Eind november zijn 10 nieuwe leden van het Ubbo Emmius Colleghie (UEC) door de Commissaris van de Koningin in de Provincie Groningen, drs. Max J.van den Berg, geïnstalleerd. De nieuwe leden danken hun lidmaatschap aan het feit dat zij in 2008 …
Continue reading …

From 11 October 2009 to 11 April 2010, the Groninger Museum will present the first large-scale solo exhibition of the work of artist Folkert de Jong (Egmond aan Zee, 1972) in the Netherlands. The exhibition displays a large selection of sculptures, drawings that have not been shown previously, and new monumental work.

Today was a nerve-racking day. Ten days ago my wife had to make a bone scan. She had pain in her chest. Normally not a reason to make a bone scan, but she has had breast cancer ten years ago. The location of  the pain could indicate a metastasis. Today at 4:20 p.m. she had an appointment with the surgeon to hear the results of the scan.

We both had to work and travelled seperately to the Martini hospital at Groningen, that you can see on the picture above. I was early and had some time to take some pictures, the best distraction I can imagine.

We heard GOOD news!!

Picture taken by Canon EOS 450D 1/125 f/8.0 ISO200 53mm -1/3 EV

Did some DIY this afternoon at my son’s room in Groningen. He had to do some shopping in the city, where we listened to these two musicians. They played very nice.
Groningen is a sparkling city with lot’s of students passing you left and right on their bikes.

Picture taken by Canon EOS 450D 1/30 f/5.0 ISO800 45mm 0 EV

Traditionele webpagina’s zijn, simpel gezegd, lappen tekst of informatie. Je kunt ze lezen en daarmee is de kous af. Web 2.0 biedt internetgebruikers daarnaast de mogelijkheid om actief informatie uit te wisselen. Dat doen ze meestal door bij verschillende web-2.0-diensten een profiel aan te maken. Zo’n profiel kun je koppelen aan de profielen van andere gebruikers en zo ontstaat er een sociaal netwerk.

Er zijn verschillende sociale netwerken op internet te vinden. Sommige zijn ontwikkeld om foto- of beeldmateriaal te delen (bijvoorbeeld Flickr en YouTube). Andere worden gebruikt om medegebruikers op de hoogte te houden met behulp van korte tekstberichtjes (Twitter). Daarnaast heb je onder meer sociale netwerken voor het delen en ordenen van websites (Delicous), van wetenschappelijke informatie (CiteULike) en van widgets (Netvibes). Daarnaast is ook het bloggen een typische web-2.0-activiteit: gebruikers schrijven korte, teksten over actuele onderwerpen, waarop andere gebruikers dan kunnen reageren. Er zijn natuurlijk nog talloze andere netwerken met ieder weer zijn eigen toepassing. Ik heb de bovenstaande er als voorbeeld uitgepikt.

Deze interactieve toepassingen bieden bibliotheken nieuwe mogelijkheden om met hun gebruikers in contact te treden. Vandaar dat in de bibliotheekwereld steeds meer aandacht voor web 2.0 komt. Het inzetten van web 2.0 door bibliotheken om met hun gebruikers in contact te komen is de laatste tijd flink gehypt onder de naam bibliotheek 2.0.

Ook bij de Letterenbibliotheek (LB) maken we gebruik van deze technieken, al staat bibliotheek 2.0 bij ons nog in de kinderschoenen. We hebben hier en daar wat profielen aangemaakt en geleidelijk aan ontstaat er een informatiestroom tussen de verschillende netwerken.

Wat doen we dan zoal aan web 2.0? We twitteren, we hebben een deliciouspagina, we zitten op Facebook en op Netvibes. En voor het beeldmateriaal hebben we profielen op YouTube en Flickr. Op dit moment bloggen we niet, maar ik denk dat een blog heel geschikt kan zijn om bepaalde activiteiten bij onze gebruikers onder de aandacht te brengen. De afbeelding hieronder laat de informatiestroom tussen de verschillende netwerken zien.

Bij elk van deze toepassingen kun je direct informatie invoeren, maar het is ook mogelijk om informatie uit andere netwerken in te lezen via RSS-feeds of via toepassingen van het netwerk zelf.

