Ik ben normaal gezien vrij geduldig en op professioneel vlak ben ik meestal nog een schepje geduldiger, maar gisteren was ik toch heel even bijna boos geworden.

Sinds mijn vaste collega begin deze maand op zwangerschapsrust ging, werk ik samen met 2 van origine Franstalige collega’s op een internationale klant met als voertaal Engels.
Niet altijd even evident, aangezien het Engels van mijn collega’s niet altijd even vloeiend is en mijn hulp dus regelmatig wordt ingeroepen bij het schrijven en (na)lezen van mails en verslagen.
Als daar nog bij komt dat we sinds dit jaar ook samenwerken met de Aziatische branche van de klant, waar het Engels ook niet altijd even vloeiend is, heeft dat tot gevolg dat ik af en toe enkele spraakverwarringen moet ontwarren tijdens conference calls.

Daarnaast zijn nu al onze interne vergaderingen in het Frans, want hoewel mijn ene collega erg haar best doet om zoveel mogelijk Nederlands te praten en bij te leren, is het Nederlands van mijn andere collega lang niet goed genoeg om de vergaderingen in het Nederlands te houden.

En dan wil het toeval natuurlijk dat het net die collega is die me, als ik een woord niet meteen kan vinden in het Frans of een woord verkeerd gebruik, daar meteen opspringt en me belachelijk maakt. En gisteren, na 4 vergaderingen, allemaal in het Frans, was ik dat echt wel kotsbeu.
En ik weet niet of ik de volgende keer niet heel erg in de verleiding ga komen om Huisgenoots suggestie toe te passen en vanaf dan enkel nog in het Nederlands te praten, liefst nog met een paar dialectwoorden en op volle snelheid. Eens kijken hoe vrolijk hij daar van wordt.

Er zijn 3 dingen waarvoor ik een zwak heb als het op kopen aankomt:

- mooie schoenen en dan vooral zomerschoenen en sandalen.
En hoewel Huisgenoot vast het tegenovergestelde zal beweren, vind ik dat ik daarin toch vrij redelijk blijf. In tegenstelling tot een Vuurtorentje bij ons in de kenissenkring heb ik nog niet meer dan 108 paar en bovendien, doe ik heel regelmatig ook schoenen weg. Op dit eigenste moment staat er een zak met toch wel 6 paar schoenen in de berging te wachten tot Brantano nog eens een inruilactie doet.

- leuke zomerjurkjes. Want er is toch niets zo gemakkelijk als ’s morgens opstaan, een jurkje aantrekken en meteen gekleed zijn. Het spaart me ’s morgen een aantal kostbare minuten die ik langer kan soezen en het bespaart me op jaarbasis enkele uren van voor de kast staan twijfelen wat ik nu vandaag weer eens zal aantrekken. Om de ene of de andere reden is het vinden van leuke winterjurkjes moeilijker en eens de herfst goed en wel is ingezet zal je me dan ook eerder met een broek of rokje zien verschijnen.

- thee, in alle soorten, maten, gewichten. Zwart, wit, groen, met fruitaroma, gerookt, in zakjes of los. Zolang het geen pickwick of Rooibos is, ben ik heel makkelijk te verleiden. Deze middag nog door een doosje Sencha Ariake in katoenen zakjes en op dit eigenste moment ben ik met volle teugen van de eerste tas aan het genieten

Gisteren heb ik tot laat in de avond met Aniel (3 hoeraatjes voor MSN) gewerkt aan mijn maandbudget. Na passen en meten werd al heel gauw pijnlijk duidelijk dat ik mijn huishouden echt niet meer kan permitteren.

Wegens belastingschulden van mijn vorige relatie zijn er beslagleggingen gedaan op zowel mijn huur- als zorgtoeslag. Het is nu wel duidelijk dan mijn ex de verantwoording voor dit soort schulden niet met mij zal delen. Natuurlijk zou ik van alles juridisch kunnen afdwingen maar ik weiger te halen en trekken over geld. Na lang nadenken heb ik wel besloten om de alimentatie via de rechtbank te laten verlopen, hopelijk gaat dat geen langdurig proces worden.

