We’re drawing nearer and nearer towards the end of the Tales series as issue 70 quickly comes up.  Nevertheless, Jim Lawson and Tristan Jones deliver a good comic involving Chinese mysticism and a round about of villains.

This issue represents the first and last comic Tristan Jones and Jim Lawson have done and will do together.  Unfortunately, it’s also the last Turtles comic Tristan Jones will do.  It’s a shame because Tristan has become a relatively new writer at Mirage with about 5 (I believe) turtles comics under his belt.  All of them have rejuvinated new life into the comics and brought them back to their grimmer, darker days.

However, this comic takes a different approach by being narrated by Mikey in events of circumstance.

I enjoyed the story, but I didn’t necessarily find it as one of Tristan’s best Turtles stories.  It may just be that it’s strange for me to have the mix between Lawson and Jones because their two styles don’t completely mesh.  On top of that, I really did not like the inks by Steve Lavigne in this issue.  They appeared to be some type of water-like brush that caused the lines to be undefined and a little unclear.  I believe that the inks could also have used a lot more black – negative space – to get Lawson’s artwork to match Tristan’s writing a bit more.

The tale was rather humorous and it was nice to see some of the characters tie back into the new-ish villains Jones begun sculpting for the TMNT universe.

No doubt, the best part of this issue was Mikey’s drawings/interpretations of events.  I felt that Jones definitely pushed Lawson to try some new things and it came out with some stellar results.

Overall, this Tale was bittersweet.  Good compared to most comics, but only decent for the standard that TMNT comics set.

"Oh great! Now the pills are all poopy, hun!"

I tend to error on the side of caution.  When I step out in the rain, I bring a wooden umbrella.  When I fart in the sheets I don’t wiggle around afterward.  So it troubles me to tell you and the rest of the world that I’m frickin crazy.  I’m not crazy like gang bang my virgin asshole and cum on my face with you and twenty-eight of your closest associates.  My friend did that once; that sh*t is nuts and now I she can’t ride a bicycle.  I’m not even homeless people crazy or cat-lady crazy.

No, my problem is that I am starting to losing my mind.  It started a few months ago.  Mentally, things just didn’t seem right.  I was having hallucinations and fondling my poops in the toilet.  I’ve never done that stuff that much.  Just to make sure that I was really going mental, I gave it a couple of months.  Similar to your Alzheimer stricken grandfather, I’d have good days and bad days (I got gang banged, remember?).  The test worked.  After three months, I figured out that I hadn’t been feeling right.

I told my wife and she confirmed my senility and suggested/demanded that I seek help.  I did.  I went to a doctor and she gave me some pills and advice…”don’t take all the pills at once.”  It was funny, you had to be there.  I began taking the pills just the other day when I lashed out and had a huge fight with my wife.  She was so angry and frustrated with my new crazy behavior that she grabbed my pills and flushed them all down the toilet (against the doctor’s wishes, no less).  Today, I’m without my pills and the toilet has been vomiting all night and I can’t stop fondling the poopies that come out.  I need assistance. I’m sick!  Sick I tells ya’!

Do you think I’m crazy?  This stuff has really been happening.  What do you think I should do?  Help, please.

Ya da   ”Tanrının Kılıcı” demiş Avrupalılar onun için.

Avrupa Hun Devleti‘nin imparatoru olup Büyük Hun İmparatoru Mete‘nin 19. kuşaktan torunudur. Babası Muncuk Han‘dır.

Attila’nın doğum tarihi, yeri, gençlik yılları ve yetişmesi hakkında malumat bulunmamaktadır.

Yalnız isminden dolayı Hunların Itil (Volga) nehri kıyılarında bulunduğu zamanlarda dünyaya geldiği (390- 395 yılları), babası Muncuk ile, onun ölümünden sonra amcası Rua’nın yanında yetiştiği tahmin edilmektedir.

Attila isminin ne manaya geldiği Türkçe olup olmadığı meselesi her zaman tartışma mevzuu olmuştur. Kimi ismin Gotça olduğunu (G. Doerfer, Z. Moor gibi) kimi ise Türkçe olduğunu ileri sürmüştür. ( Gy. Németh, O. Pritsak gibi )

Attila adının Gotça “Babacık, Atacık, Sevimli, Ağabey” manalarına geldiği söylenerek, Hun dönemi Türkçe bir kelimenin Germence yorumu olarak gösterilmiştir. Ayrıca Klaproth ve Inostroncev Macarca; Venelin Slavca; Poucha Tokarca olarak kabul etmişlerdir. Genellikle Attila isminin Volga nehrinin bir diğer adı olan İtil-Etil’den geldiği düşünülmüştür.

Ayrıca Göktürk Türkçesindeki Attay = “şöhretli İmparator” ile de bağlantı kurulmuştur.

F. Altheim, Attila kelimesinin aslının Ata-la olduğunu ve “benim atam, atacık” manalarına geldiğini söylemiştir.

Bunların yanında Gy. Németh ayrı bir bakış açısı getirerek Attila’nın olgunluk çağı ismi olduğunu, gençliğinde ise başka bir ad taşımış olabileceğini ifade etmiştir ki, bu eski Türk ad verme geleneğine de uygundur. Attila, şahıs isminin ötesinde belki de Hun hükümdarının

unvanıdır.

En son olarak O. Pritsak ise ismin Türkçe olduğunu ve Es-til-ä ~ As-til-ä ~ At-til-a =Attila şekliyle “Büyük deniz, okyanus” veya “her şeye gücü yeten hükümdar” manalarına geldiğini söylemiştir.

Hun İmparatoru Attila’nın önemi, tarih içindeki yerini korusa da, nesillerden nesillere korku, hayranlık ve merakla aktarıla aktarıla Attila ismi bir efsaneye dönüşmüş, bu ismin çağrıştırdıkları tarihçiler kadar sanatçıların da ilgisini çekmiştir.
Batılıların barbar olarak gördükleri bir kavmin içinden, onları zekası ve gücüyle şaşırtan, bu şaşkınlığın hayranlığa dönüştüğü Attila dışında bir başka tarihsel kişilik bulmak oldukça zordur. Etrafına dehşet saçan bir savaşçı olmasına rağmen, Attila’nın bilime ve sanata olan merakı, Batılıların barbar tanımını oldukça zorladı. Acımasızlığıyla ünlü bu hükümdara, “Tanrı’nın kırbacı” ya da “Tanrı’nın Kılıcı” sıfatını yakıştırıp, günahlarının bedeli olarak kendilerine gönderildiğini bile düşündüler.
Korku ve merakla iç içe geçmiş bu hayranlık, Avrupalı sanatçıların eserlerinde de yerini aldı, Verdi dahi “Attila” adında bir opera besteledi. Günümüzde de bu ilginin sürdüğünü, Attila’nın kitaplara ve filmlere konu olmaya devam ettiğini söyleyebiliriz.

Bir efsaneye göre Attila, çocukken Romalılar ile Hunlar arasında yapılan anlaşmayla Roma İmparatorluğu’na rehin olarak verilir. Attila’nın karşılığında da General Gaudentius’un oğlu Aetius, Hunlara teslim edilerek, diğer barbar kavimlere karşı Hunlar ve Romalıların ittifak yapması sağlanır. Bu konuda başka bir iddia ise Romalıların rehin aldığı Atilla’ya karşı amcası Rua  bir soylu çocuğu olan Aetius’u kaçırır ve Attila’nın karşılığında geri verir.

Zamanla çok yakın dost olan Attila ve Aetius’un kaderi, onları dünyanın kaderini belirleyecek büyük bir savaşta karşı karşıya getirir.

Batı Hunları ile ilgili kaynaklar ve yorumlar çok çeşitlidir. Bazı kaynaklar Batı Hun İmparatorluğu ile Avrupa Hun İmparatorluğu’nu ayırmakta ve bunları iki ayrı devlet olarak kabul etmekte, bazıları ise Batı ve Avrupa Hun İmparatorluklarını birbirlerinin devamı sayarak tek devlet kabul etmektedir. Batı Hunlarının geldikleri yer konusunda da değişik görüşler ileri sürülmesine karşın, son yapılan araştırmalar bu Hunların Büyük Hun İmparatorluğu’nun dağılmasından sonra Orta Asya‘dan göç eden kavimler olduğunu kesinleştirmiştir. Batı Hunlarının Asya kökenli ve Büyük Hun Devleti’ni kuran kavimlerin torunları olduklarına artık kesin bir gözle bakılmaktadır. Bu konuda tarihsel, kültürel ve toplumsal bilgiler kanıtlanmıştır.

Hunlar Batı steplerine göç etmeden önce buralarda İskitler yaşıyordu. Daha sonraları İran’dan gelen Sarmallar İskit İmparatorluğu’nun yıkılmasında önemli rol oynadılar ve İran kökenli kavimler Batı steplerine yayıldılar. Büyük Hun İmparatorluğu dağıldıktan sonra Orta Asya‘da kurulması denenen bazı Hun devletleri uzun ömürlü olamadı ve Hunlar yavaş yavaş Batı’ya doğru göç etmeye başladılar. Öncelikle Aral Gölü civarında görülen Hunlar, sonraları Don ve Volga ırmakları kıyılarında görüldüler. Bu tarihlerde Karadeniz’in bazı kısımları Gotların işgali altında bulunuyordu. Don-Dinyeper ırmakları arasında Ostrogotlar, onların batısında da Vizigotlar yerleşmişti. Daha Batı’da ise Vandallar oturuyordu. Bu bölgelerde ayrıca bazı Germen kavimleri ile İran boyları karışık biçimlerde yaşıyorlardı. Hun başbuğu Balamir‘in yönetimindeki ilk saldırılar önce Doğu Gotları olan Ostrogot devletini yıktı, sonra da Batı Gotları olan Vizigotlar tarih sahnesinden silindiler. Gotlar bu yenilgiler üzerine kalabalık gruplar halinde Batı Avrupa‘ya kaçtılar. Bu dönemde birçok kavim Hunların zorlamasıyla Karadeniz‘in kuzeyinden Avrupa‘ya doğru göç etti. Hunlar Roma İmparatorluğu’nun kuzey kesimlerini de altüst ederek İspanya‘ya kadar büyük bir kavimler göçüne neden oldular. Yendikleri kavimlerden aldıkları esirler ile ordularını genişleterek Avrupa’nın içine doğru saldırılarını yoğunlaştırdılar. Kısa zamanda yoğun bir Hun saldırısı ile karşı karşıya kalan Avrupa’nın dengesi altüst oldu. Tüm Avrupalılar Hunlara barbar gözü ile bakıyor ve onlardan çok korkuyorlardı. Hunlar ilk kez 378 yılında Tuna nehrini geçtiler ve Roma İmparatorluğu‘ndan herhangi bir direniş görmeden Trakya‘ya kadar indiler. Daha sonraları da Macaristan‘ın iç kısımlarına uzanan bir büyük sefer düzenlediler. Bu bölgelerde yaşayan kavimler korkularından Roma İmparatorluğu’nun sınırları içine giriyorlar ve Romalıların askeri gücüne sığınıyorlardı.

