Whenever seller accepts a payment, IPN link was not updating the status of the order in virtuemart.

The project is hosted on Godaddy’s shared linux hosting.

Shared linux hosting gives us php.ini file.

In that “set allow_url_fopen = on “.

By default it is off.

no mams xD… unas horitas para ir frente a esos canijos XD a que me tiren duro y tupido para reprobarme XD haber si la libro de eso XD y es asi, ya me considero 1/2  Ingeniero en Sistemas Computacionales…

Holaaaaaa a dos dias de la presentación de TT, creo que ya un poco mas tranquilo, se que aun me falta terminar unos detalles de la presentanción, que el lunes tenemos prepresentación jaja con Carlos Silva, que seguramente nos cagará en algo ¬¬.

Papá Amilcar ya nos apoyo ayer para sacar adelante esto y abogara para entregar un reporte presentable dentro de dos semanas, y será en Latex U__U osea no ma, por que no son normales y en Word XD.

En fin ya el lunes que pasa.

Quiero dedicar este buen post a mis bueno amigos… gracias por los animos.

y también a la niña Tania por todos los detalles que ha tenido y el apoyo, mil ocho mil gracias.

Escom es chingona, pero ya es tiempo de salir jajaj

Rebelion. “Sin proponérselo, Wikipedia se está convirtiendo en un medio de comunicacion de los intereses de la casa matriz, que queda en Estados Unidos”.

Y no lo digo yo.

No me vengan con que no pueden apretarse el cinturón, dice senadora panista a Villa Rivera.

Las universidades ajustan su gasto y están abiertas a que las auditen, señala el director de la ANUIES.

XEIPN ONCETV inició formalmente sus transmisiones el 2 de marzo de 1959 desde un pequeño estudio con cámaras de circuito cerrado en el Casco de Santo Tomás.La idea original fue del Ingeniero Alejo Peralta y Díaz, apoyado por Walter Buchanan y Eugenio Méndez Docurro, sin duda grandes visionarios que contaron con el apoyo, trabajo y entusiasmo de muchos politécnicos y personal técnico –cuyos nombres sería imposible citar en este breve espacio– quienes, con gran entrega, hicieron  realidad y dieron vida a ONCETV en medio de grandes dificultades y escasos recursos.

El primer programa que trasmitió ONCETV fue una clase de matemáticas impartida directamente a la cámara por el Profesor e Ingeniero Vianey Vergara. Dentro del aspecto estrictamente académico, se transmitieron cursos completos de inglés, francés y ciencias sociales con el objetivo de darle un uso diferente a la televisión.

Las primeras producciones de ONCETV fueron programas artísticos, musicales, literarios y científicos, realizados con el apoyo de instituciones gubernamentales y privadas. En sus inicios, la señal no llegaba con facilidad a toda la ciudad de México por lo que se regalaban y colocaban a domicilio, pequeñas antenas creadas por los propios técnicos de la televisora. Los estudiantes del IPN jugaron un papel fundamental como red de apoyo inmediata a ONCETV.

Portaliku Svena nie lansuję, ale jakoś tam wpadłem przypadkiem na chwilkę przy okazji wizytacji piątej kolumny TW “Must”.

Niedawne odejście Andrzeja Czumy z rządu

via Artykuły.

In de huidige marktomstandigheden kunnen pensioenfondsen volgens sommige vermogensbeheerders in plaats van swaps veel beter staatsobligaties gebruiken om hun toekomstige verplichtingen te hedgen. “Want swap rates vallen lager uit dan het effectieve rendement op overheidsobligaties, ondanks het hogere kredietrisico en de hogere financieringskosten van swaps,” stelt bijvoorbeeld Jeroen van Bezooijen, LDI-specialist bij obligatiebelegger Pimco, in de oktober/novembereditie van IPN.

Het tegenpartijrisico bij een swap is volgens hem groter dan bij staatsobligaties: “de bankwereld zal immers eerder omvallen dan een kredietwaardige overheid.”

