Vroeger, toen ik nog veel kleiner en jonger was dan nu, in mij prepuberteit heb ik een periode gehad waarin ik niet wist of ik jongens leuker vond of meisjes. Uiteindelijk koos ik voor de leukigheid van de meisjes. De aantrekkelijkheid van de andere sekse hangt van vele factoren af zoals kleur, vomgeving, geur en ook van een zeer menselijke karaktertrek: dat te willen  hebben wat je zelf niet hebt. Niet voor niets dromen talloze jongens over meisjes die ze wel nooit zullen kunnen  krijgen  terwijl  ze daartoe wel in staat zouden zijn als ze beter hun best deden. Het gaat er altijd om of het meisje gekregen wil worden. Daaraan kunnen die jongens heel veel doen.

Maar goed mijn  voorkeur is sindsdien altijd uitgegaan naar meisjes en later naar vrouwen. Wat me bij is gebeven is de periode van twijfel. Had het dubbeltje niet met hetzelfde gemak de andere kant op kunnen vallen? Dan was ik homoseksueel geweest en had ik volgen sommigen een ziekte gehad en weer anderen een afwijking. Geen van beide stemmen overeen met de werkelijkheid. Volgens Van Dale is “afwijking” in de allereerste plaats een handeling die in strijd is met deugd of plicht. Homoseksualiteit is geen handeling maar een geaardheid. Een ziekte kan het ook niet zijn want een ziekte is een levensbedreigende afwijking. Geen afwijking dus.

Of toch wel…als vierde verklaring voor “afwijking” geeft de Dikke van Dale aan dat “afwijking” ook kan duiden op iets dat anders is dan de norm. ik vermoed dat homoseksualiteit in die zin een afwijking is. Dat geldt in Nederland tegenwoordig ook voor de combinatie blond en blauwe ogen, iets wat zeventig jaar geleden voor tallozen  nog een ideaalbeeld was.

Sinds vanmorgen begrijp ik dat ik zelf ook tot een groep met afwijkingen behoor. Ik ben onderdeel van een dubbele risicogroep: boven de zestig en ik heb een keer aan de hartbewaking gelegen (één dag). Dat betekent dat de Mexicaanse griep mij bijzonder snel en ernstig te pakken  kan nemen. De dubbele risicogroep voldoet vast niet aan de norm in Nederland en dus wijkt ze af.

Daarom ook vind ik de eeuwigdurende discussie over de vraag of homoseksualiteit, neger of indiaan zijn, blauwe ogen en blond haar hebben, muzikaal zijn of hoogbegaafd een afwijking is, oeverloos. Zinloos en nutteloos omdat ze afleidt van de vraag waar het over moet gaan: accepteren we in alle vrolijkheid afwijkingen?  En ik ga nog verder.

In onze tijd lijkt er een soort angst te heersen om af te wijken van de middelmaat. Ik vind dat gevaarlijk. Alles binnen de norm brengen, is een vorm van nazistisch denken  op een niveau waaraan Heinrich Broere nog niet eens toegekomen is. In mijn   blauwe ogen zou de meest democratische denkwijze moeten zijn: “Wat mooi dat er zoveel variatie is in mensenland. Ik kan er niet genoeg van krijgen.”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.synoniemen.net/index.php?zoekterm=afwijking

www.nhg.artsennet.nl/kenniscentrum/k…/PBU2a.htm

www.autoblog.nl/…/column-autoliefde-een-aangeboren-afwijking

 www.nu.nl/…/slechte-slapers-hebben-afwijking-in-brein.html

http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Buitenland/article/detail/1020991/2009/10/26/Motivatietrainer-Emile-Ratelband-Homoseksualiteit-is-een-afwijking.dhtml 

www.mediacourant.nl/?p=40762

Damn you to hell for coming up with something so funny I can never beat it.

Read it and weep for Western civilization.

Uiteraard probeer ik ook de wereld te verbeteren. Meer bepaald uw wereld, beste lezer. Ik kan dan ook met recht en rede het volgende tv-programma aanraden: Benelux’ Next Top Model. Buiten de correcte spelling van de programmanaam, is het gevuld met massa’s sponsering (door C&A, oh ja) en hilarisch leeghoofdige Hollandse meisjes.

