In 2004 (of een jaarke in die buurt daar) kreeg Kamagurka de opdracht om een liedje te schrijven voor de Gentse Feesten. Het resultaat is hier te beluisteren:

Het lied werd echter met gemengde gevoelens onthaald en was niet alleen onderwerp van gesprek in de cafés aan het Seleskest, maar ook in Recht van Antwoord, het vtm-programma met Goedele Liekens. Kamagurka verdedigde daarin zijn nummer tegenover Huguette De Bleecker, hetgeen naar mijn mening één van de meest hilarische stukjes Vlaamse televisie ooit opleverde. Als ik gisteren schreef dat ik al enkele weken aan het aftellen ben naar de Feesten, dan heeft deze discussie daar veel mee te maken…

Huguette De Bleecker verdient voor dit optreden naast een diploma van langstgetrouwde vrouw ook een diploma van – op een positieve manier – meest krankzinnige vrouw op de Vlaamse televisie ooit. Enig opzoekingswerk leert dat Huguette ooit gemeenteraadslid en provincieraadslid was voor de Volksunie (VU) en al enkele jaren voorzitter is van de Algemene Vergadering van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Recent werd haar woning in de Tolhuislaan onder vuur genomen door een dolle schutter. Het feit dat VB’er Francis Van Den Eynde daarover bericht, insinueert enigszins dat Huguette in extreem-rechtse handen is gevallen, hetgeen vanzelfsprekend ten dele de charme van haar persoonlijkheid zou doen afnemen.

Den tekst, zoals hij gefabriceerd is en waarover ten gronde niet kan gesproken worden:

Het Gentse Feestenlied 2004: “Gentse Feesten” (Kamagurka/Vermeersch)

Een dronkaard op een ladder, zo zat als een kanon.
Een dode cliniclown in een scheve lavabo.
Een boer uit Kina Fasso en een vrouw met een beest.
En Bob Dylan, nee, Bob Dylan,
Die is weer niet geweest.

’t Is Gentse Feesten, ’t is Gentse Feesten.
We drinken niet, we zuipen.
We lopen niet, we kruipen.
’t Is Gentse Feesten, ’t is Gentse Feesten.
Voor de minsten en de meesten.
Voor de mensen en de beesten.
Voor de schoenen en de leesten.
La la la la laaaaa

Mijn pijpen zijn gekrompen van te zeiken in mijn broek.
‘k Sta te spuwen op de hoek in de baxter van Jan Hoet.
Hij steekt hem in zijn zak en hangt hem op in ’t Smak.
‘k Had diene Spa, ‘k had diene Spa
‘k Had diene Spa niet mogen drinken.

’t Is Gentse Feesten, ’t is Gentse Feesten.
We drinken niet, we zuipen.
We lopen niet, we kruipen.
’t Is Gentse Feesten, ’t is Gentse Feesten.
Voor de minsten en de meesten.
Voor de mensen en de beesten.
Voor de schoenen en de leesten.

Mijn schoenen zijn te klein, want mijn voeten zijn te groot.
Op klaarlichten dag val ik om in de goot.
Als ik wakker schiet, ben ik bijna dood.
‘k Heb jeuk aan mijn fluit, maar dat maakt niet uit.

’t Is Gentse Feesten, ’t is Gentse Feesten.

‘k Zou mijnen hond moeten begraven,
Maar hij loopt nog op de Vlasmarkt rond.
‘k Zou een hoed moeten dragen,
Maar mijn hoofd staat er niet op.
Mijne naam ben ik vergeten,
Mijn portefeuille is opgegeten.
‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
Blijven plakken in de baard van De Buck

‘k Ben veel te lang, ‘k ben veel te lang
Blijven plakken in de baard van De Buck