Momenteel wordt het LB2.0-netwerk vooral gevoed via de nieuwsberichten die wij op het RUG-netwerk plaatsen. Deze worden ingelezen in twitter en doorgevoed naar facebook. Op dit moment lezen 44 volgers onze informatie via twitter. Daarnaast worden onze facebookberichten gelezen door 42 fans. Dat zijn nog geen bijzonder hoge aantallen, maar ik verwacht dat deze zullen toenemen naarmate we meer relevante inhoud op deze netwerken publiceren.

De smalste straat waar de eerste tramlijn in Groningen door zal gaan rijden is de Oosterstraat. Vooral het stuk vlak bij de Grote Markt is niet breed. Een mogelijke oplossing om meer ruimte over te houden voor voetgangers is het gebruik van strengelspoor. Het projectbureau voor de tram in Groningen doet onderzoek naar de mogelijkheden van strengelspoor, en over welke lengte het aangelegd zou moeten worden. In dit artikel meer informatie over strengelspoor in andere steden en de mogelijkheden voor de Oosterstraat.

Wat is strengelspoor?

Dubbel-, strengel en enkelspoor schematisch (klik voor grote versie)

Strengelspoor is in feite dubbelspoor, maar dan met de rails in elkaar geschoven. De ene rail van het spoor in de ene richting ligt dan tussen de beide rails van het spoor in de andere richting. Voordeel van strengelspoor boven dubbelspoor is dat het veel minder ruimte inneemt (iets meer dan de helft van dubbelspoor). Voordeel van strengelspoor ten opzichte van enkelspoor is dat er geen wissel nodig is. De tram blijft op zijn eigen spoor rijden. Een nadeel van strengelspoor is dat er twee sporen aangelegd moeten worden, maar dat er toch maar de capaciteit van enkelspoor is. Trams kunnen elkaar immers niet passeren. Als er vanuit beide richtingen op hetzelfde moment een tram aankomt, zal een van beide moeten wachten. Dit is de reden dat het stuk strengelspoor niet lang kan zijn. Er is geen maximumlengte, aangezien dat afhankelijk is van het aantal trams per uur dat er langs rijdt. Over het algemeen zijn strengelspoorstukken vaak niet langer dan 150 meter.

Strengelspoor in de praktijk

Bij spoorwegen wordt strengelspoor vaak gebruikt bij smalle bruggen of tunnels. Zo loopt er strengelspoor door de Botzelaertunnel onder de Vaalserberg. Bij tramlijnen wordt strengelspoor vaak gebruikt in smalle straten of bruggen.

Strengelspoor in de Leidsestraat, dubbelspoor op de brug bij de halte

Een bekend voorbeeld van een straat waar strengelspoor gebruikt wordt is de Leidsestraat in Amsterdam. In deze winkelstraat liggen drie stukken strengelspoor van elk tussen de 80 en 120 meter lang. Op de bruggen over de grachten tussen de strengelspoorstukken in ligt steeds een stukje dubbelspoor met haltes. Hier kunnen de trams elkaar dus ook passeren. De Leidsestraat is over de gehele lengte van de strengelspoortracés smaller dan de Oosterstraat. In de ochtendspits komen er momenteel door de Leidsestraat 60 trams per uur (12x lijn 1 beide richtingen, 8x lijn 2 beide richtingen en 10x lijn 5 beide richtingen).

Oude tram op strengelspoor in Praag

In Amsterdam is ook strengelspoor te vinden in de Czaar Peterstraat. Hier is juist bij de halte een stuk strengelspoor aangelegd, omdat er anders te weinig ruimte was voor de perrons. Bij buitenlandse tramnetwerken wordt onder andere gebruik gemaakt van strengelspoor in Nottingham, Londen (beide Engeland), Praag (Tsjechië), Helsinki (Finland), Mannheim, Berlijn, Dresden (allen Duitsland) en Lissabon (Portugal).

Strengelspoor in de Oosterstraat

Het projectbureau RegioTram in Groningen heeft een voorstel gedaan om 80 meter strengelspoor aan te leggen in het noordelijkste deel van de Oosterstraat. Het gaat dan om het stuk tussen reisbureau Internoord en de FEBO. Ondernemers in de Oosterstraat willen in de hele straat strengelspoor. Momenteel wordt er onderzoek uitgevoerd naar wat de invloed op de dienstregeling zou zijn. Waarschijnlijk zal dit te veel vertraging opleveren, zeker als er een halte in de Oosterstraat ligt. Binnenkort wellicht meer nieuws.

