2006 yılında Nikki Catsouras isimli Amerikalı bir genç kız ölümcül bir
trafik kazası geçirir. Kazasının ardından fotoğraflar internette
yayılır. Kaza fotoğraflarının internette yayılmasına mani olmak isteyen
aile, bir Silikon Vadisi girişimi olan Reputation Defender şirketinin
yardımını ister. Şirket ailenin isteği üzerine yüzlerce fotoğrafı
internetten kaldırarak ismini duyurur.

Ünlüler de kendileri hakkında internette bulunan negatif içerikleri
kaldırabilmek için büyük çaba sarf etmek zorunda kaldı. Benzeri
durumları şirketler de yaşıyor. Teknoloji devrinde kişiler ve
şirketler hakkında ilk bilgi kaynağı internetteki arama motorları. Bu
konuda ilk tercih edilenin Google olduğu göz önünde bulundurulduğunda
arama motorunda haklarında negatif haberlerin yer olması, kişilerin ya
da şirketlerin çok önemli işleri kaybetmesine bile sebep olabiliyor.
Bu nedenle internette itibar yönetimi ve yönetimin nitelikli kişiler
tarafından yapılması gerekliliği herkes için giderek önem kazanıyor.
Zira süreç sadece arama motoru optimizasyonu ile sınırlı değil.

İnsanlar hakkında en kolay bilgi edinilebilecek kaynak haline gelmesi
nedeniyle internet, birçok kişi ve şirket için bir savaş alanına
dönüştü. İnternette özellikle negatif içerik pozitif içeriğe göre daha
fazla tıklanıyor. Daha çok ilgi gördüğü için de arama motorlarında çok
daha önlerde sıralanıyorlar. Bu yüzden kişilerle ilgili Google’da
arama yapıldığında negatif içeriğe rastlamak çok daha olası. Ve bu
durum rakipler arasında bir saldırı metodu olarak kullanılabiliyor. Bu
saldırılarla başa çıkamayan kişi ve şirketler profesyonellerin
yardımını talep eder oldu.
Online İtibar Yönetimi danışmanı Atıf Ünaldı’nın bu işe başlama
hikayesi de benzer bir sebebe dayanıyor. Sunduğu televizyon
progragramına katılan ünlüler, internete olan ilgisini bildiklerinden
çekim aralarında yaşadıkları sorunları anlatıp, kendisinden yardım
istiyorlar. Atıf Ünaldı, böyle bir ihtiyaç olduğunu görünce
yurtdışında benzeri hizmetler veren örnekleri araştırıyor. Kendisi ile
aynı zamanlarda Reputation Defender’ın benzer bir ihtiyaçtan
kurulduğunu görüyor ve bu işi profesyonel olarak yapmaya başlıyor.
Türkiye’deki talep arttıkça bu durum bir iş alanına dönüşmeye
başlıyor. Ve taleple doğru orantılı olarak hizmet
verenlerin sayısı da artıyor. Elbette kazanç boyutu da bu işin
profesyonelliğe dökülmesinde etkili. Vakaya göre değişmekle birlikte
bir sorunun çözümü için 10 bin dolar telaffuz ediliyor. Sorun
çözüldükten sonra aylık takip hizmeti ise 300 ila 500 dolar arasında
bir maliyet. Ancak bu işin profesyonelleri etik dışı konularda kişi ya
da şirketlerin 100 bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor,
hizmeti vereni ikna etmek için.

EN HASSAS İTİBAR SİYASİLERİN
Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat
ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak
en ufak bir negatif haber,
bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor, hizmeti vereni ikna etmek için.

