Jag såg en notis om att vi nu är 2 miljoner människor som bor i Stockholms län. Roligt, tycker jag.

Stockholmare ser ju ut lite hur som helst numera, även om säkert några infödingar tycker att det är väl många lantisar (som jag själv, till exempel) som kommit hit till stan och beter oss landsortsmässigt. Å andra sidan lever här också många människor från oerhört mycket större städer än Stockholm. De tycker kanske att de hamnat i en håla.

Hur som helst får väl var och en som bor här definiera hur mycket stockholmare vi är. Själv gillar jag den internationella pulsen som finns här, alla olika kulturer som mixas och inte minst det stora utbudet av kulturupplevelser. Jag tror jag kommer att vara stockholmare för evigt, men vem vet?

Av två miljoner stockholmare är det förstås många som har rötterna i helt andra platser och känner sig hemma olika kulturer. Det är det ju som bekant inte alla som gillar. När Sverigedemokraterna varnar för vad invandringen kommer att leda till, känner jag istället glädje över det mångkulturella Sverige. Här finns människor, smaker, språk, mat, konst och allt möjligt annat som är härligt med internationaliseringen. Här finns förstås också problem med utanförskap och bristande integration. Jimmie Åkesson bidrar knappast till att lösa dessa problem, bara att skapa motsättningar.

Jag tycker att vi ska vara humana och solidariska med människor som söker sig bort från krigshärdar, förföljelser och konflikter. Men även om världen var fri från motsättningar skulle jag förorda att människor rör sig över gränser och möter andra människor, kulturer och traditioner.

Fördelarna med internationaliseringen och det mångkulturella samhället överstiger vida problemen. Jag tänker främst på alla de möjligheter som det ger unga människor idag, oavsett om de är födda i Sverige eller har sin bakgrund någon annanstan. Att ha hela världen som tänkbart arbetsfält, att kunna kommunicer med och möta många olika människor berikar våra liv och gör vår tillvaro rikare på upplevelser.

Tänk att vi är två miljoner unika människor som samlats på en ganska liten yta. Det är mycket som skiljer oss åt, men förmodligen ännu mer som förenar!

Idag har internatet med Akademiska senaten fortsatt med nya tag och nya diskussioner. Igår handlade det om tvärvetenskap och resurstilldelning, medan det idag berört kårobligatoriet och internationalisering. Titta gärna på Akademiska senaten i bilder.

Diskussionerna kring kårobligatoriet hade var delvis av en ganska informativ karaktär, dels om Uppsala studentkårs organisation men UTNs planer på egen kår nämndes också. Angående det sistnämnda konstaterade byrådirektör Einar Lauritzen från Studerandebyrån att UTN inte kommer att tillåtas bli egen kår 2010. Så var det tydligen med det.

Diskussionsdelen berörde främst kårtidningen Ergos överlevnad och oberoende, där det bland annat föreslogs att universitetet skulle köpa en prenumeration åt alla anställda. Den handlade även om kårens oberoende gentemot universitetet. Är det etiskt rätt att äska pengar för en sak och använda till något annat? Vissa verkade tycka det. Jag håller inte med.

Ett spontant intryck är att studentkårens verksamhet kommer att fungera som utmärkt forskningsförberedande verksamhet. Man kommer att få lära sig att använda de få kronor man får i statliga anslag till att söka externa medel. Man kommer att få lära sig att hålla koll på intressanta stiftelser och fonder. Man kommer att få lära sig att anpassa sina projekt till vad externa finansiärer vill se. Man kommer att få arvoderas på ett år i taget och inte veta vad man ska göra nästa år. Det enda som saknas är egentligen ett bibliometriskt system att bedöma kvalitén på arbetet. Vilken chans att inte bara få forskningsanknytning i undervisningen, utan även i kårfackligt engagemang på fritiden.