Meer informatie

• Strengelspoor in de Oosterstraat (pdf), plattegrond van de straat met 80 meter strengelspoor
• Strengelspoor, op Wikipedia
• Beide foto’s zijn afkomstig van Wikimedia Commons (gebruikers ‘Meursault2004′ en ‘Che’)

Koren- Pelmolen ‘De Zwaluw’  -  Zuurdijk, Groningen – gebouwd in 1858

Pre-SomethingSomething adalah jurnal musik on-line dari kawan baik kami, Ari Ernesto (Hooded / ex-Hark! It’s A Crawling Tar-tar / ex-Domestik Doktrin / ex-Komplete Kontrol), yang juga adalah salah satu scenester lokal yang kami kagumi atas segala effort yang sudah diberikannya untuk scene D.I.Y lokal. Saat ini Ari bermukim di kota Groningen, Belanda, dalam rangka studi di University of Groningen, untuk program research master (S2) jurusan Literary and Cultural Studies: Film, Music and Performing Arts.

Jurnal musik yang ditulis oleh Ari di blog ini adalah review konser dari band-band keren yang ia pernah tonton, review-review album, situs-situs musik menarik di sana, interview band, dan masih banyak lagi! Jadi pastikan kalian selalu mengunjungi situs Pre-SomethingSomething untuk mendapat reportase dan informasi musik di Belanda dari Ari Ernesto!

Kunjungi situs Pre-SomethingSomething melalui menu “blogroll” kami…

…

Dit prachtige kerkorgeltje van de kerk in Zuurdijk (Gr.), in 1922 gebouwd door de firma Rohlfing (Dld.), dient nodig gerestaureerd te worden en is derhalve op dit moment niet te bespelen. Om de financiering van de restauratie rond te krijgen worden musici gevraagd het project te sponsoren in ruil voor een daadwerkelijk ’speelkwartier’ als het orgel in al zijn glorie is hersteld.

Zie voor info: ‘Armhoes Joapke’

…

..

..

Een twintigtal studenten heeft vanochtend het bestuursgebouw van de universiteit in Groningen bezet. Ze protesteren tegen de invoering van een Bindend Studie Advies (BSA), en eisen een serieuze vorm van medezeggenschap. Ook willen ze een “krachtig signaal” richting onderwijsminister Plasterk  en centenminister Bos sturen: groeiende aantallen studenten, gecombineerd met achterblijvende investeringen, leidt ertoe dat “de positie van het hogerwijs onhoudbaar wordt”. Zo staat in de verklaring van de bezettende studenten, die onder meer te leen is op de website van de Internationale Socialisten.

“De actie staat volgens studenten niet op zichzelf”, zegt de Volkskrant. “In meerdere Europese landen kwamen studenten de laatste tijd in actie. Duitsland is hierin koploper, waar vorige week ontevreden studenten collegezalen van twintig verschillende universiteiten bezetten. Ook daar waren de protesten bedoeld om meer overheidsfinancieringen tee eisen en de studiedruk te verlagen.”

De omvang en verspreiding van het internationale studentenprotest is indrukwekkend. De Kritische Studenten Utrecht (KSU) - een groep actieve studenten uit Utrecht waarvan de naam geen verdere toelichting behoeft – heeft het een beetje bijgehouden. Studentenbezettingen en een demonstratie in Zwitserland, met op elke actie meerdere honderden deelnemers. Een hele reeks van demonstraties in Duitsland, met per actie meerdere duizenden, soms enkele tienduizenden betogers. De politie viel in Eessen een demonstratie van 4000 mensen aan. Ook een groot aantal bezettingsacties. In Italië, in totaal 150.000 mensen in actie volgens een studentenbond daar. Ook  in Polen,  Frankrijk en Oostenrijk kwamen studenten in beweging.

Maar de acties zijn niet beperkt tot Europa alleen. In het overzicht van de KSU zien we ook acties in Indonesië, en de vermelding van een actie in Sierra leone, waarover verder nog geen details gemeld worden. Ook in de VS , in Californië, is fel studentenprotest, al vanaf september.

Er waren al internationale acties eerder dit jaar, op een grote actiedag op 17 juni. Een artikel van de League for the Fifth International, een  redelijk zinnige trotskistische groepering, vertelt dat er toen 27.000 studenten actie voerden (uit de context maak ik op dat het hier om aantallen in Duitsland gaat). Voor sommige studenten was een tweede actiedag iets terveel van het goede, hetgeen het iets lagere aantal in november kan verklaren, zoals het artikel stelt. Maar de internationale verspreiding van de acties is nu veel groter, en dat kan de beweging in Duitsland ook weer een extra impuls geven.

