Άντεξα, άντεξα αδέρφια, αλλά πλέον κινδυνεύω άμεσα με παράκρουση. Δύο ολόκληρες ημέρες μου καίνε τον εγκέφαλο. Δύο ολόκληρες μέρες δίνω την υπέρτατη μάχη να διατηρήσω την ψυχραιμία μου. Και δύο ολόκληρες μέρες λίγα ψίχουλα λογικής γυρεύω. Το έργο το ξεκίνησε η Mirelism (Μιρέλλα για  τους άσχετους) και το συνέχισε ο Captain του SEO γνωστός και ως @Vareloglou. Ποίημα, συγκινητικό, το καλύτερο, the best και άλλα που δεν μπορώ να προφέρω γιατί θα κατεβάσω το επίπεδο της σπηλιάς και θα φάω καμιά ουρά κατακούτελα. Μόνο  ο Panos με λυπήθηκε και το έθεσε ως υπερβολή (καρά-υπερβολή όμως).

Θέλω ειλικρινά τη γνώμη σας. Και  θα κεράσω ότι θέτε.

Long time no write!

In September, I joined a student internship through my church–New Song Christian Fellowship. Since then, there’s been a whirlwind of classes, meetings, learning, mentoring, working, sleeping, eating…

And during all of that activity, there has not been much time for me to sit at home on the computer on the internet.

But hey, that’s totally a wonderful thing! For awhile, I’ve been longing for an internet sabbatical. Well, I got one!

It’s been wonderful to be immersed in ministry to the point of not having time for the computer.

Here’s what’s happened since my last blog:

I needed a new job. I looked for one. I found one. Now I’m working seasonally at a home decor store. When the Christmas season is over, I think my temporary seasonal job will end too. So now I’m on the lookout for the next job.

I’ve taken and completed one term of Bible classes in my student internship at New Song. I took Pentateuch, Systematic Theology and Spiritual Leadership. I recently turned in my finals (Dec. 1) and now I’m waiting on my grades for those classes. I think I did well on the finals and I really enjoyed those classes. In January, I start my second term of classes.

Well, that’s pretty much it. I’m too busy for the internet and that’s a wonderful thing.

I’ll post again when I’ve got some free time. Have a Merry Christmas! Remember that Jesus is the important One here, not materialism.

Are You Over 18 Cutie Pie?

This artwork is for sale printed on a T-Shirt… http://www.zazzle.com/gregvan*

It reminds me that Numbers have flavor, meaning and emotions attached to them… Like: 61 makes me think of Highway 61 a song by Bob Dylan and sung by Johnny Winter… also the main Northern migration route from the South to Chicago or Detroit… Many people moved along this road to take JOBS in the city. 5150, Number 9, Love Potion #9, 42, 420… many numbers have flavors of their own… for a complete list read: http://gregvanderlaan.com/numbers.aspx

Ερμήδων το ανάγνωσμα

Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που σε ωθούν στην ουδετερότητα φίλες και φίλοι. Μία στήλη που έχει παράδοση να πλατειάζει και να αφιερώνει μεγάλο μέρος του χώρου της σε μία ολιστική προσέγγιση του Interactive Marketing και του θαυμαστού καινούριου κόσμου που προσφέρει, φτάνει η στιγμή που πρέπει να συμμαζευτεί. Προσωρινά ευτυχώς – μόνο για ένα τεύχος. Αλλά ακόμα κι αυτό κάνει την ψυχή του ταπεινού σας συντάκτη να σπαράζει. Και όχι τίποτα άλλο, αλλά ειδικά αυτή την εβδομάδα που είχα και παραστάσεις από μετα-ermiκές νύχτες στου Λώρας, θα μπορούσα να γράφω μέχρι τα επόμενα Awards. Αλλά ας είναι. Θα δείξω χαρακτήρα και θα μιλήσω απλά και περιεκτικά για να χωρέσω όλο το concept σε μισή σελίδα κείμενο.

