पूरे बस्तर में आम की पैदावारी लगभग नही हुई है और उत्तर छत्तीसगढ़ की तरह यहाँ कटहल के पेड़ भी बहुत है.
तेजेन्द्र

When mothuka is in full bloom

Banjaras, or Lambadas, as they are known in Andhra Pradesh, know that it is the Holi season when the red mothuka flowers bloom. Unlike city folks who restrict their celebration to a single day, Holi is a two-week-long affair for this indigenous tribe.

जनजाल – खाद्य नीित – मोइन मोइन हिन्दी विकी – क्या अौर क्यों ?

Link – http://www.moinmo.in/KhadyaNiti

िकसान , ग्राहकों अथवा ग्रामीण समाज की समझ की भाषा में खाद्य नीित व
क्रिषी नीति से सम्बन्घित शब्द , प्रयोग व परिवेश के अनुवाद का मुख्य
प्रष्ठ जनजाल खाद्य नीित मोइन मोइन हिन्दी विकी – क्या अौर क्यों ?
—-

A couple of weeks back I had written a post on my visit to the Countryside. I received the following comment from Janet Walgren “In America we only see the travel posters with snake charmers or news clips of crowded buses and poverty stricken slums full of starving people. I am certain that I have never seen a photo that would entice me to travel to your country until now. You showed me a face of India that I have never seen before … I do hope that you will post more photos to show the world the beauty that surrounds you.” I was really moved by her comment. It also made me realize, that not only abroad but even in India many people are unaware of the treasures that lie hidden in their own country. I dedicate this post to Janet Walgren.

My cousin sister is an artist and has great interest in tribal art forms of India. These pictures are from her collection. Most of these art forms are associated with religious rituals and boast of an unbroken tradition of many hundreds and in some case 1000s of years.

Mandala/Gond Art

These are monitor lizards.

Every tribal art form of India depicts ‘The Tree of Life’.  Below are two examples of the Gond version of ‘The Tree of Life’

Chakku Dan

This is an art form from the tribals of Orissa. This is associated with the death ritual. When someone dies the tribal artist cum priest called the Patua is called. He is asked to draw the exact replica of the dead person. The artist refuses to put eye balls for the image. The family of the dead person offers him charity(Daan) to persuade him to put in the eye balls. It is believed that the offer of a Daan sends the soul of the deceased to heaven.

My cousin claims these are true master pieces of minimalism. So much of information is captured with so little lines and colors. Each picture provides a wealth of information about the deceased person, right from his age and wealth to his temperament. I am more moved by the stories of their poverty and suffering. The pictures you see above are the original paintings done during the death ritual. These are not normally sold because the tribals think of these as their ancestors and consider them sacred. For many of them, these are the only reminders of their dear ones. A few years ago, Orissa was under the grip of a severe drought and so many of these tribals were dying of starvations. These pictures were sold to a middleman during that period. He paid less then a dollar for these!!!

Here is another picture from the same art form. This depicts, Kali the goddess of time during the time of annihilation of the universe. She is naked, holding severed heads of men and standing on her husband Lord Shiva. You can see this motif in almost every tribal art form.

Madhu Bani 

This is a Hindu folk art form(different from Tribal art). It is practiced in the Madhu Bani district of Bihar. Infact, the exact origin, as the legend has it, is from Mithila, the village where Sita was born. Sita is a famous mythological princess, known for her chastity and devotion for her husband. Hence, this art form is also known as Mithila. Madhubani is associated with the marriage ritual. It is, like almost all Indian art forms, a mural form. It is practiced by women. The bride decorates her bridal chamber with these paintings.

కొమరం-సమరం
- నూర శ్రీనివాస్‌

జల్‌-జంగల్‌-జమీన్‌. ఆదిలాబాద్‌లోని గోండు గిరిజనులకే కాదు రాష్ట్రంలోని ఆదివాసీలందరి నినాదం. నిజాం విధానాలకు, జంగ్లాతు (అటవీ) అధికారుల దుర్మార్గాలకు నిరసనగా అనేక ఉద్యమాలు జరిగాయి. 1920 నాటి అటవీ చట్టం మొదలు 2005 నాటి అటవీ చట్టం దాకా గిరిజనులు మోసపోతూనే ఉన్నారు.

గోండుల ఆరాధ్య వీరుడు కొమురం భీం నిజాం విధానాలకు వ్యతిరేకంగా తన జాతిని ఏకంచేసి, ఆదివాసుల ప్రత్యేక ప్రతిపత్తికోసం పోరాడిన ధీరుడు. 12 గ్రామాల్లోని గోండుల్ని సమీకరించి పోరాటం సాగించి అసువులు బాసిన స్థలంలో (కెరమెరి మండలంలోని జోడేఘాట్‌) ప్రతీయేటా సంస్మరణ సభ జరుగుతుంది.

