Vorig weekend schopte Axel Witsel van Standard Luik de Poolse Anderlechtspeler Marcin Wasilewski een dubbele open beenbreuk. Een bewuste wraakactie voor een openstaande rekening van een paar jaar terug.

De tackel moest lijken op een onschuldige overtreding van een bikkel. Maar bij de tv-herhaling was duidelijk te zien dat de jongen vervuld was van wraak. Hij gleed bij zijn tackle, die inmiddels de “koosnaam” horrortackle heeft gekregen, bewust over de bal en trapte Wasilewski met een verbeten gezicht uit de competitie.

Tjonge, wat een slecht toneelspel. De komende twee vrije maanden kan hij goed gebruiken om zijn gespeelde onschuld wat te perfectioneren. Want die laatste tackle was dramatisch slecht uitgevoerd.

Ja, je bent tegenwoordig pas een allround voetballer wanneer je het toneelspel tot in de finesse beheerst. Denk maar eens aan de griezelig echte schwalbes. Ordinaire sportieve fraude, die nog te vaak loont. Of wat dacht u van de voetballers die zich bij een luchtduel zo molenwieken dat ze behalve “het”, ook nog eens hun tegenstanders achter de ellebogen hebben.

Ik las nog wat reacties op Witsels doodschop.

Ivan de Witte, voorzitter van de Belgische Profliga, probeert besmeurd voetbalkapitaal wit te wassen: “We mogen een jonge, talentvolle speler als Witsel niet breken.”

Leo Beenhakker, bondscoach van Polen: “Dit soort tackles zie je overal. Heel vaak gaat het goed, maar als dat niet zo is, staat de boel in brand.” Ja, die Leo is een bikkel die de ophef niet begrijpt. Zou het te maken hebben met het feit dat Witsel Leo’s achternaam in de praktijk heeft gebracht?

Pierre François, algemeen directeur van Standard Luik: “Het was geen bewuste overtreding, al heeft de tuchtcommissie daar anders over geoordeeld. We kunnen ons afvragen of de beslissing niet op voorhand vast lag.” Een beschamende poging van de clubbaas om de waardevermindering van zijn Witsel zoveel mogelijk binnen de kalklijnen te houden.

Onbegrijpelijk dat er nog zoveel mensen begrip hebben voor de gitzwarte tackle van Witsel.

Henk van Blijderveen

ACTUEEL- Supportersverenigingen van elf eersteklassers en een resum clubs uit lagere afdelingen hebben het ‘actiecomité’ Football For Fans opgericht. Daarmee bundelen ze hun krachten om in te gaan tegen de huidige ontwikkelingen in de voetbal- en supporterswereld.

Ook hij was het mogelijk niet eens met de huidige ontwikkelingen.

De vereniging Football For Fans heeft onder andere sfeer- en ultragroepen van Standard, Club Brugge, Anderlecht en Racing Genk onder haar hoede. Ze willen vooral ingaan tegen de hoge ticketprijzen, de late aanvang van voetbalwedstrijden, de discriminatie van de uitsupporters en ‘last but not least’ de competitiehervorming in eerste en tweede klasse. Ze hopen ook om op gehoor te rekenen om iets te doen aan de huidige staat van de velden.

Het is de eerste echte actie die door de supporters zelf wordt ondernomen. Ze zullen zich laten horen tijdens het voetbalweekend van 28 februari. Ze pikken het niet langer dat hun stem bij belangrijke beslissingen niet gehoord wordt.

Eerder hield Steven Defour, kapitein van Standard, al een petitie tegen de slechte staat van de voetbalvelden. Footbal For Fans eist vooral lagere ticketprijzen. Stadia zitten vandaag niet meer vol, mede door de hoge toegangsprijzen. Ze hopen dat er een reactie komt van de Profliga.
Voorzitter Ivan De Witte liet voorlopig wel al weten bereid te zijn tot overleg, maar op het gebied van de competitiehervorming staat De Witte op zijn strepen. Het is zijn stokpaardje, maar daar willen supporters dan toch een stokje voor steken. 

Bronnen:
Knack

Nieuwsblad

La D1 a trouvé son Loch Ness. Grâce à un brave monsieur aux allures de Papet. Mais qu’on ne s’y trompe pas : Ivan De Witte, le Président de la Ligue Pro, est un manager de pointe, doublé d’un fin politicien. Ce psychologue de formation a monté dans le privé l’un des plus grands groupes européens de recrutement et de ressources humaines. Les fameux assessments (tests d’embauche) appliqués par la plupart des boîtes et chercheurs de têtes, c’est lui.

Plus personne n’y croyait, à cet accord entre 18 (bientôt 16) “égoïstes condamnés à vivre ensemble” (copyright JM Philips). Ivan De Witte a fait mieux qu’Yves Leterme.

Bien sûr le calendrier sera plus chargé (40 matches au lieu de 34), bien sûr il faudra remplir les stades lors des play-offs (pas comme aux Pays-Bas), bien sûr les grands clubs devront enfin tenir leur rang maintenant qu’ils ont obtenu leur réforme, bien sûr, bien sûr…

Mais il fallait faire quelque chose. Et même en cas d’échec, on aura essayé. Le foot belge est souvent taxé d’immobilisme, mais ce premier domino pourrait lancer une dynamique positive (réforme des stades, protection de la formation, etc). Même si, ne rêvons pas, le football belge restera plus que jamais conditionné par la taille de son marché.

Qu’en pensez-vous ?

Erik Libois.