hammamet « WordPress.com Tag Feed

Hotel Riu Park El Kebir, Hammamet

DAMADENEGRO — Thu, 19 Nov 2009 17:19:47 +0000

El viaje no estaba programado con vistas a pasar unos días de playa; la llamada de su historia era demansiado atractiva como para no visitar de nuevo este país cuya común raíz y vida es tan parecida y tan preciada por aquellos que seguimos sintiendo el clamor de la misma sangre por las venas. Y por supuesto, la historia común y esas maravillas en ruinas o no, estaban deslizando sus largos brazos a través del mediterráneo hasta llegar a su hermana y quizás su más visitada amiga de Baelo.

No nos dejaríamos tentar por las ofertas de verano, simplemente iríamos a visitar esa hermosa flor situada en su costa, y para ello el mejor lugar para dejar reposar el cansado cuerpo del aventureno es la costa de Hammamet; allí ordenaríamos nuestros recuerdos y todo el bagage de historia que nos llevaba a ese lugar y el amplio conocimiento de belleza antigüa que nos llevaríamos también.

Tunez tiene sus ventajas todavía: aparte de que el francés es mi segunda lengua, la cual cuido, conservo y recuerdo con un cariño maternal, ya que todo suena más hermoso en francés, sobretodo lo relacionado con el tema amatorio; la hermosa nación cercana aún tiene una cierta aventura en su recorrer diario. La emoción de aquellos primeros exploradores que se adentraron en sus desiertos, oasis y esa costa maravillosamente bella bañada por el mar azul y limpio. Una oferta hotelera increíblemente atractiva y dotada aún de precios más que acequibles para todos y por supuesto un abanico de posibilidades para hacer unas vacaciones largas o cortas, muy atractivo.

El hotel fue elegido personalmente, no era la primera vez; así que tenía terreno ganado: la cercanía de Cartago era su segunda ventaja. Aquel era nuestro objetivo y necesitábamos estar cerca de él y por supuesto sus servicios y tarifas no me hicieron dudar para elegirle nuevamente en mi agenda de propuestas hoteleras.

Y en Hammamet, situada en esa bahía conocida como la bahía del jazmín, situado a 60 kms de Cartago, se levanta este hotel que guarda la rutina de las construcciones típicas del país. Precioso lugar también para una escapada por todo Hammamet en donde la Medina, la Kasbab, el Souks-el-Kbemis, me llena la mente de recuerdos ancestrales. No lo podía evitar; esa llamada la siento siempre que piso un país árabe. Las raíces son demasiado profundas y comunes.

El hotel está situado en el Sub, 8050 del complejo turístico, a 5 kms tiene un campo de golf con el nombre de Cytrus y a unos 400 metros una playa que te cortará la respiración. Naturalmente la construcción de hotel me hace sonreir: mezcla morisca, con jardines andaluces y mediterráneos.

Las habitaciones hermosas y amplias, con un tono naranja ocre en sus tapicerías, y paredes blancas. Disponen todas de baño completo, aire acondicionado, teléfono, TV vía satélite, caja de seguridad y mini bar.

Entre sus servicios están los dos restaurante: uno de cocina internacional y otro de cocina tunecina (que por cierto, es riquísima y muy variada y sana), una cafetería, restaurante barbacoa en la piscina, pizzería, café moro (cuidado con él, puedes llevarte toda la noche sin pegar un ojo).

Una piscina exterior y otra para niños, con servicio de vigilancia, una piscina interior. Pistas de tenis, beach club a pie de playa, sombrillas y tumbonas para clientes.

Si tu estancia coincide con el verano tendrás además un variado programa de animaciones hoteleras: juegos, aerobic, gimnasia acuática, water polo, clases de tenis. Otras actividades como pueden ser fitness, sauna, masaje, campo de golf de 27 hoyos, pista de tenis con luz artificial, alquiler de catamarán, wind surf y pedales con carga adicional a la tarifa hotelera.

Un mini club para niños al aire libre menores de 12 años, abierto sólo en verano.

Actividades con operadores: práctica de la hípica, alquiler de bicicletas, excursiones a Kairouan, Sousse, Monastir, Túnez, Cartago, Sidi bou Said y el Bardo.

Como pueden ver todo un mundo al servicio de tu comodidad y descanso si es éso lo que buscan para sus vacaciones en un hotel de cuatro *.

Normalmente ofrecen la tarifa con media pensión: habitación/desayuno/almuerzo o cena.

Tarifa media pensión: habitación doble, desayuno continental tipo buffet, almuerzo o cena tipo buffet también, con platos muy atractivos y ricos. Una buena cocina que puedes combinar con algún plato típico de la rica cocina tunecina, sobretodo de dulces y productos del mar.
–Precio temporada primavera 2005 – media pensión: 124 €/día.–

Las excursiones detalladas anteriormente las contratas en el mismo hotel y serás recogido por el autocar (muy buenos y con todas las comodidades) a la puerta del centro hotelero donde te hospedas.

El problema del idioma no es tal aunque no hables ni árabe ni francés, puesto que el castellano para ellos y sobretodo en la costa, es conocido por muchos de los trabajadores de los centros hoteleros, debido al gran número de españoles que visitan este país cada año, aumentando su número cada vez más.

Espero que les haya sido amena y útil la información.

DAMADENEGRO

War rest

Berns — Sat, 14 Nov 2009 13:12:34 +0000

What remains of the African campaign of World War II in Tunisia, near Hammamet during a quad trip, i

Golf Citrus - Hammamet, Tunesien

sportpixx — Wed, 11 Nov 2009 19:16:45 +0000

Mein tierischer Caddy

Es ist Mitte November, der Herbst hat Deutschland fest im Griff und ehe man “Fore” rufen kann ist die Golfsaison 2009 wieder zu Ende. Das Golfbag von heute auf morgen in die Ecke zu stellen fällt wohl jedem ambitioniertem Golfer nicht leicht. Auch wir wollten das Golfjahr 2009 nicht kampflos aufgeben und haben uns kurzer Hand für eine Woche Golfurlaub in Tunesien entschieden. Unser Ziel: Hammamet, Golf Citrus.

Auch wenn unsere Erwartungen an das nordafrikanische Wetter im Oktober nicht ganz erfüllt werden konnten, der Citrus Golf Club gefiel uns so gut, dass wir uns auch bei leichtem Nieselregen und knapp 20 Grad auf unsere tägliche Golfrunde gefreut haben.

An den ersten beiden Tagen entschieden wir uns für den leichteren Kurs “Le Oliviers“, ein 18-Loch-Championship-Platz (Par 72) mit einer Länge von 6109 Meter für Männer, bzw. 5290 Meter für Frauen. Die ersten neun Loch des Kurses befinden sich auf dem südlich vom Clubhaus gelegenem Plateau. Nach einem längerem Par 4 folgt ein kurzes Par 3, bei dem wir trotz der “Länge” von 159 Metern an beiden Tag mit heftigen Gegenwind zu kämpfen hatten, und so anstelle des 6er Eisen doch zum 5er Holz griffen. Kennzeichnend für die Löcher 2 bis 9 sind die plantagenähnlich angelegten Olivenbäume, die die meist ebenen Fairways eingrenzen. Die Oliven sahen zwar schon reif aus, waren es jedoch nicht. Wer dennoch auf ein Lunchpaket verzichten möchte, kann ordentlich belegte Baguettes mit Schinken und Käse, Getränke und Süßigkeiten vom mobilen Imbiss-Wagen erwerben.

Deutlich anstrengender, aber aufgrund der hügeligen Landschaft auch optisch ansprechender geht es auf den zweiten neun Löchern zu Werke. Beim etwa 5-minütigen Fussmarsch zwischen Loch 9 und Loch 10 heisst es Kräfte sparen, denn es folgt ein steil ansteigendes Par 4 mit einem stark erhöhtem Green. Theoretisch war es uns an beiden Tagen möglich nach einem Drive von etwa 200 Metern, das etwa 50 Meter höhere und 160 Meter entfernte Green mit dem 5er Holz zu erreichen, geschafft haben wir es nicht.

… Teil 2 folgt.

Rumors

anskijeghino — Fri, 06 Nov 2009 07:05:55 +0000

Dopo la sentenza Pollari, a Sigonella han sentito una risata d’un forte, ma d’un forte che mai.
Poi han capito che la risata arrivava da di là del mare, Tunisia, zona cimitero di Hammamet.

O forse era una pernacchia, sostengono alcuni.

State bene.
Ghino la Ganga

Villes et régions

lamarsa — Sun, 01 Nov 2009 14:32:10 +0000

Pour plus de renseignements, visitez mon site

au http://darbarhoum.blogspot.com

La visite de la médina, ville ancienne, revêt une signification particulière. Elle est l’occasion d’un voyage dans le temps qui introduit, pas à pas, et à travers un dédale aux subtiles compositions d’ombres et de lumières, au cœur historique de la ville de Tunis, ce lieu vénérable qu’il faut savoir découvrir d’un regard attentif avant de se laisser conquérir par son charme.
Par son importance géographique et humaine, par son style architectural et son organisation spéciale typiques, cette cité représente un modèle accompli de la civilisation urbaine arabe en terre du Maghreb, et que l’organisation internationale de l’UNESCO à élu au patrimoine culturel de l’humanité et dont la sauvegarde concerne désormais la communauté universelle.
Elle fut fondée il y a de cela treize siècles, sur une étroite bande de terre séparant le lac Sedjoumi du lac de Tunis, sur le site d’un marché rural où convergeaient, jadis, les grandes routes sillonnant l’Africa romaine.

