Freddy De Vadder zit niet stil, in december is er de première van z’n gloednieuwe voorstelling: “Freddy gaat naar de bakker”. Vanaf 2 november kan je de vorige voorstelling “ICOON” bekijken op DVD. Op 13 november wordt een ingekorte versie van deze show ook uitgezonden op CANVAS.

www.freddydevadder.be

http://www.youtube.com/watch?v=jHmxv_2Kyb8&feature=player_embedded 

Dutch beer brand Grolsch has a new commercial. They organized a secret show with Dutch band Moke and Dutch DJ/composer/producer Junkie XL who lives and works in LA. From this meet Grolsch produced this commercial. It has a nice underground feel to it.

And when it comes to branding, it’s a good thing to cultivate a secondary icon like an unique bottle shape. It will separate you from the others. And it’s always good to learn from brands that have set the standard. But don’t take that to literally. The translation of the pay off is something like ‘As unique as Grolsch’. Not so much for the branding part I’m afraid.

John Coltrane (1926-1967) zou vandaag 83 geworden zijn, als leverkanker en een jarenlange heroïneverslaving daar geen stokje voor hadden gestoken. Coltrane is voor mij waarschijnlijk de muzikant van de 20e eeuw. Zijn nalatenschap, vooral bij elkaar gespeeld in de laatste tien jaar van zijn leven, is van een ongekende rijkheid. Was Blue Train, vermoedelijk zijn bekendste plaat (met alleszins de meest iconische hoes) al een prima start (en misschien een fijne, maar minder representatieve introductie tot ’s mans werk), dan zou hij voor Atlantic (1960-’61) en Impulse! (1961-1967) albums uitbrengen die jazz voor eens en altijd zouden veranderen. Giant Steps, My Favorite Things, Olé, Live At The Village Vanguard, A Love Supreme, Ascension, Medititations, etc; stuk voor stuk essentiële platen die niet enkel opvallen door innovatieve structuren en virtuoos spel, maar ook de klassieke Coltrane-spirit, die muzikanten tot op de dag van vandaag inspireert. Bovenal zijn het de intensiteit, focus en muzikale en spirituele exploraties die centraal staan. Op zoek naar heavy muziek? Confrontatie? Muziek die tot op het bot gaat? Coltrane is de definitie van heavy. Het is geen achtergrondmuziek. Het mag geen verrassing zijn dat ik Coltrane destijds leerde kennen via punkrockers als Mike Watt en Henry Rollins. Vaak taai, het vergt een inspanning, maar je kan toch niet altijd naar Fleet Foxes en Chet Baker Sings blijven luisteren (schone muziek, daar niet van)? Soms wil een mens (al spreek ik voor mezelf) nu eenmaal muziek en expressie die adjectieven als ‘mooi’, ‘aardig’ en ‘classy’ overstijgt. Het net staat vol met lofbetuigingen, ik zal geen nieuwe dingen vertellen. Maar wie weet is er iemand die de muziek nog wil/moet ontdekken. Ik ben jaloers. Voor het eerst achterover gepleurd worden door zijn muziek is een geweldig gevoel.

Vanavond zorgt de Brusselse AB voor een hommage met Facing East: The Music Of John Coltrane By José James & Jef Neve, voorafgegaan door een vertoning van de documentaire The World According To John Coltrane (Toby Byron & Robert Palmer, 1990). James wordt door sommige jazzfans (de échte) afgedaan als een lichtgewicht, een popjazzkweler met meer ambitie dan talent. Vermoedelijk zijn het dezelfde mensen die ook beweren dat echte jazz gestorven is rond 1960. Ik ga toch kijken.

Line-up:
José James – vocals
Jef Neve – piano
Michael Campagna – tenor sax
Neville Malcolm – bass
Richard Spaven – drums

Film: 19u, concert: 20.30u.

EDIT: Poging tot verslag: ici

NP: William Parker – Sound Unity

Spotted in NY

As a (damn) tourist I crossed the Manhattan bridge the other day, and sadly enough, one of the first things you notice is the ugliest and most depressing building of Manhattan with the ugliest logo of corporate America: Verizon. How does this building and logo relate to the mission statement?:

“As a leader in communications, Verizon’s mission is to enable people and businesses to communicate with each other. We are also committed to providing full and open communication with our customers, employees and investors.“

Where is the ‘leader’ in the logo and where is the ‘open communication’ in this building?
Although I’ve read on the Curbed weblog, the building will undergo a massive glassy renovation. I think the logo could use a serious renovation too.

It’s so ugly, I even forgot to take a picture of it, so this one is from Flickr.

