(Babala:  Ang susunod na salaysay ay kinapapalooban ng hindi kaaya-ayang tagpo.  Huwag pamarisan.)

Mula  sa  tatluhang upuang panlima mula  sa  drayber  ay lumipat  ako sa pinakaharap na pandalawahan malapit sa  pintuan ng aircon bus.  Umupo sa tabi ko ang konduktor.

“Ayaw talaga  magising,  eh.   Kanina ko pa siya niyuyugyog,”  sabi ng konduktor sa  drayber.  Tumingin ako sa aking likuran.   Hindi ko makita ang sinasabing ginigising.  Nakasalampak siguro ito.

“Nakalampas  na yata  siya.    Kanina pa yan tulog ah.” Sabi ng drayber.  Mag-aalas dose  na  nga  ng gabi.   Dapat nga ay tulog na rin ako,  pero may tinapos  ako sa opisina  kaya kailangang mag-overtime.  Ngayon pa lang ako uuwi.

Lumingon ako ulit sa likuran.  May tatlong pasahero  akong nabilang. Nakita kong tumayo ang isang ale,  bitbit ang kanyang yellow-green na malaking plastic bag  at isang punumpunong itim na knapsack. Lumipat siya sa dati kong kinauupuan.

“Lasing yata yun,” malakas na sabi ng babae.  Napalingon din sa likuran ang lalaking nasa likod ng drayber.   Iilan na nga lang  kaming pasahero sa aircon bus.

Mamaya, may isang lalaking tumayo,   para siyang  matutumba.  Halatang lasing,  lalo na’t namumula at mapupungay ang mata. Pasuray siyang lumipat sa kabilang upuan,  doon sa pampitong pantatluhang upuan, sumalampak siya sa upuan.

Mga ilang sandali pa,  tumayo uli ito at pasuray-suray siyang lumipat sa likurang upuan ng ale.  Biglang napatingin sa kanya yung ale.   “Ay, ayy, ayyy” bigkas  ng ale, habang siya’y napatayo at lumipat sa pangalawang  pantatluhang upuan.   Ilang saglit lang ang pagitan,  bumulwak ang unang bugso ng kung-anuman-yun mula sa bibig ng lasing na lalaki.   Kung hindi nakaiwas ang ale,  malamang sa kanya bumuhos  ang kung-anuman-yun.

Sa pagkakatayo, sumandal ang lalaki  sa dingding na salamin ng  bus.   Parang matutumba na talaga siya dahil sa uga ng bus habang bumibiyahe.

“Parang  umiihi na siya,” sabi ko sa konduktor na nakaupo sa tabi ko.

“Ay,  putik,” bulalas ng konduktor.

“Ay,   ayyy,  ayyyyy,” mas  malakas na sabi ng ale,  habang itinaas niya sa upuan ang kanyang malaking plastic bag na nasa lapag.  Nasa tabi na niya ang kanyang mga daladala. Itinaas na rin niya ang kanyang mga paa sa upuan.  Payat ang babae kaya niya naibaluktot  ang kanyang mga paa, habang malayang dumaloy sa  ilalim  ng mga upuan papunta sa harapan ang kung-anuman-yun, sanga-sanga ang  pagdaloy dahil sa takbo ng  bus.  Nakaihi na nga ang lasing na lalaki.

“Gago talaga.  Iinom-inom  tapos  magkakalat  sa  bus.”  Halatang inis na ang drayber. “Pababain mo na, itatabi ko lang”  pagalit nang utos niya sa konduktor.    “Kung dito natin  ibababa,  baka masagasaan pa  yan.  Kargo pa natin,” pahabol na sabi ng drayber.

Lumapit ang konduktor sa lalaki. Kinuha ang bag ng lalaki sa dati nitong  kinauupuan at ibinigay ito sa kanya.  Hindi inabot ng lalaki ang kanyang bag.   Nananatili itong nakasandal sa  salaming dingding.

Inilagay ng konduktor  ang bag sa upuan,  napaupo ang lalaki.  “bumaba ka na rito pagkapara ng bus.  Itatabi na lang.”  Pabulyaw na utos ng konduktor sa lalaki.