C’est en ce lieu favorable à la rencontre et au commerce de hommes que Hassen Ibn Nooman, vainqueur de la Carthage byzantine, choisit de bâtir une mosquée-la Zitouna – de l’olivier – au nom emblématique. Acte fondateur par excellence, la construction du monument sacré devait décider du tracé futur de la ville qui évinca Kairouan et Mahdia et assuma, seule, le rôle de capitale en ses multiples fonctions : religieuse, résidentielle, politique et économique.
La ville est un espace clos, ceinturé de remparts et communicant par des portes avec l’extérieur. Se suffisant à elle même, la ville abrite demeures, palais, cimetières, mausolées, hammams, écoles, medersas, fours, entrepôts, échoppes d’artisans, places et jardins.
Placée sous la protection de son sait patron Sidi Mahrez, couronnée de blanches coupoles, de terrasses et de minarets élancés, la médina se développe en une trame serrée de constructions assemblées en grappes et parcourues par un dense réseau de rues, ruelles et impasses. L’ensemble du plan de la cité obéit à la règle de préservation de l’espace intime – Haram – et la séparation entre quartiers résidentiels et d’activité commerçante.
Ainsi, le quartier commerçant initial s’est installé autour de la mosquée, formant un quadrilatère où sont rassemblés – comme autant d’alvéoles d’une ruche, les corps de métiers nobles : libraires, parfumeurs, soyeux, fabricants de chéchias, brodeurs, tailleurs, bijoutiers, celliers, épiceries fines, la hiérarchie des corporations repoussant les métiers plus bruyants ou polluants vers la périphérie de la cité. Corps vivant, la médina conserve son mystère et son charme indéfinissable, tout en sachant se faire accueillante.

Premier site protéger au monde, perché su la falaise qui domine Carthage et le golfe de Tunis, le village médiéval de Sidi Bou Saïd est un petit paradis aux couleurs de la Méditerranée.
Au fil des ruelles pavées, le visiteur découvre l’enchevêtrement des maisons vêtues de chaux blanches de moucharabiehs et de volets bleues de Sidi Bou Saïd. Les lourdes portes cloutées s’ouvrent sur des jardins secrets tapisses de céramique et ceints de bougainvillées.
Dans le palais, tel que le ” Ennejma Ezzahra “, Centre de Musiques
Arabes et Méditerranéennes, les miles et une nuits s’écoulent éternellement dans la douceur de vivre et le parfums de jasmin de sidi Bou Saïd.

CARTHAGE PUNIQUE ,ROMAINE ET TELLEMENT TUNISIEENNNE Carthage trois fois millénaire, appartient au patrimoine de l’humanité.
Le rayonnement culturelle et économique de Carthage sur le monde antique s’est perpétué à travers les siècle pour léguer à la Tunisie moderne ses valeurs de tolérances, d’ouverture et d’échange.
La volonté de président tunisien Zine El Abidine Ben Ali de mettre en valeur le site de Carthage s’est concrétisée par la création du parc Archéologique de Carthage – Sidi Bou Saïd. Des vestiges puniques aux thermes d’Antonin, des villas romaines à l’amphithéâtres et au musée archéologique, le parc s’étend de la colline au rivage offrant aux visiteurs un parcours verdoyant ou l’esprit s’enivre de parfums d’éternité.

Sur la côte orientale de la Tunisie, à moins de deux heures de voiture de capitale, la route qui mène à Sousse est plus qu’une simple voie de transit, elle constitue un véritable itinéraire de découverte offrant une succession de paysages aussi divers qu’attachants qui sont le reflet de la variété du pays lui-même :vignobles de Grombalia, vergers de Hammamet, cultures et oliveraies du Sahel, cette partie du littoral s’étendant du sud du golfe de Hammamet aux confins de la ville de Mahdia, sans oublier la mer et son cortège de stations Balnéaires rappelant l’éclatante réussite touristique de la Tunisie.Troisième ville du pays, après Tunis et Sfax, Sousse, doit sa réputation de capitale incontestée de cette région à un certain nombre d’atouts :
*une oliveraie s’étendant sur plus de 250 mille hectares pour constituer, depuis l’antiquité, une de ses principales richesses naturelles.
*Un port actif, ouvert sur le centre de la ville et ajoutant une note de gaieté à son animation.
*Une médina chargée d’histoire, drapée dans ses fortifications et qui continue à vivre à son rythme propre, contrastant harmonieusement avec une ville moderne au charme typiquement méditerranéen.
*Une station balnéaire s’étirant vers le nord pour constituer avec le complexe intégré de Port El Kantaoui, un des pôles touristiques des plus complets et des plus diversifiés en méditerranée, à seulement 20kms de l’aéroport international de Monastir. Cité maritime, Sousse jouit d’un climat modéré et doux qui favorise tous les plaisirs liés à l’évasion et à la détente et en fait un haut lieu de séjour en toutes saisons.

À deux pas de l’Europe, au cœur de la méditerranée, il est une contrée où l’air est si doux, le ciel si pur, la mer si bleue et l’amitié si spontanée que l’on aimerait ne jamais repartir. Monastir, le nom déjà est une véritable invitation au voyage, à la découverte.
A l’extrémité sud du golfe d’Hammamet, la région de Monastir est une terre de rêve, une véritable oasis maritime aux immenses plages de sable blanc, aux eaux turquoises, au ciel
d’azur. Aujourd’hui même, vous pouvez jouir de vacances inoubliables dans cet hâvre de paix et de sérénité, dans ce véritable jardin d’eden miraculeusement préservé.

A Monastir, ce ne sont pas les éléments de séduction qui manquent : de vastes étendues de plages dorées des panoramas à couper le souffle, un arrière-pays à la fascinante beauté et aux milles contrastes, un terroir des plus généreux et une population réellement accueillante…
Les hôtels sont nombreux, souvent luxueux, toujours bien situés et bien équipés. L’ensoleillement est exceptionnel et, malgré l’affluence des visiteurs, il n’y a jamais cette impression d’entassement si répandue sous d’autres cieux.

Ne pas bronzer idiot ” ce slogan du Festival d’été de Tabarka, invite les jeunes venant de tous les pays à ne pas se suffire du soleil, du sable et de la mer, mais plutôt à pratiquer un tourisme culturel de bon niveau et entre autres, à découvrir les richesses historiques et archéologiques de la ville ou de la région qu’on visite.
Tabarka, est effectivement, l’une de ces villes de la Tunisie, où l’esprit en quête de connaissance trouve de quoi satisfaire sa curiosité. Malheureusement de l’antique Thabraca, qui fut si prospère aux IIIe et IVe siècles, peu de choses subsistent. Pourtant El-Bekri signalait jusqu’au XIe siècle la présence de monuments antiques de toute beauté. On pourra tout de même visiter les quelques haouanets, tombes puniques, qui se trouvent dans les environs montagneux ainsi que la citerne romaine (IIIe-IVe siècle) appelée basilique, le Borj Messaoud, une autre citerne…Mais c’est surtout le Fort génois construit tardivement dans la petite île proche du littoral qui présente un aspect tant soit peu monumental. Faisant actuellement l’objet de fouilles, il révèlera sans doute de grands secrets. Durant deux siècles (1541-1741) propriété des Lomellini, riche famille commerçante de Gènes puis occupé à partir de 1781 par la Compagnie royale d’Afrique, il servit en fait comme base pour l’exploitation du corail dont les fonds marins de tout le littoral sont si riches.

Cette île de 514 Km² chanté par Homère dans son odyssée, où il fit débarquer Ulysse avec ses compagnons les faisant goûter au lotos, ce fruits exquis au goût de miel qui vous fait oublier tout, même la famille et la patrie, a largement profité de sa légende. Aujourd’hui, le tourisme étend ses réseaux sur le littoral, surtout là où le sable fin et blanc des plages scintille sous le soleil radieux du Sud Tunisien, côtoyant une mer tiède et accueillante.
Convoitée depuis des temps immémoriaux par tous les peuples de la Méditerranée (Grecs, Phéniciens, Romains, Vandales, Byzantins), ses côtes furent l’objet au moyen âge et dans les temps modernes d’attaques et d’occupations sans doute éphémères mais fréquentes (Normands de Sicile,
Aragonais, Turcs…) Le corsaire Dragut en fit, au XVIe siècle, l’un de ses bastions préférés après avoir éliminé les occupants espagnols et exterminé les derniers résistants refugiés au Borj Ghazi Mustapha.
Habitué à émigrer temporairement pour s’abonner au commerce de l’épicerie dans les grands centres urbains de Tunisie, le jerbien actuel a plutôt tendance à s’expatrier d’une manière définitive ne retournant au village natal de Houmt Souk, Ajim, Guellala, Sedouikech, Midoun que pour y passer en famille les vacances et profiter, à l’instar des touristes, du soleil du sable et de la mer. Les ” Menzels “, ces exploitations agricoles millénaires où s’élève le ” houch “, la maison proprement dite, continuent, cependant, à être plus ou moins bien entretenus ainsi que les petites mosquées très typiques dispersées dans la campagne.
Et l’espoir n’est pas perdu pour que l’île garde encore intact et pour longtemps son environnement naturel, ” ce fruit exquis au goût de miel qui vous fait tout oublier “.

Le ruban argenté de la route dévide ses kilomètres, au long des oliveraies en files uniformes, alternant avec l’ocre claire de la steppe nue balayée par les vents. Soudain, le regard vacille : au bout de la route, droite comme une avenue, quelque chose barre l’horizon : une masse énorme, inattendue, ocre sombre dans le contre-jour. C’est le ” Colisée ” d’El Jem, l’antique cité de Thysdrus, une des plus prospères de l’Afrique romaine à l’apogée de l’Empire.
Pourtant, au temps de Jules César, ce n’était qu’une bourgade. Mais, en deux siècles, Thysdrus était devenue une des plus riches localités de la province, n’hésitant pas à disputer à Hadrumète (Sousse) la seconde place après la capitale, Carthage. A quoi, la ville devait-elle donc un tel essor ? La réponse est encore de nos jours inscrite dans le paysage : L’olivier et le négoce de l’huile d’olive.Située à une quarantaine de kilomètres de la côte, Thysdrus était en effet le nœud d’un réseau routier en étoile, drainant les richesses de la Tunisie centrale en direction des ports romains et réinjectant les produits importés vers l’intérieur. Cette position privilégiée avait donc fait d’elle un grand marché où s’entassait la production agricole. Aussi, grands commerçants et opulents homme d’affaires africains ou romains s’y retrouvaient-ils pour marchandages serrés. Trop de richesse a-t-elle attisé la jalousie des Dieux ? Ou plutôt celle des hommes ? En 238 ap. J.C. l’empereur Maximin de Thrace pressura la province d’Afrique pour remplir ses coffres vidés par une crise. Atteinte dans ses forces vives, Thysdrus prit la tête de la révolte. L’empereur lâcha alors ses troupes qui écrasèrent les milices locales et châtièrent durement la ville.

