I spent a few days in Atlanta last week (was it last week?  It was recently), and I bought myself a three-day pass for MARTA, their transit system, which combines buses with a kind of mixed-subway-commuter-rail line.  It’s below and above ground and mostly above grade (above the streets), so you’re never stopped for car traffic.  Once it gets under ground, it’s pretty far underground, at least in parts, so if you’re disabled, that might be a bit of a hassle.

I was able to buy my pass at a machine at the Atlanta airport rail station, which was very convenient to find from the main terminal/baggage claim.  The pass for three days came to $12.50.  Given that each fare was going to be $2 (correct change, of course), I am sure I got a bargain; I rode at least twice a day, if not more, and for me, I really want the convenience of having the same card every time rather than always being sure I have the correct change.  So, I was glad to see that.  I didn’t fully investigate where besides the Airport rail station I could have gotten a pass, but that was immaterial to me.

The rail rides were generally efficient and enjoyable.  Each station had an electronic display showing when the next train would arrive, which was very helpful–it helped me decide whether to make a mad dash for a departing train or not.  At one point, though, the display erroneously told me I would miss my flight if I waited for a train, and I panicked, but it ended up arriving much earlier than the display predicted.

The trains stations were fine–not too littered or dirty.  Overall, it was a pleasant riding experience.

The buses were also pleasant to ride.  They had a really helpful map on a TV screen showing where we were on the route, which helped a tourist like me immeasurably.  They stopped pretty frequently, which is something of a catch-22 for buses in my mind–really frequent stops could make it so that more folks ride because the stop is closer for them to reach, but it could also hamper ridership when people think they’re moving at a snail’s pace.  I didn’t mind it, but my rides were shorter distances.

One huge factor for me with MARTA was its connection to Google Transit.  That meant I could use my phone to track which bus or train to take at what time, rather than either downloading and printing schedules or finding a wifi station or business center, looking up the schedule, and memorizing it or jotting it down.  It’s really empowering to be standing somewhere random, have your phone find you, and then have it tell you how and when to get where you’re going.  I applaud MARTA for its use of Google Transit and its own trip planner.

Przy obecnej liczbie ludności i zatłoczeniu naszych miast poruszanie się przestaje być sprawą trywialną. Kierowcy już wielu lat stosują systemy nawigacyjne do planowania trasy. Od kilku lat jest możliwość ustalenia planu podróży koleją, a także w niektórych przypadkach autobusami międzymiastowymi. Nowością ostatnich lat są planery miejskie umożliwiające planowanie przejazdu transportem miejskim. W wielu sytuacjach zupełnie oczywiste są zmiany środka transportu: z samochodu na tramwaj czy metro z powodu korków w mieście czy z pociągu na autobus w przypadku dojazdów podmiejskich. Wszystkie sposoby przejazdu często szczególnie przez młodych ludzi są uzupełniane przez dojście piesze do wybranego celu. Na razie systemy informatyczne obsługujące planowanie tras samochodem, transportem miejskim i pieszo nie są jeszcze zintegrowane, ale jest to jak się wydaje jedynie kwestia czasu. Firma Google robi w tym kierunku już pierwsze kroki, ale system Google Transit działa tylko w trzech miastach w Polsce i to nie największych. W zakresie integracji już dzisiaj można i należy uczynić więcej.

Na pewno ogromnym ułatwieniem dla planującego przejazd koleją byłby odnośnik umożliwiający zaplanowanie dalszej podróży tramwajem czy autobusem po mieście. Szczególnie jeśli informatycy dokonają daleko pojętej integracji i punkt startowy oraz godziny odjazdu tramwaju będą już uwzględnione w odnośniku. Jest to najprostsza forma integracji. Można przecież pójść dalej. Przykładem może być przejazd z jednego miasta do drugiego. Na planach obu miast zaznaczamy punkty startu i mety oraz godzinę odjazdu. System sam planuje przejazd samochodem umożliwiając nam nawigację na wybranej trasie. To jest już obecnie możliwe. Co jednak mają zrobić osoby nie mające samochodu lub nie lubiące dłuższych podróży tym środkiem transportu? Mogłyby zaplanować tę samą trasę z użyciem dojazdu na dworzec kolejowy samochodem lub autobusem czy tramwajem, dalej jazdę pociągiem i na koniec znowu transportem miejskim. Wszystko automatycznie i bez zbędnego przepisywania pomiędzy systemami różnych danych. Do tego na klik zakup biletów na wybranej trasie. Niemożliwe?

Na razie jeszcze nie, przynajmniej nie w Polsce, ale informatycy bardzo szybko uzupełniają takie luki w realizacji naszych potrzeb. Tym bardziej, że zarówno w modelu prowizyjnym jak i reklamowym są w tym zakresie do zarobienia pieniądze i to całkiem konkretne.

