Written by: Adam Carpenter

‘’Jip Jaap Stam is a big Dutchman, get past him if you flippin can, try and do a trick, he’ll make you look like a dick, Jip Jaap, Jaap Stam.’’

A very commonly used song by the Old Trafford faithful even to this day, and it was justice to the big tall centre back as he taught a lesson to many youngsters watching him how to play football at centre back without any hassle. A real role model in the game and Jaap will always be known for his superior ability in the air and always had a great tackle and could also play with his feet. He proved how good he was in England and abroad in other countries in Europe, which landed him the honour of being voted the best defender in the world for two years running in 1998 and 1999. This was the time where he was playing in England for United, and his time in Manchester was only one that span out over three seasons, but he has had very successful spells at clubs like PSV, Lazio and Milan. He retired in 2007 finishing his career in his homeland country at Ajax.

Sir Alex highly regarded Jaap and that showed in the price he paid for him to lure him away from Holland. He paid £10.5 million for Jaap, and at that time, that was an awful lot of money, especially for a centre back, this also made him the most expensive player in Dutch footballing history at the time and it is more than evident he paid off that transfer fee in the three years he spent with the reds. Jaap’s debut for United came in 1998, and went on to make 125 appearances and only scored one goal which was in a 6-2 win against Leicester City. He was present in Barcelona in the champions’ league final in 1999 and was a key pivotal player in the heart of the defence for that whole season and was voted as the world’s best defender. It shows how good a player he was when United come to the conclusion to sell him. Jaap had just come back and recovered from an Achilles injury and many thought he could not reproduce his form of 1998 and 1999. So in 2001 he was sold to Lazio for a massive sum of £16.5 million, but Sir Alex regards this as his only mistake in his United days of the timing of selling a player.

Stam managed to win quite a few honours with United in his three years at the club. He won three premierships, an F.A. Cup and a European Cup. Both of his personal awards came as a United player and his record goes to show for itself really, the three years he was at the club United win the title every year, the year he left and the year before he joined, United failed to win the league.

After Jaap left England he was still a world class centre half. Proving his worth in Italy with Lazio and Milan, he became a footballing role model and an icon in Dutch football. But he got into a bad situation when he was playing for Lazio. He was tested for drugs, nandrolone in his body to be specific and it was positive, which got him banned for 5 months, which was reduced to a month. Bar this from happening Jaap was a very professional lad and a genuine chap.

Jaap Stam had an international career for Holland which span out for 8 years. He made 67 appearances scoring three times. He was a pivotal player for his nation in the world cup in 1998, and the European championships in 2000 and 2004. Each time Holland was knocked out of these tournaments at the semi final stages. Going very close to the final of Euro 2000, where they lost out to Italy on spot kicks to decide who qualified after the sides could not be parted in 90 minutes and extra time. Stam missed a vital kick which sent his team out of the tournament.

Nowadays Jaap is a completely retired footballer after hanging his boots up from the game in 2007, because he wants to focus on his private life with his family. For now nobody knows whether he will be going into management, but many will hope he will. In 2008 he played a small role as a scout at Manchester United after Sir Alex signed him up, this may be an indication that he will go to management next. He still currently is a part time scout at Manchester United.

E’ la settimana dei bastardi. E’ la settimana delle mazze dell’Apache. E’ la maledetta settimana delle svastiche sulle fronte. Urge post a metà tra Quentin e i campionati. Allora con gli occhi ancora pieni del sangue degli scalpi crucchi e le orecchie frullate dal dialetto del Tennessee immagino quali tra i giocatori stellari si candidino dritti dritti per un ipotetico sequel/reboot degli Inglourious e non solo.

1. al numero uno, all’angolo sulla vostra sx, il peso gallo Franck “lo sfregiato” Ribéry. Centrocampista offensivo, buca lo schermo con la sua enorme cicatrice e il suo affascinante volto da oscuro dadaista. Quentin gli riserverà lunghi ed intensi primi piani in cui sorseggia Virgin Piña Colada in un sudato bar di periferia parlando forbitamente della teoria del Rasoio di Occam.

2. al numero due, all’angolo sulla vostra dx, il peso welters Carlos Carlito “The Apache” Tévez. Come membro del Piola Vago, Quentin lo disegnerà come ardito ed esperto conoscitore della variazione folk colombiana cumbia villera. Il dialogo tra lui e una stunt americana andata in Colombia per farsi chiudere in una bara di legno durerà circa 10′ e sarà tutto in panoramica avvolgente. Utilizzato da Tarantino in più riprese, toccherà l’apice postmoderno con una scena di transizione lunghissima (ma con la tensione che sale a mille) che lo vede spostarsi da un capo all’altro del mondo per uccidere la proprietaria di una casa del the che in realtà è una sanguinaria vedova yakuza. Attaccante potente, è in grado di spaziare lungo l’intero fronte offensivo. Con un nunchaku griffato Galliano.

3. Coprotagonista di sostanza. Jakob Stam detto Jaap. Peso massimo. Forte nel gioco aereo e nell’uno contro uno. Quentin ha in serbo per lui uno Stetson coloro albume e un sigaro cubano. Nonostante le sue origini olandesi, Quentin vuole fare di lui un rifugiato pieno di odio che spara a tutti proiettili rasoterra. E beve solo latte freddo con il succo di frutta. In una sequenza che ti arriva in faccia come un montante impossibile da incassare, verrà visitato da un cattivissimo e religiosissimo Juninho Pernambucano che lo vuole arruolare nelle squadre speciali del Bope. Segue breve combattimento in cui la potenza del Juninho “infighters” è tutta controbilanciata dallo slugger potente dell’olandese. Sulle note di Il Buono, Il Brutto e Il Cattivo.

4. Il vero protagonista. La star. Peter “lo Snello” Crouch.
Coinvolto in una rapina stellare che ovviamente andrà a puttane, sarà impegnato da Mr.Tarantino in una rutilante partita di carambola in cui alla fine ucciderà 10 uomini con il gesso da dare alla punta della stecca. Vicino a lui Kim Kardashian ballerà vestita da geisha e alla fine gli staccherà un orecchio. Nel flashback che lo vede protagonista, che si spezzetta in dieci piccoli altri flashback, la sequenza in cui si fa tatuare il bulbo oculare da Pam Grier vestita di soli calzini di spugna.

