janda « WordPress.com Tag Feed

Memek Abg 17 Tahun

bugilgratiz — Thu, 17 Dec 2009 15:59:01 +0000

Klik pada gambar untuk memperbesar

Kerja Keras Adalah Energi Kita

sangpeniru — Sat, 12 Dec 2009 06:40:59 +0000

Sang Peniru 1 ikut serta menyukseskan saja dengan Shared on …/12/2009>>> Silahkan Baca Artikel Lomba Yang Berjudul

Pertamina Peduli Lingkungan Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita Kerja Keras Adalah Energi Kita

Kerja Keras Adalah Energi Kita

bloggerinterest — Wed, 09 Dec 2009 08:34:05 +0000

Kerja Keras Adalah Energi Kita ku Akhirnya Tersudut

bloggerinterest — Wed, 09 Dec 2009 08:21:06 +0000

Kerja Keras Adalah Energi Kita

bloggerinterest — Wed, 09 Dec 2009 08:14:22 +0000

Kerja Keras Adalah Energi Kita ku Tersudut

bloggerinterest — Wed, 09 Dec 2009 06:11:46 +0000

Wszystko ma drugą stronę

absolutnie — Wed, 25 Nov 2009 19:35:37 +0000

Miałem – jeszcze w sobotę – napisać o tym, jak łatwo robić z siebie Katona, domagając się zburzenia Pałacu Kultury i Nauki. Miałem, ale jakoś mi nie szło, a poza tym czas gonił (pisanie licencjatu). Ale nie żałuję, bo w niedzielę poszedłem do kina na “Rewers“. I wróciłem z nieco pełniejszym obrazem sprawy… No, więc od początku.

Uwaga: poniżej znajdują się szczegóły dotyczące fabuły i zakończenia utworu. Mogą też zmusić do myślenia. Zostałeś ostrzeżony.

Oto warszawska trzypokoleniowa rodzina. Z powodów zapewne nie tylko biologicznych – wszak od końca wojny minęło zaledwie siedem lat – jedynym mężczyzną w jej gronie jest niejaki Arkadek, malarz socrealista. W “załatwionym” przezeń mieszkaniu mieszka jego siostra wraz z matką i babką. Wszystkie trzy panie mają powody, by “władzy ludowej” – mówiąc oględnie – nie kochać. Trzydziestoletnia Sabina żyje w kulcie bohaterów Powstania Warszawskiego. Jej matce odebrano prowadzoną przed wojną aptekę. Seniorka rodu pomstuje z kolei na przejęcie przez państwo swojej kamienicy, w której po odbudowie ulokowano ministerstwo. Na początku filmu widzimy całą czwórkę naradzającą się pilnie, czy uratowane z pożogi rodzinne złoto należy ukryć, czy może posłusznie oddać organom państwowym (bo przecież “przed nimi nie ma dobrych skrytek…“).

W sumie jednak nastroje w rodzinnym gnieździe nie są złe. Można w nim przyjmować adoratorów, rozmawiać z wyklętymi przez władzę poetami, słuchać Pucciniego, a czasami nawet jazzu. Mieszkańcy znajdują w nim azyl przed tym, co panoszy się na zewnątrz: nowomową, cenzurą i wszechobecnym strachem. Pogodę ducha pań (i pana chyba też) wyraża babka, stwierdzając: “trzeciej wojny światowej chyba nie będzie – najgorsze już za nami“. Ale może tak jej się tylko wydaje…?

W tę oazę normalności w nienormalnym świecie wkracza pewnego dnia on. Bronisław – “demoniczny mężczyzna o wyglądzie Humphreya Bogarta” – wydaje się Sabinie być idealnym kandydatem na męża. Przystojny, opiekuńczy, potrafi w jej obronie dać opryszkowi po mordzie. Nie żyją jednak ze sobą ani długo, ani szczęśliwie: prawdziwe oblicze przybysza szybko okazuje się naprawdę demoniczne. Skłoniwszy dziewczynę (w niezbyt dżentelmeński sposób) do zaręczyn, żąda od niej pisania donosów. Ona, przerażona odkryciem, jaką “robotę” wykonuje jej narzeczony, odmawia. Ten w odpowiedzi grozi zadenuncjowaniem całej rodziny za nielegalne przetrzymywanie złota. Doprowadzona do ostateczności Sabina podaje ubekowi truciznę. Gdy dosłownie cudem udaje się zniszczyć dowody zabójstwa, wydaje się, że nadszedł koniec koszmaru.

Ale nie nadchodzi. W kolejnej scenie widzimy Sabinę, jak – zanosząc się płaczem – planuje usunięcie ciąży. Razem z dziewczyną są jej matka i babka; domyślamy się, że to od ich rad zależeć będzie ostateczna decyzja.

Przypomnijmy sobie raz jeszcze, ile krzywd przyniósł całej rodzinie nowy ustrój, jak potraktował Sabinę Bronisław, funkcjonariusz tego ustroju, bez cienia wątpliwości ojciec dziecka. A oto teraz kobiety otrzymują – przynajmniej iluzoryczną – szansę odwetu za doznane krzywdy. Jakiego dokonują więc wyboru?

