İngiliz mucit James Dyson’dan ilginç bir icat; pervanesi olmayan vantilatör!

Daha önce torbasız elektrik süpürgesi ve havlusuz el kurutma makinesi gibi makineler yaratan James Dyson, şimdi de pervanesi olmayan vantilatörle yine farklı bir tasarımın müjdesini veriyor.

Pervaneleri olmadan da tıpkı diğer vantilatörler gibi güçlü ve soğutucu etki yaratabilen bu icat, bilim kurgu filmlerinden çıkmış gibi. Dyson, tasarımına ‘hava çoğaltıcı’ ismini vermiş.

Kanatları olmadan pervane peki nasıl çalışıyor?
Aslında gizli kanatları var ancak bunlar cihazın iç kısmında saklı. Hava çoğaltıcı, çevresindeki havayı önce haznesine çekiyor.

inceltilmiş havadan güçlü ve serinletici bir esinti yaratabiliyor. Fikrin aklına, hava üfleyen el kurutucularından geldiğini söyleyen Dyson, üç yıllık geliştirme ve bir yıllık deneme aşamasının ardından bugüne geldiklerini belirtti. Vantilatör, daire boyunca dönen 1.3 milimetre genişliğindeki bir yarıktan üfleniyor. Hareket eden havanın hacmi 15 kat artıyor. Üstelik bu vantilatörlerde “havayı kesen” pervaneler bulunmaması nedeniyle, hava yüzeye kesintisiz ulaşıyor.Yaratıcısı, bu vantilatörden çıkan hava akımının, normal fanlar tarafından üretilenden daha yumuşak ve ferahlatıcı olduğunu söylüyor.

Daha önce bahsettiğim Amy Smith’in düşük teknolojili inovasyon üzerine çalışmaları ve BSH nin sosyal sorumluluk projesi olarak geliştirdiği yağ ile çalışan ocağına benzer bir yaklaşım.

Adam Grosser elektriksiz çalışabilen bir soğutucu (buzdolabı) yapımı ve bu hayati aracın köylere ve muayenehanelere getirilmesi hakkındaki bir proje üzerine konuşuyor. Bazı eski teknolojilere ince ayar yaparak çalışan bir sistem ile karşımıza çıkıyor. (View subtitles a basıp Turkish’i seçerek videoda Türkçe altyazıyı açabilirsiniz)

Günümüzde Birçok Geçmişten kalma buluşlar var.Buluşlar sayesinde hayatımız çok rahatladı ve tembelleşmeye başladık.

Önemli Buluşlar:

1280	İlk gözlük İtalya’da yapıldı.
1450	Johannes Gutenberg’in baskı makineleri kitap üretiminde çığır açtı. Bunun sonucunda yeni icatlar hakkındaki bilgilerin yayılması hızlandı.
1453	Copernicus, gezegenlerin Dünyanın etrafında değil, Güneş’in etrafında döndüğünü ortaya atan kuramını yayımladı.
1592	Galileo, cisimleri 30 kez büyüten bir teleskop yaptı.
1614	İskoçyalı matematikçi John Napier logaritma cetvelini icat etti.
1618	Johannes Kepler, gezegenlerin Güneş’in çevresinde çizdikleri elips biçimindeki yörüngeleri betimleyen yasaları yayımlar.
1622	Blaise Pascal, babasının vergi hesaplarında kullanması için bir toplama makinesi icat etti.