EN HASSAS İTİBAR SİYASİLERİN
Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat
ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak
en ufak bir negatif haber,
seçimi kaybetmesine neden olabiliyor. Ve siyasi için böyle bir durumun
iyi yönetilememesi kariyerine mal olabiliyor. Atıf Ünaldı,
“Siyasetçiler çok hassas bir itibara sahip, bu yüzden olayın öneminin
farkındalar” diyor. Durum o kadar hassas ki, son seçimlerde
Wikipedia’daki profilinde memleketinin adı değiştirilen ünlü bir
siyasimiz  bile böyle bir yardım almak için başvuruda bulundu.
Türkiye’de siyasilerin memleketlerinden aldıkları oylar seçim
zaferinde önemli bir yere sahip.
Böyle bir hata bir anda bakanın hemşehri oylarının kaybına neden
olabilir. Çünkü internet aramalarında Wikipedia kişisel web
sitelerinden çok daha yüksek sıralarda konumlanabiliyor. İş adamları
ise online itibar yönetiminin değerini yeni yeni öğreniyor. Ama bazen
acı tecrübelerin sonunda… Örneğin ünlü bir
Türk çay üreticisinin Almanya’da önemli bir anlaşma yapma
aşamasındayken, Alman şirketin internette birçok negatif habere
rastlaması nedeniyle anlaşmanın
yapılamaması en vahim örneklerden biri. İnternette yayılan kötü
haberler yüzünden sıkıntı yaşayanlar bu çay şirketi ile sınırlı değil.
Danone ve LC Waikiki de geçtiğimiz yıllarda internette sıkıntılı
süreçler yaşayan firmalara örnek olarak verilebilir.
Prosedürü özetlemek gerekirse, online itibar yönetimi, arama motoru
optimizasyonu, kişisel ilişkiler ve hukuk olmak üzere üç ayaktan
oluşuyor. Arama motoru optimizasyonu öncelikle kötü haberlerin
olabildiğince aşağı çekilmesi ile sağlanıyor. Bunun yanında bazen
pozitif içeriği yukarı taşımak, negatifi   aşağı çekmekten kolay
olabiliyor. Hakkında pozitif içerik bulunmayan kişiler için pozitif
içerik oluşturmak da online itibar yönetiminin hizmetleri arasında yer
alıyor. Bazı durumlarda negatif içeriği yok etmek yerine pozitif
içerikle ilişkilendirmek de çözüm olabiliyor. Tabii Google’un sürekli
indeksleme algoritmasını değiştiriyor olması bu konuda çalışan
şirketlerin kendilerini sürekli güncellemelerini gerektiriyor.

Jin, Setan, dan Iblis
Kalimat jin, setan, ataupun juga Iblis seringkali disebutkan dalam Al-Qur`an, bahkan mayoritas kita pun sudah tidak asing lagi mendengarnya. Sehingga eksistensinya sebagai makhluk Allah Subhanahu wa Ta’ala tidak lagi diragukan, berdasarkan Al-Qur`an dan As-Sunnah serta ijma’ ulama Ahlus Sunnah wal Jamaah. Tinggal persoalannya, apakah jin, setan, dan Iblis itu tiga makhluk yang berbeda dengan penciptaan yang berbeda, ataukah mereka itu bermula dari satu asal atau termasuk golongan para malaikat?
Yang pasti, Allah Subhanahu wa Ta’ala telah menerangkan asal-muasal penciptaan jin dengan firman-Nya:

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُوْمِ

“Dan Kami telah menciptakan jin sebelum (Adam) dari api yang sangat panas.” (Al-Hijr: 27)
Juga firman-Nya:

وَخَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ

“Dan Dia menciptakan jin dari nyala api.” (Ar-Rahman: 15)
Rasulullah Shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda:

خُلِقَتِ الْمَلاَئِكَةُ مِنْ نُوْرٍ وَخُلِقَتِ الْجَانُّ مِنْ مَّارِجٍ مِنْ نَارٍ وَخُلِقَ آدَمُ مِمَّا وُصِفَ لَكُمْ

“Para malaikat diciptakan dari cahaya, jin diciptakan dari nyala api, dan Adam diciptakan dari apa yang disifatkan kepada kalian.” (HR. Muslim no. 2996 dari ’Aisyah radhiallahu ‘anha)
Adapun Iblis, maka Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman tentangnya:

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيْسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ

“Dan (ingatlah) ketika Kami berfirman kepada para malaikat: ‘Sujudlah kamu kepada Adam’, maka sujudlah mereka kecuali Iblis. Dia adalah dari golongan jin…” (Al-Kahfi: 50)
Ibnu Katsir rahimahullahu berkata: “Iblis mengkhianati asal penciptaannya, karena dia sesungguhnya diciptakan dari nyala api, sedangkan asal penciptaan malaikat adalah dari cahaya. Maka Allah Subhanahu wa Ta’ala mengingatkan di sini bahwa Iblis berasal dari kalangan jin, dalam arti dia diciptakan dari api. Al-Hasan Al-Bashri berkata: ‘Iblis tidak termasuk malaikat sedikitpun. Iblis merupakan asal mula jin, sebagaimana Adam sebagai asal mula manusia’.” (Tafsir Al-Qur`anul ’Azhim, 3/94)
Asy-Syaikh Abdurrahman bin Nashir As-Sa’di rahimahullahu mengatakan: “Iblis adalah abul jin (bapak para jin).” (Taisir Al-Karim Ar-Rahman, hal. 406 dan 793)
Sedangkan setan, mereka adalah kalangan jin yang durhaka. Asy-Syaikh Muqbil bin Hadi rahimahullahu pernah ditanya tentang perbedaan jin dan setan, beliau menjawab: “Jin itu meliputi setan, namun ada juga yang shalih. Setan diciptakan untuk memalingkan manusia dan menyesatkannya. Adapun yang shalih, mereka berpegang teguh dengan agamanya, memiliki masjid-masjid dan melakukan shalat sebatas yang mereka ketahui ilmunya. Hanya saja mayoritas mereka itu bodoh.” (Nashihatii li Ahlis Sunnah Minal Jin)