5. Last but not least. Antonio Cassano. Quentin aveva in serbo per lui la parte di un dissidente ispirata ad un pezzo di pellicola rimasta sotto il cartoccio di pizza di Enzo G. Castellari. Doveva essere quello che se la cava in un mexican standoff ispirato a Cani Arrabiati di Mario Bava. Ma poi Antonio gli disse: “Quentin, scusa ma oggi c’è umidità. Devo andare a mettere la coperta di lana a scacchi sulla Ferrari”. Quentin trasecolò. Pensò ad un film solo per lui. Il resto nelle miglior sale.

Firmato

miss madsen

Peter Schmeichel:
Edwin van der Sar has solved the club’s goalkeeping problems, but Schmeichel is still the benchmark by which all United’s number ones are judged. The best in the world for almost a decade.

Gary Neville:
Injuries have blighted his career recently, but the youth-team graduate is approaching 600 appearances and few opponents have got the better of the right-back.

Rio Ferdinand:
Took time to settle after his £30m transfer from Leeds in 2002, but the England defender has grown in stature in recent years and has become a huge figure in the current team.

Jaap Stam:
At his best, the Dutch defender was a rock at the heart of United’s defence and he was a key factor in the 1999 Treble triumph. Just edges out Nemanja Vidic and Steve Bruce.

Denis Irwin:
A £625,000 buy from Oldham in 1990, Irwin won everything but the Uefa Cup during his 12 years at Old Trafford. In terms of value for money, arguably Ferguson’s best signing.

David Beckham:
Goldenballs’ might have left under a cloud in 2003 following the deterioration of his relationship with Ferguson, but don’t forget those free-kicks, the wonder goals and the part he played in the Treble.

Roy Keane:
United’s driving force for more than ten years, the Irishman’s performance in the Champions League semi-final against Juventus in 1999 is viewed as one of the greatest-ever in a United shirt.

Bryan Robson:
Captain Marvel’ carried United on his own during Ferguson’s dark days in the 1980s. Without Robson, Ferguson might never have survived to win his first trophy in 1990.

Ryan Giggs:
Recently broke the 800-appearance mark for United, the Welshman has gone from boy wonder to senior statesmen during his trophy-laden career at Old Trafford.

Cristiano Ronaldo:
Love him or loathe him, the Portuguese winger is United’s most potent attacking outlet. Strong, quick, brave and with an unmatched eye for goal, he has to be in Fergie’s best-ever team.

Eric Cantona:
The Frenchman failed to translate his Premier League performances onto the European stage, but Cantona was the catalyst for United’s dominance and a lethal finisher.

En una entrevista publicada hoy en The Times, Sir Alex Ferguson repasa, entre otras cuestiones, sus grandes aciertos y errores en la gestión de la plantilla del Manchester United durante las dos décadas al frente de los ‘Red Devils’.

‘Fergie’ asegura que su principal desacierto fue dar vía libre a la salida del central Jaap Stam. El holandés jugó en Manchester entre 1998 y 2001 y posteriormente prosiguió su exitosa carrera en Lazio y Milan, hasta retirarse en el Ajax en 2007. Su lugar en el United fue ocupado por el veterano Laurent Blanc primero y por Rio Ferdinand, después. Según el escocés, su gran éxito fue no contratar en su día al polémico Paul Gascoigne.

Ferguson asegura también que Ryan Giggs, Paul Scholes o Roy Keane son la clase de jugadores que nunca deben dejar un club, al igual que Eric Cantona, Cristiano Ronaldo o Wayne Rooney.

Por otra parte, el futuro de Carlos Tévez, al que muchos colocaban lejos de Old Trafford, puede quedar zanjado en los próximos días si son ciertas las informaciones que aseguran que el club está preparando 32 millones de libras para retenerle.

Último año del siglo y Fifa nos traía en portada a Pep Guardiola ataviado con la camiseta nacional, como antesala del “ponla Guardio” que ese verano nos haría saltar del sofá, en una de esas pequeñas alegrías con las que nos conformábamos antes. Es curiosa la imagen de Guardiola de jugador hace tan sólo ocho años, y ahora verlo entrenando al FC Barcelona en el gran clásico.

Los gabachos seguían en la nube del 98 y ahora le tocaba a Petit, que apuraba sus años como gunner antes de su exitoso paso por Can Barça. La carátula inglesa mostraba a Sol Campbell, con la camiseta de las trece rosas, y al que también le faltaba poco para abandonar el Tottenham, camino de Highbury.

Un romanista ilustraba la edición italiana.Vincenzo Montella aparece en su habitual gesto de L’Aeroplanino, después de su primer año en el equipo de la capital italiana. Esta portada se la dedico a Luperca

Alemania tuvo al siempre genial Mehmet Scholl, probablemente el jugador germano de más calidad de los últimos años. Los neerlandeses seguro que disfrutaron viendo al gran Jaap Stam al frente del Fifa, que apuraba su último año en Old Trafford, antes de quedarse a sus anchas llamando tonto a Beckham y mimados a los Neville. Como curiosidad podéis ver las dos portadas distintas que he encontrado, una con Stam de frente corriendo y otra mirando a un lado.

Un rostro conocido para los españoles y un ídolo para los griegos, Tsartas, aparecía en Grecia, en esos años en los que ni siquiera soñaban con ganar una Eurocopa algún día. Los japoneses seguían con Nakata, ahora en la Roma. ¿Qué te parecía este Luperca? Un Raí en el ocaso de su carrera era el protagonista de los brasileños, en la temporada de su retirada, en el Sao Paulo. Pär Zetterberg era el elegido en Bélgica, la primera portada de un país con un jugador que no era de su nacionalidad. La última carátula que he podido encontrar es la de EE.UU, donde el seleccionado fue Eddi Pope, que por aquel entonces militaba en el DC United.

Este año también fueron portada Simao en Portugal, Giovannni Rosso en Israel, Ramón Vega en Suiza y Kim Byung-Ji en Corea del Sur. Como siempre si alguien las encuentra que me las mande y las publicaré. Un abrazo manzaneros. La próxima entrada, Fifa 2001, el de Casillas.