Zo moesten ze een fotoshoot doen in een doodskist. Werd deze heerlijke zin geuit: “Ik ben nog nooit dood geweest, laat staan in een kist gelegen”. Heerlijk toch? Volgende week vast meer hilariteit.

.. en ik hou van jullie allemaal.

Een aardig gelukt experimentje met de paarse schoenen van mijn vriendinneke.

Oh, en ik kreeg een mailtje van het Stripschap. ‘Rood Gras 1; Ik ben een bos en er lopen bomen door me heen‘  is genomineerd voor Beste Album in de categorie Nederlands Literair.

Fragment uit het persbericht;

In de categorie Nederlands Literair zijn genomineerd:

- Rood gras 1: Ik ben een bos en er lopen bomen door mij heen, door Rob
van Barneveld (uitgeverij Bries)
Deze bundeling van de meest absurde, grappige en poëtische strips onthult
een nieuw striptalent die tot de autobiografische school van Barbara Stok
gerekend kan worden, maar gelukkig 100% authentiek blijft.

- Agent Orange 3: De oorlogsjaren van prins Bernhard 1, door Mick Peet
(tekst) en Erik Varekamp (tekeningen) (uitgeverij Van Praag)
De goedgedocumenteerde biografische stripreeks over het leven van Prins
Bernhard heeft de oorlogsjaren bereikt en alle remmen gaan los. Een
controversieel maar fascinerend portret van de filmster-prins met
James Bond-allure.

- Avonturen, avonturen, door Berend Jan Vonk (uitgeverij Catullus)
Een bundeling volstrekt originele, anekdotische verhalen die aan het eind van
het boek niet alleen een onverwachte samenhang blijken te hebben, maar ook
van een verrassende diepgang zijn. In een toegankelijke stijl speelt de auteur
met de verwachting van de lezer en laat hem verward maar sufgelachen
achter.

Op de Stripdagen Houten in 26 en 27 September hoor ik dat ik natuurlijk niet heb gewonnen. (Denk ik.)

Hoe je volledig indekken tegen overmacht, dacht de juridische dienst van bedrijf XXXXX (privacy, do you speak it?), en ze schreven deze zin in in hun algemene voorwaarden:

.. not responsible for any damages, flaws or defects caused by acts of god..

Jezus laat weten dat hij not amused is.

De Standaard faalt. Dat wisten we al langer. Nu worden er ook nogal eens wis- en taalkundige fouten gemaakt. Ter illustratie: ‘opnieuw ontsnapping uit gevangenis‘.

Zes gevangen zijn ontsnapt uit de gevangenis van Merksplas staat te lezen in de ondertitel. Doch twee zijn al binnen de gevangenismuren tegengehouden door cipiers. Hoe exact, beste Standaard (of beter: beste Belga), zijn deze twee dan ontsnapt uit de gevangenis?

Er zijn er dus vier ontsnapt.

Het is vandaag zaterdag, de dag voor de verkiezingen ‘09. En ik wil hierbij al preventief zeggen tegen het Vlaamse kiezerscorps: fuck you.

Hoi!

Bla Bla Blaaa Blaa Bla eigen blog Blaa blaa bla bala heel trots bala bla blaa blaaa blaa niet bla eens zo heel bla lang gehuild bla bla.

Doei!

Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat Mediativity startte.

De standaard, onze geliefde kwaliteitskrant, krijgt soms de kritiek dat het iets te droog is, iets te veel gericht op de pure feiten. Het zou de krant ontbreken aan menselijkheid en humor. Gezever denk ik dan, getuige dit woordgrapje van op de website:

een gevecht waarbij een man van 29 uit Lint, door het lint ging 

Ho ho ho.

