เรียก ว่าเปิดตัวแรงจริงๆ กับสถิติฉายวันแรก 15 ล้านกว่าๆ แซง 5 แพร่งที่ได้ตำแหน่งแชมป์ประเทศไทยไปหยกๆ (5 แพร่งทำได้ 14 ล้าน กว่าๆ) หนังกระแสแรงอย่างนี้ถ้าผมไม่เขียนถึงคงไม่ได้ซะแล้ว

รถไฟฟ้ามาหานะเธอ เป็นผลงานการกำกับในลำดับที่ 3 ของคุณปิ๊ง (อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม) โดยงานชิ้นแรกที่คุณปิ๊งกำกับคือเรื่อง “แฟนฉัน” เรื่องนี้ดังเป็นพลุแตกใครๆ ก็รู้ ต่อมาคือเรื่อง “หมากเตะรีเทิร์น” เรื่องนี้มีอุปสรรคนิดหน่อย คือทางประเทศลาวไม่อนุญาตให้ฉาย ก็เลยต้องตัดต่อและเปลี่ยนบทให้ใหม่เล็กน้อยจึงออกฉายได้

อาจจะ เป็นเพราะเข็ดจากการทำหนังที่มีประเทศอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง กลัวจะมีปัญหาระหว่างประเทศอีก คุณปิ๊งเลยหันมากำกับหนังรักกุ๊กกิ๊กดูบ้าง สำหรับสไตล์ของคุณปิ๊ง ใครที่ไม่สนิทกับคุณปิ๊งจะเห็นว่าคุณปิ๊งเป็นคนพูดน้อยคุยน้อย แต่ถ้าสนิทแล้วจะตรงกันข้ามเลยทีเดียว คุณปิ๊งมักมีมุขตลกต่างๆ มาเสนออยู่เสมอ ดูอย่างเรืองหมากเตะ ในเรื่องของ เนิื้องานแล้วมุขตลกต่างๆ เรียกว่ามีแทบทุกช็อตเลยก็ว่าได้ จึงไม่แปลกอะไรที่ภาพยนตร์เรื่อง รถไฟฟ้ามาหานะเธอ จะมีมุขตลกที่ทั้งเรียกเสียงฮาและทำให้อมยิ้มได้อยู่หลายฉากหลายตอนด้วยกัน อันนี้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของคุณปิ๊งที่สามารถเรียกคนดูให้นั่งดูหนังของ เขาตลอด 2 ชั่วโมงโดยไม่เบื่อ ผมชอบมุขตอนที่เพลิน (อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา) น้องข้างบ้านที่มาแย่งจีบคุณลุงแข่งกับเหมยลี่ และสามารถหลอกเอาเบอร์โทรศัพท์ของคุณลุงมาได้ และถามเหมยลี่ว่า “ลุงสะกดยังไง” ผมว่ามุขนี้ฮาดีนะครับ

และสำหรับเรื่อง รถไฟฟ้ามาหานะเธอ ถ้าพูดถึงในเรื่องของตัวบทแล้ว มีหลายคนบ่นว่าสะดุดนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก แต่ผมกลับเห็นว่าเรื่องที่บอกว่าสะดุดนั้นทางคุณปิ๊งน่าจะมีเหตุและผลพอ สมควรที่พอจะอธิบายได้ อย่างเช่น มีคนสงสัยว่า เหมยลี่ ที่แสดงโดยคุณคริส (ศิริน หอวัง) เป็นหญิงลูกครี่งคนจีนที่อยู่กับอาม่ามานานกว่า 30 ปี แต่ทำไมไม่รู้จักภาษาจีนบ้างเลย ต้องคอยให้แม่แปลอยู่ตลอดเวลา หรือว่าอาม่าพูดจีนได้อย่างเดียวเหรอ ทำไมไม่พูดภาษาไทย เพราะอยู่เมืองไทยมานานแล้ว ผมก็เลยไปสอบถามเพื่อนๆ ผมที่เป็นครอบครัวคนจีน ที่อยู่กันมานานแล้ว 30 ปีขึ้นไป ก็ได้ความว่าเป็นไปได้ที่ลูกหลานคนจีนที่อยู่ในไทย แม้จะอยู่กันมานาน แต่ก็ไม่สามารถฟังภาษาจีนของอาม่าอากงที่สนทนากันยาวๆ ได้

แต่ถ้า เป็นศัพท์ง่ายๆ อย่างเช่น กินข้าวหรือยัง ไปเที่ยวมา ฯลฯ ยังพอจะฟังแล้วเข้าใจอยู่บ้าง คราวนี้ก็มาถึงเรื่องของอาม่าที่อยู่เมืองไทยมานานแล้วทำไมพูดภาษาไทยไม่ได้ แถมยังนั่งดูละครไทยเฉยเลย ผมก็ถามมาเหมือนกัน สรุปว่าถ้าอยู่เมืองไทยมาถึงขนาด 30 ปีแล้ว น่าจะพูดได้บ้าง ถึงจะพูดไม่ชัดก็เถอะ อ้าว..แล้วอย่างนี้ทำไมอาม่าถึงไม่พูดภาษาไทยกับเหมยลี่ล่ะ ทำไมต้องพูดแล้วให้แม่คอยแปลอยู่ทุกครั้ง… ก็น่าจะเป็นไปได้อีกนั้นแหละครับ ในตัวของภาพยนตร์ไม่ได้แจ้งเอาไว้ว่า อาม่า อยู่กับลูกหลานได้นานขนาดนั้นหรือเปล่า อาจจะเป็นไปได้ว่าอาม่าเพิ่งมาจากเมืองจีนก็ได้ อาจจะอยู่ในไทยไม่ถึงปีด้วยซ้ำก็เลยไม่สามารถพูดภาษาไทยได้ ส่วนที่นั่งดูละคร แม่ของเหมยลี่อาจจะคอยแปลให้ฟังก็ได้

ส่วนเรื่อง ที่บอกว่า นางเอกบ้านอยู่ เจริญกรุง ทำไมถึงต้องนั่งรถนั่งเรือหลายต่อกว่าจะได้ไปถึงสถานีรถไฟฟ้า แล้วทำไมถึงขึ้นรถไฟฟ้าสะเปะสะปะไปหมด และสถานีสะพานตากสินน่าจะเป็นสถานีที่ไกล้ที่สุดสำหรับชาวเจริญกรุง อันนี้ก็สอบถามมาแล้วเช่นกัน ได้ความว่าไกลครับไกลมาก ชาวเจริญกรุงกว่าจะได้นั่งรถไฟฟ้าก็คงเป็นเหมือนดังในเรื่องนั่นแหละครับ ส่วนที่นางเอกขึ้นรถไฟสะเปะสะปะเพราะว่าตามจีบคุณลุงอยู่นั่นแหละครับ

ใน ด้านการแสดงผมต้องยกนิ้วให้คุณคริส เพราะว่าคุณคริสเล่นเรื่องนี้ได้โก๊ะมากครับ ผมติดใจฝีมือการแสดงของคุณคริสมาตั้งแต่เรื่อง “อีติ๋มตายแน่” ตอนนั้นคุณคริสเล่นบทเป็นชาวเขา ก็เรียกว่าฮามากเหมือนกัน และก็ไม่ผิดหวังเลยครับที่มาเล่นเรื่องนี้ได้ฮาขนาดนี้ ผมชอบฉากที่เป็นความคิดของคุณคริสนะครับ เหมือนการ์ตูนดี ส่วนคุณลุง (เคน-ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์) ผมว่าเรื่องนี้คุณเคนแสดงได้นิ่งมากครับ ไม่ใช่เล่นไม่ดีนะครับ แต่ด้วยตัวบทที่เป็นถึงวิศวกร เลยต้องมาดขรึมหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่รู้ เลยดูนิ่งๆ ทำให้เกิดความรู้สึกลึกๆ ดูเหมือนว่าคุณเคนไม่ค่อยอยากเล่นสักเท่าไหร่เหมือนฝืนใจเล่นยังไงไม่รู้ ..(เป็นความรู้สึกส่วนตัวนะครับอย่าว่ากัน) แต่รวมๆ แล้วผมว่าถึงแม้คุณคริสและคุณเคนจะเล่นดีแล้วแต่ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า ทั้งสองคนยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดคนดูได้ไม่ดีพอ ที่หนังได้เงินเพราะเป็นหนังกระแสมากกว่า แต่ผมก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่คุณเคนและคุณคริสแสดงแล้วจะ ให้ใครมาแสดงถึงจะดูดีกว่า..สรุปแล้วก็ต้องบอกว่า ณ เวลานี้ก็เหมาะสมดีแล้วครับ แต่ผมก็สงสัยอยู่อย่างหนึ่งในเรื่องของตัวบท พระเอกเรียกว่าหล่อขั้นเทพเลย แต่ทำไมถึงยอมทิ้งสาวสวย (อดีตแฟนสาว) ที่เป็นนางเอกละครทีวี แต่กลับมาสนใจเหมยลี่หญิงอายุ 30 โก๊ะๆ คนนี้ ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็เป็นเหตุผลส่วนตัวของคุณลุงเขานะ ผมแค่สงสัยไปอย่างนั้นเองไม่มีอะไร

ในเรื่องของฉากแสดง สีเสียงนั้นก็พาอารมณ์ไปได้เยอะเลยนะครับ โดยเฉพาะฉากดูดาว ฉากดาวตก ฉากหน้าพระที่นั่ง ฉากในท้องฟ้าจำลอง ดูสวยๆ ทั้งนั้น ยกเว้นฉากตอนเล่นสงกรานต์ เหมือนเซตขึ้นมามากเกินไป ในเรื่องของเพลงประกอบเพราะดีครับ

สรุปแล้วเรื่องนี้ผมว่าดูสนุกดีนะ ครับ ดูได้เรื่อยๆ การลำดับภาพก็โอเค เสียดายอย่างเดียวไม่มีฉากเซอร์ไพส์ที่โดนๆ เหมือนหนังของ GTH เรื่องอื่นๆ ถ้าจะให้ผมนิยามหนังเรื่องนี้ ก็คงเป็นว่า รถไฟฟ้ามาหานะเธอ หนังรักตลกที่ดำเนินเรื่องเป็นเส้นตรงอย่างเดียวไม่มีซิกแซกเลย โดยเฉพาะฉากจบยังไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่นัก เพราะยังคงอดสงสัยไม่ได้ว่า คุณลุง แอบขึ้นรถไฟฟ้ามาตอนไหน ทั้งที่ตอนแยกกันประตูรถไฟฟ้าปิดแล้ว หรือทาง BTS ให้อภิสิทธิ์พนักงานทุกคนสามารถวาร์ปเข้ามาในรถไฟฟ้าได้ทุกเมื่อทุกเวลาทุก สถานที่….เรื่องนี้ผมให้คะแนน 8 เต็ม 10 ก็แล้วกันครับ….