Bekende figuren @ NOA! Met Teknix beneden! Ricardo, Goodgrip & Manga boven was t een fijn avondje! En dan in die hoek…wie is dat ookal weer? Jaap Stam! Aaiii, het gaat te Furr…foto’s zowel op club-noa.nl als bertbami.nl!

Zaterdag 26 juli 2008. De dag waarop Jaap Stam in een vol FC Zwolle stadion afscheid nam van het profvoetbal. Een afscheid dat na een kwartier voetballen al voorbij leek te zijn.

Er was nauwelijks een bal getrapt of er pakten zich donkere wolken samen boven Zwolle. Het begon te gieten en hier en daar werd ‘Iedereen wordt nat behalve wij’ gezongen. Dat bleek niet helemaal waar te zijn.

Ik had een zitplaats op de Noordtribune, de tribune die als laatste van de vier gebouwd is. Dat Noord nog niet helemaal was afgerond kregen we al snel in de gaten. De achterkant is bovenaan nog niet dichtgemaakt. Toen de regen neerstroomde begon het zo hard te waaien dat het water dus lekker de tribune over waaide. Rechts boven me was het dak ook nog eens lek. Ik deed zoveel moeite om droog te blijven dat ik de 1-0 van Phillip Cocu volledig gemist heb.

Een aantal minuten later rolde de bal voor geen meter meer en dus werd het duel door scheidsrechter Dick Jol stilgelegd. Ruim een half uur later kreeg het publiek pas te horen wat er zou gebeuren, namelijk dat de wedstrijd werd hervat met de tweede helft.

In die tweede helft gooide Marco van Basten een compleet nieuw elftal erin. Of nee, toch niet. George Ogararu, die in de eerste ‘helft’ door Marc Overmars alle hoeken van het veld te zien kreeg, mocht blijven staan. Heel logisch.

Gelukkig werd het in de tweede helft pas écht leuk en kregen we vijf doelpunten te zien. Stam deed in deze helft met het sterrenteam van Guus Hiddink en Carlo Ancelotti mee. In dat elftal speelden verder o.a. de gebroeders De Boer, Seedorf, Jonk, Davids, Numan, Kluivert en Bergkamp. Ook Maldini, Nesta, Gattuso en Romario zouden er zijn, maar zij hebben blijkbaar goed naar het weerbericht geluisterd en bleven lekker thuis.

Het stadion viel me een beetje tegen. De buitenkant en omloop is nog één en al beton, maar wellicht ziet het er wat fraaier uit als de bouw helemaal is afgerond. Bovendien is de ruimte tussen veld in tribune wel groot door die gracht.

Tot slot sprak Jaap Stam nog één keer zijn fans toe, en na zijn ereronde was de toch nog geslaagde avond voorbij.

» Klik hier voor de foto’s

Nederhiphopact Opgezwolle verwoordde het vrij treffend in hun ‘hometown loflied’ Verre Oosten:

‘Zwolle, te ver om de fiets te pakken’

Maar goddank beschikte een flink aantal echte voetbalsupporters afgelopen zondag over meer dan een fiets. Dankzij auto, bus of trein geraakten zij vrij gemakkelijk in Zwolle en konden zij de afscheidswedstrijd van Jaap Stam (en Dick Jol!) gewoon bijwonen. Aangezien het een feestelijk potje betrof, hadden zij geen last van hinderlijke combiregelingen, ME pelotons of dwarsliggende burgemeesters. Daardoor was het ook voor de Ajaxfans met stadionverbod of andersoortige voetbalveldverbanning mogelijk om bij het Zwolse spektakel aanwezig te zijn.

Lekker slopen. Simpel maar doeltreffend. Auto’s, voortuinen, straatmeubilair; ideale elementen om het territorium af te bakenen. Als eerbetoon aan hun held Jaap. Als manifestatie van hun grote liefde voor Ajax. Een prachtige geste waarmee een van ’s lands beste verdedigers ooit, een waardig afscheid kreeg. Ajaxjoden, superjoden!

Je zou er bijna zuur en cynisch van worden…

Donovan Slijngard is niet alleen met zijn lange dreadlocks een opvallende verschijning in de selectie van Marco van Basten. De linksback kreeg tot nu toe ook de meeste speelminuten van de selectie. Hij laat dan ook een prima indruk achter op zijn vertrouwde linksback positie, met als hoogte punt de gelijkmaker in de afscheidswedstrijd van Jaap stam.

“You’re my obsession … You’re my possession”, sang Astrid Plane, lead singer with 80’s synth-pop futurists Animotion, on their era-defining hit ‘Obsession’:

Just like the punk-haired pop waif, Roy Keane has his own obsession; very average centre-backs unproven in the Premier League. Not content with bringing together all the members of the Facebook group ‘WE WEREN’T GOOD ENOUGH TO PLAY FOR MAN UTD’ under one roof, the basin-haired hardman is also building a considerable collection of average centre-halves:

• Paul McShane
• Nyron Nosworthy
• Danny Higginbotham
• Stanislav Varga
• Russell Anderson
• Danny Collins

As if these weren’t enough now he wants to add one-season Spurs failure Younes Kaboul, as well as serial glove-wearer Pascal Chimbonda. What the smeg is going on?

Here’s a man brought up alongside some of the best centre-backs the country has ever seen: Paul McGrath, Steve Bruce, Gary Pallister, Jaap Stam, Rio Ferdinand and William Prunier to name but a few. So why is that he can’t recognise a shite number 6 when he sees one?

Whilst we’re on the subject of dodgy centre-halves, don’t forget you still have plenty of time to sign your own by signing up to the first annual Grumpy Old Footballers fantasy league: see http://grumpyoldfootballers.wordpress.com/2008/07/16/invitation-to-the-grumpyoldfootballers-fantasy-league/ for details.

