આ છે શેરબજારના શેર!! આ છે શેરબજારના શેર!!

ઘરબાર વેચીને તમે ક્યારેય ન વસાવતા કોઇ શેર
જ્યારે કિમત ઘટે ત્યારે વસાવો તમે જે ગમેતે શેર
જ્યારે કિમત વધે ત્યારે વેચી નાખો જે હોય તે શેર
જો ચાલસો તેનાથી ઉલટા તો તુટી જસે તમારી કેડ…આ છે શેરબજારના શેર!!

તમે ગુમાવ્યા જો પૈસાતો શેર પરના રાખો કોઇ વેર
તમે શુ કરવા વસાવ્યા આટલા બધા શેર ના શેર
વિચારીને લો તમે શેર,પૈસાની રાખો તમે થોડી કેર
શેરબજારમા થઇ જસે તમારા શેરના ક્યારે સવા શેર…આ છે શેરબજારના શેર!!

કોઇ ન્યાલ થઇ જાય કોઇક વાર લઇ ને શેર ના શેર
કોઇ પાયમાલ થાય ક્યારેક લઇ ને કોઇ તોફાની શેર
દર વખતે મલસે પૈસા એવો નથી આ કોઇ સીધો ખેલ
આ તો છે તકદીરનો ખેલ,બિચારો શુ કરે કોઇ શેર…આ છે શેરબજારના શેર!!

કોઇકવાર મલે જો બોનસ એક શેર પર બીજો એક શેર
કોઇકવાર લાખના બાર હજાર કરે શેરબજારનો કોઇ શેર
ભાવ ઘટે તે પહેલા તમે વેચી નાખો શેરબજારમાં શેર
લે વેચ આવડે તો જ લેજો શેરબજારમાં ક્યારેક શેર…આ છે શેરબજારના શેર!!

ભરત સુચક

>

મારો અ-અભિપ્રાય

ઘનશ્યામ ઠક્કર

કૃતજ્ઞતાને ઊજવી રહ્યો

 નિરંજન ભગત

આ પહેલાં અપ્રગટ

બધ્ધી ‘ઇ’ ને દીર્ઘૈ ગણવી, બધાં જ ‘ઉ’ હ્રસવૌ - More

અખો કહે કે છપ્પા

(હસ્ગીત)

ઘનશ્યામ ઠક્કર

મેં ઈચ્છ્યું હોત તો

અછાંદસ

લાભશંકર ઠાકર

વાલમના પડદા વિરાટ,સંતાયા ઝાડવાને જહાજ
ના ચણતર કે ના આડ, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ

દૃ ષ્ટિ અને દૂરબીન લાચાર, ક્યાં સંતાયા તમે રાજ?
કુદરતનું કૌતક મહાન, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ

વગડાની વાટે તું જાશે, અંધારી આલમે અટવાશે
મગરુર ધુમ્મસ છાનું હરખે, હસતી નીયતિ રે નીરખે

પૂર્વમાં પધાર્યા રે ભાણ, તાકતા તીખા રે બાણ
ભાનુના ઉભર્યા રે વહાલ, વરસાવે ઉર્જાની લ્હાણ

કિધા અલોપ રે ધુમ્મસ, દર્શન રમતા ચોપાસ
ભૂધરનો ભાળ્યો અહેસાસ, અંતરે પ્રગટ્યો ઉજાસ

સન્મુખ છે પરમેશ્વર રાય,કર્મ-ધુમ્મસના છાયા અંતરાય
રમતા રામ ના પરખાય, અંધારે આલમ અટવાય

