Pas op nu.nl: een kwart van de Nederlanders doet niets aan hooikoortsklachten. Waarom niet????

Zo lastig is het toch niet? Bij elke drogist kan je wel een anti-histaminica kopen, of je vraagt een recept bij je huisarts. Is het leuk om snotterend en met rode ogen rond te lopen???? Ook is er de Medinose, nu weer een heel actueel apparaatje. Even met kleine lampjes in je neus zitten en je klachten verminderen. Althans, bij het meerendeel van mijn klanten. Heel soms komt een apparaat retour (niet goed, geld terug actie van de leverancier). Persoonlijk heb ik er geen ervaring mee, dus het is allemaal van horen zeggen. Reacties graag op deze blog

Kennen jullie allergieradar.nl al? Net ontwikkelde site waar je op kan zien of je met of zonder klachten naar buiten kunt. Mooi vormgegeven met het actuele pollennieuws…. Daarmee zijn we weer een stukje verder op wel naar het lekker leven gevoel…

Ja hoor, het is weer zover. De hooikoorts slaat weer toe bij Calvin.

Het is natuurlijk al de hele tijd behoorlijk warm weer, dus de bloemetjes beginnen volop in bloei te gaan, de Fluitekruid zie ik overal al aan de kanten van de weg bloeien, en daar kan Calvin echt niet tegen. En de Vlierbessen en Lijsterbessen beginnen ook te komen. Nou ja..

Hij heeft vooral  zo een last van zijn ogen, en daar is bijna niets tegen te doen, dat is zo balen! De diverse oogdruppels die hij vorig jaar kreeg, werken eigenlijk niet, sterker nog, het leek vorig jaar wel of hij nog meer last kreeg juist door de druppels in zijn ogen. Op het laatst kreeg hij oogdruppels zonder conserveermiddel erin. Die hebben we nu nog, zijn houdbaar tot september van dit jaar (knap he.. zonder conserveermiddel Hopelijk gaan die het goed doen.  Hij probeert het nu nog zonder de druppels, we zullen zien hoe het verder gaat.

Het is zo jammer dat het hem zo beperkt, hij durft niet meer naar buiten, omdat hij bang is dat hij zo een pijn krijgt aan zijn ogen.  Terwijl hij met dit mooie weer juist zo graag buiten is. Vorig jaar duurde het een ruime maand voor hij weer een beetje naar buiten kon, maar toen begon het seizoen pas ergens begin mei voor hem. Het is nu natuurlijk eerder begonnen, als het nu ook eerder ophoudt ) dan blijft het een ruime maand, anders gaat het langer duren. We zullen het gaan beleven weer dit jaar.

Leuke gadgets van Hooikoorts.info
Meegekregen op een informatieavond in Amsterdam
Hastjoe!

- Posted using MobyPicture.com

…de symptomen die Loraine al een paar jaar heeft van maart/april t/m einde zomer.
Juist hooikoorts!

Al weken geleden begon ze weer, hatsjoe hatsjoe, waterige ogen die ook nog eens zo lekker branden.
Het was weer zover, de hooikoortsperiode was alweer aangebroken.
Gelukkig hebben we standaard Xyzal pillen in huis dus daar begon ze dan toch maar weer mee.
Niet elke dag maar gewoon wanneer ze dat nodig vond.
Helaas ontkomt ze er nu niet meer aan om elke dag pillen te nemen en zijn de andere medicijnen inmiddels ook al weer aangeschaft.
Neusspray om verder te voorkomen dat al die pollen in haar holtes komen want die zorgden er vorige week helemaal voor dat haar gezicht pofferig opgezwollen werd.
Seretide om te zorgen dat ze het minder benauwd krijgt, want helaas wordt ze ook asmatisch van al die pollen en stuifmeel.
Je hoort vaak dat er astmatisch gereageert wordt of er exeem uitbreekt, maar helaas ook haar huid is weer helemaal aan het uitdrogen en scheuren dus zoals elk jaar reageerd ze er op beide manieren op.

Heel vervelend allemaal, ze was er vorige week ook gewoon ziek van.
’s Morgens niet uit bed te branden en ’s avonds maar klagen over benauwdheid en niet kunnen slapen.