Walang imik ang lalaki, sumalampak ulit ito sa upuan.

Mabilis na ipinarada ng drayber ang bus sa tabi, malapit sa Baliwag Transit sa  may Cubao.  Tumayo ang drayber at  pinuntahan ang lalaki.

Binitbit  ng drayber ang lalaki mula  sa kanyang upuan. Mas maliit ang drayber kesa  sa lalaki pero  nagawa  niya itong  bitbitin gamit  ang dalawang  kamay sa balikat ng lalaki.    “Huwag kang iinom,   kung hindi mo kaya.   Hala,   bumaba ka.  Ginawa mong CR itong bus. Buti kung ikaw maglilinis niyan. ”

“Hindi pa  agad matatanggal  ang amoy niyan,” sabad ng ale,  na nakabaluktot  pa  rin ang paa sa upuan.

Pahampas sa dibdib na ibinigay ng drayber ang maliit na bag ng lalaki.

Bantulot  na tumalikod  ang lalaki pero  wala  siyang magawa,  ipagtutulakan na siya ng drayber at konduktor. Sapat na  iyon para  pasuray-suray na bumaba ang  lalaki, dala  ang kanyang maliit na bag.

Pagkababa ng lasing na lalaki, sumalampak  ang drayber sa harap ng manibela. Bahagyang isinarado ang pinto at pinatakbo  muli ang bus.  “Nagsisiper pa nung datnan ko eh.” Pabulong na sabi ng drayber habang iiling-iling.

Sa may kalsada,   nakakaawa  ang  itsura ng lasing na lalaki.  Nakatingin sa drayber at sa konduktor,  parang walang kamalay-malay sa kanyang ginawa o sa mga nangyari sa loob ng bus.    Nahihimasmasan na siya siguro.  Hinabol  na lang niya ng tingin ang papalayong bus.

Sa muling pagtakbo ng bus, tuluyang nawala  sa paningin ko ang lasing na lalaki. At  matiwasay naman ako nakauwi ng bahay…

O paano?    Tara, inom tayo?

(*dHrInKed -  ang past tense ng drink (inom) ay drank at ang past participle  naman nito ay drunk.   At kapag nakainom ang  isang  tao,   siya ay dHrInKed.  hik * )

Va rog sa dati click si sa urmariti urmatorul filmulet. Eu unu cand l-am vazut ….am ramas casca…..oricum un om cu suflet nu ar face asa ceva…. e INUMAN!!!!

VIDEO AICI!!!

SURSA: Stirile PROTV!

Ehemplo ng isang TNL?

Ilang gabi na ang nakalipas ng huli kong makita ang commercial ng isang condom kung saan binitiwan ni Robin Padilla and linyang:

“Ang tunay na lalake, gumagamit ng proteksyon!”

Habang sang ayon ako na dapat mag family planning ang mga mag-asawa bilang bantay populasyon at bantay budget na rin, at pag gamit ng condom para maiwasan ang maraming sakit, hindi ko naman mapigilang mapaisip kung ano nga ba ang isang ‘Tunay na Lalake’ (TNL).

Maraming beses ko na nakita sa TV si Robin Padilla na nabbibitaw ng mga linya tungkol sa pagiging TNL at pagiging ‘macho’. Uminom ka ng food supplement na ito kung lalake ka; Bumili ng tsinelas na ito kung macho ang iyong mga paa; Magsuot ng sando na ito para maging makisig at kung ano ano pa. Kung iniisip mo kung ano anong mga commercial binanggit ang mga yan ay tigilan mo na. Gawa gawa ko lang yan. Pero marami ang ganyan ang tema. Kung style ito ngmga mapera at demonyitong negosyante para tangkilikin ang kanilang produkto eh hindi ko na alam. Ang alam ko lang ay kung successful ang nasabing style, marahil marami sa mga kababayan natin ang naghahangad na maging TNL.

Ano nga ba ang batayan para masabing isa kang TNL?

Sapat na bang meron ka ng Ari ng Lalake (ANL)?

Kelangan mo ba ng tattoo?