“You’re my obsession … You’re my possession”, sang Astrid Plane, lead singer with 80’s synth-pop futurists Animotion, on their era-defining hit ‘Obsession’:

Just like the punk-haired pop waif, Roy Keane has his own obsession; very average centre-backs unproven in the Premier League. Not content with bringing together all the members of the Facebook group ‘WE WEREN’T GOOD ENOUGH TO PLAY FOR MAN UTD’ under one roof, the basin-haired hardman is also building a considerable collection of average centre-halves:

• Paul McShane
• Nyron Nosworthy
• Danny Higginbotham
• Stanislav Varga
• Russell Anderson
• Danny Collins

As if these weren’t enough now he wants to add one-season Spurs failure Younes Kaboul, as well as serial glove-wearer Pascal Chimbonda. What the smeg is going on?

Here’s a man brought up alongside some of the best centre-backs the country has ever seen: Paul McGrath, Steve Bruce, Gary Pallister, Jaap Stam, Rio Ferdinand and William Prunier to name but a few. So why is that he can’t recognise a shite number 6 when he sees one?

Whilst we’re on the subject of dodgy centre-halves, don’t forget you still have plenty of time to sign your own by signing up to the first annual Grumpy Old Footballers fantasy league: see http://grumpyoldfootballers.wordpress.com/2008/07/16/invitation-to-the-grumpyoldfootballers-fantasy-league/ for details.

You have got to admire coaches and managers who don’t BS anyone and tell it like it is. Sir Alex Ferguson at Manchester United doesn’t care what your name is, (David Beckham, Roy Keene, Jaap Stam, Ruud van Nistlerooy) when it’s time for you to be moved on, he doesn’t show any sentiment.

NBA head coach Stan Van Gundy is cut from similar cloth with his stinging remarks about his teams marquee player the other day.

This is what Van Gundy had to say about Magic Man Dwight Howard.

“His focus isn’t where it needs to be. I don’t think, right now, we’re on the same page to be quite honest,”

“I think his priorities need to be defense and rebounding. We’re 22-2 when he blocks three shots or more, and he’s got five blocks in the last six games so he’s not focusing on coming to help.”

“He had 23 15-plus rebounds in the first 41 games, and he has one in the past 12 games.”

“He didn’t even have a double-figure rebounding game (on Monday). It’s a matter of focus, and his focus is on the offensive end, and he gets discouraged when he doesn’t get the ball.”

“I don’t think, I know, that the numbers prove that what we need him to focus on to win is defense and rebounding.”

“But that’s not what he wants to do right now, so we have a little bit of a conflict.”

That’s not a very polite way to say there is no I in Team Dwight!

Net als in de rest van de wereld hebben we in Nederland diverse klassementen voor de voetballer van het jaar. Zo organiseert de Telegraaf jaarlijks de enige echte verkiezing op basis van cijfers die vaak door ex-voetballers wordt verstrekt. Ook VI heeft natuurlijk een klassement en zelfs Sportweek kan het niet laten om zijn waardering of ongenoegen over spelers te uiten. Bij mijn weten is er echter nog niet een klassement of verkiezing van slechtste of meest teleurstellende speler van de Eredivisie. Of het moet zo zijn dat we de genoemde klassementen gaan omdraaien. Maar dat is natuurlijk wel heel makkelijk. Daarom hier maar eens voorzet voor een dergelijk klassement: De Roze Pantoffel. Mochten er ideeen zijn voor een andere naam, de inschrijving is geopend.

Het is overigens niet een heel origineel idee. Ik heb het gepikt van het Italiaanse radioprogramma ”Catersport”. Deze heeft de betreffende verkiezing “de gouden bidon” (of in goed Italiaans: de Bidone d’Oro)  gedoopt (sinds 2003)  en heeft al een aantal bekende namen opgeleverd als winnaar. Dit jaar viel de keuze van de luisteraars op Adriano, overigens ook de ‘winnaar’ van vorig jaar, met Dida en Ronaldo als de nummers twee en drie.

Hieronder heb ik een poging gewaagd om een lijst met tien potentiële kandidaten op te stellen. Om het niet te makkelijk en negatief te maken, moet het dus – overeenkomstig Italiaans gebruik – gaan om de voetballer die het meest teleurstellend is op de Nederlandse velden. Aan slechte voetballers nl geen gebrek lijkt me. Het moet dus gaan om iemand van wie veel verwacht wordt en deze verwachtingen niet inlost. Een mooi voorbeeld zou bijvoorbeeld zijn, geprojecteerd op de Spaanse Primera Division, Arjan Robben. 36 miljoen euri en anderhalve wedstrijd gespeeld……Maar dan zit ik alweer in het buitenland en dat is dus niet de bedoeling.

Hier komt die dan met daarbij de reden waarom ik de desbetreffende speler heb opgenomen:

- Jaap Stam (Ajax): zou Ajax met zijn laatste kunstje dit seizoen naar de landstitel leiden, maar hield er al na enkele wedstrijden mee op omdat hij zich niet meer kon motiveren;

- Ismael Urzaiz (Ajax): gehaald als pinchhitter, maar nog geen punt gedrukt. Sinds het verstrek van Ten Cate ook geen speelminuten meer gehad;

- Chun Soo Lee (Feyenoord): gehaald als veelbelovende snelle man, maar na enkele invalbeurten met heimwee terug naar huis;

- Michael Mols (Feyenoord): geldt hetzelfde voor als Urzaiz, gehaald als pinchhitter, maar nog net gescoord;

- Franck Grandel (FC Utrecht): krijgt ondanks zijn rare optredens nog steeds minuten bij FC Utrecht, maar heeft de ploeg in dit seizoen en het vorige seizoen toch behoorlijk wat punten gekost;

- Kevin Vandenbergh (FC Utrecht): kwam als de topaankoop van deze zomer binnen bij de FCU, moest voor de doelpunten gaan zorgen, maar heeft daar tot op heden niets van laten zien;

- Theo Janssen (Vitesse): het eeuwige talent van Vitesse, voorbestemd voor een topclub, maar helaas, na zijn interlanddebuut onder San Marco is het bergafwaarts gegaan met Theo. Te dik en te vaak geblesseerd;

- Juan Lorca (Vitesse): door Aadje afkoopsom aangekondigd als de scorende spits die hij nodig had, daarvan hebben we nog niets gezien….;

- Michael Aerts (Willem II): ooit voorbestemd voor Feyenoord, maar faalde daar opzichtig. Ook bij Willem II lukt het hem niet om punten te pakken, vaak geblesseerd;

- Harold Wapenaar (Sparta): makkelijk slachtoffer voor dit klassement, 1 woord: dildo!;

Indien er andere suggesties zijn, hoor ik het graag….