Maar goed de medicijnen worden nu weer trouw ingenomen en we zijn weer aan het smeren.
Hopelijk zal ze weer net zo van het mooie weer kunnen genieten als ons.

Lekker prutsen in (en uit) de zandbak!

Heerlijk dit weer! Tenminste… als je niet te veel last hebt van hooikoorts. Ik ben de gelukkige bezitster van een hazelaar- en berkenallergie. Daarmee ben ik van januari tot en met juni zoet. Normaal gesproken kan ik er wel het een en ander tegen gebruiken, maar nu ik zwanger ben is er toch enige voorzichtigheid geboden. Na enkele weken zonder resultaat Pollinosan te hebben gebruikt, ben ik nu overgestapt op een ander (homeopathisch) middel. Het heet Hooyfree en het werkt geweldig! Natuurlijk ben ik niet helemaal klachtenvrij, maar hier kan ik prima mee leven.

Het genieten van het mooie lenteweer is nu dus echt begonnen. Pim vindt het ook geweldig. Lekker veel buiten spelen in de zandbak, met een teiltje water, op de driewieler en natuurlijk met Hobbes nananuh (wandelen).

Vanmorgen is in mijn groentetuintje de cursus Web 2.0 begonnen. Men probeert mij uit te leggen dat Web 2.0 heel erg nuttig is voor mijn groentetuintje en dat ik mijn tomaten, paprika’s en overige speciale groente beter aan de “mens” kan brengen. Ik heb daar mijn grote twijfels over. Ik vind het makkelijker om in God te geloven (en dat is al moeilijk genoeg) dan in het nut van Web 2.0 voor mijn groentetuintje. Wie zou er nou geinteresseerd zijn in mijn kletspraat over tuinaarde en graspollen. Wie zou nou willen weten wanneer ik last krijg van hooikoorts, bijvoorbeeld en wat ik er tegen probeer te ondernemen. Waarschijnlijk mensen die zelf geen leven hebben.

Gisteren mochten mama en Baby weer naar de verloskundige voor een vier-wekelijkse check-up. Het was letterlijk ‘erin’ en ‘eruit’. Mijn bloeddruk was geweldig (nog steeds en nogmaals: bedankt Pim!), 110/65. Vervolgens werd mijn buik gemeten. Oké, mijn baarmoeder dan, maar het voelt toch een beetje als een ‘buikmeting’. En daar ben je als iemand met een buikcomplex meestal niet zo blij mee. Maar alles werd goed gekeurd. Vervolgens gebeurde het leukste van dit bezoek: het hartje luisteren. Na even zoeken hoorden we Baby’s hartje kloppen, met het geluid van mijn hart op de achtergrond. Baby ging precies twee keer zo snel als ik. Geweldig! Alles oké dus en over vier weken weer terug.

Helaas is mijn hooikoorts alweer toegeslagen. Reguliere medicijnen mag ik tijdens de zwangerschap niet gebruiken, maar ik heb wel toestemming voor Pollinosan! Hoera! Nu heb ik het gevoel dat ik toch nog iets kan doen, want ik ben er met mijn berk- en hazelaarallergie van januari tot juni zoet mee … Nu maar hopen dat het snel aanslaat.

Afgelopen weekend hebben onze jongens samen met de buurjongens K. en K. (haha klinkt een beetje als een serie op tv van vroeger Q&Q) en onze buurman R. kikkers gevangen. De jongens gingen met R. het weiland in achter ons huis. Naar een slootje. Ze gingen kikkers vangen. Dus ik dacht, als leek Visnetje mee en vangen maar

Hieronder zie je Calvin lopen in het weiland, en dat is ook bijzonder want zijn ontstoken ogen zijn er niet meer! Het ergste leed is geleden gelukkig. De Fluitekruid is zo goed als uitgebloeid, en nu heeft hij nog wel wat last van jeuk en niesen, maar dat is bijna feest vergeleken met de pijn die hij in zijn ogen had. Hij kan weer heerlijk buiten spelen!!