Roma İmparatoru I.Theodosius‘un 395‘te ölmesi üzerine Hunlar yeniden harekete geçtiler, iki cepheden hareket eden Hunlar’ın bir kısmı Balkanlar‘dan Trakya‘nın içlerine inerken bir kısmı da Kafkasya‘dan geçerek Anadolu‘nun iç kısımlarına giriyorlardı. Hunların doğu kanadı tarafından düzenlenen bu akınları Basık ve Kursık adlı başbuğlar yönetiyordu. Hunlar Anadolu‘ya indikten sonra burada kalmamışlar, iç kısımlara doğru ilerlemişler, Çukurova‘yı ve Suriye‘yi işgal etmişlerdir. Kudüs‘e kadar inen Hunlar daha sonra kuzeye dönerek Orta Anadolu‘ya yürüdüler ve daha sonra da Azerbaycan yolu ile kendi merkezleri olan Kuzey Karadeniz‘e döndüler. İskitlerden sonra Türklerin ikinci kez Anadolu‘ya gelişleri Hunlar döneminde olmuştur. Hunlar bir süre sonra Doğu Roma İmparatorluğu‘nu çökertmeye yönelik saldırılarını artırdılar. Ancak dış politika olarak Doğu Roma‘yı ortadan kaldırmayı ana ilke olarak benimserken, buna karşı Batı Roma ile dostluk ilişkilerini geliştirmişlerdi. Avrupa’da ortalığı karıştıran bazı barbar kavimlerin hem Romalıların hem de Hunların düşmanı olması Hun devletini böyle bir dış politikaya yöneltmişti. 400 yılından sonra ise Hunlar Batı Roma‘nın sınır eyaletlerine girmeye başladılar. Hun korkusu ile yerlerini terk eden Vandallar, Saksonlar, Burgonlar Avrupa‘yı birbirine katıyorlardı. Hem Romalılar hem de Hunlar bu barbar kavimlerin üzerine giderek bunları sindirdiler. Hunların zaferlerinden sonra bu kavimler daha da Batı‘ya yöneldiler ve Galya‘ya gittiler. Böylece Batı’ya doğru Hunların yolu üzerindeki engeller kalkmış oluyordu.

Sınırları Asya’da Balkaş Gölü yakınlarına kadar uzanan Hun İmparatorluğu’nun batı kanadı hükümdarı olan Uldız, 405 ve 409 yıllarında Tuna‘yı geçerek Bizans‘a Hun tehdidinin sürdüğünü göstermişti. Uldız‘dan sonra Hun İmparatorluğu’nun başına Karaton geçti. Karaton daha çok doğu yöresiyle uğraştı ve Bizanslılar ile ilişki kurdu. Bizans devletinin ortadan kaldırılması için de bir yandan hazırlıklarını sürdürdü.

Tuna havzasını ele geçirip bölgedeki kavimleri Batı‘ya süren Hunlar, yavaş yavaş Tuna nehrinin kıyılarına yerleştiler, imparatorluğun merkezi de Tuna kıyılarında kuruldu. Ne var ki, Batı Hunlarının büyük bir bölümü gene de Don ırmağının doğusunda uzanan steplerde yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Batı Hun İmparatorluğu’nun ilk merkezi bu steplerdeydi, sonraları Tuna kıyılarına geçilmiştir. 400 yılı sıralarında Avrupa’ya yerleşmeyi tamamlayan Hunlar, bundan sonra hep Roma İmparatorluğu ile ilgilenmişlerdir. Hunlar Tuna havzasında yerleştikten sonra göçebelikten vazgeçmişler ve diğer bölgelerin fethedilmesi için, daha önce kendilerine bağladıkları kavimleri kullanmışlardır.

Tuna ve Tisa havzalarının işgalini sürdürebilmek için Hunların Çek ve Moravya ovalarından geri dönmeleri gerekiyordu. Transilvanya‘nın her parçasının işgaline ancak sıra geliyordu. Önemli gördükleri yerlere kendileri gidiyorlar, önemsiz yerlere de kendilerine bağımlı kavimleri gönderiyorlardı. Özellikle Pontus bölgesinde egemenlikleri altına aldıkları Doğu Gotları Hunlar adına çok kan dökmüşlerdi. Daha sonraları Hunlar hem Burgondların, hem de Frankların bölgelerine akınlar düzenleyerek bu bölgeleri de kendi egemenlik alanı içine aldılar. Böylece Hunlar Kuzey Denizi‘ne kadar geldiler. Bu step kavimi Kuzey Denizi’nin rutubetli ve tuzlu havası karşısında yenilgiye uğradı. Buralara yerleşemeyeceklerini anladılar ama, gene de bu bölgeyi gelecekteki akınları için kendi denetimleri altında tutmak istiyorlardı, Roma İmparatorluğu’na bağlı olan Batı bölgelerinde gözleri vardı. Bu bölgelere yapacakları akınlarda Kuzey Denizi kıyılarını üs olarak kullanmayı düşünüyorlardı. Hunlar kuzeydeki kavimlerin yalnızca bağlılıklarıyla yetindiler ve onlardan fazla bir şey beklemediler.

Yeni Bir Kavim

Hun devletinin yükselme dönemi olan 400 yıllarında Asya steplerinde yeni bir kavim beliriyor ve zamanla bir göçebe imparatorluğu kuruyordu. Bunlar Avarlardı. Balkaş ve Aral gölleri civarında artık egemenliği ele geçiriyorlardı. Hunlar doğu bölgelerinde meydana gelen bu değişikliğe karşı çıkmamış ve imparatorluğun sınırlarını, savunma hatlarını Aral Gölü’nün civarına çekmişlerdi. Ancak, Doğu kapısını ellerinde tutarak Asya‘nın çeşitli bölgeleri ile ilişkileri sürdürüyorlardı. Avar tehlikesinden dolayı diğer Asya ulusları ile daha yakından ilişkiler kuruyor ve zaman zaman Romalılar ile anlaşarak çeşitli kavimleri kendi egemenlikleri altına alıyorlardı. Bu durum iki imparatorluğun da yararına oluyordu. Hunların barbarları dizginlemesi Roma İmparatorluğu’nu da barbar saldırılarından kurtarmış oluyordu. Buna karşılık Hunlar da Pontus‘dan Kuzey Denizi‘ne kadar uzayan geniş alanda Romalıların hiçbir isteği olmayacağından emin yaşıyorlardı. Barbar kavimlerin istilasına ve iç karışıklıklara karşın Roma ve Hun İmparatorlukları arasındaki anlaşma o dönemde önem kazanıyordu. Hunlardan sonra barbar dünyasına egemen olan Avarlar ve Göktürkler de Bizansa karşı benzer bir politika izlemişler ve tıpkı Hunlar gibi başlangıçta Bizans İmparatorluğu’nun dostluğunu aramışlar, sonraları ise saldırıya geçmişlerdi.

İran ile anlaşan Hunlar, ancak bundan sonra Gotlar ve benzeri barbar kavimlerin egemenliklerine son vermişlerdir. Hunlar ile Batı Roma İmparatorluğu arasındaki sıcak ilişkiler Hun İmparatoru Uldin zamanında başlamıştır. Hunlar saldırılardan sonra toparlanınca Uldin artık Bizans’tan bir şey beklememeye başladı. Sonraları da Bizans’a saldırılarını artırdı. Roma İmparatorluğunun elinde ise Hun anlaşması büyük bir koz olarak bulunuyordu. Kendisine bağlı Cermen kavimleri ne zaman başkaldırırsa Hunların bunları ezmelerine izin veriyordu. Hun ve Roma anlaşması Germenlere en ağır darbeyi Ren nehri boylarında indirdi. Hunlar Burgond krallığını ortadan kaldırarak Galya‘ya doğru ilerlediler. Bundan sonra zaman zaman Hun ve Roma ortak birlikleri civardaki diğer kavimler üzerine saldırılar düzenlediler. Hunların Bizans ile dostluğu çok kısa sürdü ama Batı Roma İmparatorluğu ile dostlukları karşılıklı çıkarlar nedeniyle uzun süreli oldu. Batı Roma İmparatorluğunun bir çöküş dönemine girmesi de bu dostluğu zorlayan ve uzun ömürlü kılan ana nedenlerdi. Batı Roma zayıfladığından düzenli orduları kalmamış ve savaşlara kendilerine bağlı kavimlerden oluşturdukları ordularla gidiyorlardı. Ayrıca barbarlardan bir kısmını ücretli asker olarak işe almışlar ve bunlardan Roma ordusunu kurmuşlardır. Roma devleti zayıfladıkça Hunların saldırıları ve yağmaları bu imparatorluğun topraklarında göze çarpıyordu.

Batı Hunları tarihinde 422 yılının özel bir önemi vardır. Bu tarihte Hun hükümdar ailesinden gelen dört kardeş olan Rua, Muncuk, Aybars ve Oktar‘dan Rua, imparatorluk makamını işgal etti. Muncuk erken öldüğü için diğer iki kardeş kanat kralları durumunda bulunuyorlardı. Politikada Uldız‘ın izinden yürüyen Rua, Bizans’ın Hun ordusunu ayaklanmaya kışkırtmak ve uyruk altındaki kavimleri Hunlar’dan ayırmak amacıyla Hun topraklarında çalıştırdığı casusluk örgütü ile propagandacıları ileri sürerek düzenlediği Balkan seferinde hiç direnme göstermeyen Bizans devletini yıllık vergiye bağladı. Vergi karşılığı olarak alınan 350 libre altın o dönem için önemli bir vergiydi. Batı Roma Devleti de iç karışıklıklar içinde bunalıyordu. O sıralarda güç durumda kalan Roma komutanları Hunlara kaçarak imparator Rua‘nın yardımına sığınıyorlardı. Rua‘nın güçlü kişiliği Hun Imparatorluğu’nu her iki Roma devletinde de etkin bir duruma getirmişti. Rua’dan barışı yıllık vergi ile sağlayan Bizanslılar bir yandan da Hunlara bağlı bulunan kavimleri kışkırtmaktan geri kalmıyorlardı. Bunun üzerine Rua Bizanslı tüccarların Hun topraklarında ticaret yapmaları ile Bizans devletinin Hun ülkesinden ücretli asker toplama iznini yasakladı. Bu arada Rua, karşılık olarak Hun İmparatorluğu’ndan kaçan eski bazı devlet adamı ve komutanların geri verilmesini istedi. Ne var ki, tam bu sırada 434 yılında İmparator Rua ölünce Bizanslılar çok sevindiler. Hun İmparatorluğu’nun başına yeni bir hükümdar geçince Bizanslıların sevinci kursaklarında kaldı. Amcası Rua ölünce onun yerine yeğeni Attila geçmişti.