De perikelen in de Nederlandse trainerswereld stapelen zich op. De “belangrijkste man binnen de club” trekt alle aandacht naar zich toe. Niet in de laatste plaats door het vertrek van Hen ten Cate naar Chelsea en Ronald Koeman naar Valencia. Naast genoemde “vluchten” naar het buitenland valt er echter ook positiefs nieuws te melden. En dat van een persoon, die al jarenlang enigszins cynisch door de Nederlandse media wordt benaderd: Dick Advocaat.

Ten Cate/Koster

Met het onverwachte vertrek van Ten Cate naar “the Blues”, lijkt een begin te komen aan de trainerscaroussel in Nederland. Over zijn vertrek is op deze pagina’s al meer geschreven, dus ik laat me er verder niet al te ver meer over uit. Opvallend is echter wel dat sinds het vertrek van Ten Cate en de aanstelling van Koster als hoofdcoach van de Amsterdamse ploeg, de rust lijkt wedergekeerd in de Arena. Koster presteert dan ook uitstekend, al was het begin niet makkelijk.

Tegen NEC was het in het rond het stadion verre van rustig en dat had zijn neerslag op de ploeg, die kennelijk niet durfde. Het werd een saaie 0-0 en het voorspelde weinig goeds. Koster heeft de zaak echter op de rails gekregen, ondanks ook nog eens het vertrek van Jaap Stam en de vele blessures van basisspelers als Davids, Emmanuelson, Kennedy en Vermaelen. Met jongelingen in het team als Siem de Jong, Jan Vertonghen (die eindelijk zijn plek lijkt te hebben gevonden) en het debuut van Jan Arie van der Heijden, laat Koster zien vertrouwen te hebben in de spelers van de Toekomst. En daarmee dwingt hij respect af bij de supporters, die niets anders willen zien dan het doorbreken van jeugdspelers.

Maar ondanks de goede prestaties tegen ploegen als Heerenveen, Utrecht en Roda, moest de vuurdoop voor Koster natuurlijk dit weekend komen. Zijn eerste Klassieker tegen de kakkerlakken uit Rotterdam Zuid. Met de van een blessure teruggekeerde Emmanuelson in de basis, als middenvelder kreeg hij de voorkeur boven De Jong en dus Vertonghen als linksback, liet Ajax zich in de eerste helft afbluffen op datgene waar ze juist onder Koster van hadden laten zien: strijdlust. Het middenveld werd behoorlijk overlopen, ondanks pogingen van Gabri (teruggekeerd na een schorsing) om de zaak op de rails te zetten. Emmanuelson en Maduro lieten echter te weinig zien, zeker in de eerste helft. Dat Koster echter de zaakjes goed voor elkaar heeft, bleek uit de wissels die hij doorvoerde in de rust. Luque en Suarez schijnen ruzie gemaakt te hebben en de trainer schroomde niet om hen beiden te wisselen. Hulde! Met als gevolg een enigszins herboren Ajax, dat meer strijd leverde en zelfs de terecht opgelopen achterstand om wist te buigen in een 2-1 voorsprong.

Helaas voor Koster pakte de dubbele wissel in de rust verkeerd uit, aangezien Van der Wiel en Ogararu geblesseerd uitvielen. Dat betekende dat Ajax de laatste 20 minuten met 10 man moest spelen. Maar Koster zette het zaakje zodanig neer dat Feyenoord problemen had om er doorheen te komen. Slechts door een makkelijk gegeven penalty wisten de Rotterdammers nog te scoren, en dan ook nog eens uit de rebound, omdat De Guzman alerter reageerde dan alle Ajacieden bij elkaar. Jammer. Gelukkig voor Koster en zijn mannen verzuimde Slory de wedstrijd te beslissen, al had Huntelaar, die verder matig speelde, de wedstrijd ook in het slot kunnen gooien.

Kortom, Koster verdient het om de rit dit seizoen uit te zitten. Het siert hem bovendien dat hij het (nog) niet erg vindt om na dit seizoen ook weer genoegen te nemen met het spelen van de tweede (of derde) viool. Volgend seizoen weer Jong Ajax dus, tenzij….

Koeman/Wouters/Rutten/?

De kruitdampen rond het vertrek van Ten Cate waren nog maar nauwelijk opgetrokken, of Koeman kondigde zijn vertrek aan bij PSV. Even leek het erop alsof de media dit allemaal voor zoete koek zouden slikken. Maar de resultaten van PSV in de afgelopen week, verlies tegen Heerenveen en Fenerbahce) , zorgden ervoor dat Koeman alsnog de volle laag krijgt. Jammer alleen dat hij hier zelf niets van meekrijgt, want Ronald zit al lekker aan de sinasappelsap in Valencia. Mooi vond ik het wel dat hij meteen zijn eerste wedstrijd er flink van langs kreeg van het Noorse Rosenborg en uitschakeling in de CL zo goed als zeker is.

Koeman is niet te vertrouwen. Na zijn assistentschap bij Oranje en Barcelona, vertrok hij voor zijn eerste job als hoofdtrainer naar Vitesse. De aanbieding van Ajax kon hij echter niet weerstaan en hij verliet – na Vitesse op te hebben gescheept met de miskoop aller miskopen Bob Peeters – de Arnhemse club om zijn geluk in Amsterdam te beproeven. In eerste instantie ging dat nog goed ook. Voortterend op het team dat Adriaanse en Beenhakker hadden samengesteld, werd hij zelfs kampioen. En ook in de CL liet hij leuke dingen zien door met een jeugdig team te reiken tot de kwartfinales en uiteindelijk uitgeschakeld te worden door een luizig doelpunt van Pipo…..