 Twee landen waar studentenacties woeden, verdienen wat mij betreft wat extra aandacht. In beide landen ijn de protesten al langer bezig. Het eerste land is Oostenrijk. Het tweede land is de VS. In beide landen valt niet alleen de aanhoudende felheid van het protest op, maar ook de diepgaande, revolutionaire maatschappijkritiek die actievoerders formuleren.

In Oostenrijk begonnen de acties al in oktober. Che Brandes-Tuka heeft er een mooi stuk over geschreven, geplaatst op de IS-website. Daarin verwijst hij ook naar achtergronden van het protest, zoals de verkaring van Bologna, waarin Europese staten afspraken om het hoger onderwijs verregaand op de belangen van ondernemingen af te stemmen. Zelf heb ik ook kort  bericht over de acties.

The Commune – een interessante links-communistische, kennelijk door zowel Marxistische als anarchistische inspiratie gevoede, groep in Groot-Brittannië - heeft inmiddels een tweetal interessante stukken over de acties daargingds gepubliceerd. Eén ervan is een interview met één van de actievoerders in Wenen. Daar is duidelijk de lange aanloop naar de acties uit af te leden, de onvrede die zich ophoopte over gebrek aan democratie. Allerlei kwesties komen naar voren. Zo waren studenten ook kwaad dat een vrouwelijke kandidaat voor het rectorschap, populair bij studenten en docenten, opzijgeschoven werd. Een rechtbank bepaalde vervolgens dat dit een vorm van discriminatie wegens sekse was.

Ook opvallend is het verband tussen studentenstrijd in de verschillende landen. Zo heeft een verklaring vanuit de studentenbeging in Californië, met de fraaie titel “Communique from an Absent Future”, kennelijk invloed.Ook die verklaring is op de site van The Commune te lezen , maar die groep vond hem op We Want Everything, vanwaar ik de tekst doorlink. We Want Everything is een website vanuit de bezettingsbeweging van studenten en anderen in Californië. Het ‘Communique’ zelf is een prachtige tekst, eigenlijk te mooi om samen te vatten of fragmentjes uit te citeren.  Zelf lezen, met aandacht, zou ik zeggen.

Over de acties in Californië  doet intussen Rachel Cohen levendig verslag op de website van Socialist Worker (VS). Grof politieoptreden tegen bezettende studenten springt daarin erg in het oog. Het artikel gaat vooral in op de gebeurtenissen in Santa Cruz, maar de acties vinden op meer plekken plaats, ook in Berkeley, waar in 1964 al eens één van de belangrijkste studentenacties in de VS plaatsvond.

Enig idee van het hoopgevende radicalisme onder studenten in Californië krijg je door het lezen van “We Are The Crisis”, gevonden via de Anarchist Library, een snelgroeiende website met de meest uiteenlopende documenten uit livebertaire richting. In “We Are The Crisis” wordt ingegaan op de enorm verhoogde collegegelden -een nieuwe verhoging met 32 procent, was mede aanleiding tot de protesten – en de achtergrond daarvan: financiers, bij wie de universiteit geld leent. Om dát terug te betalen, dáárom moet dus het collegegeld omhoog.

Maar de tekst graaft veel dieper, en stelt de ondergeschiktheid van de universiteit aan bedrijfsbelangen en winstbejag, en de verstrengeling ook met oorlogsvoorbereiding, aan de kaak. Ook wordt in de tekst vrije meningsuiting op de hele universiteit geëist, evenals een stopetteing van ontslagen van personeel. De strijd gaat voor de makers van deze tekst zowel verder als vooral dieper dan de directe verdediging van studentenbelangen.  En juist dat revolutionaire geluid dat binnen dee studentenstrijd tot uiting komt, geeft de strijd een extra gewicht en belang.