Attila Dönemi

Hunların başına geçtiği zaman 40 yaşında olan Attila babası Muncuk erken öldüğü için amcası Rua’nın yanında yetişmiş, onunla birlikte tüm askeri seferlere katılmış, çeşitli kavimleri yakından tanımak şansına sahip olmuştu. İyi bir imparator olan amcası Rua’nın yanında devlet yönetimini, askerliği ve politikanın ilkelerini öğrenmişti. Attila yalnız değildi. Koca ülkeyi kardeşi Bleda ile yönetiyordu. Eğlenceden hoşlanan, enerjisi, gücü sınırlı olan Bleda, imparatorluğun yönetimini kardeşine bırakmayı daha baştan benimsemişti. Ordu, devlet ve politika tüm yönleri ile Atilla’nın elinde toplanmıştı. Doğu kanadının kralı amcaları Aybars ile gene amcaları olan Batı kanadı kralı Oktar yerlerini koruyorlardı. Bu nedenle Hun İmparatorluğu içinde herhangi bir iktidar savaşı söz konusu değildi. Attila’nın koruması ile yönetimde11yıl kalan Bleda daha sonra 445 yılında öldü.

Attila‘nın başa geçişinden sonra gelen Bizans elçilerine yeni hükümdar sınırda bir karşılama düzenledi ve barış anlaşmasının ilkelerini onlara dikte ettirdi. Buna göre Bizans artık Hunlara bağlı kavimlerle kesinlikle ilişki kuramayacaktı. Ayrıca Bizans, kendine sığınan Hunları geri verecekti. Bizansın vergisi her yıl iki misli alınacak ve ticaret ancak sınır kasabalarında yapılabilecekti. Hunlara hemen geri verilen kaçakları Attila daha sınır kapısında astırdı. Bu olay, Attila’nın adının bütün Avrupa’da dehşetle anılmasına neden oldu. Bundan sonra Attila aylar süren uzun bir sefere çıkarak İmparatorluğun tüm sınırlarını dolaştı ve ayaklanan kavimlerin üzerine yürüdü. Batı kanadının merkezi Tuna kıyısında, Doğu kanadının merkezi de Dinyeper havzasında kurulmuştu. 430 yıllarında Hun egemenliği altında şu kavimler yaşıyorlardı.

1- Germenler; Gotlar, Suebler, Gedipler

2- Islavlar; Antlar, Venedalar, Sklavenler

3- İranlılar; Alanlar, Sarmallar, Neurlar, Baştarnalar

4- Finler; Ugorlar, Çudlar, Estler, Vidivariler

5-Türkler; Üçogur, Beşogur, Altıogur, Onogurlar, Saraogurlar, Agaçeriler, Sabarlar

Yaklaşık olarak sayıları elliye yaklaşan bu kadar çok kavim eski Türk devlet sistemine göre bir siyasal birlik oluşturmakta, yabancı kavim ve zümreler ancak reisleri, şefleri ve kralları aracılığıyla imparatorluğa bağlı bulunmaktaydı. Agaçerilerin ayaklanması dışında tüm kavimler Hun egemenliği altında barış ve düzen içinde yaşıyorlardı. Agaçeriler ayaklanması da Attila’nın büyük oğlu İlek tarafından bastırıldı. Zaman zaman ortaya çıkan kavimler göçü nedeniyle yerli halk bazen bunalıyordu. Yeni gelen kavimlerin yerli halkın elindeki ürünlere el koymak istemesi de bazı karışıklıklara yol açıyordu. Romalılar ise denetleyemedikleri köylü ayaklanması nedeniyle gene Hunların yardımını istiyorlardı. Hunlar sürekli olarak denetimleri altında yaşayan kavimleri izliyorlardı. En küçük bir sorun çıktığında Hun birlikleri orada oluyordu.

440 yılından sonra Attila Bizans devletine karşı baskıyı artırdı. Bizans Kralı’nın Hun kaçaklarına hoşgörülü davranması Attila’yı kızdırıyordu. Ticaret ilişkilerinde Yunan tüccarları Hunları aldatıyordu. Ayrıca Agaçeriler ayaklanmasında Bizans devletinin kışkırtıcı rol oynaması da Hunların baskılarını artırmalarına neden olmuştu. Kuzey Afrika‘daki Vandal Kralı’nın Atilla’dan Bizans’a karşı yardım istemesi de Hunların tutumunu değiştirmişti. Attila Trakya üzerine yürümüşken Batı Roma devletinin aracı olması üzerine Hun orduları hızını kesti. Bir köylü çobanın savaş tanrısı Ares‘ in kılıcını bularak getirip Attila’ya teslim etmesi, Hunlar arasında dünyanın fethinin yakın olduğu biçiminde yorumlandı. Bununla beraber Bizans’ın kaçakları geri vermekte ağır davranması, yıllık vergi ödemede isteksizliği İkinci Balkan Seferi‘nin başlamasına neden oldu. Attila’nın yönetimindeki Hun orduları yavaş yavaş iki koldan ilerleyerek tüm Trakya‘yı işgal ettiler ve Büyükçekmece önlerine kadar geldiler. Attila buraya gelen Bizans elçilerini kabul etti. Yapılan anlaşmaya göre yıllık vergi üç katına çıktı ve Bizans 6000 libre savaş tazminatı ödemeyi yükümlendi. Bizans için en ağır koşul yıllık vergiydi. Her yıl bu kadar altının toplanması imparatorluğun gücünü aşıyordu. Bizans İmparatoru bu zor durumdan kurtulmak için Attila’ya bir suikast düzenledi. Ancak Attila bu durumu ortaya çıkardı ve Bizans İmparatoruna ağır bir mektup göndermekle yetindi. Çünkü bu sıralarda artık Attila Batı Roma İmparatorluğu’nun üzerine yürümeye hazırlanıyor ve haraca bağladığı Bizans devletini ciddiye almıyordu. Hun dış politikası da ağır ağır değişiyordu.

Batı Roma İmparatorluğuna en son destek 439 yılında yapılmış ve bu tarihten sonra ilişkiler kesilmişti. Batı Roma Başkomutanı Hunların değişen politikalarını izliyor ve bir Hun saldırısına hazırlanıyordu. Aetius bunun için tüm barbar kavimlerle anlaşmaya varmıştı. Attila da yeniden çıkan köylü ayaklanmasıyla ilgileniyor, Roma’ya karşı Vandallarla işbirliği olanaklarını araştırıyordu. Roma İmparatorluğu ile birlikte tüm barbarlar da savaşacağı için bu durumda çok iyi hazırlanmak gerekiyordu, iki yıl içinde Attila hazırlıklarını tamamlayınca önce Roma’ya politik bir saldırı düzenledi. Roma Prensesi Honaria‘yı zevceliğe kabul ettiğini ve bunun karşılığında imparatorluğun yarısının yönetim hakkını istedi. Romalılar önceleri durumu oyaladılar, ama sonra olumsuz tutumları belirlenince Hunlar Roma seferine çıktılar. 451 yılında Orta Macaristan‘dan Batı‘ya doğru yola çıkan ikiyüz bin kişilik Hun ordusunun yarısı Türk, diğer yarısı da bağlı kavimlerin askerlerinden meydana geliyordu. Geçtikleri yerleri zaptederek ilerleyen Hun orduları Paris yakınlarında Orleans‘a vardıklarında Roma orduları ile Aetius da buraya gelmişti, iki ordunun karşılaşması Attila‘nın manevrası nedeniyle Champagne ovasında oldu. Tam bir gün süren ve her iki tarafın da ağır zarar gördüğü bu savaşta kimin kazançlı çıktığı belirlenemedi.

Batılı tarihçilerin zamanımıza kadar Hun ordusunun bu savaştan sonra geri çekildiğini ileri sürmelerine karşın, son araştırmalar savaş günü akşama doğru Roma ordusunun dağıldığını ve başkomutan Aetius‘un bile Hun ordusu içine düştüğünü belgelemektedir. Gotlar ve Franklar da hemen savaştan çekilmişlerdi. Attila, Galya içlerine yürüyerek Roma ile Galya’nın bağlantısını da kesmişti. Roma ordusunun dağılmasına karşın Attila, orduları ile düzenli biçimde bir aya yakın bir sürede imparatorluğun merkezine döndü. Roma komutanının gözden düşmesi de yenilgilerinin bir göstergesiydi. Nitekim bir yıl sonra Hunlar yeniden Roma saldırısına geçtiklerinde Romalıların ortaya çıkaracak bir ordusu kalmamıştı. Attila 452‘de Alpleri geçerek yüz bin kişilik ordusu ile Venedik bölgesine indi. Roma Sarayı çok endişelendi, hemen barış kararı alarak elçi heyeti gönderdi. Papa araya girerek Türk başbuğundan tüm Hıristiyanlık dünyası adına Roma‘yı bağışlamasını istedi. Roma’yı yıkmaktan çekinen Attila, anlaşma sonrasında ülkesine dönerken Doğu Roma gibi Batı Roma İmparatorluğunu da kendi devletine bağladığına inanıyordu. Şimdi sıra Sasani devletine gelmişti. Bu devletin de Hun İmparatorluğu’nun koruması altına alınması ile artık Hunlar dünya egemenliğini gerçekleştirebileceklerdi. Ne var ki, Attila 453 yılında öldüğü için bu seferi gerçekleştiremedi.