Jedynego racjonalnego. Dziecko należy urodzić – zgodnie oświadczają starsze damy. Nie posługują się przy tym – co jest pewnym zaskoczeniem – argumentami natury religijnej. “Dziecko to zawsze dziecko!” – stwierdza babka. W domyśle: nieważne, czyje ma geny – ważne, że będzie dla swojej matki podporą na starość. A także: ma prawo żyć, niezależnie od tego, jaki łajdak przyczynił się do jego poczęcia.

Opisaną powyżej scenę uważam za kluczową. Nie wiem, ilu jest skłonnych dostrzegać w całej historii metaforę dziejów pewnego narodu po pewnym dziejowym kataklizmie. Być może tylko ja. Przypuszczam jednak – a przypuszczenie to graniczy z pewnością – że wplecenie w film archiwalnych nagrań z powojennej odbudowy Warszawy nie było jedynie zabiegiem technicznym.

Wiemy dziś, kim był Bolesław Bierut, Stanisław Radkiewicz i ich wspólnicy, nade wszystko zaś ich mocodawca Józef Stalin. Byli zbrodniarzami, tyranami, kłamcami – słowem, osobnikami pod każdym względem odrażającymi. Dziś – szczęśliwie – ich rządy i oni sami należą do przeszłości, podobnie jak w przeszłość odpłynął otruty Bronisław. Ale nawet po ich epoce zostało coś, co ich przetrwało i może służyć wolnemu już społeczeństwu. Podobnie, jak syn łotra może – wychowywany przez dobrych ludzi – stać się człowiekiem szlachetnym i uczciwym.

Dostrzegam w “Rewersie” echo zapisków Marii Dąbrowskiej, która właśnie w ciemnych latach stalinizmu zanotowała, iż “w złej sytuacji trzeba umieć wykorzystać jej wszystkie dobre strony“. A także późniejszej o przeszło trzydzieści lat piosenki Wojciecha Młynarskiego: “Tu, w naszym domu i rodzinie (…) Przetrwamy…“. I wreszcie całkiem świeżego wywiadu Stefana Chwina dla “Przeglądu”: “chyba nikt u nas nie zamierza powołać do istnienia np. Muzeum Historii Rodzin Polskich 1944-1989. Nie tych na emigracji, tylko tych żyjących w kraju. A to by było prawdziwe Muzeum Prawdy o Polsce“.

Bohaterka filmu mogła pozbyć się owocu tragedii – miała ku temu wszelkie możliwości. Ale czy pozbawiając się związanych z dzieckiem nadziei na przyszłość, zmieniłaby w ten sposób traumatyczną przeszłość? Podjęła więc inną decyzję – i po kilkudziesięciu latach chyba jej nie żałuje.

Stało się tak dzięki matce i babce Sabiny. Ich mądra, wolna od nienawiści czy żądzy zemsty (która byłaby przecież zrozumiała…) postawa pozwoliła odnaleźć i wykorzystać drugą, tę dobrą stronę beznadziejnej na pozór sytuacji. Jakże chciałoby się widzieć zrozumienie dla takiej filozofii działania u dzisiejszych historyków, polityków, dziennikarzy…

Roman Czubiński

Tulisan Di Truk / Bus

nyurian — Sun, 22 Nov 2009 11:19:38 +0000

Super/Supir Nyolot:
” Sekarang Bayar Besok Gratis” <— apa coba maksudnya..???
” Naik Gratis,Turun Bayar ” <— iye deh Bang…

“Jangan Dinikahi Bila Segel Rusak” <— ????
“Demi Menjaga Konsentrasi Supir, Jangan Kentut Keras – Keras ” <— Ketahuan nih supir sering dikentutin Penumpangnya…hahahaha
” Bila Supir ini Selingkuh, Harap Hubungi DIAN SASTRO ” <— Heh…yang bener…???

” Anda butuh waktu kami butuh uang ” <— tebak siapa yang paling tidak memahami tulisan ini..??
” Cintamu Tak Semurni Bensinku ” <—huhhh…cape deehhh….
” Mencari Nafkah Demi Desah ” <— Kali nama pacar/istrinya Desah ya…??
” Tuhkan Jandanya Enak..” <— ni supir suka nongkrong di warung yang jual panganan bernama Janda…kali ya..hehehe

” Bukan Salah Bunda Mengandung Tapi Salah Bapak Ga Pake Sarung ” <— Bener Buangettt deh loeee…!!!
” Istri Goyang Suami Basah ” <— No Coment dehhh…!!
” Lupa Namanya…Ingat Rasanya ” <– Syeeettt…abis makan dimana tu supir
” Warning: Cewek jelek dilarang naik..!! <— nah lu…!!
” Kutunggu Jandamu ” <— syiippp..selamat menanti…!!
” Sesama Penumpang Dilarang Saling Naksir ” <— Supirnya Posesif…!!!

