Son günlerde yaşananlara baktıkça Ece Ayhan’ın elli yıl önce yazdığı dizesi dilimden düşmez oldu:

kovalar şiirsizler düşmanlarım ayağa kalksınlar.

Kimdi şairin düşmanlarım diye kınadıkları? Şiirsizler.

Şiiri insanın, toplum hayatının dışına çıkaran süreçlerin sonunda, şiirsiz bir toplumun geldiği cinnet ortamının yakından tanığıyız son günlerde.

Şiir, büyük, iddialı sözlerde değil, hayatın küçük ayrıntılarındadır çoğu zaman.

İşte, İlhan Selçuk’un sabahın dördünde kendisini göz altına almaya gelen polislere çay ikramı… Nasıl da şiirsel, hayatı şiirle dolu bir insanın davranış biçimi.

* * *

Bu olay bana, yıllar önce Sinematek’te gördüğüm “Pirosmani” adlı filmin bir sahnesini anımsattı. Pirosmani, Gürcistan’da, köylerde, kasabalarda dolaşıp evlerin, lokantaların duvarlarına resim yapan, karşılığında karnını doyuran ve kendisine gösterilen yerlerde yatıp kalkarak hayatını sürdüren bir halk sanatçısıdır. Hayatının sonlarına doğru bir gün Moskova’daki sanat çevreleri tarafından keşfedilir. Bu kente davet edilir. Sergisi açılır. Çevresine hayranları toplanmıştır. “Ne istersiniz, ne yapalım?” diye sorarlar kendisine. O da yıllar boyu içinde yaşattığı şiir ve resim dolu hayatına çok yakışan şu yanıtı verir: “Bir semaver çay demleyelim. Sonra da çevresinde oturup çay içerek konuşalım.”

* * *

Bir yanda eşini, anasını doğrayan insanlar, öte yanda çağdışı bir toplum özlemiyle gözüdönmüş çevreler… Bu insanlar, böyle çevreler midir bizim toplumumuz? Dünyanın ilk ulusal kurtuluş savaşını vermiş, sömürgeciliğe karşı bağımsızlık bayrağını yükseltmiş, her alanda özgür, kişilikli bireyler yetiştirmiş çağdaş toplumumuz nasıl böyle bir girdabın içine savruldu?

* * *

Geçen hafta ülkemize gelen 1930 doğumlu Kübalı şair Pablo Armando Fernandez’i dinlerken, şiir ve yaşam dolu Küba’nın havasını hissettim.

Pablo Armando Fernandez, daha genç yaşlarında ABD’de, edebiyat çevrelerinde bulunmuş bir şair. 1961’de Nâzım Hikmet, Küba’yı ziyaret ettiğinde arkadaş olmuşlar. Kübalı yazarlar bu ziyaret sırasında Nâzım Hikmet için dergilerinde bir özel sayı çıkarmışlar. Bu özel sayıda da onunla yaptıkları uzun bir söyleşiyi yayımlamışlar. Bu söyleşinin bir kopyasını, çevirtip Sözcükler dergisinde yayımlamam için bana verdi. Nâzım’la ilgili konuşurken, aradan geçen 47 yıla karşın heyecanının aynı kaldığını gördüm.

Pablo Armando Fernandez’in gelişi bir başka mutlu olayla da birleşti: Çağrı Kınıkoğlu ile Gloria Rolando’nun yönettikleri, Nâzım Hikmet Kültür Merkezi ile Küba Sanatlar Kurumu’nun ortak yapımı olan “Nâzım’ın Küba Seyahati” adlı belgesel filmin ilk gösterimi yapıldı.

Bizim ulusal kurtuluş savaşımızdan görüntülerle Küba Devrimi’nin birleştirildiği açılış sahnelerinden sonra, Nâzım’ın “Havana Röportajı” adlı şiirinin kendi sesinden okuması eşliğinde, Küba ziyaretinin ayrıntıları, onu tanımış aydınların tanıklıklarıyla aktarılıyor.