Attila’nın ölümünden sonra karısı Arıkan‘dan doğan üç oğlu, sırasıyla llek, Dengizek ve Irnek babalarının yerini tutamadılar, imparator olan llek ayaklanan Cermen kavimleri ile savaşırken yaşamını yitirdi. Çok cesur ama kafası çalışmayan Dengizek yeniden imparatorluk birliği için savaşırken bir Bizanslının kılıcı ile öldü. Irnek ise bu savaşlara katılmamış, kardeşlerinin ölümünden sonra artık Ona Asya‘da tutunmanın zorluğunu anlamış ve savaşlarda yorgun düşen Hunların büyük kısmı ile Karadeniz‘in batı kıyılarına dönmüştü. Irnek, yönetiminde Hunların önce Güney Rusya düzlüklerinde görünen, sonra Balkanlarda ve Orta Avrupa‘da birer devlet kuran Bulgarlar ile Macarların oluşumunda büyük rol oynadıkları anlaşılmaktadır. 4. yüzyılda Hunlara Volga‘dan Batı‘ya doğru rehberlik eden sihirli geyik efsanesinde Hunlarla Macarlar kardeş gösterilmiştir. Ayrıca Doğu Macaristan‘da yaşamış olan Sekellerin Hunların çocukları olduğu hakkında ciddi sayılabilecek kanıtlar vardır. Attila’nın ölümü Avrupa‘da bir bakıma Hunların da gerilemesini başlatmıştır. Bağlı kavimler yavaş yavaş ayaklanmışlar ve Hunlara karşı yeni birlikler meydana getirmişlerdir. Bu büyük Türk İmparatorunun yitirilişi bir anlamda imparatorluğun çöküşünü de başlatmıştır.

Attila için Hunlar çok büyük bir cenaze töreni düzenlediler ve savaş oyunları ile başlayan bu tören günlerce sürdü. Attila’nın seferleri, savaşları ve yaşamı bir efsane yaratmıştır. Attila doğaüstü sayılabilecek kadar güçlü bir insandı. Dünya tarihinin en büyük ordu komutanı ve devlet kurucularındandı. Halkı arasında tanrısal bir güce sahipti. Oğulları bile babalarının gözlerine bakamazdı. Hunlar üstün nitelikli imparatorlarını tanrı gibi taparcasına seviyorlardı. Attila’nın güç ve başarıdan ileri gelen ünü tüm Avrupa‘yı titretmişti. Attila çok hassas bir insandı. En küçük bir şeye kızdığında hemen savaş ile tehdit ederdi. Böylece birçok yeri ve istediklerini savaşsız alabilmişti. Diğer kavimlere ve onların başındaki yöneticilere karşı tutumu sert ve kabaydı. Savaşı çok sevmekle beraber gene de aklını kullanır ve bu akılcı tutumuyla istediklerini elde ederdi.

Attila kültür ve sanata da çok önem vermişti. Okumuş insanlara büyük saygı gösterir ve bunları önemli makamlara getirirdi. Kentleri, sanat eserlerini yakıp yıkmaktan kaçınırdı. Gotlar ve Vandallar gibi Roma’yı yıkmaktan çekinmiş, bu kentin çok yakınına geldiği halde anlaşmayı yeğlemiş ve geri dönmüştü. Büyük törenlere sahne olan sarayı çok ihtişamlı döşenmişti. Bu parlak çevrede bile Attila sadeliği severdi. Giyimi de sade ve temizdi. Hunların geleneksel süslerinden hoşlanmazdı. Fazla eğlenceyi sevmez ve gülmezdi. En büyük eğlencesi avlanmaktı. Ne yazık ki, falcılara çok inanırdı. Onların söylediklerinin etkisi ile küçük oğluna büyüklerden daha fazla önem vermekteydi. Ama onun bu tutumu ölümünden sonra kargaşalıkların çıkmasına ve imparatorluğun sarsılmasına yol açtı. Fallara ve hurafelere inandığı için Attila zaman zaman zayıf davranırdı. Falcıların etkisiyle, yanına kadar geldiği Roma‘yı ve İstanbul‘u almaktan çekindi. Roma’yı ele geçirdikten az sonra ölen Alarik‘in sonunu düşünerek Roma’ nın işgalinden kaçınmıştı.

Batı Hun İmparatorluğu’nun tarihi sürekli savaşlar ve efsanelerle geçtiğinden ve bu bölgede birçok barbar kavim yaşadığından kalıcı kültür ve sanat eserleri pek verilememiştir. Orta Avrupa’da yapılan kazılarda bazı toprak eşyalar çıkmıştır. Hunların bu eserleri günümüzde Avrupa müzelerinde görülebilir. Hunlarda, genel çizgileri ile Orta Asya‘dan ve Büyük Hun İmparatorluğundan kalma step kültürü egemendir. Batı Hunlarında da Doğu Hunlarına benzer sosyal ve kültürel bir yaşam söz konusudur. Bozkır kültürü Hun kültürünün çekirdeğini oluşturmaktadır. Batı Hun İmparatorluğu’nun ekonomik yaşamı da kendinden önceki göçebe devletlerinki gibidir. Hayvancılık ana uğraştır. Ganimet sağlanması, tarım, avcılık, balıkçılık da diğer ekonomik uğraşlardır. Hunlar’a ait arkeolojik buluntuların çoğu Macaristan‘da ortaya çıkarılmıştır. Bunun nedeni de Batı Hun İmparatorluğu’nun Tuna bölgesinde kendisine merkez kurmasıdır. Güney Rusya‘da kurulan imparatorluk daha sonraları Macaristan‘da üslenmiştir.

Segedin civarında bulunan Hun mezarları imparatorluğun kültürel yaşamı hakkında genel bir kanı vermektedir. Bu kazılarda altına dayanan süslemeciliğin çeşitli örneklerine rastlanmıştır. Huni biçiminde ayaklı kurban kazanları Hun kültüründe önemli bir yer tutar. Bu tür kazanları minyatür biçimlerde yaparak ölülerle beraber mezarlara gömmüşlerdir. Mezarlarda bulunan altın kazanlar da kurban kazanlarıdır ve Batı Hun kültürünün Orta Asya kültürü ile yakın bağlantısını göstermektedir. Hunların süsleme sanatında o dönemde İran‘da egemen olan Sasani işçiliğinin geniş etkileri vardır. Hunlar ayrıca Avrupa‘da ilişkiye girdikleri kavimlerden de kültür açısından etkilenmişlerdir.

Hunlarla ilgili kazılarda, kurban kazanlarının yanı sıra irili ufaklı gümüş kayışlar, keramik eserler, altın ve gümüşten süs eşyaları, çeşitli tokalar, altın taçlar bulunmuştur. Buluntulara göre Batı Hun İmparatorluğu’nda altın ve gümüş işçiliğinin ileri düzeyde olduğu Orta Asya’da görülen toprak ve keramik işçiliğinin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır. Ancak Hunların kültür ve sanat yaşamlarının diğer yönleri pek açıklığa kavuşmamıştır.

Büyük Hun İmparatorluğunun dilini tarihçiler Türkçe olarak kabul etmektedirler. Bu dilde bazı Çin ve Moğol etkileri de vardır. Batı Hunları ise göçebe bir devlet kurduklarından ve yerleşik bir yaşam düzenine sahip olmadıklarından dilleri biraz karışıktır. Ne var ki temel olarak onların dilinin de Büyük Hun İmparatorluğundan geldiği söylenebilir. Batı Hun İmparatorluğunun egemenliğine giren kavimler değişik yerlerden gelmişlerdi ve kendi dillerini koruyorlardı. Bu durumda kavimlerin dilleri ile, Orta Asya‘dan gelen Hun dili karışmaya başladı. Batı Hun İmparatorluğunun devlet ve yönetici kademesi ise kesinlikle Büyük Hun İmparatorluğunun dilini kullanmıştır. Hun halkı ise yaşadığı bölgeye göre oranın kavimleri ile etkileşim içinde farklı farklı lehçeleri kullanıyordu. Devletin üst kademesinin geleneksel Hun dilini koruyabilmesine karşılık, Hun halkı giderek bu dilden uzaklaşmıştır. Avrupa gibi yeni bir kıta Hunların yaşam biçimlerini, geleneklerini etkilemiş, zamanla da değiştirmiştir.

Asya’dan Avrupa’nın içlerine kadar gelerek büyük bir imparatorluk kurmuş olan Hunlar göçebelikten vazgeçmedikleri için birkaç yüzyıl sonra geldikleri gibi geri dönmüşler ve Avrupa’da yerleşik bir kültür oluşturamamışlardır. Bu nedenle de günümüzde yapılan kazılarda çok sayıda Hun eserine rastlanmamaktadır. Batı Hun kültürünü anlamak için, Büyük Hun imparatorluğunun sosyal ve kültürel yaşamını incelemek zorunludur.

Spiro Agnew and Richard Nixon, ca. 1972

William Safire, 1929-2009

   Of course, that was before Agnew muttered — far less belligerently — another (Latin) phrase, nolo contendre while on trial for bribe-taking, after which he preceded his boss in slinking ignominiously out of office — the only time in American history that a president and his veep have both had to resign in disgrace.

   And speaking of language and history … I’d like to know when (and why!) people began (mis)spelling the word “honey” as if they were referring to a follower of Attila the Hun (A.D. 406-453).

   It has been explained to me that such now-common spellings as “u” (versus “you”), “ur” (versus “you’re”), and “2” (versus “too”) are a result of the pervasiveness of texting as a means of communication. Such abbreviated forms, I’ll grant, are something akin to a latter-day Morse Code. Moreover, as with telegrams, there is often a limit on the number of characters which can be sent in any given text message.

Attila the Hun, 406-453

   It seems especially ironic to be using this as a term of endearment, inasmuch as the infamous Attila and his barbaric hordes were notorious for their brutal savagery while enslaving much of Europe during the fifth century.

   The answer, I would submit, can be found in the inglorious American educational system, rapidly deteriorating to sub-Third World levels and churning out young people who are as illiterate historically as they are grammatically. So, in the interest of following the dictum that counsels us to “light a candle rather than curse the darkness,” I will present a little remedial history lesson (courtesy of Wikipedia).

   As it demonstrates, this is by no means just ancient history, either, since for a generation of Americans who lived through two world wars, “Hun” was by far the worst thing you could call anyone.

Attila the Hun was Khan of the Huns from 434 until his death. He was leader of the Hunnic Empire which stretched from Germany to the Ural River and from the River Danube to the Baltic Sea. During his rule he was one of the most fearsome of the Western and Eastern Roman Empires’ enemies: he invaded the Balkans twice, he marched through Gaul (modern France) as far as Orleans before being defeated at the Battle of Chalons.

Attila is known in Western history and tradition as the grim FLAGELLUM DEI (Latin:”Scourge of God”), and his name has become a byword for cruelty, rapacity, and barbarism.