Deze mening wordt niet door alle asset managers gedeeld. Zo vindt vermogensbeheerder F&C dat renteswaps juist minder kredietrisico hebben dan staatspapier. Jeroen Wilbrink, derivatenspecialist en LDI-portefeuillemanager binnen F&C Management:

“Sommige beleggers kijken met dezelfde ogen naar renteswaps als naar obligaties. Echter, een renteswap is natuurlijk geen belegging zoals een obligatie dat is.” Volgens Wilbrink investeer je niet 1.000 euro in een swap, zoals je dat bijvoorbeeld met een Nederlandse staatslening zou doen. Tegenpartijrisico in een renteswap is ook niet hetzelfde als bij het kopen van een obligatie. “Die duizend euro verwisselt in een swap niet van handen. Dit betekent ook dat je dat bedrag niet verliest in een faillissement. Bovendien is door het gebruik van onderpand het tegenpartijrisico van een swap gereduceerd tot 1-dagsrisico. Het omvallen van Lehman heeft juist bewezen hoe robuust de renteswapmarkt is.” Hij stelt dat veel obligatiehouders weliswaar grote verliezen hebben geleden, maar dat de meeste renteswaps met Lehman door eindgebruikers tegen relatief lage kosten zijn vervangen.

Ook het kredietrisico in een swap wordt naar zijn idee veelal niet goed begrepen door veel institutionele beleggers. Een renteswap is niets meer dan een ruil van een vaste rente voor een variabele rente. Die variabele rente wordt op dagbasis bepaald door een mandje aan ‘primaire’ banken, in samenwerking met de Europese Banken Federatie. Volgens Wilbrink is een renteswap daarom een indexproduct zoals ook indices als de AEX of de S&P500.

“Dit houdt in dat de zwakkere componenten van de index vervangen worden door nieuwe participanten. Dit geeft een renteswap een zogenaamde ’survivorship bias’. Als ik 18 maanden geleden een swap had gedaan dan had Lehman Bros onderdeel uitgemaakt van het mandje banken dat EURIBOR bepaalde. Inmiddels is Lehman verdwenen en is de samenstelling van mijn mandje zelfs qua kredietwaardigheid verbeterd,” legt hij uit.

“Over tien jaar bestaat dat mandje wellicht uitsluitend uit Chinese en Indiase banken, maar mijn EURIBOR wordt nog steeds bepaald door gezonde financiele instellingen.” Wilbrink zegt dat er nauwelijks sprake is van een krediettermijnstructuur in renteswaps.

Over staatspapier is Wilbrink heel duidelijk. Staatsobligaties zijn de laatste 12 maanden goedkoper geworden dan swaps. “In de afgelopen 15 jaar zijn de overheidstekorten in de hele wereld kleiner geworden en dit heeft ervoor gezorgd dat de markt voor overheidspapier gedreven was door een gebrek aan aanbod. Het is niet lang geleden dat de Amerikaanse overheid bekend maakte nooit meer 30-jaars obligaties uit te geven. Nu is de situatie danig veranderd. In de hele wereld gaan landen van surplussituaties naar financieringstekorten. Ierland verloor haar AAA-status, Engeland kreeg een waarschuwing van S&P, om over Ijsland nog maar te zwijgen.”

Begin dit jaar ging de prijs van de credit default swap voor Nederland – de marktprijs voor een verzekering tegen een faillissement – van haar langetermijn gemiddelde van rond de 0,15% naar meer dan 1,25%, vervolgt Wilbrink. Nederland is samen met Engeland en Ierland onderdeel van het groepje landen dat voor een groter gedeelte van hun BNP afhankelijk is van de financiële en vastgoedsector. “Dit zijn de meest geraakte sectoren in de crisis. De obligaties van deze landen hebben het dan ook veel slechter gedaan dan Duitsland of Frankrijk.”