” Muka setan, hati malaikat” <— sadar betul kali sopirnya
” Siap Melayani Janda..!! ” Capeee dehh..Janda lagi..janda lagi..
” Papah pulang, mamah digoyang ” <— Sama ama yang tadi…No Coment..!!
” Mau Cepet Mau Lambat itu Urusan Gue ” <— Anjriitt…Dasar Sotoyyy..!!
” pulang dimarahin…ga pulang di cari’in.. “
Bikin Terenyuh..
” Akibat Putus Sekolah ” <— kaciannnn..
” Jangan Sakiti Dia ” <— eemmm..dia siapa ya..siapa dia..???

” Di Doa Ibuku Namaku Disebut ” <— Amin…
” Pergi Karena Tugas…Pulang Karena Beras ” <– ohh..soo sweet…
” Sembahyanglah Kamu Sebelum Kamu Disembahyangkan ” <— Sumpah ampe berkaca – kaca mataku baca yang ini..
” Tersisih Dalam Penampilan ” <- –Kira ampe babak keberapa ya Bang..?? Penyisihan grup apa perempat final ya…hahahaha

” Ora Ubet Ora Ngeliwet ” <— Bahasa Jawa artinya Tidak Ulet tidak masak nasi…hehehe
” Tabah Menanti ” <— Semoga Terkabul ya Bang…hahaha
” Bapak Pergi Kerja Anak Belum Bangun..Bapak Pulang Kerja Anak Sudah Tidur ” <— Whuaaa…telhalu saya..
” Doa Ibu ” <— Most Commonlah..

” Man7jur” = Mantu jujur
Indonesia – Inglis…
NEW FEAR THE ME IS 3 = nyupir demi istri
MER – 123 – LUCK = mertua galak
THONK HE LOVE = dibaca : Tong khilaf (bahasa sunda), artinya : jangan lupa…
SO FEAR SHE N THINK baca: supir sinting
ELECT YOUR BAND” : elek yo ben (jelek, cuek ajah)
BE YOUNG CARE ROCK Read: Biang Kerok
LONG STREET OF MEMORY..mungkin maksudnya: sepanjang jalan kenangan kali ya….??

Fuck Here Miss Kind!!! : Fakir Miskin
SO FEAR NO CALL == sopir nakal…kali yah
SHE BOOK CARRY DO IT : Sibuk Cari Duit…
From For Sea Nowly : Bahasa Batakneh..Baca: From For Sea (Porsea nama daerah) Nowly (Nauli = Indah) Jadi artinya Dari Porsea Indah…hahahahaha..
Pardede Inside : No coment dehhh…

The Me ANAK Is 3 : Demi Anak Istri
The Sky The Blue : Disikat Debu….hahahahaha
“be are the kill us all come fuck” = biar dekil asal kompak
“on any book an plumb pleasant” = onani bukan pelampiasan
Yang Berikut Ini, Entahlah…
Ma2 ku 1 /3 dis (Mamaku seperti gadis)
LA MAN SAMPATEN (artinya TIDAK BUTUH PERTOLONGAN) medan bung…!!!
NIKE JANGAN PERGI… Nike Ardila Ya….???
PELI TA MAS…
Gembel Elit……. *dgn gambar bob marley

“aku cinta buatan mertua”… emang mertuanya bikin apaan ya..?? hahahaha
“HE (gambar tikus) ENDANG”…..Heti Kus Endang…!!!! Hahahaha…
“BURONAN MERTUA”
“GADIS RENTAL”
SPONGE DONG….
2 2 nya(Gambar Kupu2)nya

“JABLAY RACING”
“BERSATU DI PANGKALAN BERSAING DI JALANAN”
*Bercinta di Bis Berpisah di Terminal*
PUTUS CINTA… sudah biasa…
PUTUS ROKOK… merana…
PUTUS REM… matilah kita…
”maafkan Rambo, Mama”
JUM’AT KELABU – pasar juma’at pondok labu

” YUK ROK E MBUKAK, KETOK YUKK…”
JANDA BARU NENEN : Maksudnya lewat Juanda – Pasar Baru – Senen
JANDA 1 /3 DIS : janda seperti gadis
“Ora Sama Bin Lain”
“UCOK= Uang Cukup Ongkos Kurang”

“Lupa namanya, ingat rasanya”
“Enak tapi dosa”
SLANK : Sudah Lama Aku Naksir Kamu
GIGOLO = GI LIRAN GO YANG LO YO

ANTAR NONA JEMPUT JANDA <— Yah janda lagiiii….!!!!
DUGEM full time
WARNING !Cinta Kreditan
CAUTION !
status gadis gampang diisengi
BIAR PEYOT YANG PENTING NYEDOT!!