Diskussionen kring remissen för internationalisering kretsade ganska mycket kring hur vi ska ta hand om forskare och studenter som kommer utifrån och vilket ansvar universitetet har, både mot dessa studenter och världen i stort. En intressant aspekt var angående engelska gentemot svenska som akademiskt språk, men det är så pass intressant att det förtjänar ett helt eget inlägg. Men läs gärna Avdelningen för universitetspedagogisk utvecklings tankar kring ämnet så länge. En annan intressant sak var att universitetet tydligen har ett problem med post docs som man lägger ner resurser på att ordna bostad och liknande åt, men som sen inte kommer eftersom en lön på 12000 kronor i månaden från Svenska institutet var en nödlösning om allt annat slår fel. Det är inte konstigt att man inte vill komma då. Svenska institutet är ju sedan tidigare kända för att skapa problem för utländska doktorander.

Van 7  tot en met 13 juni 2009 waren een 40-tal surinaamse leerkrachten uit SO, PO en VO in Nederland voor een studiebezoek in het kader van de Learning Circles. Klik hier voor een indruk van hun bezoek.  SG Mariendael in Arnhem is een medeorganiserende school waar cursussen gegeven werden om de leerkrachten te trainen in het gebruik van Op Maat Eduware; een onderdeel van het trainingsprogramma. Voor het komende jaar staat een nieuwe studiereis op het programma. Klik hier voor informatie over de studiereis van 2010.

Eindelijk! EINDELIJK is het zover. Het concert van “The Killers’.  
Afgelopen vrijdag 29 mei 2009 ben ik met me vrienden naar het concert van de Killers geweest.
Eigenlijk had het concert al 12 maart plaatsgevonden moeten hebben. Eerder die dag kreeg ik een sms’je van mijn vriendin dat het nog de vraag was of het concert nog doorging. Er was namelijk een terreur dreiging. In het winkelgebied bij de Amsterdamse Arena zouden bommen liggen. Hoe toepasselijk op de dag dat de Killers komen.  HA-HA dat had een Killer moeten zijn.

Met trillende benen gingen we toch maar met de trein richting Amsterdam. Er was nog steeds geen duidelijkheid over of het concert door ging. Er werd afgeraden er heen te gaan naar het gebied. Maarja, wat te doen je als je aan het lijntje gehouden wordt? We hebben wel duizend keer gebeld naar de Heineken Music Hall of het wel veilig was en of het concert door ging. Ze konden ons geen zekerheid bieden dat het concert afgelast zou worden of dat het doorging. Hoe stom is de overheid door ons niet in bescherming te nemen.

Op weg in de trein kwam er dan toch een telefoontje van het thuisfront. Op het NOS journaal was duidelijk gezegd dat het concert van vanavond niet doorging. Waarom? Omdat er mogelijke explosieve zouden liggen. Dit was ruim anderhalf uur voor het concert, veel te laat. Toen de trein 15 minuten later op Amsterdam Belmer Arena aankwam stond het zwart van de mensen. En blauw van de agenten en wie het ook mochten zijn? Geheimen busjes?
Natuurlijk komen mensen eerder voor een concert, natuurlijk heb je reistijd als je uit het zuiden komt. Waarom het zo laat pas is afgeblazen weet ik nog steeds niet en maakt me boos.
Mijn leven had even een verhoogt risico op een massa moord aanslag. Met dit idee ben ik ook niet lang op het station geweest bij de Arena. Grote groepen mensen ontweken. Stel je voor dat er iemand met een bomgordel rond loopt.

Mensen liepen met pamfletten van het afgelaste concert en de reden. Ik vond het een blunder van de hoogste klassen. Als er ergens alarmcode rood op staat laat je toch geen duizenden mensen afreizen en toegang verlenen tot zoon gebied? Achteraf blijkt het ook niet echt ernstig geweest te zijn, maar toch vind ik dat de overheid nalatig is geweest in het verstrekken van informatie en het aangeven van de ernst en het in veiligheid brengen van de samenleving.