Volgens Wilbrink heeft de onzekerheid rondom de financieringsbehoefte van de verschillende overheden een negatief effect gehad op de prijzen van staatspapier, “en met name in de langere looptijden, die weer meer onzekerheid bevatten. Tussen september 2008 en maart 2009 zou een hedge met dertigjarig Nederlands staatspapier, met meer dan 15%zijn achtergebeleven op swaps.”

Natuurlijk zijn derivaten niet zonder gevaren. Wilbrink is van mening dat zonder goede ‘governance’, risicomanagement en een goede scheiding van taken er nog steeds risico’s kunnen zijn. “Bedrijven als Barings, LTCM en Enron zijn onderuit gegaan door het misbruik van derivaten, in tegenstelling tot het gebruik van derivaten. Iedereen weet wat Nick Leeson Barings heeft aangedaan, maar niemand geeft de Nikkei futures de schuld.” De schuld lag bij slecht risicomanagement. “Ook voor renteswaps is het essentieel dat je je risicomanagement op orde hebt. Met meer dan 62 miljard euro aan afgedekte verplichtingen door middel van derivaten, is het voor ons van het grootste belang dat we dit goed geregeld hebben.”

Door de financiële crisis van vorig jaar hebben pensioenfondsen wereldwijd een verlies geleden van meer dan 5 biljoen dollar oftewel 3,5 biljoen euro, zo blijkt uit cijfers die de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) op 26 oktober bekend maakte.

Er zijn echter tekenen van herstel. Na een verlies van 5,4 biljoen dollar vorig jaar, zijn pensioenvermogens tussen januari en juni van dit jaar weer met 1,5 biljoen dollar aangegroeid.

Het Oeso-rapport ‘Pension Funds in Focus’ neemt de prestaties van pensioenfondsen in alle lidstaten en enkele andere landen onder de loep, en vergelijkt de pensioenfondsperformance van 2008 met die in de eerste helft van 2009.
Opvallend zijn met name de rendementen van Noorse en Turkse pensioenfondsen. Noorwegen zette dit jaar tot juni sterke nominale rendementen neer van 10%, na in de voorafgaande zes maanden bijna evenveel verlies te hebben geboekt. Turkije zag het hele jaar een stabiele toename van rond de 10% nominaal.

Ierland, waar pensioenfondsen vorig jaar met -35% in de min doken, herstelde zich iets en kon een rendement boeken van ongeveer 5% tot juni. Volgens Jean-Marc Salou, OESO’s projectmanager voor pensioen- en verzekeringsstatistiek en mede-redacteur van het rapport, waren de grote verliezen in Ierland vorig jaar een gevolg van de vigerende beleggingsstrategie.

“De data laten zien dat het verlies vooral werd veroorzaakt door de hoge allocatie aan aandelen in de portefeuille,” stelt Salou. Ierse fondsen hebben inmiddels hun asset allocatie aangepast en de allocatie aan aandelen van 66% met 14 procentpunt omlaag gebracht tussen 2007 en 2008. Het Ierse publieke pensioenreservefonds, het ‘Public Pension Reserve Fund system’ (PPRF) heeft zijn beleggingen in aandelen vorig jaar ook teruggeschroefd, met 13 procentpunt tot net iets minder dan 60%.

Het OESO-rapport stelt tevens vast dat reservefondsen onder druk kwamen van de overheid omdat regeringen een beroep op deze fondsen deden om de klap van de crisis op te vangen. Als voorbeeld verwijst het rapport naar het Ierse ‘National Pension Reserve Fund’ (NPRF), dat een kwart van zijn vermogen moest inzetten om banken overeind te houden.

Landen waar meer werd geïnvesteerd in obligaties, hebben minder rendement behaald maar ook minder last gehad van marktvolatiliteit, constateert het rapport. Toch wil Salou aandelen in de toekomst als investeringsklasse niet afwijzen: “Pensioenfondsen zullen hun asset allocatie waarschijnlijk blijven diversificeren en met het oog daarop moeten ze dit niveau van aandelen in hun portefeuilles blijven aanhouden.”