Nâzım ile Küba Devriminin heyecanını birleştirip günümüze taşıyan bu filmin şiirli dünyasını herkesin paylaşabilmesini dilerim.

2.4.2008

Cumhuriyet Yöneticileri!

TEHLİKENİN FARKINDA MISINIZ?

İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek, Cumhuriyet gazetesi yöneticilerine bir açık mektup gönderdi. Sayın Perinçek’in mektubunu aşağıda sunuyoruz:
Sayın Alev Coşkun, Aziz Dostum,
Bugün Cumhuriyet’i açtım. İki yıldır aynı uygulama. Artık size yazmaya karar verdim. Cumhuriyet gazetesinin Ergenekon haberleri, Fethullahçı Gladyo’nun istediği yöndedir. Başlıklar, vurgular, aylardır hep bu yönde.Bugünkü altı sütun başlık:“Saldırı işini Küçük verdi.”

F SAVCILARININ ISMARLADIĞI BAŞLIK
İrticayı aklamak için tam da F. Savcılarının ısmarladığı başlık!
Beşiktaş Terör Örgütü, yandaş medyaya bu başlığı attırdı!
Bombaları Veli Küçük, Muzaffer Tekin verse, onların Cumhuriyete ve vatana düşmanlık yaptıklarını ilk saptayan, herhalde İşçi Partisi olur!
Bu uydurmalarla, bu tertiplerle Veli Küçük ve Muzaffer Tekin üzerinden TSK’nin, Cumhuriyet güçlerinin hedef alındığını sizler bilmiyor musunuz? Sayın İlhan Selçuk bilemiyor mu?
“Kaos ortamı” yaratılacak imiş!

SENARYOYA GÖRE DARBEYİ KİM YAPACAK
Peki o “kaos ortamında” darbeyi kim yapacak?
Senaryoya göre, TSK ve yandaşları!
Ergenekon tutukluları mı bu tertibin kurbanı, yoksa tavuklar gibi kenara kaçışarak kendilerini kurtaracaklarını sananlar mı?
İyice bir düşünmeli Cumhuriyet yöneticileri:
Tehlikenin farkında mısınız?
Fethullahçı tertibe göğüs germek için bir vicdan birikimi, bir Atatürk Devrimi kararlılığı gerekiyor. Bu nitelikler, ateş içinde sınanıyor.
Duruşmada ortaya çıkan gerçekler Cumhuriyet’in başlığı gibi değil. Bambaşka. Danıştay cinayetinin dört sanığı o gün söz alıp “Osman Yıldırım yalan söylüyor” dediler, doğruyu söylediler.

ERGENEKON TERTİBİNE MEDYA KATKISI
Cumhuriyet, Danıştay cinayetinin Ulusalcı, Cumhuriyetçi kesim üzerine yıkılması tertibine katkıda bulunuyor. Yalnız bugün değil. Başından beri böyle.
Bu tertibin en başına dönelim. Cumhuriyet Haber Merkezi, İlhan Selçuk ve biz gözaltına alındıktan sonra bile ısrarla “Ergenekon Terör Örgütü” diye yazıyordu, tıpkı Zaman gazetesi, tıpkı Samanyolu TV, tıpkı Vakit vb gibi.
İlhan Selçuk, istediği kadar “Ergenekon Tertibi” diye yazsın, onun söylemi köşesinde kaldı.
Cumhuriyet Haber Merkezi, tertip gerçeğini değil, Ergenekon tertipçisi Fethullahçı Gladyo’nun senaryosunu benimsedi.
Bunlar hakikattir!
Gazeteleri incelerseniz, görürsünüz, görmüş olmalısınız.
Cumhuriyet’in Ulusalcıları, bu tavra niçin göz yumuyor?
Tertibin kendi üzerine gelmesini önlemenin veya Mustafa Balbay kardeşimizi “kurtarmanın” bu yöntemle mi olacağını sanıyorlar?
Bu beklentinin zavallılığı bir yana hayal kırıklığıyla sonuçlanacağını da yine tecrübeyle öğrenirler.
Bu Ergenekon Tertibinin aynı zamanda Cumhuriyet gazetesini tasfiye işlemi olduğunun farkında değil miyiz?
Ergenekon Tertibinin öncesinden beri bu uyarıları yapmış olmanın rahatlığıyla bunu soruyorum.
Teslim olarak, Cumhuriyet kurtarılmaz! Hem Türkiye Cumhuriyeti, hem de Cumhuriyet gazetesi!
Kurtuluş Savaşı’nda İngiliz’in istediği başlıkları atarak, İngiliz’den kurtulmak gibi bir tavır bu!