Screenshot of Transit directions to Cuba Mall on Google Transit

Frustrated Aucklanders stuck in traffic can take heart in the fact that, thanks to Google, their more public transport-savvy counterparts in the nation’s capital are using cutting edge tech to ensure trips on the bus, train or ferry go as smoothly as possible,” reports the  NZ Herald online.

According to the NZ Herald the Greater Wellington Regional Council is the first organisation in Australasia to utilise the Google service.

People using public transport in Wellington can now plan their trips around the capital on Google Transit .  Wellington is one of 425 cities around the world which features on the Google Maps.  It is anticipated that the service will be useful to tourists, and visitors as well as being another way to encourage people of Wellington to use public transport.  

Auckland may also want to seriously consider getting on to Google Transit.  It’s certain this would help  people from South of the Bombays find their way around the urban sprawl.

We’ve all heard it before (including in the previous blog post): Location, location, location. The more you know about a neighborhood, the better you can feel about your real estate investments and properties. Use the following links to hep organize your location search strategies.

• David Cowgill begins 5 Steps In Helping Choose an Investment Property Location with those three famous words: Location, location, location.
• Learn what residents are saying about local neighborhoods.  RentWiki.com is a user-generated service that provides social info about neighborhoods.
• Homebuying tips can also be applied to investment properties. About.com explains what homebuyers should look for in a location when searching for a new home.
• Learn more about an area’s demographics by searching the U.S. Census Bureas’ website for data.
• Test the public transportation in an area with Google Transit. Map the best routes from prospective investment properties to area landmarks.

Comments »

This is a bit late but I am writing to praise my former Bruins for Traffic Relief members, Juan and Sirinya, for helping bring Google Transit to LA! The LA Metro is now on Google Transit, which means when you are looking up directions in Los Angeles on Google Maps you will be able to hit the “Public Transit” button and find out how to use transit to get to where you’re going. For example, for me, to get to Union Station, I could have a nice ~30 min drive, or a 1.5 hour bus ride! How convenient! (Sarcasm aside, during traffic, it’s only about a 15 minute difference according to Google Maps).

To dispel some controversy or anger that you might be feeling, I am not, of course, attributing this whole event to Juan and Sirinya. They did, however, start a Facebook group and rally people using their blog and other methods to push Metro in this direction. We can’t say for sure what would have happened without their work, just like we can’t say for sure if Measure R would have passed if it wasn’t for Bruins for Traffic Relief standing out on Wilshire with signs. But looking at the fact that Measure R squeaked by with a 30,000 vote margin and Metro made various statements less than a year ago saying Google Transit wasn’t on the menu, I would say that these things were at least a contributing factor.

You talk to so many people out there who gripe and moan about having to sit in traffic. And then getting a good transit system in LA seems like such a challenge (even though we already have a pretty good one, it’s just that people don’t ride it because they THINK it sucks and like driving their car, along with many other cultural and systemic reasons). But here we have a great example of two people putting in a few hours of work here and there and really getting something done.

Anyway kudos to Juan and Sirinya, and kudos to Metro, for getting Google Transit and Metro together. I love using Google maps (and am not a HUGE fan of Metro’s trip planner, although it did get the job done) and now it will be easier to ride transit, especially if you have an iPhone or Blackberry which uses Google Maps as a GPS. Check out Juan and Sirinya’s latest entry to read about what opportunities this can lead to next. (Like I said, it’d be awesome to check your phone to know when the next bus or train is coming).

Coming up next in the world of transit, Congestion Pricing tests for 10 and 110. Congestion pricing charges people money to drive during rush hour on particular highways. Metro is trying this for carpool lanes. It doesn’t sound like a great idea, it’s just going to clog up the carpool lanes which are usually stuck during traffic anyway. But even if we did legitimate congestion pricing in LA, it would probably be met with such high criticism that it would be shot down (just a guess). Shot down with lawsuits and other clutter that would make it impossible. Kind of like re-vamping the healthcare system. You can find something wrong with anything these days, and if you have the money, stop it from happening. Ain’t it great? Status quo! … man I’m a pessimist on this issue.

But, optimistically, it looks like Big Blue Bus is looking to be on Google Transit as well! Let’s get everyone on there! I should be getting a blackberry within a year and will certainly enjoy being able to use Google Maps to get around instead of carrying 20 schedules in my pocket or having to check 5 different websites to get across town. Perhaps ditching the car will, after all, be possible one day.