Après, ce fut semble-t-il, le déclin lent mais irrémédiable et El Jem entra dans la légende avec l’héroïne berbère ” La Kahena “. A la fin du VIIè siècle, luttant contre les conquérants arabes, elle se serait réfugiée dans l’amphithéâtre transformé en citadelle. Par la suite, chaque révolte, l’énorme bâtisse servit de refuge à ceux qui se dressèrent contre l’autorité établie. Pour écraser la rébellion, réduire à merci les insurges, une seulesolution : démanteler le bâtiment, partiellement au moins, ce qui fut fait à coup de canons en 1850. Ruinée, exsangue, El Jem n’était plus, jusqu’à ces dernières décennies, qu’un humble village blotti au pied des ruines orgueilleuses, jusqu’à ce que la poussée démographique de ces dernières décennies jointe aux transformations de la société donne une certaine impulsion à l’essor urbain.

La capitale du ” pays des palmes ” : bled el jérid, mérite bien sa renommée.
D’abord pour la qualité supérieure de ses dattes (la déglet en-nour) dont elle partage d’ailleurs la production avec les oasis voisines telles que Nefta, El-Oudiane et El-Hamma.
Ensuite par son architecture de briques pleines apparentes qui dessinent sur les façades d’agréables motifs géométriques. Enfin par le nombre d’attractions que le visiteur peut y rencontrer : une belle mosquée au quartier de Bled al-Hadhar) antique Thusuros) dont le mihrab de pur style hispano-maghrébin est dû à Ibn Ghaniya,
ce refugié andalou de Palma de Majorque qui s’installa à la fin du XIIe siècle dans le jérid avec son peuple ; la tombe d’Ibn AchChabbat grand savant du XIIIe siècle auteur d’ouvrages scientifiques notamment sur la culture du palmier et le partage de l’eau ; le tombeau du grand poète lyrique tunisien du début de ce siècle, Aboou El Kacim ach-chabbi (dans le quartier des chabbiya) ; le zoo de sidi Tijani, ce grand collectionneur de scorpions, serpents, vipères, et puis l’oasis, bien sûr, ce lieu enchanteur et inoubliable.

Sunset above Hammamet

fatabbot — Thu, 22 Oct 2009 14:41:55 +0000

New image in the sun photography contest

Nother else .. the sun … Simply the sun …
Sunset above Hammamet photography picture

EJWD: crossmedia in Tunisia!

shiverpress — Sun, 11 Oct 2009 21:07:54 +0000

Rientriamo da pochi giorni da un’esperienza davvero interessante: siamo stati invitati a partecipare

ad Hammamet.

informazionedifferenziata — Thu, 08 Oct 2009 22:46:47 +0000

Con l’arresto di Vito Ciancimino, “Democrazia cristiana e Partito socialista si avviarono al tramonto e in Cosa nostra nacque un nuovo discorso politico. Un nuovo soggetto politico andava appoggiato: era Forza Italia”. Lo ha detto il pentito Nino Giuffrè al processo al prefetto Mario Mori (ex comandante del Ros ed ex direttore Sisde) e al colonnello dei carabinieri Mauro Obinu, accusati di favoreggiamento aggravato per il mancato arresto nel 1995 del boss Bernardo Provenzano.

( dichiarazioni del pentito Nino Giuffrè- Aula bunker del carcere di Rebibbia di Roma- 7/10/2009)

Adesso c’è la prova documentale. Davvero, secondo la procura di Palermo, Silvio Berlusconi era in contatto con i vertici di Cosa Nostra anche dopo la sua “discesa in campo”, come era stato già stato raccontato da molti collaboratori di giustizia.
I corleonesi di Bernardo Provenzano, infatti, scrivevano al premier per minacciarlo, blandirlo, chiedere il suo appoggio e offrirgli il loro. Lo si può leggere, qui, nero su bianco, in questa lettera:

http://espresso.repubblica.it/multimedia/home/6784698

Silvio sient a me, piglia tutto e vattene ad Hammamet.

link utili:

http://espresso.repubblica.it/dettaglio/silvio-e-la-mafia:-la-lettera/2103848

Paradise Palace

todayfortomorrow — Thu, 24 Sep 2009 07:44:46 +0000

Większość czasu w Tunezji spędziliśmy na terenie hotelu Paradise Palace w Hammamet. Tunezyjskie cztery gwiazdki, bezpośrednie położnie przy morzu, baseny, w tym jeden ze zjeżdżalnią, all inclusive, a do tego dobre opinie przyczyniły się do jego wyboru.

Zakwaterowanie czyli walka o wygodny byt.
Przyjechaliśmy o 6 rano. Wbrew temu co się sądzi, że pokoje są odgórnie przydzielone, informuje wszem i wobec, że podobnie jak w innych miejscach tak i w Paradise Palace pokój można zmienić. Nie należy jednak popełniać naszego błędu i dogadywać się z panem, który jest na nocnej zmianie. 12 jest godziną wymeldowania i to właśnie po tym czasie jest szansa załatwić coś lepszego jeśli przydzielony stan nam nie odpowiada.
Pierwotnie, zgodnie z ofertą biura podróży, otrzymaliśmy tzw. bungalow. Kiedy zaprowadzono nas do niego jedyne o czym marzyliśmy to walnąć się na łóżko i spać! Wyjrzałem jednak na zewnątrz, otwarłem przesuwne szklane drzwi i cały czar prysł. Huk agregatora, umiejscowionego nieopodal był tak wielki, że cała kraina snu prysła jak bańka mydlana. Postanowiliśmy zrobić poranny rekonesans po całym terenie bungalowów. Takich ryczących machine było jeszcze kilka i na dobrą sprawę nigdzie nie ma bungalowego cichego i spokojnego miejsca. Wtedy ostatecznie zapadła decyzja o zmianie.
W bungalowego południe zaczęły się negocjacje w recepcji. Trudne nie tylko ze względu na bariery językowe. Jeden z panów stracił w końcu cierpliwość i wręczył kilka kluczy bagażowemu. Obchód hotelu i wybór najlepszego miejsca skończył się w momencie kiedy przewodnik ruszył w kierunku schodów. Były z nami dzieci więc od razu zareagowaliśmy i wytłumaczyliśmy, że chodzi nam o parter. Zrozumiał i podszedł do drzwi pokoju 1004. To było to!
Jedno główne wejście do apartamentu dla dwóch rodzin. W środku oddzielone drzwiami. Dwie łazienki (jedna z wanną, w drugiej prysznic), w obu ubikacje. Dwa balkony z bezpośrednim zejściem na zewnątrz. Przenieśliśmy bagaże i sprawę zakwaterowania uznaliśmy za zakończoną.

Wypoczynek czyli nic nierobienie.
Po pierwszym wtapiania się w hotelową rzeczywistość rytuałem stało się poranne stawanie po godzinie siódmej i rezerwowanie leżaków przy basenie. Opcja ta wydała się nam lepsza i wygodniejsza od plażowej. Nie było żadnych przeszkód żeby przejść się do morza, popluskać w wodzie, czy poskakać przez fale i wrócić na miejsce przy basenie. Stąd bliżej było też do barów, do których regularnie robiliśmy wycieczki po napoje.
Przywiezione buty do tenisa nie dotknęły nawet tunezyjskiej ziemi. Jak zostały wstawione na dół szafy tak wyjęte zostały w dniu wykwaterowania. Możliwość gry jednak była. Podobnie jak strzelanie z łuku, ping pong, czy piłka i siatkówka plażowa. Animatorzy robili świetną robotę co można było zaobserwować każdego dnia. Jeśli komuś już naprawdę doskwierało smażenie na słońcu mógł znaleźć sobie jakieś zajęcie, niekoniecznie związane z konsumpcją.
Zaangażowanie pomarańczowych (w takie stroje najczęściej ubrani byli animatorzy) najbardziej wykorzystywaliśmy wieczorami. Codziennie po kolacji jak w rytuale zasiadaliśmy na widowni by wspierać oklaskami sporą gromadę dzieci, w tym nasze, podczas mini disco.

Wyżywienie czyli nic tylko jeść, jeść i… pić.
Jak bardzo uatrakcyjniasz swoje śniadania przez cały rok? Prócz wolnych weekendów nie ma w tym posiłku raczej czegoś wyrafinowanego. Poranne menu mogło zadowolić wszystkich. Rzecz jasna jak wszystkie pozostałe potrawy proponowane przez cały dzień, ważną rolę odgrywał smak, a to już rzecz indywidualna.
Zbawienna była kawa z automatu nescafe. Bez niej można byłoby zapomnieć o kofeinie na czas całego pobytu. Serwowana z wielkiego termosu równie czarna ciecz była nie do picia. Szczególnie z mlekiem (do automatu sypano mleko w proszku).
Jałowość sprawiła, że głównym moim daniem śniadania stały się naleśniki oraz ciasteczka. Inni serwowali sobie omlety, kiełbaski. Mnie jednak nie przypadły do smaku. Dawałem radę i rekompensowałem sobie braki podczas obiadu.
Najważniejszy posiłek dnia serwowany był zarówno w głównej restauracji jak i w przyplażowym snack barze. Nie wierzę, że ktoś mógł chodzić głodny. Frytki, pizza, ryby, sałatki, mięsa, makarony itd. itd. Nie trzeba było zapychać się po brzegi, bo już za niespełna dwie godziny serwowano pitę z warzywami, pizzę i duże naleśniki. Znów brzuch pełny więc na leżak i nic tylko trawić.
Kolacje, podobnie jak obiady mocno urozmaicone. Na czele makarony, grillowane mięsa, sałatki. Zdarzyły się też takie egzotyki jak przyrządzone kaktusy. Zresztą dań egzotycznych nie brakowało i jeśli tylko ktoś był otwarty na tego typu kuchnie spokojnie mógł popróbować. Ich zaletą było to, że były jako tako doprawione, z przewagą na ostre przyprawy, czego nie można napisać o europejskich daniach. Wielu tęskniło za maggi czy vegetą.

