Eerst en vooral: Hiep hiep hoeraaaaaa!! Een dikke proficiat aan mijn engeltje Jade! Zij heeft de 12e november haar 5e verjaardag mogen vieren, en dat is natuurlijk de moeite waard om hierover iets te zeggen! Voor degene die nog niet weten wie Jade is.. Wel, om het in het kort uit te leggen, zij is de dochter van mijn ’stief’zus – die ik wel als gewone zus beschouw! Katia & Mich zijn echt fantastische mensen, en ben blij dat ik hen in mijn leven mag opnemen – samen dus met Jade & Jill! Als cadeau voor Jade, gaan we samen met Katia naar een concert van Clouseau gaan, en het toeval mag net zijn dat ik hen ook wel super graag hoor zingen – dus dat is natuurlijk mooi meegenomen ! 

De dag na Jade haar verjaardag was het ook wel een belangrijke dag voor mij, ik mocht namelijk voor de eerste keer een lesje hoofdrekenen geven! Uiteraard had ik wel wat gemengde gevoelens omdat ik niet echt wist wat ik kon verwachten en hoe dat ik een les moest geven – dus ik ging gewoon op mijn gevoel af! Maar op het einde van de les kreeg ik al onmiddellijk feedback van mijn mentor die mij vertelde dat ik een natuurlijke flair had om voor de klas te staan! Dat vond ik nu echt een ongelofelijk mooi complimentje! Natuurlijk zijn er ook nog wel enkele opmerkingen waardat ik op moet letten, maar als je die niet hebt dan kan je ook niet groeien! Al doende leert men zegt men wel eens!! 

Vorige week ging ik dan ook verder op dat lesje hoofdrekenen omdat ik blijkbaar net iets te snel ben gegaan voor de leerlingen – dus alles opnieuw uitgelegd + de negenproef erbij genomen! Ik had wel het gevoel dat de studenten een beetje konden volgen dus zijn we begonnen aan oefeningen te maken, en ze mochten 1 voor 1 aan het bord komen om de oefening te maken en uit te leggen aan de klas! Volgens mijn mentor was deze les net iets minder dan de vorige les, maar nog steeds ok. Waar ik wel heel wat aandacht moet op gaan vestigen is dat ik toch wel minder snel moet gaan. Vind het persoonlijk heel erg moeilijk om mijn niveau zodanig te laten zakken dat de studenten kunnen volgen – je denkt dat je al gezakt bent, maar uiteindelijk zit je nog te hoog voor je leerlingen. Langs de ene kant geeft dat ook wel voldoening dat je het effectief wel “beter” weet dan je studenten, maar langs de andere kant wil je er op de best mogelijke manier ook zijn voor hen! Komende donderdag zullen we nogmaals verdergaan op de oefeningen zodat we de les erop een toets kunnen geven! SPANNEND!! 

Niet alleen dat is er intussen nog gebeurd, maar ik heb ook een oude klasgenootje terug ontmoet! Het was echt een hele gezellige namiddag geworden. Na 5 jaar is er toch wel erg veel veranderd moet ik zeggen! In ieder geval – het was zeker voor herhaling vatbaar ! 

Nuuuuu komen we natuurlijk aan het grootste hekelpunt van alles… de thesis… GOH jongens toch dit vergt zoooveel energie om alles te ordenen en er zodanig mee bezig te zijn dat alles in zijn plooien valt! Gelukkig is Tom er om mij hierbij te helpen, hij heeft mij een link doorgestuurd waar er touch-screens te koop zijn. Je weet wel zo van die kleine 7″ schermpjes! Het fijne aan die toestellen is dat je die gewoon kan aansluiten op een vaste computer en dat je geen extra software nodig hebt om dat touch-screen te laten werken! Dus mijn prototype zou volledig op html & flash kunnen werken! Ik denk dat zo een schermpje echt wel super kort in de buurt komt van hoe ik echt wil zien! Maar ondertussen ben ik dus ook nog altijd bezig met een userneed analyse op te stellen, en te kijken waar ik het best mijn observaties kan uitvoeren!

Binnenkort nog meer hierover!

Groetjes!!

Leen

Toen ik onlangs bij mijn moeder (88) op bezoek kwam begroette ze met de volgende vraag:
Zijn die artsen daar bij jullie zo dom? Huh!
Ze had in het NRC gelezen dat het AMC artsen op rekenles gaat sturen. Voor iemand die doorgaans tegen artsen opkijkt een droeve constatering. Een dikke onvoldoende dus!
Het persbericht van het AMC zal ongetwijfeld als positieve informatie de perswereld zijn ingestuurd, maar aan het resultaat ervan begon ik nu te twijfelen.  De reactie van mijn moeder (het zal je moeder maar wezen) gaf weinig vertrouwen in het rekenwonder. Na de verpleegkundigen, de onderwijzer kon het niet uitblijven dat ook de dokters een extra les zouden krijgen. Wie volgt? Of is daar naar vragen te dom voor woorden?

Extra rekenles ja/of nee?
Misschien iets om uw persoonlijk budget aan te besteden?

om te oefenen start de: Nationale rekentoets voor verpleegkundigen en verzorgenden link

aanvulling: 10 november 2008de e-learning cursus ‘Medisch rekenen’ – Campusmed. link

Het krantenartikel heeft veel losgemaakt:

nog meer oefening zie de testdemo:

• Medisch Contact Rekencursus AMC niet verplicht
  Publicatie: Nr. 45 – 7 november 2008. link
• NRC Handelsblad 7 november 2008
  Arts hoeft helemaal niet op rekenles terug naar vroeger lost niets op. schrijven Koeno Gravemeijer en Jan Maarten Wit.
  

Zei ik al dat ik hou van testjes? Dus voor deze denk- en geheugenspelletjes draai ik natuurlijk mijn hand niet om…

Helaas… daar waar mijn hele jeugd opvoeders en ouders mij hadden ingeprent hoe slim ik wel niet was, hier kom ik niet verder dan een magere middelmaat:

Les Excuses sont faits pour s’en servir, dus:

• het was tijdens een slaperige vrijdagmiddagpauze, dus geheugen en snelheid liet het een beetje afweten
• ik ken niks van vogels en zeker geen Engelse namen ervan – geen enkele vogel gevonden dus in test 1
• ik ken het numeriek keyboard niet vanbuiten, het was dus telkens over en weer kijken bij test 3

Troost: als ik dit soort van testjes blijf doen wordt ik er naar het schijnt slimmer van. Slimmer, dat definiëren we hier als: “meer punten halen op dit soort van testjes”

En nu jullie!

Update: en het klopt nog ook: 2de poging in de vooravond, waarbij ik door had dat je bij de eerste test niet naar de letters van de kwetterende vogels moest raden, maar wel de letter kiezen die een fractie van een seconde in beeld was verschenen . Mijn ouders en opvoeders hadden toch gelijk!