Planery miejskie czyli systemy ułatwiające poruszanie się transportem miejskim są nowością ostatnich kilku lat. Rozwijają się bardzo dynamicznie gdyż przeciętny mieszkaniec miasta czy przyjezdny coraz częściej zdaje sobie sprawę z tego, że komputer jest od niego lepszy w ustalaniu optymalnej dla niego trasy przejazdu. Często najbliższy przystanek wcale nie jest najlepszy jako punkt startowy naszej trasy i dodatkowe pięć minut spaceru daje wymierne oszczędności w czasie przejazdu. Z drugiej strony wiele osób w podeszłym wieku nie może i nie lubi dużo chodzić więc preferują trasy z minimalnym dojściem i dłuższymi czasami na przesiadki nawet kosztem dłuższej podróży autobusem czy tramwajem. Już tylko ten pobieżny opis pokazuje skalę problemu z jaką trzeba się zmierzyć projektując współczesny system tego typu. Początkowo na rynku obecne były, także w wersjach na telefony komórkowe same rozkłady jazdy. Stanowiły one pierwszą generację planerów i trzeba przyznać, że w stosunku do formy papierowej był to duży skok jakościowy, ale tylko dla osób jeżdżących na stałych trasach. Zważywszy na ciągłe zmiany w układzie i czasach odjazdu, a także na inne rozkłady jazdy w dni specjalne czy w święta takie rozwiązanie jest bardzo ułomne. Drugą generację planerów miejskich stanowią serwisy układające dojazd pomiędzy przystankami. Ich wadą jest to, że użytkownik musi znać układ przystanków lub w wersjach nieco lepszych wskazać je na mapie. Nie zmienia to jednak faktu, że przystanek najbliższy nie musi być optymalnym punktem startu czy mety. System trzeciej generacji stanowią serwisy planujące dojazd z punktu do punktu gdzie zawsze punkt możemy określić na wiele sposobów. Może to być adres, przecięcie ulic, centrum handlowe, urząd lub punkt wskazany na mapie. Jak użytkownikowi jest najwygodniej i zależnie od danych jakimi dysponuje.

Porównanie dostępnych obecnie planerów miejskich rozpoczniemy od światowego giganta firmy Google.

Google Transit

Jest to zdecydowanie system trzeciej generacji. W Polsce startuje od miast nie największych i wcale nie najważniejszych. Jest dostępny w Olsztynie, Białymstoku, a od niedawna także w Szczecinie. Taki układ wynika z tego, że firma Google udostępnia interfejs (GTFS) a miasta same decydują się wykorzystać platformę. W większych miastach bywa to kłopotliwe ze względu na dużą złożoność rozkładów jazdy stąd zapewne większa popularność systemu w miastach nie największych.

Na pierwszy rzut oka widać, że po wyznaczeniu punktów początkowego i końcowego trasę można wyznaczyć transportem miejskim, samochodem lub pieszo. To jest siła zintegrowanego serwisu. Jednak projektanci nie ustrzegli się kilku mankamentów. Praktycznie brak jest możliwości konfiguracji np. preferencji użytkownika w zakresie przesiadek czy czasów dojścia. Po ustaleniu punktu startowego lub docelowego nie można go na mapie przesunąć. Szkoda, ponieważ poprawki w tym zakresie byłyby cennym uzupełnieniem całkiem niezłego systemu. Trasa dojazdowa razem z odcinkami pieszymi jest dobrze opisana a na kliknięcie następuje pokazanie odcinka trasy na mapie. Nie można na razie wybierać różnych środków transportu np. metra czy PKP ponieważ w tych miastach funkcjonuje tylko transport miejski bez tych wariantów dojazdu. Mam nadzieję, że w Warszawie zostanie to uzupełnione. System jest dostępny poza Polską w wielu krajach świata. Dla posiadaczy nowocześniejszych komórek Google Transit jest dostępny także w wersji mobilnej.

Trafi.net

Także system trzeciej generacji ze zdecydowanie najlepszymi opcjami konfiguracji. Możliwe jest określenie liczby przesiadek, czasu potrzebnego na przesiadkę, dystansu dojścia pieszego w ramach danej trasy a nawet prędkości poruszania się pieszo po mieście. Dodatkowo można zaznaczyć, które ze środków miejskiego transportu nas interesują a dostępna jest nawet kolej podmiejska (SKM). Po wyznaczeniu trasy punkty startowy i końcowy można dowolnie przesuwać myszką. Wadą systemu jest dostępność w Polsce tylko Warszawy i to, że nie ma wersji mobilnej. Z innych miast poza Polską dostępne jest Wilno i Kaunas.