Afin, eindgoed al goed. De Killers kwamen terug en gaven ons een geweldig concert. SUPER goed met mooie verlichting, en podium attributen.  De zanger zong geweldig met gevoel, en de band speelde de sterren echt van de hemel. Ik heb genoten van de muziek. Ik stond ver vooraan en kon het dus erg goed zien.
Het publiek bij het concert was erg gemengd. Alle leeftijden en alle soorten mensen. Ik vond dit geweldig. Ergens liet dit zien dat er een samenleving bestaat die gemixt kan worden qua leeftijden die samen iets mooi kunnen vinden. Die zich niet uit het veld laten slaan door een tegenslag en angst aan laten jagen. De Killer kwamen ook nog even kort terug op dat ze de vorige keer niet konden spelen ‘wegens bijzondere omstandigheden’.

Weet je wat ik bijzonder vind? Mensen die valse bommeldingen doen, en alle mensen die zich hierdoor niet uit het veld hebben laten slaan.

Verslag studentenuitwisseling Nederland –Frankrijk

De 3 dagen in Lille in het kort:

Zondag 8 maart 2009 vond de excursie naar Lille plaatst. Wij als 8 studenten van Avans Hogeschool Breda, zijn naar de Franse Universiteit van sociale studies in Lille vertrokken. Zondag middag zijn we op de trein gestapt en kwamen we in de avond aan. Aangezien er geen school is op zondag zijn we gezellig uit eten gegaan. Eerst hebben we onze tassen afgezet in de jeugdherberg in Lille. En vanuit hier zijn we de stad gaan inspecteren.

Tijdens het avond eten hebben we kennis gemaakt met onze ‘proffeseur’ Emmanuel Jovelin. Hij zou ons de volgende dag lesgeven in de vorm van een college en workshops over geweld in de stad. Het thema voor de excursie was: ‘Les Violences Urbaines En Europe’, hier hebben we 2 dagen lang over gepraat. De eerste lesdag stond er een geheel uitgewerkt programma op de agenda maar al snel kwamen we erachter dat het tijdsschema niet haalbaar zou zijn. Inleveren van enkele pauze minuten was geen optie dus vielen de workshops af. Fransen in tegenstelling tot ons besteden erg veel tijd aan de lunche. Achteraf is dit een slechte keuze geweest omdat, er nog veel ruimte is geweest om te discussiëren en de lesstof veel vragen opriep.

Maandag 9 maart vertelde Emmanuel in de klas over het reilen en zeilen in het verleden en nu over het stedelijke geweld in Frankrijk. Een erg interessante college dat een beetje uit liep qua tijd. Dit had o.a. te maken met dat veel vertaald moest worden door onze tolk. Het college was voornamelijk onderbouwd met feiten en cijfers. Om over internationalisering te spreken een verschil met Nederlandse en Franse studenten is dat wij erg direct zijn. Wij zijn geneigd de mening van een docent te ondervragen en weerleggen als hier aanleiding tot is. Fransen hebben veel respect voor leraar en vragen daarom uit respect niet snel kritische vragen die een mening kunnen tegenspreken. (uitwerking van de aantekeningen van het college kunt u vinden in bijlage 1)

De pauze van ruim anderhalf uur was een aangename onderbreking. We kregen de kans om onze schoolkantine eens te vergelijken met die in Lille. Een groot verschil de prijs en het eten. Voor €2,70 kregen we een warme maaltijd met voorgerecht en na gerecht en nog extra brood of fruit als je dat wilde. Wij als arme Bredase studenten vonden dat Avans hier wel een voorbeeld aan kon nemen omdat, onze kantine asociaal duur is in vergelijking met Lille. Na de pauze werd de college van Emmanuel afgerond en mochten wij onze presentatie geven over stedelijk geweld. We hadden onze PowerPoint zo goed mogelijk aangepast in het Frans. De presentatie ging over hoe ons beeld is over het stedelijke geweld in Nederland. Hierbij legde we uit dat het ‘stedelijk geweld’ niet echt te definiëren is al een woord op een onderwerp. In Nederland zien wij namelijk niet het zelfde soort stedelijk geweld op straat terug zoals dat in Lille of andere steden in Frankrijk is. Hierbij haalde we de rellen rond de voorsteden van Parijs aan. Dit kennen wij niet echt in Nederland met uitzondering van een paar rellen in de Utrechtse wijk Ondiep. Onderwerpen die terug kwamen in onze presentatie waren; geschiedenis van rellen in Nederland, uitgaansgeweld, drugsoverlast en stedelijk geweld en Rotterdam als voorbeeld stad hoe stedelijk geweld zich hier uit. Onze presentatie was echter te lang voor 1 les dag en we hebben deze dan ook de volgende dag afgemaakt. We hebben de dag afgesloten door heerlijk uit eten te gaan. En na borrelen in een gezellig kroegje met een Franse student en onze leraren.