જાજો રવિ સંતને ચરણ, ઝીલજો ગ્યાનના અવતરણ
ઝબકારે થાશે રે દશન, મળશે અવિનાશીનું શરણ

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

Today, I attended a very interesting lecture on Poetry as Language of Persuasion’ delivered by one of the best living poets of Gujarat Sitanshu Yashashchandra Mehta at Forum of Contemporary Theory, Vadodara. Evoking the epics by Dante and Valmiki, Prof Mehta discussed how poetry is an account of travel and journey. The lecture was organized under the national workshop on ` Towards an Ecology of Knowledge’ by the Forum on Contemporary Theory and Balvant Parekh Centre for General Semantics and other Human Sciences. Prof Mehta was critical of the Indian intellectual’s reliance on the Western paradigms. He advised us not be the ` darlings of the West’ by quoting Derrida etc. He was also critical of the idea of ` General Semantics‘ as being imported. He remarked that the experts in General Semantics’ who had come to enlighten the participants of the workshop would be rewarded if the young Indian scholars would `offer them `our’ riches, as intellectual return gifts’. He then talked of the ancient Indian poetics  and talked about the mythical story of the origin of poetry where Valmiki, the composer of the Ramayana, saw a hunter kill one of the Krauncha birds which were mating nearby. Valmiki , as the legend goes, was so deeply grieved ( shoka= grief) by the plight of birds that he composed the first shloka ( a couplet) of the Ramayana. The inspiration for the epic came from the grief of a bird. Prof Mehta also talked about Auden’s famous elegy on Yeats , quoting the following lines:

 In the nightmare of the dark
          All the dogs of Europe bark,

Prof Mehta pointed out how the poets have to descend the depths of darkness when the dogs of Europe ( like Musolini , Hitler and, Prof Mehta said, Indians would add Churchill) barked ceaselessly.

In the question answer session, yours faithfully expressed his reservations and doubts ( as usual). I said that the whole idea of ` our riches’ is not that simple. Determination of what  is `ours’ is probably as violent as `othering’. Who decides what is `ours’ and who would feel that the `ours’ is not really `ours’, I asked.

I also pointed out that forget the Congress vs the BJP or the notion of activism or of ideology ( the things ,our reputed poet , should not pressurize  a poet to write certain type of poetry). I said even if we stayed within the classical notion of poetry of shloka( poetry)  being inspired by shoka ( grief) of a dying bird, I dont understand why so many poets ( I was not referring to him in particular but many Gujarati poets ) did not find inspiration or feel shoka in the Gujarat carnage of 2002 and write shlokas about it. Instead, I said continuing the Audenesqe analogy,  they preferred to join the Dogs of India in barking. Had Valmiki been alive, he would not have preferred the seclusion of his hermitage in such circumstances. I said that the question was not of ideology but of the poet’s sensitivity.

Prof Mehta, very kindly responded that he like many others had indulged in silences but one should not be selective in protesting. One should not just protest the killings after the Godhra tragedy but also protest the death of people who died in the train, he said. He said we should also protest the plight of Kashmiri pandits who have lost their homes.

I thought to myself how can a person who does not understand or sympathize with  the tragedy of the rape and pregnant women near home can ever understand the tragedy of people living in Kashmir.

આ પહેલાં અપ્રગટ

રાખનાં પણ પોસ્ટમોર્ટમ…

(ગઝલ)

ઘનશ્યામ ઠક્કર

મારી પ્રાથમિક શાળામાં ઘણાં અભિપ્રેરણાત્મક કાવ્યો ગવાતાં/વંચાતાં. થોડાં કાવ્યોએ મારા જીવન પર ઊંડી અસર કરી છે. અડધી સદી પછી પણ આ કાવ્યો મને સતત માર્ગદર્શન આપતાં રહ્યાં છે. નૂતન વર્ષની શરૂઆત ગુરુદેવ રવીન્દ્રનાથ ટાગોરના આ કાવ્યથી કરીએ.

ઘ.ઠ.

એકલો જાને રે! – રવીન્દ્રનાથ ટાગોર 

-

અનુવાદ – મહાદેવભાઇ દેસાઇ

-

चल तू अकेला – रवींद्रनाथ टैगोर

(हिन्दी भाषांतर : घनश्याम ठक्कर)

……Discussion with Poet Dr.Suresh Dalal

શરણાઈ (સિન્થેસાઇઝર) વાદન

સંગીત સર્જક અને વાદકઃ ઘનશ્યામ ઠક્કર 

Music & Performance: Ghanshyam Thakkar

દિવાળી અને નૂતન વર્ષની શુભેચ્છાઓ

આ પહેલાં અપ્રગટ

ફાટેલાં દૂધ જેમ ફૂટેલાં હૈયાંને…(ગીત) – ઘનશ્યામ ઠક્કર

મૃગજળની છાલકો (ગઝલ ) – કરસનદાસ લુહાર

હાઈકુ 

ધીરુ પરીખ