‘O Love, Love, that from the eyes diffusest soft desire, bringing on the souls of those, whom thou dost camp against, sweet grace, O never in evil mood appear to me, nor out of time and tune approach! Nor fire nor meteor hurls a mightier bolt than Aphrodite’s shaft shot by the hands of Love, the child of Zeus.

Idly, idly by the streams of Alpheus and in the Pythian shrines of Phoebus, Hellas heaps the slaughtered steers; while Love we worship not, Love, the king of men, who holds the key to Aphrodite’s sweetest bower,-worship not him who, when he comes, lays waste and marks his path to mortal hearts by wide-spread woe.’

30 m to the sea. Superb Investment plot

This land plot 3 km from Aghios Nikolaos Crete, Greece is just 30 m from the sea, with guaranteed protected views. Unrivalled, spectacular views over the bay of Mirabello
An outstanding opportunity to build a detached house in good sized land plot close to the Blue Flag Beaches of Istron

Plot size 6000 m sq

Nella quarta giornata del girone U del campionato nazionale under 21 di calcio a cinque la BppSviluppo Brindisi ha affrontato al “Masseriola” il Biancoazzurri Fasano, compagine già affrontata in amichevole in precampionato.

Ancora qualche minuto e arriva il raddoppio di Iacobazzi che, spalle alla porta, colpisce di tacco e beffa il portiere fasanese.

Ad inizio della ripresa arriva il secondo gol di Iacobazzi, ma il Fasano non demorde e la reazione porta il risultato sul 4-3.

I ragazzi di mister Di Giulio commettono il sesto fallo ma De Simone chiude lo specchio e il pareggio si infrange sul palo.

Fonte:
http://www.brundisium.net/sport/shownotiziaonline.asp?id=9863

jeg drømmer om å reise langt, langt bort og glemme alt som heter ansvar for en liten tid. å bare sove til klokka ti om morningen, ha tid til å lage til en skikkelig frokost og slappe av i sol og varme. jeg vil til syden. til Hellas, Maldivene, Italia, Tunisia, Hawaii, Bahamas… jeg vil hvor det skal være så lenge det er varmt, sol og ikke skole-relatert.

nå skal jo jeg reise mye med skolen etter nyttår, jeg skal til Spania med spansk klassa, til Polen og/eller Frankriket med Comenius prosjektet også skal jeg til Praha til høsten igjen, men ingen av delene er direkte ferie. Derfor sitter jeg nå og tenker tanker om en liten tur til Rhodos i slutten av Mai. Da er jeg 18 år, og viss det er noen av vennene mine som ønsker å dele en to roms leilighet med meg, si ifra! jeg har nemlig lite lyst å reise alene, tenk om jeg går meg vill, sklir på en stein og dør i ørkenen da? det hadde vært litt kjipt. syns jeg…. sukk….

nå skal jeg se litt mer på bilder og drømme meg litt mer bort til varmere strøk, Piña Coladas og sexy, greske menn… sukk… drømmer du om syden varme, fregner og d-vitamin, eller liker du tørr hud, kulde og sludd?

So it was planned for yesterday to ride towards the valley of Parnassos, but on the move the plans changed!
We started at 09:00am in the morning, 3 motorcycles and 4 riders, headed – as we initially had planned – towards Delphi, the weather was sunny but yet this time it was colder, I didn’t predict the lower temperature on some places and I was not wearing suitable trousers!


We arrived at Delphi really refreshed, as the road had no real traffic, we sat at a nice cafe which overlooks the olive trees of Itea / Chrysso of Fokida, a view that surely rewards your ~160Km ride towards it
Drunk the coffee and while we where thinking of riding towards the Valley, we re planned and decided to head towards Livadia because some of the people needed to be early back home. I had no real problems, since the Valley is a place where you can easily reach, so I decided to drop the Valley route for the day and head towards Livadia, enjoy some food and return back home!
So we are back on the road, we make a short stop over at Arachova for a quick picture, and then we head towards Livadia which is around 35Km’s away from Arachova!
After a few twisties, we arrived at Livadia where we had the chance to enjoy a nice meal near the river (Vryses called), lots of Green, people walking around (since the weather was lovely) and lots of bikers arriving!
Surely a fantastic place to be!

The week rolled boringly, waiting patiently for the next escape from everyday city madness!
So Friday has arrived and our minds are already tripping far away, to distant routes and warm villages surrounded by cold and magical mountains! What better than a trip towards Parnassos mountain, and the exploration of its lovely valley.
We start 08:30am Saturday morning, head towards Kastro from where we exit and head towards Livadia and from there to Arachova, we bypass the luxourious and crowded Arachova and head towards the mystical and ancient Delphi we stop for a coffee over a lovely nice cafe overlooking the Delphic olive tree valley. After our short stop we head towards the ancient site of the Delphi oracle.
Our next waypoint is the valley of Parnassos valley, we head towards Arrachova and we take the turn towards Parnassos valley, once on the valley we will be riding a few Km’s admiring the fantastic view of this place!
Around 500 Km’s again, so be prepared for a late return!

View Larger Map

Another night when I wanted to ditch a workout.  You put me on a treadmill, even with 7 flat screens in front of me and my iPod, I get bored very quickly.  Sooooo fast.  But tonight was my 1.5 mile walk and I needed to get it done. 