ABDULLAH GÜL’ÜN UZLAŞMA MESAJLARINA DESTEK
İlhan Selçuk’la birlikte gözaltına alınmamızdan birkaç gün sonra Cumhuriyet, Abdullah Gül’ün uzlaşma çağrısını manşetten destekliyordu. (27 Mart 2008).
Sanırım İlhan Selçuk, o manşetten, o yazılardan rahatsız oldu ve çıkar çıkmaz Abdullah Gül’e tavır alan bir köşe yazısı yazdı.
Bir şey değişmedi.
Ümit Zileli’nin tutuklandığım zaman benim için yazdığı dayanışma yazısı da ilk basımdan sonra gazeteden çıkarıldı. Biz Tekirdağ Cezaevi’nde okuduk, İstanbul ve Ankara basımında yoktu.
Bilmiyorum, İlhan Selçuk’un oluruyla mı?
Cumhuriyet’in avukatları ilk duruşmalarda F. Savcıları ile aynı tavrı paylaştılar. Gazete yönetiminin bilgisi dışında olabilir mi?
Cumhuriyet Haber Merkezi’ni kimler yönetiyorsa, tanımıyorum, Genel Yayın Yönetmeni kuşkusuz bu uygulamanın içinde, başka türlü olmaz. Onu da pek tanımam.
Ben sizi ve Sayın İlhan Selçuk’u tanırım.
Fethullahçı Gladyo, tertibi dizginsiz yürütüyor ve Cumhuriyet’ten “uzlaşma” mesajları.

CUMHURİYETİ OBAMA MI KURTARACAK
Kahpelere ve tertipçilere boyun eğerek mi Cumhuriyet kurtarılacak?
Obama’nın Cumhuriyet’i olmaz mı o zaman?
Nitekim Obama geldiği zaman Anıtkabir merdivenlerine mendil açıldı. Obama neredeyse “Atatürkçü” ilan edildi. Herkes gördü. Ne yazık ki, Obama’dan medet uman o tavrın başını İlhan Selçuk çekti.
Bu eski bir hastalık! ABD ile işbirliği yaparak “irticaya karşı mücadele” umudu!
Bu mektubu Sayın İlhan Selçuk’un okumasını da isterim. Sağlık durumunu tam bilemediğim için, ona yazmadım.
Bu Obama beklentilerini temizlemeden hiçbirimizin hiçbir yere gitmeye hakkı yok.

İRTİCA MEDYASIYLA PAYLAŞILANLAR
Şu an televizyonlarda irtica gazetelerinin Ergenekon duruşması başlıkları veriliyor.
Cumhuriyet, Zaman, Vakit, Star, Bugün vb. aynı başlıkları atmış! AYNI!
Oysa dört Danıştay sanığı BU YALANDIR diyor. Ve tertip bu yalanın üzerine kurulu.
Cumhuriyet’in tutumu açık belirteyim utanç vericidir.
Hiç merak etmeyin Türkiye devrime gidiyor.
Devrim, emperyalist müdahaleleri, gericiliği ve başları öne eğdiren her şeyi temizleyecektir.
Sizin Atatürk Devrimciliğinize, kişiliğinize duyduğum güvenle bunları yazıyorum.
Yazdıklarımı Sayın İlhan Selçuk başta olmak üzere, herkese okuyabilir, örneğini verebilirsiniz.
İlhan Selçuk Ağabeye bir an önce iyileşmesi dileğimi ve saygılarımı da bildirmenizi rica ederim.
Candan dostluk ve saygıyla.
11 Kasım 2009