หลังจากรู้ข่าวจากพันทิบว่า G T H เปิดรอบพิเศษให้แฟนๆมาร่วมดูห้าแพร่งด้วยกัน พร้อมๆกับเป็นรอบเปิดตัวสำหรับพี่ๆสื่อมวลชนไปด้วย เรียกดูว่าก่อนใครแล้วยังได้เจอดาราอีกแน่ะ งานนี้มีแต่คุ้มกับคุ้มสุดๆ แต่การหาบัตรหน้างานเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าเสียอีก เพราะเราดันพลาดการโทรไปชิงตั๋วทางโทรศัพท์ แต่ยังซ่ามาเดินลอยหน้าลอยตาหน้างาน จนสุดท้ายก็มีพี่ใจดียกบัตรให้ฟรีๆสองใบ ช่างเป็นความโชคดีสุดๆ แล้วยิ่งความรู้สึกหลังจากดูจบล่ะก็ รู้สึกเลยว่าตัวเองยิ่งโชคดีเข้าไปใหญ่ เพราะอะไรนั้น ไปดูกันดีกว่า ( ที่ตลกก็คือรอบสื่อเขาจัดก่อนฉายจริงเกือบสัปดาห์ แต่กว่าคนเขียนจะว่างวิจารณ์ ก็เมื่อคนทั้งประเทศดูกันหมดแล้วซะงั้น )

จำได้ว่าตอนกำลังออกจากบ้านนั้น งานเปิดตัวหนังกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกสิบห้านาที ทำให้ช่วงเวลาต่อมาเป็นการเดินทางที่กินเวลาเพียงน้อยนิด และรวดเร็วราวสายฟ้า ตั้งแต่นั่งมอเตอร์ไซค์มาขึ้น BTS ด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับใส่ตีนมะหมาวิ่งจากพารากอนมาเซ็นทรัล เวิร์ด สร้างความแตกตื่นให้ผู้คนแถวนั้นเป็นอย่างมาก เกือบๆจะเป็นวิ่งสู้ฟัดฉบับคนเล็กขึ้นมา แต่สุดท้ายแล้วก็รีบไต่บันไดขึ้นมาจนได้ จนมาถึงหน้างาน ก็อย่างที่เห็นในภาพ

ถึงจะผ่านงานเปิดตัวหนังมาเยอะ ซึ่งปกติคนมันก็เยอะอยู่แล้ว แต่นี่เป็นงานที่เรียกได้ว่าบรรดาสื่อมวลชนเยอะมากๆถึงมากที่สุด พอๆกับงานเปิดตัวสามชุก แต่เรื่องนั้นมีแต่บรรดาแขกเสื้อดำใส่สูทโชว์โก้ เพราะเป็นหนังที่มีบรรดาผู้ใหญ่วงการผ้าพับไว้หนุนหลังอยู่ ส่วนงานนี้ของจีทีเอช เยอะเทียบเท่าแต่เปลี่ยนเป็นเหล่าดาราคนดังมากมายค่อนวงการ เดินกันจะเหยียบกันตาย เบียดกันนัวเนีย และแน่นขนัดเป็นที่สุด ซึ่งในภาพด้านขวาสุดของเราก็คือพี่แหม่ม ที่กำลังให้สัมภาษณ์กับพี่ๆสื่ออยู่

ภายในงานนอกจากได้รับความสนใจอย่างมากจากนักชมและสร้างหนังทั้งหลายแล้ว ยังมีอาหารหลากรสให้ได้เลือกชิม แต่ที่เก๋เป็นไหนๆเห็นจะเป็นก้อนเค้กก้อนเล็กสลักชื่อหนังเอาไว้ จะว่าน่ากินก็น่ากิน จะว่าน่ารักก็น่ารัก สุดท้ายเลยไม่ได้กินเลย เหอๆ

และไม่นานนักทุกสายตาก็พร้อมจับจ้องไปยังหน้าเวที ตามที่เสียง แสง สี มันชี้นำ พร้อมๆกับการปรากฏตัวขึ้นพิธีกรหน้าเวที และการทยอยมาขึ้นเวทีเปิดตัวของทีมงานในแต่ละแพร่ง ซึ่งเรียกเสียงกรี๊ดได้ไม่แพ้กันและกันในบรรดาห้าเรื่องที่ผ่านมา ที่พร้อมสรรพทั้งตัวผู้กำกับควงคู่มากับนักแสดงของตัวเอง ซึ่งนึกๆดูแล้วก็แอบตลกอยู่เหมือนกันเวลาพวกเขาเหล่านี้ให้สัมภาษณ์ ถึงการดึงตัวดารามาแสดงให้ บทบาทที่ตัวเองได้รับ หรือเนื้อเรื่อง เพราะแต่ละแพร่งนั้นในสี่แพร่งนั้นก็สั้นอยู่แล้ว ในห้าแพร่งก็ยิ่งสั้นลงไปอีก แล้วยังมานั่งถามอะไรพวกนี้อีก ( ก็มันหน้าที่เขาอะนะ ) ซึ่งบางคนก็ออกมาสองฉากบ้าง ฉากเดียวบ้าง บ้างก็ไม่มีฉากพูดเลย แต่พอโดนถามถึงบทบาท กลับสาธยายไปได้ห้าหกนาที!

ก่อนจะปิดท้ายก่อนหนังฉายด้วยโชว์เพลงประกอบหนังจากพี่โดมของเรานั่นเอง โชคดีที่พี่แกไม่ได้ถอดเสื้อร้องเหมือนตอนเอ็มวี ไม่งั้นมีหวังสาวๆเลือดหมดตัวก่อนได้ดูหนังด้วยซ้ำไป ซึ่งจะว่าไปแล้ว โดมเองก็ร้องเพลงประกอบทั้งสี่แพร่งและห้าแพร่ง รวมกันปาไปเก้าแพร่งแล้ว 555 แล้วเกือบจะได้เล่นหนังคู่พลอยด้วยในรัก/สาม/เศร้า แต่ตอนนี้จนทั้งคู่เลิกกันไปแล้ว โดมก็ยังไม่ได้ร่วมงานแสดงกับทางจีทีเอชเลย คงต้องนอนรอไปก่อน แต่ที่แน่ๆถ้ามีหกแพร่ง นายโดมของเราก็คงตามไปร้องเช่นเคย หุๆ

” อ๊าก รวมพลัง 5555 ” แล้วก็ถึงเวลาสำคัญ เข้าโรงกันเลย วู้ๆๆๆๆๆๆ

หลาวชะโอน – สำหรับ เป้ (เก้า-จิรายุ ละอองมณี) เด็กชายวัยสิบสี่ ‘กรรม’ เป็นเรื่องเชยโคตร ๆ เขาลงมือปาหินใส่รถกระบะแถวบ้านเพียงเพราะอยากได้มือถือใหม่ เมื่อเหยื่อตาย แม่พาเป้หนีไปบวชในวัดป่าห่างไกล ภายใต้ผ้าเหลืองเป้พ้นจากมือกฎหมาย แต่กลับตกอยู่ในเงาของมืออีกมือหนึ่ง มันเอื้อมเข้ามาหาเขาช้า ๆ ทว่าไม่หยุดยั้ง นั่นเพราะ ‘กรรม’ ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่ใคร มันไม่รู้จักคำว่า ‘ให้อภัย’

☸ แพร่งแรกเป็นงานกำกับคุณปวีณ ภูริจิตปัญญา ผู้ที่เคยกำกับยันต์สั่งตายไว้ในสี่แพร่ง ซึ่งเป็นตอนที่สองและเป็นตอนเดียวที่โดนสับมากที่สุด หลังจากที่ตอนเหงาของคุณสินเปิดเรื่องไว้เสียดิบดีและมีเซอร์ไพรส์อย่างน่าชื่นชม ตอนต่อมากลับเป็นจุดอ่อนไปได้เสียนี้ มาคราวนี้หนังพี่แกเลยขอเด่นมาอยู่เป็นเรื่องแรกเลย และผลลัพธ์ของมันก็ทำให้เราคิดว่าลำดับการฉายคงมีผลเหมือนกัน ( จากการได้ชมทั้งสี่และห้าแพร่ง แพร่งแรกและแพร่งสุดท้ายมักได้คำชมที่ดี ) เพราะหลาวชะโอนนี้ออกมาดีและเอาคำชมมาลบล้างคำว่าจากสี่แพร่งได้เลย

จากยันต์สั่งตายที่สร้างจากเรื่องสั้นจากการ์ตูนของคนเขียนสิบสามเกมสยอง เป็นเรื่องราวการเอาคืนที่มาพร้อมฉากเลือดกระจายไส้ไหลกันเห็นเผากันกระจาย ในการ์ตูนนั้นเสนออกมาได้สยองพองขนไม่เบา อารมณ์ระทึกๆคล้ายกับสิบสามเกมสยองของคุณมะเดี่ยว แต่พอเป็นหนัง แล้วเป็นหนังสั้นด้วย ประกอบกับการตัดต่อเร่งรีบพลุ่งพล่านผสานกับซีจีถาโถมเข้ามา กลับไม่ได้ช่วยเพิ่มอารมณ์สยองเท่าไหร่นัก แถมยังบั่นทอนความน่าติดตามลงไปอย่างน่าเสียดาย มาถึงการกำกับครั้งใหม่นี้ น่าจะดูออกได้ว่าบทเรียนจากครั้งที่แล้วได้รับการแก้ไขครั้งนี้ เพราะแม้ว่าจะมีฉากโชว์ซีจีอยู่บ้าง แม้ว่าดูจากเนื้อเรื่องแล้วจะไม่จำเป็นก็ตาม แต่ก็ออกมาในระดับพอดีไม่เกินเหมือนครั้งที่แล้ว

หลาวชะโอนใช้วิธีแบบตัดข้าม ถ่ายให้ดูแค่บางตอนให้พอรู้ เริ่มเรื่องจากการที่แม่นำเป้มาบวชในวัดในป่าแห่งหนึ่งที่คงจะลึกน่าดู หลังจากที่หนังบอกให้เรารู้ว่าเป้มีส่วนร่วมกับการป่าหินในตอนต้นที่ส่งผลให้เกิดการสูญเสียไปเลย และคงจะหนักขนาดไหนดูได้จากต้องหนีมาบวชกันเลย

บทแม่ที่ได้คุณอาภาศิริ นิติพนมาเล่นนั้น เป็นใครก็ได้แต่เธอก็ทำได้ดีน่าจดจำ อย่างน้อยฉากตบหน้าเณรกับวาจาที่เปล่งออกมาก็จับใจคนดูได้แล้ว และออกมาไม่กี่ฉาก

ไม่นานนักเณรเป้ก็แสดงอาการร้อนเนื้อร้อนตัวอดทนอยู่กับสภาพตรงหน้านี้ไม่ได้ วัดวาเก่าๆกลางป่าลึก กับพระอีกไม่มากไม่มายล้วนอายุมาก ไม่สามารถเป็นใครที่ให้ใจได้ รวมทั้งบรรยากาศลึกลับ กับประเพณีชิงเปรต ที่ทำให้อะไรที่นี่ดูไม่น่าไว้วางใจลงไปอีก จุดนี้น้องเก้าทำหน้าที่ได้ดี ไม่ว่าจะการส่งสายตายามกล้องซูมใกล้เห็นสิว ( มีที่ไหนกัน เดี๊ยวปั้ด ) หรือจะอาการเด็กซ่ายังไม่สำนึก แต่คำพูดที่ปล่อยออกมาทำให้เดาได้ว่าเป็นเด็กมีปัญหาและขาดการเอาใจใส่ แม้ว่าจะมีพระเรย์คอยชี้แนะ