Kung may tattoo ka na Kero Keroppi, isa ka bang TNL?

Ilang buwan na ang nakalipas ng magdiwang ang kumpanyang una kong pinasukan ng kung ano mang celebration yun. Tahimik lang ako. Alam ko naman ang lugar ko bilang baguhan at nasa pinaka ilalim ng ‘corporate ladder’. Basta may pagkain, keri na. Observe observe. Bonus pa ang konting inuman. Present din ang ilan sa mga bosses, at alam naman ng marami na basta boss ka, center of attraction ka sa isang company gathering, mapa social blah blah man ito o pormal na pagtitipon.

Nagsimula ang tagayan.

Boss: Haluin mo na yang alak. Matapang ba yan?

Employee: Ay opo boss! Eto try mo. *sabay abot ng alak*

Boss: *tumagay* Hindi naman matapang! Pang bakla! Pang bakla naman pala to eh!

Oh diba? TNL si boss. Alam nya na bilang isang TNL, hindi dapat binibigay sa kanya ang mga inumin na hindi malakas ang tama. Hindi ganyan ang iniinom ng isang TNL. Dahil ang TNL, umiinom ng sobra sobra hanggang sa puntong hindi na nya kayang umuwi ng mag isa. Magmamatapang habang nakainom, sisigaw sa mga tambay, mananaksak ng kainuman, magmumura ng malakas, susuka sa kalsada, at sa bandang huli, magpapatulong sa mga kaibigang babae para lang makauwi. Oh diba? Yan ang TNL.

Bakit nga ba kelangan magkaron ng TNL?

Meron bang Pekeng Lalake (PL)?

Ang pekeng lalake ba ay bakla?

Hindi ba negatibo ang konotasyon sa salitang peke?

Ibig bang sabihin nito ay negatibo ren ang konotasyon sa mga PL?

Bakit wala pa akong naririnig tungkol sa Tunay na Babae?

Hindi ba sila napepeke?

Pinoy Big Brother. Isang magandang halimbawa, o pwedeng pagkunan ng halimbawa dahil most likely, ang mga tao sa loob ay nirerepresent ang mga tao sa labas. Sa mga tao sa Pilipinas. Parang sampling method sa Statistics. Parang pagkuha ng panalo sa isang electronic raffle pero may konting bias dahil mga gwapo’t magaganda ang papasok sa loob.

Scene: Nagpalit ng bahay ang girl housemates so kailangan nilang makisama sa mga boys ng magkabilang bahay.

Mga tauhan:

1. Rica – isang transexual. Biologically male, pero counted as a girl housemate.
2. Patrick – Married, may anal, isang TNL.
3. Rocky – Model, macho, dating construction worker, SUPER TNL.

Patrick: Parang naiimagine ko pa rin sila Yuri, Mariel etc. (mga dati nilang housemates) na nandyan sa sala, nakaupo..

Rocky: Oo nga. Iba na ngayon eh. Meron na tayong She-Man (pertaining to Rica) *sabay tawa*. Hindi ako komportable pag may ganyan sa paligid eh.

Hindi eksaktong pag kowt. Pero ganyan ang laman. Bukod pa dyan ay tinawag nila si Rica na ‘Beauty and Beast’ at ‘Samson at Delilah sa isang katawan’.

Kitang kita ang respeto ng isang TNL sa tingin nilang hindi TNL. Macho.

TNL ka ba pag magaspang ka magsalita?

Pag mura ka ng mura?

TNL1: Grabe pare! P^%#^&#%! Ang gwapo ni t&^%&@*^ng Piolo sa Lovers in Parin pare! Mamatay matay ako sa P#^&$$&($&*( kilig!

TNL2: Eh ga*% ka palang hayup ka eh! Akin si p^$(@#@& Piolo eh!

Oh diba? Ang tapang ng dating. TNL.

Marami ata ang hindi nakakapansin na nabubuhay na tayo sa 21st century. Lalo na sa ating bansa. Meron na tayong electric stove, kung iisipin mo nung unang panahon hindi pa natin alam gumamit ng apoy. Napapagalaw na natin ang hagdan at tinatawag natin itong escalator. Mula abacus hanggang calculator. Ang governor, dating Terminator.