So, I took a page out of Angela’s and Dr. Oz’s books and broke my workout up into thirds.  I used to think that runners and such just ran the entire time during their workouts.   I mean, I saw them…running.  I never saw them stop.  But after reading blogs like Angela’s and those of other runners, I now know that most of them stop and take breaks. 

So here’s the breakdown:

• Treadmill:  1/2 mile, 2% incline, 2.3 mph
• Lateral Pulls.  Keeping the stability ball with me, I next get down on my knees and work my abs.  I balance on my arms and roll the ball away from me, which takes me into a plank position. ~ 15 reps.
• Treadmill:  1/2 mile, 3% incline, 2.3 mph
• Lateral Pulls ~ 15 reps
• Treadmill:  1/2 mile, 1.5% incline, 2.0 mph
• 43 minutes walking, plus 10 minutes for abs
• Calories burned:  450

I was sweating SO much.  My bra was just drenched!! And I am loving it!!

Okay, so on to food.  I ended up having breakfast twice today.  I had eggs for breakfast today and then we had breakfast for dinner tonight.  I managed a healthy lunch, because I met my friend Cindy at Hellas, which is a small restaurant not too far from where I live.  It’s owned by three brothers and as the name suggests, has a Greek flair to the food.  I don’t love Greek seasoning in the way I love Italian, but I do like this restaurant. 

I had the crab meat wrap.  Yum!!  And Cindy and I split some fries.  It was great to hang out with her!! After, I went to Whole Foods to pick up some Amazing Grass bars.  I am spending about $68/week on these, but at least I’m off of my chocolate bar kick (the unhealthy one.) Anyway, I noticed that Whole Foods is now offering a personal shopper service.  You can now email the store with your list, and for a $15 charge, they will pick out everything for you and have it ready for you.  Want it  delivered?  Add $10 more.  Pretty cool, eh?

Here is my food recap from today:

Actual/Goal:

• Calories:  2587/2000 –
• Fat (g): 124/65 –yeeeahhhhhhhh
• Cholesterol (mg): 766/300 – sigh
• Sodium (mg):  3697/2400 –  sigh
• Total Carbs (g):  245/130 –Holy crap!!
• Fiber (g):  24/35 –  Better!!
• Sugar (g):  90/35 – Hmmmm….
• Protein (g): 104/136 – the bright spot
• Vitamin A (%): 248/100
• Vitamin C (%):  629/100
• Calcium (%):  114/100
• Iron (%): 149/100

WW Points:  58/42

Yeah…..tomorrow is another day. 

It’s 2 am and I am meeting Ashley at 8 am.  Yikes!  Off to bed!

Or, the lazy author of this blog, decided to actually write something…

I must admit that all in all, and after spending more than a month in Greece, during July-August, I didn’t find anything disturbing. At least to remember of, thus not significant. Of course this does not mean that it’s all good. I just had a great time!

July

• Ancient Olympia is a very interesting destination, that unfortunately doesn’t yet offer anything more than it’s rich heritage. And I must stress that even this is falling back. The Olympic Games museum, located in the town, is at least EMBARRASSING! The visitor comes across a poor setup, and signs of abandonment which reminds more of a high school fair than a museum.
• The greater region of Ilia is still marked from the fires of 2007. The view is depressing beyond any comprehension. So sad…
• A quick dive in freezing cold waters of Lousios river on a hot July day is highly refreshing. I totally recommend it!
• Summer nights in Athens, on a balcony with friends, with lots of meze and cold drinks full of talk and laughter. That’s SIMPLY THE BEST and that’s what I will always miss from my hometown!
  • Midday gatherings with friends in the middle of a heatwave downtown Athens (Plaka, Petralona, etc.) accompanied with meze, ice cold beer or ouzo are simply legendary!

August

• Antiparos is lovely but a bit overrated if you ask me (La luna, opening at 4 am is a must indeed!).
• My KTEL experience at Paros was at least unfortunate, primarily because of people’s attitude towards foreigners (and not only drunken youngsters).
• I didn’t make it to any play in Epidaurus this time .
• Once again Greece was bbq-ed and then lead to national elections. My comment in 2007 still stands, as if nothing has changed, which hasn’t. The only difference is that this time there were no casualties; maybe I guess I should be happy and thankful!
• My sailing experience in the Dutch sea (undefined color ) was pleasant. However, I would only repeat something like this only in Greek waters and during the Greek summer; Dutch summer is more of a joke, and please don’t get me wrong, but the rain, the cold temperature (anything below 30 during August is simply unacceptable)!
• Saw Coldplay at the Olympic stadium of Stockholm, and it was all, yellow…

• Late August, friends of mine informed me of my favorite band’s split up. Oasis are no longer; sad!

September

• A new kid on the block is around; a good friend of mine gave birth! Getting older I guess…
• Let’s accept the fact that this generation of Spanish basketball players constitutes a team superior to the Greek and move on!

Ieri sera per la prima volta in vita mia ho visto una partita così importante in un bar. In un pub irlandese per la precisione. Di solito le partite importanti le guardo a casa o con amici. Raramente fuori. Mi era solo capitato una volta di guardare una partita di una certa importanza in un locale. Era Ancona-Milan. Prima in campionato di Kakà. Accellerazione bruciante del brasiliano che si era fatto un tre quarti campo palla al piede. Passaggio per Cafù. Sheva.Incanto. Prima grande emozione del Riccardino, a mio avviso, il giocatore più forte dei tempi ‘00.