Dinsdag 10 maart begon met dat we vroeg eruit moesten om onze tas in te pakken. Dit was alweer onze laatste dag. Deze dag hebben we excursies gemaakt naar sociale instellingen in Lille. Eerst bezochten we een opvanghuis voor 77 personen die dakloos waren. Ex-gedetineerden en andere die geen dak boven hun hoofd hebben komen hier terecht via doorverwijzing van bijvoorbeeld maatschappelijk werk. Zij delen dan een kamer met een kamergenootje en werken eraan om weer terug te komen in de maatschappij. Het opvanghuis heeft verschillende faciliteiten voor deze groep. Zo is er een gezamenlijke eetruimte een ruimte om te ontspannen enz. Het opvanghuis is alleen voor mannen, maar er is wel een speciale kamer voor mannen met kinderen en eventueel vrouw/vriendin. Deze kamer is eigenlijk een kleine woning om deze mannen met kinderen de kans te geven een nieuwe start te maken. De speciale woning is nodig om de mannen en kinderen van de straat te houden en tijdelijk onderdak te bieden.

Het tweede bezoek was aan een wijkgebouw. Hier kregen we te zien welke functie een wijkgebouw in neemt binnen een buurt in Lille. Het gebouw had verschillende zalen waar activiteiten plaats vinden. Een zaal was speciaal aangepast aan de leeftijd voor kleine kinderen. Het meubilair is zo aangepast dat kinderen zelfstandig rond kunnen lopen en zich geen pijn doen aan het meubilair. De activiteiten voor ouderen zijn gericht op het geheugen. Moeders kunnen kookles volgen en voor de allerkleinste kinderen was er een soort van crèche als faciliteit. Daarnaast kunnen mensen uit de buurt terecht voor gebruik van internet en andere vragen. Hier hebben we ook nog heerlijk geluncht en daarna weer terug naar school om de presentatie van vorige dag af te ronden. Na de presentatie zijn we weer vertrokken met de trein naar Nederland. Eerst onze tassen nog opgehaald in het hostel en toen met de trein terug naar huis.

Dorthe Kisbye, approved Tai Chi Chuan Instructor, underviste elever og lærere fra 2 kinaklasser onsdag den 20. maj i nogle simple Tai Chi øvelser.

Denne form for gymnastik er samtidig en kampsport, som både styrker den fysiske og den psykiske tilstand.
Som nogle af billederne viser, er det det ikke helt så nemt at udføre i praksis.

I Kina ser man dette syn overalt ,og hvis man har lyst til at deltage, stiller man sig blot op og deltager.

Steeds meer internationalisering binnen social work.

Naar aanleiding van de door studenten georganiseerde manifestatie over internationalisering van social work, ben ik me eens gaan verdiepen in de invloeden die internationalisering van het sociale werk met zich mee hebben gebracht. Hierbij ben ik op de volgende conclusie gekomen. De internationalisering van social work zit tot in de kleinste kiertjes waar maar weinig oog voor is.

Moet er dan binnen de opleiding social work meer aandacht worden gegeven aan de internationalisering? Ik vind van wel. Ten eerste begint het al met de naam van de opleiding. Social work is de Engelse term voor maatschappelijk werk. Dat een opleiding niet kiest voor een Nederlandse opleidingsnaam is het top punt en beginpunt van de internationalisering.
Maar wat houd internationalisering van het sociale werk eigenlijk in. En is hiervoor wel aandacht binnen de opleiding Social Work?