Ang punto ko lang, gaya ng pag evolve ng mga bagay sa paglipas ng panahon, sana kayanin sumabay ng ilan sa ating mga paniniwala. Lalo na kung patungkol ito sa pakikipag kapwa tao. At pagtrato sa kapwa ng tama.

Isang maiksing mensahe  para sa mga macho nating kaibigan:

Hindi natin kailangan na patunayan na tayo ay isang Tunay na Lalake dahil walang Tunay na Lalake. Kung meron man, sya ang unang dapat makaalam na wala syang karapatan para gumawa o magdikta ng basehan sa kung sino ang dapat tawaging Tunay na Lalake.

Ayos ba mga tsong? Pakiss nga.

It always amazes me that Filipinos always find reasons to celebrate. No, this is not precolonial in nature. Yes, we did have precolonial festivals, like for the harvest, as in all agricultural societies. But not like the revelries we have in this time. We may have invented tuba and tapay, but so far no records of the precolonial era which were made public have described people killing each other under the influence of alcohol. Or, people doing their jobs poorly because they have succumbed to indulgence. Or worse, people doing their jobs poorly even if they haven’t.

Filipinos have made the festival a comfort thing. We disguise all our miseries in a festival that, we hope, will last a long time. This is why Christmas in the Philippines starts in September and lasts all the way up to February. It’s practically a six-month period, half of the year. The other half we spend in weddings, birthdays, even wakes and burials. And the weekly (or daily, in some fanatic circles) inuman, which, as several reports show, usually leads to casualties. This is why the Philippines is SO happy.

The good Pope John Paul II was reported to be rendered sleepless thinking about why the Filipinos are so happy. Dear Holy Father, I am sorry to inform you that it is, in part, a deception. But yes, there are Filipinos who are genuinely happy despite their poverty, knowing that they did their best providing for their families and staying clean before God, and no efforts of theirs were wasted. I hope, Papa Juan Pablo II, you pray hard for these people whom you meditated on with regard to their happiness. And also pray for those Filipinos who deceive themselves and pretend they are really happy.

Basically, the latter kind of Filipinos are those who gather and get drunk while disturbing everyone in the vicinity. Those who have nothing to talk about except their sexual prowess, real or imagined, and sexual exploits, and (usually the men are guilty of this) their inferior treatment of the opposite sex. Motherhood statements fly around when they talk about morality, God etc., and you wonder if they still have any meaning, hearing these from them. They claim to trust in God, but then they advocate extramarital sex, threesomes, prostitution, pornography and the like. They also pretend to be upright, decent people in public but they are bestial in private. They are fond of rationalizing their actions using the religious terms (remember the case of good ol’ Chavit and Che? Military men have applauded Chavit for beating up his wife!) but then they really have no heart for religion. They label celibates and goody-two-shoeses as ‘priest’ material, if not ‘gay’.

Now, hear this: I’m not a moralist: I’m just saying that no one has the right to hypocrisy. All of us have faults and sins, but you can’t advocate trusting in God and illicit sex at the same time. You advocate trusting in God, you stop upholding the sexual double standard. You don’t publicly condemn masturbation et al. and then in private, in the company of close friends or ‘kumpares’ , you praise them. You condemn them in public and in the company of your ‘kumpares’.

Filipinos, as a group, are most likely to pre-judge you. And their present double standards and their double lives don’t help the situation. Men value sexual prowess BUT frown on gays as if all gays live perverted ‘from-man-to-man’ lives, even if homosexuality and fornication are equally perverted and the difference lies only in the aspect of sex that’s perverted. This is found in American culture as well, but not so much now. And women usually like to busy themselves with the lives of other people, while maintaining ‘chastity’ and ‘kahinhinan’ which actually means: being real hard to get and will give all and will even endure being a concubine, all for ‘love’.

Gosh. As an exalted race, we have to have a complete value overhaul! Or else we’ll decimate ourselves in the next 200 years. Eat, drink and be merry. For tomorrow…we die.