Hèt POPICOON van mijn generatie is vannacht  in LA overleden, dat zal niemand ontgaan zijn. En dat maakt hem juist een icoon, dat niemand dat zal ontgaan. Google Michael Jackson en je krijgt ongeveer 65.500.000 zoekresultaten (in 0,10 sec.). In alle media wordt nu over hem geschreven, want het nieuws niet brengen of er geen mening over hebben, betekend dat je als media niet mee telt (zelfs ik vind het nodig er over te bloggen). Maar wat maakt iets of iemand tot zo’n icoon? Waarom wil ‘iedereen’ altijd ‘alles’ van hem weten? Hij is een briljant muzikant met een jaloers makend gevoel voor ritme, timing en hit-gevoel. Maar wat is het dat als je een foto van hem ziet je er naar ‘moet’ kijken. Hoe verklaar je een fenomeen als Michael Jackson? Jammer dat in de loop van de jaren de King of pop tot The Joker of pop verworden is, wat hem, muzikaal gezien, niet rechtvaardigde.
Zal ik hem missen? Ik was geen fan van de persoon, maar ben wel een groot muziek liefhebber dus ergens heb ik altijd gehoopt op een wederopstanding, want eigenlijk is hij muzikaal halverwege de jaren 90 al een beetje gestorven. Nu was de tijd geweest om het te laten gebeuren. Het is hem niet gegund, of hij heeft het zichzelf niet gegund, dat moet nog blijken. Had hij een comeback kunnen maken? Of had zijn creativiteit en briljantheid een houdbaarheidsdatum? We zullen het nooit weten. Maar zijn songs zijn klassiekers en zullen eeuwig houdbaar blijken.
www.michaeljackson.com

In de muziek wordt het veel gedaan; mashups. Twee (of meer) songs mixen naar één nummer. (luister vrijdag middag naar 3FM. Paul Rabbering zendt dan de Vrijdagmiddagmix uit, een door luisteraars gemaakte mashup). Laat Granny Teller je uitleggen hoe dat werkt.

In combinatie met video maakt dit het fenomeen nog leuker:

YouTube staat er vol mee maar check ook mashuptown.com

Maar nu is er dan ook de design mashup. Ontwerper Little Pixel heeft een serie album covers ontworpen, waarbij hij oude (jaren 80, 90) LP hoezen ‘gemixt’ heeft met Pelican serie boeken covers. Lekker retro resultaat, wat natuurlijk helemaal past in de herwaardering van vinyl van de laatste tijd. (bij KINK FM kon je laatst bijvoorbeeld een nieuw album winnen, maar dan wel op vinyl)

Check zijn hele collectie op Flickr

De restyling van Coca Cola heeft een D&DA design award opgeleverd voor Coca Cola en het designbureau Turner Duckworth. En terecht, zou ik willen zeggen. Het is Coca Cola gelukt met deze restyling de essentie van het merk te pakken en heeft de durf gehad het heel ’schoon’, elementair en iconisch vorm te (laten) geven.

Bekijk de  D&AD website
Lees ook: Inspiratie-snack #17 en Vintage Coke Can,
TNX Ramses Dingenouts voor de tip

Photoshop competitie van de website Worth1000.com. Geef als visual artist jou kijk op een onderwerp als Corporate Takeover (past in het rijtje thuis van brandpicking en adbusting). Dat levert, naast lullig gekunstelde Photoshop uitprobeerseltjes, een paar sterke beelden op.

Lees ook: Maakbaarheid

Seth Godin, altijd goed voor inspirerende en motiverende ‘talks’ over zijn stokpaardje en marketing-paradigma ‘Tribes (are what matter now)’

Check ook zijn boek.

Gisteren zag ik voor het eerst mijn werken die gedrukt waren.  Alle zes zien er goed uit. Met dank aan Ivo en Mark, die onze werken gescaand en gedrukt hebben. Van de zes werken selecteerde ik er drie voor de tentoonstelling.  

1. Enduring

2. Met de tijd mee…

3. Inburgering verplicht

1. Deze eerste compositie is gebaseerd op de situatie van mijn vriend Magdi van Soedan , die met zijn familie negen jaar op de oplossingen van zijn lot wachtte. In de  compositie wordt een kale levensboom met twee kussende vogels gebruikt.  Magdi doorstond alle moeilijkheden en problemen en bewaarde zijn optimisme grotendeels dankzij zijn liefde voor zijn vrouw en kinderen.