Ik heb geen bijster goede reputatie als voorspeller van verkiezingsuitslagen. Meestal sla ik de bal compleet mis. Doch mijn methodes zijn niet slechter dan deze gehanteerd door de zogenaamde opiniepeilingen gepubliceerd in dagbladen ten velde. Onze goede Waalschen vriend Rudy Aernoudt van LiDé mikt op twee zetels bij de komende regionale verkiezingen. Wij wensen hem daar veel geluk bij, maar vrezen dat het voor niets zal zijn. Hij mag zichzelf dan ‘de Waalse Jean-Marie Dedecker’ noemen, en hij mag dan even populistisch zijn, hij mist dat charismatische, dat meeslepende, die karaktertrek die mensen als De Gaulle, Hitler, Obama en Tatcher gemeen hadden. Plus, zijn partijnaam is hilarisch slecht. Enfin, hij zal falen. En hard. 

Zo is gezegd, en zo zal geschiede.

Groot feest! Ik ben wel zo grootmoedig dat ik ook de mensen waarmee ik het (politiek) niet mee eens ben, het gun om gelukkig en blij te zijn. Ook op politiek vlak. Ik heb geen geniet van het persoonlijke falen van mensen. Daarom ook ben ik blij als iemand iets goeds overkomt. Een vreemde die opgewekt over straat loopt, ik gun het hem van harte. Ik hoop dat iedereen zo gelukkig mogelijk is. U ziet het, ik ben de empathie zelve. Om deze redenen wens ik ook Dedecker en zijn partijtje te feliciteren met een nieuwe aanwinst, nl. Anne de Baetselier. Een nieuw partijlid verwelkomen is zoals een nieuwe baby krijgen. In dit geval nog meer dan anders.

Nu zullen de goede burgers van dit land ook haar in het parlement kunnen stemmen. Net zoals de massa, in haar oneindige wijsheid, het opportuun achtte om ex-judoca Ulla Werbrouck (LDD) het federale parlement binnen te stemmen. Een waar politiek monster is zij. Haar dossierkennis, jarenlange ervaring en accuraat inzicht zijn duidelijk een verrijking voor het halfrond. Met ware trots verkondig ik tegen mijn buitenlandse medemensen dat wij, in België, enkel intelligente en verstandige mensen in ons parlement hebben. Ik hoop van harte dat ook Anne de Baetselier wordt verkozen voor het Vlaamse parlement, zodat we ook daar gezegend zullen zijn met haar expertise, intrigerende interpellaties en duidelijke standpunten. Ik zou zeggen, ik stem voor haar, maar kom, zo blij zijn we ook weer niet.

And there was much rejoicing.

Ik zie jullie allemaal op het grote feest over vier en een half jaar.

24 oktober. Verjaardag van mijn favoriete majoretje (Vermieren rulez!), de beurscrash (die van ‘29) en mijn nieuwe oude fiets (I <3 my bike!). Historische dag indeed.

Geruisloos overschreed de teller vandaag de kaap van de 100.000 hits, sinds deze blog (op WordPress) verscheen, 16 maand geleden.

Hoera voor mezelf, hoera voor Verantwoord Tijdverlies, hoera voor de blogwereld.

Verdorie. Ik had nog zo gezworen een literair feest te maken van mijn honderdste post.

Niet dus. Compleet uit het oog verloren. Ik schrijf maar door zonder nadenken. Alleen bij het schrijven kan ik dat, niet nadenken. Terwijl ik eigenlijk toch nadenk. Maar omdat ik het er ongegeneerd kan uitfloepen, denk ik er daarna niet meer aan. Denken, wat een raar woord eigenlijk, als je dat zo tien keer traag na mekaar uitspreekt.

Maar goed. Ik roep deze post nu dus uit tot de honderd-en-tweede op WordPress. Hieperdepiep Hoeraaaa!

(En als mensen nu denken: fuck, die heeft ook niets anders te doen zeker? Jawel! Straks vertrek ik op koffieklets. Wat zoveel wil zeggen als samen zitten denken. Cool.)

2 Weken geleden vetrokken mijn ouders op weg naar het Zeelandse land en ik bleef alleen achter, samen met de hond. Er brak een tijd aan van totale en complete en absolute rust en vrijheid. Het was mijn huis, niet meer het huis van mijn ouders. Ik kocht dichtbundels in de stad, liep door een woestijn met een blauwe trol, zag een dikke vechtpanda in de bios. De komst van mijn nieuwe laptop veraangenaamde de boel wel, evenals wat dvd’s – ik kocht het eerste seizoen van Ally McBeal en het is nog leuk ook (wist ik veel).