บทสรุปส่งท้ายนั้นสยองแต่ไม่เกินจริง และขนลุกสุดๆกับมุมกล้องแทนสายตา ที่ขอชมผู้กำกับตรงๆเลยว่าที่ทำเช่นนี้ เพราะเสียวเหมือนกันถ้าจะทำฉากสุดท้ายให้เห็นกันโต้งๆไปเลย แล้วใช้ซีจีอย่างที่ถนัด ( ในยันต์สั่งตาย มีฉากพระเอกโดนเผาเป็นๆ ฉากนั้นถ่ายให้เห็นกันจะจะ แต่ไม่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย ) แต่การถ่ายให้เห็นแวบๆมาทั้งเรื่องรวมทั้งวิธีปล่อยให้จินตนาการทำหน้าที่แทนนั้น ที่พี่มาโนชชอบทำนั้นได้ผลกว่าจริงๆ

มาคราวนี้คุณสอบผ่านครับ

☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜

เรื่องเล่าบนเส้นทางสายมรณะ เรื่องและภาพโดย ณัฐพล อยู่วิทยา เป็นเรื่องราวของวัยรุ่นห้าคนที่เข้ามาช่วยงานบุญที่วัดต่างจังหวัด แต่กลับมีความลับซ่อนอยู่ในความปรารถนาดีเบื้องหน้าของพวกเขา จนกระทั่งเวรกรรมได้ย้อนกลับมาเอาคืนในช่วงท้าย เมื่อพวกเขาเริ่มออกเดินทางโดยรถตู้และปลายทางของเวรกรรมก็เปิดสายรอพวกเขาอยู่แล้ว

☸ ลายเส้นตอนนี้พอใช้ได้ เนื้อเรื่องกระชับดี และไปเร็วเช่นเดียวกับตัวหนังที่ดูออกว่าได้แรงบันดาลใจเรื่องเวรกรรมมาใช้ในงาน และยังให้เรื่องเกิดขึ้นในรถเหมือนกันด้วย อ่านสนุก กระชับ น่าติดตาม พอถึงช่วงท้ายก็เล่นช็อคเอาเหมือนกัน

ห้องเตียงรวม – หนุ่มทะเล้นขี้เล่นคนหนึ่ง (แดน วรเวช) มอเตอร์ไซค์คว่ำขาหักทั้งสองข้าง จากห้องฉุกเฉินเขาถูกย้ายไปสู่ห้องเตียงรวม ทั้ง ๆ ที่อยากนอนห้องพิเศษ และในห้องรวมนี้ คนไข้เตียงติดกับชายหนุ่มเป็นร่างไร้สติของชายชราอาการโคม่าที่นอนรอวันปิดอ็อกซิเจนมาแล้วร่วมเดือน แต่เหมือนกับจะรู้ว่าเพื่อนหนุ่มหน้าใหม่เป็นคนขี้กลัว คืนนั้นชายแก่จึงลุกขึ้นมาเยี่ยมเขาถึงข้างเตียง!!

♛ งานกำกับชิ้นแรกของคุณวิสูตร บอสใหญ่ค่ายจีทีเอชนั้นมาพร้อมเซอร์ไพรส์ที่น่าสนใจหลายๆอย่าง เช่นการลงสนามครั้งแรกในชีวิตของผู้ชายที่เคยอยากทำหนังเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว ผู้กำกับทั้งค่ายเลยลงมาช่วยงานนี้กันอย่างมันมือ ทั้งยังช่วยเชียร์และปาดเหงื่อไปด้วย หรือจะเป็นการได้แดน นักร้องดังมาประเดิมร่วมงานกับค่าย ก่อนที่จะตามมาด้วยซิทคอมเรื่องใหม่ ล้วนทำให้แพร่งนี้มีแรงหนุนพอสมควร แต่เอาเข้าจริงๆ ด้วยระยะเวลาที่สั้นกว่าแพร่งอื่นผสมกับตัวเรื่องที่พอจะเดาได้เลย หากดูหนังมาเยอะ ไม่ประทับใจเท่าที่ควร

ทั้งเรื่องแดนโดนคุณลุงข้างเตียงกระทำย่ำยีตลอดทั้งตอน ซึ่งแดนก็ทำหน้ากลัวได้ดี แม้ว่าในตอนท้ายจะดูตลกๆไปหน่อยก็ตาม มุขหลอกคนดูนั้นน่าตกใจดี แต่นอกเหนือจากนั้นไม่มีอะไรเลยให้น่าจดจำ แล้วคุณเกชา เปลี่ยนวิถี นักแสดงรุ่นเก๋าที่ผู้กำกับชอบมากมายก็ไม่ได้ทำให้คนดูทักท้วงขึ้นมาในสมองเลยว่าหมอนี่เป็นใคร หากแต่มัวกลัวก็ลืมไปเสียแล้ว เสียดายที่อุตส่าห์เชิญมาเล่นแล้วแต่เวลาไม่เอื้อให้โชว์หน้ามากมายเท่าไหร่นัก เป็นอีกบทนึงที่ใครเล่นก็ได้เหมือนคุณแม่แพร่งข้างบน

แต่ภายในระยะเวลาสุดแสนจะกำจัด คุณวิสูตรแสดงให้เราเห็นว่าเขาเป็นผู้กำกับที่ดีคนนึงที่ชัดเจนในการเร้าอารมณ์ และรู้ตัวเองดีว่าอยากได้ภาพอะไร น่าเสียดายที่เวลาน้อย เรื่องอ่อนไปหน่อย ไม่งั้นหนังเรื่องแรกนี้อาจเปิดตัวสวยกว่านี้ก็เป็นได้

☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜

ผีเสื้อ ภาพและเรื่องโดย โกสินทร์ จีนสีคง การ์ตูนเงียบไร้บทพูดเล่าเรื่องของคุณหลานวัยรุ่นที่มาเยี่ยมคุณตาใกล้ตายที่โรงพยาบาล บรรยากาศโรงพยาบาลคือสิ่งเดียวที่โยงการ์ตูนเข้ากับหนังเรื่องบนไว้ เพราะคุณตาในเรื่องนี้ใจดีและอบอุ่นกว่ากันเยอะ ทั้งเนื้อในยังต่างกันลิบลับ

♛ เพราะในขณะที่หนังอิงไสยศาสตร์นิดๆ ผีเสื้อเป็นเจ้าของความอบอุ่นโดยตรง เมื่อคุณหลานโดนผีแถวโรงพยาบาลมารังควาญ เมื่อนั้นก็มีคนมาช่วย เหตุการณ์ในช่วงหลังนั้นเกิดขึ้นทีเดียวสองเหตุ และตอนที่ความจริงเฉลยออกมานั้น มันรู้สึกอึ้งและอบอุ่นไปพร้อมๆดัน แม้จะเดาได้อีกก็ตาม

Backpackers – คู่รักญี่ปุ่นคู่หนึ่งฉลองเรียนจบด้วยการแบ็กแพ็กตะลุยเมืองไทย ขากลับจากสมุยพวกเขาใช้วิธีโบกรถเข้ากรุงเทพฯ แต่โบกไม่ได้สักคัน หนุ่มยุ่นตัดสินใจใช้แบงค์พันเป็นรางวัลล่อ รถพ่วงคันหนึ่งจึงจอดรับ โชคร้ายที่สิ่งที่ซ่อนอยู่หลังตู้คอนเทนเนอร์และใบหน้ายิ้มแย้มของคนขับกับเจ้าเด็กรถ (แน๊ก-ชาลี ไตรรัตน์) เป็นบางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้อะดรีนาลีน ของทุกคนต้องคลั่ง

✈หน้าใหม่คนที่สองแต่เกือบจะได้กำกับในสี่แพร่งมาแล้วอย่าง ทรงยศ สุขมากอนันต์ มาพร้อมหนังซอมบี้พี่ไทย ที่ฟังจากเนื้อเรื่องดูจะเก๋ไก๋ไม่เบา แถมยังดึงแน็กมาเปลี่ยนโฉมใหม่ และอย่าลืมว่าเป็นนักแสดงคู่บุญทีร่วมงานทุกคราไป และประสบความสำเร็จทุกครั้งด้วย แต่คราวนี้ดูเหมือนข่าวร้ายจะมาเยือนมากกว่า เพราะหลายเสียงบอกว่านี่เป็นตอนที่น่าผิดหวังที่สุด เป็นเพราะอะไร มาดุกัน

หนังทำท่าจะกล่าวประเด็นดูถูกคนในตอนต้น แต่ดูเหมือนจะทำหล่นตอนหนีซอมบี้ซะงั้น โดยครึ่งแรกหนังเริ่มได้ดี คนขับรถขนแรงงานต่างด้าวมา ส่วนแน็กใส่ยาบ้าลงท้องพวกมันไป ต่างคนต่างขนในรถเดียวกัน แล้วมารู้ทีเดียวพร้อมอึ้งทีหลังเมื่อรู้ว่าพวกพม่านั้นกลายเป็นซอมบี้กันไปหมดแล้ว ด้วยความที่ผงยาที่กินไปใส่ถุงดันแตกใส่เต็มท้องด้วยน้ำย่อยกระเพาะ หลังจากนั้นก็วิ่งสู้ฟัดกัดเลือดสาดกันเลยทีเดียว สลับฉากการตายไปทีละคน แพร่งนี้ทำได้ดีคือเรื่องเสียงประกอบ ส่วนด้านอื่นยังไม่ไหวจริงๆ

ทีแรกที่ตื่นเต้นว่านี่เป็นหนังซอมบี้แบบไทยๆ ก็กลายเป็นเบื่อไปได้ด้วยความที่มันไม่ได้ต่างจากเมืองนอกเลย มันแทบจะเป็นสิ่งที่ปู่จอร์จ โรเมโรทำไว้เมื่อทศวรรตที่แล้ว โอ้ พระเจ้าจอร์จของแท้ นี่จึงกลายเป็นความเคยชินเท่านั้นเอง

☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜

Dead on the beach ภาพและเรื่องโดย เอนก ร้อยแก้ว การ์ตูนตอนนี้ที่คนเขียนโดนข้อครหาว่าไปลอกเลียนลายเส้นจากคนอื่น เราขอข้ามจุดนี้ไปละกันครับ มาว่ากันที่ตัวเรื่องกันเลย ซึ่งพอจะสรุปได้ว่าบ้าๆบอๆไม่แพ้หนังเลยทีเดียว คือทั้งสองสื่อนี้มองซอมบี้ได้แบนมากๆ คือกัดแล้วกลายพันธุ์ ส่วนคนที่ยังไม่โดนก็โกยต่อไป ทั้งเรื่องจึงเต็มไปด้วยภาพน่าสยองลูกกะตา แต่ไม่ยากเกินคาดเดา แต่น่าสนใจที่ตอนจบของเรื่อง ที่ไปไกลกว่าหนังนิดนึง ที่แอบใส่ความเห็นแก่ตัวของคนเราไปนิดนึง

✈ ทำให้การ์ตูนตอนนี้มีอะไรให้คิดต่อไปอีก กับตอนจบที่ชวนอึ้งและคิดตามไปอีก ก็สยองได้อีก

รถมือสอง – คนมีประวัติ รถก็มีประวัติ ยิ่งเป็นรถมือสองประวัติศาสตร์ของแต่ละคันอาจไม่ใช่สิ่งที่เจ้าของใหม่อยากรู้ กลางดึกสงัดหลังเต๊นท์ปิด นุช (นิโคล เทริโอ) เจ้าของเต๊นท์รถมือสองขนาดใหญ่ย่านชานเมืองพบว่าลูกชายของเธอหายตัวไป ท่ามกลางแถวรถนับร้อยคัน เทปกล้องวงจรปิดจับภาพได้ว่า ลูกของเธอแอบเข้าไปเล่นในรถคันหนึ่งที่เธอเพิ่งรับซื้อมา… แล้วไม่กลับออกมาอีกเลย