Siapakah Iblis?1
Terjadi perbedaan pendapat dalam hal asal-usul iblis, apakah berasal dari malaikat atau dari jin.
Pendapat pertama menyatakan bahwa iblis berasal dari jenis jin. Ini adalah pendapat Al-Hasan Al-Bashri rahimahullahu. Beliau menyatakan: “Iblis tidak pernah menjadi golongan malaikat sekejap matapun sama sekali. Dan dia benar-benar asal-usul jin, sebagaimana Adam adalah asal-usul manusia.” (Diriwayatkan Ibnu Jarir dalam tafsir surat Al-Kahfi ayat 50, dan dishahihkan oleh Ibnu Katsir dalam Tafsir-nya)
Pendapat ini pula yang tampaknya dikuatkan oleh Ibnu Katsir, Al-Jashshash dalam kitabnya Ahkamul Qur‘an (3/215), dan Asy-Syinqithi dalam kitabnya Adhwa`ul Bayan (4/120). Penjelasan tentang dalil pendapat ini beliau sebutkan dalam kitab tersebut. Secara ringkas, dapat disebutkan sebagai berikut:
1. Kema’shuman malaikat dari perbuatan kufur yang dilakukan iblis, sebagaimana firman Allah:

لاَ يَعْصُوْنَ اللهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

“…yang tidak mendurhakai Allah terhadap apa yang diperintahkan-Nya kepada mereka dan selalu mengerjakan apa yang diperintahkan.” (At-Tahrim: 6)

لاَ يَسْبِقُوْنَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُوْنَ

“Mereka itu tidak mendahului-Nya dengan perkataan, dan mereka mengerjakan perintah-perintah-Nya.” (Al-Anbiya`: 27)
2. Dzahir surat Al-Kahfi ayat 50

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيْسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ

“Dan (ingatlah) ketika Kami berfirman kepada para malaikat: ‘Sujudlah kamu kepada Adam’, maka sujudlah mereka kecuali iblis. Dia adalah dari golongan jin, lalu ia mendurhakai perintah Rabbnya.”
Allah menegaskan dalam ayat ini bahwa iblis dari jin, dan jin bukanlah malaikat. Ulama yang memegang pendapat ini menyatakan: “Ini adalah nash Al-Qur`an yang tegas dalam masalah yang diperselisihkan ini.” Beliau juga menyatakan: “Dan hujjah yang paling kuat dalam masalah ini adalah hujjah mereka yang berpendapat bahwa iblis bukan dari malaikat.”
Adapun pendapat kedua yang menyatakan bahwa iblis dari malaikat, menurut Al-Qurthubi, adalah pendapat jumhur ulama termasuk Ibnu ‘Abbas radhiallahu ‘anhuma. Alasannya adalah firman Allah:

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيْسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِيْنَ

“Dan (ingatlah) ketika Kami berfirman kepada para malaikat: ‘Sujudlah kamu kepada Adam,’ maka sujudlah mereka kecuali Iblis; ia enggan dan takabur dan adalah ia termasuk golongan orang-orang yang kafir.” (Al-Baqarah: 34)
Juga ada alasan-alasan lain berupa beberapa riwayat Israiliyat.
Pendapat yang kuat adalah pendapat yang pertama, insya Allah, karena kuatnya dalil mereka dari ayat-ayat yang jelas.
Adapun alasan pendapat kedua (yakni surat Al-Baqarah ayat 34), sebenarnya ayat tersebut tidak menunjukkan bahwa iblis dari malaikat. Karena susunan kalimat tersebut adalah susunan istitsna` munqathi’ (yaitu yang dikecualikan tidaklah termasuk jenis yang disebutkan).
Adapun cerita-cerita asal-usul iblis, itu adalah cerita Israiliyat. Ibnu Katsir menyatakan: “Dan dalam masalah ini (asal-usul iblis), banyak yang diriwayatkan dari ulama salaf. Namun mayoritasnya adalah Israiliyat (cerita-cerita dari Bani Israil) yang (sesungguhnya) dinukilkan untuk dikaji –wallahu a’lam–, Allah lebih tahu tentang keadaan mayoritas cerita itu. Dan di antaranya ada yang dipastikan dusta, karena menyelisihi kebenaran yang ada di tangan kita. Dan apa yang ada di dalam Al-Qur`an sudah memadai dari yang selainnya dari berita-berita itu.” (Tafsir Ibnu Katsir, 3/94)
Asy-Syinqithi menyatakan: “Apa yang disebutkan para ahli tafsir dari sekelompok ulama salaf, seperti Ibnu ‘Abbas dan selainnya, bahwa dahulu iblis termasuk pembesar malaikat, penjaga surga, mengurusi urusan dunia, dan namanya adalah ‘Azazil, ini semua adalah cerita Israiliyat yang tidak bisa dijadikan landasan.” (Adhwa`ul Bayan, 4/120-121)

Siapakah Setan?2
Setan atau Syaithan (شَيْطَانٌ) dalam bahasa Arab diambil dari kata (شَطَنَ) yang berarti jauh. Ada pula yang mengatakan bahwa itu dari kata (شَاطَ) yang berarti terbakar atau batal. Pendapat yang pertama lebih kuat menurut Ibnu Jarir dan Ibnu Katsir, sehingga kata Syaithan artinya yang jauh dari kebenaran atau dari rahmat Allah Subhanahu wa Ta’ala (Al-Misbahul Munir, hal. 313).
Ibnu Jarir menyatakan, syaithan dalam bahasa Arab adalah setiap yang durhaka dari jin, manusia atau hewan, atau dari segala sesuatu.
Demikianlah Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman:

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِيْنَ اْلإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا

“Dan demikianlah Kami jadikan bagi tiap-tiap nabi itu musuh, yaitu setan-setan (dari jenis) manusia dan (dari jenis) jin, sebahagian mereka membisikkan kepada sebahagian yang lain perkataan-perkataan yang indah-indah untuk menipu (manusia).” (Al-An’am: 112)
(Dalam ayat ini) Allah menjadikan setan dari jenis manusia, seperti halnya setan dari jenis jin. Dan hanyalah setiap yang durhaka disebut setan, karena akhlak dan perbuatannya menyelisihi akhlak dan perbuatan makhluk yang sejenisnya, dan karena jauhnya dari kebaikan. (Tafsir Ibnu Jarir, 1/49)
Ibnu Katsir menyatakan bahwa syaithan adalah semua yang keluar dari tabiat jenisnya dengan kejelekan (Tafsir Ibnu Katsir, 2/127). Lihat juga Al-Qamus Al-Muhith (hal. 1071).
Yang mendukung pendapat ini adalah surat Al-An’am ayat 112:

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِيْنَ اْلإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا

“Dan demikianlah Kami jadikan bagi tiap-tiap nabi itu musuh, yaitu setan-setan (dari jenis) manusia dan (dari jenis) jin, sebahagian mereka membisikkan kepada sebahagian yang lain perkataan-perkataan yang indah-indah untuk menipu (manusia).” (Al-An’am: 112)
Al-Imam Ahmad meriwayatkan dari Abu Dzar radhiallahu ‘anhu, ia berkata: Aku datang kepada Nabi Shallallahu ‘alaihi wa sallam dan beliau berada di masjid. Akupun duduk. Dan beliau menyatakan: “Wahai Abu Dzar apakah kamu sudah shalat?” Aku jawab: “Belum.” Beliau mengatakan: “Bangkit dan shalatlah.” Akupun bangkit dan shalat, lalu aku duduk. Beliau berkata: “Wahai Abu Dzar, berlindunglah kepada Allah dari kejahatan setan manusia dan jin.” Abu Dzar berkata: “Wahai Rasulullah, apakah di kalangan manusia ada setan?” Beliau menjawab: “Ya.”
Ibnu Katsir menyatakan setelah menyebutkan beberapa sanad hadits ini: “Inilah jalan-jalan hadits ini. Dan semua jalan-jalan hadits tersebut menunjukkan kuatnya hadits itu dan keshahihannya.” (Tafsir Ibnu Katsir, 2/172)
Yang mendukung pendapat ini juga hadits Nabi Shallallahu ‘alaihi wa sallam dalam riwayat Muslim:

الْكَلْبُ اْلأَسْوَدُ شَيْطَانٌ

“Anjing hitam adalah setan.”
Ibnu Katsir menyatakan: “Maknanya –wallahu a’lam– yaitu setan dari jenis anjing.” (Tafsir Ibnu Katsir, 2/173)
Ini adalah pendapat Qatadah, Mujahid dan yang dikuatkan oleh Ibnu Jarir, Ibnu Katsir, Asy-Syaukani dan Asy-Syinqithi.
Dalam masalah ini ada tafsir lain terhadap ayat itu, tapi itu adalah pendapat yang lemah. (ed)
Ketika membicarakan tentang setan dan tekadnya dalam menyesatkan manusia, Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman:

قَالَ أَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ. قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ. قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَ. ثُمَّ لآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلاَ تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِيْنَ

“Iblis menjawab: ‘Beri tangguhlah aku sampai waktu mereka dibangkitkan’, Allah berfirman: ‘Sesungguhnya kamu termasuk mereka yang diberi tangguh.’ Iblis menjawab: ‘Karena Engkau telah menghukumiku tersesat, aku benar-benar akan (menghalang-halangi) mereka dari jalan Engkau yang lurus. Kemudian aku akan mendatangi mereka dari muka dan dari belakang mereka, dari kanan dan kiri mereka. Dan Engkau tidak akan mendapati kebanyakan mereka bersyukur (taat).” (Al-A’raf: 14-17)
Setan adalah turunan Iblis, sebagaimana firman Allah Subhanahu wa Ta’ala:

أَفَتَتَّخِذُوْنَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُوْنِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِيْنَ بَدَلاً

“Patutkah kamu mengambil dia dan turunan-turunannya sebagai pemimpin selain-Ku, sedang mereka adalah musuhmu? Amat buruklah Iblis itu sebagai pengganti (Allah) bagi orang-orang yang dzalim.” (Al-Kahfi: 50)
Turunan-turunan Iblis yang dimaksud dalam ayat ini adalah setan-setan. (Taisir Al-Karim Ar-Rahman, hal. 453)

Penggambaran Tentang Jin
Al-jinnu berasal dari kata janna syai`un yajunnuhu yang bermakna satarahu (menutupi sesuatu). Maka segala sesuatu yang tertutup berarti tersembunyi. Jadi, jin itu disebut dengan jin karena keadaannya yang tersembunyi.
Jin memiliki roh dan jasad. Dalam hal ini, Syaikhuna Muqbil bin Hadi rahimahullahu mengatakan: “Jin memiliki roh dan jasad. Hanya saja mereka dapat berubah-ubah bentuk dan menyerupai sosok tertentu, serta mereka bisa masuk dari tempat manapun. Nabi Shallallahu ‘alaihi wa sallam memerintahkan kepada kita agar menutup pintu-pintu sembari beliau mengatakan: ‘Sesungguhnya setan tidak dapat membuka yang tertutup’. Beliau memerintahkan agar kita menutup bejana-bejana dan menyebut nama Allah Subhanahu wa Ta’ala atasnya. Demikian pula bila seseorang masuk ke rumahnya kemudian membaca bismillah, maka setan mengatakan: ‘Tidak ada kesempatan menginap’. Jika seseorang makan dan mengucapkan bismillah, maka setan berkata: ‘Tidak ada kesempatan menginap dan bersantap malam’.” (Nashihatii li Ahlis Sunnah Minal Jin)
Jin bisa berujud seperti manusia dan binatang. Dapat berupa ular dan kalajengking, juga dalam wujud unta, sapi, kambing, kuda, bighal, keledai dan juga burung. Serta bisa berujud Bani Adam seperti waktu setan mendatangi kaum musyrikin dalam bentuk Suraqah bin Malik kala mereka hendak pergi menuju Badr. Mereka dapat berubah-ubah dalam bentuk yang banyak, seperti anjing hitam atau juga kucing hitam. Karena warna hitam itu lebih signifikan bagi kekuatan setan dan mempunyai kekuatan panas. (Idhahu Ad-Dilalah, hal. 19 dan 23)
Kaum jin memiliki tempat tinggal yang berbeda-beda. Jin yang shalih bertempat tinggal di masjid dan tempat-tempat yang baik. Sedangkan jin yang jahat dan merusak, mereka tinggal di kamar mandi dan tempat-tempat yang kotor. (Nashihatii li Ahlis Sunnah Minal Jin)
Tulang dan kotoran hewan adalah makanan jin. Di dalam sebuah hadits, Rasulullah Shallallahu ‘alaihi wa sallam berkata kepada Abu Hurairah radhiallahu ‘anhu:

ابْغِنِي أَحْجَارًا أَسْتَنْفِضْ بِهَا وَلاَ تَأْتِنِي بِعَظْمٍ وَلاَ بِرَوْثَةٍ. فَأَتَيْتُهُ بِأَحْجَارٍ أَحْمَلُهَا فِي طَرَفِ ثَوْبِي حَتَّى وَضَعْتُهَا إِلَى جَنْبِهِ ثُمَّ انْصَرَفْتُ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مَشَيْتُ فَقُلْتُ: مَا بَالُ الْعَظْمِ وَالرَّوْثَةِ؟ قَالَ: هُمَا مِنْ طَعَامِ الْجِنِّ وَإِنَّهُ أَتَانِي وَفْدُ جِنِّ نَصِيْبِيْنَ وَنِعْمَ الْجِنُّ فَسَأَلُوْنِي الزَّادَ فَدَعَوْتُ اللهَ لَهُمْ أَنْ لاَ يَمُرُّوا بِعَظْمٍ وَلاَ بِرَوْثَةٍ إِلاَّ وَجَدُوا عَلَيْهَا طَعَامًا

“Carikan beberapa buah batu untuk kugunakan bersuci dan janganlah engkau carikan tulang dan kotoran hewan.” Abu Hurairah radhiallahu ‘anhu berkata: “Aku pun membawakan untuknya beberapa buah batu dan kusimpan di sampingnya. Lalu aku menjauh hingga beliau menyelesaikan hajatnya.”
Aku bertanya: “Ada apa dengan tulang dan kotoran hewan?”
Beliau menjawab: “Keduanya termasuk makanan jin. Aku pernah didatangi rombongan utusan jin dari Nashibin, dan mereka adalah sebaik-baik jin. Mereka meminta bekal kepadaku. Maka aku berdoa kepada Allah untuk mereka agar tidaklah mereka melewati tulang dan kotoran melainkan mereka mendapatkan makanan.” (HR. Al-Bukhari no. 3860 dari Abu Hurairah radhiallahu ‘anhu, dalam riwayat Muslim disebutkan: “Semua tulang yang disebutkan nama Allah padanya”, ed)

Gambaran Tentang Iblis dan Setan
Iblis adalah wazan dari fi’il, diambil dari asal kata al-iblaas yang bermakna at-tai`as (putus asa) dari rahmat Allah Subhanahu wa Ta’ala.
Mereka adalah musuh nomer wahid bagi manusia, musuh bagi Adam dan keturunannya. Dengan kesombongan dan analoginya yang rusak serta kedustaannya, mereka berani menentang perintah Allah Subhanahu wa Ta’ala saat mereka enggan untuk sujud kepada Adam.
Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman:

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيْسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِيْنَ

“Dan (ingatlah) ketika Kami berfirman kepada para malaikat: ‘Sujudlah kamu kepada Adam,’ maka sujudlah mereka kecuali Iblis. Ia enggan dan takabur, dan adalah ia termasuk golongan orang-orang yang kafir.” (Al-Baqarah: 34)
Malah dengan analoginya yang menyesatkan, Iblis menjawab:

قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِيْنٍ

“Aku lebih baik darinya: Engkau ciptakan aku dari api sedang dia Engkau ciptakan dari tanah.” (Al-A’raf: 12)
Analogi atau qiyas Iblis ini adalah qiyas yang paling rusak. Qiyas ini adalah qiyas batil karena bertentangan dengan perintah Allah Subhanahu wa Ta’ala yang menyuruhnya untuk sujud. Sedangkan qiyas jika berlawanan dengan nash, maka ia menjadi batil karena maksud dari qiyas itu adalah menetapkan hukum yang tidak ada padanya nash, mendekatkan sejumlah perkara kepada yang ada nashnya, sehingga keberadaannya menjadi pengikut bagi nash.
Bila qiyas itu berlawanan dengan nash dan tetap digunakan/ diakui, maka konsekuensinya akan menggugurkan nash. Dan inilah qiyas yang paling jelek!
Sumpah mereka untuk menggoda Bani Adam terus berlangsung sampai hari kiamat setelah mereka berhasil menggoda Abul Basyar (bapak manusia) Adam dan vonis sesat dari Allah Subhanahu wa Ta’ala untuk mereka. Allah Subhanahu wa Ta’ala mengingatkan kita dengan firman-Nya:

يَابَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِيْنَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِيْنَ لاَ يُؤْمِنُوْنَ

“Hai anak Adam, janganlah sekali-kali kamu dapat ditipu oleh setan sebagaimana ia telah mengeluarkan kedua ibu bapakmu dari surga. Ia menanggalkan pakaian keduanya untuk memperlihatkan kepada keduanya auratnya. Sesungguhnya ia dan pengikut-pengikutnya melihat kamu dari suatu tempat yang kamu tidak bisa melihat mereka. Sesungguhnya Kami telah menjadikan setan-setan itu pemimpin-pemimpin bagi orang-orang yang tidak beriman.” (Al-A’raf: 27)
Karena setan sebagai musuh kita, maka kita diperintahkan untuk menjadi musuh setan. Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman:

إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّا إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُوْنُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيْرِ

“Sesungguhnya setan itu adalah musuh bagimu, maka anggaplah ia musuhmu, karena sesungguhnya setan-setan itu hanya mengajak golongannya supaya mereka menjadi penghuni neraka yang menyala-nyala.” (Fathir: 6)
Allah Subhanahu wa Ta’ala berfirman:

أَفَتَتَّخِذُوْنَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُوْنِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِيْنَ بَدَلاً

“Patutkah kamu mengambil dia dan turunan-turunannya sebagai pemimpin selain-Ku, sedangkan mereka adalah musuhmu? Amat buruklah Iblis itu sebagai pengganti (Allah) bagi orang-orang yang dzalim.” (Al-Kahfi: 50)
Semoga kita semua terlindung dari godaan-godaannya. Wal ’ilmu ’indallah.

Dikutip dari Asysyariah.com

İnsanın karakterinin ne kadar önemli olduğunu, itibarınınsa ne kadar önemsiz olduğunu anlatan bir yazı buldum.Benim çok hoşuma gitti.Umarım beğenirsiniz…

İtibarı içinde yaşadığın ortam belirler,
Karakteri inandığın doğrular…
İtibar, sandığın şeydir,
Karakter ise olduğun…
İtibarın bir anda oluşur yada kaybolur,
Karakterin ise ömrün boyunca…
İtibar, zengin yada fakir yapar,
Karakter ise mutlu yada mutsuz…
İtibar insanların mezar taşlarına kazıdıklarıdır,
Karakter meleklerin huzurunda senin için söyledikleri…

Yazar belli değil malesef…

Şimdi günah çıkarır gibi şairlerin, sanatçıların itibarını iade etmeyi tartışıyoruz. Belki de gülüyoruz bir zamanlar yapılan o anlamsız, utanç verici yasaklara, sürgünlere, takiplere.

Dergilerde yayımlanmış bir şiiri yüzünden şairlerin mahkemelerde süründürülüşüne. Yazdıklarından, söylediklerinden ötürü ülkesini terk etmek zorunda kalan edebiyatçılar var bu ülkede, yazdıklarının bedelini canıyla ödeyenler… Bunların hesabını kim verecek? Aslına bakarsanız ‘iade-i itibar’ gibi sözler gülünç geliyor bana. İtibarı eksilen kimdi? Sabahattin Ali mi, Nazım Hikmet mi, Mehmet Akif mi, Bediüzzaman mı, Cemil Meriç mi?.. O baskı dönemlerinde şairleri evlerinden toplayan polis şeflerinin adını hatırlayan var mı bugün? İtibarı yerle bir olan ve ebedî bir yok oluşa terk edilen biri varsa, o da fikre tahammülü olmayan, şiirden, romandan ve fikirden korkan polis şefleri, bakanlar, mahkeme reisleridir. O şairlerin, yazarların, düşünce adamlarının fikirleri bugün her zamankinden daha çok ışıldıyor; adları yarın da yaşayacak, minnetle anılacaklar.

Geçenlerde, bir Cemil Meriç belgeseli izledik. Ömrünü düşünmek ve yazmakla geçiren bir adamın daha yirmili yaşlarında ne anlamsız bir zulümle hayatından bezdirildiğini… Haklıydı Meriç, düşünce bu ülkede kuduz köpekler gibi kovalanıyordu. Belgesel vesilesiyle bir şeyi daha hatırladık. Bu toprakların, düşünen ve tenkit eden bir adama tahammülü yoktu. Mutlaka bir taraftan olmanız gerekiyordu. Basit ve sığ bir ideolog… Orta yerde durup acıtan doğruları söylediğinizde, acımasız bir boykotun, yok saymanın da kurbanı oluyordunuz. Cemil Meriç, bunun en uçtaki örneğiydi belki de. Okunmamak, dikkate alınmamak ve suskunlukla cezalandırılmak… Baskının, sürgünün, zulmün en koyusu da bu olmalıydı.