Wuiihhh…itu aja kali ya…semoga bisa bikin senang dan tertawa…

Kencan Janda dan Perjaka

dyhary — Mon, 16 Nov 2009 10:55:09 +0000

Di beranda ada janda

duduk berdua dengan perjaka

mereka saling menggoda

tak peduli apa kata tetangga

yang penting suka ria

menjalin asmara

asyik masyuk dimabuk cinta

Suara tangis mengganggu kencan buta

anak si janda merengek minta dibelikan sepeda

si perjaka hanya bisa mengurut dada

dia menangkap satu pertanda

harus merogoh kocek, uang tak bersisa

pulang dari rumah janda dompet pun hampa

itulah pengorbanan demi merebut hati janda beranak dua

Menjaga Hak Orang-orang yang Lemah

Abah Fajar — Sun, 15 Nov 2009 00:43:31 +0000

Penulis : Al-Ustadz Abu Muhammad Abdulmu’thi, Lc Allah Subhanahu wa Ta’ala dengan hikmah-Nya t

Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang

bloggerinterest — Sat, 14 Nov 2009 02:41:54 +0000

Sedang jadi Blogger Interest emang mengasikkan, tambah asik lagi kalau saat ini sedang sibuk mensupport ; Kerja Keras Adalah Energi Kita,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang,Kenali dan Kunjungi Obyek Wisata di Pandeglang.
Ada ada ah Ah air Akhirnya akhirnya aktifitas Aku Akulah alat aman ambil angka antara apa apalagi Artikel asam atau awalnya Awalnya bagaimana bagi bagiku bahkan Bahkan bahwa baik ban bangunan banyak barang baterai batu baut bayangkan beberapa bekas beli berangkat berapa Berarti berat berbeda berjalan berpendapat berpikir berserakan berubah berusaha beserakan besi biasanya biaya bisa Bu Bukankah bulan Bumi butuh cari Coba curiga dalam dan Dan dapat dari dengan Desember di diantaranya dibawah dibelinya diberikan diberikannya dibongkar didalam diinternet dijalan dikiranya diluar disaat disebabkan disekitar diselenggarkan ditawar ditempat ditengah Ditulis Dua duri enam es fotokopi gelar Gengsi gengsi gumamku guna Guru hal hampir hanya hanyalah harga harganya hari harus hasil hasilnya haus hausnya he hina hingga hitam ibadah Ibu Ide iklan ikut IM3 informasi ini iseng itu iyalah jadi Jadi Jadilah jalan Jalan jawab jerih juga kaget kaki kalau kantong kapan karena Karena kata kawat ke keberuntungan kecelakaan kecil kedalam Kegiatan kelancaran Keluarga keluarga Kemudian kemudian kenangan kenapa kendaraan kepada keperluan kesibukan ketahuan keteledoran khusus kilo kiloan kira Kita kliping kolong Kompas Kompetisi kulakukan kumasukkan lah lain Lain lainnya lakukan layak lebih lima lomba lumayan lupa lupakan Maaf maaf macam Malam malu Malu manfaat mantap Manusia masak masih mau Medoho melaksanakan melakukan melakukannya meletus melihat memang membahayakan memberikan memberikannya membongkar membuat membungkuk membutuhkan mempunyai menawar mencarinya mencoba mencolok mendapat mendapatkan mendekat mendekati mendengarkan Menemukan mengambil mengemasi mengembalikan mengganggu menghadapinya mengingat mengumpulkan mengumpulkannya mengurangi menjawab menjualnya menolong menunggu menyimpan Menyingkirkan menyingkirkan merasa mereka merupakan minggunya minta misalnya mobil motifasi motor MuDA mudah mudahan mulai Mungkin mungkin mur Nah naik Namun namun nasehat nasibku ngumpulin nyawa Oh Oleh oleh Orang orang pahala pakai paku paling payahku pecah pelebaran pemasangan pemilik Pemulung penasaran pengangkutan pengecatan pengepul perbuatan percakapan peristiwa Peristiwa perjalanan perjalanannya perkilo perkilonya Permisi Perosok petugas pinggir plastik Plewan pokoknya pompa pulang puluh rasa rata ratus ribu Rp rugi rumah rumahku Sahabat saja saku sampah sampai Santi satu Saya Sebagian sebelumnya Sebenarnya sebenarnya sebesar sebuah secara sedang segala segera sehari sehingga seingat sejenak sekali sekarang sekolah Sekolah sekolahku selain selalu selama Semarang sembuh Semua semua sendirinya sengaja seorang Seorang sepanjang sepeda seperti sepuluh seragam Seringkali serta sesama sesuatu setahun setara setengah setiap sewaktu Sewaktu Si sibuk sih sisa situ spanduk Sudah sudah Sulistiyowati tahu tahun tambahan tanah tanya tanyaku Tapi target tas tawar Teman teman tempat tentu Tentunya terdapat terdiam terhadapku Terjatuh terjatuh terkadang terkumpul termasuk ternyata tersebar tertancap tetangga Tetanggaku tiba tidak tidur tiga tinggal Toh total tua tugas turun tutup uang Untuk untuk Untung urat wah Walau Website www.susahnyaedittaghtmlalawebmaster.blogspot.com www.akulahsahabatbumi.blogspot.com www.mudaers.com Ya ya yaitu yang Yang 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 23 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 75 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434 435 436 437 438 439 440 441 442 443 444 445 446 447 448 449 450 451 452 453 454 455 456 457 458 459 460 461 462 463 464 465 466 467 468 469 470 471 472 473 474 475 476 477 478 479 480 481 482 483 484 485 486 487 488 489 490 491 492 493 494 495 496 497 498 499 500 501 502 503 504 505 506 507 508 509 510 511 512 513 514 515 516 517 518 519 520 521 522 523 524 525 526 527 528 529 530 531 532 533 534 535 536 537 538 539 540 541 542 543 544 545 546 547 548 549 550 551 552 553 554 555 556 557 558 559 560 561 562 563 564 565 566 567 568 569 570 571 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582 583 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 627 628 629 630 631 632 633 634 635 636 637 638 639 640 641 642 643 644 645 646 647 648 649 650 651 652 653 654 655 656 657 658 659 660 661 662 663 664 665 666 667 668 669 670 671 672 673 674 675 676 677 678 679 680 681 682 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698 699 700 701 702 703 704 705 706 707 708 709 710 711 712 713 714 715 716 717 718 719 720 721 722 723 724 725 726 727 728 729 730 731 732 733 734 735 736 737 738 739 740 741 742 743 744 745 746 747 748 749 750 751 752 753 754 755 756 757 758 759 760 761 762 763 764 765 766 767 7768 769 770 771 772 773 774 775 776 777 778 779 780 781 782 783 784 785 786 787 788 789 790 791 792 793 794 795 796 797 798 799 800 801 802 803 804 805 806 807 808 809 810 811 812 813 814 815 816 817 818 819 820 821 822 823 824 825 826 827 828 829 830 831 832 833 834 835 836 837 838 839 840 841 842 843 844 845 846 847 848 849 850 851 852 853 854 855 856 857 858 859 860 861 862 863 864 865 866 867 868 869 870 871 872 873 874 875 876 877 878 879 880 881 882 883 884 885 886 887 888 889 890 891 892 893 894 895 896 897 898 899 900 901 902 903 904 905 906 907 908 909 910 911 912 913 914 915 916 917 918 919 920 921 922 923 924 925 926 927 928 929 930 931 932 933 934 935 936 937 938 939 940 941 942 943 944 945 946 947 948 949 950 951 952 953 954 955 956 957 958 959 960 961 962 963 964 965 966 967 968 969 970 971 972 973 974 975 976 977 978 979 980 981 982 983 984 985 986 987 988 989 990 991 992 993 994 995 996 997 998 999 1000 1001 1002 1003 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010 1011 2007 3000 27000