Persoonlijk vind ik dat de internationalisering binnen de opleiding Social Work ver op de achtergrond word geschoven. Aandacht voor het thema internationalisering is er bijna niet, hoewel de studie draait op bevindingen, wetenschappers, theorieën die verder gaan dan de Nederlandse grenzen. Elk land heeft zijn eigen vorm samenleving met theorieën maar de wetenschap die erover gaat, kan gedeeld worden vergeleken en weerlegd in met andere landen. Het delen van de kennis die binnen de opleiding social work wordt gegeven, is zeer essentieel. Het is algemeen bekent dat delen van kennis bijdraagt aan betere dynamische leeromgeving die niet stagneert. Binnen social work zou meer aandacht daaraan moeten worden besteed. Niet alleen dat men weet wat het belang is van de internationalisering van social work maar ook het bewust worden van.  Het bewust worden dat de kennis die je tot je krijgt in je studie niet alleen uit een boekje komt maar over nagedacht is en wereldwijd toebehoord tot een verzameling van kennis. De belangen die erbij komen kijken om je kennis internationaal te delen om zo dynamisch te blijven.

Daarnaast is het internationaliseren ook een vorm van het verkleinen van de grenzen. De kennis die de opleiding social work heeft vergaard en verstrekt. Binnen het maatschappelijk werk is internationalisering een vorm om de kennis en theorieën tegen elkaar af te wegen en er methodieken en agogische waarden eruit te halen die het beste zijn. Men heeft internationalisering dus nodig om de beste maatschappelijke welzijnszorg en studies te kunnen geven.

Een tegen argument zou kunnen zijn dat door internationalisering in de opleiding social work zou kunnen zijn dat de Nederlandse identiteit verdwijnt. Alles wordt gestandaardiseerd en er is geen ruimte voor de Nederlandse identiteit binnen de studie. Wanneer men veel aandacht heeft voor internationalisering van social work zou de opleiding een grote massale gestandaardiseerde opleidingsinstituut worden. Waarbij de verschillen tussen europa en de Verenigde Staten bijvoorbeeld zouden verdwijnen. Social work wordt dan een grote samenhang van westerse normen en waarden, gekoppeld aan theorieën en kennis. Wat uiteindelijk weer een abstracte opleiding wordt dat de dupe is van internationalisering.

Persoonlijk denk ik dat sociaal werk niet zo snel zo massaal wordt. De broodnodige kennis is nu via internet makkelijk uit te wisselen. En dit zie je terug in de studie met de theorieën die een internationale achtergrond hebben.

Voor mij geld kennis is macht. Het is juist van belang om binnen de opleiding veel aandacht te geven aan de internationalisering van social work om het besef op te wekken bij de studenten. Het leren wat de mogelijkheden zijn van internationalisering en wat het tot nu al gebracht heeft. There’s always room for improvement, dit moet in een sociale studie niet vergeten worden.

en al weer focussen op een nieuwe uitdagingen!

De HAN doet het goed op het gebied van zichzelf (landelijk) zichtbaar maken: de HAN Creative Masterclasses staan regelmatig in de NRC (we werken immers met ze samen) . Het werkt zo goed zelfs dat de RU zoiets ook wil. Dus maar eens in gesprek op mijn eigen faculteit (managementwetenschappen) vanochtend. Ik praat  o.a ook over internationalisering (international management) en opeens blijkt dat de gezichtspunten van Kishore Mahbubani, onze laatste HCM-spreker, ook hier hot zijn. Het vooruitzicht eventueel contacten te kunnen leggen met diens universiteit in Singapore roept tijdens mijn draagvlak-rondje veel enthousiasme op. Maar altijd is er dan weer de kwestie van geld.  We zullen zien hoe het verdergaat.

naar  Boston om precies te zijn. Om de waardevolle contacten die we intussen met onderzoekers van het Medialab hebben opgebouwd, te onderhouden en andere aan te gaan. Het Medialab  waar we ook de meeste dagen doorbrengen, gaat het – net zoals op onze Faculteit Techniek -vooral om verbindingen. Gisteren werd dat opnieuw duidelijk: Jay Silver, “onze man in Boston”, die bij Mitch Resnick (groep Lifelong Kindergarten) promoveert, liet zien dat communicatie andere, heel  verrassende – ook nog niet eerder toegepaste-  vormen kan aannemen.  Het is roerend te ervaren dat het vertrouwen in ons intussen zo groot is geworden dat we de voorlopige onderzoeksresulten meekregen. Heel bijzonder als je beseft dat dit soort info, eenmaal gepubliceerd op het web, nooit meer geaccepteerd wordt door welk wetenschappelijke tijdschrift dan ook.