Van de niet-lidstaten liet Litouwen volgens het rapport na een verlies vorig jaar van -19% dit jaar een herstel zien van meer dan 5% tegen juli 2009, terwijl de Oekraïne ondanks onrustige markten in 2008 een sterk rendement liet zien en dat rendement dit jaar wist uit te bouwen tot 21%. Volgens de OESO moet deze stabiliteit worden toegeschtreven aan een hoge blootstelling aan staatsobligaties.

Het rapport vestigt tevens de aandacht op het trage herstel van defined benefit (DB) pensioenfondsen. Hoewel de dekkingsgraden in hun algemeenheid in de meeste landen in de eerste maanden van 2009 weer wat opkropen, is de situatie van DB-fondsen over die periode verder verslechterd, met tekorten die opliepen van 9% tot 13% tegen juni 2009.

Vervolg

Bijna 70 procent van de werkgevers vindt dat pensioenfondsen ‘niet eerlijk’ zijn over de pensioenuitkering die werknemers uiteindelijk daadwerkelijk gaan ontvangen. Dit meldt de nieuwsradiozender BNR vandaag. De radiozender maakt dit op uit een ‘Business Poll’ uitgevoerd in samenwerking met Intomarkt.

Henriëtte Prast, hoogleraar Financiële Planning en verbonden aan onderzoeksinstituut voor pensioenvraagstukken Netspar, stelt in een interview met de radiozender dat pensioenfondsen naar haar mening niet opzettelijk oneerlijk zijn. Wel wordt informatie buitengewoon ingewikkeld gepresenteerd: zo zegt Prast haar pensioenplan ‘absoluut niet’ te begrijpen.

Ze haalt het voorbeeld aan van een pensioenbrief verzonden door haar voormalige werkgever, De Nederlandsche Bank. De Nederlandsche Bank (DNB) houdt toezicht op de pensioenfondsen.

De brief van DNB verstrekte geen specifieke, heldere informatie uitgesplitst naar type deelnemer – actieve werknemer, ‘slaper’ of gepensioneerde – waardoor zelfs het pensioenfonds van de pensioentoezichthouder zich volgens Prast eigenlijk schuldig maakt aan ‘misinformatie’.

Ook werkgevers zelf hebben volgens Prast een verantwoordelijkheid in het helder informeren van werknemers over hun pensioen. Daarnaast zouden pensioenfondsen, mogelijk in samenwerking met werkgevers, meer kunnen doen om informatie over te brengen.

Neem bijvoorbeeld het probleem dat veel werknemers hun pensioenbrief zelfs niet openmaken, laat staan grondig lezen. Werkgever en pensioenfonds kunnen kijken hoe de pensioensituatie van individuele werkenemers er voor staat, “en werknemers die veel te weinig pensioen hebben opgebouwd, die kun je het wettelijk verplichte pensioenoverzicht toesturen in een rode envelop,” aldus Prast.

Werknemers die er goed voorstaan krijgen hun overzicht in een groene envelop, en werknemers in de gevarenzone krijgen een oranje envelop. Zo kan men werknemers attent maken op hun pensioensituatie, zelfs zonder dat ze hun envelop openmaken.

Volgens de BNR Business Poll vindt ruim drie kwart van de ondernemers bovendien dat pensioenfondsen minder risico moeten nemen met het belegde pensioenvermogen.

Minder risicovolle beleggingen leveren vanzelfsprekend ook minder op. Dit moet ofwel worden goedgemaakt door meer premie te betalen, ofwel door de pensioenuitkeringen te verlagen. Deze consequenties zijn in het onderzoek niet aan de orde gebracht.

Tomasz Wiścicki, historyk i dziennikarz, współautor książki “Ksiądz Jerzy Popiełuszko” opowiada o zbieraniu materiałów do książki oraz dzieli się swoimi wspomnieniami i refleksją o Księdzu Jerzym.