During the 1900 Boxer Rebellion in China, Kaiser Wilhelm II of Germany gave the order to “make the name ‘German’ remembered in China for a thousand years, so that no Chinaman will ever again dare to even squint at a German.” This speech, wherein Kaiser Wilhelm invoked the memory of the 5th-century Huns, coupled with the “Pickelhaube” or spiked helmet then worn by German forces reminiscent of ancient Hun helmets, gave rise to later English use of the term for the German enemy during World War I. This usage was reinforced by Allied propaganda throughout the war, and many British and American pilots referred to their foe as “The Hun.” The usage resurfaced during World War II.

I  KNOW IT’S A JAEJIN PIC SPAM!!!!!!! HAHAHA.. he’s getting cuter and cuter! mygahdd… and now noona is going crazy!!!!!!! like totally crazy! jaejin’s english is ._.,, he’s improving!! yay.. lemme hug you baby GOAT! ahahaha.. omg~ i can’t stop watching this coz’ jaejin is like sooooooo ADORABLE!!!! jaejinah! noona will take care of you arasso?! hahaha,,XD

here’s the mp3 rip of Heyjude.. why beatles?! lol.. anyway.. idc.. i like it^^

DOWNLOAD

My inbox is like a cemetery. People send their carefully prepared, lovingly offered material; it gets buried under dirt(y pictures); and I dig it up later for my amusement. Like this second-hand video that answers the age-old question: Can a complete loser fall in love with his hand? Apparently, no. He will fall in love with his cock, and therefore with other cocks. Thanks for the info, Mike.

I guess the argument (I didn’t watch the whole thing because there was a new post on X Tube) is that racking up frequent-user miles on the Hun turns your sexuality onto yourself and therefore makes you gay. That’s funny, because reading cookbooks didn’t make my grandma a cannibal. Or, at least, there was insufficient evidence. And R-rated movies only rarely produce self-multilaters that go on to have successful careers fucking killing people. I’m thinking the causal relationship isn’t holding up here.

What the fuck happened to a “life of the mind?” You know, where you can think about things without using them as a springboard for impulsive overreactions. Information comes in, your brain sorts it out, files the potentially useful bits (like how to make a girl squirt with a chopstick, because that’s like MacGuyver shit), and throws out what’s left. I’m pretty sure that’s how we form interpretations of the world and become individuals with opinions, capable of making our own choices without suppressing the choices of others. Listen closely, now. That’s the sound of Republican ears bleeding.

The goddamn conservatives are trying to ruin my life. They can’t keep from giving rim jobs in public bathrooms, so they blame it on Marilyn’s centerfold. They can’t keep from spraying their lukewarm, pro-life Catholic milkshakes into the yawning sleeze buckets of every whore within a ten-mile radius, so they justify it by saying they can’t jack off, or they’ll end up ass-to-the-wall at some gloryhole. Greedy? Blame the poor for their own hardship so you don’t have to be charitable. Afraid? Outlaw fucking everything.

Here’s a hippie moment for you, Mike. (Now’s a good time to hit a bong and grab an acoustic guitar.) Love yourself, no matter what you are, and tolerance will bloom in you like a rifle exit wound. Take me, for instance. My love knows no bounds. Ask any of the eight major orgy coordinators. Your problems are your fucking problems. Stop trying to land your wrinkled, sweaty nut bag on my face.

At the end of the day, minus the scotch and twelve-year-old undocumented immigrants in plaid skirts, it’s just a bunch of people trying to make it worthwhile. I do my shit, they do their shit, and never the twain shall meet. There’s enough room in the back alleys of the world for everyone’s depravity. Except yours. You can eat shit and live, you closeted cum slut. Because you’ll never get it. You read the bible once and now you think you’re god.

Teenage Mutant Ninja Turtles (2003)
Hun; Foot Ninja (multiple)

Gender: Masculine
Origin: Hungarin
Meaning: “Hun.”
(hoo-NOR)

The name is borne in Hungarian legend by Hunor the twin brother of Magor. According to the tale, Hunor and Magor were the progenitors of the Hungarian people. They were the sons of Nimrod and were born and raised in Scythia. One day, while they were out hunting, the two boys spotted a white stag, they followed the stag across the sea of Azov. They ended up what is now modern day Hungary. There they were welcomed by the local King Dula and were given his daughters in marriage. It is said that Attila the Hun, King Almos and Arpad were their descendents. In Hungary, Hunor’s designated name day is September 10.

Jeg er varm om øynene. Føles som jeg har blunket litt for hardt, litt for mange ganger. Musklene er slitne, liksom. Vil sove.

Det å ikke huske må være noe av det verste. Å ikke kjenne igjen ansikter. Å være redd personene rundt deg fordi de vil deg så godt uten at du kjenner dem. Det er skummelt å ta imot hjelp fra fremmede. Å ta imot omsorg. Når du står på feil side av gjerdet og leter etter inngangen virker kanskje ting lenger borte enn de faktisk er. Og de som står der på andre siden og ser på deg med tristhet i blikket, med skjult fortvilelse, de tenker at det burde være noe de kunne gjort, noe de kunne sagt, noe i det hele tatt. Og fortvilelsen blir større når de merker at det er ikke noe de kan gjøre eller si, de kan bare besøke og håpe. Satse.

Og så ligger du der. Og han begynner å revurdere valgene sine. Hvorfor han har vært som han var, handlet som han har gjort, sagt det han har tenkt. Alltid. Mens han holder hånden din, stryker armen, lengter etter at du skal åpne øynene igjen, sånn som du har pleid, syns han ser tegn til liv, men så er det ikke annet enn den jævla maskinen som går like støtt som den alltid har gjort, sikkert fordi de som programmerte den var noen fantomer i nettopp programmering, og den pumper brystkassa di opp og ned som om det var dens egen, fyller deg med det livet du fortsatt holder fast ved.

Jeg sitter på andre siden av landet og tenker at det er over. Dere er over. Kanskje ikke teoretisk, men dog. Og det får meg til å tenke på dette med å ta sjanser. Ta sats. At man skal leve klisjéene, gripe dagen, være seg selv, betale regningene, være omreist, ta vanskelige avgjørelser, lære barna at kreft er farlig og at det mest sannsynlig kommer til å skje med noen de kjenner, for i dag får bortimot alle kreft og man skal ikke lyve for barna. De er jo den neste generasjonen, og de bør ikke leve på løgner.

Noen ganger føles det greit å være kjip. Og noen ganger føles det greit å fortelle verden hvor kjipt man syns det er å være kjip. Og jeg merker om jeg også kan se frem til det hun snakket om, om det gjelder meg, eller om jeg er nødt til å gjøre drastiske tiltak for å få den muligheten.

Why so serious?

Sejarah Eropa dibagi menjadi 5 tahap yaitu:
a. Ancient Period (Jaman Kuno), dimulai sejak adanya peradaban Eropa sampai runtuhnya kerajaan Romawi Barat (4000 SM – 476 M). Bangsa Yunani dan bangsa Romawi memegang peranan utama pada jaman ini; peradaban mereka disebutkan sebagai peradaban kuno (Classical Civilization)
b. Medieval Ages (Jaman Pertengahan), dimulai sejak keruntuhan Romawi Barat sampai lahirnya masa Renaissanse (sekitar 476 – 1500 M). Pada jaman ini bangsa Eropa memperoleh warna peradaban dengan berkembangnya agama Nasrani (Katolik). Bangsa-bangsa Barat setelah berpindah-pindah dari satu daerah ke daerah lain, mulai menetap di negara-negara seperti yang kita ketahui sekarang.
c. Modern Period (Jaman Baru), dimulai sejak jaman Renaissanse sampai terjadinya Revolusi Prancis (sekitar 1500 – 1789 M). Pada jaman ini pengetahuan bangsa Barat maju dengan pesat dan mereka mulai mengadakan penjelajahan dunia. Akhirnya mereka menjadi penguasa dunia baik dalam bidang politik, ekonomi, maupun kebudayaan
d. Jaman Terbaru, dimulai sejak Revolusi Prancis sampai Perang Dunia II (1789 – 1945). Pada jaman ini berkembang kolonialisme dan imperialisme.
e. New Ages, dimulai dari Perang Dunia II sampai saat ini. Jaman ini ditandai dengan penegakan Hak Asasi Manusia dan demokrasi serta tatanan dunia yang lebih adil.

Saat ini kita akan membahas sejarah Eropa pada masa-masa transisi dari Ancient Period ke Medieval Period. Masa-masa ini ditandai dengan runtuhnya Kekaisaran Romawi Barat sampai dengan masa yang disebut sebagai Jaman Perpindahan Bangsa-bangsa.
Sebelumnya kita akan melihat keruntuhan Romawi Barat. Pada masa pemerintahan Diocletian pada tahun (284-305) secara administrasi dia membagi Kekaisaran Romawi menjadi 2 yaitu Romawi Barat yang berpusat di Roma dan Romawi Timur yang berpusat di Constantinople. Kemudian perubahan paling drastis adalah yang dilakukan oleh Kaisar Constantine pada tahun 330 yang memindahkan ibukota Kekaisaran Romawi dari Roma ke Constantinople. Perpecahan Kekaisaran Romawi dikukuhkan oleh Kaisar Theodosius I yang membagi Romawi mejadi 2 untuk kedua anaknya pada tahun 395. Romawi Barat dengan ibukotanya Roma diberikan kepada Honorius yang kemudian memindahkan ibukotanya ke Ravenna. Sedangkan Romawi Timur diberikan kepada Arcadius dengan ibukotanya Constantinople.
Setelah Romawi terbagi dua kekuatan militernya pun juga berkurang sehingga suku-suku yang berada di luar wilayah kekuasaan Romawi mulai merangsek masuk ke wilayah Romawi. Suku-suku yang paling kuat berasal dari daerah Jerman. Serangan-serangan secara periodik ke wilayah Romawi khususnya Romawi Barat sehingga menyebabkan runtuhnya Kekaisaran Romawi Barat ini disebut sebagai Jaman Perpindahan Bangsa-bangsa. Suku-suku yang menyerang Romawi Barat disebut sebagai Suku-suku Jerman yang antara lain terdiri dari:

- Alamanni
- Alans
- Angles
- Avars
- Bulgars
- Burgundians
- Franks
- Frisians
- Gepids
- Huns
- Jutes
- Lombards
- Magyar
- Ostrogoths
- Saxons
- Slavic
- Suebi
- Vandals
- Viking
- Visigoths