Altri tempi. Quello stesso giocatore adesso gioca in maglia bianca e per la prima volta calcava l’erba di Sansiro senza le righe rossonere addosso. Ma più che la partita mi vorrei dedicare all’atmosfera. Seduto al banco. Pinta di birra stout sulla fascia. Sull’altra, patatine e ketchup, la mia frugale cena per controllare l’agitazione. Primo tempo tranquillo, posizione ottimale, ritrmo della partita elevato. Emozioni. Gol. Anche annullati -mannaggia-. Calcio. Scambi di battute con barista e compari. Più o meno dall’ingresso delle squadre per la ripresa, forse per lo spettacolo meno emozionante rispetto al primo tempo si siedono dietro di me tre signori. Mezza età. Tranquilli. Intavolano da subito il discorso.

questo calcio non è più come quello di un tempo…questo calcio è più frenetico…negli anni ottanta era più tecnico…adesso è tutto muscoli…perchè la juve aveva platini ma dietro bonetti (?) che correva, che portava le borracce…e l’hellas di un tempo era piena di portaborracce…tutti i grandi campioni hanno avuto dietro un portaborracce…l’hellas di un tempo era più forte di quella di oggi…e i giocatori adesso devono parlare con il procuratore…decide tutto il procuratore…e se non sente il procuratore non si decide niente…e l’hellas di un tempo bastonava quella di oggi…e ti ricordi di maser (?)..quello sì che spaccava le gambe…e l’hellas di un tempo…

un pub irlandese trasformato nel più classico dei bar sport di benni. che poi la discussione è scivolata sulle maglie dei portieri, su dida che se un paiaccio, sull’hellas che un tempo era più forte (ma questo si era capito) e via andare. quarantacinque minuti di banalità assolute. da professori della gazzetta e seguaci del guerrin sportivo.
fantastico.
lunga vita.

almeno fino al prossimo scudetto dell’hellas.

Die Europäische Kommission unter Oli Ren hat eine neue Front zwischen Griechenland und FYROM eröffnet, um Athen entscheidend bei den Verhandlungen in der Zypern-frage zu schwächen!
Wird Athen jetzt die Stärke haben um gleich zwei mal Gebrauch von seinem Vetorecht zu machen?

Die Europäische Kommission will zweifelsohne verhindern das es zu einem Stopp der Beitrittsverhandlungen mit der Türkei kommt und auch keine Sanktionen gegen Ankara aussprechen.
Obwohl die EU der Türkei als Zwingendes Kriterium zur Fortführung von Beitrittsverhandlungen die Öffnung Ihrer Häfen für Griechisch-Zypriotische Schiffe auferlegt hat, ist diese der Forderung der EU nicht nachgekommen. Auch in vielen anderen Bereichen hat die Türkei noch Nachholbedarf (z.B. Menschenrechte, Einfluss des Militärs, usw.).

Aus diesem Grund hat die EU Kommission trotz des Wiederstandes aus Athen, FYROM zu einem Beitrittskandidaten erklärt, der alle Kriterien für einen Beitritt erfüllt und nur Lapidar hinzugefügt das es auch wichtig sei die Namensfrage zu lösen.

Somit ist jetzt der neue PM Papandreou in der misslichen Lage eigentlich zwei Vetos aussprechen zu müssen und das bei der gerade verheerenden Finanziellen Lage Griechenlands.

Die Kommission hofft also mit Ihrem Kalkulierten Schachzug, Athen so in die Enge getrieben zu haben, dass letztendlich Griechenland nur das Veto gegen den Beitritt von FYROM ziehen wird.

Weit über 90% der Griechischen Bevölkerung steht in der Namensfrage hinter einer harten Haltung der jeweiligen Regierung des Landes, somit ist klar das es in diesem Falle für Papandreou keine andere Möglichkeit gibt als der EU Kommission zu widersprechen.

Lediglich Frankreich (zum Teil auch Deutschland) hofft darauf das Griechenland zusammen mit Zypern auch sein Veto gegen ein Fortführen der Beitrittsverhandlungen gegen die Türkei ausspricht, da man sich offen gegen einen Beitritt der Türkei zur EU ausgesprochen hat, sondern eine Privilegierte Partnerschaft anstrebe.

Die richtige Antwort aus Griechenland und Zypern wäre demnach-Zypern macht sein Veto gegen weitere Beitrittsverhandlungen mit der Türkei bis diese der Forderung nachkommt Ihre Häfen für Zypriotische Schiffe zu Öffnen!
und Griechenland gegen einen Beitritt FYROMs ohne Vollständige Lösung des Namen- Konfliktes!

Når Asbjørn og jeg var i Hellas så var vi inne på en utrolig kjekk butikk. Jeg trur vi var inne på butikken 4 ganger i løp av de siste dagene. Butikken inneholdt ganske billige men utrolig flotte ting!! Viss d ser på bildene så kan du se at hyllene er overfullt av ting og tang, de hadde det meste! Alt fra smykker til sugeproppfigurer, fra små skulpturer av skilpadde til lysestaker <3 Alt var sott ned i pris pga sommersesongen nermet seg slutten. Mennen som eigde denne butikken kjente oss igejn fra første besøk. I begynnelsen så følgte han litt med på oss, tilfelle vi skulle ta noe å stikke av, men etterhvert fikk vi suvenirer av han. Han snakket ikke så godt engelsk, men han var kjempe hyggelige likevel.