Napoje czyli four beer please.
Cola, fanta, sprite i woda mineralna z zimnych napoi bezalkoholowych. Wystrzegaliśmy się owocowych napoi rozcieńczanych wodą niewiadomego pochodzenia (tą z kranu informowano wszędzie by absolutnie nie pić).
Na śniadanie można było zakupić wyciskany sok z pomarańczy. Słodki, pyszny wart 1,5 dinara.
O piwie nie powinienem się źle wypowiadać zważywszy na spożyte ilości. Smakowało jak smakowało, a moc zważywszy na całodniowe raczenie się nim znikoma. Ot, kolejny napój orzeźwiający.
W pakiecie all inclusive można było zamówić whisky. Po pierwszych drinkach przyjęliśmy zasadę zamawiania bez lodu i schładzania jej w pokojowej lodówce. Smakowo daleko jej do markowych, ale i tak była to niezła odskocznia, od czasu do czasu, od piwa.
Najmocniejszym trunkiem jak się okazało było wino, szczególnie białe. Zamówienie podwójnego w plastikowym kubku i jego spożycie najszybciej rozsiewało promile we krwi.
O kawie wspomniałem powyżej. Herbata stała się moim pragnieniem numer jeden po powrocie do kraju. Smak nawet przegotowanej wody psuł całkowicie przyjemność degustowania dostępnych lipton. Żal tym większy, że zamiast cytryn serwowano limonki.

Zwyczaje czyli kelnerska polityka.
Za pewne rzeczy płaci się w życiu z tak zwanej góry. Na przykład za pobyt w Paradise Palace. Ta opcja jednak nie sprawdza się wszędzie. Cóż, ciężko robić dziś rewolucję i przekonywać wszystkich wokół, że za obsługę kelnerowi powinno płacić się przy wyjściu, a nie na dzień dobry.
Przy kolacji jeśli nie posmarowało się kelnerowi znalezienie stolika dla sześciu osób graniczyło z cudem. Odpowiednia kwota w łapę kelnera gwarantowała to, że raczył się on jeszcze pojawić po raz kolejny, na przykład donosząc drugą butelkę wody mineralnej.
Przypomnę, że wszystkie dania były podawane w formie szwedzkiego stołu. Jak zatem zarobić na turystach podczas śniadania? Cwaniacka ekipa znalazła sposób. Na żadnym stole nie można było znaleźć małych łyżeczek. Pół lub cały dinar sprawiał, że jak za pociągnięciem magicznej różdżki znajdywały się nawet w nadmiarze. Nikt z nas sknerom skończonym nie jest, ale znaleźliśmy na to prosty sposób. Inkasowaliśmy łyżeczki do pokoju i przychodziliśmy z nimi na śniadanie. Przez pierwsze dni bawiło mnie zdziwione spojrzenie kelnerów z wypisanym pytanie skąd oni je wzięli?!
W każdej restauracji do której chodzę, jeśli obsługa zrobi na mnie pozytywne wrażenie z przyjemnością zostawiam napiwek z podziękowaniami. Nie zwykłem rozdawać pieniądze za nic komuś kto obecnie przebywa w pracy, która określa jakieś obowiązki. W paradisowej restauracji wyrzucało się właśnie najczęściej pieniądze do kosza. Nie zgodzę się, że należało przyjąć tą świecką tradycję. Zgodzę się natomiast z faktem, że jest to wina turystów, z niemieckim obywatelstwem na czele. Nawoływać do zmian to jak walczyć z wiatrakami. Można jednak samemu przyjąć własną postawę, która jak się okazuje może odnieść indywidualny sukces.

Czystość czyli sprawa sprzątania pokoju.
Kolejna legenda – zostaw pieniążek na poduszce, a po twoim powrocie wszystko będzie błyszczeć i lśnić. Dodatkowo dostanie świeżutkie ręczniki, uzupełniony zostanie zapas papieru toaletowego oraz zimne napoje. W każdej legendzie jest cień prawdy. Rzeczywistość weryfikuje jednak wszystko.
Wychodząc na basen czy plażę monety lądowały na poduszce. Wracając do pokoju można było się zakładać czego tym razem nie zrobiono lub co brakuje. Nie przypominam sobie dnia żeby było idealnie choć raz. Warto było zajrzeć do pokoju choć na chwilę by zweryfikować sytuację i upomnieć się o brakujące rzeczy.
Kontrola pomagała i w gruncie rzeczy człowiek nie wnikał już za co te dinary zostawia. Kiedy jednak pojechaliśmy na dwudniową wycieczkę, a po powrocie szykowaliśmy się pomału do odjazdu pani sprzątaczka sama zaczęła nachodzić każdego z nas pojedynczo celem wyłudzenia jeszcze jakiegoś grosza. Zorientowaliśmy się o tym po fakcie. Pierwszy rozmawiałem z nią kiedy chciała zacząć sprzątanie. Podziękowałem jej, gdyż z racji tego, że nie było nas dwa dni pokój był posprzątany. Brakowało jednak napoi i papieru, ot standard. Wyszedłem na basen, a przebiegła pani spróbowała jeszcze raz i tym razem się jej udało. Plącząc niearabskie języki dogadała się i dostała co chciała. Uzupełnienie braków zajęło jej o wiele dłużej.
Może to zależy od stawki jaką się zostawia na poduszce, może dawaliśmy zbyt mało i wystarczyło jedynie na pościelenie łóżek i wytarcie podług. Ciężko do tego dojść. Podziwu jest jednak godne to, że obowiązuje tam prawdziwa solidarność społeczna, z którą zwracający uwagę przełożonemu turysta nie ma żadnych szans.
Przyjechałeś? to płać.

To uwagi, które pozostały na świeżo po odjeździe. Samej atmosfery hotelu Paradise Palace nie jestem w stanie ocenić. Nie byłem nigdzie indziej, nie wiem jakie panują tam obyczaje. Jedna noc w hotelu na Saharze oraz obiad w Gafsa nie dają żadnego porównania. Wszystko jednak jest do zniesienia i na dłuższą metę nie przyćmiewa to wypoczynku. Staje się raczej tematem do wieczornej dyskusji przy n-tym piwku (brrrr!).

Tunezja

todayfortomorrow — Tue, 22 Sep 2009 17:09:48 +0000

Naszą główną kwaterą w Tunezji był Hammamet. Większość czasu spędziliśmy w&nbp;hotelu Paradis Palace. Dusze niespokojne nie wysiedziałyby tylko na jego terenie. Wypady po za mury jego terytorium rozpoczęliśmy od starej części Hammametu.

Spacer rozpoczęliśmy wzdłuż murów. Na początku drogi zauważyłem muzealną tablice informacyjną i byłem święcie przekonany, że ta cała twierdza to właśnie muzeum. Idąc dalej wzdłuż nabrzeża weszliśmy wreszcie w zakamarki. Okazało się, że jest to nie tylko zagłębie handlowe, ale znajdują się tam mieszkania, łaźnia oraz meczet, w której modlili się mężczyźni. Wszystko co ładne z zewnątrz, w środku już nie jest tak estetyczne. Trzeba jednak przyjąć od początku, że wchodzimy w świat innej kultury, obyczajów i zachowań.
Postanowiliśmy odejść od uliczek handlowych i wejść jeszcze głębiej. Mężczyzna śpiący przy otwartych drzwiach, przykryty jedynie prześcieradłem był pierwszym znakiem, że życie funkcjonuje tu w pełni, a miejsce to nie jest jedynie pokazówką dla turystów. Doszliśmy do końca tej opustoszałej uliczki i weszliśmy po zniszczonych schodach. Wznieśliśmy się na wysokość dachów i z imitacji tarasu widokowego zobaczyliśmy między innymi cmentarz. Miejsce, na który turystom nie wolno wchodzić. Wróciliśmy do punktu początkowego. Tego dnia poznaliśmy po raz pierwszy smak targowania się, które jak określają przewodniki jest swoistym sportem narodowym.

Drugim miejscem, do którego dotarliśmy był Yasmine, czyli turystyczna dzielnica Hammamet. Odmienny obraz, odstający od tego co widzieliśmy w starej części miasta. Zacumowane, ekskluzywne jachty, czysto i efektownie. Robiło wrażenie. W tej części tradycyjne stragany, z obowiązkowym elementem targowania się, zastępują sklepy ze stałą ceną. Nie ma męczącego, na dłuższą metę, stręczycielstwa. Wchodzisz, wybierasz i ewentualnie kupujesz. Inna sprawa, że ceny są tu wyższe nie tylko od tych, które można by uzyskać z pojedynku z handlarzem. Druga kwestia to jakość. Zatrzęsienie słabych podróbek wszystkich markowych ubrań, torebek, okularów i innych gadżetów. Do tego pamiątki, bez których jednak ciężko się obejść. Kiedy już sięga się do portfela to należy zapomnieć o dobrej jakości.