The Commune heeft ook nog een verklaring uit de beweging van bezettende studenten in Oostenrijk zelf gepubliceerd. Of dit een geluid is dat erg wijd verspreid is onder bezettende studenten, of dat ier vooral een kleine radicale minderheid spreekt, kan ik niet inschatten. Maar juist ook radicale minderheden kunnen, als acties om ich heen grijpen, snel aan uitstraling winnen. Hoe dan ook, de tekst liegt er niet om. Enkele puntern eruit: “

Wat hier geleefd en geëist wordt is:

- de afschaffing van uitbuitende machtsstructuren en  hun mechanismes van uitsluiting

- de absolute democratisering van alle instellingen

- het einde van alle racistische en seksistische wetten, arbeidsmarktmaatregelen en maatregelen in het onderwijs

(…)

We eisen vrije toegang tot het onderwijssysteem voor iedereen

We eisen niet alleen een eind aan de economisering van het onderwijs

We eisen een eind aan uitbuiting in alle gebieden van het leven

 

Eis je onderwijs weer op

Eis je lichaam weer op

Eis je tijd en ruimte weer op

 Eis je leven weer op

Zulke geluiden, en de daden die erbij horen, hebben we nodig. In elke universiteit en elke school. En in elk kantoor en elke fabriek. Overal.

Zuurdijk, Gemeente Marne – Provincie Groningen wordt in het Gronings ‘Zuurdiek’ genoemd.

Inkijkje in het uit de Middeleeuwen daterende kerkje van Zuurdijk. Het meubilair is 19e eeuws. Augustus 2009.

Grafsteen van de rijke boerenfamilie ‘Van Kammen’. De schedel en zandloper verwijzen naar ‘Vanitas’, de vergankelijkheid van het aards bestaan.

‘Vanitas vanitatum et omnia vanitas’ oftewel ‘IJdelheid der ijdelheden

In de 19e eeuw rekende men het dorp Zuurdijk tot het rijkste van Nederland!

Het klokkentouw

Gisteravond heeft de algemene ledenvergadering van GroenLinks in de stad Groningen het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen vastgesteld. Net als de SP blijft GroenLinks achter de komst van de tram staan. Onder de titel ‘Groen werkt in Groningen’ wil de partij werken aan een duurzame stad. De tram is daar een onderdeel van: “In de komende jaren verminderen we de uitstoot van CO2 en fijnstof nog verder door de aanleg van twee tramlijnen.”

Momenteel staat op de website van GroenLinks alleen nog het concept verkiezingsprogramma (pdf). Op de vergadering van gisteravond (dinsdag 25 november) is echter besloten niets te wijzigen aan de programmapunten inzake de tram. Hier volgen enkele punten uit het programma van GroenLinks voor de verkiezingen van 3 maart 2010.

GroenLinks wil de komende jaren blijven werken aan de realisatie van een duurzame en sociale stad. Wij denken dat het beste te kunnen realiseren in een links college. Investeren is nodig, juist nu bezuinigingen onvermijdelijk zullen zijn.

Het OV blijft betaalbaar en het gebruik ervan wordt bevorderd door de komst van de tram. Ook de uitbreiding van treinverbindingen tussen stad en regio past daarbij.

Actiepunten verkeer en vervoer
• Aanleg van tramlijnen naar Zernike en Kardinge (op termijn Meerstad).
• Er komen nieuwe treinstations in Hoogkerk en bij de Friesestraatweg.
• De trein naar Leer wordt sneller en wordt doorgetrokken naar Oldenburg en Bremen.
• Het OV in de gemeente wordt goedkoper voor bepaalde doelgroepen, zoals ouderen.
• GroenLinks bepleit snelle aanleg van een treinverbinding naar Heerenveen als begin van het Zuiderzeelijntracé. Het spoor naar Leeuwarden wordt snel verdubbeld.

Ezinge met de uit het begin van de 13e eeuw daterende kerk op de wierde – Westerkwartier / Provincie Groningen, augustus 2009

Gemaakt met een Nikon D3000, enkel rechtgetrokken met photoshop.

Nadat vorige week de ledenvergadering van de SP nog eens bevestigde achter de plannen voor de tram te staan, bevstigt ook de ChristenUnie haar steun voor de tram. Dat blijkt uit een interview met kandidaat-raadslid Martin Verhoef in de Groninger Gezinsbode. In de verkiezingsrubriek ’Geef hem/haar de vijf’ stelt deze krant 5 vragen aan kandidaten van partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010. Op de vraag hoe het verder moet met de regiotram antwoordde Verhoef het volgende.  