Tuğgeneral Hıfzı Çubuklu’nun "var" dediği psikolojik harekat siteleri Ergenekon’a mı hizmet ediyordu? İşte Sitelere ilişkin bir şok daha…

Zaten bir Ergenekon sanığına hazırlatıldığı ortaya çıkan sitelerle ilgili bu soru yine internet sitelerinde cevap buluyor. Sanal alemin kirli propaganda sitelerinde hazırlanan darbenin B planı olduğu söylenen sözde Cumhuriyet Mitinglerinin propagandasını yapıyor. Yine aynı siteler ergenekon sanıklarını da topluma referans olarak gösteriyor.
Gerekçe ise "terörle mücadele." Ama icraat tamamen farklı; 42 psikolojik harekat sitesi Ergenekon Terör Örgütü eylemi olan Cumhuriyet Mitingleri‘ni destekleyen haberler ve metinlerle dolu…

İNTERNET SİTELERİNİ ERGENEKON SANIĞI HAZIRLADI

En başta Genelkurmay Adli Müşavirliği "siteler Başbakanlık direktifiyle kuruldu" iddiasını hiç bir şekilde ispatlayamıyor. Ama sitelerin teknik altyapısını hazırlayan ismin kim olduğu belli. Ergenekon sanığı emeki yüzbaşı Hasan Ataman Yıldırım.

"MİTİNGLER ERGENEKON PROJESİ"

Asrın Davasında İkinci iddianame "Şener Eruygur‘un akıl ettiği" Cumhuriyet Mitingleri için darbenin B planı diyor. Yani iddia vahim. Hıfzı Çubuklu‘nun bizim diyerek sahiplendiği sitelerde ise bu mitinglerin propagandası yapılıyor. İşte sitelerdeki haberlerden bazıları.
Bu da bir başkası. Bu defa mitingleri eleştirenlere saldırı var.

MİTİNGLERE ALENİ ÇAĞRI YAPILIYOR

Sadece İzmir değil Ankara Tandoğan’da gerçekleşen mitingin de asimetrik savaş sitelerinde geniş yer bulduğu görülüyor.
Sitelerde yer alan yorumlar da bir hayli dikkat çekici. Şartları olgunlaştırma mitingleri öncesinde evlere bayrak asılma çağrısı yapılıyor. Asimetrik savaş sitelerinde katılımı artırma adına yer verilen bir haberde ise 20 üniversiteden öğrencinin Tandoğan’da olacağı belirtiliyor.

"BAKIN MİTİNGLERİN ANLAMI NEYMİŞ?"

Ve herşeyi anlatan başka bir haber. Başlık 14 Nisan Mitingi’nin anlamı. Resmi bir kuruma ait olduğu ileri sürülen sitede, Ergenekon Terör Örgütü mitinglerinin anlaşılması için yönetici olmakla suçlanan İlhan Selçuk‘un yazısının okunması tavsiye ediliyor.
Sitenin sözlerine itibar ettiği ve toplumun önüne referans diye koyduğu tek Ergenekon Terör Örgütü sanığı İlhan Selçuk da değil. Tuncay Özkan ve Mustafa Özbek gibi isimler de Cumhuriyet Mitingleri ve Cumhurbaşkanlığı seçim arefesinde bu millete referans olarak işaret edilmiş.

Dağlıca baskınını Sinan Aygün yaptı, mayınları Tuncay Özkan döşedi!

Ellerini kollarını sallaya sallaya ülkeye giren 34 PKK’lının 29’u 10’ar dakikalık savcılık sorgusunun ardından, 5’i de çıkarıldıkları “seyyar” mahkeme tarafından “suçsuz” bulundular.