Suku Alans
Perpindahan Bangsa-Bangsa ini pada awal mulanya disebabkan oleh invasi suku Huns yang berasal dari daerah Asia Tengah di bawah pimpinan Balamber. Dampak dari serangan suku Huns ini pertama-tama dirasakan oleh suku Alans yang berdiam di sekitar sungai Volga di sebelah utara Laut Hitam. Serangan ini terjadi pada tahun 370. Adanya serangan tersebut membuat sebagian suku Alans bermigrasi ke arah Barat yaitu wilayah Gaul/Galia dan sebagian lagi bergabung dengan suku Huns. Di Gaul suku Alans terpecah lagi. Sebagian dibawah pimpinan Respendial bergabung dengan suku Vandals dan Suebi mereka menyerang wilayah Romawi Barat tersebut dan membagi daerah tersebut di antara mereka dan sebagian lagi di bawah pimpinan Goar bergabung dengan Romawi dan penerus Goar, Sangiban, membentuk aliansi dengan suku Burgundians dengan rajanya Gundaharius untuk berperang melawan Attila dari suku Huns di pertempuran Chalon tahun 451. Alans yang dipimpin oleh Respendial bergerak ke selatan ke semenanjung Iberia bersama suku Vandals dan Suebi. Alans menempati provinsi Lusitania dan Carthaginiensis, Vandals menempati Baetica dan Suebi menempati Gallaecia. Ketika terjadi perang dengan suku Visigoths pada tahun 418, raja Alans, Attaces, tewas dan suku Alans memberikan tahta raja Alans kepada raja suku Vandals, Gunderic. Akhirnya di bawah kepemimpinan raja Vandals, kedua suku bermigrasi ke Afrika Utara pada tahun 429.

Suku Huns
Suku Huns dan Alans melanjutkan kampanye serangan mereka ke suku Ostrogoths pada tahun 376 di wilayah Jerman Timur. Pada saat itu Ostrogoths dipimpin oleh Ermanaric yang tewas dalam serangan Huns dan digantikan oleh keponakannya Vithimiris yang juga tewas dalam pertempuran melawan Huns di tahun 376. Penggantinya adalah putranya, Viderichus yang masih kanak-kanak sehingga pemerintahannya dijalankan oleh Alatheus dan Saphrax. Akibat serangan Huns tersebut Ostrogoths bermigrasi ke wilayah Romawi Timur yaitu di semenanjung Balkan. Selanjutnya Huns sampai pada wilayah suku Visigoths yang dipimpin oleh Athanaric di sebelah Utara Laut Hitam. Visigoths mundur ke daerah Carpathians. Pemimpin lain Visigoths, Fritigern memohon kepada Kaisar Romawi, Valens untuk tinggal sebagai pengungsi dari suku Huns di Balkan. Pada tahun 395 Huns memulai serangan besar-besaran terhadap Romawi Timur. Pada tahun 405 Huns terbelah menjadi 2 kelompok. Pertama dipimpin oleh Radagaisus yang ingin mempertahankan pekerjaan mereka sebagai kaum perang. Kedua dipimpin oleh Uldin yang mulai bekerja sebagai pedagang. Radagaisus bersama suku Vandals, Suebi dan Alans pergi ke wilayah Gaul/Galia tahun 406. Uldin yang dibantu oleh pasukan Romawi Timur mengalahkan Radagaisus dalam mempertahankan Italia dan mengalahkan pemberontak Goths yang dipimpin oleh Gainas. Tahun 408 Uldin mulai memberontak
kepada Romawi Timur. Namun banyak pasukannya yang memberontak karena dibeli oleh Kaisar Romawi Timur. Kini kepemimpinan Huns berada di tangan Attila. Tahun 447 Huns memulai serangan ke Romawi Timur dan berakhir tahun 449 dengan penandantanganan Perdamaian Anatolius Ketiga. Selama ini Huns berdampingan dengan Romawi Barat karena mereka menjalin hubungan dengan Jenderal Flavius Aetius. Namun hubungan ini berubah pada tahun 450 ketika Honoria, saudari Kaisar Romawi Barat meminta pertolongan ke Attila dari ancaman senator dengan mengirimkan sebuah cincin. Tahun 451 Huns menyerang Gaul/Galia bersama dengan Franks, Goths, dan Burgundians kemudian mengepung Orleans. Romawi Barat di bawah Jenderal Flavius Aetius bergabung dengan suku Franks yang lain dan Visigoths di bawah pimpinan Theodoric menggempur suku Huns dalam Pertempuran Chalons. Huns mengalami kekalahan. Tak lama kemudian tahun 453 Attila meninggal dan digantikan oleh anaknya Ellak. Tahun 454 Huns digempur lagi oleh Ostrogoths dan Gepids yang dipimpin Theodemir pada Pertempuran Nedao sehingga hancurlah kekuatan Huns dan mengalami kemunduran. Huns kembali ke daerah di sebelah Utara Laut Hitam

Suku Ostrogoths
Setelah pada tahun 376 Ostrogoths bermigrasi ke Balkan, Ostrogoths menjadi bagian dari Huns. Namun setelah mempersiapkan kekuatan, Ostrogoths bangkit melawan Huns dipimpin oleh Theodemir di Pertempuran Nedao tahun 454 dan menghabisi kekuatan suku Huns. Putra Theodemir, Theodoric the Great yang selama ini dikarantina di Constantinople, dibebaskan tahun 488 oleh Kaisar Byzantine, Zeno, untuk merebut Italia dari Panglima Perang suku Jerman Odoakar. Tahun 493 Theodoric the Great menguasai Ravenna dan membunuh Odoakar. Di bawah Theodoric, Ostrogoths membangun kerajaan yang meliputi Italia, Sicilia dan Dalmatia. Mereka juga membangun hubungan baik dengan saudara lamanya, Visigoths. Kekuatan Ostrogoths mulai dipertimbangkan oleh Byzantine sehingga membentuk koalisi dengan suku Franks yang dipimpin oleh Clovis I. Setelah Visigoths kehilangan rajanya, Alaric II pada Pertempuran Vouille tahun 507 melawan Franks maka wilayah Visigoths jatuh ke tangan Theodoric the Great. Ostrogoths mengalami puncak kejayaan dalam masa kepemimpinan Theodoric the Great. Setelah wafatnya Theodoric the Great tahun 526, Visigoths dan Ostrogoths berpisah lagi. Visigoths dipimpin oleh Amalaric dan Ostrogoths dipimpin oleh cucu Theodoric the Great, Athalaric yang kemudian direbut oleh pamannya Theodahad. Konflik ini membuat Ostrogoths lemah sehingga dimanfaatkan oleh Kaisar Justinian I dari Byzantine untuk menyerang. Tahun 535 di bawah Panglima Belisarius pasukan Byzantine menyerang Ostrogoths. Byzantine berhasil merebut Roma dan Milan kemudian tahun 540 ibukota Ostrogoths, Ravenna dapat direbut. Ostrogoths kembali ke daerah Austria Selatan

Suku Visigoths
Setelah menjadi pengungsi di Dacia akibat serangan Huns tahun 376, di bawah pimpinan Fritigern membangun kekuatan Visigoths. Tahun 378 Visigoths menyerang Kaisar Romawi Valens dan menewaskannya di Pertempuran Adrianople. Sampai tahun 395 Visigoths dan Romawi berdamai. Tahun 408 Honorius memicu peperangan dengan membantai 30.000 keluarga barbarians. Alaric I raja suku Visigoths menyatakan perang. Tahun 410 Alaric I berhasil menguasai kota Roma sehingga ibukota Romawi dipindah ke Ravenna. Sebelumnya tahun 409, kaisar Honorius meminta bantuan Visigoths untuk mengimbangi suku Vandals, Suebi dan Alans di semananjung Iberia atau Hispania. Akhirnya Visigoths menguasai semenanjung Iberia. Visigoths memperkuat diri untuk melepaskan diri dari Romawi. Tahun 475 di bawah raja Euric, Visigoths dapat mendirikan kerajaannya sendiri. Sampai pada tahun 507 kerajaan Visigoths diruntuhkan oleh suku Franks di bawah pimpinan Clovis I dalam Pertempuran Vouille. Raja Visigoths, Alaric II terbunuh dalam pertempuran itu. Penggantinya adalah Amalaric yang masih kecil sehingga secara de facto Visigoths berada di bawah kepemimpinan Theodoric the Great dari Ostrogoths. Tahun 554 Visigoths berhasil merebut daerah dari suku Suebi di Barat Laut semenanjung Iberia. Kerajaan Visigoths bertahan sampai tahun 711 ketika raja terakhirnya Roderic (Rodrigo) terbunuh dalam Pertempuran Guadalete melawan pasukan Muslim Umayah.

Suku Alamanni
Suku Alamanni berdiam di sebelah Utara sungai Main di Jerman. Mereka mulai menyerang teritori Romawi di Gaul dan Italia Utara tahun 268. Sebelumnya Alamanni dikalahkan oleh Kaisar Romawi Gallienus di Pertempuran Milan tahun 259. Tahun 271 Alamanni berhasil mengalahkan Kaisar Aurelian dan menginvasi Italia. Di tahun yang sama Aurelian membalas kekalahan dari Alamanni dan mengusirnya dari Italia. Tahun 356 Alamanni kembali berhasil mengalahkan Kaisar Romawi Julian dalam Pertempuran Reims. Setahun berikutnya Julian mengalahkan Alamanni dalam Pertempuran Strassbourg. Akhirnya Kaisar Romawi Barat Gratianus menuntaskan perlawanan Alamanni di tahun 378 dalam Pertempuran Argentovaria. Tahun 406 bersama-sama suku-suku yang lain Alamanni menyerang Romawi dan berdiam di Dataran Swiss. Tahun 496 Kerajaan Alamanni sepenuhnya ditaklukan oleh Clovis I dari suku Franks.

Suku Bulgars
Pada awal abad ke-2 suku Bulgars bermigrasi dari Asia Tengah ke dataran Eropa dan menempati daerah antara Danau Laut Kaspia dan Laut Hitam. Antara tahun 351 sampai 389 suku Bulgars menyebrangi dataran Kaukasus menuju daerah Armenia dan berasimilasi dengan penduduk setempat, Armenians. Sebagian suku Bulgars juga ikut dalam penyerangan Huns ke Eropa Tengah dan Barat. Setelah kemerosotan kekuatan Huns, Bulgars kembali ke Eropa Timur dan Tenggara. Pada akhir abad ke-5 Bulgars berperang melawan Ostrogoths sebagai aliansi Kekaisaran Byzantine. Pertengahan abad ke-6 Bulgars terpecah menjadi 2: Kutrigur dan Utigur. Di Barat Kutrigur jatuh dalam wilayah Avar dan menjadi berpengaruh terhadap Kerajaan Khaganate. Utigur jatuh dalam kekuasaan Kerajaan Gokturk tahun 568.