Maar genoeg daarover, tot die tijd zal mijn liefje mij maandelijks bijstaan zodat ik mijn huishouden toch zelfstandig kan draaien. Eerst wilde ik een huisgenootje zoeken voor de duur dat de kinderen in Suriname zitten. Aniel en ik hebben samen besloten dat dit toch geen goed idee is daar ik straks aan nieuwe medicatie begin en dus ziek/zwak en misselijk in huis zal hangen. Niet echt fijn voor een huisgenoot en niet echt fijn voor mezelf als het “huis-hangen” wordt beperkt tot mijn slaapkamer. Omdat Aniel toch meestal hier eet neemt hij het huishoudbudget voor zijn rekening. Maandelijks zal ik ook een vast bedrag van hem krijgen om schulden mee weg te werken.

Dog Sharp is wakker …

Net toe ek dog Sharpshoot kan met pensie mee ding toe stel hy my moer terleur … Harry en Vuurslag is van die min mense wat Pensie se boodskappe aan die mensdom verstaan …. So Sharp net vir jou sal ek myself ga inroll in ‘n spel kurses … my spelling kan verbeter … ek bly bekkommerd oor jou insig …

Eind vorige week voor het eerst dit gehoord:

Naast leuk en catchy, is dit met een gamer als huisgenoot (en nog een hele resem in de vriendenkring) ook zeer herkenbaar.
En dus heb ik, op aandringen van diezelfde Huisgenoot, ook de serie eens een kans gegeven.
Ik kan niet anders toegeven dan dat ik fan ben: ik heb op 1 avond de eerste twee seizoenen van The Guild bekeken en ben nu ongeduldig aan het wachten tot seizoen 3 (dat reeds aangekondigd is) beschikbaar zal zijn.

Net geen week geleden mochten Huisgenoot en ik dankzij de huislama van Talkingheads naar de Avatar Day in Kinepolis. (wisten jullie trouwens dat de lama in België op de lijst van toegelaten huisdieren staat?)
Niet alleen zouden we een speciale preview krijgen van de 3D versie van de nieuwste James Cameron film, er zouden bovendien ook nog 2 vouchers voor een film naar keuze voor ons klaarliggen.

Kort voordat ik bevestigd had dat we graag de vertoning van 20u te Antwerpen wilden zien (met Kortrijk en Gent niet in de lijst en Brussel de enige op redelijke afstand, was de keuze snel gemaakt), herinnerde Huisgenoot me aan het feit dat de combinatie Zomermaan en 3D niet zo ideaal is.
De enige 3D ervaring die ik tot vorige week had, was “Honey, I shrunk the audience” In Disney een paar jaar terug, maar aangezien technologie niet stil staat, zou het deze keer misschien wel lukken om te kijken en wilde ik de sprong in het duister wel wagen.

Het is uiteindelijk een echte sprong in het duister gebleken, want 3D en Zomermaan vormen nog steeds geen goede combinatie.
Door een samenloop van omstandigheden hebben we slechts een minuutje van de eerste scène van de preview meegepikt (we waren maar nipt op tijd door het verkeer en bovendien stond mijn naam niet op de lijst. Dankzij mijn bevestigingsmail was dat geen al te groot probleem en werd mijn naam er gewoon mee bijgeschreven, waarna we mochten doorlopen. Over de voucher werd niet gerept, maar ik panikeerde nog niet misschien dat we die na de preview nog zouden krijgen.).
Zelfs dat kleine stukje was er voor mij teveel aan (ik was al helemaal misselijk en duizelig) en voor de rest heb ik met mijn oogjes dicht naar de preview geluisterd en heel af en toe eens door de spleetjes van mijn ogen gepiept.

Wat ik ervan gezien heb zag er erg indrukwekkend uit en wat me vooral is bijgebleven zijn de prachtige kleuren. Daarnaast heb je met je ogen dicht ook veel meer de kans om van het geluid te genieten en naast de interessante dialogen (waar ik zo zonder beeld niet altijd iets van begreep) viel me het detail in de achtergrondgeluiden ook op. Komt daarbij nog eens een interessant verhaal en dan ben ik toch erg blij dat de film niet enkel in 3D wordt uitgebracht. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ze hem in België niet enkel in 3D zullen spelen.
Het is voor mij dus ongeduldig afwachten tot de wereldwijde release op 18 december in de hoop dat ik er dan ten volle van zal kunnen genieten.