Trafi.net z przykładową trasą po Warszawie

JakDojadę

Prężnie rozwijający się od 2008 roku system dostępny w czterech miastach Polski: w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu i Szczecinie. Zdecydowanie system trzeciej generacji z bardzo przyjemną szatą graficzną. Plusem jest dobra integracja wersji na komputer i mobilnej na komórkę. Wpisane do komputera moje punkty są dostępne w wersji mobilnej i odwrotnie. System umożliwia wyznaczanie trasy dojazdu korzystając z jednego z trzech profili podróżnego: „nie lubię chodzić pieszo”, „zrównoważonego” i „spieszę się”. Bardzo wygodnie rozwiązano podawanie punktów startu i mety. Można je wpisać na wiele sposobów, a każdy z nich dodatkowo jest sygnalizowany inną ikoną. Podajemy adres, skrzyżowanie dwóch ulic, nazwę centrum handlowego, nazwę przystanku komunikacji miejskiej lub nazwę mojego punktu. Punkt można oczywiście wskazać także na mapie a jeśli pokazaliśmy go niedokładnie przesunąć w inne miejsce. Ciekawostką jest wyznaczanie dojazdu pojazdami tylko niskopodłogowymi. System podobnie jak dwa poprzednie wyświetla wiele wariantów tras w kolejności od najlepszej.

Trasa z minimalnym dojściem do przystanków.

Trasa z dłuższymi dojściami do przystanków co skutkuje także jazdą inną linią autobusową.

Przesiadki

Przesiadki.pl są systemem o największym zasięgu w Polsce. Obecnie obsługują już osiem miast, a wkrótce dojdzie także bardzo ważna Aglomeracja Śląska. Jest to także system trzeciej generacji i świetnie sobie radzi z ustalaniem trasy dojazdu z punktu do punktu. Niestety nie uwzględnia i nie podaje czasów dojścia do przystanków co przy dłuższych odcinkach dojścia może sprawiać problemy. System jest bardzo ubogi w konfigurację i w zasadzie oprócz specjalnego oznaczenia dni wolnych nie pozwala na zdefiniowanie, ani preferencji pasażera, ani także środków transportu. System ma nieco spartański wygląd, ale jest funkcjonalny i intuicyjny. Nie ustrzeżono się niestety poważniejszych błędów na przykład w nieoptymalnym planowaniu trasy.

Na pokazanej trasie Przesiadki nakazują iść z punktu A w górę mapy podczas gdy następny przystanek mamy bliżej co widać gołym okiem na mapie. Dodatkowo jeśli już doszlibyśmy do zadanego przystanku to pojedziemy przecież dłużej gdyż niejako z powrotem. Rozkłady jazdy są aktualizowane bardzo rzadko i wydają się obecnie nieaktualne.

iPlaner

System drugiej generacji, gdyż pomimo posiadania mapy obsługuje wyłącznie planowanie trasy pomiędzy przystankami. Bardzo ubogo wygląda dostępność miast ponieważ system jest dostępny jedynie w Poznaniu. Nie są zaprogramowane żadne funkcje zaawansowanej konfiguracji, ale jest możliwy wybór środka transportu miejskiego: tramwaj lub autobus. Po wyznaczeniu trasy można ją wysłać na telefon komórkowy, ale jest to usługa płatna (1,22 zł). Bardzo miłym akcentem jest podawanie orientacyjnego kosztu podróży, oczywiście jak rozumiem przy zakupie jednorazowym.

iPlaner umożliwia wyznaczenie trasy pomiędzy przystankami.

Autobuser

Jest to także system drugiej generacji, gdyż pomimo posiadania mapy obsługuje wyłącznie planowanie trasy pomiędzy przystankami. Bardzo dobrze rozwiązane jest podpowiadanie nazw przystanków przy wpisywaniu. Już po podaniu kilku liter system sam podpowiada listę przystanków pasujących do tego ciągu znaków. Niestety trzeba znać przynajmniej orientacyjnie nazwy przystanków. Niewielką pomoc oferuje mapa przystanków, która wyświetla przystanki w pobliżu podanego adresu. Można się w niej jednak łatwo pogubić. Bardzo przydatną funkcją jest zapamiętywanie poprzednio wyszukiwanych tras przejazdu. Na klik mamy możliwość uzyskania aktualnego rozkładu na tej samej trasie co ostatnia używana. System jest dostępny niestety wyłącznie w Warszawie.

Autobuser – mapa przystanków.

KZK GOP

Planer już nie tylko miejski, ale aglomeracyjny a dotyczy Aglomeracji Śląskiej. Warto dodać, że jest to jedyny dostępny planer w tej aglomeracji. Także jest to system drugiej generacji i umożliwia zaplanowanie dojazdu tylko pomiędzy przystankami. Przystanki można wybierać z listy podając najpierw miasto a następnie otrzymując listę przystanków w tym mieście. Jako wynik otrzymuje się listę z opisem sposobu dojazdu albo wygląd trasy na mapie. Niestety trasa na mapie pokazana jest w sposób bardzo nieczytelny.

KZK GOP z mapą pokazującą przystanki.

Porównanie

Co ciekawe wszystkie prezentowane systemy jeśli używają mapy to jest to mapa Google jako najbardziej dostępna z wygodnym API i do tego darmowa (na dzisiaj).

