In Japan gaat een Trojaans paard rond dat zich voordoet als een pornografisch videospel, maar in werkelijkheid slachtoffers probeert te vernederen. Infostealer.Kenzero verspreidt zich via P2P-netwerken en toont na de installatie een formulier dat om persoonlijke informatie vraagt, zoals volledige naam, wachtwoord voor het spel, e-mailadres, postcode, thuisadres, geslacht, werkgever en telefoonnummer. Gebruikers haast hebben om het spel te spelen, zouden mogelijk de informatie invullen, aldus virusbestrijder Symantec.

Gebruikers die alle gegevens verstrekken komen van een koude kermis thuis, want alle ingevulde informatie wordt vervolgens op een voor iedereen toegankelijk website gepubliceerd, alsmede systeeminformatie en screenshots van hun desktop. Het anti-virusbedrijf merkt op dat het vaker dit soort gevallen is tegengekomen, maar nooit één die ook nog het bureaublad en persoonlijke informatie online zette. “Wat is de moraal van dit verhaal? Gebruik altijd legale software”, aldus de beveiliger.

Bron: www.security.nl

Toen ik het gedeelte over identity en negotiability las uit het boek E. Wenger moest ik eigenlijk meteen denken aan de de uitspraak (en de commotie) van prinses Maxima, die ze deed tijdens de publicatie van het rapport “Identificatie met Nederland” door Wetenschappelijke raad voor het regeringsbeleid in 2007.

Tijdens deze publicatie deed zij de uitspraak:

“Nederland is veel te veelzijdig om in één cliché te vatten. ‘De’ Nederlander bestaat niet”

Ze doelde daarmee op het rapport van de raad (September 2007) waarin aangegeven werd dat door de ontwikkelingen van globalisering , Europeanisering en immigratie men te veel is gaan denken in termen van ‘De’ Nederlandse identiteit als blauwdruk in de vorm van impliciete uitingen. Uitingen zoals  de Nederlandse taal spreken, culturele uitingen en loyaliteit tonen aan Nederland. Door deze aandachtspunten te stimuleren zou ‘de’ Nederlandse identiteit in stand kunnen worden gehouden.

De WRR heeft het liever over de identiteit als een samenkomst van meerdere dimensies, waaronder de dimensie van functionele identificatie.

“Functionele identificatie ontstaat als mensen een gemeenschappelijk belang hebben en waar sprake is van wederzijdse afhankelijkheid. De groepsgrenzen worden dan anders gelegd. Je kunt én het ene, én het andere zijn. Dat heeft als consequentie dat mensen elkaar anders zien[…]”

Wanneer we de gedachte van deze raad  tegen de theorie van E. Wenger aanleggen, kunnen we volgens mij inderdaad niet spreken over ‘De’ Nederlandse identiteit.

Volgens Wenger is de identiteit namelijk niet alleen identificatie in de vorm van impliciete zaken, zoals tot een natie behoren, omdat je de juiste papieren hebt of als Nederlander worden  gezien, omdat je het volkslied kent (reification).

Wenger heeft het namelijk ook over de “negotiated experience” door het participeren (of niet participeren) in een bepaalde sportclub, buurt, school of bedrijf. Door deel te zijn van deze communities en deel te nemen aan practices wordt je identiteit verder gevormd, waarbij het vormen niet alleen door jezelf gebeurt, maar ook door de leden van die communities zelf.

De WRR beschrijft hetzelfde door te stellen dat de identiteit verder wordt gevormd door het samenkomen van mensen voor gemeenschappelijk belang en waar sprake is van wederzijdse afhankelijkheid. Je kunt én het ene, én het andere zijn. We kunnen hierbij refereren aan Wenger. Hij noemt dit een nexus of multi-membership: “We define who we are by the ways we reconcile our various forms of membership into one identity”.

´De´ identiteit van Nederlands is dus continu in ontwikkeling (We define who we are by where we have been and where we are going, a “constant becoming”). Identificatie is misschien een handreiking om onze identiteit de definiëren, maar negotiability geeft ons de mogelijkheid om onze identiteit verder te vormen en verder te laten vormen door sociale relaties. Door globalisering , Europeanisering en immigratie worden deze sociale relaties misschien breder, maar daardoor verandert er niets aan de manier waarop onze identiteit gevormd wordt.