Dopełnieniem przechadzki po Yasminie był spacer do leżącej nieopodal naszego hotelu ekskluzywnej dzielnicy mieszkaniowej. Droga do niej wiodła przez wyschniętą rzekę. Teren ogrodzony, z niewielkimi furtkami co jakiś czas. Cisza, spokój jak makiem zasiał. Ani żywej duszy. Uliczki czyste, a pod domami samochodu zachodnich marek. Prócz jednego strażnika, pilnującego jednej z rezydencji, nie zobaczyliśmy nikogo aż do momentu kiedy w labiryncie ulic dotarliśmy do sklepu sieci Champion.
W drodze powrotnej złapał nas deszcz. Ścieżka po za terenem willowym przerodziła się w gliniaste błoto.
Śniło się wam kiedyś, że chcecie biec, a powierzchnia was przytrzymuje? Tak właśnie można było się poczuć w tym momencie. Coraz większa warstwa gliny przyklejała się do podeszwy obuwia i poruszanie stawało się z każdym krokiem trudniejsze. Ciekawe przeżycie, które kosztowało po powrocie trochę czasu na doprowadzenie butów do stanu dalszej używalności.

Czy to już cały obraz Tunezji? Zdecydowanie nie, chociaż jasno mówiący o różnicy klas. O tym, która z nich przewyższa dowiedzieliśmy się z dwudniowego wyjazdu w głąb kraju. Wczesnym rankiem zostaliśmy zabrani przez klimatyzowany autokar w podróż liczącą przeszło 1000 km. Pierwszym przystankiem wycieczki był El Djem słynący z gigantycznej budowli wybudowanej prawdopodobnie na początku III wieku na chwałę Imperium Rzymskiego. Koloseum uznawane jest za trzecią pod względem wielkości tego typu budowlę na świecie. Z relacji osób, które miały okazję widzieć już rzymski amfiteatr wynikało, że ten zachował się w dużo lepszym stanie. Wrażenie oszałamiające! Dookoła zabytku zachęcający do zakupów handlarze. Nasz przewodnik ostrzegł nas, że są w tym miejscu wyjątkowo przebiegli i nieuczciwi. Przeszliśmy więc obok nich obojętnie i wyruszyliśmy w dalszą drogę.

Wjechaliśmy w niesamowitą pod względem widoków krainę wyżyn i gór w okolicach Matmaty. Odwiedziliśmy domostwa Lucasa Skywalkera z Star Wars oraz tradycyjne berberyjskie miejsca zamieszkania.
Zaadaptowane, wydrążone w skałach jaskinie, w których przez lata i nawet po dziś dzień, mieszkano. Ich największą zaletą była aklimatyzacja. W zimie trzymające ciepło, w lecie orzeźwiający chłód. Kiedy władze Tunezji wybudowały zwykłe, tutejsze, domy wielu wyprowadziło się. Niestety brak wspomnianych cech sprawił, że część z nich wróciła w góry. Cała okolica magiczna ciągnąca się aż po nizinne tereny, które wiodły nas już po granice Sahary.

W Douz, zwane też Wrotami Sahary, przesiedliśmy się na tradycyjny w tym miejscu środek lokomocji. Na grzbiecie wielbłądów ruszyliśmy w głąb pustyni Sahara. Pierwsze co urzeka to drobny jak mąka piasek. Widok niekończących się wydm w blasku zachodzącego słońca. Sama przejażdżka nie należała do najprzyjemniejszych. Jednak zgodnie ze stwierdzeniem, że na wspomnienia trzeba sobie ciężko pracować warta była wszystkich niewygód.
Tak zakończył się pierwszy dzień wyprawy w głąb Tunezji. Zakwaterowanie w hotelu, kolacja, zimne piwo na oczyszczenie przewodu pokarmowego i sen, który przerwał telefon z recepcji o czwartej rano. Wschód słońca, który oglądaliśmy w drodze na Chott El Jerid był równie przepiękny co zachód na pustyni.

Połacie terenu pełne bieli. To nie śnieg, a sól! Przejazd przez słone jezioro liczące blisko 5700 m². Zagłębie róż pustyni. Wszystko dookoła jest czymś niespodziewanym, zaskakującym i dopiero na miejscu łatwym do opisania.
Ruszamy dalej, przed nami góry Atlas.
Nim do nich dotrzemy przesiadamy się do terenowej toyoty z napędem 4×4. Zatrzymujemy się w oazie Chebika.
Zadziwiające, że jeszcze kilka kilometrów wcześniej była zupełnie niewidoczna. Domy stworzone podobnie jak naturalne góry z piaskowca sprawiają, że zabudowy zlewają się z otoczeniem stając się niewidoczne. Jak dowiadujemy się od przewodnika mieszkańcy bronili się w ten sposób przed najeźdźcami, którzy z dalszej odległości nie byli w stanie dostrzec wioski. Robimy małą rundkę po uformowanych dla turystów schodach i czas na następną atrakcję. Najbardziej szalona, a najmniej egzotyczna przejażdżka terenówką po odcinku trasy rajdu Paryż – Dakar.

Trzęsie na wszystkie strony, miota i podrzuca, ale jest wesoło! Największe wrażenie robi zjazd ze stromej skarpy nieomal w pionie. Mała przerwa przy kolejnych śladach Gwiezdnych wojen i czas w dalszą drogę. Średnia prędkość 100 km/h. Po tej przejażdżce podskoki autokaru na wyboistych drogach stają się ledwie kołysaniem.

Przed nami najdłuższy odcinek trasy. Kierunek Kairouan. Mniej więcej w połowie zatrzymujemy się w na obiad. Pięciogwiazdkowy hotel w Gafsa znów kontrastuje z biedną rzeczywistością za jego murami. Przed nami jeszcze sporo drogi.

Święte miasto Kairouan z najstarszym meczetem w Północnej Afryce. Docieramy późno więc drzwi świątyni są już dla nas zamknięte. Zaglądamy więc do sklepu, w którym na pierwszym piętrze handlują ręcznie tkanymi dywanami. Naszą uwagę zwracają dwa. Niestety reakcja sprzedawców jest natychmiastowa, co zniechęca do dalszego oglądania. Ze sklepowego tarasu na drugim piętrze przyglądamy się meczetowi z góry. Obchodzimy go jeszcze dookoła i znów w drogę. Niestety już tylko do naszego hotelu.

Osobiście zabrakło mi do pełni szczęścia zobaczenie ruin starożytnego miasta Dugga oraz Płaskowyżu Jugurty, ale i tak była to dla mnie absolutnie najlepsza wycieczka w moim życiu!

Nasz pobyt w Tunezji rozpoczęliśmy i zakończyliśmy w mieście Monastir.
Kiedy na początku przejeżdżaliśmy ulicami tego miasta nabrałem złego wyobrażenia o nim. Co gorsza w głowie pojawiła się błędna myśl, że cała Tunezja wygląda podobnie. Co można zobaczyć nocą? Rogatki i policjantów na każdym większym skrzyżowaniu, fabrykę United Colors of Benetton, czy wielki sklep Big Star na jednym z rogów ulicy.
W drodze powrotnej, już na lotnisko, w zachodzie słońca ten obraz szybko zamazała rzeczywistość, zupełnie podobna to tej, którą zobaczyliśmy w innych miejscach tego kraju.

Autostrady, hotele, zabytki, domy mieszkalne, krajobrazy i cała reszta wokół, a na czele człowiek. To od niego w gruncie rzeczy zależy jak to wszystko będzie wyglądać, w jakim stopniu służyć mu i innym. Ktoś powie, że ludzie to dziś marionetki systemów politycznych. Pewnie można się z tym zgodzić. Każde państwo ma swój ustrój, władze i strategie. Tunezja ukierunkowała się na turystykę. Kto ma z tego choćby dinar ten potrafi to docenić.
Pominę w tym miejscu służbę hotelową, której zachowanie wynika stricte z postępowania rozleniwionych turystów z Europy.
Straganiarze i sklepikarze, czy taksówkarze żyją przede wszystkim z obcokrajowców. Uświadomiliśmy sobie, że to daje do pewnego stopnia poczucie bezpieczeństwa. Jeden incydent i medialny szum sprawi, że mniejsza ilość ludzi zjedzie do danego kurortu.
Co z resztą? Opowiadano nam w czasie podróży na Saharę o sytuacji gospodarczej, edukacji, prawach ludzi. Nie rzadko spojrzenie za okno brutalnie weryfikowało słowa przewodnika i cisnęło na usta wiele pytań. Ten cały nieład i bałagan można podpiąć po kulturową mentalność, do której większość europejczyków nie jest przyzwyczajona. Jest pęd za dinarem, ale brakuje go już kiedy chodzi o materialność, estetykę, poczucie okolicznej czystości miejsca. Jeśli dobrze pojąłem zaczerpnięte informacje o Islamie to śmiem twierdzić, że liczy się przede wszystkim wewnętrzne ja, na którego strukturę składa się dusza i ciało.

Byłem zobaczyłem. Dziś inaczej patrzę na programy podróżnicze. Czuje klimat odmiennej mentalności. Czy ciągnie mnie dalej by poznawać kraje w podobny sposób jak Tunezję? Czy wrócę tam kiedyś? Lepiej nie mówić nic.

La Tunisie à l'honneur !

lastandcash — Tue, 15 Sep 2009 14:45:55 +0000

Nouveau bon plan séjour sur lastminute.com ! Nous te proposons les meilleurs tarifs sur la Tunisie avec un bonus offert. Dès 299€ des séjours à Djerba, Hammamet, Zarzis, Monastir…et des suppléments gratuits tous aussi attractifs les uns que les autres : pension complète, vue sur mer, accueil VIP, massage + pause chicha, soin bien -être.

Récupère vite les bannières relayant cette opération :

468×60 : 10404100
120×600 : 10404101
728×90 : 10429961

Bonne ventes !