Na het vertrek van Beenhakker bij Ajax, moest Koeman het qua aankopen een poos zelf doen. In ieder geval tot de komst van Van Gaal. En Koeman deed dat wederom niet best. Sonck, Soetaers, Sikora, het was allemaal niet veel soeps wat hij naar Amsterdam bracht. Hij werd nog wel kampioen in 2004, maar de samenwerking met Van Gaal was niet je van het en na het pijnlijke verlies in Munchen in de CL (4-0, ik ben nog steeds dankbaar voor het vele bier in mijn lijf gedurende het Oktoberfest, zodat ik deze nederlaag maar deels heb meegekregen), trok niet Koeman zijn conclusie, maar liet hij dat over aan Van Gaal. Koeman redde het echter niet en vertrok, nadat hij dus eerst Van Gaal had weggepest (ok, het waren ook twee kapiteins op 1 schip) zelf ook. De club met zijn ellendige aankopen achterlatend, want hij had kort daarvoor ook nog even Rosenberg en Charisteas voor veel geld gehaald. Niet echt Ajax-spelers, zo heeft de tijd geleerd.

Koeman vertrok en tekende uiteindelijk bij Benfica. Daar moest hij zorgen voor aanvallend voetbal na het vertrek van Trappatoni, die de club met defensief voetbal wel kampioen had gemaakt (voor het eerst in jaren!). Koeman kon echter niet overtuigen en na een seizoen hield hij het zelf al weer voor gezien om terug te keren naar PSV, waar hij als speler successen had geboekt. Hij volgde de “legende” Hiddink op, een lastige klus, want Hiddink is zowat heilig in Eindhoven. Koeman probeerde aanvallender te spelen dan Hiddink en dat lukte maar matig. In de eerste helft van vorig seizoen borduurde hij (weer) voort op wat zijn voorganger neergezet had. Door misstappen van de concurrentie (met name Ajax) leidde hij echter in februari met zijn ploeg met 11 punten voorsprong en leek niets een volgend kampioenschap in de weg te staan.

Hij wist het echter bijna te verprutsen, verspeeldde punt naar punt. En moest bovenal ook boeten dat hij enkele spelers in de winterstop had uitgeleend die elders rendeerden en PSV ook nog eens de das omdeden. Zo excelleerden Aissati en Bakkal bij Twente en verpestte Beerens in de wedstrijd tegen NEC zijn humeur. En dat terwijl het middenveld sowieso de zwakke schakel was bij PSV, met een ouder wordende Cocu en een (te) vaak geblesseerde Affelay. Daarbij speelde PSV nog CL, dus was het gebaat bij een brede selectie. Stom beleid dus van Koeman en het kwam hem bijna duur te staan. Gelukkig voor hem, verprutste Ajax en AZ hun kansen op de titel en schoot Cocu zijn ploeg alsnog naar de titel. Maar het had zomaar anders kunnen zijn en dat besefte men bij PSV wel degelijk. Een ruzie met Schuitema, president-commissaris bij de club, leidde dan ook bijna tot zijn ontslag. Zover kwam het uiteindelijk niet en Koeman mocht bouwen aan een nieuw team na het vertrek van Alex en Cocu.

Wat is daarvan het resultaat geweest? Koeman haalde drie spitsen: Koevermans en Lazovic (twee veelscorende spitsen die elkaar niet echt aanvullen dus vervangbaar zijn) en een Braziliaan voor de toekomst (Reis) waar we ook nog niets van gezien hebben. Verder kwam voor de breedt Van der Leegte terug naar Eindhoven, niet echt een vervanger van Cocu, en natuurlijk de huurlingen Bakkal en Aissati (Beerens vertrok naar Heerenveen). Daarnaast kwam Perez over van Ajax, omdat hij niet door 1 deur kon met HtC, met als gevolg dat Aissati, Affelay (als hij niet geblesseerd is)  en Bakkal wederom veelvuldig op de bank verkeren. Maar een echte vervanger van Cocu – zo die al bestaat – kwam er niet. Als vervanger voor Alex, vertrouwde Koeman op de jeugd (Da Costa,  Alcides en Marcellis) en 15de man Addo. Tenslotte haalde hij als linksback Mike Zonneveld van NAC. Een echte killer, die angst uitstraalt en vergelijkbaar is met Alex, zit daar niet tussen.

Kortom, ook bij PSV wist hij met zijn aankopen wederom de plank mis te slaan. Natuurlijk scoren Koevermans en Lazovic ook bij PSV, al is het opvallen dat sinds ze samen spelen alleen Koevermans scoort en PSV tegen veelvuldig puntverlies aanloopt. En killers als Cocu en Alex worden node gemist, zeker op Europees niveau. De jeugdige middenvelders krijgen bovendien maar betrekkelijk weinig speeltijd omdat Perez moet spelen. Koeman zag de bui natuurlijk al hangen en koos – toen de kans zich voordeed – voor de makkelijkste oplossing en “vluchtte” naar de sinasappelstad Valencia. Ook daar mag hij het nu gaan verpesten voor de supporters!

PSV laat hij vervolgens achter met een bak ellende. En dat in de week van de  beslissingen. Zijn tijdelijk vervangen Jan Wouters, die absoluut niet geschikt is voor de taak als hoofdtrainer, valt (jawel!) niet te benijden. Ik heb het te doen met de Utrechter, geknipt voor de bijrol, maar nu gedwongen tot een tijdelijke hoofdrol. PSV kwam de klap niet te boven en verloor in Friesland en Turkije kansloos. Uitschakeling in Europa dreigt, tenzij ze met een goed resultaat tegen CSKA nog een vervolg in de UEFA-cup weten veilig te stellen.

Maar het ergste voor de club uit Eindhoven is dat ze nu moeite heeft om een nieuwe trainer te vinden. Ik, als Ajacied, lach natuurlijk in mijn vuistje. Maar de PSV-supporter heeft het zwaar. Jol wil eerst cashen voor hij ergens een nieuwe baan neemt (en neem hem dat eens kwalijk) en ook tweede keus Rutten blijft lekker in Tukkerland bij zijn FC Twente. Daar kan hij in alle rust werken en doen waar hij goed in is: spelers beter maken. Zulke trainers zijn er maar weinig die een kans op een grotere club laten liggen, maar het tekent naar mijn mening ook het verval waar PSV in zit. Zelfs voor Rutten is PSV niet interessant, althans niet op dit moment! Ik ben dan ook benieuwd met wie de Einhovenaren nu op de proppen komen. De namen van Stevens (HSV, en een ziek vrouw in Brabant), Advocaat (Zenit) en Hiddink worden weer genoemd. Maar deze hebben allemaal aangegeven niet naar PSV te willen komen. Nu wordt zelfs een buitenlandse naam genoemd, Pellegrini van Villareal, de verrassende nummer 2 van Spanje. Maar ik kan me niet voorstellen dat die naar PSV zal gaan. Dat is geen vooruitgang lijkt me! Is Erwin Koeman niets voor PSV? Wouters zal toch hopen dat hij snel uit zijn leiden wordt verlost en zal zijn voormalige baas Koeman wel dankbaar zijn. NOT!