Bildene viser at han så oss ute på gaten og kom ut til inngangen for å hilse på oss. (dere ser noen som vinker inni butikken) Jeg fikk lov til å ta et bilde av han (:

det første bildet er ikke så bra rediget, men vi så nesten ikke siluetten av han i begynnelsen. Så jeg fokuserte bare på å få mannen fren, ikke på å gjør det fint.

Følg med på bildbloggen min her

For et par år siden var vi en uke på den greske øya Karpathos, og stiftet nye bekjentskaper. Vi bestilte en flott toroms leilighet med terrasse og havutsikt.

Den første ettermiddagen vi satt på den lille terrassen, fikk vi se en bille på størrelse med en liten fyrstikkeske. Den sto livløs på en avsats rett ved terrassen. Det gikk en time, to timer. Vi gikk til byen for å spise, og da vi kom tilbake, sto den like urørlig på samme sted.

Dagen etter opplevde vi det samme. Vi gikk til byen for å spise, og det var da jeg skulle be om regningen jeg bestemte meg for å gi billen et navn.

- May I have the bill, please?

Vi dro hjem til Bill for å sjekke om det var noe nytt. Da hadde han faktisk snudd seg. Nå sto han med følehornene mot havutsikten – nesten klar til å ta av – hvis de i det hele tatt kan fly, disse billene.

På den tredje dagen var det lite nytt – ingen oppstandelse. Bill var urørlig. Tanken om at dette var en gammel bille som var i ferd med å dø, slo oss.

På dag nummer fire ble det dramatikk. Da vi slo oss til i skyggen på terrassen etter en lang dag i solen, fikk vi se at Bill lå på ryggen. Den så død ut. Jeg hjalp til med å få han på beina igjen – han rørte seg ikke. Jeg begynte å bli overbevist om at vi var i ferd med å overvære et dødsfall. Nekrologen begynte å ta form i hodet mitt.

I mellomtiden hadde det dukket opp enda en sort bille. Den sto like urørlig noen meter unna. Jeg bestemte meg for å ignorere denne totalt – selv om det kunne ha vært nær familie til Bill.

Den femte dagen gikk jeg rett ut på terrassen for å se hvordan det sto til. Bill lå igjen på ryggen. Han kjempet for å komme seg «på rett kjøl». Jeg hentet en pinne og fikk han på beina nok en gang. Så sto han igjen helt stille.

Den siste dagen var litt vemodig fordi en fantastisk fin ferieuke var over, men da vi kom ut på terrassen ble vi lettere til sinns.

Bill hadde lettet.

“Οι βόλτες στη Μπλογκοσλοβακία” γιορτάζουν και φέτος την εθνική επέτειο με ρεμπέτικους ρυθμούς.  Στο περσινό  επετειακό ποστ «Το “ΟΧΙ” του 1940, σατιρικά και ρεμπέτικα» θα βρείτε κάποια  ρεμπέτικα τραγούδια που γράφτηκαν εκείνες τις μέρες και έχουν ένα σατιρικό ύφος. Σήμερα θα δούμε μερικά ακόμα ρεμπέτικα που κυκλοφόρησαν τις χρονιές 1940-1941 κι έχουν θέμα σχετικό  με το έπος του ‘40.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας.
28 Οκτωβρίου 1940. Οι φαντάροι μας φεύγουν για το μέτωπο με το χαμόγελο στα χείλη. Η σκέψη  τους όμως είναι σ’ αυτούς που μένουν πίσω. Στη μάνα, στα παιδιά, στη γυναίκα τους. Στο Δεσποινάκι τους, στο Μαρικάκι τους, στο Κατερινάκι τους. Σε κάποιο Χαρικλάκι τέλος πάντων, που θα επιφορτιστεί με όλες τις ανδρικές δουλειές, όσο οι άνδρες θα πολεμάνε στο μέτωπο.
Τους σατιρικούς στίχους του Κώστα Κοφινιώτη,  που έντυσε με χασάπικο ρυθμό ο Μάρκος  Βαμβακάρης  θα ακούσουμε στο τραγούδι “Αν φύγουμε στον πόλεμο” . Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο εκείνες τις μέρες και το ερμηνεύουν  ο συνθέτης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος.

Αν φύγουμε στον πόλεμο, μικρό μου Χαρικλάκι,
θα κάνεις τον εισπράκτορα ή και το σωφεράκι.

Θ’ αφήσεις το νοικοκυριό, θ’ αφήσεις την κουζίνα,
τραγιάσκα θα φορείς στραβά, θα σου πηγαίνει φίνα.

Θα κόβεις εισιτήριο, στο τραμ, για το Παγκράτι,
οι γέροι θα σου κλείνουνε, με πονηριά το μάτι.

Κι όσοι για τα ματάκια σου, τα μαύρα τσιμπηθούνε,
και ρέστ’  από  χιλιάρικο, ποτέ δε θα ζητούνε

Αντιηρωϊκό και με σατιρική διάθεση είναι και το επόμενο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη,“ο Αγύμναστος”. Οι στίχοι είναι του Γιώργου Φωτίδα και περιγράφουν την δυσκολία προσαρμογής στο χακί. Ο Βαμβακάρης που ανήκε στην κλάση του 1925, επιστρατεύτηκε σε μεγάλη σχετικά ηλικία (35 χρονών) και το τραγούδι το έγραψε στο στρατόπεδο Γουδή, όπου παρουσιάστηκε για εκπαίδευση.