Huisgenoot, die gelukkig wel van de 3D ervaring heeft kunnen genieten, is in elk geval erg enthousiast. Hij wist me te bevestigen dat naast de kleuren de rest van de beelden ook prachtig zijn en dat de film niet alleen indrukwekkend klinkt maar er ook indrukwekkend uitziet. Hij wil hem zeker gaan zien, ongeacht of het nu in 3D is of niet.

Nog even het vermelden waard is dat ik na afloop van de preview, toen we allemaal netjes onze brilletjes inleverden, aangesproken werd door het meisje dat ons aan de balie bij op de lijst had gezet. Ze kwam ons de vouchers brengen die op mijn naam nog klaarlagen aan de receptie en ik was daardoor zeer aangenaam verrast.
Met die vouchers zijn we uiteindelijk, na eerst een hapje eten en daarna een paar koopjes in de plaatselijke Free Record Shop, op aandringen van Huisgenoot (en eigenlijk dik tegen mijn goesting) Inglorious Basterds gaan zien. Als ik alles bij mekaar een half uur van de film gezien heb, zal het veel geweest zijn, want zoals ik al voorspeld had, ben ik na een half uurtje in slaap gevallen. Ooit zal ik hem nog wel eens op DVD zien

MEDIA RELEASE: FOR IMMEDIATE PUBLICATION

7 April 2009

YOU MAGAZINE’S SKOUSPEL PLUS CONCERT IN YOUR LIVING ROOM ON SATURDAY NIGHT

You and Huisgenoot’s Skouspel Plus, the biggest music concert the Western Cape has ever seen, will be broadcast on M-Net on Saturday night. This concert was so popular that
10 000 tickets were sold in a record period of just two weeks.  

Those who weren’t lucky enough to see it live can relive the experience by tuning in on M-Net on Saturday night (11 April) at 20:00. Kurt Darren, Jody Williams, Nicholis Louw, Emo Adams, Karen Zoid, Brandon October, Jennifer Jones, Lianie May, Juanita du Plessis, Laurika Rauch and many more – accompanied by the Cape Philharmonic – had the crowd on their feet.

Skouspel Plus is presented by Media24 Family Magazines, publishers of Huisgenoot, You, Drum, tvplus, Huisgenoot-Pols, You Pulse and Huisgenoot Tempo.

<end>

For more info and enquiries, please contact Janci Prinsloo, marketing manager of Media24 Family Magazines on 021 446 5211, 083 282 0036 or e-mail janci.prinsloo@media24.com

- mensen die na 13 jaar rijbewijs en 1 jaar rondrijden met een bepaalde wagen nog steeds niet deftig kunnen parkeren met die (overigens vrij kleine) wagen
- een heleboel leuke ideetjes hebben voor verjaardagscadeaus, maar door de short notice er no way nog aangeraken voor het verjaardagsfeestje, waardoor ik genoegen moet nemen met een waardebon (en Huisgenoots pogingen om mij te overtuigen dat het een leuk cadeau is, compleet met voorspelbare reactie van de krijger erbij, zijn toch niet zo geslaagd)
- vervangende contactpersonen bij grote klant die je tijdens het verlof van de gebruikelijke contactpersonen overrompelen met rare vragen en domme opmerkingen
- Huisgenoten die een hele dag niks te doen hebben, maar het nog teveel vinden om ’s avonds eens een keertje te koken
- assistent-eindverantwoordelijken van een project onder een vsw die durven te vragen “maar wat betekent de vzw eigenlijk voor ons project”
- leuke dingen moeten missen omdat je op vakantie gaat (wat op zich natuurlijk ook een leuk ding is)
- diezelfde thuiszitten de Huisgenoot die nog steeds het armatuurtje voor de bureau niet opgehangen heeft (hebben we ondertussen 3 weken), het afschuren en vernissen van het dorpeltje die waar de nieuwe ijskast-diepvriescombinatie op moet komen te staan maar blijft uitstellen (levering op 22/08 en vanaf 17/08 heeft hij terug dagelijks les), en die nog steeds geen nieuwe batterijtjes gehaald heeft voor de weegschaal (hij ging dat vorige week doen, maar slaagde er enkel in de oude uit de weegschaal te vissen)