♛ คุณภาคภูมิ วงศ์ภูมิ กลับมาพร้อมความคาดหวังหลังจากฝากตอนสุดท้ายของสี่แพร่งไว้ด้วยคำวิจารณ์ที่ดีมากๆ จุดเด่นของเที่ยงบิน 224 คือหลากหลายวิธีหลอกที่น่ากลัวถึงใจเป็นที่สุด ไม่ว่าจะด้วยข้อจำกัดด้านพื้นที่หรือการแสดงโชว์พาวแบบเดี่ยวๆของคุณพลอย รวมไปถึงตอนจบที่ช็อคคนทั้งโรงด้วยภาพเดียว มาครั้งนี้ยังเพรียบพร้อมด้วยองค์ประกอบเดิม ทั้งตัวแสดงนำเป็นผู้หญิง กับฉากขายการแสดงเต็มๆ และความหลอนที่มาจากการลงพื้นที่ แต่ผลลัพธ์อาจไม่เท่าเรื่องก่อนนัก

นิโคลกับพลอยเหมือนกันตรงที่มีความผิดติดตัว และต่างต้องเจอสถานการณ์สุดจะคาดฝัน พร้อมๆกับตอนจบที่นำพามาซึ่งความสะเทือนใจไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้ ความน่ากลัวอาจไม่ได้เกิดจากชีวิตหลังความตายเสมอไป เพราะอยู่ต่อก็สยองได้

นิโคลคือเจ้าของเต้นท์มือสองที่เอารถเก่ายับเยินมาทำใหม่ หรือย้อมแมวขายนั่นเอง จนวันนึงรถมีประวัติเหล่านั้นก็เริ่มแสดงเรื่องราวออกมาให้เห็น กระทั่งฉากสุดท้าย พวกมันก็ช่วยสร้างเรื่องราวให้รถนิโคลเช่นกัน เสมือนเป็นการเอาคืน

ความผิดพลาดประการสำคัญคือมุขผีในแพร่งนี้มันฝ่อ และใช้ได้การไม่กี่อัน รวมทั้งตอนจบที่ไม่ยากเกินคาดเดา หรือจะวัดกันที่ความกดดันก็ยังสู้เรื่องเก่าไม่ได้อยู่ดีนั่นเอง

☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜

เจ้าของเก่า เรื่องและภาพโดย วิษณู นิจปิยะนันท์ เนื้อเรื่องแทบไม่มีอะไรเลย หญิงสาวกลับมาตามฟาชายหนุ่มอดีตแฟน ที่หมกตัวอยู่ในบ้านนานเกินไป ท้ายสุดถูกพบเป็นศพ และเฟอร์นิเจอร์มือสองก็คือผู้ต้องสงสัยในที่นี้

♛ ลายเส้นธรรมดาไม่ได้พิถีพิถันอะไร เรื่องราวก็ออกจะงงอยู่เหมือนกัน ไร้เหตุผลและที่มา บ้าสิ้นดี เฮ้อ!

คนกอง – เต๋อ, เผือก, ชิน และ เอ เป็นทีมงานหนังผีที่การถ่ายทำดำเนินมาถึงคิวสุดท้าย คืนสุดท้าย ฉากสุดท้าย เหลือเพียงสองช็อตสุดท้าย แต่แล้วนักแสดงสาวหน้าใหม่ที่รับบทเป็นผีเกิดหัวใจวายตายกลางกองถ่าย ซวยสุดยอดที่ก่อนหน้านั้นเต๋อดันไปเสร่อทำเท่สอนเธอว่า “The show must go on” เธอจึงกลับมาเพื่อแสดงต่อ ทั้งสี่จึงต้องถ่ายหนังผี ที่มีผี เล่นเป็นผี ให้จบให้จงได้…โดยห้าม ‘พี่ช่า’ (มาช่า วัฒนพานิช) นางเอกของหนังรู้ความจริงเป็นอันขาด!!!

♞คุณบรรจง ปิสัญธนะกูล เจ้าของเดียวกับ ” คนกลาง ” กลับมาอีกครั้งในห้าแพร่ง และคนกองที่ว่านี้ก็ได้ฉายเป็นแพร่งที่สุดท้ายและมีอะไรให้ได้พูดถึงเยอะที่สุด และโดยเฉพาะในทางดีมากๆด้วย

ถือเป็นแพร่งเดียวที่เป็นการต่อยอดจากของเก่าและถ้าหากมีคนพูดว่าห้าแพร่งนี้เน้นการตลาดมากกว่าระดมความคิดเหมือนสี่แพร่ง เห็นทีพอจะแก้ตัวแทนได้ว่าทุกสมองไหลมาอยู่แพร่งนี้หมดแล้ว เพราะไม่ใช่แค่จะทำได้น่าประทับใจกว่าเดิม แต่ยังซับซ้อนกว่าเดิมขึ้นอีกสองเท่า

เพราะความยากที่จะทำให้คนดูติดใจเป็นรอบที่สองย่อมมีตามมา หลังจากที่คนกลางล้อเลียนขนบหนังผีกันแบบโต้งๆ และแซวหนังตัวเองแบบหน้าตาเฉย มาในคนกองนี้ หนักกว่าเดิมอีก เพราะล้อหนังผีภาคต่อไปเลย โดยผ่านการที่สี่คนแสบซ่าจากคนกลางมาเป็นทีมงานในกองถ่ายแฝดสอง ล้อวงการบันเทิงคนเบื้องหลัง เพราะในเรื่องเราจะได้เห็นพี่ช่าแสดงล้อตัวเองอย่างเมามัน ทั้งเรื่องการแสดงแบบโอเวอร์แอ็กติ้ง การตีสองหน้าเวลาให้สัมภาษณ์สื่อ และตัวผู้กำกับเองที่สนแต่ตัวเองและห่วงแค่ตอนจบเท่านั้น และการล้อการทำภาคต่อผ่านบทสนทนาของทีมงาน จนสุดท้ายได้หนังผีฮาๆเฮี้ยนๆแล้วยังทำหน้าที่จิกกัดวงการด้วยอีกต่างหาก แล้วยังทำได้ดีด้วย

ด้วยความที่มาช่าล้อตัวเองได้ฮาเหลือเกิน แล้วยังเข้ากันดีกับพวกคนกลางที่กลายร่างเป็นคน(ใน)กองถ่ายไปแล้วในแพร่งนี้ บวกกับมุขที่คุณบรรจงและทีมงานบรรจงคิดมาอย่างดี ( อ่านแล้วงงมั้ยเนี่ย ) ก่อให้เกิดการปรบมือขึ้นลั่นโรง และเป็นเช่นนี้ในหลายๆโรง รวมไปถึงฉากจบที่หักมุมแล้วหักมุมเล่าแล้วยังหักได้อีก จบลงด้วยความฮาและน่าสะพรึงหากนึกต่อไปอีก

☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜ ☞☜

หนังผี เรื่องและภาพโดย เกษม อภิชนตระกูล เรื่องราวน่าขนลุกของทีมงานกองถ่ายหนังผี ที่ไปๆมาๆโดนผีหลอกซะเอง

♞ ในการ์ตูน เล่าเรื่องได้กระชับน่าติดตามและคงสัดส่วนความน่ากลัวกับความขบขันได้เหมาะสม ตอนนี้ไม่อยากพูดมาก ไปอ่านเองเถอะ

☞ สรุปแล้ว ห้าแพร่งยังคงเป็นหนังผีจีทีเอชที่คุ้มค่าต่อการรับชม และยังคงมาตรฐานไว้ได้อย่างสบาย แต่น่าเสียดายที่ในหลายๆแพร่งกับลดความมหัศจรรย์ของบทลงไป ถ้าหากมีการพัฒนาบทต่อหรือปรับเปลี่ยนแก้ไข ทั้งในด้านตัวบทเองหรือเวลา ก็อาจจะทำให้ดูดีขึ้น ซึ่งนี่ได้ทำให้เป็นรองสี่แพร่งอยู่นิดๆ ต้องมาลองดูกันว่าหกแพร่งนั้นจะแก้ปัญหานี้อย่างไร และความสำเร็จในแพร่งสุดท้ายอย่างคนกองนั้นก็เป็นข้อพิสูจน์แล้วว่า ความพยายามในการกลั่นกลองบทให้ได้ความแปลกใหม่ออกมานั้น ย่อมสร้างอรรถรสที่ดีให้ผู้ชมได้เสมอ บางทีทางออกของหนังผี ณ เวลานี้อาจจะไม่ใช่การเพิ่มความแรงลงไป ไม่ต้องเพิ่มเลือด ไม่ต้องทำตามเมืองนอกหรือเพิ่มความโหดโดยไม่จำเป็น บางทีคำตอบอาจอยู่ใกล้กว่านั้น บางทีอาจจะอะไรที่ดูง่ายๆ ไม่ลงทุนอะไรมาก แต่ถ้านั่นเป็นของแปลกใหม่ที่ผ่านการคิดมาดีแล้ว มันก็ย่อมใช้ได้ ไม่งั้นคนทั้งโรงทั่วประเทศคงไม่หัวเราะปรบมือลั่นโรงให้ฉากมาช่าฉี่ หรือขับรถหรอก!!!

” เร็วๆ กูเมื่อย “

รถไฟฟ้ามาหานะเธอ :: ตำนานรักดอกเหมย(ลี่) กับพี่ลุงหล่อเทียบเคน 

เคนคืนจอ!

ในระหว่างที่กำลังเขียนวิจารณ์เรื่องนี้ ก็มีข่าวออกมาว่าทีมงานเตรียมฉลองรายได้ทะยานสู่ร้อยล้านกันแล้ว ซึ่งโอกาสที่มันจะทำเงินแซงหน้าห้าแพร่งก็มีอยู่สูง หลังจากทำลายสถิติวันเปิดตัวไปเป็นที่เรียบร้อย ท่ามกลางความประหลาดใจของใครหลายๆฝ่าย เพราะถ้าเทียบกันแล้ว แม้ว่าหนังจีทีเอชทั้งสองจะถึงพร้อมในเรื่องคุณภาพด้วยกัน แต่มันก็ยังสร้างเซอร์ไพรส์ในเรื่องของการตลาดอยู่ดี เพราะถ้าห้าแพร่งได้ชื่อว่าเป็นหนังภาคต่อที่ขายของอย่างหนักหนาสาหัสจนลืมที่จะสร้างสรรค์ความแปลกใหม่ไปบ้าง ทั้งมากด้วยผู้กำกับ ( ขายตัวผู้กำกับมือใหม่ที่คือคุณวิสูตรเอง ) มากด้วยนักแสดง ( มาช่า +นิโคล + น้องแน็ก + แดน และอีกมากมาย ) และสร้างกระแสความแรงด้วยเรื่องราวที่พยายามเก็บงำความลับมาตลอด แต่หนังเรื่องนี้นั้น ที่เป็นงานกำกับเรื่องที่สองของคุณอดิสรณ์ ตรีสิริเกษม ที่หลังจากแป๊กมโหฬารไปกับหมากเตะ โลกตะลึงก็เริ่มเป็นที่รู้จักจากงานแสดงมากขึ้น ( และทำได้ดีด้วย..ฮา ) จนมามีหนังเรื่องนี้ที่มาพร้อมเนื้อเรื่องง่ายๆ ที่ว่าด้วยผู้หญิงวัยทำงานคนนึงวิ่งเต้นเปิดเกมจีบกับวิศวกรหนุ่มผู้ทำงานกลางคืน กลับทำเงินในระดับไล่เลี่ยกันและเปิดตัวได้ดีกว่าเสียด้วย ทั้งๆที่หนังมีแค่สองนักแสดงนำแค่คริสกับเคนเท่านั้นเอง ซึ่งรายแรกเพิ่งมีผลงานการแสดงมาไม่กี่เรื่อง ส่วนคนหลังหายหน้าไปเล่นละครซะนาน แต่ก็เห็นแล้วว่าการมาเจอกันของทั้งคู่ในครั้งนี้ประสบความสำเร็จแค่ไหน

เคน & คริส

เหมยลี่ ตัวละครของคริสในเรื่องก็คือ สาวอายุสามสิบที่ยังหาสามีเป็นตัวเป็นตนไม่ได้ และเป็นสาวโสดเพียงคนเดียวในบรรดากลุ่มเพื่อน ที่นับวันปัญหาเหงาใจนี้จะตามรังควานเธอเรื่อยๆ จนเธอมาเจอกับ…..