Reset czyli all inclusive

todayfortomorrow — Thu, 03 Sep 2009 06:00:15 +0000

Ostatnie godziny pracy, domykanie spraw, podejmowanie decyzji, ustalenia. Czas relaksu nadchodzi. Godzina zero nie oznacza jeszcze zupełnego odprężenia. Przede wszystkim to kolejny etap Corporate Identity, a dwa to pakowanie. Pierwszy raz coś takiego z limitem wagi. Przede mną debiut przelotu samolotem. Chwalić się tu nie ma czym. Już prędzej zrobiłaby pewnie na większości wrażenie informacja, że wcześniej leciałem balonem (tak, tak, leciałem i nawet certyfikat mam z tej okoliczności). Odrzucam na chwilę obecną wszelkie lęki dotyczące startów i lądowań. Z niecierpliwością czekam na moment postawienia nóg na afrykańskiej ziemi. Dokładnie w jej północnej części, Tunezji. Tam spędzimy tegoroczne wakacje. Odcięci od telefonów komórkowych, poczty elektronicznej będziemy relaksować się czasem. Obym tylko wytrzymał temperatury. Od czego jednak jest plaża, basen, chłodne napoje, klimatyzacja?
Pomysłów na wakacje było kilka. Długo na pierwszym miejscu był pomysł na duński Legoland. Koszty pobytu zmusiłyby nas jednak na krótki góra trzydniowy pobyt. To żaden wypoczynek. Połączenie tego z innym miejscem generowało dodatkowe koszty transportu. Zapadła więc decyzja – jedziemy, leżymy i pachniemy. Ostateczne miejsce odpoczynku wybrane zostało niespełna miesiąc temu. Wobec mojego żadnego obycia ze światem otwarłem się na sprawdzoną miejsce. I tak o to najbliższe dni spędzimy w okolicach zwanych Hammamet. Czas na reset umysłu, duszy i ciała.

Túnez: Pisando el continente africano

Bullitt — Sun, 30 Aug 2009 14:49:12 +0000

He estado en Túnez con la novia del 19 al 26 de Agosto. Estuvimos en Hammamet, una de los lugares tu

Tunisia, Djeba, Hammamet

diariolowcost — Wed, 15 Jul 2009 09:20:39 +0000

Tunisia, Djeba
Volo + El Mouradi Menzel 4 Stelle
7 Notti, All Inclusive da € 427

Tunisia, Hammamet
Volo + Hammamet Serail 4 Stelle
7 Notti, All Inclusive da € 312

Motore di ricerca Vacanze-Villaggi.

Prezzi a persona in camera doppia, tasse escluse

Tunezja 2009

Mirek — Sun, 05 Jul 2009 21:23:52 +0000

Wypłowiała i zakurzona – takie jest pierwsze wrażenie podczas podróży z lotniska. Wszystko jakby lekko przykurzone, bez śladu występowania wody. Naszą przygodę z Tunezją zaczęliśmy już w styczniu wykupując wczasy z oferty tour operatora Selectours w biurze Orange Travel. Rozpieszczeni zeszłorocznym luksusem wybraliśmy opcję all inclusive. Do Afryki zabrał nas tunezyjski Boeing linii Karthago, który pojawił się we Wrocławiu z półgodzinnym opóźnieniem. Podobnie jak rok temu pierwszy kontakt z odległym krajem nastąpił już na pokładzie samolotu obsługiwanego przez tunezyjską załogę – dwóch śniadych stewardów i dwie stewardesy, z których ta ważniejsza mogła kojarzyć się z surową nauczycielką jakiegoś trudnego przedmiotu, druga natomiast była całkiem urodziwa. Na pokładzie zjedliśmy skromne, ale pyszne śniadanko. Lotnisko w Monastyrze nie zrobiło jakiegoś wielkiego wrażenia – może tylko podejście do lądowania od strony morza, a więc przyziemienie tuż nad falami, było emocjonujące.

Po wypełnieniu papierów wizowych na lotnisku i spotkaniu z przedstawicielką biura, klimatyzowany autobus zabrał nas w drogę do hotelu. Chwilę to trwało, ponieważ hotel Kilma był ostatni na trasie, w miejscowości Hammamet, oddalonej od Monastiru o jakąś godzinę drogi. W jej trakcie mogliśmy zobaczyć Tunezję prawdziwą. Piszę zobaczyć, a nie podziwiać, bo kraj wygląda na dość ubogi. Niedokończone budowy, stare auta na ulicach, a za miastem pola orane przy pomocy pługa ciągniętego przez konia. Wałęsające się stada wychudzonych kóz i gdzieniegdzie sterty śmieci dopełniały obrazu. Jechaliśmy autostradą, na której ruch był niezbyt wielki, ale droga całkiem równa.

W hotelu Kilma (co w języku arabskim oznacza słowo) czekała na nas Monika – rezydentka biura. Dostaliśmy karty chipowe na pobieranie napojów z baru i klucze do pokojów. Te były skromne, ale czyste i schludne, z wygodnymi łóżkami, telewizorem i lodówką. Do tego klimatyzacja działająca w jednym lepiej w drugim gorzej. Nam trafiły się pokoje z oknami z boku budynku i z tego powodu dochodziły naszych uszu hałasy z hotelu obok. Widok z miniaturowych balkoników też nie był zachwycający, ale hotel położony jest w drugiej linii od brzegu, więc nie można było spodziewać się morza w zasięgu wzroku. Między hotelowymi budynkami znajdowały się dwa spore baseny połączone kanałami z wyspą pośrodku. Wokół nich parasole na trawniku, stoliki i krzesełka. I tu pierwsze zaskoczenie – za leżaki przy basenie trzeba zapłacić 2 dinary tunezyjskie + 2 za materac. Jak na all inclusive dość dziwne.

Pora na pierwszy obiad. Przy wejściu na stołówkę poproszono nas o karty, które otrzymaliśmy podczas zameldowania i zaprowadzono do stolika. Stołówka samoobsługowa, więc można się przejść i wybierać spośród wielu potraw. Ryby, drób, warzywa, potrawy regionalne – wszystkiego sporo. Do picia butelkowana woda mineralna lub miejscowe wino – bardzo smaczne. Do obiadów i kolacji podawano również przepyszne owoce – arbuzy, melony i brzoskwinie. Czasem śliwki. Miłośnicy słodkości mogli wybierać spośród kilku rodzajów ciast z kremami, budyni, tart i babeczek. Rano do picia kawa, herbata (zielona miętowa albo earl grey), mleko i soki – cytrynowy lub pomarańczowy. Pieczywo to bagietki i słodkie rogaliki oraz bułeczki – tu widać ukłon w stronę francuskich gości stanowiących połowę wypoczywających – reszta to Polacy i pojedynczy Algierczycy, Tunezyjczycy czy Włosi. W barze all inclusive serwowano miejscowe odpowiedniki alkoholi, z których najlepszy okazał się gin. Spróbowaliśmy też mocnego, pomarańczowego likieru Cedratine i słodkiego wina Muscat. Z beczki do małych kufelków nalewano miejscowe, lekkie piwo Celtia, drinki zaś podawano w plastikowych kubkach.

Nowością dla nas byli animatorzy – ubrani w jednakowe, żółte koszulki młodzi chłopcy, których zadaniem jest dostarczanie rozrywki hotelowym gościom, rozruszanie ich, proponowanie bardziej aktywnych form wypoczynku. Także rozmowy, zagadywanie itp. Nino, Filipo, Bomba, Momo czy Simo co chwilę proponowali coś do roboty – w basenie można było poćwiczyć aerobik, pograć w piłkę wodną czy koszykówkę. Poza nim porzucać strzałkami w darta, zagrać w boulle, postrzelać z łuku itp. Czasem przysiadali się do stolików żeby pogadać (po angielsku czy francusku – znajomość języków wśród Tunezyjczyków jest imponująca), wypić kawę czy zagrać w karty. Nino udzielał nam lekcji języka arabskiego, do tego sporo dowiedzieliśmy się o samej Tunezji. Dwie dziewczyny-animatorki – Fifi i Joujou – cały dzień zajmowały się dziećmi w mini klubie. Wieczorem wszyscy zmieniali koszulki na czarne (lub przebierali się w różne, czasem dziwne stroje) i na małej, ale w pełni profesjonalnej scenie obok basenu (wyposażonej w reflektory, nagłośnienie, efekty dymne i świetlne) były tańce, dyskoteka dla dzieci czy losowania bingo. Prezentowane też były prawdziwe przedstawienia – z dekoracjami kostiumami, w których animatorzy zamieniali się w aktorów – trzeba przyznać – całkiem niezłych. Mieliśmy okazję zobaczyć magic light, w którym w świetle ultrafioletowych lamp przebrany w specjalne, fluorescencyjne stroje team przedstawiał zabawne scenki w rytm znanych mniej lub bardziej przebojów. Uśmialiśmy się do łez przy komicznych skeczach, a szczytem ich możliwości był musical Grease, w którym śpiewali z playbacku i tańczyli. Chłopcy cały czas dbali, żeby nikt się nie nudził – prosili do tańca, żartowali, ale przy tym nie byli nachalni i nic nie było na siłę. Widzieliśmy też występ fakira i iluzjonisty. Bezskutecznie próbowaliśmy sił w bingo i loteriach pod nazwą tombola. Nagrodami w nich były pamiątki w postaci tam-tamów, fajek wodnych, małych dywanów czy pluszowych wielbłądów.

Niezwykle istotnym elementem pracy hotelowych instruktorów k-o był taniec w takt bliżej niezidentyfikowanego, lokalnego przeboju. Kiedy z głośników dobiegały jego pierwsze takty, większość wypoczywających zrywała się na nogi i tańczyła w jego rytmie. Z boku wyglądało to jak jakiś rytuał odprawiany kilka razy dziennie – śmieszny i sympatyczny. Była też druga, tańczona wieczorem – tutaj można ją obejrzeć w wykonaniu animatorów i hotelowych gości, a tutaj zobaczyć, jak wygląda wykonawca. Trzecia, najrzadziej tańczona piosenka (na ogół po zakończeniu wieczornego programu) wyglądała tak.