Όσο κι αν τό ‘λεγαν πολλοί, εγώ δε φανταζόμουν
πως τώρα στα γεράματα φαντάρος θα ντυνόμουν.

Κι όμως με βάλαν στη γραμμή, σε “φάλαγγα κατ’ άνδρα”
και με διπλοκλειδώσανε στου Πεζικού τη μάντρα.

Ο κυρ-λοχίας ο φτωχός, ωσότου να με μάθει
το “παρά πόδα” και το “άλτ” ο δόλιος τ’ είχε πάθει.

Τώρα ριχτείτε στο φαΐ, η σάλπιγγα σας κράζει,
“όλ’ οι φαντάροι στη γραμμή”, ο δεκανεύς φωνάζει

Συνεχίζουμε  με το τραγούδι “Ψηλά στης Πίνδου τα βουνά” του Δημήτρη Γκόγκου (Μπαγιαντέρα) που κυκλοφόρησε κι αυτό το 1940. Στους στίχους του τραγουδιού ο πολεμιστής φαντάρος απευθύνεται στη μάννα του και περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο μέτωπο, προσπαθώντας παράλληλα να την παρηγορήσει αλλά και να την προετοιμάσει για την περίπτωση που δεν γυρίσει ζωντανός. Τραγουδά ο συνθέτης.

Ψηλά βουνά κι απάτητα, μανούλα μου, περνούμε,
Νεμέρσκα, Πίνδο, Μόροβα και πάντοτε νικούμε.

Μην κλαις, γλυκιά μανούλα μου, που πήγα μακρυά σου,
γρήγορα θα νικήσουμε και θα βρεθώ κοντά σου.

Κι αν δεν γυρίσω, μάνα μου, μη λάχει και πονέσεις,
τη νίκη νά ‘χεις για χαρά και μη μαυροφορέσεις.

“Στης Αλβανίας τα βουνά” μας μεταφέρει και το επόμενο τραγούδι, που κυκλοφόρησε κι αυτό το 1940. Η μουσική είναι του Απόστολου Χατζηχρήστου και οι αισιόδοξοι στίχοι του Γιώργου Φωτίδα. Το ερμηνεύουν ο Απ. Χατζηχρήστος, ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Γιάννης Σταμούλης.

Στης Αλβανίας τα βουνά
μερόνυχτα γυρνάω
για τη γλυκιά πατρίδα μας
μανούλα πολεμάω
για τη γλυκιά πατρίδα μας
μανούλα πολεμάω

Έχω μαζί μου το Θεό
μάνα και δεν φοβάμαι
κι ένα γλυκό ξημέρωμα
κοντά σου πάλι θα ‘μαι
κι ένα γλυκό ξημέρωμα
κοντά σου πάλι θα ‘μαι

Θα ‘ρθω μανούλα νικητής
ξανά θα μ’ αγκαλιάσεις
το μοναχό παιδάκι σου
μάνα δε θα το χάσεις
το μοναχό παιδάκι σου
μάνα δε θα το χάσεις

Ο τυφλός από τα παιδικά του χρόνια συνθέτης του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού Στέλιος Χρυσίνης με το τραγούδι του “Όλα τα ελληνόπουλα” εξυμνεί σε καλαματιανό ρυθμό την ομοψυχία του ελληνικού λαού στις δύσκολες εκείνες στιγμές. Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1940 και το ερμηνεύει ο Στελάκης Περπινιάδης.

Όλα τα Ελληνόπουλα με λεβεντιά και χάρη,
τραβάνε για το μέτωπο με δόξα και καμάρι.

Για ν’ απαντήσουν τον εχθρό πηγαίνουν αντρειωμένα
και να ξαναγυρίσουνε γοργά και τιμημένα.

Βοήθα Χριστέ και Παναγιά πάντοτε το Στρατό μας,
δώσε μεγάλη δύναμη, το δίκιο είναι δικό μας.

Για τ’ άδικο που έκαναν αυτοί οι δολοφόνοι,
θα τους πληρώσει γρήγορα το ελληνικό κανόνι

Ο Στελάκης Περπινιάδης ερμηνεύει και το “Μη σε φοβίζει ο πόλεμος”. Η μουσική είναι του Παναγιώτη Τούντα και οι στίχοι του Χαράλαμπου Βασιλειάδη ή Τσάντα. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1941.

Τον όρκο στη πατρίδα μας, π’ έκανα τον φυλάω,
κι ώσπου να πάψ’ ο πόλεμος, εγώ θα πολεμάω.

Με το γυλιό στον ώμο μου, το χέρι στη σκανδάλη,
θα γράψω με τη λόγχη μου, καινούργιες δόξες πάλι.

Ό,τ’ έκανα στο Μόραβα και στου Ιβάν τη ράχη,
τώρα θα κάνω πιότερα κι αλλού αν τύχει μάχη.

Δεν με φοβίζ’ ο πόλεμος, γι’ αυτό και νύχτα-μέρα,
με περηφάνια μάχομαι, φωνάζοντας αέρα!