İtibar iade etmek bir moda olacak, göreceksiniz. Yakın zamanda bütün o zulmedilen, kim vurduya giden, hapislerde çürütülen edebiyat ve düşünce adamlarından, hiçbir şey olmamış gibi yarım ağızla ‘özür’ dilenecek. Fakat bir başka zulümden, o kahredici suskunluk, yok sayma ve unutturma çabasından kimse söz etmeyecek. Bunlar için özür dilemek kimselerin aklına gelmeyecek.

Cemil Meriç, haykırıyordu: “… O sayfalar huzur içinde yazılmadı. Soğuk bir oda, hayatını kalemiyle kazanmak zorunda kalan genç bir adam… Yıllarca yaşamak ve yaşatmak için Balzac çevirdim… Balzac tercümeleri, Balzac etütleri. On altı sayfalık bir forma karşılığında yirmi beş, bazen yirmi lira. (…) Harcadığım emekleri ne okuyucu fark etti ne münekkit.” (Mektuplar 17.12. 1966) Görülmemenin, emeğine saygı duyulmayışının acısı, polis takibinden daha yakıcıydı onun için. Çölde vaaz edip durmaktan, katırlara sümbül vermekten yorulmuştu. “Saint-Simon’u putları yıkmak için kaleme almıştım. Her iki kitap da peşin hükümlerin rahatını kaçırdı. Ne sol’un hoşuna gittiler ne sağ’ın. Anladım ki bu iki kelime, aynı anlayışsızlığın, aynı kinlerin, aynı cehaletin hikâyesidir. (Bu Ülke, İletişim Yay., s. 265)

Tanpınar’ın geçen yıl yayımlanan günlükleri de aynı kırgınlıkların çığlığıyla dolu değil miydi? Bugün Türk romanının ve denemesinin en büyük ustalarından biri saydığımız Tanpınar, büyük yalnızlıklar ve yoksulluklar içinde kaleme aldığı eserlerinin kahredici bir sessizlikle karşılanmasından yakınıyordu. Ne yakınması, isyan ediyordu. “Ne yaptım! Beş Şehir’le, okunmayan, bahsedilmeyen Beş Şehir’le bütün o hikâyeler, romanla Türk edebiyatının bütün bir tarafıyım!.. Bu eserlerden memnun muyum? Orası başka. Fakat Abdullah Efendi’nin Rüyaları bilhassa birinci hikâye böyle tenkitsiz mi geçecekti? Huzur ki okuyanların hepsi sevdiler, üç makale ile, Yaz Yağmuru hiçbir akissiz mi geçecekti? Bunların Türkiye’ye getirdiği hiçbir şey yok muydu! Türkiye’ye ve Türkçe’ye. Ya şiirlerim? (…) Hayır, ben adımı küçük şöhretimi hak ettim ve çok ileriye geçtim. Fakat niçin bu kadar haksızlık? Bu işte eksiğim nedir?” (Günlüklerin Işığında Tanpınar’la Başbaşa, Dergah Yay., s. 300)

Bugün Nazım’ın ya da başka şairlerin, yazarların, düşünürlerin itibarının iade edilmesi (!) sadece sembolik bir anlam taşıyor. Peki o sağ ya da sol dediğimiz sığ düşünce blokları, edebiyat kanonları ya da dar kafalı okurlar Cemil Meriç’ten, Tanpınar’dan, Sezai Karakoç’tan ne zaman özür dileyecek? Okumayarak, yok sayarak, söz etmeyerek uyguladıkları karartmadan pişmanlık duyacaklar mı? En kötüsü de bu ilkel alışkanlık, bu körlük bugün de başkaları için sürüp gitmiyor mu? Böyle bir utancı daha ne zamana kadar taşıyacak düşünce ve edebiyat dünyası?

Tanpınar ve Cemil Meriç, ne yazık ki okunduklarını, önemsendiklerini göremeden göçtü. Belki hâlâ onlardan habersiz, onlara kör okurlar, eleştirmenler var. Bari geçmişten ders alıp bugün aramızda olanlara aynı zulmü yaşatmayalım.

Hangi itibar? [Zaman]