Maxima deed hier verder nog een uitspraak over:

“Voor ons huis staat een paddestoel. Zo’n echte Hollandse ANWB-paddestoel. Die paddestoel geeft de coördinaten van mijn leven.” […] Elke keer als ik weg ga of thuiskom, kom ik erlangs. Al die plaatsen en de mensen die erbij horen, maken deel uit van mijn leven. Ze horen bij mijn identiteit als Nederlandse.”

De commotie rondom haar uitspraak vond ik dus ook niet terecht. Naar mijn idee was haar uitspraak uit de context gehaald, waardoor bovenstaande uitleg naar de achtergrond verdween.

Wat vinden jullie van dit voorbeeld? Kan de kwestie op deze manier worden onderbouwd met de theorie van Wenger? Zouden jullie het nog verder kunnen onderbouwen? Bedankt.

Bronnen:

http://www.koninklijkhuis.nl/content.jsp?objectid=20871

http://www.wrr.nl/content.jsp?objectid=4094

Sinds gisterenavond is er weer een phishingaanval tegen klanten van de inmiddels niet meer bestaande Postbank gaande, waarbij de internetoplichters dit keer het ‘primaire IP-adres’ willen weten. De e-mail, met als onderwerp “Postbank Internetbankieren Verificatie Update”, waarschuwt ontvangers dat er buitenlandse inlogpogingen op de bankrekeningen hebben plaatsgevonden en dat er mogelijk sprake van phishing is. “Het heeft ons verdacht gemaakt dat uw Mijn Postbank rekening informatie door malafide praktijken van het internet is gehaald, dit heet ‘phising’.”

Vervolgens moet de ontvanger zijn of haar primair IP-adres bevestigen. Dit zou kunnen door de link naar de ‘Postbank Online test drive’ te volgen, die in werkelijkheid op deze pagina uitkomt. Dit is een kopie van de originele ‘Mijn ING’ pagina, die m gebruikersnaam, wachtwoord en telefoon vraagt en bevat zelfs een waarschuwing voor een valse e-mail die op 14 september in omloop zou zijn. Op het moment van schrijven was de pagina nog altijd bereikbaar. De vorige aanval tegen “Postbankklanten” vond op 14 november plaats. Hieronder de volledige tekst van de phishingaanval.

Dear Sir/Madam,

Geachte Mijn Postbank gebruiker,

Onlangs heeft ons beveiligingssysteem een aantal buitenlandse inlog pogingen geconstateerd. Alle pogingen voortvloeiend uit deze acties zijn mislukt. Het is onze plicht om ervoor te zorgen dat uw online gebruik van uw Mijn Postbank rekening veilig is.

Het heeft ons verdacht gemaakt dat uw Mijn Postbank rekening informatie door malafide praktijken van het internet is gehaald, dit heet ‘phising’.

Wij verzekeren u dat alle ongeautoriseerde overschrijvingen vergoed worden. Wij raden u aan om alle beveiligingsupdates van het Beveiligings-Team te gebruiken.Voor restrictie van buitenlandse I.P. adressen tot uw online Mijn Postbank rekening, raden wij u ten strengste aan, om uw I.P. adres te registreren als primair I.P. adres door de volgende link te volgen. Postbank Online test drive.

ING Bank Plc
Security Advisor
ING Bank PLC.

Bron: www.security.nl

Ik ben Johan uit België, een master student grafische ontwerp.

Dit is een school project waarbij ik hulp nodig heb van mensen uit de hele EU. Het is de bedoeling dat ik landkaarten maak met subjectieve informatie over jouw land. Ik maak een vragen lijst op over jouw land die je kan invullen. Dan zal ik kaarten ontwerpen die de identiteit van jouw land bevat. Tussendoor zal ik de kaarten tonen en vraag ik feedback. Uiteindelijk zal ik alle kaarten bundelen tot een atlas.

Alles is dus afhankelijk van jouw!

———————————————————————————————————
I’m Johan from Belgium, a master graphic design student.

This is a school project where I need help from people from across the EU. The intention is that I make maps with subjective information about your country. I make a list of questions about your country that you can fill. I will design cards that contain the identity of your country. In between I will show maps and ask feedback. Eventually I will combine all the cards to an atlas.

So everything depends on you!

———————————————————————————————————

Je suis Johan de Belgique, un maître de conception graphique des élèves.