Oprócz hotelu jest też oczywiście czyste i dosyć słone morze, do którego trzeba dojść kawałek drogą wzdłuż kanału burzowego – sądząc po jego rozmiarach burze i opady (w porze deszczowej – między listopadem a marcem) mają tu gigantyczne. Na plaży stoją parasole, a pan ustawia obok nich leżaki – tym razem darmowe, choć wyciąga rękę po bakszysz. Na plaży ktoś co chwilę chce coś sprzedać – chusty, koraliki, wisiorki czy orzeszki. Można też polatać nad plażą na spadochronie, popływać na różnorakich urządzeniach ciągniętych przez motorówkę, jak też dosiąść konia czy wielbłąda. Za kanałem burzowym położone jest osiedle pięknych domków letniskowych otoczonych szpalerami palm. Na jego terenie znajduje się samoobsługowy sklep spożywczy.

Można oczywiście zobaczyć trochę więcej Tunezji – od tego są wycieczki fakultatywne. Najatrakcyjniejsza, ale jednocześnie najdroższa, jest dwudniowa wyprawa na Saharę (180 dinarów, czyli jakieś 100 euro). My pozwoliliśmy sobie na odwiedziny pobliskiego miasta Nabeul, gdzie najpierw zwiedziliśmy manufakturę, gdzie ręcznie produkuje się przepiękną ceramikę. Potem mogliśmy zobaczyć również ręczną produkcję dywanu jak też obejrzeć kilka gotowych już wykonanych m.in. z jedwabiu (dywan zmieniający kolor). Potem trafiliśmy na medinę (czyli stare miasto), gdzie mieści się tradycyjny tunezyjski targ, czyli souk. Tam ciężko turystom opędzić się od nachalnych sprzedawców, z którymi, jeśli zdecydujemy się coś kupić, należy się ostro targować – wtedy cena np. pięknej, skórzanej torebki z 75 spada do 18 dinarów. Oczywiście zostajemy ich przyjaciółmi, robimy wspólne zdjęcia i praktycznie doprowadzamy ich do bankructwa. W Nabeul byliśmy też w firmie szyjącej skórzane wyroby z mięciutkiej i lekkiej skóry, ale podobnie jak na dywany, chętnych nie było. Spacerując zobaczyliśmy też kawałek miasta. Natomiast ruchomy souk przyjeżdżał do hotelu w każdy wtorek i zakupy można tam było zrobić przez cały dzień.

Razem z Natalką pojechaliśmy na wycieczkę do stolicy Tunezji – Tunisu. Po godzinie jazdy autobusem zwiedzanie zaczęliśmy od muzeum Bardo, mieszczącym się w dawnym pałacu bejów, gdzie wystawiane są mozaiki i rzeźby ocalałe ze starożytnych domów Rzymian, niektóre mocno zniszczone przez Wandalów (tych historycznych). Z muzeum pojechaliśmy do centrum, gdzie przeszliśmy przez tutejszą medinę z nieodłącznym targiem, mieszczącym się w długiej, bardzo wąskiej uliczce. Potem był obiad, a po nim zwiedzanie ruin Kartaginy. Ostatnim odwiedzonym miejscem było wyglądające jak z bajki miasteczko Sidi Bou Said, gdzie przespacerowaliśmy się urokliwą uliczką i mogliśmy podziwiać panoramę zatoki, nad którą położony jest Tunis. W trakcie jego objazdu pani przewodnik opowiedziała nam o nim mnóstwo interesujących rzeczy – zarówno dotyczących historii jak i współczesności. Na kolację wróciliśmy do hotelu. Wyprawa kosztowała 70 dinarów od osoby.

Na miejscu wybraliśmy się do nowego Hammametu - Yasmine, z luksusowymi hotelami i portem jachtowym, jak też do jego starej, historycznej części z piękną mediną, będącą labiryntem uliczek otoczonych wysokim, obronnym murem z mnóstwem sklepów i sklepików. Obok niej trafiliśmy na muzułmański cmentarz, na którym w części z grobowcami, pochowany jest Bettino Craxi – włoski polityk i premier Włoch w latach 1983-1987. W obie części dosyć rozległego miasta pojechaliśmy żółtą taksówką za 5 dinarów. Cenę ustala się przed kursem z kierowcą – zawsze jakiś czeka przed hotelem.

Jak to zwykle bywa czas na wakacjach płynie zdecydowanie za szybko i dwa tygodnie minęły nie wiadomo kiedy. Nadszedł czas powrotu i w czwartkowe południe opuściliśmy nasze pokoje. Po obiedzie pozostało jedynie czekanie na autobus, który zabrał nas na monastyrskie lotnisko. Czwartki są w Tunezji dniami polskimi, więc nawet lotniskowe komunikaty podawano w naszym języku. O 19:30 siedzieliśmy już w samolocie i niedługo potem zobaczyliśmy piękną Tunezję z góry. Dość szybko zapadła ciemność i atrakcją lotu stały się wychowywane bezstresowo dzieci generujące mnóstwo hałasu na pokładzie. Z okien samolotu byliśmy świadkami trwającej burzy, która jak się potem okazało, mocno zdemolowała Rzym. Kiedy koła tunezyjskiego Boeinga dotknęły polskiej ziemi, krople deszczu na szybach przypomniały nam, gdzie jesteśmy. Jeszcze tylko półgodzinne czekania na bagaż, taksówka do domu i wakacje 2009 spędzone we wspaniałym miejscu przeszły do historii.

Hotel Kilma

!!!

Hammamet stary i nowy (Yasmine)

!!!

Nabeul – fabryka ceramiki, sklep z dywanami, suk w medinie

!!!

Tunis – muzeum Bardo

!!!

Kartagina i Sidi Bou Said

!!!

Sol Azur Beach Congrès em Hammamet

comunicacao8016 — Mon, 15 Jun 2009 08:20:51 +0000

Com uma localização excelente na praia e apenas a 1 km do centro de Hammamet, o Sol Azur Beach Congrés oferece um excelente entretenimento familiar.
Desfrute das vistas sobre a paisagem a partir da sua varanda privada. Depois de um saboroso pequeno-almoço, pode dar um passeio nos lindos jardins do Sol Azur antes de ir para a piscina. As crianças serão entretidas pela equipa de animação profissional da estância.
Gaste energias no campo de ténis ou no ginásio bem equipado. Depois pode desfrutar de um relaxante banho turco ou tomar uma bebida no bar com piano do Sol Azur. O restaurante oferece uma excelente cozinha mediterrânica.
Os amantes do golfe podem tirar partido do serviço de transporte gratuito do Sol Azur para 2 campos de golfe de campeonato, situados apenas a 6 km de distância. O Hotel Sol Azur Beach Congrés também oferece passeios organizados, de mercados a passeios de camelo e safaris no deserto.

Camille à la piscine

Freddy Berriau — Thu, 11 Jun 2009 21:21:20 +0000

Cliquez au centre de l’image pour démarrer le film. Camille au Club Med Vidéo envoyée par Fres

Le marché de la location en Tunisie-Prévisions locatives

aurealtd — Wed, 10 Jun 2009 20:16:58 +0000

Prévisions locatives
Le marché de la location en Tunisie est très fort. La demande domestique est elevee et si on ajoute la demande de l’Europe et des payes voisins comme l’Algérie et la Libye, le compte et vite fait. De plus, grâce à la situation du pays, la Tunisie bénéficie de soleil toute l’année ce qui permet une saison de location beaucoup plus longue comparee a d’autre detsinations Européennes. En fait, au cours des dernières années des températures de pres de 40 degrés ont été enregistrées au début du printemps.
La temperature normale est de 25C à 35C.

Ayant le plus grand taux d’accession a la propriété en Afrique et certainement l’un des plus élevés au monde, la Tunisie est un pays à revenu moyen qui a dépassé la plupart de ses voisins africains aussi bien en termes de croissance économique et stable au niveau politique. En raison de leur richesse relative, les Tunisien sont en mesure de prendre des vacances fréquentes dans les régions les plus populaires telles que Hammamet et Sousse ce qui renforce la demande du marché de location.

La Libye et l’Algérie, les voisins les plus en contact avec la Tunisie, n’offrent pas d’infrastructures touristiques, hôtels ou atractions comparables a ce que l’on peut trouver en Tunisie. La Libye et de nombreux ressortissants Algériens ont tendance à prendre leurs vacances en Tunisie, renforçant la demande pour la location des propriétés.

Dernier point, mais non le moindre : le contingent Européen de vacanciers qui arrivent chaque année a la Tunisie. Ils arrivent par millions à la recherche d’un accueil chaleureux et d’un climat ensoleillé pour passer leurs vacances. A moins de 3 heures de l’Anglterre, de la Belgique et de la plupart des pays d’Europe: Grace a la Tunisie exotisme et raffinement sont disponibles pour toutes les bourses. Généralement, les touristes qui visitent la Tunisie ont tendance à revenir d’année en année, et ceux qui font des voyages aller-retour préfèrent louer un logement qui offre plus de souplesse et de confort qu’un hôtel. En conséquence, il y a une demande considérable pour la location des propriétés toute l’année. Au cours de l’été, les couples et les familles avec de jeunes enfants ont tendance affluent vers le pays alors qu’en hiver, c’est le tour des retraités et des golfeurs. Quelle que soit ce qu’ils recherchent, la Tunisie peut leur offrir!
Clique ici pour Regarder l’écran du nouveau projet immobilier en Tunisie, Les Dunes Golf & Spa Resort.

Vous n’hésitez pas à REMPLIR notre formulaire inscription, un responsable immobilier de Aurea Agencies Ltd. il est à votre disposition pour vous donner tous les renseignements nécessaires sur ce projet.

Azules

edubeato — Wed, 10 Jun 2009 14:57:49 +0000

Partir en vacances en Tunisie

voyageetsejour — Mon, 08 Jun 2009 16:33:56 +0000

Destination proche et accueillante, la Tunisie offre un climat privilégié et une grande diversité de paysages, entre mer et désert. Thomas Cook propose de découvrir ou redécouvrir la Tunisie et ses plages de sable fin tout en privilégiant des hébergements atypiques pour la destination : un hôtel club très design à Hammamet ou un hôtel à l’architecture typique des palais maures à Djerba.