ลุง บทวิศวกรหนุ่มผู้ทำงานกลางคืนของเคนที่บังเอิญมาเจอเหมยลี่เข้าในสภาพเมามายไร้สติ และเกือบจะเป็นกลายเป็นศพอยู่เนืองๆอันเนื่องจากการขับรถของเธอ

ทั้งสองมีเหตุให้ต้องมาเจอกันอีกในบ้านของลี่เอง และเป็นที่เข้าใจตรงกันทั้งลี่และคุณผู้ชมว่า นี่คงไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญที่ดันมาเจอกันซ้ำสอง ไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนก็คงต้องคว้าโอกาสใกล้ชิดกับชายตรงหน้านี้ให้ได้ และทุกวินาทีหลังจากนั้นก็คือภาพความพยายามในการตามจีบของคุณลี่ ที่สาวๆหลายคนคอนเฟิร์มมาว่าโดนอย่างยิ่ง เพราะล้วนผ่านมาประสบการณ์นี้ด้วยกันมาแล้วทั้งนั้น ซึ่งมีอะไรบ้างนั้น เก็บไว้ดูแล้วฮาเองในโรงดีกว่าจ้า

ภาพยนตร์คนโสดที่ทำโดยคนโสดเพื่อคนโสด

หนังเรื่องนี้ถูกเขียนบทโดยทีมงานที่เหมือนเป็นหนังสือรวบรวมคำสารภาพจากสาวๆเคยโสดมากกว่า หลายแก๊กในหนังจี้จุดอย่างแรง เพราะมันจริงและเป็นเรื่องสากลที่คนโสดบนโลกที่ไหนก็ทำกัน แถมหนังที่ถึงจะเป็นแนวกุ๊กกิ๊กรักๆตามแบบฉบับทางถนัดของค่ายนี้ แต่มันกลับไปไกลกว่าหนังรุ่นพี่หลายๆเรื่องเสียอีก เพราะแค่เปลี่ยนให้ฝ่ายหญิงเป็นคนวิ่งเข้าจีบเองบ้าง ก็เปิดทางให้เล่นอะไรได้อีกเยอะแล้ว ตรงกันข้ามกับหลายๆเรื่องก่อนหน้านี้ ( เผลอๆ ดากานดาอาจขึ้นคานไปแล้วด้วยซ้ำ ) มันจึงทั้งสดใหม่และได้ใจผู้ชมทุกวัยไปพร้อมๆกัน ผสมกับบทหนังที่เป็นธรรมชาติมากๆอย่างไม่ต้องสงสัย และการชงเสน่ห์ตัวละครได้อย่างดีโดยสองนักแสดงนำ มันเลยทำให้วัตถุดิบที่มีใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด

ในเรื่องนี้ใครอยากเห็นเคนหล่อ ก็ได้เห็นสมใจ ใครอยากเห็นคริสน่ารัก ก็ได้เบิ่งทั้งเรื่องแน่!!!

เมื่อ GTH ทำหนังบน BTS

อีกหนึ่งความน่าสนใจของหนังคือการถ่ายทำบนรถไฟฟ้า BTS นั่นเอง ที่ไม่มีใครเคยได้รับโอกาสพิเศษเต็มที่แบบนี้มาก่อน ส่งผลดีให้หนังเต็มๆอย่างไม่คาดคิด เพราะนอกจากจะเป็นความใหม่แล้ว มันยังเป็นเรื่องไม่ไกลตัวที่ใครๆก็สามารถอินได้ง่าย รวมถึงการโฆษณาที่แน่นอนว่าทางองค์กรต้องช่วยเต็มที่อย่างที่เห็น แล้วใครบ้างล่ะที่จะไม่อิน เผลอๆตอนดูตัวอย่างบนรถไฟฟ้า ที่ๆคุณนั่งอาจเป็นที่เดียวกับเคนก็ได้ คิดแล้วน่าตื่นเต้นจะตาย!!

ก่อนถึงสถานีปลายทาง

อีกหนึ่งเรื่องที่ต้องชื่นชมในเรื่องนี้คือบรรดาตัวประกอบทั้งหลายครับ หลายท่านนำเสนอตัวเองได้สนุกสนานมาก และเป็นเจ้าของฉากฮาคนละสองสามฉากคละๆกันไป ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ อาม่าฝั่งเหมยลี่ หรือจะเพื่อนสาวคนสนิทอย่างโอปอล์ที่ในเรื่องนี้ เธอได้เล่นบทสมทบเช่นเคย แต่คงเป็นบทที่เธอรอมานาน และกลายเป็นอีกหนึ่งตลกร้ายไปได้ครับ

เพราะหนังเปิดฉากมาด้วยการงานแต่งงานของโอปอล์ ซึ่งในชีวิตจริงยังไม่มีวี่แววให้เห็น และสาวสวยระดับคริส หอวังเป็นแค่สาวโสดเกือบทึนทึกที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวผู้ทำตัวเมาเหล้าประชดโลกในวนสำคัญนี้ของเพื่อน

สถานีปลายทาง

สรุปแล้ว นี่เป็นหนังจีทีเอชที่โดนใจที่สุดแห่งปี ดูสนุก ได้ใจคนดู และคุณคิดว่ากลวิธีจีบหนุ่มในเรื่องนี้เป็นวิชาความรู้ หนังเรื่องนี้ก็ถิอว่ามีสาระไว้ขบคิดเช่นกันครับ ซึ่งในหนังยังสอดแทรกประเด็นความรักกับเวลาไว้ด้วยอย่างน่าคิด ว่าคนเรารักกันและกว่าจะ(รักกัน)ได้กันนั้นต้องผ่านวันเวลาบทพิสูจน์และความพยายามมาอย่างโชกโชน แต่สุดท้ายหากเราต้องไกลกัน ต้องห่างกัน ได้เจอกันน้อยลง ความรักที่ฟูมฟักกันมาต้องถึงกับสูญค่าเลยเหรอ ทั้งที่เราในวันนี้ก็ยังรักกันดี จะมีปัญหาก็แค่เจอกันน้อยลงเท่านั้น จนถึงกับต้องบอกลากันเลยหรือ

หรือว่าคนชาวกรุงที่กำลังโหยหาใครสักคนแค่เพราะอยากมีใครสักคนไว้ประกาศได้ว่าข้ามีแฟนแล้ว หรือเพราะเหงาที่เห็นใครต่อใครเดินเคียงกัน หรือเพราะแค่ไม่อยากอยู่คนเดียวเท่านั้น จนท้ายที่สุดแล้ว รักแท้อาจไม่สำคัญเท่าการได้อยู่ด้วยกัน เดินจูงมือกัน เคียงกันก็เป็นได้….และคงไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ดีเท่าตัวคุณเองครับ และท้ายสุด ขอบคุณที่ใช้บริการกับเราครับ ออกจากบล็อกนี้ด้วยความระมัดระวังนะครับ

………ราตรีสวัสดิ์……..

แต่ก่อนจากกันขอทิ้งท้ายด้วยภาพวันเปิดตัวหนังที่สยามดิสไว้ให้ดูเล่น เริ่มกันตั้งแต่สาวมากฝีมือคนนี้เลยละกัน

คุณย้ง ที่กำลังให้สัมภาษณ์อยู่ จะเห็นได้ว่าค่ายนี้รักกันกลมเกลียวมาก เวลาหนังใครออกฉาย จะมีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆมาร่วมด้วยช่วยกัน ซึ่งงานนี้ก็มีพี่ๆผู้กำกับมาร่วมงานด้วยหลายคน

ต่อกันด้วยน้องเก้าสุดหล่อ และคุณผู้หญิงด้านข้าง……เอาเป็นว่า ข้ามไปดูภาพต่อไปเลยละกันครับ

ส่วนคนนี้ก็เป็นอีกหนึ่งผู้กำกับพี่ใหญ่ มางานนี้ไม่ได้มาช่วยเฉยๆ แต่มาในฐานะตากล้องของหนังด้วย! และเราก็ถ่ายภาพนี้ในขณะที่พี่เก้งกำลังรอ BTS ช่างบังเอิญเสียจริงๆ

 ♛……….จบแล้วครับ ขอให้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ……….♛

 หนึ่งหนังรักตลกๆ…….หนึ่งหนังตลกน่ารักๆ

หนังตลกเรื่องใหม่คุณยอร์ช-ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ ที่ชื่อไม่ต่อท้ายว่าส่ายหน้า ไม่มีนักแสดงตลกคาเฟ่เป็นทีม และไม่ได้อยู่ค่ายอาวองเหมือนเดิมแล้ว แต่ยังได้นักแสดงคนสำคัญจากหนังร้อยล้าน แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า-แดน วรเวชมาร่วมงานด้วยอีกครั้ง พร้อมด้วยโหน่ง ชะชะช่า และสามสวยสวยสะบัด ถึงกระนั้นจากใบปิดและเรื่องย่อก็ยังน่าดูมากๆอยู่ดี

หนังตลกรักหรือหนังรักตลกเรื่องนี้เล่าเรื่องถึงคู่หูประหลาดที่มาเจอกันในสถานบำบัด โน้ต(แดน) คือคนที่สูญเสียความทรงจำบางส่วนไป ส่วนโจ(โหน่ง)คือคนที่ขี้ไม่ออกจนวิตกกังวล

และเมื่อโน้ตเริ่มสงสัยว่าคนที่เขาเคยรักคือใครกันแน่ ปฏิบัติการฟื้นความทรงจำตามหาคนรักที่สาบสูฐไปจากสมอง แต่ไม่หายไปจากใจก็เริ่มขึ้น โดยมีโจเป็นคู่หูร่วมไปด้วย

สามสาวที่วนเวียนอยู่ในหัวโน้ตได้แก่ อั้ม(ปาย) , นุ่น(ยิปโซ) และ เมย์(สายป่าน) แต่จะเป็นสาวไหนกันล่ะ หรือเป็นโจเสียเอง!!!!!