Bunların hiçbiri PKK üyesi olduklarını inkâr etmediler.

İfadelerinde bölücübaşından “önder” diye söz ettiler, onun verdiği talimatla geldiklerini itiraf ettiler.

“Dağa çıkmaktan, devlete karşı faaliyetler göstermekten dolayı pişmanız” falan da demediler.

Türk Ceza Kanunu’nun 307, 309, 311, 312, 313 ve 314’üncü maddesine muhalefet ettiklerini kabul ettiler.

Devleti, hükümeti yıkmak ve Türk Silahlı Kuvvetleri’ne zarar vermek için kurulan örgütün üyesi olduklarını göğüslerini gere gere açıkladılar…

Ama sonuçta…

Defalarca ağırlaştırılmış müebbet hapis istemiyle yargılanmaları gerekirken, serbest bırakıldılar!

***

Gelelim Silivri’deki duruşmaya:

Önce çeşitli suçlara karıştıkları belirlenen bazı “mimli” isimler tutuklandı.

Sonra bunlara emekli komutanlar, rektörler, öğretim üyeleri, hukukçular, sendikacılar, iş adamları, gazeteciler eklendi.

Çoğu birbirlerinden “bir kaşık suda boğabilecek” kadar nefret eden bu “karma topluluk”tan “Ergenekon Terör Örgütü” isimli bir örgüt ortaya çıkarıldı.

100’ü aşkın şüpheli tutuklandı, özgürlükleri ellerinden alındı.

Sorgulamaları PKK’lılar gibi 10’ar dakika değil, aylarca sürdü.

Evleri, iş yerleri hallaç pamuğu gibi atıldı.

Yine de doğru dürüst bir delile ulaşılamadı.

Bunca insanın yargılanmasına gerekçe olan iddialar, çoğu PKK üyesi “gizli tanıklar”ın verdiği ifadelerle sınırlı kaldı.

***

Kısacası; açıkça “Ben terör örgütü üyesiyim” diyenin serbest bırakıldığı bu ülkede…

“Ben öğretim üyesiyim, bu örgütün adını bile ilk kez duyuyorum”, “Ben emekli askerim, hayatım PKK’yla mücadeleyle geçti” , “Ben gazeteciyim, tek suçum iktidar yandaşı olmamak” diyen insanlar hâlâ cezaevinde…

***

PKK’lılar “suçsuz” olduklarına göre; demek ki neymiş?

Bu ülkede 30 yıldır işlenen bütün cinayetlerin arkasında Ergenekon varmış!

Dağlıca baskınını terörist Sinan Aygün’ün başında olduğu tim gerçekleştirmiş…

Aktütün’ü terörist Mustafa Balbay ve arkadaşları basmış…

Üzümlü’yü basanların başında terörist Prof. Dr. Mehmet Haberal varmış…

Mayınları terörist Tuncay Özkan döşemiş…

Öğretmenleri terörist İlhan Selçuk öldürmüş…

Mühendisleri terörist Hurşit Tolon kaçırıp, kurşuna dizmiş…

***

Hukukun üstünlüğüne, hukuk devletine ve adalete güvenmek istiyorum…

Ne olur… Benim gibi “saf”ları daha fazla zorlamayın!

*****

GÜNÜN SORUSU

İçişleri Bakanı Beşir Atalay, “eve dönüş”ün, demokratik açılım sürecinin bir safhası, planın bir parçası olduğunu açıklamış…

Bu sözler, Türkiye Cumhuriyeti’nin yasalara saygılı vatandaşlarından saklanan ‘açılım paketi’nin, PKK’yla ve Kuzey Irak yönetimiyle paylaşıldığının itirafı anlamına gelmiyor mu?

*****

PKK’lıları ‘daha iyi kucaklamak’ için öneriler!

Okurlarımızdan, “suçsuz” bulunarak serbest bırakılan PKK’lılar için devletin “bundan sonra yapması gerekenler” konusunda öneri yağıyor.