Let those who have eyes and sight see and understand. 

oy..kita-kita daw sa sembreak! okey? text nyu si bakeng para ma-set na yung date..gustu ni Ian na sa Oct. 30, para birthday nya…mas ayus yun di baga?

ipakalat ang balita..

Masarap ang buwan ng October fest sa pinas… Sa panahong ito puro kasiyahan, alak dito alak doon… hahaha. Masarap ang buhay sa pinas lalo pag madami ka kelats. Daming alaks sa lansangan lalo na sa SM Megamall. Baha ng beer sa kahabaan ng Meralco Avenue at sa palibot ng Megamll..

Adios,
Jim Reforma aka LinuxMan

…way better.

Inuman session in my house Ron and Rino had most of the fun, Watch them as they entertain you with their singing and dancing.

Inuman to dati pa

The unseen videos

A Video more horrifying and sexy than the scandal of Katrina Halili and Hayden Kho, Ron and Rino Singing Careless Whisper

Ron Singing farewell to Joseph

Blazed of Glory

Thriller Part 1

Tulad ng nasabi sa pamagat. Kumapit ka, mukhang mahaba-haba ang talang ito.
Ang nakaraan. Ay hindi na dapat balikan. Ito ay nakalipas na, at kung ano man ang mga nangyari noon, maganda man o hindi, ay dapat nakuhaan na nating ng aral.
Ang kasalukuyan. Wala namang bago. Dating gawi pa rin, petiks lang araw-araw. Di ako kasi makakita ng dahilan para abalahin ang sarili ko sa mga bagay na simple lang naman (tulad sa eskwela). Isa pa, hindi ako ‘yung tipong pinapagodd ang sarili. Unang-una, ayokong mapagod. Pangalawa, masama sa aking kalusugan ang pagpapagod. Sa lahat naman eh, diba?
Tutal nabanggit naman na ang aking kalusugan, sasamantalahin ko na. Alam ko meron na rin akong mga nasabi tungkol diyan dito sa blog na ito, pero kung meron man, napakasabog ng ibig kong sabihin. Vague, ika nga sa wikang Ingles. Ang totoo niyan ay, meron akong Hyperthyroidism (makakatulong ang Google kung hindi mo ito alam). Sa kinahaba-haba ng panahong ginugol ko at ng aking mga magulang sa paghahanap ng matinong doktor, buti naman, nakahanap na kami. Espesyalista sa endocrinology ang doktor ko kaya medyo mabigat sa bulsa, lalo pa’t may regular na gamot at mga blood test. Pero kung sa ikabubuti ko naman, bakit nga naman hindi, diba? Sa ngayon, puro gamot lang muna. Andami ring mga bawal kainin, pero hindi ko na iisa-isahin dahil sobrang nakakasama siya ng loob. Pero sa nalalapit na hinaharap, kakailanganin ko na ng pangmatagalang lunas. Mahirap din kasi; buong sistema ko apektado. Alam ko hindi ito matatapos, dahil ang kundisyong ito ay panghabambuhay: gagaling ako ngayon, pero pwede pa rin itong bumalik. Ang hiling ko lang sa ngayon ay masolusyunan na ang lahat.
Kung ang buhay eskwela naman ang pag-uusapan, wala akong masyadong masasabi. Ang gusto ko lang sa ngayon ay matapos na ang semestreng ito.
Social life? Malapit na akong mawalan niyan, lalo pa kung bibgyang konsiderasyon ang aking hinaharap. Meron naman akong mga kaibigan, syempre, wala nga lang buhay pag-ibig. Sa isang banda, maganda ito dahil walang abala; mas mabibigyang pansin ko ang ibang aspeto ng aking buhay. Sa kabilang banda naman, ewan ko. Hindi naman ako malungkot, hindi rin ako naghahanap. Dahil alam ko, kung sino man siyang nakatakda para sa akin, darating siya sa itinakdang panahon. (Ang galing, diba? ‘Yung huling sinabi ko, totoo ‘yan. Mukha ngang unti-unti na akong natututong mabuhay na wala siya. Pero ‘wag na nating pag-usapan ‘yan. Hehehe.)