1643	Evangelista Torricelli, hava basıncını ölçmek için şimdi civalı barometre denilen cihazı icat etti.
1656	Christian Huygens, Galileo’nun fikirlerine dayanan hassas bir sarkaçlı saat tasarladı.
1668	Isaac Newton ilk aynalı teleskopu yaptı.
1682	Edmond Halley, daha sonra kendi adıyla anılacak bir kuyrukluyıldızın yörüngesini çizip betimledi.
1687	Newton’un, evrensel çekim yasalarını formülleştirdiği Principia başlıklı kitabının yayımladı.
1690	Edmund Halley, dalış makinelerine hava pompalayacak bir yöntem geliştirdi.
	1698 Thomas Savery’nin yaptığı ilk buhar makinesi, su altında kalan madenlerdeki suyu dışarı pompalamada kullanıldı.
1733	İngiliz bir dokumacı tarafından icat edilen “uçan mekik” adındaki alet bir kişinin bir günde üretebileceği kumaş miktarını ikiye katladı.
1752	Benjamin Franklin, yıldırımın elektrikten kaynaklandığını gösterdi.
1783	Marquis de Jouffroy d’Abbans ilk buharlı gemiyi yüzdürdü.
1783	Montgolfier Kardeşler bir sıcak hava balonunu başarıyla uçurdu.
1789	Lavoisier’nin, 33 elementi sıraladığı ve bu elementlerin adlandırılması ile ilgili modern sistemi sunduğu “Kimyasal Adlandırma Yöntemi” yayımlandı.
1796	Edward Jenner, bir çocuğu çiçek hastalığına karşı aşıladı.
1799	Alessandro Volta, ilk elektrik bataryasını yaptı.
1801	İlk denizaltılardan olan Nautilus ilk yolculuğunu tamamladı.
1804	Richard Trevithick raylar üzerinde giden ilk buharlı lokomotifi yaptı.
1814	Friedrich König elle çalışan matbaadan çok daha hızlı olan buharlı matbaayı geliştirdi.
1819	Augustus Siebe basınçlı bir dalgıç elbisesi tasarlayarak insanların daha derinlere dalabilmesini sağladı.
1820	Hans Oersted, elektrik akımının pusulanın iğnesi üzerinde manyetik etki yarattığını gösterdi.
1821	Charles Babbage, karmaşık matematiksel tabloları otomatik olarak hesaplamak için tasarladığı “fark makinesi” nin üzerinde çalışmaya başladı.
1826	Fransız fizikçi Joseph Niepce tarihteki ilk fotoğrafı çekti.
1829	George Stephenson, en iyi buharlı lokomotif tasarlama ve yapma yarışmasını kazandı. Rocket adlı bir lokomotif üretti.
1830	İlk dikiş makinesi Fransız terzi Barthelemy Thimonnier tarafından tasarlandı.
1836	Samuel Colt, yaptığı hızlı ateş eden tabanca “altıpatlar” ın patentini aldı.
1837	Isambard Kingdom Brunel, ilk kıtalararası buharlı gemiyi yüzdürdü.
1837	İki İngiliz mucit William Cooke ve Charles Wheatstone ilk elektrikli telgraf makinesini yaptı.
1838	Samuel Morse kendi geliştirdiği Morse alfabesini ilan etti.
1839	Louis Daguerre vesikalık fotoğraflarda çok tutulan daguerrotype fotoğraf tekniğini icat etti.
1841	Michael Faraday, hareketli bir mıknatıstan elektrik akımı elde etti.
1843	Samuel Morse, telgraf mesajlarında kullanılmak üzere nokta ve çizgilerden oluşan ünlü mors alfabesini icat etti.
1846	Amerikalı bir dişçi bir çene ameliyatında acıyı hissettirmemek için eter kullandı.
1848	İlk yürüyen merdiven, New York’ta turist çekmek için kuruldu.
1849	Çengelli iğne icat edildi.
1857	New York’ta bir dükkân asansörü olan ilk bina oldu.
1860	Belçikalı Etienne Lenoir ilk içten yanmalı motoru yaptı.
1863	İlk metro (yeraltı demiryolu) hattı Londra’da işletmeye açıldı.
1868	Gregor Mendel, bezelye bitkileriyle yaptığı, modern genetik kuramının temellerini oluşturan araştırmalarını bitirdi.
1868	Bir gazetenin yazı işleri müdürü olan Christopher Sholes ilk kullanışlı daktiloyu yaptı.
1872	Fotoğrafçı Eadweard Muybridge ilk ardışık fotoğraflar dizisini çekti.
1876	Alexander Graham Bell ilk telefon konuşmasını yaptı.
1877	Edison fonografı icat etti.
1878	Joseph Swan elektrik ampulünü icat etti.
1879	Ernst von Siemens elektrik döşenmiş bir hat üzerinde giden ilk elektrikli treni sergiledi.
1881	Emile Berliner, yassı plaklar kullanan ilk gramofonu yaptı.
1885	Louis Pasteur, bir dizi aşı yaparak, kuduz bir köpek tarafından ısırılmış bir çocuğun yaşamını kurtardı.
1885	Fizikçi Heinrich Hertz elektromanyetik dalgaların varlığını gösterdi.