Il s’agit d’un projet d’école où j’ai besoin d’aide de gens à travers l’UE. L’intention est que je fais des cartes avec des informations subjectives sur votre pays. Je fais une liste de questions sur votre pays que vous pouvez remplir. Je vous dessine les cartes qui contiennent l’identité de votre pays. Entre les deux je vais montrer des cartes et de demander les informations. Finalement, je combinera toutes les cartes pour un atlas.

Donc, tout dépend de vous!

———————————————————————————————————

Ich bin Johan aus Belgien, ein Meister Grafik-Design Student.

Dies ist ein Schulprojekt, wo ich brauche Hilfe von Leuten aus der ganzen EU. Die Absicht ist, dass ich Karten machen mit subjektiver Informationen über Ihr Land. Ich mache eine Liste von Fragen über Ihr Land, die Sie ausfüllen können. Ich will Karten online designen, dass die Identität Ihres Landes enthalten. Dazwischen werde ich zeigen, Karten und Feedback bitten. Irgendwann werde ich alle Karten kombinieren, um einen Atlas.

Also alles hängt von Ihnen ab!

De organisatie achter de folder “Het Nieuwe Rijk” is niet bang voor de aangifte door Staatssecretaris Bijleveld, maar het neemt privacy zelf ook niet al te serieus, door de complete contactenlijst als CC mee te sturen. Volgens Het Nieuwe Rijk is de aangifte volstrekt kansloos, omdat het hier duidelijk een persiflage betreft. “Deze reactie laat bovendien zien dat het niet goed gesteld is met de vrijheid van meningsuiting in Nederland”, zo laat men weten. De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken bestempelde de folder vanwege associaties met de Holocaust als “smakeloos”. Daarnaast merkt Het Nieuwe Rijk op dat als de folder als een uitgave van de overheid wordt bestempeld, dit misschien niet zo ver van de werkelijkheid ligt.

“We zijn ons er van bewust dat deze actie aan gevoeligheden raakt, maar dit was nodig om een grote publieke discussie te starten. We creëren nu in Nederland dezelfde voorwaarden en middelen waardoor het eerder al eens helemaal mis heeft kunnen gaan. Gezien de geschiedenis hopen wij juist op sympathie van slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. En dat ook zij zich uitspreken tegen de opslag van vingerafdrukken en andere gevoelige persoonlijke informatie.”

Petitie
Het Nieuwe Rijk waarschuwt dat het aanleggen van dergelijke databases een vrijwel onomkeerbaar proces is en het onmogelijk is om te zeggen wie hier in de toekomst toegang tot zal hebben. Het roept de Nederlandse bevolking daarom op om via een online petitie de regering te vragen deze wet terug te draaien. “De centrale database is er nog niet, druist in tegen onze grondrechten en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Bovendien maakt het Nederland niet perse veiliger.”

BCC
In tegenstelling tot verschillende berichten gisteren in de media, is de organisatie wel voor commentaar bereikbaar. In de e-mail waarin het dit laat weten stuurt het de volledige contactenlijst met 304 e-mailadressen als CC mee. “Ook Het Nieuwe Rijk maakt fouten, per abuis hebben wij de mail niet als BCC verzonden. Onze excuses voor het schenden van uw privacy.”

Bron : http://www.security.nl/artikel/31583/1/Het_Nieuwe_Rijk_niet_bang_voor_aangifte_Bijleveld_.html

Ik weet dat Bart De Wever zich graag identificeert als een adept van de ‘rechterzijde’. En dus ben ik wel genoodzaakt om me, daartegenover, te ‘linkerzijde’ te positioneren. Nochtans hebben we misschien wel iets gemeen. De vraag naar ‘identiteit’, en haar rol in de ontwikkeling van mensengemeenschappen, heeft me ook altijd bezig gehouden.  

Anders dan Bart De Wever wil doen geloven, behoor ik immers niet tot de mensen die “ ’identiteit’ afdoen als een product van een contingente verbeelding die de mensheid in de 21ste eeuw best achter zich kan laten…”. In 1996 werkte ik als verantwoordelijke voor ‘cultuur en ontwikkeling’ bij de toen nog  ‘kleine’ NGO Vredeseilanden. De actualiteitswaarde van de visie die we toen formuleerden, maar die ik even gemakkelijk weer terugvond in de ‘oude doos’, is treffend.