Maar na een poosje komt Luca terug een stok zoeken en een visdraadje. Dus we vissen het viskoffertje ergens uit de schuur waar we nog wat visdraad vinden. En dan op een wilgentak, die we nog hadden liggen van onze wilgen. “Hebben we ook een rood wolletje?” vraagt Luca. “Een wat????” “Een rood wolletje.” Wat is dat dan? “nou een rood stukje wol, om aan het uiteinde te hangen, zodat ik kikkers kan vangen.”

Nou, ik wist het niet, weer kijken in het viskoffertje, en nee geen wol, wel een blinkertje waar wat rode wol aan zit. Inmiddels was Joep erbij gekomen, en die ging helpen. En Joep was wel eens benieuwd hoe dat dan zou gaan, kikkers vangen met een “rood wolletje”.

“Ja, dat wolletje doe je dan een beetje zo heen en weer wippen, en een beetje op het water, en dan denkt die kikker dat het een vliegje is, en die hapt in het wolletje, en dan hup, vliegt er een kikker door de lucht!”

Nou dat wil Joep ook wel eens zien, hij en ik hebben hier nog nooit van gehoord. En ja hoor, Joep mee het weiland in, en even later enthousiast weer terug. Inderdaad het lukt. De kikkers vlogen door de lucht. Luca trots op zijn vader, want papa had er ook bijna een gevangen! Papa had de kikker aan zijn wolletje, maar de kikker liet weer los.

Hieronder zie je de kikkers die de buurjongens en onze buurman gevangen hadden. De kikkers krijgen overigens een mooi plekje in de enorme vijver van onze buurman. Dus het komt goed met de beestjes.

Sinds gisteren middag heb ik super veel last van mijn hooikoorts.
Nu ja mijn hooikoorts… het is toch wel het eerste jaar dat ik hier zo erg last van heb.
Stem maar half werkzaam en vooral heel heel heel veel last van neus en keel en hoofd.

Hopelijk is dit maar een tijdelijk verschijnsel

Hooikoortslijders beweren wel eens dat er niets erger bestaat dan tijdens een hooikoortsaanval in je ogen wrijven. Ik begrijp die stelling, want ik word zelf door de allergie geteisterd. Maar helaas moet ik haar ontkennen.

Er bestaat niets erger dan tijdens een hooikoortsaanval in je ogen wrijven met de vingers waarmee je net hete pepertjes hebt gesneden.

De lente is nu bijna volledig in het land. Ik voel het aan mijn neus en ogen. Hooikoorts is een fijn gegeven, vooral als je één van de gelukkigen bent die ervan mag genieten. Voorlopig valt het allemaal nog heel goed mee, maar eens de zon een beetje deftig begint te schijnen, dan is het hek van de dam en dan dansen de muizen op tafel. Of toch iets dergelijks, maar dan eerder in mijn neus en ogen. De zakdoeken en hooikoortspilletjes liggen klaar.

Ondertussen houden de taferelen op mijn kamertje zich in het missen tussen nuttige schoolbezigheden en de meest nutteloze zaken zoals “hangen”, “faken alsof ik opruim” en “YouTube, omdat ik niets beters weet”. Werk is er alvast genoeg, maar ik ben nog steeds de persoon die alles wil uitstellen tot op het allerlaatste moment. Ik haat mezelf hier wel een beetje voor, want op het einde is er meestal maar één verliezer en als bij toeval ben ik dat dan meestal. Niet dat ik niet op tijd klaar geraak met het werk, dat niet. Gelukkig maar.

In plaats van straks verder te werken aan het nuttige schoolwerk, ga ik verder foto’s selecteren om af te laten drukken. Ik heb nog honderden digitale foto’s klaarstaan die nog moeten gedrukt en ingeplakt worden. Jawel, sinds even ben ik weer voorstander van foto’s in boeken plakken. Binnen 50 jaar kan ik misschien wel niet meer met een computer werken, maar wel nog in een boek bladeren. Dan kan ik naar de foto’s kijken van de vele reisjes die ik het laatste jaar gemaakt heb, Italië, Praag, Berlijn …

Tsunami’s, El Nino, droogte, honger, woestijnvorming, stijging van de zeespiegel, ontwrichte ecosystemen. ‘t Is allemaal verschrikkelijk, maar nog niet zo erg als het recentste symptoom: hooikoorts in januari.