Aby porównać prezentowane planery miejskie zestawiono je w tabeli. Tabela przedstawia najważniejsze cechy współczesnych polskich planerów miejskich wraz z opisem, w których systemach występują i w jakim stopniu.

Jak widać z opisów najbardziej funkcjonalne obecnie systemy to Google Transit, Trafi oraz JakDojadę. System Google odbiega nieco dostępnością niektórych opcji, ale zważywszy na potencjał marketingowy giganta można to szybko nadrobić. Jest za to dostępna na klik integracja z planowaniem podroży samochodem czy przejściem pieszym. Bardzo ciekawie i funkcjonalnie rozwiązano opcje dodatkowe w systemie Trafi. Jest ich wiele, można je ustawiać prawie dowolnie i wszystkie zapamiętać do przyszłego użycia. Serwis JakDojadę oferuje za to predefiniowane trzy style poruszania się: „nie lubię chodzić pieszo”, „zrównoważony” i „spieszy mi się”. Reszta systemów daleko odstaje zarówno pod względem funkcjonalności jak i planowania trasy. Do dzisiaj jeszcze wiele z systemów tego typu oferuje jedynie rozkład jazdy poszczególnych linii lub ogranicza się do planowania podróży pomiędzy wybranymi przystankami. Dla osób rzadziej przebywających w danym mieście może to być spore utrudnienie, gdyż nie znają topografii miasta, nazw ulic a co za tym idzie także nazw przystanków.

Poniżej prezentuję aktualne pokrycie planerami miejskimi poszczególnych miast w Polsce.

]]> http://howgreenismyvalley.wordpress.com/2009/07/06/l-a-has-google-transit/ Mon, 06 Jul 2009 20:25:53 +0000 howgreenismyvalley http://howgreenismyvalley.wordpress.com/2009/07/06/l-a-has-google-transit/ http://fareenough.wordpress.com/2009/06/23/transit-minnesota-style/ Tue, 23 Jun 2009 14:20:42 +0000 schoollp http://fareenough.wordpress.com/2009/06/23/transit-minnesota-style/

This week, I’ve traveled to Minnesota, and I’m getting exposed to a few different transit systems.  Ironically, we had planned to rent a car for the week, but our treatment by the rental car company, and a bit of extra reflection, made us reconsider.  I give my wife a lot of credit in that regard.  She had rarely ridden transit before we met; now, she thinks in terms of what transit is possible, rather than driving directions first.

So, once we decided against the rental car at Minneapolis-St. Paul Airport, we walked about 50 yards with our luggage to the Metro Transit station.  Our tickets, paid through a credit card, came out of a computer, as some of the best systems in the country have.  The $1.75 one-way fare seemed pretty reasonable, as did options for longer-term passes ($4 for a 6-hour “event pass,” $6 for a full-day pass).

The station was outdoors, which might be unattractive to locals in the tough winters, but it was at least covered.  We didn’t wait long for our train; even on Sundays, the headways are about 15 minutes.  That, to me, is really important; people need to know that they can walk up to a station and get a ride in short order.  I’ll cover that more in a moment.

Anyway, the ride was smooth, comfortable, clean, and convenient.  It dropped us right in front of the Metrodome, where I was headed to the Twins-Astros game (at which a Twins fan called me a douchebag after I rooted for the Astros).

The fact that Google Transit has the Minnesota system embedded in it really makes a difference to me.  It means I can use the Google Maps function on my iPhone both to locate myself and then figure out what bus/train to take.  There’s even a big difference for me between having the transit planning function on Google Transit, rather than just the system’s website, because it’s easier to use Google Maps on my phone than the website.

We didn’t take other transit yet in Minneapolis, but I saw there was at least one thoroughfare downtown where cars were forbidden but buses roamed free.  I also noted a lot of bike lanes downtown and learned of bike paths connecting much of the city.  It seems possible to live car-free in the area; our hosts have one car between them, and the husband takes an early-morning and evening rush-hour bus from the suburbs to downtown and back.

My only worry about the Minneapolis system is the lack of clear signage.  I saw several bus stop signs with no indication of what bus stopped there.  Maybe there are compelling reasons for that, but I’m not sure what they are.  As I’ve said many times, transit agencies really should work to make it so easy and foolproof to ride that even a chimpanzee could figure it out (and wouldn’t that be a hoot!).

We’ve moved on to Rochester, home of the Mayo Clinic and the well-named Rochester Honkers.  In theory, this town of about 100,000 could be fairly “transit-friendly,” at least in the downtown area around Mayo Clinic.  But there are a few big obstacles that I see standing in the way of the Rochester Bus’s path to greatness.