Suku Burgundians
Suku Burgundians semula menetap di dataran Skandinavia kemudian bermigrasi ke dataran Eropa. Tahun 369 Burgundians membantu Romawi dalam memerangi suku Alamanni. Setelah beberapa tahun Burgundian dikalahkan oleh Fastida dari suku Gepids. Burgundians muncul kembali pada saat Stilicho, Jenderal Romawi memerangi Alaric I dari Ostrogoths tahun 406-408. Kemudian Burgundians bermigrasi ke lembah sungai Rhein. Tahun 411 Gundahar, raja Burgundians yang bekerja sama dengan Goar raja Alans mengancam Kaisar Romawi, Jovinus sehingga memperoleh beberapa daerah di Eropa Barat. Kemudian Kaisar Honorius secara resmi menghadiahkan daerah-daerah tersebut kepada mereka. Burgundians mulai memberontak dan berakhir tahun 436 ketika Jenderal Romawi Flavius Aetius bersama dengan pasukan Huns memerangi mereka. Tahun 437 raja Burgundians, Gundahar meninggal dalam pertempuran. Tahun 443 Aetius mengampuni mereka dan memberi daerah di kota Lyon. Raja baru mereka Gundioc atau Gunderic. Sebagai aliansi dengan Romawi mereka bertempur bersama-sama dengan Flavius Aetius dan suku Visigoths. Terutama sekali dalam memerangi Attila dari suku Huns dalam Pertempuran Chalons tahun 451. Selain itu, mereka membantu raja Visigoths Theodoric II dalam memerangi suku Suebi tahun 455. Antara tahun 457 sampai 472 pemimpin-pemimpin Burgundians terlibat intrik dengan penguasa di Roma. Ricimer dan Gundobad mengambil tahta Avitus dan menggantinya dengan Majorian. Tak selang berapa lama Ricimer membunuh Majorian. Kaisar selanjutnya Anthemius dibunuh oleh Gundobad dan mengangkat Glycerius. Tahun 474 pengaruh Burgundians berakhir dengan digantinya Glycerius oleh Julius Nepos. Tahun 500 Burgundians terlibat perang dengan Franks. Tahun 507 Burgundians dan Franks bergabung untuk menggempur raja Visigohts, Alaric II. Saat itu wilayah Burgundians meliputi Utara Italia, sebelah Barat Swiss dan Prancis Tenggara. Tahun 543 mereka ditaklukan Franks yang dipimpin Clovis I dan menjadi bagian dari Kerajaan Merovingian.

Suku Franks
Semula suku Franks tinggal di sebelah Utara dan Timur sungai Rhein. Tahun 357 suku Franks menyebrangi wilayah Romawi. Tahun 358 Romawi menerima mereka sebagai bagian dari Romawi. Akhir abad ke-5 mereka memperluas wilayah termasuk Belanda sebelah Selatan sungai Rhein, Belgia, dan sebelah Utara Gaul. Pada abad ke-5 beberapa suku kecil Franks mendirikan kerajaan mereka di Cologne, Tournai, Cambrai. Raja suku Franks Tournai, Childeric I berperang bersama-sama dengan Panglima Wilayah Perang Romawi, Aegidius. Kemudian Childeric dan anaknya, Clovis, memberontak kepada Romawi dan mengalahkan Panglima Perang mereka Syagrius tahun 486/487. Clovis kemudian membunuh raja Franks Cologne, Chararic dan raja Franks Cambrai, Ragnachar. Tahun 490-an Clovis sudah menguasai seluruh suku Franks kecuali Repuarian Franks dan mendirikan kerajaan Merovingian. Tahun 507 Clovis mengusir Visigoths Gaul Selatan dalam Pertempuran Vouille. Kemudian Clovis membagi kerajaannya kepada keempat anaknya. Tahun 534 anak-anak Clovis bersatu untuk mengalahkan Burgundy. Setelah itu kerajaannya terpecah kembali menjadi 3 bagian: Austrasia, Neustrasi, dan Burgundy. Tahun 613 suku Franks bersatu lagi di bawah raja Chlothar II. Sejak tahun 687 setelah Pertempuran Tertry, suku Franks mengalami kemunduran di mana rajanya tidak berkuasa dan kekuasannya secara tidak langsung berpindah ke kepala Istananya. Tahun 751 Kepala Istana Pepin si Pendek menggantikan Childeric III, raja terakhir Merovingian dan mendirikan kerajaan Carolingan.

Suku Lombard
Suku Lombard semula berdiam di mulut sungai Elbe. Sejak abad ke-2 suku-suku Jerman bergabung suku-suku yang lebih besar seperti Franks, Alamanni, Bavarii dan Saxons. Dari tahun 166-489 tidak ada catatan sejarah dari suku Lombard dikarenakan mereka berdiam di pedalaman Jerman atau karena mereka bergabung ke suku yang lebih besar seperti Saxons. Sekitar tahun 300 Lombard berkembang melawan Saxons di bawah raja Agelmund. Pertengah kedua abad ke-4 suku Lombard mulai bermigrasi karena panen yang buruk. Pada tahun 489 mereka bermigrasi dengan rute: Scoringa, Mauringa, Golanda, Anthaib, Banthaib, Vurgundaib. Ketika sampai di Vugundaib mereka diserang suku Bulgars dan raja Agelmund tewas. Kekalahan ini membuat mereka bergabung dengan Huns untuk sementara membangun kekuatan di bawah kepemimpinan Laimicho. Setelah kuat mereka menyerang Huns dan menang. Tahun 540-an, Audoin memimpin Lombard menyebrangi sungai Danube ke daratan Pannonia di mana mereka menerima bantuan dari Byzantine untuk memerangi suku Gepids. Tahun 560 Lombard dipimpin oleh Alboin mengalahkan Gepids. Musim Gugur 568 Alboin memimpin Lombard dan suku-suku lain seperti Bavarii, Gepids, Saxons dan Bulgars menyerang Italia Utara karena mereka diusir dari Pannonia oleh suku Avars. Tahun 569 mereka menguasai pusat Romawi di Italia Utara, Milan. Tahun 572 mereka menguasai Italia dan mendirikan kerajaan mereka dengan ibukota Pavia. Mereka kemudian mendirikan beberapa duchy (daerah pemerintahan yang lebih kecil) di Friuli, Vicenza, Verona, Brescia, Spoleto, Benevento. Tahun 572 Alboin terbunuh. Sampai tahun 584 para duchy tidak memilih raja. Baru ketika ancaman datang dari suku Franks mereka memilih cucu Alboin, Authari. Selama tahun 584 sampai 643 suku Lombard terlibat beberapa kali pertempuran dengan Byzantine dan Franks. Tahun 661 setelah kematian raja Airpert I, kerajaan Lombard dibagi 2 untuk anaknya Perctarit yang memimpin di Milan dan Godepert yang memimpin di Pavia. Liutprand memimpin Lombard mulai tahun 712. Dia membantu Charles Martel mengusir kaum Arab. Penggantinya Aistulf berhasil merebut Ravenna tapi kemudian dikalahkan oleh suku Franks yang dipimpin Pippin III. Raja terakhir Lombards adalah Desiderius. Dia merebut kembali Ravenna dan mengakhiri kekuasaan Byzantine di Italia Utara dan tahun 772 dia menguasai Roma. Paus Hadrian I kemudian meminta bantuan Charlemagne dan mengalahkan Lombards di Pertempuran Susa dan mengepung Desiderius di Pavia. Tahun 774 Lombards menyerah dan kekuasaan Lombards sepenuhnya jatuh ke tangan Franks dengan rajanya Charlemagne.

Suku Saxons
Pada abad ke-2 suku Saxons berdiam di sebelah Utara sungai Elbe. Tahun 356 mereka disebutkan membangun aliansi bersama Magnentius yang menjadi saingan Kaisar Julian di Gaul. Selama abad ke-4 dan awal abad ke-5 Saxons dikenal sebagai pembajak dan panglima perang di Gaul dan Britain. Mulai tahun 555 Saxons terlibat perang dengan Franks di Jerman Utara. Raja Franks Chlothar II akhirnya memenangi perang ini. Pada tahun 569 Saxons bersama dengan Lombard mereka memasuki Italia. Tahun 572 karena terpecah belah mereka dikalahkan oleh Jenderal Romawi Mummolus. Perdamaian terbentuk ketika kekuatan Saxons mulai bersatu kembali dan menetap di Austrasia. Tahun 573 mereka pindah ke Gaul dalam 2 kelompok. Beberapa Saxons sudah berada di Gaul sebelumnya. Tahun 463 raja Saxons Eadwacer mengalahkan suku Angers. Beberapa tahun kemudian Saxons mulai meninggalkan Gaul menuju Britain karena suku Franks mulai memperluas kekuasaannya. Sebagian masih menetap di Gaul sebagai bagian dari kerajaan Franks, Merovingian. Saxons bersama dengan suku-suku lain seperti: Angels, Jutes, Frisians mulai bermigrasi ke Britanin ketika kekuasaan Romawi mulai runtuh.

Suku Suebi
Sebagian besar suku Suebi sampai tahun 406 menetap di sebelah kanan sungai Rhein. Kemudian bersama suku Vandals, Alans menyebrangi sungai Rhein dan menuju ke Gaul Utara. Tahun 573 mereka kembali ke semenanjung Italia. Tahun 409 dipimpin raja Hermeric, suku Suebi menuju semenanjung Iberia. Mereka menetap di Barat Laut Hispania dan menjadi bagian dari wilayah kekuasaan Romawi di bawah Kaisar Honorius tahun 438. Tahun 448 suku Suebi diperintah oleh raja Rechiar, cucu Hermeric. Tahun 456 Rechiar memulai peperangan dengan Visigoths, Burgundians dan Romawi. Tahun 570 raja Visigoths, Leovigild mulai menyerang Suebi. Tahun 575 raja Suebi, Miro membuat perdamaian dengan Leovigild. Tahun 585 mereka ditaklukan oleh kerajaan Visigoths dengan raja terakhir Suebi, Malaric.