Andere schermutselingen

Zijn naam noemde ik net al even. Dick Advocaat. De media hebben hem in 2004 bij de enkels afgezaagd en het hele volk viel over hem heen. Op het EK in Portugal presteerde hij het om de beste speler in de wedstrijd tegen Tsjechië uit het veld te halen en daarmee de angel uit de ploeg. Nederland verloor vervolgens…..En Dick vertrok naar Azië, waar hij met Zuid-Korea wederom het WK bereikte in Duitsland. Het kunstje van Saint Gus kon hij daar niet evenaren, maar nu heeft hij weer alle aandacht. Dick werd gisteren namelijk kampioen van Rusland met zijn Zenit St. Petersburg en liet alle kapitaalkrachtige ploegen uit Moskou achter zich. Ook Zenit wordt overigens flink gespekt door de olie- en gasdollars van Gazprom, anders was het hem waarschijnlijk ook niet gelukt. Maar hij heeft het wel voor elkaar gekregen om binnen twee jaar een team op te bouwen dat ook Europees dit seizoen nog aardige dingen kan laten zien. Tegen AZ bleek dat al, ondanks de 1-1. Ik vond de Russen nl beter en AZ kwam, wat Van Gaal er ook van mag zeggen, goed weg! 

Een andere trainer in buitenlandse dienst moest enkele weken terug het veld ruimen in Engeland: Martin Jol. Overladen door complimenten van zijn collega-managers (o.a. Wenger) en ondanks de prestaties de afgelopen twee seizoenen, moest Jol weg. Hij presteerde het om - het vertrek van zijn baas Santini – voor het eerst sinds jaren weer bovenin mee te strijden in de Premier League en Europees voetbal te halen. Het mocht echter niet baten. Al sinds augustus dreigde zijn vertrek, nadat de directeur voetbalzaken van de Spurs, gesignaleerd was in Sevilla bij Ramos. Het verbaasde dan ook niemand dat nog geen 48 uur na het ontslag van Jol, Ramos werd aangesteld als nieuwe manager van Tottenham Hotspur. Jol is inmiddels aan het onderhandelen over een afkoopsom en zal vervolgens wel weer ergens aan de bak komen. Waar? Ik heb geen idee. PSV heeft hij afgezegd, Ajax acht ik niet geschikt voor hem. Nu wordt zijn naam al in verband gebracht met Oranje, na de zomer zou hij dan de taken van Bassie en Schippie over moeten nemen, die naar Ajax vertrekken. Ik weet het niet, volgens mij moet Jol lekker in Engeland blijven en daar een volgende club uit het slop trekken.

Verder zijn de afgelopen week ook de eerste trainers in de Eredivie ontslagen. Geert Aandewiel van Sparta moest dit weekend het veld ruimen. De nederlagen tegen VVV en Exelsior, beiden concurrent in de degradatiestrijd, werden hem fataal. Sparta pakte dan nog wel een punt tegen Ajax, maar verder liet hij weinig zien.

Ook Dennis van Wijk moest vorig weekend vertrekken. Ook voor hem was de nederlaag tegen VVV fataal. Hij wordt nu (tijdelijk) opgevolgd door Andries Jonker, maar ik betwijfel of hij het beter zal doen.

Ik ben dan ook benieuwd wie de volgende is. VVV heeft voorlopig nog vertrouwen in Wetzel en ook De Jonge presteert met De Graafschap goed. Been lijkt bij NEC het lek boven te hebben nu de ploeg

Afgelopen maandag, als een donderslag bij heldere hemel, kondigde Jaap Stam zijn onmiddelijke vertrek aan bij Ajax. Na de soap rond het vertrek van Henk ten Cate, de onrust na de uitschakeling in de CL en de Uefa Cup, de zoveelste klap voor de ware supporter van Ajax. Is er licht aan het einde van de tunnel?

Al eerder op deze blog schreef ik stukjes over hoe het nu toch verder moet met de club die prat gaat op bravour en bluf, door anderen wel eens omschreven als arrogantie, maar laat ik daar nu niet al te veel op ingaan. Daar is dit stukje niet voor bedoeld. Dit stukje is wel bedoeld om te bezien of de beslissing van Jaap Stam terecht is of niet, het beleid van Ajax nu slim is of niet en of het glas nu halfvol of halfleeg is. Voor de supporter van Ajax wel te verstaan, want ik kan me voorstellen dat in Rotterdam en omstreken, Eindhoven, Utrecht en mogelijk zelfs in Alkmaar en omstreken (Dirk S. heeft zijn kantoor immers ergens in een polder staan) een glimlach de laatste weken niet onderdrukt kan worden. Nee, een harde schaterlach zal daar eerder gevolgd zijn op het oproer, het negativisme en de mindere resultaten van mijn cluppie uit Amsterdam.

Allereerst hoop ik dat – zoals door Martin van Geel in de media ook wordt uitgedragen – de rust nu eindelijk kan terugkeren bij Ajax. Al moet je daar eerlijk in zijn: bij Ajax is het nooit rustig! De media zitten er altijd bovenop en iets wat bij een andere club, zelfs bij PSnee of Feyenooit, binnenskamers blijft, wordt bij Ajax opgeblazen tot een rel die zijn weerga niet kent. Het lijkt wat dat betreft wel een beetje op Italië, waar elke scheet wordt opgeblazen tot een enorme rookbom door de Gazetto della Sport of welke andere sportkrant dan ook.