Opnieuw wordt ook duidelijk hoe bijzonder het is dat we zo open ontvangen worden: we hebben een goede naam opgebouwd en ons consistent in ons gedrag getoond: we komen niet alleen halen, maar we brengen ook wat. En dat dwingt respect af.  Goed gezien Ella!

Regeringen har lagt en liten internationaliseringsproposition.

Att som svensk student lämna landet och studera ute i världen något år, det är bra och ska stödjas med stipendier.

Att som utländsk student komma till Sverige och studera är dåligt, där måste man införa studieavgifter.

Vet regeringen vilka krafter de leker med?

ECTS-betygen – EU:s halvhjärtade försök att skapa gemensamma jämförbara betyg inom hela Europa – går ÄNTLIGEN i graven. Detta uppger Lundagård och citerar en källa vid EU-komissionen.

– Det fanns ingen konsensus bland expertgruppen som arbetat med ECTS Users Guide kring hur man skulle göra med betygen men till slut bestämde vi att betygsskalan inte längre ska var en del av ECTS. Det var för kontroversiellt, säger Christian Tauch som ansvarar för ECTS Users Guide, vid EU:s generaldirektorat för kultur och utbildning.
Han menar att det fanns ett tydligt problem som behövde lösas när man föreslog de gemensamma betygen men att man nu märkt att det var ett för ambitiöst projekt.
– Det visade sig vara svårt att få lärosätena i Europa att anpassa sig till det här så därför tog vi bort det. Universitet som vill behålla betygen kan göra det, det är deras eget beslut nu,, säger Christian Tauch.

Det ÄR viktigt med gemensamma standarder. Det ÄR viktigt med samsyn. Men ECTS-betygen var en så sälsynt klantig konstuktion. Ingen förstod. Ingen gjorde likadant. Och inte på en enda punkt har man lyckats med intentionerna att få ett gemensamt, jämförbart, rättssäkert betygssystem.

• Gemensamt – När Lunds universitet gjorde en rundfrågning i Utrecht-nätverket fick man besked av flera aktörer att man inte alls befattar sig med ECTS-betyg.
• Jämförbart – LU fick inte två svar som var lika. Det finns idag lika många sätt att hantera ECTS-betyg som det finns tillämpliga universitet.
• Rättssäkert – *suck* Var ska jag börja? Ytterst få lärare vid svenska lärosäten vet hur man sätter ECTS-betyg. ECTS-betygen är knappt förenliga med verksförordningen. De saknar stöd i Högskoleförordningen, har ifrågasatts av Högskoleverket och det finns inget sätt att garantera att betygen sätts likartat.
• Betygssystem – Tja, vad var det egentligen. Man ska veta att ECTS finns i (minst) tre officiella versioner, och har pendlat mellan att kallas betygsskala och översättningsnyckel.

Jag skrev redan den 7 november om ECTS-betygens snara död. Nu blir det av. Tack EU!

Gränsöverskridande. Typiskt modeord i högskolesfären idag. Lunds universitet brukar oftast mena att lärare och studenter ska våga gå över gränser inom universitetet – verkliga eller hittepå. Men ibland så vågar man titta på den närmsta och verkligaste gräns men kan hitta.

Ska vi våga kliva över sundet?

För vissa här på universitetet kan det vara nog skrämmande att man nu har ett samarbete med en så gudsförgäten avkrok som Malmö – för att inte tala om Kristianstad (genom skogen och över bergen). Hur jobbigt och skräckinjagande är det då inte att samarbeta med Danmark?