For one thing, each ride on the bus–each ride–is $2.  I don’t remember ever paying that kind of money for a single bus ride–I’m not even sure I’ve paid that much on a single light rail ride.  We each bought a pack of 10 fares for $14 each, dropping the per-ride fare to $1.40 (free transfers when you ask for them).  Still, that seems needlessly expensive.

For another thing, most of the bus stops don’t have route numbers on them (like Minneapolis).  I’m not sure the thinking behind that, nor behind the fact that many/most of the stops I’ve seen don’t have a bench or shelter (some of the downtown ones do).  Even the downtown hub of the system doesn’t have any kind of structure–there are just three adjoining shelters.  So, many waiting commuters were standing against the wall of a building.  I don’t mind any of this stuff myself, as a transit zealot, but I could see why someone would choose not to go through this.

For a third thing, and perhaps most significantly, the best headways I could see were about 30 minutes or more (an hour in some cases).  That’s tragic because in our case, we’ve had to take a taxi twice as a result.  In other words, we wanted to leave our hotel in time to get to a 7:30am appointment at one of the hospitals, but we would’ve had to leave the house around 6:15am to walk to a stop and catch a bus at around 6:30 for about 4 minutes, then transfer, and end up there around 6:45 or so.  Particularly at a morning rush hour time, I would hope frequency would increase.

For a fourth thing, the Rochester bus system’s website is pretty archaic.  It’s really just a glorified PDF of what you can get (and what we did get) when you pick up a paper copy of their schedule.  There is certainly no “trip planner” or Google Transit compatibility.  So, most of our rides have been mostly trial-and-error or by asking for help.  Again, not tragic by any stretch, and I’m happy to do it, but if you want to increase ridership in a meaningful way, you have to make it easy, and it isn’t easy here.

That said, we’re blessed to have a place to stay that’s relatively close (a mile or so) to where we need to go, so we’re planning to use buses most/all week.

At OneSeventeen Media, we always love a great story of teenage triumph with technology, and Lexington, Massachusetts’s Danny Moraff does not disappoint.  As an ambitious, 15-year-old transportation enthusiast, Moraff spent 100 hours of his free time mapping Lexington’s public transportation system and coding his data for integration with Google Transit. 

Moraff’s incredible service puts Lexington’s modest public transportation system far ahead of many larger cities only beginning to consider their strategy for utilizing Google Transit.  You can see an example of his work in the Google Transit screen shot above.  Not only is Moraff an impressive young man because of his tech-know-how, but he’s also provided an incredible public service to the people of Lexington.  Hats off to Moraff, and I’d venture to guess this is not the last we’ll be hearing of him! (Thanks to Ypulse for sharing Moraff’s story!)

(Top image found here)

 Subscribe by reader or email

For at least the last year or so, if I’ve wished to get from somewhere to somewhere else here on O‘ahu, I’ve pointed my browser at Google’s transit service. Type in a “to” and “from” address, hit “return”, and presto, an itinerary appeared, complete with bus schedules and transfers and a map of the journey. It even presented me with driving and, if I were crazy enough, walking directions. It must have been a pretty good system, because the Honolulu bus system website took away most of its own online travel advice section and pointed its riders to Google.

Did you pick up on the past tense? “Appeared”, “presented”, “must have been” …

Because it’s gone now.

Oh, you can still type in the URL and the transit website appears. You still can type in your addresses and hit “return”, and presto …

Nothing.

No, sorry, not nothing. “We have no bus schedule information for these addresses on the date you specified”. Oh, c’mon! I’ve been using these same addresses for the last six months! Hell, the browser even types them in for me. Whaddaya mean you “have no information”? Did somebody forget to pay a bill? Is theBus going broke?

Or, is Google?

In case you missed it, Google has invested heavily in online data management services. Calendars. Document storage and retrieval systems. Secure (they claim) corporate communications networks. During 2008, it seemed that the Googlers were coming up with a new wrinkle every week. And users flocked to their systems.

If the plug were pulled tomorrow …

Yes, you may call me Eeyore. Even Chicken Little. As loudly and as often as you like. But before you start tuning up, let me ask you. How many times in the latter half of 2008 did you hear politicians and economists of all persuasions (at least, those persuasions who had access to the mass media) pooh-pooh worries that We might descend into a repeat of the Great Depression? “We know too much”, they said. “We know how to handle this. It can’t happen to us.”

As of today (3 March 2009), the Dow Jones Industrial Average has dipped below 7000. Both the current unemployment rate in the United States and its rate of increase almost exactly parallel the numbers observed in 1930. President Yeswecan sees no end in sight. Even Toyota is begging for handouts. And the Dust Bowl looms in California.

What can’t happen to us?

Just remember, when the blogosphere goes dark because all the service providers have gone the way of General Motors, you read about it here.

If you can spare a thought for such things while you’re waiting in the bread line.

See you there.