“Ondanks de inzichten van de laatste decennia, blijft in denken en handelen ontwikkeling nog vaak gelijkgesteld aan de graad van expansie van productie, productiviteit en inkomen per hoofd van de bevolking. Maar ‘ontwikkeling’ is zeker niet te herleiden tot een proces van economische groei alleen.

Verandering en ontwikkeling hebben in grote mate te maken met zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Ontwikkeling die de ontplooiing van mensen voor ogen heeft, kan dan ook niet uitsluitend oog hebben voor materiële noden. Mensgerichte ontwikkeling vereist niet alleen aandacht voor wat mensen (niet) hebben, maar vooral ook voor wie ze zijn.

Menselijke ontwikkeling is niet alleen gericht op de mens, zij gaat ook noodzakelijkerwijze uit van de mens. Mensen functioneren echter niet onafhankelijk van elkaar. Ze werken samen of concurreren en gaan allerlei andere relaties aan. Cultuur is hetgeen mensen met elkaar verbindt. Het is de ‘Sitz im Leben’ van mensen en bestaat uit betekenissen, normen en waarden die mensen actief ontvangen en ontwerpen.

Cultuur is bijgevolg een veranderlijk gegeven. Het is de context waarbinnen mensen, in interactie, hun identiteit construeren en verwijst naar wie en wat mensen zijn, naar hun ‘way of life’, naar hoe zij zich als groep sociaal, economisch en politiek organiseren.

Cultuur is bron van creativiteit. Creativiteit verwijst naar de verbeeldingskracht en de initiatieven die mensen nemen om zich aan te passen aan nieuwe omstandigheden. De duidelijkst herkenbare vorm van creativiteit is kunst, maar creativiteit is ook van vitaal belang voor de industrie, handel, onderwijs en de sociale en maatschappelijke ontwikkeling.

Creativiteit is niet het monopolie van bijzondere mensen in bijzondere situaties, maar behoort iedereen toe. Het is het erfdeel van zowel armen als rijken, meerderheid en minderheid, geletterden en ongeletterden, mannen en vrouwen, jongeren en ouderen. Voor ontwikkeling is het van belang dat elke mens door expressie vorm kan geven aan zijn cultuur, dat mensen kunnen vertellen en gestalte kunnen geven aan wie zij zijn met hun ervaringen, hoop en vrees, dat zij creatief ‘productief’ kunnen zijn.

Van even groot belang als de mogelijkheid zelf productief te zijn, is de mogelijkheid om artistieke en culturele producties te ‘consumeren’. Muziek, theater, literatuur, film inspireren immers tot nadenken en kunnen een centrale rol spelen in het complex van zingeving en invulling van mens-en wereldbeeld. Zo fungeren ze als hefbomen voor individuele en collectieve verandering, maar bieden ze ook ontspanning en ontsnapping uit de dagelijkse sleur of het dwingende keurslijf van sommige tradities, van oorlog of repressie.

Na de tweede wereldoorlog kwam een proces van mondialisering op gang waarbij de wereld slonk tot het formaat van een dorp. Vanaf het einde van de jaren tachtig wordt zelfs gesproken van ‘global village’ en globalisering. Een tendens waarbij een ‘way of  life’ gekenmerkt door marktdenken en consumptief gedrag, wereldwijd wordt verspreid.

Parallel aan dit proces tekent zich echter ook een tendens van lokalisering af. Door de globalisering hebben mensen vaak een minder goed zicht op de processen van economische, sociale en politiek aard waaraan zij onderworpen zijn. In het zoeken naar een antwoord ‘wie zijn we eigenlijk’, doen groepen van mensen meer en meer beroep op een culturele eigenheid, die hen onderscheidt van andere groepen. Met de groeiende globalisering, en vermoedelijk als reactie erop, neemt het bewustzijn van culturele eigenheid en meteen ook de zichtbaarheid van de culturele diversiteit in de wereld toe.

Culturele heterogeniteit houdt veel mogelijkheden voor ontwikkeling in. Als maximale mobiliteit van en contact tussen mensen kan gegarandeerd worden, is verscheidenheid een positief gegeven. Door dialoog zijn mensen in staat kennis te verwerven over andere culturen, het verschil te overbruggen en puttend uit de culturele rijkdom van de andere, tot verandering, vernieuwing en ontwikkeling te komen.

