In Cambodja is de hoogste, nog levende, leider Rode Khmer, Nuon Chea, gearresteerd. Hij zal nu terechtstaan voor misdaden tegen de mensheid en genocide of massamoord. Hij was de nummer 2 van het regime. Tijdens het kommunistische schrikbewind stierven tussen de 1,5 en 3 miljoen Cambodjanen, vermoord door de staat.

De woning van Nuon Chea werd door Cambodjaanse politieagenten omsingeld. Hij werd door medewerkers van het VN-tribunaal voor de Rode Khmer ondervraagd, waarna hij werd gearresteerd en per helikopter naar Phnom Penh werd overgebracht. Daar zal hij worden berecht door het genocide tribunaal.

Nuon Chea was voor de staatsveiligheid en daarmee voor de vele gruwelijke gevangenissen in het hele land verantwoordelijk. Daar kwamen door folterpraktijken tussen 1975 en 1979 tienduizenden mensen om het leven. Hij stond in de hiërarchie van het regime direct onder de
toenmalige leider Pol Pot en was als ‘Broeder Nummer 2′ bekend. Tot de val van het regime door het Vietnamese leger kwamen naar schatting twee miljoen mensen om het leven – door hongersnood, dwangarbeid, folteringen en executies.

Ter vergelijking. Tijdens het dictatoriale bewind van Augusto Pinochet stierven er, tussen 1973 en 1990 2.300 mensen. Moord en brand wordt door de linkse goegemeente geschreeuwd. De wereld staat op zijn kop als hij in Groot-Brittannië verblijft om geopereerd te worden.

Tezelfdertijd zwijgen deze mensen over Pol Pot en consoorten. En weigeren hen voor de rechtbank te dagen. Tegelijkertijd gaan dergelijke mensen op bezoek in het Cuba van Castro, en het Colombia van Chavez. Blind aan het linkeroog? Neen, een bewuste politiek van misleiding en van twee maten en twee gewichten. Intellectuele oneerlijkheid. Communistische tactiek.

Dit soort van partijen, de PvdA/PTB in België, de PC Lutte Ouvrière in Frankrijk, de SP in Nederland, Die Linke in Duitsland en zo verder, zullen de geschiedenis herhalen, als ze ooit aan de macht komen. En dat is een kwestie van tijd, omdat de burgerbevolking ligt te ronken van genot, en niets liever heeft dan in slaap gewiegd te worden. Mao, Stalin, Hitler, Pol Pot, één strijd!

- Rode Khmer in wikipedia
- Nuon Chea in wikipedia

De Engelstaligen noemen het ‘the enemy within’. De Romeinen noemden het de vijand binnen de muren. Vandaag zijn de maskers afgevallen en kan men een naam erop plakken: Die Linke. Deze socialistische partij pur et dur werd in juni van dit jaar in de Bondsrepubliek Duitsland opgericht.

Het is de fusie van de PDS, de opvolger van de SED ofte de communistische partij van de DDR, en de WASG, een extreemlinks stuk ongedierte uit West-Duitsland. Op hun oprichtingscongres stelde de co-voorzitter Lothar Bisky zonder pinken: “Wir stellen die Systemfrage”.

In het naoorlogse Duitsland betekent dit slechts één ding, de democratische rechtstaat wordt in vraag gesteld.

In Duitsland is niet de extreme rechterzijde à la PDS het grote probleem, Die Linke is een veel groter probleem. Zij zijn vertegenwoordigd op federaal en deelstaatniveau, en dragen bestuursverantwoordelijkheid. Maar vooral, zij zijn cultureel aanvaard en hebben veel vrienden bij media en duidingsmakers.

Ik twijfel er dan ook niet aan dat vroeg of laat hun maatschappijbeeld in de E.U.(S.S.R.) zal doorbreken, zonder enig verzet van betekenis. De geesten zijn cultureel al gedraaid. Nu enkel nog de vorm nog aanpassen aan de inhoud.