Ermis Awards λοιπόν. Το 2007, όταν ξεκίναγε η καταπληκτική κούρσα των «κόκκινων» με τους 27 (ή κάτι τέτοιο) Ermides στη σειρά η στήλη έγραφε πως «Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές των βραβείων τα τρία τελευταία χρόνια, δεν κρίνονται μέσα σε μία νύχτα και δεν είναι πρωταγωνιστές μόνο για τη χάρη του θεσμού» αλλά και πως «….Αυτό λοιπόν που μπορεί να κριθεί, είναι οι τάσεις, η εξέλιξη της αγοράς και το πνεύμα του θεσμού. Αυτό που μπορεί επίσης να αναδειχθεί, είναι το ίδιο το μέσο εξετάζοντας το αν και κατά πόσο έχει διεισδύσει στα μέχρι πρότινος άδυτα μίας ολόκληρης κοινωνίας- αυτής των ανθρώπων της διαφήμισης» Επιμένω πως είχα δίκιο.

Το 2008, όταν το κέφι συνεχίστηκε αφού διευκρίνισα ότι δεν βλέπω σε τι μπορώ να βοηθήσω στις διαμαρτυρίες περί του ότι «βαρεθήκαμε να βλέπουμε να παίρνουν τα βραβεία οι ίδιοι και οι ίδιοι» υπέγραψα ένα κείμενο που μέσες – άκρες έλεγε πως το Internet και γενικά το online περιβάλλον έχει ανάγκη από δικά του βραβεία. Συμπλήρωνα δε επιπλέον πως «Το content λόγου χάρη ή τα e-commerce sites δεν βλέπω γιατί να βραβεύονται σε ένα φεστιβάλ διαφήμισης, ό,τι όνομα και αν έχει αυτό».

Φεύγοντας την Τετάρτη το βράδυ από την πιο βαρετή ίσως νύχτα που έχω περάσει στο Μέγαρο Μουσικής αναρωτιόμουν τη πρέπει να γράψω για να γίνει πλέον απόλυτα κατανοητό ότι το web και η διαφήμιση μπορεί να πηγαίνουν χέρι – χέρι αλλά όπως όλα τα ευτυχισμένα ζευγαράκια θέλουν και το καθένα το «χώρο» και το «χρόνο» του.

Δόξα να χει ο Tim Berners Lee, γύρω μας υπάρχουν πολλοί που καταλαβαίνουν πως η δημιουργικότητα και η τεχνολογία όταν συνδυάζονται έχουν μία δικιά τους γλώσσα και κάποιους «μάγους» που γνωρίζουν πολύ καλά να της μιλάνε – κάποιους μάλιστα τους είδαμε και την Τετάρτη το βράδυ στη σκηνή. Καιρός δεν είναι να δούμε και μερικούς ακόμα σε μία νύχτα που θα μιλάει στη γλώσσα τους?

It’s kind of IRONIC that the people in favor of the War in Iraq and Afghanistan are the ones most likely to have children in the military…and the most likely to have children DYING in wars…

There are very few children of Hippies getting killed in foreign wars… we are not gullible. Our kids just say know… No thanks, we’re not dying for bogus war.

A new comment on the post #144 “Dear President Obama: Grateful Dead reunite. THANKS! You did it…”
Author : JoAnne@12stepgolf
URL    : http://www.12stepgolf.com

Comment:
I guess it wouldn’t have been so bad had kids not been jumping out of the windows.

You may find this interesting:
http://12stepgolf.wordpress.com/2009/10/01/and-they-call-themselves-free-thinkers/

A reply to this comment.

Classic misinformation. The comment ask’s one to suppose that there were kids jumping out of windows… and that LSD increased the quanity of Kids Jumping… WOW, isn’t that an urban myth? Is there any verification?

I do remember the strange case of Dr. Frank Olson. He jumped out of a window a few days after he was given LSD without his knowledge. Part of the MKULTRA project. Some say he was thrown out the window…

http://en.wikipedia.org/wiki/Frank_Olson

http://www.frankolsonproject.org/

Γράφει ο φίλος (υποθέτω, γιατί δεν γνωριζόμαστε) Γ.Π. σε ένα από τα καταπληκτικά emails που λαμβάνω τον τελευταίο καιρό: «Πού θέλω να καταλήξω Περικλή; Ότι μήπως τελικά τα βλέπεις λίγο απαισιόδοξα τα πράγματα; Αν μη τι άλλο το τελευταίο διάστημα βλέπουμε αρκετές καλές δουλειές στον αέρα».

Θα συμφωνήσω φίλε μου. Γιατί να μη συμφωνήσω; Σάμπως δεν βλέπω καλές δουλειές; Και καλοστημένες είναι κάποιες και με τα business plans τους και με τα αγγλικά τους και με τα όλα τους. Έλα μου όμως που για κάθε μία από αυτές, «ψήνονται» άλλες 9 -μην πω και περισσότερες- που δεν έχουν αρχή και τέλος. Για να ρίξω φως στο μυστήριο, θα αναφέρω ενδεικτικά τις βασικές κατηγορίες αυτών.