Kerja Keras Adalah Energi Kita

bloggerinterest — Sat, 14 Nov 2009 02:32:57 +0000

Akhirnya, DP Resmi Menjanda Lagi...

solarsedayu — Thu, 12 Nov 2009 20:41:03 +0000

Sempat Menangis Seusai Syuting Penyanyi dangdut Dewi Perssik (DP) menjanda untuk kedua kalinya. Dia

Chickity Check It!- 2010 Gloucester Fisherman Triathlon

Joey — Tue, 10 Nov 2009 13:00:19 +0000

clcik logo to check out the site

From Janda-

Hello everyone,

The new website for the 2010 Gloucester Fisherman Triathlon is up and running. Next year’s race date is August 8th and we’re working hard to make this event much bigger and better than the ‘09 rendition. The race course has been redesigned so you can expect a much less congested bike route and a true 5k run.

For any of you who are planning on racing in the Pro/Elite wave or know someone who is, we’re tentatively looking to add a $4,999 prize purse for next year, with pay out going 5 deep, so spread the word. This wave will be open to all licensed pros and elite age groupers. We’d like to attract a high quality field and to turn this event into the most competitive short course triathlon in New England.

Registration opens on 11/15 so mark your calendars. I expect the race to sell out before the new year.

Janda

http://www.gloucestertriathlon.com/index.html

Janda Ricci-Munn, CSCS, USA Cycling Level II Coach 8 Orchard Way Gloucester, MA, 01930 PH: 978-283-1034 Web: www.jandariccimunn.com

Poligami : Janda-janda Dan Ta'addud (9)

millahibrohim — Sun, 08 Nov 2009 07:28:17 +0000

Ada sebagian wanita yang fanatik terhadap pikirannya sendiri, tidak mengetahui kebenaran dan kehilangan banyak kebaikan terhadap diri, keluarga dan masyarakat.

Telah mengklaim bahwa kita harus pandai-pandai mengambil kesempatan dan tidak melewatkan sebagai wanita yang dicerai atau suaminya mati dan punya anak banyak menolak nikah lagi dengan alasan pendidikan dan urusasan anak akan tetepi jangan lupa mereka sebenarnya melangar dari amalan – amalan masyarakat dalam menjalankan tugas yang ia lakukan yang mengakibatkan kejelakan -kejelekan yaitu:

1. Sebagian wanita terkadang ditalak pada usia muda atau mati suaminya pada usia ini sedang wanita diberi karunia keinginan seksual untuk berlangsungnya jenis manusia maka dengan kebenaran maka ia menolak nikah pada usia muda terlebih menikah menjaga diri dari perzinaan dan banyak penyakit masyarakat

2. Sebagian wanita berkata, Bila anak-anak telah besar atau mau menikah akan tetapi kami akan lemparkan pertanyaan kepadanya siapa yang menjamin bagimu anak – anakmu tetap bersamamu sampai besar ? Bukankah manusia – manusia sewaktu – waktu bisa mati ? Bisa jadi maut datang padamu dan anak – anakmu dan kamu masih menunda – nunda waktu, disanalah penyesalan tidak bermanfaat.