Als ChristenUnie zijn we voor de aanleg van de Regiotram die voor een deel wordt betaald uit de compensatiegelden van de Zuiderzeelijn. Deze gelden zijn bedoeld om het toenemende verkeer en gebruik van het Openbaar Vervoer in en naar de stad beter te stroomlijnen. Wij zijn voor een verantwoorde aanleg van de Regiotram in het Groningse stadsbeeld waardoor het stadskarakter wordt behouden of zelfs wordt versterkt. Daarbij vind ik het belangrijk te kijken naar veiligheid voor alle verkeersdeelnemers langs het gehele tracé. Van groot belang is ook dat de verschillende wijken een goede verbinding blijven houden met de binnenstad en voorzieningen als de ziekenhuizen. Een uitdaging is het om te zorgen dat de aanleg van de Regiotram financieel binnen de gestelde kaders blijft. Een flinke overschrijding van het budget kan de gemeente zich niet permitteren in een tijd waarin bezuinigd moet gaan worden.

Wie het gehele interview met Martin Verhoef wil lezen kan dat hier vinden.

Jullie weten dat ik pasgeleden begonnen ben met een lijst, mijn 50 things to do list waarin ik 50 goals  heb staan die ik voor een onbepaalde tijd moet halen.  Ik heb er al een aantal gehaald en ik kan jullie medelen dat ik dit weekend weer 2 goals heb weten te behalen! Het gaat dit keer om nummer 22: vaker met vriendinnen afspreken en om nummer 36: alleen de trein pakken naar een andere stad.

Misschien klinkt nummer 22 een beetje vreemd in de oren, dat ik vaker met vriendinnen af moet spreken, aangezien ik niet een persoon ben die een einzelganger is ofzo, maar eigenlijk wonen bijna al mijn vriendinnen in een andere stad en dat maakt het gewoon wat moeilijker om iets af te spreken. Maar afgelopen weekend heb ik hem toch weten te behalen. Ik had afgesproken met mijn beste vriendin Judith -zij woont ook het verste weg van al mijn vriendinnen- om te gaan shoppen in Groningen -alles daarover te lezen in mijn 2 vorige blogs- waardoor ik ook meteen nummer 36 heb weten te behalen, en dat was een trein pakken naar een andere stad. Ik was nooit eerder in Groningen geweest en ik heb ook nooit eerder zo lang in een trein gezeten. Maar al met al viel het hartstikke mee!

Ik mag dus weer 10,- in mijn Goals potje stoppen, en ik moet toegeven, er zit al aardig wat in!

Upstalboom monument

Zoals beloofd in het vorige stuk zou ik nog terugkomen op de Upstalboom.

Meer dan 800 jaar geleden begroeten de afgevaardigden van de zeven friese landen elkaar met ‘Eala frya Fresena’ als ze elkaar weer ontmoetten bij de Upstalboom. De Upstalboom is een Thing- of Dingplaats, een plaats in het vrije veld of bos waar vergaderingen van volksvertegenwoordigers plaatsvonden, waar politiek werd bedreven en recht werd gesproken (‘rechtsgedingen’). De Upstalboom geldt als symbool van de Friese Vrijheid. Merkwaardig dat zelfs vele Nederlandse diepfriezen er nog nooit van gehoord hebben.

De vergadering van de Upstalboom was bedoeld om de onderlinge vrede te bewaren en om een gezamenlijke friese buitenlandse politiek vorm te geven. Friesland bestond in die tijd uit meerdere zelfstandige landen die zich hadden verenigd in een landenbond. Deze bond strekte zich uit van het IJsselmeer tot aan de Weser. Elk land zond ieder jaar twee afgevaardigden naar de vergadering die plaatsvond de dinsdag na pinksteren.

De Friese Vrijheid hield o.a. in dat de Friezen niet onder één of andere leenheer stonden, maar zelf hun vertegenwoordiger kozen. Sinds Karel de Grote erkenden zij alleen de koning als hun heer.

Al in de elfde eeuw hadden de Friezen bij de Upstalboom hun vrijheid in 17 kiesregels en 24 landsrechten vastgelegd. In 1323 werden de ‘Leges Upstalsbomicae’ vastgelegd, de ‘Wetten van de Upstalboom’.

De stenen pyramide werd in 1833 door de Oostfriese gemeenschap opgericht ter herinnering aan deze oude friese vergaderplaats. Hij staat vlak bij Aurich in Duitsland.

Ik hoop hier later nog eens op terug te komen.

Voor een diashow klik HIER