Tack och lov finns det tappra studenter som trotsar språkbarriärer och lömska vatten för att skaffa en utbildning i Köpenhamn. (Lunds universitet har faktiskt utbytesstudenter som pendlar till utbytesorten.) Och då visar det sig hur rasande osmidigt det är att studera på andra sidan sundet. CSN gillar t.ex. inte det här med valutakurser. När nu den danska kronan står i 1.50 är det inte lätt att vara svensk i Köpenhamn.

Nu vill Leijonborg ge 200 miljoner för att universitetslärare ska ges möjlighet att åka ut i världen och bana väg för framtida svenska utbytesstudenter. Lovvärt, men passa på att fixa undan lite av det byråkratiska krånglet också. Det är inte bara lathet som gör att studenterna stannar hemma.

Udover debatten kan man i den stemningsfulde Borups Koncertsal opleve det fremstormende talent Jeremy Sparrow, der snart er på gaden med en debut-EP, og internationalt anmelderroste Our Broken Garden. Musikparlament #04 afholdes som tidligere arrangementer på Borups Højskole, Frederiksholms kanal 24, 1220 København K.

• kl.18.30 Musikparlamentet åbner
• kl.19.00 Anna Brønsted fra Our Broken Garden spiller live
• kl.19.45 Paneldebat “Musikparlamentet goes global”
  kl.21.15 Jeremy Sparrow spiller live

Panel:

Martin Buck (Bandbase.com)
Gunnar Madsen (ROSA, MXD, Spot Festival)
Kåre Wanscher (Advokat, Konsulent for Eksportrådet, Michael Leans to Rock)

Op de website I Speak Of Dreams kwam ik het bericht tegen over de Autisme Twitter Dag. Twitter is een online programma waarmee korte berichten (maximaal 140 tekens) verstuurd kunnen worden zodat anderen weten wat je doet. Het is sneller dan e-mail, langzamer dan sms, maar erg handig om een netwerk van mensen om je heen op te bouwen.
Nu wil men op 16 december een Autisme Twitter Dag houden. Het gaat dan om het volgende:

Please join in on autism twitter day Tuesday, December 16, 2008 to promote positive autism awareness. There are blog posts here showing the prizes to be awarded based on your autism knowledge.

There will be panel members at 9AM, 12:30PM and 8:00PM pacific standard time. Questions will be tweeted at those times as well as throughout the day. Please follow and use #ASD hashtag to post on autism by sharing about your family experience, school, bus, behavior, therapies, diets, social skills, independent living, hygiene, bullying, IEPs, respite, books, toys, etc. that have helped your family. This includes sharing links to your sites and blog posts.

This is open to twitter members, specifically those who are members of the autism community, whether it be a parent, sibling or relative. If you are on the spectrum you are welcome to take part. Anyone can take part to learn more about autism spectrum disorders. Most of the prizes are geared to children and young adults with autism or asperger syndrome. Some prizes are available to US members only, others are for US and Canada with International available for a few as well. It will be noted when tweeting about the prize who is eligible to receive it.

I do recommend opening one window in www.summize.com to follow #ASD and have one window open in twitter to post your own tweets. You will click on reply at summize to tweets you see in summize and this will open a new window with the reply @ already listed in box to tweet.
Join us:

DATE: Tuesday, December 16
TIME: throughout the day, panel times 9AM, 12:30PM and 8PM PST/ Noon, 3:30 and 11 PM EST)
PLACE: www.twitter.com
WHO: Panel link will be forthcoming
TO DO: RSVP at Mr. Linky then check back and click on the names listed there to “follow” them on Twitter.

Als je twitter gebruikt moet je op 16 december je tweet beginnen met #ASD. Dan zijn je berichten gemakkelijk terug te vinden voor anderen. Er zijn ook prijzen te winnen voor degene die mee doen via twitter. Ga naar de website om je twitternaam achter te laten.

Van Bob Hofman (ICT&E) kreeg ik een bericht over nieuwe Learning Circles. Hofman:
‘ICT en Learning Circles bij uitstek biedt kinderen uit het regulier- en speciaal onderwijs de kans om samen te leren. Met het samenwerken van PO en (V)SO scholen ontstaat een leergemeenschap waar, met de juiste aanpassing, een beperking niets meer uitmaakt.’