Un club très design à Hammamet : séjour au Thomas Cook Village Nozha Beach****
Situé en bord de mer au coeur d’un superbe jardin ombragé, le dernier né des hôtels Vinci (ouverture en juin 2009) se distingue par sa décoration au design contemporain. Ses espaces intérieurs comme ses 447 chambres aux immenses baies vitrées déclinent harmonieusement et chaleureusement un design sobre et classieux. Ce club aux infrastructures de qualité flambant neuves ne déroge pas au concept des Thomas Cook Villages en proposant de nombreuses activités pour tous : 2 piscines en plein air (1 800 m²), clubs enfants, animation diurne et nocturne… Et avec participation : centre de balnéothérapie avec hammam, sauna et massages.
Forfait 8 jours/7 nuits au départ de Paris en chambre double et formule tout compris
Prix par personne : à partir de 689 € TTC*

Dans un palais maure à Djerba : séjour à l’Odysée Zarzis****
A 10 km de Zarzis, cet hôtel de prestige se distingue par sa belle architecture à la façon des palais maures. Installées dans une palmeraie au bord d’une plage de sable fin, ses 347 chambres et suites élégantes s’ouvrent toutes sur une terrasse ou un balcon. Son excellente restauration et son spa entièrement rénové participent à la réputation de qualité de cet établissement. Et pour plus de bien être, son centre de thalassothérapie multiplie les cures « forme et détente » avant de profiter d’une piscine thermale en plein air dont les eaux proviennent d’une source sulfureuse.
Forfait 8 jours/7 nuits au départ de Paris en chambre double et demi-pension :
Prix par personne : à partir de 670 € TTC*

Le Thomas Cook Village Nozha Beach et l’Odysée Zarzis sont des produits de la brochure « Envies de soleil proches » Eté 2009
* taxes d’aéroport incluses **tarif « Tout Frais Compris » = prix TTC + frais de service

Mes vacances à Hammamet

Freddy Berriau — Fri, 05 Jun 2009 20:04:56 +0000

Un peu la piscine Le spectacle avec le Petit Club : Encore la piscine J’ai montré aux copains

Dar Hayet Hotel em Hammamet (Tunísia)

Joana Costa — Wed, 03 Jun 2009 08:46:04 +0000

O Hotel Dar Hayet é hotel de 5 estrelas com 49 quartos satisfaz os mais elevados requisitos, em termos de conforto e serviço. Tem localidade em Hammamet – Tunisia

O hotel está localizado a uma breve distância do centro (aprox. 2,0 km). O trajecto entre o hotel e o recinto de golfe pode ser percorrido a pé (distância aprox. 0,0 km).

Para guardar objectos pessoais pode fazer uso do cofre na recepção ou do cofre no seu quarto. O acesso à Internet é efectuado através de uma ligação no seu quarto ou por WLAN (áreas públicas do hotel). Desfrute do parque de estacionamento gratuito do hotel.

O quarto de banho está naturalmente equipado com secador de cabelo. Os quartos têm ar condicionado. Este hotel disponibiliza igualmente quartos para não-fumadores (p.f. assinale a preferência por este tipo de quarto aquando da reserva). Os quartos estão equipados com um televisor com TV por cabo.

Descanse no banho turco e na sauna do hotel.

Hóspedes que praticam desporto são convidados a utilizar a nossa sala de Fitness. A piscina exterior do hotel oferece-lhe todas as condições desportivas. O hotel oferece tratamentos de beleza.

O restaurante do hotel oferece iguarias deliciosas e o bar aguarda por si com cocktails deliciosos.

Sui sentimenti feriti e sulla "Prostata" di Al Berluskone

fgurbon — Wed, 27 May 2009 09:00:29 +0000

Quando deve vendere, Al Berluskone si rivolge anche alla compassione dell’Audience e così, ecco sortire il cancro della sua Prostata (cfr. “Il Messaggero“)!
Eh già!
E che dovrebbero dire le moltitudini di giovani che ogni hanno si prendono il cancro e magari ci crepano pure, solo perché viviamo nella monnezza industriale?!
Mbeh già, ma LUI è Al Berluskone, ha sicuramente la prostata quotata in borsa e anche se non lo fosse varrebbe comunque di più, che diamine!
Qualcuno ha fantasticato che “Berlusconi è il politico più popolare del mondo”.
Certo, popolare come potrebbe esserlo un Caligola che gioca a fare Peter Pan al centro del Circo Massimo, accusando gli oppositori di odio e invidia perché lui si può permettere di tutto – ad es. fare senatore il proprio cavallo o godersi un harem di ragazzine di 15 anni giusto per sentirsi “potente” – e gli altri no.
Lui impetra compassione e rispetto presso gli Italiani, ma uno che si fa e ci fa prendere per il culo urbi et orbi che rispetto può meritare?!
O forse lo merita solo perché è impaccato di soldi di dubbia origine, o perché, grazie a quei soldi, ha comprato il Potere, il desiderio ultimo di tutti i sottosviluppati (attributo quanto mai appropriato)?!
Bisogna essere come lui o peggio per associarglisi, o rispettarlo, o inchinarglisi o, peggio ancora, diventarne succubi!
Ciò si capisce con gente come Gasparri, La Russa, Bocchino, “Capecazzone”, Ghedini, Fede, Cicchitto, Bondi, Ronchi etc… ma una Moratti che ad AnnoZero del 25 Maggio non si vergogna a difendere la vergogna fa decisamente vomitare!
A proposito poi della “questione Noemi”, arricchita ora di un contributo dell’ex ragazzo della “Elena di Casoria”, pare (cfr.: Repubblica) che all’origine della fornitura del book fotografico di Noemi ad Al Berluskone ci sia l’Emilio “Fido”, un replay delle imprese di Al Berluskone a favore del compare Bettino durante gli ’80s.
Cosicché, questa storia di Papi e di figliocce in fondo non appare molto diversa da quelle che si possono sentire dietro le quinte di “Miss Rimini 2000″ o monnezza analoga, in cui manager attempati e in scarso possesso della lingua italiana, portaborse, fotografi, tecnici e quant’altro sguazzano fra le … ambizioni di smandrappate in bikini, che non hanno di meglio da vendere che le loro chiappe, con il supporto manutengolo delle mamme e dei .. papi, pronti ad incazzarsi se la bimba non ottiene almeno la promessa palma di “ginocchio più sexy” da inserire nel suo cu..rriculum da artista.
Ebbene, su questo bisogna dire che chi ci fa la figura peggiore non è tanto Al Berluskone, che risulta il solito patetico e grottesco rattuso deprostatato al Viagra, ma i genitori della Noemi, che vendono una figlia, che al massimo ha l’unica colpa d’essere ancora molto cret… immatura, al miglior offerente (si fa per dire, ovviamente).
Nel Mondo questo mestiere ha un nome che tende univocamente a dequalificare i parenti più prossima di un giovane curvilineo virgulto come la suddetta Noemi.
Al Berluskone invece, per lui è un altro discorso, di mestiere che cominciò tanti anni fa, come ricordavo prima, quando faceva il procuratore di … veline di Craxi, oltreché il faccendiere televisivo e altro non bene identificato.
Al Berluskone avrebbe dovuto continuare il mestiere in esilio con il gran ladrone di Hammamet, anziché restare e sporcare la poltrona di Presidente del Consiglio della Repubblica italiana. La responsabilità di questo orripilante sconcio, che ci ha regalato una nutritra serie di figuracce internazionali, non ultima una reprimenda di Sua Maestà britannica per i modi sboccacciati e cafoni di Al Berluskone, non è dello stesso Al Berluskone, ma della Lega Nord, di AN e del relativo elettorato, ossia due partitucoli opportunisti e un elettorato deficiente.
Sommate questo all’inadeguatezza genetica della Sinistra, demagogica, populista, arraffona, in una parola sola Komunista con varie gradazioni di rosso, ed avrete diagnosi prognosi e terapia!
Invidiare Al Berluskone?! Si può invidiare un carrettiere arricchito?!
Compatirlo?! Si può compatire uno che abusa delle Istituzioni per fare i suoi interessi?!
Neutralizzarlo?! Si può lasciargli picconare in questo modo quei pochi presupposti di vita civile che reggono precariamente l’Italia?!

La Tunisia un eccellente paese per investire

aurealtd — Mon, 25 May 2009 09:01:37 +0000

La Tunisia è un luogo fantastico da visitare ed un eccellente paese per investire. L’industria turistica è in piena prosperità grazie alla sua temperatura mediterranea, le eccellenti situazioni e la qualità dello sviluppo e degli ammodernamenti di numerosi luoghi, finanziati dal governo e dagli investitori. Con la crescente popolarità tunisina, sono sempre di più le persone che vanno in Tunisia ogni anno. L’investimento in Tunisia è una possibilità reale, con molte probabilità di acquistare una proprietà all’altezza dei luoghi, come Sousse, El Kantaoui, Djerba e Hammamet. Una proprietà in queste località può essere affittata facilmente come casa di vacanze. L’acquisto di una proprietà in Tunisia diventa sempre più facile per gli stranieri, sebbene ci siano ancora direttive rigorose ma con un avvocato e con l’aiuto di Aurea Agencies Ltd., l’acquisto di una proprietà è fortemente realizzabile.
Clicca qui per vedere il progetto Les Dunes Golf & SPA Resort.

Vuoi restare aggiornato sulle novità del nostro blog, avere informazioni sui passaggi chiave e le idee proposte delle nostre proprietà immobiliari nei mercati emergenti? Registrati, inserendo i tuoi dati nel campo collocato sotto!Lascia un tuo commento e se vuoi il numero telefonico un nostro consulente ti ricontatterà direttamente.