UPDATE 3 Mar 09: Back in January, the same thing happened to Google Transit in Providence, RI. In that case, Google had “lapsed” data from Providence; a few days later, the link was restored. With luck, the same thing will happen here.

  - O Ceallaigh
Copyright © 2009 Felloffatruck Publications. All wrongs deplored.
All opinions are mine as a private citizen.

Way back in March 2008 we got wind of the fact that Google Transit was going to be rolled out in Perth. Well, this week Google announced that the Google Transit Layer is available for Perth and some public transport information is available for Adelaide. Google Transit Layer enables users of Google Maps to source public transport information directly from the map.

Google Transit for Leaderville Station in Perth

Unfortunately, at this stage the Transit Layer shows a different level of information depending on which city you view. In Perth, users can see the layout of the entire public transit system, zoom in on a particular route and click on a bus stop or train station to find out which buses or trains pass through (as shown above).To activate the Transit Layer you click More on the top right of the Google Map and check the Transit box.

In Adelaide you won’t be able to see the network as a layer on the map but can still click on bus stops and train stations to bring up a window with colour-coded routes and a direct link to the Adelaide Metro web site (as shown below). Tram users in Adelaide can also see timetables. As there are no layers to activate you just zoom in to the area of interest until the bust stops, train stations and tram stops become visible.

Google Transit Bus Stop I3 North Tce in Adelaide

This is another excellent tool from Google. If you’ve got time please have a play around with it and let us know what you think in the comments.

Source: Techworld

Montreal is currently the only Canadian city avialable with a Transit Layer

Many of you have probably used Google maps over the years and found it’s geographically correct maps pretty handy.  Well they just got a bit handier, especially for those who ride public transit.

Google Maps has added a Transit layer to it’s mapping system that allows users to view transit routes super-imposed over the previously mentioned geographically accurate maps.  The service is available for 50 + cities currently, but Google being Google, I’m sure they’ll add more.

Users and writers across the Internet are saying that while the maps are awesome and neat to look at, they’re a bit more complicated than most Transit maps (which are simplified representations of the transit system). The better you are with maps the more comfortable you’ll be with the new Google feature.

Don’t dispair though!  If you use Google’s Transit site you can have it plan your trip, snag your accompanying maps from Google Maps and be set!

Frankly I think this will be a good add on for Google, though I suspect it won’t be that highly used a feature until more maps are available.  For a full list of cities and links to view thier transit maps visit the Google Maps team blog.  What would really make this feature is full integration with Google Transit.

I’m waiting for a cost effective GPS device that does this same thing.  Input your destination, it picks your starting point and gets you on the right busses etc, alerting you a stop ahead of when you get off that your stop is coming up, AND can be programed to avoid certain routes (if one is blocked for example).

A girl can dream, but maybe it’s something for you to get on Google

Update: Looks like WMATA has backed off and is going to be more open. The decision came after lot of local criticism at the action to not give Google access to the data. It is still not clear if the data is going to be shared for free or if Google would have to pay for it.

Original Post:Washington D.C.’s Metro Area Transit Authority (WMATA) has told Google that it would not be giving any transit schedule data for the Google Transit service. “We decided that forming a partnership with Google was not in our best interest from a business perspective,” Brett Tyler, WMATA’s director of customer service,told Michael Perkins, who blogs at Greater Greater Washington. It is not clear if WMATA wants Google to pay them for the information. Many commuters aren’t too thrilled with WMATA’s decision, mostly because they think the transit authority’s web site is not quite user-friendly. At present, 13 major U.S. transit agencies currently share data with Google Transit.

via. Photo courtesy of Sam Ruaat via Flickr.

Que o Google Maps ajuda você a traçar rotas em qualquer lugar do mundo “a pé” ou “de carro” não é nenhuma novidade. Agora calcular a sua rota utilizando transporte público (ônibus, trem e metrô…) dando três opções de rotas, de acordo com o tempo que vai demorar, custo, trajeto e o melhor: já funcionando em São Paulo e Belo Horizonte, aposto que você não esperava.

É isto mesmo o Goolge Maps acaba de somar mais está funcionalidade para um dos melhores serviços da empresa. O Google Transit já funciona em principais cidades do mundo, como São Francisco, Nova York, Zurich.

Abaixo segue um vídeo postado pelo próprio Google explicando o serviço detalhadamente.

Não esquecendo que nesses dias de aquecimento global, usar transporte público e deixar seu carro em casa é uma ótima maneira de ajudar o bom e velho meio ambiente.

Outros Links sobre o Google Transit no Brasil:
http://googlebrasilblog.blogspot.com/2008/12/transporte-pblico-no-google-maps.html
http://googlediscovery.com/2008/12/11/rotas-de-transporte-publico-no-google-maps-sp-e-bh/
http://www.gizmodo.com.br/conteudo/google-da-uma-forca-para-o-transporte-publico-de-sp-e-bh

Last month the Portuguese versions of Google Maps and Google Transit were launched.