Suku Vandals
Sejak abad ke-2 SM Vandals menetap di tanah Polandia. Vandals terbagi menjadi 2 kelompok yaitu Silingi dan Hasdingi. Selama Peperangan Macromannic, Silingi menetap di Jerman dan pada abad ke-2 Hasdingi dipimpin oleh raja Raus dan Rapt bergerak ke Selatan menyerang Romawi di sungai Danube. Tahun 271 mereka berdamai dan Vandals menetap di Dacia Barat dan Pannonia. Pada masa pemerintahan Constantine the Great, suku Vandals diserang oleh raja Gothic, Geberic dan raja Vandals, Visimar, tewas. Tahun 401 mereka dipimpin Godigisel bergerak ke arah Barat akibat serangan suku Huns dan kelompok Silingi mulai bergabung lagi. Tahun 406 mereka bergerak memasuki Gaul dan mendapat perlawanan dari suku Franks. Godigisel meninggal dalam sebuah pertempuran. Dengan bantuan suku Alans, Vandals mengalahkan Franks dan menginvasi Gaul di bawah pimpinan Gunderic. Tahun 409 mereka memasuki semenanjung Iberia. Mereka menerima daerah Romawi dengan menjadi bagian dari Romawi. Hasdingi di sebelah Barat Laut, Silingi di Selatan dan Alans di Barat. Tahun 426 Visigoths mengalahkan Alans dan membunuh raja mereka sehingga tahta Alans diberikan ke raja Gunderic. Vandals kemudian berpindah ke Afrika Utara dan mendirikan kerajaan di sana. Tahun 430 Vandal menyebrangi Gibraltar untuk menyerang Romawi. Selama 14 bulan mereka mengepun kota Hippo Regius. Tahun 435 perjanjian damai dibuat. Tahun 439 Vandals mengambil alih Carthage dan menjadikannya sebagai ibukota. Tahun 455 ketika terjadi intrik politik di Roma di mana Kaisar Valentinian III dibunuh oleh Petronius Maximus, Vandals menyerang dan menduduki Roma. Tahun 468 Vandals memulai peperangan dengan Romawi Timur. Tahun 476 mereka berdamai. Huneric menggantikan ayahnya, Gunderic tahun 477. Pada tahun 523-533 terjadi perebutan tahta. Hilderic raja yang sah berperang dengan anggota keluarga yang lain Hoamer. Ketika Hoamer kalah perang dari bangsa Arab, kelompok Arianisme memimpin pemeberontakan dan sepupu Hoamer, Gelimer dijadikan raja. Hilderic yang condong ke Katolik ditumbangkan dan dibunuh tahun 533. Hal ini mengundang perang dengan Byzantine yang Katolik. Tahun 533 Belisarius, panglima perang Byzantine berhadapan dengan Gelimer. Vandals menang namun dua saudara dan keponakannya, Ammatas, Tzazo dan Gibamund tewas dalam pertempuran. Tahun 534 Gelimer menyerah dan mulai saat itu Visigoths menjadi bagian dari Byzantine.

Suku Avars
Suku Avars terbentuk di Asia Tengah pada jaman peradaban kuno (Classical Civilization). Tahun 557 mereka sampai di daerah Utara Kaukasus dan bekerja sama dengan Byzantine mengalahkan suku Bulgars. Tahun 562 mereka menguasai padang rumput Ukraina dan pangkal sungai Danube. Kemudian mereka mulai mendatangi daerah Balkan namun oleh Kaisar Byzantine, Justinian I, mereka didorong ke Utara ke Jerman. Mereka kemudian menginginkan daerah Carpathians namun suku Gepids telah menguasainya. Tahun 567 mereka bergabung bersama Lombards mengalahkan suku Gepids dan merayu Lombards untuk menetep di Italia Utara. Tahun 580 di bawah kepemimpinan Bayan, Avars mendirikan supremasinya di Austria memimpin suku Slavic, Hunno-Bulgars dan suku-suku kecil Jerman. Sebelumnya tahun 568 Avars merebut Dalmatia yang memotong jalur Byzantine ke Italia Utara. Tahun 584 raja Avars selanjutnya, Bayan II menguasai Singidunum dana Viminacium karena Byzantine menolak untuk menambah jumlah bantuan. Tahun 590-an Avars mundur karena Kaisar Maurice melakukan kampanye di Balkan. Tahun 626 kerjasama Avars dan Persians untuk mengepung Constantinople gagal. Sekitar tahun 630-an the Great Khan Kubrat, raja Bulgars, memimpin serangan kejutan bagi Avars dan mengakhiri kekuasaan Avars di daratan Pannonia.

Suku Gepids
Tahun 260 bersama dengan Goths, Gepids menginvasi daerah Dacia. Pada abad ke-4 di bawah raja Fastida, Gepids hampir memusnahkan suku Burgundians. Tahun 375 mereka bergabung dengan Huns dan Ostrogoths. Gepids dengan rajanya Ardaric berada di pihak Huns ketika terjadi Pertempuran di Chalons tahun 451. Setelah Attila, raja Huns, meninggal tahun 453 maka Gepids memberontak terhadap Huns dan mengalahkan Huns di Pertempuran Nedao tahun 454. Kemenangan ini menempatkan Gepids di dataran Carpathians. Permusuhan dengan Ostrogoths muncul kembali. Tahun 504 mereka diusir oleh Theodoric the Great, raja Ostrogoths. Tahun 537 mereka memulihkan kekuatan dan menetap di Beograd. Sirmium dijadikan ibukota kerajaan Gepids dengan rajanya Cunimund. Tahun 546 Byzantine yang beraliansi dengan Lombards berusaha mengusir Gepids dari tanahnya. Tahun 552 mereka mengalami kekalahan yang buruk di tangan Alboin, raja Lombard dan sepenuhnya ditaklukan oleh Lombards tahun 567.

Suku-suku yang lain tidak dijelaskan di sini karena pengaruhnya terhadap sejarah dan kontribusinya dalam jaman perpindahan bangsa-bangsa relatif kecil. Suku-suku yang tak dijelaskan antara lain: Angels, Frisians, Jutes, Magyar, Slavic, dan Viking.

by Rich Duprey for The Motley Fool, August 20, 2009.

Some shareholder-friendly stocks get the market’s cold shoulder. And some high-flying stock successes pay little heed to their owners’ interests. But in the happy medium between them, you’ll find top-flight companies that also treat their shareholders with respect.

Institutional Shareholder Services — the big name in corporate proxies — measures how well a company performs in as many as 63 categories covering four broad areas. Each company is scored relative to its market index and industry group. ISS assigns each stock a rating that it calls its corporate governance quotient, or CGQ.

Some evidence supports the notion that companies with weaker governance have higher risk, decreased profitability, and lower valuations. We’ll be looking at stocks that Motley Fool CAPS investors have marked to outperform the market, and which also sport above-average CGQ scores, either in their index group or among industry peers…(continue reading)

2007 – 2009

err.. i haven’t listened to it yet, someone i know did an mp3 rip of his performance at PKR Starry Night radio..

credits: colloquie@youtube+roro<3jongki@jonghunfied+lollipopice@wp

DOWNLOAD

Attila (2001)

Două lumi se întrepătrund,laolaltă cu doi bărbaţi care întruchipează valorile şi esenţa acestor lumi.  Attila, căpetenia hunilor, este un vizionar care observă în poporul lui mai mult decât observă el însuşi. În vreme ce hunii se mulţumesc să jefuiască şi să asuprească popoarele învecinate, Attila priveşte mai departe, spre posibilitatea creării unui imperiu şi a unei noi ordini mondiale. Generalul roman Flavius Aetius întruchipează ce-i mai bun dar, pe de altă parte, şi ce-i mai rău în Roma în ultimii ani ai existenţei sale. El este motivat de un singur scop: Roma trebuie să continue să conducă lumea. Două viziuni diferite cu privire la viitor, două viziuni aparţinând celor mai puternici doi oameni ai secolului…cu aceste conflicte se confruntă Attila.Merită văzut!

صحفہ اول / اردو نوحے / ماہم، ثانیہ، ادعیہ ہاشم (غمخواران سکینہ)۔ / گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

Mahum Saania & Adeeya Hashim (Ghamkhuran-e-Sakina) UK

شاعر : صـفـدر
نوحہ خواں :

Mahum, Saania & Adeeya Hashim (Ghamkhuran-e-Sakina) UK
سال : 2008
کمپوزر : زین عباس
اس نوحے کے تحریر کرنے میں اگر کوئی غلطی سرزد ہوگئی ہوں تو اس کے لیے میں معذرت خواہ ہوں

گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

کیا بتاؤں نانا جان کس قدر ہوۓ ستم
کربلا سے شام تک ہر قدم ملے ہیں غم
درد کی سنو ذرا اذاں گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

چھوڑ کر وطن چلا پراۓ دیس قافلہ
درد ، بیکسی ، اذیتوں کا سلسلہ ملا
کربلا جو پہنچا کارواں گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

ایک روز میں اجڑ گئ تھی آل مصطفیۖ
بچ سکا نہ ظلم کوئ جو بچا وہ ظلم تھا
ہو رہا تھا گریہ و فغاں گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

بازو کٹ گۓ فرات پر جری دلیر کے
مشک کیا چھدی کہ ٹوٹے حوصلے بھی شیر کے
ہوگۓ حرم بھی بے اماں گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

خاک پر رگڑ رہا ہے ایڑیاں جواں پسر
کھوگئ بصارت حسین جب سنی خبر
بین کررہی ہے رو کے ماں گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

میرے شیر میرے لاڈلے بھی رن میں سو گۓ
تین روز کے یہ بھوکے پیاسے قتل ہو گۓ
دشت میں تھا حشر کا سماں گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

ہاۓ بے زباں شیر خوار بھی نہ بچ سکار
حرملہ کے تیر سے گلا جو اس کا چھد گیا
تشنہ لب رہا وہ بے زباں گھر میرا اجڑ کے رہ گيا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

کیا کروں بیاں ناناۖ وقت وہ عجیب تھا
تشنہ لب حسین تیرا کس قدر غریب تھا
بھائ پہ تھا سخت امتحاں گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

بعد شاہ جل گۓ خیام چھن گئ ردا
اس دیار غیر میں نہ تھا کوئ بھی آسرا
بن گئ رسن سے بیبیاں گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لٹ کے آئ ہوں میں نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

لو صفدر حزیں قلم سے خون ہے رواں
بنت سیدہ کے بین سے لرز گیا جہاں
جب کہا کہ ہاۓ نانا جان گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

گھر میرا اجڑ کے رہ گیا
گھر میرا اجڑ کے رہ گیا

آن لائــن فـــرش عـــزا
http://www.xainabbas.wordpress.com