  2.  In de tweede compositie gebruikte ik mijn tekening met de door kinderen gemaakte flesjes met sprookjesverhalen die in de tijd van mijn verblijf in Minsk werden gemaakt. De nieuwe Nederlandse voorwerpen verschenen op de voorgrond:  het molentje (mijn studio die in de molen is gevestigd), verder is er de klomp waarop een icoon staat, zou het mogelijk zijn dat op de voorgrond ook niet-Nederlandse dingetjes komen te staan  zodat de migrant ook de mogelijkheid heeft op de voorgrond te treden? (ik geef lessen iconografie voor de Nederlanders), daarna een tube van verf,  een mobiele telefoon, een vaas met een blauwe keramische roos (ik heb ook geleert om  keramiek te maken), op het midden van compositie werden gevestigd het uurwerk als symbool van tijd. Op de andere kant staat een tuinkabouter (ik heb nu ook  een kleine tuin),  daarnaast staat de Spaanse pop die de wereldbol draagt die simboliseert de mogelijkheid voor mij om vrij door de wereld te reizen.  Verder is er een typisch Nederlands grachtenpandje,  en een kruiken met mosterd en zout die maken het leven scherp en een videocameraatje.

Dit stilleven wordt weerspiegeld in het water, dat het de weerspiegeling van het leven in de gedachten symboliseert. Het bewustzijn moet helder en adequaat zijn. Zowel boven (verstand) als beneden (gevoel) zou de migrant goed geïntegreerd moeten zijn. 

3. Als de derde compositie nam ik “Inburgering verplicht”.

Als basis gebruikte ik een stuk stof uit de plaats waar ik nu woon – het stadje Arnemuiden. Een stuk Belarussische volksstof  is er met een nieuw patroon bovenop geborduurd. Volledige aanpassing is niet mogelijk, alleen aan de oppervlakte.

De anderen drie werken zal ik samen met de eerste serie ook exposeren op de internationale expositie in de staatsgalerij “Paleis Mastacztwa” in de Belarussische hoofdstad Minsk in augustus.

Ludmila Kalmaeva

Pigs will fly. Briljante snelle inhaak actie op de varkensgriep hysterie van London’s designbureau Skyskraper

Bestel hier: skyskraper

Sommige dingen moet je niet veranderen. Welke ‘heldere’ geest ooit op het onzalige idee is gekomen om Sesamstraat te verschuiven naar een onmogelijk vroeg tijdstip, moet zich de ogen uit het hoofd schamen. Dat is bijna hetzelfde als het achtuurjournaal om kwart voor negen uitzenden.

De inwoners van Sesamstraat zijn boos.

Dom idee, doen we dus niet
Je zou denken: dom idee, doen we dus niet. Maar de zendercoördinator van de NPS dacht hier in zijn onmetelijk grote wijsheid anders over. Hupsakee: Tommy, Ieniemienie, Pino en Meneer Aart werden zonder blikken of blozen verschoven naar de soep en de aardappelen. Vroeger werd het kinderprogramma om half zeven uitgezonden. Dat was ideaal, want de kinderen wisten het precies: eerst even naar Sesamstraat kijken en dan naar bed. Enige tijd geleden werd het uitzendtijdstip veranderd in zes uur. De meeste kinderen zitten dan nog te eten. Daarna werd Sesamstraat verplaatst naar half zes. Ook dit is een onmogelijke tijd voor moderne (werkende) ouders en kinderen. Het verschuiven van de uitzendtijden is niet bevorderlijk voor die ene R (van Regelmaat).

Actieleider meneer Aart.

Sesamstraat staat op z’n kop
Gelukkig komt er nu protest. Niet van de minsten overigens. De hele Sesamstraat staat op z’n kop. Meneer Aart dreigt te gaan verhuizen als de Sesamstraatbewoners niet hun zin krijgen. Ernie heeft uit woede een banaan in het oor van Bert gepropt. Bert is symbolisch zijn Zipje en Zopjeboekjes gaan verbranden. Koekiemonster weigert categorisch koekies te eten. Oscar slaat als een gek op z’n vuilnisvat en Graaf Tel is van woede de tel kwijtgeraakt. En Grover wil niet meer optreden als superheld.

Sesamstraat moet terug naar half zeven.

Zestigduizend handtekeningen
De Sesamstraatbewoners worden gesteund door veel kijkers. Inmiddels hebben als ruim zestigduizend mensen een petitie ondertekend om het populaire kinderprogramma terug te brengen naar het beste tijdstip: half zeven ’s avonds. Wil je ook je stem laten horen en er voor zorgen dat het dertig jaar oude icoon van de Nederlandse televisie op een normaal tijdstip wordt uitgezonden? Bezoek dan de speciale actiewebsite.