Τον Μάρτιο του 1941 ηχογραφήθηκε το τραγούδι “Με θάρρος αγωνίζομαι” σε στίχους του “Τσάντα” Χαράλαμπου Βασιλειάδη (στον δίσκο εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Ιωάννης Ταμβάκης) και μουσική του Βασίλη Μαυροφρύδη.Το όμορφο και γρήγορο αυτό ζεϊμπέκικο με τους πατριωτικούς στίχους, στους οποίους γίνεται αναφορά ακόμα και στη δόξα του 1821, ερμηνεύεται από τον Στέλιο Κερομύτη και την Ιωάννα Γεωργακοπούλου.

Το σπίτι μου λησμόνησα
και κάθε μου σκοτούρα,
και σαν θεριό πολέμησα
επάνω στη Κλεισούρα.

Τους όλμους δεν φοβήθηκα
τα τάνκς και τα κανόνια,
και μεσ’ στις μάχες ξέχασα
τους πάγους και τα χιόνια.

Με θάρρος αγωνίζομαι
γερά κι αντρειωμένα,
για μια Ελλάδα αθάνατη
σαν το Εικοσιένα.

Θα μπω μπροστά περήφανος
με γέλιο και μ’ ελπίδα,
και θα κρατήσω ελεύθερη
την ένδοξη Πατρίδα

Η Νταίζη Σταυροπούλου, μια ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδίστριας του ρεμπέτικου που ενώ ηχογράφησε σε δίσκους 28 τραγούδια δεν εμφανίστηκε ποτέ σε κέντρα, ερμηνεύει το επόμενο τραγούδι. “Θα πάρω το ντουφέκι μου” , που κυκλοφόρησε το 1941 και είναι σύνθεση του Στέλιου Κερομύτη. Σύμφωνα με τους στίχους του τραγουδιού, το φιλότιμο παρακινεί τον ρεμπέτη να αφήσει στην άκρη το μπουζούκι και να πάρει το ντουφέκι του για να πολεμήσει όπως πολεμάνε οι φίλοι του.
Την Νταίζη Σταυροπούλου, που η φωνή της μοιάζει πολύ όπως λένε με την φωνή του Στράτου Παγιουμτζή, συνοδεύουν ο συνθέτης και ο Μανώλης Χιώτης.

Καιρός πια το μπουζούκι μου στο πλάι να τ’ αφήσω,
να πάρω το ντουφέκι μου, να πά’ να πολεμήσω.

Δεν το βαστάω, σπλάχνο μου, να κάθομαι δω πέρα,
και τα παιδιά να πολεμούν κει πάνω νύχτα – μέρα.

Είμαι παιδί φιλότιμο και πάω να νικήσω,
τους φίλους να μην ντρέπομαι σαν θα ξανάρθω πίσω.

Θ’ αφήσω πια την πένα μου, θα πιάσω τη σκανδάλη,
να δείξω την αντρεία μου, καθώς και τόσοι άλλοι.

O ενθουσιασμός για τις νίκες των Ελλήνων στο αλβανικό μέτωπο και η σκωπτική διάθεση του ελληνικού λαού απέναντι στον Μουσολίνι αποτυπώνεται περίτεχνα στους στίχους του Δημήτρη Σέμση για το τραγούδι “Μας φέρθηκες μπαμπέσικα”. Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1941 και το ερμηνεύει ο συνθέτης του Γιώργος Παπασιδέρης.

Δυo χρόνια μας βασάνισες
με τη μπαγαποντιά σου
κι ο κόσμος πια απόρησε
την τόση μπαμπεσιά σου.

Μια με τούτο μια με τ’ άλλο
μας επάταγες τον κάλο,
ως που πια στις τρεις η ώρα
μας ερίχτηκες στα φόρα.

Μας φέρθηκες μπαμπέσικα
μα τώρα τα πληρώνεις
η λόγχη σε περίλαβε
και πια δεν την γλυτώνεις

Τι στραπάτσο και τι νίλα
σου κατάφερε η αρβύλα,
και η φούντα από πέρα
όλο σού’βαζε “αέρα”.

Τι κι αν με κύκλους στόλισες
φρατέλο το στρατό σου
αιχμάλωτο στον πήραμε
και σκας απ’ το κακό σου.

Πάν’ οι λύκοι κι οι αλπίνοι
τους κρατάμε Μουσουλίνι
και γι’ αυτό σε δέρνει λάβρα
τράβα να φορέσεις μαύρα.

Την ίδια σκωπτική διάθεση και αποδέκτη πάλι τον Μουσολίνι έχει και το τελευταίο τραγούδι αυτού του αφιερώματος. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι “Αποχαιρετισμός της Αλβανίας” και είναι σύνθεση του Γιάννη Παπαϊωάννου. Το ακούμε από τον Απόστολο Χατζηχρήστο.

Στον ύπνο σου την έβλεπες, Ντούτσε μου, την Ελλάδα
και νόμιζες πως θα την φας σαν τη μακαρονάδα
και νόμιζες πως θα την φας σαν τη μακαρονάδα.

Αλλά πριν πάρεις πηρουνιά και καταλάβεις γλύκα,
ευθύς τα ελληνόπουλα στην Αλβανία μπήκαν,
ευθύς τα ελληνόπουλα στην Αλβανία μπήκαν.

Σου πήρανε την Κορυτσά και τους Αγίους Σαράντα,
έτσ’ έχασες, Μπενίτο μου, το μπούσουλα για πάντα,
έτσ’ έχασες, Μπενίτο μου, το μπούσουλα για πάντα.