1885	Avusturyalı kimyacı Carl Auer, muma göre daha kullanışlı ve güvenli olan bir havagazı lambası icat etti.
1886	Linotip adlı makine, gazetelerin ve kitapların daha hızlı hazırlanmasını sağladı.
1888	George Eastman, Kodak no.l adlı fotoğraf makinesini üretti ve müşterilerinin filmlerini banyo etti.
1889	Edison’un yardımcısı Charles Batchelor sinema filmlerinin seslendirilmesi üzerine deneyler yaptı.
1890	Daimler motor şirketi, dört tekerlekli ve akaryakıtla çalışan otomobil üretimine başladı.
1890	Herman Hollerith’in icat ettiği elektrikli sayma makinesi sayesinde Amerika’da nüfus sayımı işlemi çok hızlı bir şekilde sonuçlandırıldı.
1895	Paris’te Lumiere Kardeşler 10 hareketli filmden oluşan bir gösteri yaptı.
1895	Wilhelm Röntgen, X-ışınlarını buldu.
1898	Valdemar Poulson, modern teybin öncüsü olan bir cihaz yaptı.
1901	İlk radyo transistörünü Marconi geliştirdi.
1902	İtalyan Guglielmo Marconi, Manş Denizi üzerinden radyo dalgalarıyla mesaj iletmeyi başardı.
1903	Amerikalı Wright Kardeşler ilk motorlu uçağın uçuşunu gerçekleştirdi.
1903	Henry Ford, yeni araba fabrikasıyla seri üretim tekniğini getirdi.
1903	Willem Einthoven, kalbin işleyişini kaydeden elektrokardiyografi cihazını icat etti.
1904	John Fleming’in geliştirdiği cam diyotlar radyo cihazlarının vazgeçilmez parçası oldu.
1908	Adını mucidinin adından alan Geiger sayacı radyasyonu saptamak ve ölçmek için kullanılmaya başlandı.
1910	Fransız Henri Fabre, tekerlekleri olmayan ve su üzerinde seyredebilen bir uçak geliştirerek ilk deniz uçağını icat etti.
1911	Marie Curie, radyoaktiflik konusunda kendi başına yaptığı çalışmalardan dolayı Nobel Ödülü aldı; böylece de bu ödülü iki kez alan ilk kişi oldu.
1911	Ernest Rutherford, atomun merkezinde bir çekirdek olduğunu gösterdi.
1919	Einstein, “Genel Görelilik” konusundaki yazısını yayımladı.
1921	Philip Drinker, hastaların solunum yapmasına yardım etmek için “demir ciğer”i icat etti.
1922	İlk mikrofilm tanıtıldı.
1926	John Logie Baird ilk televizyon görüntüsünü başarıyla iletti.
1926	Robert Goddard ilk sıvı yakıtlı roketi fırlattı.
1926	ABD’li Profesör Robert Hutchinson Goddard ilk sıvı yakıtlı roketi geliştirdi. Gaz ve sıvı oksijenle işleyen roket, 12,5 metre yüksekliğe çıktı ve 56 metre yol aldı.
1928	Bugün penisilin dediğimiz bir oluşumun bakterileri öldürmesi Alexander Fleming’in dikkatini çekti.
1933	İki Alman bilim adamı Max Kroll ve Ernst Ruska elektron mikroskobunu yaptı.
1935	Alman şirketi AEG, sesi kaydetmek için plastik manyetik teyp bandını geliştirdi.
1938	Macar mucit Lazlo Biro, bıro da denilen bilye uçlu tükenmez kalemi icat etti.
1938	Amerikalı Chester Carlson ilk fotokopi makinesini icat etti.
1939	İgor Sikorsky adlı bir Rus mühendis tarafından ilk helikopter yapıldı.
1940	İlk elektronlu mikroskop Philedelphia’da tanıtıldı.
1942	Wernher von Braun, Almanya’nın ilk uzun menzilli füzesi olan V-2′yi fırlattı.
1942	Enrico Fermi, ABD’nin Chicago kentinde, nükleer enerjinin denetim altına alınabildiği bir nükleer reaktör yaptı.
1943	Jacques-Yves Cousteau ve Emile Gagnan, ilk dalış tüpünü tasarladılar.
1945	Amerikalı mucit Percy Spencer, ilk mikrodalga fırını tasarlayarak patentini aldı.
1946	John Mauchy ve John Eckert’in geliştirdiği, Amerika’nın ilk elektronik bilgisayarı ENIAC halka gösterildi.
1947	Edwin Land bir dakikadan az bir sürede siyah beyaz fotoğraf çıkaran polaroid makineyi icat etti.
1953	Francis Crick ile James Watson DNA molekülünün yapısını keşfetti.
1957	Sovyetler Birliği tarafından Dünyanın çevresinde dönen insan yapımı ilk cisim Sputnik I fırlatıldı.
1960	Theodore Maiman ilk lazeri yaptı.
1962	Telefon konuşmalarının yanında canlı televizyon görüntülerini de ileten Telstar adlı uydusu fırlatıldı.
1977	Dünyanın tekrar kullanılabilen ilk uzay gemisi olan Uzay Mekiği, ABD tarafından fırlatıldı.
1982	Philips ve Sony şirketleri kompakt diski çıkardı.
1987	İlk sayısal ses bantları (DAT) üretildi.
1990	Yüksek netlikte televizyon (HDTV) yayını ilk kez yapıldı.