İşte bunlardan bazıları:

* Ülkeye gelecek PKK’lılar için kırmızı halı serilmeli, Habur’a acilen 5 yıldızlı bir otel kurulmalı!

* Şehit çocukları, PKK’lılara çiçek vermeli!

* PKK’dan “terör örgütü” diye söz etmeye devam eden herkes cezaevine tıkılmalı!

* Geçmişte PKK’yla savaşan askerler ve koruculardan hesap sorulmalı!

* Teslim olan bütün PKK’lılara “gazi”, ölenlere de “şehit” unvanı verilmeli. Hepsi maaşa bağlanmalı. Yetmez; göğüslerine de madalya takılmalı!

* PKK mezarlıkları, “şehitlik” statüsüne alınmalı!

* PKK’lı militanlara “uzmanı” oldukları konuda iş bulunmalı. Nişancılar orduya, stratejistler bakanlıklara, muhbirler MİT’e yerleştirilmeli!

* PKK’lıların MEKAP ayakkabı ve peşmerge kıyafetinden oluşan üniformaları, resmi kıyafetler listesine eklenmeli!

***

Uyarı:

Sakın “birileri” bu önerileri ciddiye alıp, hayata geçirmeye falan kalkışmasın…

Bu yazdıklarım tamamen şakadır!

Mustafa Mutlu – Vatan

Le Temps (Suisse), 9 avril 2009

Delphine Nerbollier

Les journaux toutes tendances confondues saluent le ton et les mots de Barack Obama Le charme de Barack Obama a agi. Au lendemain de sa visite de deux jours en Turquie, la majeure partie de la presse était séduite par un président qui a su dispenser un message à chacun.

«Il a réalisé un pas historique dans les relations avec le monde musulman» écrit le journal conservateur Zaman. «En disant que les Etats-Unis ne sont pas en guerre contre l’islam et ne le seront jamais, il a donné des garanties». Pour le chroniqueur Abdülhamit Bilici, cette visite est «historique» du fait du «timing, du rodage des détails, des messages donnés et du ton employé». Le quotidien se félicite aussi du «partenariat modèle» que souhaite créer Washington avec la Turquie, loin du traditionnel «partenariat stratégique».

Même sentiment de satisfaction pour Ilhan Selcuk qui loue la leçon de kémalisme donnée par Obama à des dirigeants turcs que son journal, Cumhuriyet, accuse d’être anti laïcs. «Ni notre nouveau président Abdullah Gül ni notre premier ministre RTE (Recep Tayyip Erdogan) n’ont entendu de choses aussi élogieuses et vraies sur Atatürk.» «Le président Obama n’est pas venu en Turquie pour rien. Il a donné une leçon aux nôtres.»

L’appel au changement lancé par Barack Obama a lui aussi trouvé un écho favorable. «Nous devons tous changer», titrait lundi l’influent journal Hürriyet tandis que dans Vatan, quotidien de gauche libéral, Oktay Gönensin note le ton «franc» d’un président qui n’a pas hésité à parler de «démocratie laïque», «de minorité kurde», «de liberté d’expression» et de la question arménienne.

Sur ce dossier, et sur l’appel d’Obama à ce que la Turquie regarde son passé et normalise ses relations avec Erevan, les interprétations diffèrent. «De notre point de vue, c’est une réussite. Il a promis à la Turquie de ne pas prononcer le mot génocide» interprète Oktay Eksi dans Hürriyet. Le journal Taraf, critique envers l’armée et le nationalisme, rappelle de son côté le mécontentement du leader d’extrême droite Devlet Bahceli, qui a trouvé «inacceptable» le «manque de respect» du président. Le quotidien nationaliste Türkiye avait tout de même été satisfait par l’absence de soutien du président américain envers un Etat kurde.

