Oturmuşsunuz ofiste, işleriniz bitmiş neredeyse, pazarlama stratejileri üzerine çok güzel bir fikir gelmiş aklınıza ve başlamışsınız yazmaya harıl harıl. Konu konuyu açtıkça yazdıkça yazıyorsunuz. Tam taslağı bitirmişsiniz ve son rotüşler, imla hataları, verilecek linkler ve konacak resimler kalmış yalnızca. Bir telefon geliyor cebinize, telefonun ucundaki, bir müşteriniz. Birşeyler soruyor, sordukça soruyor. Baktınız ki konu uzayacak masanızdan kalkıp rahat bir yer aramaya koyuluyorsunuz. Telefondaki müşteriniz öyle sorular sormuş öyle yormuş ki sizi, bir an az önce yazdığınız Pazarlama Stratejileri konulu içeriğiniz bile aklınızdan çıkmış.

Telefon görüşmesi bitmek üzereyken masanıza doğru yaklaşmaya başlıyorsunuz. Masa menzilinize girmiş.Ve bir silüet masanızda. Çalışma arkadaşınız birşeylere bakıyor sizin bilgisayarınızda ve ekranda WordPress Yeni Yazı Ekle sayfası açık. Öyle bir hamleyle Alt+f4 yapıyorki hayırrrrrrr…

Demeye kalmadan wordpress sayfası kapanıyor. Diyeceksinizki, “kardeşim wordpress otomatik kaydediyor yazılanları belli periyotlarla”. Etmedi işte kardeşim etmedi.. Yazının bir bölümünü kaydetse içim yanmayacak ama etmedi işte!

İşte o anda Amerikalı zencilerin deyimiyle kendinizi “Lanet olası bir pislik gibi” hissediyorsunuz. Ağzınızdan birşeyler çıkmak istiyor ama artık çok geç. Öylece kala kalıp, mesai bitsede eve gidip baştan başlasam diye debelenmeye başlıyorsunuz. Çalışma arkadaşınız ise ne yaptığınızdan habersiz “ayyy pardon” diyip sıyrılıyor işin içinden.

Şimdi siz söyleyin hangi birine yanayım?

cache.teknolojiherseyim.com