Ika nga ni Ate Shawie, every memory daw ng high school life ay maganda… walang kasing-saya.

Dahil sa simpleng larawan na ipinost ng aking high school classmate sa Multiply group namin, ay ilang araw na akong nagbabalik tanaw sa aming buhay high school sa pamamagitan ng mga larawan.

Hindi pa uso ang digital cameras at camera sa celfone noon kaya hindi siguro talaga karamihan ang mga larawan namin noon. Kung hindi studio shot, eh exposed na larawan, o medyo manilaw-nilaw na larawan na parang lumang luma na. Nakakaawa ang mga lumang larawan. Ang sarap pagtwanan ng mga kabaduyan, kababawan, at kakornihan na pinagagagawa namin dati. Pero kahit ganun yun, hindi ko pinagsisisihan yung mga yun kasi enjoy naman… pero nakakadiri talaga ang iba. Hahaha.

Pagkatapos ko mag-kolehiyo, ay narealized ko na hindi din pala dapat icompare ang buhay college sa buhay high school. Parehong masaya sa totoo lang, so mahirap i-compare. Pero matagal ko talagang na-miss ang buhay high school noon. Salamat at may mga kaibigan ako noong elementary at high school na nakasama ko pa rin nung college. Madalas namin pinagkukwentuhan ang buhay high school noon kahit asar na asar na ang tenga ng mga kaklase namin sa college noon. Hehe.

Tulad nga ng lagi kong sinasabi, hindi naman magiging masaya yung buhay high school ng ako lang mag-isa. Siyempre, dahil na rin yun sa mga mahal kong kaibigan na nakasama ko noon. Masaya ako na hanggang ngayon ay may komunikasyon pa rin kami. Salamat sa celfone, salamat sa internet.

Plano ko talaga ang ganitong klase ng post, lalo na ngayong ang subtitle ng blog ko ay “Back To Basics”. Basta, abangan mo na lang yan at iisa-isahin ko yang mga katauhan na yan. Hehehe.