Als dialoog en daarmee de mogelijkheid om de ander in zijn andersheid te kennen en te (h)erkennen ontbreekt, houdt culturele verscheidenheid grote gevaren in. Indien niet alle culturen dezelfde toegang hebben tot dialoog, is in een land of in de wereld heterogeniteit bron van conflict. Wanneer het een aantal culturen aan middelen ontbreekt om uit te drukken wie ze zijn, is cultuurimperialisme niet veraf.

Zij die geen toegang hebben, zijn een gemakkelijke prooi voor hen die wel beschikken. Aan machtstrijd tussen culturen, tussen die van autochtonen en allochtonen, tussen die van stad en platteland, tussen die van mannen en vrouwen, tussen die van jongeren en ouderen, … komt geen einde als niet geïnvesteerd wordt in voorwaarden voor culturele expressie en interculturele dialoog. Integendeel, dan leiden uitsluiting en hegemonisering tot gewelddadige en mensonwaardige confrontaties.”

So sê die Heilige, die Ware God wat die sleutel van Dawid het, wat die deur oopsluit en niemand sal dit weer toesluit nie, en dit toesluit en niemand sluit dit weer oop nie:

My Liefste …….

Ek weet jy is moeg gespartel daar tussen die golwe van die lewe. Ek weet jou arms en jou bene pyn. Ek weet jou hart voel soos ‘n klip, wat jou hier vanuit jou binneste, onder die water in dwing.

Ek weet hoe klein jy teen die golwe voel. Ek tel elke traan wat jy stort… die wind wat hier teen jou wang verby skuur… dis Ek wat elke traan kom afdroog.

Ek is daar waar jy is: Ek is in die donderweer wat dreun en die weerlig wat so flits. Ek sien jou, Ek hou ‘n oog oor jou.

Ek weet jy is skaam oor dit wat gebeur het. Ek weet jy is verleë en jou skaamte en jou skuld gevoelens jaag jou soos genadelose spoke deur die oseaan se waters.

Ek weet jy is kwaad en bitter. Ek weet van al die onderdrukking wat jy verduur het. Ek weet hoeveel daar van jou gesteel is. Ek het elke een van jou wonde opgeskryf, elke verlies het Ek opgeteken! Vir daardie opofferings sal ek jou tien voudig beloon… Jy sal meer as net klein geld terug kry vir die diens wat jy sovêr vir My verrig het.

Ek weet jy voel alleen, Ek weet jou maters is maar skaars in hierdie rowwe tyd, maar Ek is hier! Ek wil myself vir jou neerlê, soos ‘n brug oor hierdie onstuimige see. 

My engel, appel van My oog, ek weet jy is platgeslaan. Ek weet jy voel so verlate soos ‘n weeskind, ek weet jy voel so alleen soos ‘n weduwee. Ek weet die donker het met ‘n harde slag om jou toegeslaan. Ek wil jou las vir jou kom dra – Ek wil jou kom troos.

Ek is klaar hier, die brug is klaar gebou my Liefling, dis net jy wat deur die sout water in jou oë moet tuur en My moet raak sien. Dis jy wat net moet vasgryp aan die brug sodat Ek jou kan optel en sodat jy van My brug gebruik kan maak.

Kyk hoe verlig die droom en die seëninge wat Ek voor die grondlegging van die aarde vir jou beplan het, die brug. My plan vir jou skyn so helder, kan jy dit sien? Gryp My vas, Ek wil die sout water wat jou ogies so brand kom weg vee sodat jy die glorie wat ek vir jou beplan het kan waardeer.

Ek wil jou afdroog en jou warm toevou, Ek wil vir jou nuwe, droë klere aantrek en jou honger magie vul met kos wat se smaak jy nog nie eers in jou wildste drome geproe het nie. Ek wil vir jou ‘n fees maal hou met die beste wyn om jou dors te les… Ek is klaar hier my Geliefde Bruid, Ek is die brug oor hierdie onstuimige see, Ek is die antwoord en die hoop waarna jy so desperaat opsoek is…. jy hoef nie eers vêrder te swem nie, Ek is hier binne gryp afstand… Kan jy My al sien??

Ek is lief vir jou!  My Eerste Liefde, Vlees van My Vlees – Ek verlang so innig, so baie verskriklik na jou… wil jy maar nie My hulp en My liefde aanvaar nie?