Dat het vertrek van Jaap breed uitgemeten wordt, dat is natuurlijk logisch. Maar dat vervolgens ook nog de uitspraken van Maduro de voorpagina van het sportdeel van het Parool halen, verbaast mij dan weer. Ok, Wiges heeft gelijk dat hij zegt dat er meer zekerheid moet komen en niet om de haverklap de trainer het veld moet ruimen. Maduro vond het raar dat hij in vier jaar eerste selectie, nu voor de vierde keer een andere man voor de groep heeft. En ja, dat is natuurlijk ook niet een teken van bestendig technisch beleid. Maar ja, Ten Cate stuurde natuurlijk gewoon aan op zijn vertrek, laten we daar geen doekjes om winden. En ook het vertrek van Koeman en Blind is naar mijn mening te billijken, al draagt het allemaal inderdaad niet bij aan de rust. Maar laat ik dat bewaren voor een andere keer. Maduro en zijn medespelers hebben natuurlijk ook niet zodanig gepresteerd dat het allemaal fantastisch is geweest wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Een beetje zelfkritiek kan dan ook geen kwaad, en daar is volgens mij nog nooit iemand slechter van geworden. Dus Wiges niet zeuren en laat gewoon zien dat je het waard bent dat je contract wordt verlengd!

Zeker nu Jaap vertrokken is, moet Ajax de spelers koesteren die het heeft. Het vertrek van Jaap doet mij als supporter geen plezier en geeft me een dubbel gevoel. Ik kan zijn beslissing in zoverre begrijpen dat het moeilijk is om op topniveau te presteren, als de motivatie er niet is en het lichaam niet wil. Als de geest en het lichaam je in de steek laat, dan is stoppen inderdaad de beste keuze. Alleen vind ik het zo verrot dat hij deze beslissing neemt terwijl we net 9 wedstrijden op weg zijn in de Eredivisie. Ik kan me dan ook niet aan de indruk onttrekken dat Jaap de uitschakeling in Europa en het gerotzooi bij Ajax niet heeft mee laten wegen. Dat valt ook met zoveel woorden op te maken uit de verklaringen die hij gaf afgelopen maandag en ik gisteren in Het Parool las.

Zo vond hij het een grote teleurstelling (en welke Amsterdammer niet) dat Ajax naast het kampioenschap greep vorig jaar. Tussen de regels door, maak ik hieruit op, dat indien Ajax kampioen was geworden, Stam deze zomer al een punt achter zijn carriere had gezet. Nu heeft hij zich laten overhalen door Van Geel en Fontein om er nog een jaartje aan vast te plakken. Vervolgens geeft Jaap aan dat – het is dan wel  niet de hoofdzaak, maar toch – de huidige prestaties wel degelijk een rol hebben gespeeld bij het nemen van deze beslissing en dus ook het moment van de beslissing. Het kampioenschap is dan nog wel niet verspeeld, maar internationaal is Ajax klaar. En de onrust in de club die op de Europese uitschakeling volgde zal zeer zeker niet hebben bijgedragen aan de motivatie van Stam om er dit seizoen nog eens stevig tegenaan te gaan.

Het tijdstip van het vertrek en de beslissing is natuurlijk zeer ongelukkig gekozen. En dit verwijt ik Jaap wel, evenals ik het de club en de directie verwijt. Hoe kan het zijn dat na 9 wedstrijden in de competitie, je de handdoek werpt? De club heeft, gezien de discussie die de heren met elkaar deze zomer al voerden, het vertrek zien aankomen. Ook dit was duidelijk te beluisteren afgelopen maandag op de persconferentie. Hoe kan het dan toch dat er geen fatsoenlijk alternatief is aangetrokken? Na het vertrek van Grygera, sluimerde het vertrek van Stam dus al. Voor Grygera in de plaats kwam Colin, daar is ie weer, en de jonge Van der Wiel. Beiden van een minder niveau dan Grygera en Stam. Van der Wiel heeft de toekomst, dat dan weer wel. Maar als je directie weet dat je sterkste verdediger met plannen in zijn hoofd rondloopt om voortijdig, dus voor het aflopen van zijn contract, te stoppen, dan speel je daar op in. Nu blijft de club over met een dunbezet centrum, drie man voor twee posities, te weten Heitinga, Vermaelen en Van der Wiel. Colin is en bljft toch meer een rechtsback en zien ik niet als een mandekker dan wel opbouwende libero…..

Ik heb het dan ook te doen met Adrie Koster. Het wordt hem niet makkelijk gemaakt. Ik hoop dat hij de selectie de rest van dit seizoen intact kan houden en dat er in de winter niet nog meer spelers de brui aan gaan geven. Urby staat in de belangstelling van Roma (onbegrijpelijk voor zo´n middelmatige verdediger, of ze moeten hem zien als middenvelder). Maduro twijfelt over verlenging en staat al maande op de lijstjes van Italiaanse clubs en ook de Steek staat in belangstelling van een Italiaanse grootmacht (Milan, dat de clown Dida inmiddels heeft afgeschreven). En niet te vergeten Huntelaar die mogelijk naar Engeland vertrekt (manchester United zou de spits willen halen). Van Geel mag nu laten zien dat ie kan bouwen en zal toch zeker de buidel moeten gaan trekken voor een verdediger en een aanvallende middenvelder……. want ook het handelen deze zomer en rond het vertrek van Jaap zie ik als wanbeleid. Om nog maar te zwijgen over het niet aantrekken van een capabele vervanger van Sneijder.

 Of het glas dus halfvol of halfleeg is, kan ik niet beantwoorden. Ajax zal moeten tonen dat het zich kan herstellen van deze klappen en Martin van Geel moet nu met daden komen, waar de voetbalsupporter uit Amsterdam wat mee kan. Als er niets gebeurd deze winterstop dan zou je kunnen stellen dat het glas halfleeg is, als er wel wat gebeurd dan gloort er hoop aan de horizon. De opleiding van Ajax laat in ieder geval zien dat er nog talent is. Naast Van der Wiel is nu ook Siem de Jong het elftal binnengeslopen. Maar op deze jonge jongens kunnen we natuurlijk (nog) niet bouwen. De ervaring zal het dus moeten doen. En ook spelers als Urby en Hedwiges zullen dus moeten laten zien dat ze kunnen vechten voor hun club. Ik heb er nog steeds vertrouwen in en hoop dan ook op een mooie toekomst!