Laboratuvar ortamında her şey her zaman yolunda gitmeyebilir. Kimi bilim adamının şansına Hulk gibi bir yaratık olmak düşer, kiminin şansına ise yepyeni bir icat yapmak. Bu haberimizde de sizlere tesadüfen bulunan icatlardan bahsedeceğiz…

Doğrulama amacıyla; retina, iris, ses, el ve yüz desenleri gibi insan vücudu karakteristiklerini ölçmek ve analiz etmek için çeşitli teknolojiler bulunuyor. Bu teknolojiler geçtiğimiz yıllarda hatta yüzyılda sürekli geliştirildi.

İlk ve hala en yaygın olarak kullanılan biyometrik karakteristik parmak izi. Parmak izi kayıtlarının ilk göstergeleri 4.000 yıl öncesine kadar gitmekte ve milattan önce 300 yıllarında Çinli mahkemelerin hırsızlık davalarında delil olarak el izi kullandığı biliniyor.

Parmak izlerinin her bir bireye özgü ve eşsiz olduğunu 18. yüzyılın sonlarında fark eden ilk batılı bilim adamı Alman anatomist J.C. Mayer’dir. Buna rağmen bu parmak izlerinin polis kayıtlarında ve mahkeme sisteminde yer alması 100 yılı bulmuştur.

1880′de Dr. Henry Faulds parmak izlerinin suçların çözülmesinde yardımcı olacağını belirtmiştir. Kalküta’da dünyanun ilk parmak izi bürosunda çalışan iki Hintli polis memuru, Azizül Hak ve Hem Chandra Bose 1897′de ilk parmak izi sınıflandırma sistemini geliştirirler. Bu sistem, daha sonra patronları Sir Edward Henry tarafından İngiltere’de yaygınlaştırılır. Buradan tüm dünyaya yayılır.

Günümüzün parmak izi okuyucuları, parmak izi deseninin sayısal bir resmini elde ederek, bunu veritabanlarında saklamaktadır. (FBI veritabanında 45 milyon kişinin parmak izi bulunuyor). Bununla birlikte, büyük ölçekli parmak izi toplama konusundaki artan eğilim veri koruma ve kişisel bilgilerin gizliliği savunucularını endişelendiriyor.

Bunun yanında, geçenlerde akademik çevreler, yargıçlar ve medya parmak izinin hukuki geçerliliğini yeniden tartıştı. Çok düşük bir hata oranına rağmen parmak izi kıyaslama subjektif bir durum. Bilgisayarlar iki iz arasındaki  en iyi ayrımı yapamıyor. Görev ancak insanlar tarafından yapılabiliyor ve yapan kişilerin eğitim seviyesi birbirinden farklı. Bu bir zamanların hukuki altın standardı olan parmak izinin delil olarak kullanımını ihtilaflı hale getiriyor.