3. Tidak diketahui lelaki yang bermacam-macam sifatnya cenderung pada wanita-wanita yang masih muda dan itu hak asasi mereka. Sedang secara biologis wanita lebih cepat tua dari pada lelaki disebabkan siklus tubuhnya seperti haid, hamil dan melahirkan. Faktor – faktor alami nikah seharusnya mendorong wanita agar segera kawin sebelum menjadi perawan tua lalu tidak ada lelaki yang tertarik padanya selanjutnya ia akan menyesal dan penyesalan tak bermanfaat.

4. Sebagian wanita menolak menyerahkan anak-anaknya kepada wali –wali yang akan memelihara dan mendidik mereka dengan alasan ke hilangan rasa cinta pada anak dan kedekatan serta kurang perhatian pada mereka. Itu hanya perasaan yang menyebabkan tertundanya menikah dan problem – problem. Maka sebaiknya janda-janda itu menyerahkan anak – anak mereka pada wali – wali mereka sampai mereka menikah lagi setelah anak – anaknya terdidik dengan baik.

5. Sebagian wanita janda yang menolak nikah dan menundanya sampai anak – anaknya besar menghilangkan banyak kebaikan terhadap masyarakat. Bukankah memperbanyak keturunan termasuk tuntunan syariat ? Nabi berkata Nikahilah wanita – wanita penyayang dan banyak anak sesunguhnya akan membanggakan jumlahmu di hadapan umat – umat pada hari kiamat “( HR.Abu Dawud No; 2050 & Nasai No :3227 )

Bukankah pemilihan nikah mereka atau menundanya dengan alasan yang lemah adalah kekakuan dari meraka terhadap masyarakat? Bukankah bila anaknya yang masih kecil mati memberi syafaat pada hari kiamat dan jika anakmya berumur panjang memberi manfaat padanya dan masyarakat? Dengan banyak muslim yang bekerja diberbagai macam lapangan kehidupan umat tidak butuh tenaga – tenaga kerja asing (kafir).

6. Sebagian janda yang tidak mau menikah lagi terkadang tertimpa musibah oleh anak – anak durhaka mengikuti ayah mereka atau jauhnya tempat mereka bekerja yang menyebabkan kehilangan manfaat anak – anak sehinga hendaknya ia menikah lagi agar mendapat banyak anak yang menjadi penolong.

7. Terkadang sebagian wanita janda dalam kekurangan, dengan menikah lagi suaminya dapat menolong dan membantu beban hidup dirinya dan anaknya.

8. Sebagian janda memandang pernikahan yang kedua kalinya sebagai keingkaran dan kiamat terhadap suami pertama yang wafat. Ini pandangan yang salah dan terbalik24. Dimana kita mempunyai tauladan yang baik pada diri rasulullah. Beberapa istrinya yang ditinggal wafat suami, pada waktu perang dan ketaatan sebagaimana Umum Salamah malah menyenangkan diri mereka .Oleh karena itu wanita yang berakal sholihah segera menikah setelah ditinggal meninggal suaminya agar dapat menundukan pandangan dari yang dilarang memelihara kehormatannya terlebih ia sudah tidak punya harapan bertemu dengan suami pertama di dunia fana ini, maka kebenaran apa yang bersamanya sehinga ia menunda menikah ? tidak ada kecuali bergantung pada tali keraguan dan angan-angan.

9. Sebagian wanita membayangkan bahwa nikah yang kedua bisa tidak menyenangkan karena ia pernah gagal membina kebahagian pada pernikahan pertama sehinga ia trauma dan putus asa. Kesimpulannya tidak diterima secara syariat dan akal. Adapun secara syariat banyak janda wanita yang dicerai pada jaman nabi menikah lagi dan tidak di ingkari dan sebagainya dinikahi nabi seperi bekas istri Zaid bin al haritsah, Zainab binti Jahsyid , Ummu Salamah yang wafat suaminya Abdullah bin abdil Asad pada perang uhud. Darimana wanita – wanita itu mendapat ilham gara – gara trauma terhadap perkawinan pertama? Bukankah Allah telah menentukan segala sesuatu? Apakah ia tahu bahwa ia nanti akan gagal pada pernikahan kedua? Bukankah kita diperintahkan menjalankan sebab –sebab dari menyerahkan hasil kepada Allah ? Allah berfirman :

“ Dan Katakanlah: “Beramallah kamu, Maka Allah dan rasul-Nya serta orang – orang mukmin akan melihat amal – amalmu itu, dan kamu akan dikembalikan kepada (Allah) yang mengetahui akan yang ghaib dan yang nyata, lalu diberitakan-Nya kepada kamu apa yang Telah kamu kerjakan.” ( At Taubah : 105 )