Βάζεις και βγάζεις στρατηγούς και βαριανεστάζεις,
το μόνο που σου συνιστώ, βάρκες να ετοιμάζεις,
το μόνο που σου συνιστώ, βάρκες να ετοιμάζεις.

Εδώ η σεμνή μας τελετή έλαβε τέλος. Ραντεβού του χρόνου, να παρελάσουμε και πάλι μαζί σε αλλιώτικους ρυθμούς.

Dette er min første bildefilm Laget i photoshop. Meg som spiller minigolf i Hellas, dette er et bilde av at ballen ikke klarer å komme opp bakken -.- dumme ball!

Jeg følte at jeg trengte en liten forandring her inne, men det bli viss en veldig stor forandring istede.

Ellers i dag har jeg filmet Aladin (Øystein) og Harry Potter (Even), ekstremt løye, hvertfall når hatten datt av hele tinden og når de skulle “fly” på teppe og sopekost.Tusen takk for at dere stilte opp for oss (:

Jeg skal snart på shopping med lisa, for dem som ikke har fått det med seg enda så er det salg på cubus, så tenkte vi skulle innom der ein tur.
Ellers så har jeg norsk og media leksene som venter på meg. Og seri selvfølgelig. Er helt hekta.

Meg i Hellas <3

De er snille, menneskene som bor i Plomari. En liten by på sydspissen av Lesvos med 5000 innbyggere og få turister. Det finnes ikke lokalavis på øya. Hver morgen høres en mannsstemme over et callinganlegg som er installert over hele byen. Han leser opp nyheter, han forteller at noen har mistet et nøkkelknippe og at den som finner nøklene må returnere dem på politistasjonen. Og han ber den som har parkert forkjært utenfor supermarkedet om å flytte bilen sin.

Greek to me!

Jeg går innom Vasilis taverna, han sitter ute og spiser dagens sjømat og drikker ouzo med noen venner. Jeg blir bedt om å slå meg ned, og jeg spiser fisk i alle mulige varianter. Saltet, røkt, fritert, rå. Levende muslinger og kråkeboller også. Det eneste jeg ikke smaker på er den norske røkelaksen. Vasili påstår at jeg må drikke ouzo for å ta livet av sjømaten jeg har kravlende rundt i magen, men en ouzo-episode dagen i forveien jeg kunne vært spart for gjør at jeg takker nei. Til en annen gang skal jeg huske at ett glass ouzo går fint. To kan få fatale konsekvenser.

Meze

Grekerne drikker utvannet ouzo og spiser meze – greske tapasretter – i timevis om ikke de må på jobb. De diskuterer hvem som er best: Panatinaikos eller Olympiakos? Det går hett for seg. En kveld blir jeg med Vasili og noen venner hjem og ser fotballkamp på TV. For et levende idrettsengasjement, om det så gjelder basket eller fotball! De jobbet seg så opp underveis at de i hver reklamepause måtte svitsje til Love Radio og Celine Dion for å roe nervene. De eldre mennene holder alltid perlekjeder lekende mellom fingrene. Det skal angivelig virke avslappende. Jeg tar meg i å lure på hva de skal slappe av fra, bortsett fra sportsengasjementet. Det er et stille liv her i Plomari. Jeg synes det sier mye om meg at jeg i begynnelsen strever med å slappe av i denne byen reisebyrået beskriver som «døsig». Bortsett fra sport, ser det visst ikke ut til at grekerne har særlig behov for underholdning. De bare sitter sammen og trenger ikke snakke så mye heller. Arbeidet deres varierer dog med sesongen. Om høsten og vinteren er Jorgos elektriker. Om våren er han fisker. Om sommeren er han bartender og leier ut solsenger.

Melinda

Jeg leier sykkel, sykler vestover langs kysten, og kommer til Melinda, en bitteliten fiskerlandsby med to tavernaer og fem innbyggere. En av dem sitter på huk på stranden og renser fisk. En snau time senere spiser jeg nettopp den fisken. På stranden plukker jeg fine steiner og hører på bølgebrus. Det er ikke sommer på Lesvos ennå, og en dukkert frister ikke. Men det er en fin årstid å reise hit på. Om noen ganske få uker ligger øya brunsvidd og skvulper i Egeerhavet. Nå er den dekket av sølvskimrende oliventrær som avgir verdens beste olivenolje. Valmuene nikker i det høye gresset, og blomsterduften henger tung i luften.

I <3 poppies

Katarina kommer og vasker leiligheten min annenhver dag. I forgårs tok hun med seg en tallerken fra kjøkkenet mitt, gikk ned til mannen i nabohagen og rakte ham den. Han forsvant så inn i huset sitt. Etter en liten stund ble tallerkenen returnert, full av helt fersk, hjemmelaget geitost og grapeblader fylt med ris og kjøtt. Den var til meg! Det er en omtenksomhet og real holdning i alt disse menneskene gjør. Det siste ordet jeg ville brukt til å beskrive dem er “jålete”. På en restaurantmeny leser jeg: Wine of the month: Red. Vasilis bror hadde fortalt meg om en stor stein som ligger ute i vannet i Melinda. “Den kan du klatre opp på!” Da jeg kom til Melinda, så jeg straks steinen han siktet til. Jeg skjønte ikke helt hva som var så spesielt med denne steinen, men jeg klatret nå opp, tok noen bilder, satt og hørte på havet i noen minutter. Jeg tror det er sånn det er. Når grekerne forteller meg om det jeg bør få med meg her på øya, er det ikke ting som skjer. Ingen begivenheter. Det er bare steder jeg må være på, konkrete ting som en stein eller en skog eller et tørrlagt elvefar. Jeg synes det sier noe om hvor jordnære disse menneskene er.