Bilimsel destek açısından kimlik teknolojisinin en güvenilir formlarından biri DNA izi.  Sir Alec Jeffreys, DNA profilinden ilk olarak 1985′te bahsetti. Günümüze kadar sürekli geliştirildi ve bugün suç dosyaları kadar jenerik ilişkilerde (ebeveynlik testleri) de kullanılıyor. En yaygın kullanılan DNA izi metodu 1990′ların ortalarında popüler olmaya başlayan STR analizidir. O günlerden itibaren birçok ülke kapsamlı DNA veritabanları kuruldu.

Ancak DNA izi doğruluk derecesi bile iris esaslı araştırmaların geçtiğimiz 10 yıl içerisindeki muazzam artışını durduramadı.

1949′da İngiliz oftalmolojist (göz mütehassısı) James Doggart karmaşık desenleri nedeniyle irisin yeni parmak izi olabileceğini belirtti. Daha sonra iris tanıma bilim kurgu filmlerine konu olmaya başladı. Yeni bir biyometrik karakter olarak ise retina veya gözün arkasında uzanan doku gündeme geldi.

1930′ların ortasında bahsedilen retina tarama, 1970′lerin donunda Robert “Buzz” Hill tarafından geliştirilen ilk retina tarayıcı cihazı ile gerçekleşti. Cihaz, her bireyin retinasındaki kan yollarının eşsiz desenini yakalıyordu. Retina tarama, devlet kurumları ve hapishanelerde, ATM’lerde kimlik tanımlama ve hırsızlığının engellenmesi amacıyla kullanıldı.

Ancak bilim adamları iris tanımayı bir bilim kurgu olmaktan çıkartmakta kararlıydı. Parçaları bir araya getirmeye çalışan ve Cambridge üniversitesinde bir bilgisayar uzmanı olan John Daugman, çok sayıda engel olmasına karşın iris üzerindeki dağınıklığın, gözü yeni elektronik parmak izi yapacağı görüşündeydi.

Daugman 1990′da tersine tip yaklaşım içeren bir iris tanımlama algoritması geliştirdi. İris tanımlama algoritması, ilk olarak gözün bir fotoğrafından irisin dış çeperini tanımlamaktaydı. Sadece irisi içeren piksel seti, iki irisin istatistiki olarak anlamlı bir kıyaslamasını sağlamak için gerekli bir  bit desenine çevrilmekteydi.

Daugman’ın algoritmasını içeren kameraya bakıldığında, bir şahıs simültane olarak kendi gözünün resmi için yapılan istatistiki bağımsızlık testinden “kalır” iken diğer bütün gözlere karşı testi “geçme” garantisine sahiptir.  Bu işlem nefes kesici bir hızla gerçekleştirilir. Sistem bir irisi,bir milyon diğer iris ile kıyasladığında algoritmanın çalışma hızı kabaca bir saniye sürer.

İrisle ilişkili araştırmaların çoğu iris tanımayı uzak mesafelerden (10 metre ve üzeri) gerçekleştirmeye çalışır ve havaalanlarında gizli güvenlik uygulamalarında kullanılmak için geliştirilir. Son teknolojiler aynı zamanda yürüme hızındaki birinin iris kamerası önünden geçişi gibi hareket halindeki bireyleri hedef almaktadır.

Bu teknoloji sıkı havaalanı güvenliği ve sınır kontrol noktaları kurmak isteyen hükümetler nezdinde de gittikçe popülerleşiyor.  FBI’da güvenlik ve anti-terör amaçlı olarak biyometrikte inovasyona dönüş için hevesli. FBI desteği ile Batı Virginia Üniversitesi 2008′de yeni nesil biyometrik uzmanları yetiştirmek üzere biyometrik sistemlerle ilgili bir lisans programı başlattı.

Bu aynı zamanda biyometrik ile ilgili ihtilafların süreceği anlamına geliyor. Veri koruma ve özel hayatın gizliliği taraftarları ise kamu güvenliği ile devletlerin “Big Brother” haline gelmemesi arasındaki ince hattın aşılmadığına emin olmaya çalışıyor.