De rode dubbeldekker, al sinds mensen heugenis één van de belangrijke identifiers van (het merk) London, ondergaat een gedaantewisseling.
De vervanger van de oude dubbeldekker moest comfortabeler, veiliger, milieuvriendelijker en ergonomische worden. De burgermeester van London schreef daarom een wedstrijd uit voor een nieuw ontwerp en dat resulteerde in 700 inzendingen. Genoeg om uit te kiezen. Te veel wellicht, want er zijn 2 winnaars; het ontwerp van Foster + Partners en van Capoco Design Ltd. Het design van Foster + Partners, dat samen met autofabrikant Aston Martin ontwikkeld is, zit vol innovatie en techniek en levert, wat mij betreft, het beste design op. In 2010 gaat de uiteindelijke keus gemaakt worden en het eerste prototype zal in 2011 het daglicht zien.

Winnend ontwerp 2 van Capoco Design Ltd

Voor uitgebreide informatie: www.tfl.gov.uk en www.ltmuseum.co.uk

Het wel lijkt een virus; mode ontwerpers die voor A-merken verpakkingen ontwerpen. Het levert vaak wel interessante (award winning) collectable  designs op

Victor & Rolf voor Piper

Jean Paul Gaultier voor Evian

En de nieuwste aanwinst: Nathalie Rykiel (Ja, inderdaad, de dochter van Sonia) voor Coca Cola light

Een paar weken geleden circuleerden deze foto’s op het internet. Een (briljante) guerrilla actie om onder de aandacht te brengen hoe modellen (Christina Aguilera in dit geval) in photoshop gemanipuleerd worden om een onwerkelijk en onhaalbaar ideaal-beeld neer te zetten.
Deze guerrilla actie wordt ook wel adbusting genoemd, waarbij een uiting zo wordt veranderd dat er een parodie ontstaat van het origineel. 
Op zich niets nieuws, wel erg goed uitgevoerd. 

Dove heeft dat in 2006 ook al mooi gedaan in deze (online) campagne. Heel sterk om je als merk, maatschappij kritisch op te stellen en wat tegen je gebruikt wordt als industrie, in je voordeel te laten werken.

Nog een voorbeeld. Het wordt pas echt leuk als maakbaarheid omgedraaid wordt. Hoe ziet een icoon van jeugdigheid en gladheid, er uit als ze niet immuun en onaantastbaar voor de tijd blijkt te zijn? Photoshop als gereedschap om een beeld dichterbij de, waarschijnlijke, realiteit te brengen.

Una guida linguistica universale davvero utile in viaggio? Adesso c’è. Realizzata con illustrazioni, cioè con icone fruibili da tutti, in un colpo abbatte tutte le barriere linguistiche e sembra anche divertente da usare. Si chiama ICOON ed è un elegante libretto che può essere infilato in borsetta o nelle tasche dei pantaloni e aiutare a superare tutte le situazioni di incomprensione che capitano in viaggio. Con ICOON, il vocabolario globale ad immagini, la casa editrice berlinese AMBERPRESS presenta una raccolta di icone molto utile quando si è a zonzo.

Il libretto raccoglie in 12 categorie tutti i simboli importanti della quotidianità e comunica nella lingua più comprensibile del mondo: le immagini. In luoghi pubblici, in aeroporti, nel traffico stradale o in monumenti: questo principio è già stato sperimentato per trasmettere informazioni evitando che vi sia fraintendimento. Con il suo design minimalista ICOON non è solo utile in qualsiasi tipo di viaggio ma è anche un accessorio di stile. Le illustrazioni hanno una forma semplice e ridotta per poter raggiungere la massima comprensione. ICOON è reperibile in libreria o sull’online-shop del sito.

(Fonte: Styles Report Berlin)

Met al die clubs en routes op de kaart is het niet altijd even duidelijk. Allemaal standaard icoontjes, rood ballonnetjes met stip. Dat moet mooier, en vooral duidelijker kunnen.

Dat is nu dus ook zo. De stip is vervangen door een lopertje, en er is wat meer kleurvariatie. Geel voor de verenigingen, en rood voor de routes. Hoe donkerder, hoe langer. Kan het nog mooier, nog duidelijker? Suggesties welkom!

De Amerikaanse zanger en pianist Stevie Wonder gaat vanaf september voor het eerst in meer dan tien jaar op tournee in Europa. Het eerste concert van Stevie Wonder vindt plaats op 8 september in het Engelse Birmingham. Onlangs was hij nog te zien en te horen bij een verkiezingsbijeenkomst van de Democratische presidentskandidaat Barack Obama. Het Motown-icoon doet na Groot-Brittannië Denemarken, Zweden, Noorwegen, Duitsland en Italië aan. Stevie Wonder houdt geen halt in België. De tournee eindigt op 28 september in Parijs. Stevie Wonder scoorde vooral in de jaren ‘70 en ‘80 hits zoals “Superstition” en “I wish”.