In 2009 starten er drie nieuwe Learning Circles. Door een subsidie is de deelname in 2009 gratis.
meer informatie

Den helt unikke mulighed for at etablere et dansk campus i millionbyen Chongqing griber ikke bare Niels Brock, men også Undervisningsministeriet!

I et hierakisk samfund som det kinesiske betyder det rigtig meget, at de aktører, der gerne vil “handle” med kineserne, nyder stor opbakning – og jo højere oppe i samfundet, denne opbakning kommer fra, jo bedre er det.  Derfor var Roland Østerlunds besøg i Chongqing udslagsgivende for besøgets succes – og dermed for Danmarks muligheder for at etablere sig i Chongqing.

Det er så horisontudvidende – og som HC Andersen sagde: at rejse, er at leve – 19 danske studerende på Niels Brocks TriContinental Bachelor uddannelse ankom søndag d. 7.september til Shanghai – og mandag aften mødtes vi med dem over en middag.

Vi viste billeder fra den første del af vores tur – og der var navnlig interesse for billederne af de offentlige toiletter langs ruten til Heavenly Lake (en tur, som vores Changchun partner havde arrangeret for alle gæsterne til deres 20 års jubilæum)

Og her er de så: De unge håbefulde MEC studerende med det globale udsyn og de internationale kompetencer – vi vil følge dem gennem semesteret i Shanghai:

Og til alle jer – Tak for en dejlig aften og tak for jeres positive indstilling, det er en fornøjelse at sende sådanne dygtige Niels Brock studerende til udlandet, de er fornemme ambassadører både for Danmark og for Niels Brock

Som tidligere omtalt har Niels Brock udviklet Danmarks mest internationale Bacheloruddannelse: Tri-Continental Bacheloruddannelsen, hvor de studerende får indgående kendskab til de 3 vigtigste økonomier i verden, nemlig den asiatiske, den europæiske og den amerikanske. De studerende skal nemlig studere i både Shanghai, København og Los Angeles i løbet af deres 3 årige uddannelse. 

Undervisningen foregår på engelsk og de danske studerende får selskab af hhv kinesiske og amerikanske medstuderende i løbet af uddannelsen.

Sidste år sendte vi første kuld afsted – og deres erfaringer var med til at justere uddannelsen, og nu har vi altså sendt andet kuld til Shanghai – og skal vi ikke hilse på dem:

Her sidder de så – alle i orange T-shirts. Det er Joint Programme studerende, der er iført disse iøjefaldende T-shirts. De 19 danske studerende sidder her sammen med deres medstuderende og venter på den officielle åbning af SFU & NB joint programme 2008.

Store og små ting skulle lige ordnes – blandt andet interviews med Niels Brocks egen Tulla Merkelsen skulle på plads – håber at kunne bringe et par af disse senere….

Her ses “vores orange studerende” – altså alle Niels Brock eleverne, nemlig dem iført orange T-shirts – sammen med de øvrige nye studerende på Shanghai Finance University.

Militærtræningstøj – ja, det hører sig til – alle studerende skal gennem et 14 dages militærtræningsprogram. Vi har givet de danske studerende lov til at undlade at deltage i denne del af undervisningen, der foregår på kinesisk.

De danske studerende er indkvarteret på kollegieværelser tæt ved universitetet – det er “Local Terms” så der er ikke megen dansk luksus over disse værelser. Vores partnere har sat værelserne i stand og tilladt at der “kun” bor 2 danske studerende i 4-mands værelserne. 

SFU´s præsident – President Che – ved den “Grand Opening Ceremony” på Shanghai Finance University

Og jeg fik også lov til at sige et par ord til de mange nye studerende – både dem, der er begyndt på et Niels Brock program, og så alle de andre på SFUs egne finansielle uddannelser.

Spørgelystne studerende på Shanghai Finance University, der gerne ville vide mere om Tri-Continental Bachelor uddannelsen – så godt at vi havde eksperten med; Flemming Steen, Quality Manager, China, kunne så indtage talerstolen og forklare om uddannelsesprogrammet.