Kaynak: epo.org, Çeviri: inovasyon.com

Antonio Meucci.
Sağı solu belli olmayan ama bazen de patlak başarılara imza atan Floransalı mucit Meucci ABD’ye 1850′de gitti. 1860′ta, teletrofono adını verdiği bir elektrikli aygıtın çalışma modelini gözler önüne serdi. Meucci, Alexander Graham Bell’in telefon patentinden beş yıl önce, 1871′de bir tür geçici patent (caveat*) başvurusunda bulundu.
Meucci aynı yıl, Staten Island feribotunun kazanınm patlaması sonucu ciddi biçimde yanarak hastalandı. Çok iyi İngilizce bilmeyen ve işsiz olan Meucci 1874′te başvurusunu yenilemek için gerekli olan 10 doları gönderemedi.
Bell’in patenti 1876′da tescillendiğinde Meucci dava açtı. Meucci orijinal krokilerini ve çalışma modellerini Western Union’ın laboratuvarına yollamıştı. Olağanüstü bir tesadüf eseri Bell tam da bu laboratuvarda çalıştı ve modeller esrarengiz bir biçimde kayboldu.

Meucci, Bell’e açtığı dava devam ederken 1889′da öldü. Bunun sonucunda icadın sahibi Meucci değil Bell oldu. 2002′de ABD Temsilciler Meclisi’nin aldığı "Antonio Meucci’nin hayatının ve başarılarının tanınması ve Meucci’nin telefonu icat ettiğinin kabul edilmesi" kararıyla denge kısmen sağlandı.^isoru
Bell’in tamamen bir sahtekar olduğunu söylemek istemiyorum. Bell gençliğinde, büyükannesi başka bir odadayken onunla iletişim sağlamak amacıyla köpeğine "Nasılsın büyükanne?" demeyi öğretmişti. Daha sonra telefonu pratik bir alet haline getirdi.
Arkadaşı Thomas Edison gibi Bell de yenilik arayışında son derece acımasızdı. Yine Edison gibi, her zaman başarılı da değildi. Bell’in metal dedektörü, yaralı Başkan James Garfield’in bedenindeki kurşunun yerini saptayamamıştı. Muhtemelen Başkan’ın yatağının metal yayları Bell’in dedektörünü yanıltmıştı.
Bell’in hayvan genetiğine el atması, koyunlardaki ikiz ve üçüz doğumları arttırma isteğinden kaynaklandı. Bell, ikiden fazla meme ucuna sahip koyunların daha çok ikiz doğurduklarının farkına vardı. Tüm yapabildiği, daha çok meme ucuna sahip koyun ortaya çıkarmak oldu.
Hanesine yazılacak artılar arasında ise ayaklı teknenin (hydrofoil) İcat edilmesine katkıda bulunması yer almaktadır; bu tekne 1919′da saatte 114 km’lik hızla sudaki hız rekorunu kırmış ve bu rekoru 10 sene boyunca elinde bulundurmuştur. Bell bu sırada 82 yaşındaydı ve bu teknede yolculuk yapmayı reddetmişti.
Bell her zaman için kendisinden öncelikle "sağırların öğretmeni" olarak bahsetti. Annesi ve karısı sağırdı ve genç Helen Keller’a ders verdi. Keller daha sonra otobiyografisini BelPe adadı.

1836 tarihli ABD Patent Yasası’y'a uygulamaya konan "caveat" sistemi bir tür ön patent başvurusuydu; buna göre mucit icadının kısa bir tanımını yolluyor, karşılığında ise, başka bir mucidin aynı konuda başvuru yapması halinde kendisine danışılma hakkını elde ediyordu. "Caveat" başvurusunun geçerlilik süresi bir yıldı ve süre dolduğunda yıllık 10 dolarlık ücret ödenerek yenilenebiliyordu- Bir patent çıkarılmadan önce bir yıl öncesine kadar olan "caveat" başvuruları inceleniyor, eğer aynı icat için bir "caveat" başvurusu bulunuyorsa Patent Ofisi "caveat" başvurusunun sahibini uyarıyor ve resmi patent başvurusu yapması için ona üç aylık bir süre tanıyordu. "Caveat" sistemi 1909′da kaldırıldı (ç.n.).