Sites «Ότι να ναι». Κυριολεκτικά όμως. Βάλε και λίγο media, βάλε και λίγο social, βάλε και ένα link για σχόλια και βάλ ’τα να πάνε πήγανε που λένε και οι τζογαδόροι. Functionality και άλλα τέτοια κακόηχα, επαφίενται στη διακριτική ευχέρεια των εκάστοτε developers. Μοναδική απαίτηση η είσοδος στα media plans των μεγάλων media shops.

Site «Άμα λάχει». Δεν θέλουμε κάτι συγκεκριμένο, θέλουμε κάτι που να έχει μέσα «άμα λάχει» κι «αυτό» που κάπου το είδαμε και μας γυάλισε. Χαρακτηριστικά; Αποφασιστικότητα. Πυγμή. Ισχυρή θέληση. Έντονη προσωπικότητα.

Site «Πρωινό ξύπνημα». Συνήθως με φραπέ (γλυκό με γάλα) και επιχειρηματικό οίστρο. Στη δεύτερη γουλιά έχει συλλάβει την ιδέα, στην τρίτη την απειλεί με ξυλοδαρμό και στην τέταρτη η άμοιρη η ιδέα τα έχει ξεράσει όλα. Στρατηγική, τακτική, δομή και άλλα παραληρήματα έπονται. Το παν είναι η ιδέα.

Site «Κάτι σαν κι αυτό». Η απόσταση που χωρίζει το αρχικό «αυτό» από το τελικό «αυτό» μετράται σε ανοιχτές παλάμες που αν τις βάλεις στη σειρά φτιάχνουν αερογέφυρα από την Κυψέλη μέχρι τη Νέα Ορλεάνη. Δυστυχώς οι αλιγάτορες δεν παίρνουν μέρος στο πάρτυ για την αποπεράτωση του project.

Site «Κάτι απλό». Λιτό. Απέριττο. Κανονικά μόλις το ακούσεις μπαίνει τελεία και παύλα, κλείνεις το pc και πας για 4 βαρέλια νερό που καίει. Αλλά δεν το κάνεις. Γιατί τελικά τι αξίζει αυτή η ζωή χωρίς το ρίσκο;

Site «Κάτι οικονομικό». Υπερσύνολο και κατάλοιπο από την εποχή που τα sites πωλιόσαντε με τη σελίδα. Όπως λέει και ο Panos «πόσο το εις το site μάστορα;»

Site «Ένα απ’ τα έτοιμα». Προσκυνώ. Είναι οι στιγμές που ζηλεύεις τους Πυροσβέστες.

Συνυπολόγισε τώρα φίλε Γ.Π. και φίλε γενικώς, ότι όλα τα παραπάνω τα γνώριζα και πριν αναλάβω καθήκοντα σε εταιρεία που αναπτύσσει sites και πες μου εσύ με το χέρι στο Ευαγγέλιο. Απαισιόδοξος είμαι η αθεράπευτα αισιόδοξος που επιμένω να ψάχνω ψύλλους στ’ άχυρα;

AFTER: rainbow squiral

BEFORE: Redwood Forest in Eureka, CA

Photoshop Tutorial: Create a Rainbow Squiral using Actions.

Window:Actions allows you to memorize series of commands to be played back later. In this example we will play back an action 42 times.

Open a SQUARE image. Like this Redwood Forest… 1536px by 1536px
Layer: Duplicate layer: OK
Edit: Free Transform: 90 percent both vertical and horizontal: click check mark…
Layer: Layer Style: Outer Glow:
select from the drop down box Structure: a rainbow gradient,
drop down box Elements: Technique: select precise,
set size to 79…OK

(size is related to picture size-try different numbers)

Layer Style Photoshop

Now we have a rainbow edged layer…

Rainbow Edged Forest Layer...

Click on Window:Actions to open the menu.
Click on the three tiny lines in the upper right hand corner.

actions menu

Click on NEW ACTION from the drop down box…

Give it a name and click on RECORD button.

new action

{record all these mouse clicks to be played back later…}
Layer: Duplicate layer: OK
Edit: Transform: Rotate:
92 percent both ways, -12 degrees, click on the check mark…
Image: Adjustment: Hue/Saturation: -25 hue, OK
Filter: Blur: Blur

Stop recording by clicking on the square at the bottom of the Actions Menu.

actions-stop-play-buttons

Click on the name you gave your action in the list of all possible actions…
Play that action again by clicking on the triangle at the bottom of the actions menu…

rainbow forest after a couple of rotations...

play that action about 42 times… YES, 42 times!