Ah, noong isang gabi pala’y napadpad ako sa isang bar sa Eastwood kasama ang aking mga kaibigan. Hindi rin siguro napadpad, dahil ako lang pala ang hindi nakakaalam kung saan kami pupunta. Mukha akong batang naliligaw noon. Nakakatawa. Ang suot ko: maong at t-shirt na kupas. Pero sa huli, inuman lang din naman ang kinauwian. Syempre di naman ako magpapatalo doon. ‘Yun nga lang eh may kapalit na sakit ng ulo paggising ko sa umaga. Iyon ang unang beses kong makatungtong sa isang bar. Kung babalik pa ako, hindi ko alam. Sa ngayon, ang alam ko lang ay hindi iyon ang tipo ng lugar para sa akin. Shorts, t-shirt na kupas, tsinelas, isa o dalawang case ng beer, mesa, ilang upuan at mga kaibigan sa ilalim ng buwan at mga bituin at syempre ang mga baong kwentuhan ay sapat na para sa akin. Hindi na kailangan ng kung anu-ano pa.
Ang hinaharap. Ay isang napakainterestanteng bagay na mapag-uusapan. Isang aspeto ng hinaharap ko ang gusto kong ibahagi sa talang ito.
Nitong mga nakaraang araw, o buwan, lagi kong naiisip kung ano ang gusto kong gawin pagkatapos ko ng pag-aaral sa kolehiyo. Napakarami ng mga pagpipilian, lalo pa’t napakabata ko pa. Maaari akong magturo ng mga wika: napakasimple, pero isa ito sa mga talagang gusto kong gawin. Pero ang pinakanapupusuhan kong gawin ay ang magturo sa unibersidad at ipagpatuloy ang pag-aaral ng aking napasok na disiplina, ang linguistics. Ni minsan, hindi ko pinangarap maging isang iskolar, pero mukhang ito ang patutunguhan ko. Sabi nga rin nila, nasa dugo ko daw. Isa kasing kilalang linguist ang lelong ko. Pero kung ito nga ang tatahakin kong landas, hindi ko naman nanaising mabuhay sa kanyang anino. Syempre, gusto ko ring gumawa ng sarili kong pangalan. Syempre, gusto ko ring maging kilala dahil sa ideya ko, hindi lang dahil sa kamag-anak ko siya. Sayang nga lang at wala na siya sa mundong ito. Ni hindi ko man lang nga naabutan. Ansaya sana. Pero ganun talaga ang buhay. Sa ngayon, isa sa mga payo ng isang propesor at balak ko ay mag-aral ng isa pang disiplina, at ang iniisip kong pag-aralan ay ang arkeyolohika. Bukas makalawa, hindi lang ako magsasalita ng iba’t ibang wika, maghuhukay na rin ako. Hahaha. Ang totoo niyan, natutuwa talaga ako. At hindi na ako makapaghihintay pa.

Ang haba n’un ah! ‘Yan lang ang masasabi ko sa ngayon. Babalik ako kung nais ko na muling ipahayag at ibahagi ang nilalaman ng puso ko.

Pagkatapos naman ng lahat ng pangangaliwa at pagrerelaks, oras na para bigyan pansin ang mga kaibigan. International Friendship Week ngayon, kaya okay lang makipag-inuman sa mga barkada na hindi kasama si girlfriend/boyfriend. Basta sabihin nyo lang na “friends” lang naman kayo, at ginugunita nyo lang ang International Friendship Week.

Kung wala ka naman friends, anjan naman ang youtube at makipag-inuman sa mga tulad nila:

Ano gagawin mo kung siya kainuman mo? Ye!

Kung ikaw naman yung tipo ng tao na humahabol na lang sa inuman at dumarating sa party na lasing na lahat ng tao maliban sa iyo kasi nga kararating mo lang, ikaw yata kausap nito:

yung unang video galing dito.

yung isa naman dito.

• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – I
• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – II
• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – III

• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – I
• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – II
• Gimik @ River Grill, Marikina ‘09 – III