“ Tiada suatu bencanapun yang menimpa di bumi dan (Tidak pula) pada dirimu sendiri melainkan Telah tertulis dalam Kitab (Lauhul Mahfuzh) sebelum kami menciptakannya. Sesungguhnya yang demikian itu adalah mudah bagi Allah.” ( Al Hadid : 22 )

Rasulullah shalallahu’alaihi wasalam bersabda:

“Ketahuilah tentang apa – apa yang menimpamu tidak akan luput darimu dan apa – apa yang telah luput darimu tidak akan menimpamu ”(HR.4699 – 4200 dan Ibnu Majah no. 77 ). Nabi memerintahkan pada pemilik onta : “ Ikat dan tawakal kepada Allah “ ( HR. Tirmidzi no. 2517 )

Mengapa tidak membayangkan kemungkinan – kemungkinan yang kedua yang lebih membahagiakan dari pada perkawinan pertama? Bukankah kita diperintahkan selalu berpikir positif terhadap segala sesuatu? Bukankah Rasulullah ta’jub terhadap parkataan dan perbuatan yang positif dan berakibat baik? Bukankah kita dilarang beranggapan sial terhadap segala sesuatu yang mana ia termasuk gangguan syetan terhadap aqidah muslim lalu menyeretnya kejalan – jalan kejelekan ?

Rasulullah berkata : “ Tidak ada penularan ( kecuali dari allah ) tidak ada anggapan sial terhadap burung, sebaik – baik anggapan adalah anggapan yang sholih ( baik ) tehadap nasib ”(Bukhori no 5754-5755). Barangkali ia dahulu di paksa menikah dari sinilah seharusnya ia merubah ketidak sukaan lagi paksaan menjadi kebaikan, berakal dan akibat – akibat yang hanya diketahui Allah. Allah berfirman :

“ Dan barangkali kamu membenci sesuatu, padahal ia amat baik bagimu, dan boleh jadi ( pula ) kamu menyukai sesuatu, padahal ia amat buruk bagimu; Allah mengetahui, sedang kamu tidak Mengetahui.”

( Al Baqarah : 216 )

“ Maka barangkali kamu tidak menyukai sesuatu, padahal Allah menjadikan padanya kebaikan yang banyak.” ( An Nisa : 19 )

Seandainya tiap orang yang pernah jatuh ( gagal ) dalam kehidupannya tidak mau lagi bangkit dari kegagalannya walau berkali – kali niscaya dunia ini mati dan sepi dari gerakan – gerakan dan kemajuan, akan tetapi akan mencoba bangkit dari kegagalan berulang- ulang sebab kesuksesan dan kemajuan.

10. Beberapa wanita menolak lelaki yang melamar dengan alasan lelakinya yang melamar mereka sudah banyak anak dan istri. Lalu afdhol mana bagi wanita yang punya suami beristri dua atau tiga dan mampu memberi nafkah dan tempat tinggal, memuliakan pandangan dari yang haram dan menghasil anak – anak yang sholih yang bermanfaat di dunia dan akhirat atau ia duduk dirumah bertahun – tahun menjadi tangung jawab keluarga? Maka mana yang lebih baik kita ikuti dua kondisi ini jika kita benar- benar memikirkan dengan akal sehat dan menyingkirkan dari perjalanan hidup di balik perasaan – perasaan yang melihat satu sisi dikalangan masyarakat.

11. Ketahuilah perbuatan wanita diatas memicu gunjingan banyak pertanyaan. Allah menyukai seorang menahan gunjingannya dari dirinya, bersegera berbuat baik dan menjauh dari tempat – tempat jelek, bukankah kebaikan itu sebaiknya disegerakan? Bersegera nikah adalah kebaikan dan mematikan suara – suara sumbang manusia yang hanya merusak kehormatan – kehormatan.

12. Demikian juga ia menyia – nyiakan pahala yang banyak yang dapat ia raih. Diantaranya pahala melayani suami dan menjalankan tugas sebagai istri yang baik oleh karena itu nabi bersabda :

“Seandainya aku mau memerintahkan seseorang sujud pada selain Allah niscaya aku perintahkan istri sujud pada suami .Demi jiwa Muhammad di tanganNya seorang istri tidak dianggap menunaikan hak Allah sebelum menunaikan seluruh hak suaminya hingga seandainya suaminya memanggilnya sedang dia duduk di atas hur kecil ( waktu masak ) maka ia harus memenuhi panggilan suaminya “( HR.Ibnu Majah no 1853 & Ahmad/387 )

Problem- problem wanita yang tak mungkin dihindari misalnya: hamil, nifas, melahirkan dan problem kehidupan misal sakit, anak meninggal dan mendidik anak merupakan sumber pahala bagi wanita bila mengikhlaskan niat untuk Allah. Nabi shalallahu ‘alaihi wasalam berkata : “ Musibah – musibah senantiasa mendampingi seorang mukmin dan mukminah mengenai diri, anak dan hartanya sampai ia bertemu Allah tidak punya dosa.” (HR.Ahnad No. 2300 & Tirmidzi no. 2399)