ฟังพล็อตดูแล้วแปลกใหม่ใช่ย่อย บวกกับฝีมือการกำกับและการร่วมงานครั้งที่สอง น่าจะทำให้งานครั้งนี้ราบรื่นไปด้วยดี ส่วนจะเลยเถิดกลายเป็นหนังร้อยล้านอีกเรื่องหรือไม่ และถ้าใช่ แดนกับยอร์ชจะได้ชื่อว่าคู่หูร้อยล้านติดกัน และนี่จะเป็นหนังร้อยล้านเรื่องที่สามของนักแสดงหนุ่มต่อจาก ห้าแพร่งทันที

แต่ถึงไม่ทำเงินขนาดนั้น แต่หนังก็น่าจะไปได้สวยในตลาดบ้านเราอยู่แล้ว งานนี้โปรดิวเซอร์สาวคนเก่งอย่างเอมี่ จันทิมา ( ไม่อยากจะบอกว่าหน้าพี่คล้ายครูฟิสิกส์ผมมาก…พูดแล้วขนลุก ) คงสบายใจได้ ที่ย้ายที่ทำงานใหม่ก็ไปได้สวยตั้งแต่เรื่องแรก

ต่อกันทีหนังใหม่ของค่าย GTH ที่ปีนี้ดวงดีทำหนังดีมีเงินไปแล้วกว่าสองร้อยล้าน และบ้านฉันตะหลึ่งตึ่งโป๊ะก็จะเป็นหนังประเดิมต้นปีหน้าของค่ายนี้

หนังกำกับโดย บอล-วิทยา ทองอยู่ยง และ เมษ ธราธร

มีต๊อก เด็กน้อยป.6 เป็นตัวนำเรื่อง ผู้เป็นคนเดียวในครอบครัวที่หาความเป็นตลกไม่ได้เลย ทั้งๆที่บ้านเขานั้นฮาขี้แตกขี้แตนเป็นที่สุด

ความขับข้องใจในเรื่องนี้ถูกนำมาบรรยายให้หมอสิวที่สาวและสวยระดับพอลล่าฟัง หมอรักษาสิวที่ต๊อกแอบชอบ และพยายามทำหน้าให้มีสิวอยู่บ่อยๆ เพื่อที่จะได้ไปหา ( น่ารักจัง คู่นี้ )

หนังได้แรงบันดาลใจจากหนังสั้น ” ทำไมต้องตลก ” เช่นเดียวกับหนังเรื่องอนุบาลเด็กโข่ง ที่เป็นการขยายความจากหนังสั้นมาเป็นหนังใหญ่

หนังนำแสดงโดย พอลล่า เทย์เล่อร์ รับบท “น้ำแข็ง” หมอรักษาสิวคนสวย….สังเกตได้ว่าหนังสองเรื่องหลังของค่ายนี้เน้นดาราหน้าหล่อสวยรวยเสน่ห์กันมักๆ และเมื่อต้นปีนี้เรามีหมอหมาสุดหล่อ กับหมอต้นไม้สุดสวยไปแล้ว ต้นปีหน้า เราจะได้เจอหมอสิวน่ารักๆคนนี้แน่

น้องเฟม-ด.ช.ชวิน ลิขิตเจริญพงษ์ ในบทต๊อก…เหมือนชื่อคนแถวนี้เลย และคุณพ่ออารมณ์ดีจตุรงค์ มกจ๊ก กับคุณแม่อรอนงค์ ปัญญาวงค์ ตามมาติดๆกับแม่ขวัญจิต ศรีประจัญ นักลำตัดชื่อดังในบทคุณย่า และท้ายสุดน้องจีน่า-ด.ญ.ณิชาพัชร์ จารุรัตนาวารี รับบท ม่อน หลานคนสุดท้องที่ฮาไม่แพ้ใคร

และจากหนังสองเรื่องที่เราได้รายงานไป คงบอกได้ว่าวงการหนังไทยคึกคักแค่ไหนในช่วงนี้ กับการเพิงมีหนังร้ายล้านติดกันสองเรื่อง และหากดูดีๆแล้ว แม้ว่าจะเป็นหนังรัก/ตลก แต่เนื้อในกลับแตกต่างจากงานเก่าๆอยู่บ้าง ผู้เขียนเชื่อว่าถ้าผู้ชมยังคอยให้กำลังใจผู้สร้างอยู่แบบนี้ ต่อไปเราคงได้เห็นความสดใหม่ในวงการ และหนังอย่างฆาตกรรมก้นครัว หรือขีวประวัติคนสำคัญ ก็คงกลายเป็นหนังไทยที่มีขึ้นในพ.ศนี้ได้ ท่ามกลางความซ้ำซากจำเจวนไปวนมาอยู่ไม่กี่แนว

แต่คนไทยต้องช่วยกันนะครับ ช่วยกันดูหนังไทยดีๆ อย่างล่าสุด เรื่องเฉือน หนังดีมากแต่ได้แรงเชียร์น้อยไปหน่อย ยังไงก็ไปดูกันนะครับ Noominak สนับสนุนเต็มที่!!!

ขอบคุณภาพจาก Deknang ด้วยครับ

-

ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ สถานีต่อไป……..

รถไฟฟ้ามาหานะเธอ :: ตำนานรักดอกเหมย(ลี่) กับพี่ลุงหล่อเทียบเคน 

เคนคืนจอ!

ในระหว่างที่กำลังเขียนวิจารณ์เรื่องนี้ ก็มีข่าวออกมาว่าทีมงานเตรียมฉลองรายได้ทะยานสู่ร้อยล้านกันแล้ว ซึ่งโอกาสที่มันจะทำเงินแซงหน้าห้าแพร่งก็มีอยู่สูง หลังจากทำลายสถิติวันเปิดตัวไปเป็นที่เรียบร้อย ท่ามกลางความประหลาดใจของใครหลายๆฝ่าย เพราะถ้าเทียบกันแล้ว แม้ว่าหนังจีทีเอชทั้งสองจะถึงพร้อมในเรื่องคุณภาพด้วยกัน แต่มันก็ยังสร้างเซอร์ไพรส์ในเรื่องของการตลาดอยู่ดี เพราะถ้าห้าแพร่งได้ชื่อว่าเป็นหนังภาคต่อที่ขายของอย่างหนักหนาสาหัสจนลืมที่จะสร้างสรรค์ความแปลกใหม่ไปบ้าง ทั้งมากด้วยผู้กำกับ ( ขายตัวผู้กำกับมือใหม่ที่คือคุณวิสูตรเอง ) มากด้วยนักแสดง ( มาช่า +นิโคล + น้องแน็ก + แดน และอีกมากมาย ) และสร้างกระแสความแรงด้วยเรื่องราวที่พยายามเก็บงำความลับมาตลอด แต่หนังเรื่องนี้นั้น ที่เป็นงานกำกับเรื่องที่สองของคุณอดิสรณ์ ตรีสิริเกษม ที่หลังจากแป๊กมโหฬารไปกับหมากเตะ โลกตะลึงก็เริ่มเป็นที่รู้จักจากงานแสดงมากขึ้น ( และทำได้ดีด้วย..ฮา ) จนมามีหนังเรื่องนี้ที่มาพร้อมเนื้อเรื่องง่ายๆ ที่ว่าด้วยผู้หญิงวัยทำงานคนนึงวิ่งเต้นเปิดเกมจีบกับวิศวกรหนุ่มผู้ทำงานกลางคืน กลับทำเงินในระดับไล่เลี่ยกันและเปิดตัวได้ดีกว่าเสียด้วย ทั้งๆที่หนังมีแค่สองนักแสดงนำแค่คริสกับเคนเท่านั้นเอง ซึ่งรายแรกเพิ่งมีผลงานการแสดงมาไม่กี่เรื่อง ส่วนคนหลังหายหน้าไปเล่นละครซะนาน แต่ก็เห็นแล้วว่าการมาเจอกันของทั้งคู่ในครั้งนี้ประสบความสำเร็จแค่ไหน

เคน & คริส

เหมยลี่ ตัวละครของคริสในเรื่องก็คือ สาวอายุสามสิบที่ยังหาสามีเป็นตัวเป็นตนไม่ได้ และเป็นสาวโสดเพียงคนเดียวในบรรดากลุ่มเพื่อน ที่นับวันปัญหาเหงาใจนี้จะตามรังควานเธอเรื่อยๆ จนเธอมาเจอกับ…..

ลุง บทวิศวกรหนุ่มผู้ทำงานกลางคืนของเคนที่บังเอิญมาเจอเหมยลี่เข้าในสภาพเมามายไร้สติ และเกือบจะเป็นกลายเป็นศพอยู่เนืองๆอันเนื่องจากการขับรถของเธอ

ทั้งสองมีเหตุให้ต้องมาเจอกันอีกในบ้านของลี่เอง และเป็นที่เข้าใจตรงกันทั้งลี่และคุณผู้ชมว่า นี่คงไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญที่ดันมาเจอกันซ้ำสอง ไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนก็คงต้องคว้าโอกาสใกล้ชิดกับชายตรงหน้านี้ให้ได้ และทุกวินาทีหลังจากนั้นก็คือภาพความพยายามในการตามจีบของคุณลี่ ที่สาวๆหลายคนคอนเฟิร์มมาว่าโดนอย่างยิ่ง เพราะล้วนผ่านมาประสบการณ์นี้ด้วยกันมาแล้วทั้งนั้น ซึ่งมีอะไรบ้างนั้น เก็บไว้ดูแล้วฮาเองในโรงดีกว่าจ้า

ภาพยนตร์คนโสดที่ทำโดยคนโสดเพื่อคนโสด

หนังเรื่องนี้ถูกเขียนบทโดยทีมงานที่เหมือนเป็นหนังสือรวบรวมคำสารภาพจากสาวๆเคยโสดมากกว่า หลายแก๊กในหนังจี้จุดอย่างแรง เพราะมันจริงและเป็นเรื่องสากลที่คนโสดบนโลกที่ไหนก็ทำกัน แถมหนังที่ถึงจะเป็นแนวกุ๊กกิ๊กรักๆตามแบบฉบับทางถนัดของค่ายนี้ แต่มันกลับไปไกลกว่าหนังรุ่นพี่หลายๆเรื่องเสียอีก เพราะแค่เปลี่ยนให้ฝ่ายหญิงเป็นคนวิ่งเข้าจีบเองบ้าง ก็เปิดทางให้เล่นอะไรได้อีกเยอะแล้ว ตรงกันข้ามกับหลายๆเรื่องก่อนหน้านี้ ( เผลอๆ ดากานดาอาจขึ้นคานไปแล้วด้วยซ้ำ ) มันจึงทั้งสดใหม่และได้ใจผู้ชมทุกวัยไปพร้อมๆกัน ผสมกับบทหนังที่เป็นธรรมชาติมากๆอย่างไม่ต้องสงสัย และการชงเสน่ห์ตัวละครได้อย่างดีโดยสองนักแสดงนำ มันเลยทำให้วัตถุดิบที่มีใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด

ในเรื่องนี้ใครอยากเห็นเคนหล่อ ก็ได้เห็นสมใจ ใครอยากเห็นคริสน่ารัก ก็ได้เบิ่งทั้งเรื่องแน่!!!

เมื่อ GTH ทำหนังบน BTS

อีกหนึ่งความน่าสนใจของหนังคือการถ่ายทำบนรถไฟฟ้า BTS นั่นเอง ที่ไม่มีใครเคยได้รับโอกาสพิเศษเต็มที่แบบนี้มาก่อน ส่งผลดีให้หนังเต็มๆอย่างไม่คาดคิด เพราะนอกจากจะเป็นความใหม่แล้ว มันยังเป็นเรื่องไม่ไกลตัวที่ใครๆก็สามารถอินได้ง่าย รวมถึงการโฆษณาที่แน่นอนว่าทางองค์กรต้องช่วยเต็มที่อย่างที่เห็น แล้วใครบ้างล่ะที่จะไม่อิน เผลอๆตอนดูตัวอย่างบนรถไฟฟ้า ที่ๆคุณนั่งอาจเป็นที่เดียวกับเคนก็ได้ คิดแล้วน่าตื่นเต้นจะตาย!!