జాతరను తలపించే రీతిలో సాగే ఈ సంస్మరణ సభను అటు ప్రభుత్వమూ, ఇటు రాజకీయపార్టీలూ తమకు అనుకూలంగా వినియోగించుకుంటాయి. గిరిజనుల సమస్యల్ని పరిష్కరించే వేదికగా జోడేఘాట్‌లో ఐటిడిఎ దర్బారు నిర్వహిస్తోంది.

భీం వర్ధంతి వేడుకల వేదిక ఎక్కేందుకు రాజకీయ పార్టీలు పోటీలు పడతాయి. కానీ భీం కాలం నాటి పరిస్థితులే ఇంకా గిరిజన ప్రాంతాల్లో కొనసాగుతున్నాయి. కొమురం భీం పోరాటం నుంచి ఇవ్వాళ్టి కమ్యూనిస్టుల పోరాటం దాకా సమస్యంతా భూమి చుట్టే తిరుగుతోండటం భూ సమస్య తీవ్రతకు నిదర్శనం. భీం మరణం తరువాత అప్పటి నిజాం ప్రభుత్వం భూ సమస్య తీవ్రతను గుర్తించి గిరిజనుల స్థితిగతుల్ని అధ్యయనం చేసేందుకు హేమండార్ఫ్‌ను పంపించింది.

డార్ఫ్‌ ప్రతిపాదించిన మార్గదర్శకాలు వీసమెత్తు కూడా అమలుకు నోచుకోలేదనే చరిత్ర చెబుతోన్న సత్యం. అటవీ ఉత్పత్తులు, అటవీ భూములే ఆదివాసుల జీవనానికి ప్రధాన వనరు. వాటిని పరిరక్షించడానికీ, వారికి హక్కులు కట్టబెట్టడానికీ, గిరిజనసంస్కృతి, సంప్రదాయాలను పరిరక్షించడానికీ, వారి భూములు అన్యాక్రాంతం కాకుండా కాపాడటానికి బ్రిటీష్‌ పాలకులనుంచి నేటి పాలకుల దాకా ప్రత్యేక చట్టాలు తయారు చేస్తున్నప్పటికీ వాటి వల్ల గిరిజనులకు గర్వించదగ్గ స్థాయిలో మేలు జరగడం లేదు.

ఏజెన్సీ ప్రాంతాల్లో ఉన్న భూ బదలాయింపు నిషేధ చట్టం (1/70) ఏజెన్సీలో పనిచేసే వివిధ శాఖల అధికారులకు కల్పతరువుగా మారిందనేది దశాబ్దాల కాలంగా రుజువవుతోంది. భీం మరణం తరువాత, డార్ఫ్‌ సంస్కరణల ఫలితంగా లక్షలాది ఎకరాలకు పట్టాలు ఇచ్చారు. కానీ భూములను చూపలేదు. అదేవిధంగా ఆలంపల్లి సంఘటన తరువాత ఆదిలాబాద్‌ను ఆదర్శ జిల్లాగా ప్రకటించడమే కాకుండా అప్పటి ముఖ్యమంత్రి ‘తెలుగు మాగాణీ సమరాధన పథకం’ ప్రవేశపెట్టి దాదాపు నాలుగు లక్షల ఎకరాల భూములకు పట్టాలిచ్చారు. వాటికీ ఇంత వరకూ భూములు చూపని దయనీయ స్థితి.

కెరమెరి మండల కేంద్రం నుంచి జోడేఘాట్‌ దాకా 16 కిలోమీటర్ల మట్టిరోడ్డు గత మూడేళ్ళుగా మోక్షానికి నోచుకోలేదు. భీం వర్ధంతి సందర్భంగా గిరిజనుల సమస్యల్ని వల్లెవేయడం, పరిష్కారిస్తామని వాగ్దానం చేయడం తప్ప మరేం జరగడం లేదు.

‘ఆదివాసీ ప్రగతి, అటవీ అభివృద్ధి విడదీయరాని అంశాలు. ఆదివాసుల అభివృద్ధికోసం తయారు చేసే ప్రణాళికలు, కార్యక్రమాలు స్థానిక వనరుల ఆధారంగానే రూపొందాలి. ఆదివాసుల భాగస్వామం లేకుండా వారి అభివృద్ధి కోసం రూపొందించిన ఎలాంటి పథకమైనా నిరుపయోగం. అటవీ యాజమాన్యంలో గిరిజనుడు క్రియాశీలక భాగస్వామి కావడంవల్ల, అటవీసంపదలో వాటాదారుడు కావడం వల్ల మాత్రమే ఆదివాసీ అభ్యున్నతి సాధ్యపడుతుంది’ అని బి.డి శర్మ మార్గనిర్దేశనం చేశారు. దానిని అనుసరించగలిగినప్పుడే కొమురం భీం ఇచ్చిన జల్‌..జంగల్‌..జమీన్‌ నినాదానికీ, చేసిన త్యాగానికీ సార్ధకత చేకూరుతుంది.

source: andhra jyothy, October 26 2007