Dezer dagen had ik een discussie met een andere redacteur over het interview. Wat verwacht je ervan en wat kun je ermee doen? Die discussie is heel zinvol omdat redacties zich verantwoordelijk voelen voor hun publicaties en dat is goed.

Nu is een interview daarbij toch wel een heel bijzonder product omdat het in de eerste plaats de mening en inzichten weergeeft van iemand die meestal buiten de media staat. In een gesprek met een geïnterviewde kan ik als interviewer vragen stellen en bij tijd en wijle kritiek leveren op geponeerde stellingen. Ik kan ook de entourage van de geïnterviewde weergeven volgens mijn indrukken. Uiteindelijk blijft het product een “beeld” van de geïnterviewde weergeven.

Daaraan mag ik niets verfraaien of verdraaien. De geïnterviewde blijft verantwoordelijk voor de denkbeelden die hij of zij ten beste geeft, ik ben uitsluitend verantwoordelijk voor de publicatie daarvan. Ik kan bijvoorbeeld besluiten, na ampele overweging, om publicatie na te laten. Dat kan te maken hebben met het karakter van het medium, met de maatschappelijke gevolgen die ik ervan voorzie of met mijn behoefte om de geïnterviewde tegen zichzelf in bescherming te nemen. 

Mijn absolute stelling is dat ik nooit verantwoordelijk kan zijn voor de inhoud van de door de geïnterveiwde geventileerde opvattingen, meningen, beweringen.

Dat is niet iedereen duidelijk maar ik houd voet bij stuk. Een interview verdient in beginsel publicatie, ook als de inhoud ervan mij niet zint of als ik haar ongeloofwaardig vind. Het is niet eens aan mij om die laatste indruk zonder commentaar van de geïnterviewde weer te geven.

Tot diepgaands,

Kaj Elhorst

Http://kajman.wordpress.com

Service

www.interview.nl

www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/24010209/items/24153326

www.risman.nl/risicoanalyse/stap2/interviewtechnieken

www.hays.nl/employers/interviewing-techniques.aspx