Google Maps is pretty the same only written in Portuguese. The only problem is that there are many errors on street names. Where is Google going to get the streets database for Portugal? Google Maps is very good at finding locations but this problem really affects its performance!!

Google Transit is a very useful feature. However only two transportation companies in Lisbon are actually integrated on the system: Carris and Metro Lisboa. The problem with Carris is that bus stops aren’t georeferenced, so bus paths are always straightforward from start to end points. It’s actually funny see bus routes go over trees and buildings , but is definitively a feature to improve.

I hope more transportation companies, like CP and Vimeca among others, join the system because at the moment we have mainly have information of how to travel by public transports on the city centre and it world really be helpfull to know how to get to the periphery.

Ultimately I hope this system to be extended to other Portuguese cities where it would be equally usefull.

Hace unas semanas comenzó la campaña de promoción del servicio ‘Google Transit‘ en la ciudad de Nueva York, la cual comenzó con un gran marcador en la Estación Central y con miles de mapas de bolsillo.

Lo siguiente ha sido, como cuentan en ‘centernetworks.com’, como podéis observar en el vídeo que se muestra al final de este post, y como podéis ver en estas fotos ([1], [2], [3]), envolver completamente un tren del Metro de Nueva York con decoración de los elementos de ‘Google Maps’: los famosos marcadores, la URL del servicio, o los iconos humanos que sirven para situarnos en ‘Street View‘.

Via google.dirson.com

Continuando o assunto google do post abaixo…

O Google Maps você já conhece. E o Google Transit? Permite traçar rotas e oferece direções utilizando transportes públicos, exibindo resultados com informações por exemplo sobre linhas de metrôs e horários. É possível verificar o itinerário de transportes públicos e planejar aquele tour inesquecível e completo pela cidade desejada. Já funciona em NY e em algumas outras cidades americanas. No Japão, já está implementado em todo país. E a publicidade também já está lá dentro. Interface em português já existe, mas ainda não é possível traçar rotas no Brasil. Em breve em uma estação de metrô ou ponto de onibus perto de você. Será que vai indexar também o transporte irregular das nossas grandes capitais ?

via: updateordie.com

Okay, you all may know that I have a general disdain for Google because of its self-righteous corporatism, which I’ve blogged about here and here. Now, this is not to say that I don’t use Google or its various products. I do for several reasons, the chief being that they are actually very useful and good. Nevertheless, I don’t have to like it. (LOL. I know I’m being more than a tad hyprocritical).

But yesterday’s news about the Google Phone (G1) on T-Mobile overshadowed another Google project which they unveiled called Google Transit in partnership with the City of New York. Here’s a bit from the New York Times reportage of it:

The tool — which encompasses the M.T.A.’s subways, buses and two commuter railroads, along with the PATH and New Jersey Transit commuter lines — appears far more sophisticated than existing online trip planners like Trips123, a site that was built with public financing.

It also seems to offer a key distinction from other, prior services: Users do not need to search specifically for transit information. Instead, they are shown transit routes, stations and stops even if are merely searching for, say, a bagel store.

In other words, Google Transit is much like other services such as HopStop, but with City approval and Google-ness. And of course, this will be able to be used on the G1, another point through which Google can claim its “openness” (read: their anti-iPhone-ness). As Saul Hansell wrote in his coverage of the unveiling of the G1 yesterday

Executives of Google, HTC and T-Mobile, the first carrier to introduce the phone, used the word “open” more often than a gaggle of pediatric dentists.

LOL. Whenever someone emphasizes a word too much, you know there’s a reason…

The G1 is certainly not totally open. On some phones, like BlackBerries and Palm Treos, people simply can install applications right on the phone without asking anyone. For Android phones, all applications must be installed through an application store run by Google. Still, the process is simply meant to prevent malicious applications, he said.

“Our ground rules are very simple,” he [Sergey Brin, head honcho at Google] said. “The application developer has to verify they are who they are. They have to certify the application does what it does. And they have to inform the user what the application does.”

In other words, “open” as in not really open.

Add “open” to the list of empty signifiers…

But on a last substantive point (as opposed to the snipey comments that have constituted this blog post thus far), this is again another reason to think that PC-Web is really on its way out and mobile-Web is going to take the game over. For those of you like me who have a BlackBerry, using the Internet is definitely more than a little wack. And as more people have devices that allow for a better web browsing on their mobile devices, we will see a shift from how the Internet works right now to something far more involved in the naturo-physical world. In other words, we won’t print out directions from Google Maps but simply look it up on our smartphones to track our progress along the route through GPS.

Welcome to Web 3.0 (again).

X-posted at Human Potential.