 «Tout le monde a applaudi dans l’assemblée quand il a dit «nous devons tous changer», note Yalcin Dogan dans Hürriyet, «mais est-ce que le DTP (parti pro-kurde) regardera désormais le PKK comme une organisation terroriste? Est-ce que le MHP (nationalistes) digérera le processus de paix avec l’Arménie ?»

Hikmet Cetinkaya, lui, dans le journal kémaliste Cumhuriyet, n’en peut plus des louanges. «Obama n’est pas venu pour allumer la flamme de la paix mais pour protéger les intérêts de son pays» à avoir «s’assurer de l’envoi de davantage de soldats turcs en Afghanistan […] et de l’ouverture de la frontière avec l’Arménie.»

Cengiz Candar, chroniqueur du journal économique Referans, est lui sous le charme. «Avant de mettre les pieds en Turquie, Obama jouissait de 52% de popularité auprès de la population turque. Je ne serais pas étonné qu’elle grimpe à 65-70%.».

CHP’nin çarşaf ve Kuran kursu üzerine girişimleri laik kesimde doğal tepkilerini yarattı; çoğu kişi burnundan soluyor…

Girişim üzerine bir yorum kaçınılmazlaştı…

*

CHP bir ‘kurum’dur..

Eski deyişle ‘müessese’dir..

Ne demek kurum?..

Maurice Hauriou bu kavramın bilimsel kuramını oluşturmuştur; ama, uzun lafı bir yana bırakırsak kurumun elle tutulur tanımını üç örnekle vurgulayabiliriz:

İş Bankası bir kurumdur..

Cumhuriyet gazetesi bir kurumdur..

CHP bir kurumdur..

Her banka, her gazete, her parti bir kurum değildir..

Kurumlaşmak da (müesseseleşmek) kolay, ucuz, kısa süreli bir iş değildir…

*

Başyazarımız Nadir Nadi gözlerini yaşama kapadıktan sonra, gazetenin içindeki kimileri ortakların bir bölümüne dayanarak Cumhuriyet’in kurumsallığına ters girişimlere yönelmişlerdi…

Okurlar gazeteyi protesto ettiler…

Gazetenin patronajı hatayı görüp anlayınca düzeltti; Cumhuriyet Cumhuriyetliğine, başka deyişle kurumsallığına kavuştu…

*

Cumhuriyet gibi CHP de bir kurumdur…

Elbette kurumlar kişilerle yaşar; ama, kişi kişiliğini kurumdan üstün görürse yanılgıya düşmüş demektir…

Bülent Ecevit çok değerli bir politikacıydı; kişiliğini CHP’den üstün görmek tutkusuna kapıldı; bu yanılgıyı ‘Tarih Baba’ onardı…

Deniz Baykal bugün CHP’de kendi kişiliğini aşan bir sorumluluk üstlenmiş bulunuyor…

Neden?..

*

Çünkü yalnız CHP’nin yazgısı üzerine değil, laik Türkiye Cumhuriyeti’nin var oluşu üzerine tehlikeli bir uluslararası oyun, demokrasi görüntüsü altında sahneye konuyor…

CHP’nin kurumsallığı bu tezgâh karşısında en büyük güvencedir…

29 Mart yerel seçimlerinde bu güvenceyi, her ne pahasına olursa olsun, korumak gerek…

*

Belediyelerde Kuran kursu..

Ve çarşaf girişimi..

CHP’nin kurumsallığına ters düşen yeni seçim icatları bunlar..

CHP’yi yönetenlerin ne yapıp edip sandıktan çıkmak için keşfettikleri yeni marifetler bunlar…

CHP demek öylesine zorlanıyor ki yöneticiler ne yapacaklarını şaşırmışa benziyorlar…

*

Peki, bu durumda ne yapmalı?..

Yine de olan bitenler karşısında serinkanlılığı yitirmemek..

Amacı artık apaçık ortaya çıkan dinci cephe karşısında birbirine düşmemek..

CHP’yi şansını zorlamak yolunda rahat bırakmak..