I morgen reiser jeg hjem. Nå som jeg endelig begynner å finne takten med denne byen. Jeg skulle ønske det ikke var sånn som Dimitri sier. (Dimitri bor halve året i Norge, etter å ha giftet seg med en norsk jente.) “I Oslo må man ringe hverandre og gjøre en avtale.” I likhet med Dimitri skulle jeg ønske Oslo var litt mer som Plomari. Hvis ikke folk er hos Vasilis, så er de på Oseanis. Og er de ikke på Oseanis, så er de på Sun Bar. Og er de ikke der, så er de på Nautilus. Helt sikkert. Alle er velkommen. Jamas!

Aww, jeg pleier alltid å gå inn på bloggstatestikken for å se hvor mange som har vært innpå i løp av dagen og hva de forskjellige har søkt på for å finne akkurat min blogg. Som regel er det det innlegge om mobilen min

som jeg forresten anbefaler på det sterkeste, elsker denne mobilen, selv om den er rosa (: De andre populære søkene er russesitater eller noe som har med russ og gjør, å det finner dere under kategorien russ (:

Men i dag var det et nytt søkeord!! sammen wordpress er dette bare tilfeldigt? Eller letet noen faktisk etter akkurat min blogg?? Jeg ble hvertfall veldig glad, så jeg vil helst ikke vite svaret (: Nå får jeg hvertfall sove godt <3

Bildet er forresten meg i Hellas

AIESEC Greece National Conferrence: HeADCo 2009!! See the video :

Έτος Γιάννη Ρίτσου το φετινό και το καινούργιο τεύχος (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2009) της “Οδού Πανός” φιλοξενεί ένα μεγάλο αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από την γέννηση του ποιητή της Ρωμιοσύνης.
Σε post στο blog του “Άσματα και Μιάσματα” ο Αντώνης Μποσκοΐτης (Bosko) γράφει σχετικά:

Μέσα στο τεύχος, θα βρείτε κείμενα ανθρώπων που είτε γνώρισαν τον Ρίτσο, είτε συνεργάστηκαν μαζί του, είτε απλά μελέτησαν και συνεχίζουν να μελετούν το έργο του. Ανάμεσα τους, ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, η ερμηνεύτρια Νάνα Μούσχουρη, οι συγγραφείς Μένης Κουμανταρέας, Παυλίνα Παμπούδη, Άμυ Μιμς και ο ποιητής Αντρέας Παγουλάτος. Υπάρχει κι ένα δικό μου κείμενο με τίτλο Για την “Αγαπημένη” του Γιάννη Ρίτσου και του Γιώργου Ρωμανού, το οποίο αναφέρεται σε μια σπάνια μελοποίηση στον Ρίτσο από τον πρωτοεμφανιζόμενο, εν έτει 1965, συνθέτη Γιώργο Ρωμανό. Επιπλέον, έτσι όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία η Οδός Πανός, το τεύχος θα συνοδεύεται κι από ένα cd με απαγγελίες ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου από τον ίδιο τον Χρονά, καθώς και με δύο τραγούδια σε μουσική του Χαρίλαου Τρουβά και του Ηλία Στέργιου.

Για τον συνθέτη Χαρίλαο Τρουβά έχω ξαναγράψει στο blog αυτό με αφορμή την ελεύθερη διάθεση στο διαδίκτυο του δίσκου του “Πρωτόγραμμα”. Δέκα πολιτικά με την ευρεία έννοια τραγούδια σε στίχους Γιάννη Ανδρουλιδάκι και ερμηνεία από τον Θοδωρή Τσάγγαρη.
Με την άδεια (και προτροπή) του συνθέτη στο σημερινό ποστ ανεβάζω την σύνθεση με την οποία συμμετέχει ο Χ. Τρουβάς στο συνοδευτικό CD της “οδού Πανός”. Είναι το τραγούδι “Η αγιότητα πριν απ΄την αμαρτία” σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου (από την “Φαίδρα”). Πιάνο παίζει ο Παναγιώτης Τσεβάς και ερμηνεύει ο Θοδωρής Τσάγγαρης.
Αφιερωμένο σε  όσους  αγαπάνε την ποίηση του Γ. Ρίτσου.
Καλή ακρόαση.

Jeg vet at jeg ikke har blogget på lenge, men jeg har det så travelt for tiden. Så travelt at jeg ikke engang huske alt jeg skal gjør… *stress*

Her kommer noen bilder fra Hellas, når vi var i det gammle palasset Knosos.

Å når Asbjørn først har fått kamera, så er det vanskelig å få det tilbake, var ca 20 like bilder av meg… etterhverandre (: *mobb mobb*

Viss dere ser nøye på bildet legger dere kanskje merke til at enkelte plasser er “opphøyd” det er de orginale delene av bildet som de har funnet. Bildet er da laget ut i fra restene av de orginale. kult.