Layer: Flatten Image
File: Save for Web and Devices, SAVE, give it a name, SAVE

This is a Archimedes Spiral. Not a Fibonacci Spiral… that one is interesting too!

my main website:
gregvanderlaan.com

my webstore:
www.zazzle.com/gregvan*

my google weblog:
vandergreg.blogspot.com

my stumbleupon favorites:
gregvan.stumbleupon.com

Αυτή τη φορά θα πρωτοτυπήσω. Παρότι άλλο κείμενο είχα έτοιμο και άλλο θα βγει στο MarketingWeek, οι εξελίξεις με ξεπέρασαν και θα κάνω προδημοσίευση. Αλλά φταίω? Πείτε μου αδέρφια. Φταίω?

Ειλικρινά αν υπάρχει έστω και ένας αναγνώστης της στήλης που ψάχνει να βρει το νόημα του σημερινού τίτλου, προτίθεμαι να μετακομίσω στην Αιτή να μαζεύω αμοιβάδες και να δοκιμάζω νέες παραλλαγές –ελαφρώς πιο επώδυνες- στις παραδοσιακές μεθόδους δερματοστιξίας των Αιτινών. Και αναρωτιέμαι ο ερίφης. Είναι δυνατόν; Χάθηκε ο κόσμος για ένα display advertising; Για τίποτα expand με ολίγο από web over και τίπτις καλομαγειρεμένα advergames να έχουμε και engaged χρήστες; Έπρεπε να κάνουμε κόλπα social και να έχουμε αλλόφρονες twitters;

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά μας πιάνει το παράπονο. Διότι –θα συμφωνήσουμε εκ των προτέρων μαζί σας- Την επικοινωνία του ο καθένας ότι θέλει την κάνει. Δική του είναι και λογαριασμός δεν μας πέφτει – το πολύ πολύ να κόψουμε κανά τιμολόγιο και να περιμένουμε πότε θα παγώσει η κόλαση για να το πληρωθούμε. Αλλά ξέρετε καλοί μου κύριοι, επειδή το μέσο τυγχάνει ελαφρώς –γκουχ γκουχ- καινούριο και επειδή δεν φημιζόμαστε και για το πλούσιο content μας και επειδή ως λαός το έχουμε το σιχτίρι σχετικά εύκολο και επειδή οι 140 χαρακτήρες μπορεί να μην είναι εύκολοι για marketing αλλά για ευφυή μπινελίκια φτάνουν και περισσεύουν και επειδή και επειδή μπορεί να γράφω «επειδή» μέχρι να το κάψω το ρημάδι το pc, επαναλαμβάνω. Τι το θέλατε το social πως το λένε;

Άντε, και επειδή πέταξε ένας consultant να φτιάξουμε ένα twitter account και να βγούμε να παίξουμε τον Barack και τα 3 μικρά γουρουνάκια εσείς έπρεπε να το κάνετε; Πως είπατε; Τι μας νοιάζει εμάς; Μας νοιάζει και μας κόφτει λεβέντες. Γιατί άντε τώρα εμείς να πείσουμε τα brands να εκτεθούν στα SNSs με τίποτα πιο σοβαρές ενέργειες από το να βγαίνουμε με την κουδούνα και να διαλαλούν την πραμάτεια τους και να κάνουν το FB να θυμίζει τα βλάχικα στη Βάρη και τους κράχτες τους και με τις φουστανέλες τους μαζί.

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά πάνω που είχα τον Pano να σηκώνει βραβεία στις Αμερικές και να μας ταράζει με φωτό από όπου έβρισκε και είχα έτοιμο το κειμενάκι για το branded entertainment ήρθαν τα τρυφερά πόδια και μας τα έκαναν μαντάρα. Ας είναι όμως. Ένα μπράβο θα το πω δημόσια εκεί που αξίζει (μπράβο ρε παιδιά) και στους επίδοξους κατακτητές του σύμπαντος θα απαντήσω με ένα μικρό στίχο μιας παλιάς αοιδού – αν και ελάχιστα πιστεύω ότι θα αντιληφθούν το νόημά του.