Klanten van de ING zijn opnieuw het doelwit van een phishingaanval die inspeelt op de “migratie” tussen de Postbank. “Vanwege de migratie tussen Postbank en ING verzoeken wij u eenmalig uw primair IP-adres te bevestigen”, zo is in de e-mail te lezen, waarvan inmiddels al vijf varianten zijn rondgegaan.

Lees meer

Die sand korreltjies in die uurglas gemerk as 2009 is besig om baie vinnig uit te loop en oral is almal besig om gou-gou net ‘n inventaris van die jaar te neem voor hulle te verstrengel raak in Kersfees liggies en blink tinsel stringetjies.

Soos ek ook maar onwillekeurig inventaris van ‘n wasmasjien jaar waardeur my gesin en my familie is. Die onbeskryflike vrede wat God my hart mee toevou kom dan loodreg teenoor onafgehandelde besigheid staan. Die opgewondenheid en afwagting van ‘n nuwe lewe kom staan loodreg teenoor die pyn en die nood wat oral rondom my heers. My eie genesing kom staan ook loodreg teenoor die wonde van die vir wie ek so innig lief is.

En tussen dit alles deur wil ek amper soos Johannes opstandig raak omdat die rondom my soveel meer lei as ek. Johannes het opstandig geraak oor die feit dat hy nie die geleentheid gegun was om soos die ander dissipels vir sy geloof te kon sterf nie. Nee, ek wil nie sterf nie, ek weet dat my werkie hier op aarde is nog nie klaar nie, maar ek wens so gereeld dat ek die jeuk van die mensies om my namens hulle kan dra. Soms wens ek dat daar ‘n vitamien B kompleks inspuiting vir die hart se seerste eina kan wees en dat ek namens ander deur hulle pyn kan werk sodat hulle wonde kan genees.

Dis terwyl ek so voel, dat ek selfs nog hier in my gees nog meer opstandig word wanneer ek versoeke uitstuur en geleenthede wat deur ons Pappa self geskep word onder die aandag van God se geliefdes te bring – soos my Vader my beveel en nie eens een persoon die moeite kan doen om hulle oë en hulle aandag vir ‘n oomblik van hulle eie lewe en eie behoeftes af te haal en so na ‘n ander uit te reik nie.

Die Here raak al hoe meer dringend in Sy oproep aangaande ons kinders en die wees kinders wat so aan hulle eie genade oorgelaat word. Vader se hart is regtig seer oor die gebrek aan die Bruid se bereidheid om uit te reik en hierdie kinders se harte met hulle God se hart te versoen. Elkeen van ons hou ‘n bos sleutels vas, wat die deur vir soveel kinders kan oopsluit, tog is ons so besig met ander goed dat ons nie uitkom by dit wat Vader regtig in hierdie tyd van ons vra nie.

Matteus 18 vers 1-5 is tog so duidelik oor die belangrikheid van kinders in die koninkryk van God. En daar is niks meer kosbaar as die manier waarop ‘n kind sy God vertrou nie. Self het ek die voorreg om daagliks te sien hoe my twee wille perdjies op hulle God vertrou en hoe getrou hulle Hemelse Pappa vir hulle sorg.

Daar is nie iemand anders wat vir hierdie kinders kan klere gee nie, daar is nie iemand anders wat hulle oor die kinders kan ontferm terwyl jy gou-gou net eers jou Desember vakansie se finale reëlings tref nie. Dis vir jou wat God vra, wees My hande, wees My voete, wees My arms…

Ek het nie die skares met ‘n mooi gebed en honger magies huis toe gestuur nie, NEE Ek het vir hulle kos saam met die brood van die lewe bedien. Ek het nie die vrou met die bloedvloeiing vertel hoe lief Ek haar het en haar toe weer weggestuur sodat Ek met my belangrike dagtake kon voort gaan nie, NEE, Ek het haar eers genees, eers het Ek van my tyd aan haar afgestaan om na haar te luister en haar te genees… daarom beveel Ek jou my kind kom stort My liefde uit en kom wees My antwoord op die gebed van ‘n kind.