ก่อนถึงสถานีปลายทาง

อีกหนึ่งเรื่องที่ต้องชื่นชมในเรื่องนี้คือบรรดาตัวประกอบทั้งหลายครับ หลายท่านนำเสนอตัวเองได้สนุกสนานมาก และเป็นเจ้าของฉากฮาคนละสองสามฉากคละๆกันไป ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ อาม่าฝั่งเหมยลี่ หรือจะเพื่อนสาวคนสนิทอย่างโอปอล์ที่ในเรื่องนี้ เธอได้เล่นบทสมทบเช่นเคย แต่คงเป็นบทที่เธอรอมานาน และกลายเป็นอีกหนึ่งตลกร้ายไปได้ครับ

เพราะหนังเปิดฉากมาด้วยการงานแต่งงานของโอปอล์ ซึ่งในชีวิตจริงยังไม่มีวี่แววให้เห็น และสาวสวยระดับคริส หอวังเป็นแค่สาวโสดเกือบทึนทึกที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวผู้ทำตัวเมาเหล้าประชดโลกในวนสำคัญนี้ของเพื่อน

สถานีปลายทาง

สรุปแล้ว นี่เป็นหนังจีทีเอชที่โดนใจที่สุดแห่งปี ดูสนุก ได้ใจคนดู และคุณคิดว่ากลวิธีจีบหนุ่มในเรื่องนี้เป็นวิชาความรู้ หนังเรื่องนี้ก็ถิอว่ามีสาระไว้ขบคิดเช่นกันครับ ซึ่งในหนังยังสอดแทรกประเด็นความรักกับเวลาไว้ด้วยอย่างน่าคิด ว่าคนเรารักกันและกว่าจะ(รักกัน)ได้กันนั้นต้องผ่านวันเวลาบทพิสูจน์และความพยายามมาอย่างโชกโชน แต่สุดท้ายหากเราต้องไกลกัน ต้องห่างกัน ได้เจอกันน้อยลง ความรักที่ฟูมฟักกันมาต้องถึงกับสูญค่าเลยเหรอ ทั้งที่เราในวันนี้ก็ยังรักกันดี จะมีปัญหาก็แค่เจอกันน้อยลงเท่านั้น จนถึงกับต้องบอกลากันเลยหรือ

หรือว่าคนชาวกรุงที่กำลังโหยหาใครสักคนแค่เพราะอยากมีใครสักคนไว้ประกาศได้ว่าข้ามีแฟนแล้ว หรือเพราะเหงาที่เห็นใครต่อใครเดินเคียงกัน หรือเพราะแค่ไม่อยากอยู่คนเดียวเท่านั้น จนท้ายที่สุดแล้ว รักแท้อาจไม่สำคัญเท่าการได้อยู่ด้วยกัน เดินจูงมือกัน เคียงกันก็เป็นได้….และคงไม่มีใครตอบคำถามนี้ได้ดีเท่าตัวคุณเองครับ และท้ายสุด ขอบคุณที่ใช้บริการกับเราครับ ออกจากบล็อกนี้ด้วยความระมัดระวังนะครับ

………ราตรีสวัสดิ์……..

แต่ก่อนจากกันขอทิ้งท้ายด้วยภาพวันเปิดตัวหนังที่สยามดิสไว้ให้ดูเล่น เริ่มกันตั้งแต่สาวมากฝีมือคนนี้เลยละกัน

คุณย้ง ที่กำลังให้สัมภาษณ์อยู่ จะเห็นได้ว่าค่ายนี้รักกันกลมเกลียวมาก เวลาหนังใครออกฉาย จะมีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆมาร่วมด้วยช่วยกัน ซึ่งงานนี้ก็มีพี่ๆผู้กำกับมาร่วมงานด้วยหลายคน

ต่อกันด้วยน้องเก้าสุดหล่อ และคุณผู้หญิงด้านข้าง……เอาเป็นว่า ข้ามไปดูภาพต่อไปเลยละกันครับ

ส่วนคนนี้ก็เป็นอีกหนึ่งผู้กำกับพี่ใหญ่ มางานนี้ไม่ได้มาช่วยเฉยๆ แต่มาในฐานะตากล้องของหนังด้วย! และเราก็ถ่ายภาพนี้ในขณะที่พี่เก้งกำลังรอ BTS ช่างบังเอิญเสียจริงๆ

 ♛……….จบแล้วครับ ขอให้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ……….♛

หลาย ๆ คน คงจะได้ชมภาพยนตร์ที่เรียกได้ว่าเป็นภาพยนตร์สุดโรแมนติคคอมเมดี้แห่งปี กับภาพยนตร์ รถไฟฟ้ามาหานะเธอ ของค่าย GTH กันบ้างแล้ว ทีมงานคนสำคัญของ StuffilM นั่นคือคุณ N@gaZinE จะมารีวิวและภาพบรรยากาศในวันฉายเปิดตัววันแรกของภาพยนตร์มานำเสนอกันเร็ว ๆ นี้ครับ และวันนี้ผมมีมิวสิคของภาพยนตร์โดย ใช้เพลงน่ารักอย่าง เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ ของเฉลียง และ โปรดส่งใครมารักฉันที ภาพยนตร์ของเรื่องมาประกอบกันได้อย่างลงตัว!!

และ มิวสิควีดีโอ เพลง โปรดส่งใครมารักฉันที ของ INSTINCT แต่นี่ยังไม่ใช่ เวอร์ชั่นภาพยนตร์นะครับ เผื่อใครอยากจะหัดร้อง

คลิปแนะนำตัวละคร พระเอก นางเอก เคน ธีรเดช และ คริส หอวัง

เคน ธีรเดช รับบท ลุง วิศวกรรถไฟฟ้าที่ทั้งขาว ทั้งหล่อ ทั้งเท่ ทั้งคารมดี ผู้ชายสุดเพอร์เฟคที่ใช้ชีวิตซุกซ่อนอยู่ในเงาราตรี โดยไม่เปิดโอกาสให้ชะนีที่ตื่นมาทำงานยามเช้าได้พบเจอ

คริส หอวัง รับบท เหมยลี่ สาวหมวยที่มีความสวยอยู่ในปริมาณจำกัด เธอผ่านฝนผ่านหนาวมา 30 ปี ชนิดไม่เคยต้องมือชาย แต่ชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อรถไฟฟ้าพาเธอไปรู้จักกับชายหนุ่มคนหนึ่ง คนที่อาจจะเป็นรถไฟ (ฟ้า) ขบวนสุดท้ายในชีวิตของเธอ

และคลิปงานแถลงข่าวฮาๆ ของภาพยนตร์ ที่ดารานำแสดงมาอย่างพร้อมเพียง

แหล่งข่าวจาก : GTH

Sometimes, you want to know when the audio on an E1/T1 timeslot has gotten louder than some limit. In a voice mail application, that’s useful for catching mistakes such as a subscriber leaving a message but then not hanging up the phone properly—you don’t want to record hours and hours of silence. In an IVR application, you might want to keep an eye on the audio level so that a frustrated (shouting!) subscriber can be forwarded to a human operator.

GTH provides a “level detector” to do that sort of thing. You start a level detector on a timeslot, give it a loudness threshold, and it’ll notify you whenever the audio on the timeslot goes over that threshold. Here’s an example command which notifies you if the power on timeslot 13 of an E1/T1 is louder than -20dBm0:


<new><level_detector threshold='-20'>
<pcm_source span='2A' timeslot='13'/>
</level_detector></new>


The algorithm is:


Take a 100ms block of audio (800 samples)
Square all the samples
Sum the squares
If the sum exceeds the loudness threshold, send an XML event


There are some details to worry about.

The digital milliwatt

The threshold, e.g. -20 in the example above, has to be relative to something. The standard reference power level in telecommunications is the milliwatt. ITU-T G.711, table 5 and 6 defines the sequences which represent a milliwatt:

A-law: 34 21 21 34 b4 a1 a1 b4
μ-law: 1e 0b 0b 1e 9e 8b 8b 9e.

Here’s what a few periods of the digital milliwatt look like:

In this post, the unit ‘dBm0′ means power, in dB relative to the digital milliwatt, as defined by the sequences above. If you have no idea what dB means, wikipedia has a decent article.

What’s the loudest possible sound on a timeslot?

170 is the highest value possible in A-law encoding. It corresponds to linear 4032. That’s about 6dB louder than the digital milliwatt.

85 is the smallest value possible in A-law encoding. It corresponds to linear -1. That’s about 66dB softer than the digital milliwatt.

The range -66dBm0…+6dBm0 sets an upper bound on the range of power on a timeslot. Then there are other things which further limit the practical range, so you’re unlikely to actually use a +6dBm0 threshold in practice, but it’s there if you want it.

Is the G.711 definition the best one?

The sequence given in G.711 is a 1kHz sine wave. The sampling rate on E1/T1 is 8kHz, so the reference sequence can be expressed in just eight values. That’s nice, but that also leads to small errors, about 0.13dB, because of quantisation.

ITU-T O.133 discusses that problem in detail and proposes a test signal which specfically is not 1kHz (i.e. not a submultiple of the sampling rate). For most practical purposes, 0.13dB doesn’t matter and so the simple and robust thing to do is to use the well-defined and well-known G.711 sequence as a reference.

Here’s what a few periods of a 1020Hz signal look like. Notice that the samples, i.e. the red crosses, don’t appear in the same spot one period later—that way we don’t get the same errors over and over again.

1020Hz signal sampled at 125us intervals

Testing pitfall: the .wav header

GTH players play raw A-law or μ-law data. If you feed a player a .wav file in 8kHz A-law, or μ-law if your network uses μ-law, there will be a very short bit of noise at the start of the playback because the .wav header gets treated as though it were audio.

When testing level detection, especially at quiet levels, that header noise is enough to trigger a detector. Here’s a .wav of a 1000Hz sine wave at about -30dBm0:

00000000  52 49 46 46 42 27 00 00  57 41 56 45 66 6d 74 20  |RIFFB'..WAVEfmt |
00000010  12 00 00 00 06 00 01 00  40 1f 00 00 40 1f 00 00  |........@...@...|
00000020  01 00 08 00 00 00 66 61  63 74 04 00 00 00 10 27  |......fact.....'|
00000030  00 00 64 61 74 61 10 27  00 00 d5 c4 f5 f1 f3 f1  |..data.'........|
00000040  f5 c4 d5 44 75 71 73 71  75 44 d5 c4 f5 f1 f3 f1  |...DuqsquD......|
*
00002740  f5 c4 d5 44 75 71 73 71  75 44                    |...DuqsquD|

The first 58 octets (bytes) are the header. If we turn that header into a periodic signal, it’s at about -8dBm0, which is fairly loud. With the default period parameter of 100ms in the level detector, that’ll cause a false level of about -11dBm0.

The period parameter

The level_detector has an optional parameter, the period. The period sets the size of the audio block the GTH considers when measuring the power. A short period makes the GTH responsive to sudden changes in power on the timeslot, which would be useful in an application such as figuring out which of the people in a conference call are currently talking. A long period averages out the power over a longer time, which is useful in deciding whether a voicemail recording has finished.

The default is 100ms.

Sample files

This .zip file contains sample recordings with 1kHz sine waves at 0, -10, -20, -30, -40 and -50 dBm0. The .wav versions are useful for listening to or importing into an audio editing program to calibrate the level meter. The .raw versions are just plain A-law samples—you can use them with a GTH player.