- Die Linke in wikipedia

Blijkbaar zijn er maar liefst 15.000 landgenoten die op kleine schaal canabisplanten kweken. Dat schrijven Tom Decorte en Pascal Tuteleers in hun boek “Cannabisteelt in Vlaanderen. Patronen en motieven van 748 telers”, verschenen bij uitgeverij Acco. Onder kleinschalig verstaan deze heren maximaal twintig planten per oogst. Deze oogst is meestal voor eigen gebruik, en voor de vrienden. Tot zover het aanbod.

Volgens dezelfde heren is de vraag naar cannabis in België te schatten op ongeveer 200.000 personen, die regelmatig cannabis gebruiken. Tot zover de vraag.

Altijd komt men opnieuw aan met het verhaaltje dat canabisgebruik niet schadelijk is voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Er wordt zelfs met medische studies gegoocheld. Deze zijn echter het papier niet waard, waarop ze worden afgedrukt.

Het regelmatig nuttigen van canabisproducten is weldegelijk schadelijk voor lichaam en geest. In zo grote mate zelf, dat de gevolgen op middellange en lange termijn catastrofaal zijn. Het aantal psychische patiënten dat hierdoor wordt veroorzaakt is niet te onderschatten. Maar ook de lichamelijke gevolgen zijn navenant. Lichaam en geest takelen af. Gezinsleden, familie en vrienden mogen de stukken oprapen. Dit kan je lezen in wetenschappelijke en medische publicaties die zichzelf ernstig nemen, en horen bij huisartsen en specialisten, die de rommel mogen opruimen als de problemen zich voordoen.

Nu pleit de linkse kerk in België voor liberalisering. Alles moet kunnen (behalve dan uw mening over de multiculturele samenleving zeggen), dus cannabisgebruik en -teelt hoort daar ook bij. Ik vind echter niet dat de wetgeving moet geliberaliseerd worden, integendeel. Als kritiek hierop krijg je dan altijd te horen dat een dergelijk verbod niet afdwingbaar is. Je kan toch onmogelijk tienduizenden politie-agenten inschakelen om iedereen constant in de gaten te houden of er geen jointje gerookt wordt. Dat is waar.

Maar daarom is het afdwingen nog niet hopeloos. Er zijn andere methodes, die veel efficiënter zijn. Eerst aan de vraagzijde. Wordt iemand een eerste keer betrapt bij het gebruik van cannabis, of bij controle van het bloed, dan geef je die persoon een fikse boete, in de groote van een maandloon of iets dergelijks.

Wordt die tweemaal gepakt, dan moet de persoon in kwestie verwijderd worden uit zijn sociale omgeving en een verplichte ‘gezondheidskuur’ van drie maanden volgen. Die gezondheidskuur moet erin bestaan om in een gecontroleerde en sobere omgeving, ontdaan van alle luxe en comfort, lichaam en geest te deïntoxiceren en op gezonde wijze te heropvoeden. En te gelijkertijd moet de nodige discipline worden aangekweekt. Denk je eens in hoeveel duizenden jongeren op deze manier genezen worden van hun apestreken, en terug met de voeten op de grond komen te staan. Hun leven, dat anders zou uitmonden in een anarchistisch straatje zonder einde krijgt terug uitzicht op een mooie en stabiele toekomst.

Wordt een persoon een derde keer gepakt, dan moet je besluiten dat hij onherroepelijk verloren is voor de samenleving. Met dien gevolge dat hij dan ook uitgesloten wordt van het systeem van sociale zekerheid. Wordt hij of zij later zwaar ziek, dan kiezen ze ervoor, en moet het systeem er niet voor opdraaien. Want de kans dat de persoon in kwestie zwaar gaat kosten is zo goed als absoluut.