Kurumsallığını bile zorlayan tek seçeneği desteklemekte direnmek en tutarlı yoldur…

*

Yazıyı bitirirken bir kez daha yinelemekte yarar var.

CHP laik Türkiye Cumhuriyeti’nin orta direklerinden bir kurum..

Kişilerin malı değil..

Laik Türkiye’nin kurumu..

Ayakta durması gerek…

İLHAN SELÇUK

Davos’taki olaydan sonra bazı çevreler attıkları maillerle yaptıkları yorumlarla fikrimizi soruyorlar işte fikirimi(zi) en net açıklayacak İlhan Selçuk’un yazısı:

____

“- 18 Mart 1915. Dünya Türkiye’nin karşısında. Çanakkale’de bizi yok etmek için saldırıda… Türkiye’ye saldıranların gücü belliydi. Bütün bu olanlar karşısında Atatürk, Mehmetçiğe bir şey söylüyor. ‘Ben size ölmeyi emrediyorum’ diyor. Bir taraftan bu mücadelelerin içinden gelen bir milletin torunu olacaksın, bir taraftan da şu ne der, bu ne der diye düşüneceksin. Onurumuzla kimseyi oynatmayacağız…”

Helal vallahi…

*

RTE ‘Atatürk’ diyor…

Ancak unutmasın ki Atatürk her durumda, düşmanıyla bile konuşurken öfkesine teslim olup RTE’nin durumuna düşmemiştir…

Gazi, olağanüstü serinkanlı bir devlet adamıydı; yenilgiye uğrattığı Yunan komutanına karşı bile nazikti…

Öfke, devlet adamına yakışmaz…

*

Recep Tayyip Arap dünyasının uç noktalarında el üstünde tutuluyor, Gazze’de RTE için miting yapılıyor…

Mitingde slogan ne?

“- Erdoğan ve Abdülhamit…”

Erdoğan Türkiye’de Atatürk diyor…

Arap Gazze’de Abdülhamit diyor…

Haydi hayırlısı…

*

RTE’yi iktidara oturtan ABD’nin Bush’u, Yahudi lobisiyle birlikte bu işi tezgâhlamıştı…

RTE de bu siyasetin pek meşhur BOP’unun “eşbaşkanı” olduğunu bizzat ilan etmişti…

Ne dersiniz?..

Recep Tayyip içerde iktidarını pekiştirdikten sonra İsrail ve de Amerika’ya kafa tutarak Ortadoğu’da yeni bir role soyunabilir mi?..

Görelim…

*

Bu işin gerçek formülü öfkeli RTE’nin Davos depreminden sonra dile getirdiği şu sözlerinde..

Erdoğan dedi ki:

“- Bizim dışişleri anlayışımız, diklenmeden dik durmak üzerine kurulu…”

RTE Davos’ta ne yaptı?..

Diklendi…

Bakalım, şimdi dik durabilecek mi?..

Dik durabilirse helal…

Ama, iş Davos’taki öfke gösterisiyle kalırsa Erdoğan karnaval kahramanı gibi foslayacaktır…

*

RTE, Amerikan ordusunu Anadolu üzerinden Irak’a geçirmek üzerine pazarlıkla iktidarlaştı, 1 milyonu aşkın Iraklı öldürülürken sesini çıkarmadı, Kuzey Irak’ta Türk askerinin başına çuval geçirilirken pıstı, Davos’ta terör örgütü Hamas’ı savunurken Peres’e diklenerek kahramanlaştı…

Ucuz bir öykü değil mi?..

*

Yine de RTE’yi tarihsel kapsamda damgalayacak gerçek yargı bundan sonraki tutumuyla belirginleşecek…

Şimdilik diyeceğimiz şu: RTE Atatürk’ü anmaya henüz layık değildir; Gazi Mustafa Kemal’e yakışması için, Erdoğan’ın “diklenmeden dik durması” ve gerçekten bağımsız bir Türkiye’nin savunmasına talip olması gerek…

2 Şubat 2009 – Cumhuriyet