Het komt steeds vaker voor dat de werkplek van medewerkers niet langer een bureau in een kantoorgebouw is. De medewerkers werken vanuit huis, bij de klant of in de auto. Technologieën zoals  VPN’s en dongels zorgen ervoor dat de medewerker overal op afstand taken kan uitvoeren. Het werken op afstand heeft als gevolg dat de medewerker steeds minder in direct sociaal contact met zijn collega’s komt. Wat zal dit betekenen voor de identiteitsvorming van individuele medewerkers binnen organisaties? Hoe kun je je nog steeds identificeren met een organisatie wanneer deze gereduceerd is tot een logo in de hoek van je scherm en eens in de veertien dagen een meeting op kantoor? Één van de oplossingen voor het probleem is het gebruik maken van social media systemen zoals tijdens onze lessen is besproken. Binnen deze sociale media systemen staat de eigen identiteit centraal en kunnen medewerkers samen onderhandelen over de betekenis van hun organisatie en de organisatorische en praktische vraagstukken.

Wenger stelt dat identiteitsvorming tot stand komt door een dualiteit tussen identification en negotiability.  Hierbij maakt Wegner het onderscheid tussen participatie en non-participatie. Door deze te associëren met engagement, imagination en alignment  geeft Wenger weer hoe het individu binnen een community staat en hoe hij betekenis geeft aan bepaalde begrippen en hoe hij deze zich toe-eigent.

From image voor kennismanagement

Figuur 1: Social ecology of identity (de dualiteit tussen identification en negotiability)

Allereerst bekijken we hoe social media een rol spelen bij identification. Als we naar engagement kijken kunnen we vaststellen dat een hechte relatie essentieel is voor het participeren in een community. We kunnen hierbij vaststellen dat het moeilijk is om social media effectief te gebruiken bij virtualisatie wanneer er geen hechte banden binnen het team bestaan. Dit is terug te zien in social media systemen zoals hyves en facebook. Deze applicaties hebben alleen waarde wanneer een persoon hechte relaties heeft om mee te communiceren. Binnen organisaties zal zich dit vertalen naar hechte teambuilding. Hierbij is een gezamenlijke geschiedenis essentieel (Leon de Caluwé stelt dit nadrukkelijk aan de orde in Leren veranderen). Organisaties zullen dus eerst een hecht team moeten opbouwen voordat zij in staat zullen zijn om samen virtueel betekenis te geven.

Ook zullen we zien dat er individuele verschillen zijn. Bepaalde medewerkers zullen zich sterker met de social media kunnen identificeren dan anderen (imagination: affinity versus stereotyping). Affinity: sommige medewerkers weten niet goed hoe zij zich moeten presenteren via social media en zullen zich daardoor minder met de online community verbonden voelen. Stereotyping: Vooral wanneer de gezamenlijke geschiedenis nog niet bestaat, zullen geconstrueerde beelden op basis van veronderstellingen de overhand nemen (In zijn profiel staat dat het een techneut is, dus hij zal wel slecht communiceren). Sociale media zal dus alleen effectief zijn wanneer mensen weten hoe ze zichzelf online moeten presenteren en actief in de gesprekken gaan meedoen (anders bestaat het gevaar dat het sociale media systeem gereduceerd wordt tot een CV databank).

Verder zal het  introduceren van social media moeilijk worden wanneer deze van bovenaf wordt opgelegd. Er is een grote kans dat mensen zich zullen verzetten tegen het feit dat een groot deel van hun identiteitsprofilering online zal plaatsvinden. Vooral mensen die weinig tot geen affiniteit met andere sociale media (zoals twitter en facebook) zullen moeite hebben met deze verandering. Het lijkt mij waarschijnlijker dat het gebruik van social media binnen organisaties vanuit bepaalde groepen tot stand zal komen (allegiance to a social movement). Dit zullen waarschijnlijk de groepen zijn die social media al in hun privé leven geïntegreerd hebben (je kent ze wel de mensen die nog van hun wc aan het twitteren zijn).

In een volgende post wil ik negotiability bij social media behandelen. Hoe denken jullie verder over het onderwerp? Hoe denken jullie dat wij als informatiemedewerker organisaties kunnen faciliteren om gezamenlijk virtuel betekenis te geven?

Via een communicatiesysteem dat binnenkort verschijnt, kan iedereen elkaar monitoren, iets wat volgens de bedenker het “gezinsleven ondersteunt”. Het systeem heet ‘family awareness’ en is ontworpen door Vassilis Javed Khan. Hij promoveerde afgelopen woensdag aan de Technische Universiteit van Eindhoven op zijn ontwerp. “Is mijn vrouw veilig op haar werk aangekomen? Zijn de kinderen op school? Zal ik mijn man bellen of kan ik beter even mailen?”, waren enkele van de vragen die Khan inspireerden.

Lees meer