Λύκε – λύκε μου καλέ μου, λύκε λύκε είσαι εκεί; Είναι η άγρια πλευρά σου που με συγκινεί…

Τώρα που τα είπα και ξεθύμανα –όσο μπορώ- για το Μαρινάκι και τα ωραία του, επανέρχομαι στο αρχικό μου θέμα που ήταν το reinvention του online community από τους Έλληνες χρήστες και το ξέσπασμα του Facebook. Θα τα πιάσω όμως τα πράγματα από την αρχή για να μη το χάσω πάλι καθώς ο δρόμος είναι δύσβατος και γεμάτος κακοτοπιές. Εν αρχή λοιπόν είναι το Farmville. Πάνω που είχα ξεχάσει το FB και τις χαριτωμενιές του, δέχτηκα εξ οικείων τα βέλη. Μέσα στο ίδιο μου το σπίτι τρύπωσαν τα ζιζάνια του Social Networking με τη μορφή online φάρμας. Ούτε τον Ian Anderson (των Jethro Tull παρακαλώ για να μην έχουμε μπερδέματα) συμπέθερο να είχα, τόση πώρωση για την online αγροτική ζωή δεν θα την είχα υποστεί. Να τα φυτέματα για φράουλες, να τα οργώματα, να το κορφολόγημα να και οι πωλήσεις στη λαική (χωρίς Βουγιουκλάκη από τις ένδοξες εκείνες εποχές). Από τη μία να περνάνε μπροστά μου κότες, χήνες, άλογα και μαύρα πρόβατα και από την άλλη neighbors που ούτε που θα το φανταζόμουνα ποτέ ότι θα τους συναντούσα εκεί. Δεν θα πω ονόματα, δεν θα θίξω οικογένειες, αλλά πραγματικά αυτό που γίνεται είναι απερίγραπτο. Προφανώς κόλλησα και εγώ να σπέρνω και να θερίζω (εκτός από τους ανέμους και τις θυέλλες που τα είχα συνηθίσει) και ότι δεν κατάφερε το Mafia Wars (μην κάνετε πως δεν το ξέρετε) το κατέφερε το μικρό σπίτι στο λιβάδι.

Και να μαστε πάλι να χαζεύουμε στο FB και αστεία – αστεία να παρατηρούμε ότι η κινητικότητα που διαθέτει αυτή τη στιγμή το most famous SNS δεν τη διέθετε ποτέ. Και είναι πέρα ως πέρα αλήθεια. Γέροι νέοι και παιδιά, από εκεί που πέρναγαν μία φορά στο τόσο και «ψάρευαν» φίλους, θα δώσουν το παρόν τουλάχιστον μία φορά την ημέρα για να κουρέψουν τις φάρμες του και επί τη ευκαιρία όλο και κάποιο post θα κάνουν. Μικρό, μεγάλο, καλό κακό ή αδιάφορο κάτι θα έχουν να πουν. Και όλο και κάποιος θα βρεθεί να τους απαντήσει.

Θα συμφωνήσω εκ  των προτέρων, ότι αυτού του είδους η κινητικότητα δεν προσφέρει απαραίτητα κάτι στο θαύμα της δημιουργίας. Έχει όμως πλάκα και εκτός αυτού η στήλη δεν υποστήριξε ποτέ ότι μόνο οι σοβαρές ενέργειες έχουν αξία. Ίσα – ίσα. Και αν τελικά οι έλληνες χρήστες, ανακάλυψαν τις χάρες του online community  χαζολογώντας στο FB εμένα μου περισσεύει. Εγώ ξέρω ότι το ανακάλυψαν.

Αν πάλι θέλετε κάτι πιο σοβαρό αλλά επίσης online community project, ρίξτε μία ματιά στο We Go Web που φτιάχτηκε σε λιγότερο από ένα μήνα μέσω linkedin. Η Ειρήνη, «έριξε» την ιδέα, κάποιοι την πίστεψαν και την υποστήριξαν και μέχρι να πάω και να έρθω διακοπές, βρήκα έτοιμο το project, το concept του, το site και τα video να παίζουν. Όχι θα καθόντουσαν να σκάσουν…

ΥΓ. Στο link που δίνω για την Ειρήνη υπάρχει ένα post περί New Media. Παρότι δεν συμφωνώ ιδιαίτερα, θα πω ότι έχω να πω στα μέρη τα δικά της…