Van Bries (www.bries.be dus) kreeg ik de mail dat Rood Gras #1 toch nog uitkomt – was daar onzekerheid over dan? ja, dat was er. Momenteel zijn er 96 strookjes klaar, want – oh ja! – het formaat is dus veranderd. Het wordt geen rechthoekig boekje meer, maar meer vierkantig met 60 paginaatjes en een ruggetje. Mijn eerste boek heeft een ruggetje.
Ik ben al bezig geweest met de cover en een mogelijke titel (oh ja, het boekje krijgt dus een titel) en nu moet ik een hele hoop spellingsfouten uit strookjes toveren want die bleken er dus in te zitten.

De laatste paar dagen bestonden uit Batman, sushi, een idiote veiling (onder andere deze bril gekocht, maar ook een robot en een hulkpoppetje een een revolutionair doorzichtige telefoon), gourmet en opeens dus ook de zon.

De robot van de veilig is trouwens heel cool en zwart en als je op een knopje drukt gaat het lampje aan en bewegen de dijbenen maar de voeten niet waardoor hij dus voor geen meter vooruit komt. Eigenlijk een beetje een gehandicapte robot dus. Die moeten er ook zijn he.

Vanavond was het een beetje kadootjesavond.. mijn moeder heeft vrijdag haar diploma-uitreiking van haar opleiding en daar hadden we een gaaf spel voor gekocht.. Voor mij hadden ze ook iets, ze deden er al een tijdje heel geheimzinnig over. Ik dacht dat ik misschien iets zou krijgen voor de computer, nieuwe speakers ofzoiets, maar nee.
‘We geven je iets wat er al heel lang is, maar wat moest groeien. We vinden nu dat je volwassen genoeg bent om het te hebben.’ Dus ik rits het kadootje over en heb in mijn handen een ingelijst afschrift van een rekening, een ‘groeirekening’, die ze al sinds mijn geboorte bij hebben gehouden. Er staat 3000 euro op. Zelf heb ik op mijn eigen spaarrekening hetzelfde bedrag staan, en daar was ik al heel blij mee en trots op, maar dat is nu dus gewoon verdubbeld..

Dat wordt dromen vannacht. Een laptop, een nieuwe iPod, een dvd-recorder? Mogelijkheden genoeg, opeens..

De dag begon om half negen in een appartement met een snorrig konijn en een bierpul met limonade. De kleding voor de modeshow was bijna af, er moest enkel nog wat genaaid en geverfd worden. Er zat veel werk in, vele uren schilderwerk en vele uren naaiwerk door het modemeisje waar ik de kleding samen mee heb ontworpen. Enkele uren later pastte het model het en ik moest heel erg glimlachen. Dit meisje had paarse kleding aan; een paarse rok, een paars jasje, een paarse bodystocking. En daarop zaten dan witte krabbels en poppetjes van mij. Het model had robkleding aan en het was erg gaaf om het eindresultaat te zien. De modeshow, waar meer modemeisjes en kunstenaars kleding voor hadden ontworpen, bleek ook een soort wedstrijd te zijn. Er waren in totaal acht kledingstukken en het paarse robpakje bleek 2e te zijn geworden. De beloning: we mochten het podium op en toen weer af. (haha)

Over een tijdje worden er professionele fotoshoots gehouden, ook van het robpak. Ik moet nu alweer glimlachen.

& Verder: ik ben vooral heel erg moe, toe aan vakantie. Morgen is de laatste werkdag op De Merenhof, de acht laatste uren met collega-groepsleiding en kinderen met een verstandelijke/lichamelijke beperking. Dan woensdag een contract tekenen voor een nieuwe baan, donderdag de diploma-uitreiking, en dan zal Het Grote Uitrusten beginnen. Vanavond proberen nog een Rood Gras-strookje te tekenen, dat is belachelijk lang geleden. Het wordt tijd een vaste update-dag in het leven te roepen want dat ‘onregelmatig updaten’ is maar niets.

(nog dank voor de felicitaties trouwens)

…dat ik dit jaar tóch het land nog uitkom… Hoera!!

Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Zoen vakantieloen,
Lieve