(Aside: wordpress.com won’t let me put audio files here. I don’t know whether that’s because they don’t want people filling up their servers with audio, or if it’s to avoid record label copyright claims. You never know, someone might have a claim on a 1kHz sine wave…).

GTH E1/T1 modules are always controlled by a general-purpose server, usually some sort of unix machine. The server and GTH are connected by ethernet and communicate using TCP sockets. Normally, that ethernet connection is chosen to be simple and reliable, for instance by putting the server and the GTH in the same rack, connected to the same ethernet switch.

I experimented a bit to see what happens when that network gets interrupted. I
interrupted the network in a reproduceable way by disabling and re-enabling the server’s ethernet port for a known length of time while running a <recorder>. (A <recorder> sends all the data, typically someone talking, from an E1 timeslot to the server over a TCP socket, 8000 octets per second.)

Capturing the ethernet packets

Here’s what I did to capture traffic and interrupt the ethernet:


tcpdump -w /tmp/capture.pcap -s 0 not port 22
sudo ifconfig eth0 down; sleep 5; sudo ifconfig eth0 up


A trace where traffic recovers in time to prevent an overrun

The GTH buffers about two seconds of timeslot traffic. So a ’sleep’ of
about a second won’t result in an overrun. Here’s what it looks like in wireshark:

Everything up to packet 146 is normal: the GTH (172.16.2.5) sends 8000 octets every second and the server (172.16.2.1) acks them. It happens to be in chunks of 1024 octets about eight times per second. After packet 146, about 8.4 seconds after the capture started, the ethernet interface went down and stayed down for 1s. The TCP stream started up again after about 1.5s and then ‘caught up’ by sending many packets in quick succession.

A trace where traffic didn’t recover

I took a second trace similar to the first one, except this time, I disabled ethernet for about five seconds:

Packet Time     Source IP     Dest IP    SPort   DPort
----------------------------------------------------------------------
 28   1.040083  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [PSH, ACK] Seq=7169
 29   1.040095  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 30   1.168065  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [PSH, ACK] Seq=8193
 31   1.168078  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 32   1.296067  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [PSH, ACK] Seq=9217
 33   1.296079  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 34   1.424068  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [PSH, ACK] Seq=10241
 35   1.424081  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 36   7.782851  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [PSH, ACK] Seq=11265
 37   7.782863  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 38   7.783406  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [ACK] Seq=12289
 39   7.783413  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 40   7.783569  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [ACK] Seq=13737
...
 50   7.784962  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [FIN, PSH, ACK] Seq=23873
 51   7.784972  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [ACK] Seq=1
 52   7.785026  172.16.2.1 -> 172.16.2.5 45195 > 54271 [FIN, ACK] Seq=1
 53   7.785348  172.16.2.5 -> 172.16.2.1 54271 > 45195 [ACK] Seq=25322

Everything is normal up to packet 35. Then, ethernet is suspended for five seconds and TCP takes a further second to recover, which causes a buffer overrun on the GTH (172.16.2.5). The GTH closes the socket at packet 50 and also sends an overrun event to the application so that it knows why the socket was closed.

Bottom line

GTH uses IP for control and traffic. It is important that the IP link between the GTH and the server is simple and reliable. Ideally the GTH and server should be in the same rack and be connected by an ethernet switch.

It’s possible for a system to survive a short interruption (less than a second) to the ethernet traffic without pre-recorded calls getting interrupted. For longer interruptions, all bets are off.

(Interruptions aren’t the only type of network problem, e.g. radio networks such as 802.11 can suffer significant packet loss, which can trigger TCP congestion avoidance. But that’s another topic.)

หนีตามกาลิเลโอ

บทวิเคราะห์วิจารณ์ภาพยนตร์ เรื่อง หนีตามกาลิเลโอ

โดย อภินันท์ บุญเรืองพะเนา

ไม่ใช่เรื่องถูกหรือผิดที่รุ่นน้องในออฟฟิศบนถนนพระอาทิตย์บางคนบ่นๆ ทำนองว่า ค่ายหนังอย่างจีทีเอชนั้นทำเป็นแต่หนัง Feel Good เพราะหนังมักจะหาจุดลงเอยแบบแฮปปี้ (อ่านต่อที่นี่)

เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 10 : ชีวิตนี้ใช้หนี้อย่างเดียว

[1/4]

[2/4]

[3/4]

[4/4]

Hallo Zusammen,

Hier kommen mal wieder brand neue news aus unserem Proberaum!
Heute sehen wir irgendwie ein bisschen anders aus…keine Ahnung wieso, es wird wohl am Licht liegen!!

Ich hoffe wir sehen uns am Samstag beim Peace me Up Festival in Ludwigsburg!

Und jetzt viel Spaß mit dem neuen Video:

Liebe Grüße

Chris, Chrisse, Simon.

เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 9 : บนทางเดินแห่งความฝัน อาจไม่มีพรมแดงปูทาง

[1/4]

[2/4]

[3/4]

[4/4]

เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 8 : ฉันมาไกล มาไกลเหลือเกิน

[1/4]

[2/4]

[3/4]

[4/4]

The GTH can transmit in-band signalling tones on a timeslot. That’s useful for testing and for building active in-band signalling systems.

DTMF

The tones transmitted when the subscriber presses a number key on fixed or mobile handset are called DTMF. Wikipedia has an article about it. To generate DTMF, all we really need to know is that there are 16 possible DTMF signals, that each signal is made up of two sine waves of particular frequencies and that sending the signal for 100ms is a reasonable thing to do.

Here’s a .zip file with DTMF tones in it. Each file is raw ALAW data, i.e. it’s ready for the GTH to play (transmit) on a timeslot.

The GTH has two ways of playing tones. One way is to stream the audio data in over a TCP socket each time we want to play it. I wrote a post about that earlier. The other way is to store the sample data on the GTH and command its playback whenever it’s needed. Since there’s a small number of different tones (12, or 16 if you want to use the A/B/C/D tones as well) and the tones are short, storing them on the GTH makes sense. To store the tone:


<new><clip name='dtmf5'/></new> 
(and now send the 800 byte file)


to play the tone later on:


<new><player><clip id='clip dtmf5'/><pcm_sink span='3A' timeslot='19'/></player></new> 


Sequences of tones

Sometimes you want to transmit a sequence of DTMF tones, for instance to simulate a subscriber dialling a number. The GTH lets you start a player with a sequence of tones like this:


<new><player><clip id='clip dtmf5'/><clip id='clip dtmf6'/><clip id='clip dtmf8'/><pcm_sink span='3A' timeslot='19'/></player></new> 


But that isn’t a valid sequence of DTMF tones. Why not? Because DTMF expects a gap between tones. The cleanest way to handle that is to define another clip consisting of just silence and putting it between each tone. A good ’silence’ value on E1 lines is 0×54. 60ms (480 samples) is a reasonable length.

Other in-band tones

DTMF in-band signalling is used in pretty much all handsets (telephones), mostly for dialling, but also to navigate menus in IVR systems. But before SS7 became popular, in-band signalling in the form of CAS and SS5 was even used to communicate call setup information between exchanges. GTH can also generate those tones, but that can be the subject of another post.

จุดแข็งของ GTH ที่มีมาแต่ไหนแต่ไรคือการทำหน้าหนังให้น่าสนใจ

นี่เป็นอีกตัวอย่างกับหนังเรื่องใหม่ของ GTH ที่ชื่อว่า หนีตามกาลิเลโอ ถ้าบอกแค่ชื่อคุณก็คงรู้สึกเฉยๆหรือไม่สนใจ แต่ทีเซอร์สั้นๆความยาว 90วินาทีนี้ ก็ดันสะกดคุณได้อยู่หมัด

…เลยต้องรอดูซะงั้น…หวังว่าตัวอย่างแบบนี้จะทำให้อดีตสาวลอนดอนบางคน เกิดครึ้มอยากกลับไปอยู่ที่นั่น หุๆ

เมื่อขวัญใจ โจ และคุณวี เข้าหน้ากันไม่ติด จึงเป็นหน้าที่ของคุณ(พี่)(ป้า)รุจน์ ในการสมานสัมพันธ์ของทั้งสามให้กลับมาดังเดิม จึงได้วางแผนให้มีการซ้อมหนีไฟขึ้น… เรื่องราวจะสนุกสนานเพียงใด พลาดไม่ได้ใน เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 5 : กลับมาได้รึเปล่า

เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 5 : กลับมาได้รึเปล่า

[1/4]

[2/4]

[3/4]

[4/4]

]]> http://blog.corelatus.com/2009/05/28/perl-example-code-for-gth-isup-decoding-and-playbackrecord/ Thu, 28 May 2009 21:25:45 +0000 Matt Lang http://blog.corelatus.com/2009/05/28/perl-example-code-for-gth-isup-decoding-and-playbackrecord/

To help people get started, www.corelatus.com has some example code for doing useful things with GTH units.

Now it also has Perl example code. It does the same thing as the python examples:

• Enable an E1/T1 port
• Start MTP-2 monitoring on a timeslot and decode SS7 ISUP (to print out when calls start and stop). I wrote a post a while back about how to decode ISUP.
• Dump the contents of a timeslot to a file (for later analysis)
• Feed a file into a timeslot (for playback of previously captured files)

It’s built on top of a Perl module which provides a Perl API for a subset of the GTH API.

A quick example

Here’s a quick example of how it’s used. We want to enable (turn on) the first E1/T1 interface on a GTH module:


my $api = gth_control->new($host);
$api->send("<set name='pcm$span'><attribute name='mode' value='E1'/></set>");
defined $api->next_non_event()->{ok} || die("error from GTH (bogus PCM?)");
$api->bye();


It’s good for experimenting.

The Perl module the examples are based on, gth_control.pm, is at a level which makes it useful for experiments and prototypes. To build a full-fledged product on top of it, more work is needed.

For a start, you’d probably want to move the XML generation (like the ‘<set name=…’ code above) out of the application code and into the gth_control.pm module, thus making it a pure Perl interface.

Next, you need to come up with a strategy to deal with concurrency, because being limited to recording one timeslot at a time is fine for lab work, but not fine for (say) a voicemail system.

Download

The zipfile of the code is linked from the bottom of the API page.

ซิตคอม “เนื้อคู่ประตูถัดไป Season2 ตอน เจอะคำตอบอย่างนี้เลยหมดคำถาม” 16/5/2009

http://whatsin21c.wordpress.com/2009/05/17/truelove2-4/

เมื่อขวัญใจเลิกกับพี่ก้องแล้ว ที่เหลือก็เป็นปัญหารักสามเศร้าของ โจ คุณวี และ ขวัญใจ… และเมื่อขวัญใจตัดสินใจได้แล้ว กับอนาคตของพวกเขาทั้งสามคน เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามใน
เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 4: เจอะคำตอบอย่างนี้เลยหมดคำถาม

เนื้อคู่ประตูถัดไป #2 ตอนที่ 4: เจอะคำตอบอย่างนี้เลยหมดคำถาม

[1/4]

[2/4]

[3/4]

[4/4]

ซิตคอม “เนื้อคู่ประตูถัดไป Season 2 ตอน คนหนึ่งเป็นดั่งเพื่อนตาย คนหนึ่งดังลมหายใจ#2″ 9/5/2009

http://whatsin21c.wordpress.com/2009/05/11/truelove2-3/