Dergelijke methoden lijken op het eerste zicht hart, maar moeten een efficiënt afschrikkingseffect hebben. Gemeenschapsdienst en gratis verlof op kosten van de belastingbetaler zijn geen afschrikking. Veel geld moeten uitgeven aan hoge boetes is wel afschrikkend voor bijna alle cannabisgebruikers. Want die besteden hun betrekkelijk lage inkomen liever aan andere zaken, waar ze meer genot van hebben. Heropvoeden is zeer afschrikwekkend voor cannabisgebruikers, want hun vrije tijd is hun hoogste goed. En de uitsluiting van de sociale zekerheid is een reflex van zelfbescherming voor hopeloze gevallen, die bijkomstig ook nog een afschrikkingseffect heeft. Net zoals de doodstraf dat heeft in extreme gevallen.

Wat de aanbodzijde van het cannabisprobleem betreft moet er een verschil gemaakt worden tussen de kleine producent en de grote producent. Deze laatste moet als ernstige crimineel worden behandeld. Niet dat die mensen allemaal moeten opgesloten worden, want dat zal geen effect hebben. Maar een of andere vorm van dwangarbeid zonder incarceratie zal in ieder geval het heerschap in kwestie een vermoeiende bezigheid geven, die de kans op avondlijk bijklussen zal hypotikeren. Ook het bezit van een gemotoriseerd voertuig, telefoon of internetconnectie moet deze heren ontzegd worden. Deze vorm van maatschappelijke isolatie zal hen misschien tot andere gedachten brengen.

Wat de kleine producent betreft, moet die worden ontraden om nog langer te produceren. Dat kan misschien het makkelijkst gebeuren door bij hem een pavloviaanse gedragscorrectie aan te brengen. Dat vraagt niet veel geld of inzet, maar is bijzonder efficiënt. Het publiceren van zijn identiteit in de media, het tijdelijk aanbrengen van een opzichtelijke cannabisafbeelding bij elke vorm van communicatie met derden kan uiterst afschrikwekkend zijn. De sociale druk van de omgeving is een bijzonder efficiënt middel om het gedrag te wijzigen.

En in elk geval moeten consumenten en producenten van cannabis uitgesloten worden van deelname aan verkiezingen voor een periode van 10 jaar, dat als afschrikking kan tellen en als ongewild neveneffect zal hebben dat de politieke spreekbuizen van deze canabiscriminelen electoraal hinder zullen wegsmelten, en zodoende minder hun perverse invloed op de samenleving zullen kunnen doen gelden.

Is dit geen ingrijpende inbreuk op het ‘privé-leven’ van een persoon, kan je je afvragen. Naja, niet echt. Voor een korte tijd kan de inbreuk misschien relatief ingrijpend lijken, maar gezien op langere termijn blijkt het een korte pijn te zijn. Met een groot voordeel tot gevolg. De maatschappij krijgt er een herboren lid bij, die op positieve wijze bijdraagt aan zichzelf en de samenleving, in plaats van een bodemloze sociale, economische, culturele, menselijke, financiële, maatschappelijke en medische vergeetput te worden. Dergelijke ‘rechten’ zijn trouwens relatief, en het tegenmiddel staat, gezien de enorme positieve gevolgen, meer dan in verhouding tot de tijdelijke persoonlijke hinder die iemand zal ervaren.

Ik vrees echter dat er weinig moedigen zullen te vinden zijn om een dergelijk systeem in te voeren in ons land.

Cannabis kills.

Een nieuwsbericht van 17-09-2007 dat u niet in De Morgen zult lezen:

Een undercover islamitisch team in de Maleisische deelstaat Kelantan speurt naar moslims die de ramadan negeren. Een etende, rokende, of drinkende moslim kan rekenen op een boete van ruim 4 euro, aldus autoriteiten maandag. Het is de eerste keer dat een dergelijk team is ingezet.

Een moslim mag tijdens de ramadan niet eten, roken of seks hebben tussen zonsopgang en zonsondergang. Islamitische eetgelegenheden die voor drie uur ’s middags open zijn, krijgen een boete van ruim 100 euro.

Kelantan is de enige Maleisische deelstaat die bestuurd wordt door de fundamentalistische islamitische oppositiepartij PAS. Vorig jaar veroorzaakte PAS verontwaardiging door boetes uit te delen aan vrouwen die in winkels en restaurants werken in minirokjes.

- Moslimfundamentalisme op wikipedia