Nabi shalallahu’alihi wasalam menasehati wanita : “ Seorang wanita yang tiga anaknya wafat menjadi penghilang api neraka. Seorang wanita bertanya : Kalau dua ?”dua juga” jawab Nabi ( HR.Bukhori No.101 & Muslim No. 2633 ). Demikian juga wanita ( istri – istri ) mendapat pahala atas kesabaran menanggung sikap keras suami, kekikiran suami dan terabaikannya hak – hak istri oleh suami. Sebagaimana wanita adalah sebab yang barokah terhadap suaminya yang menjamin kehidupannya. Dimana ia (istri) dapat menjaga suami dari hal – hal yang dilarang dan memecahkan bermacam – macam problem serta melahirkan banyak anak untuk suaminya. Disisi lain suami ikut meraih pahala bersama istrinya melalui pemberian nafkah, tarbiyah dan jimak. Ketika seorang sahabat bertanya ,”Hai Rosulullah, apakah salah seorang dari kami melampiaskan syahwatnya pada isrtinya berpahala ? “Demikian juga bila meletakkannya pada yang halal berpahala “jawab Nabi .

13. Dikarenakan wanita ditakdirkan lemah , Allah menjadikan perwaliannya ditangan laki-laki agar dapat membantu dalam hal – hal penting khususnya pada marhalah ( tingkatan ) kehidupannya yang paling genting yaitu marhalah pernikahan . Nabi berkata ; “Wanita mana saja yang menikah tanpa wali maka menikahnya tidak sah “ (HR Abu Dawud no 2003 & Tirmidzi no 1102) . Maka bagi para wali wanita hendaknya berusaha dengan sungguh –sungguh mempercepat pernikahan, janda – janda dan perawan – perawan tua, mereka harus segera menghilangkan semua keraguan dimata masyarakat tentang anak – anak wanitanya dan bersabar atas tuduh – tuduhan yang tidak benar serta membantu memecahkan problem – problem anak – anaknya, insyaallah berpahala disisi Allah, khususnya bila anak – anak itu telah kehilangan ayahnya ( yatim ). Nabi shalallahu’alaihi wasalam berkata : “ Aku dan penjamin anak yatim disurga seperti ini “ ( mengisyaratkan dengan jari telunjuk dan ibu jarinya ). ( HR. Bukhori no. 5304 dan Muslim 6005 )

Memberi Dari Kekurangan

ratna ariani — Sat, 07 Nov 2009 17:57:06 +0000

Mg Biasa XXXII: 1Raj 17:10-16; Ibr 9:24-28; Mrk 12:38-44 “Aku berkata kepadamu, sesungguhnya j

8 Nov 2009

ambcosu — Sat, 07 Nov 2009 17:00:15 +0000

Minggu Biasa XXXII. 1Raj 17:10-16; Ibr 9:24-28; Mrk 12:38-44 (12:41-44). Tepung dalam tempayan itu tidak akan habis dan minyak dalam buli-buli itu pun tidak akan berkurang sampai pada waktu Tuhan memberi hujan ke atas muka bumi. Bacaan-bacaan hari ini menampilkan dua janda: Janda di Sarfat dan janda di Bait Allah. Keduanya miskin. Janda dari Sarfat hanya mempunyai sedikit roti untuk makanan terakhir sebelum maut menjemputnya. Yang lain hanya memiliki uang dua peser. Keduanya memberikan sedikit yang mereka punya kepada orang lain. Keduanya tidak luput dari pandangan Tuhan yang dengan penuh kasih memelihara hidup mereka. Berbuat amal itu mulia. Untuk memberi kita tidak perlu kaya dan berkelimpahan. Dua peser dihargai lebih dari puluhan ribu, karena diberi dengan iman pada penyelenggaraan Tuhan.

FILMOWISKO ("Tatarak", "Mała Moskwa", "Szukając Eryka", "Policyjny, przymiotnik", "O Elly")

Logos Amicus — Wed, 04 Nov 2009 02:18:34 +0000

________________________________________________________________________________

*

Jesienną tradycją stało się dla mnie branie udziału w Chicagowskim Festiwalu Filmowym.

Każdego roku prezentuje się na nim całe mnóstwo filmów z kilkudziesięciu krajów

całego świata.

Spotyka się również akcenty polskie (to właśnie na tym Festiwalu wylansowano Krzysztofa Kieślowskiego).

Z kilkunastu filmów, jakie udało mi się obejrzeć w tym roku, wybrałem pięć, o których tutaj chciałem napisać.

_________________________________________________________________________________

“TATARAK”

* * * * * *

Jeszcze jeden krótki film o umieraniu

Po obejrzeniu “Tataraku” pomyślałem sobie, że niektórym z ostatnich filmów Andrzeja Wajdy może w jakiś sposób ciążyć jego mistrzostwo. Przy tym, on sam nie musi tego ciężaru odczuwać na sobie, jednakże ów ciężar może odczuwać widz… taki choćby jak ja. Może właśnie dlatego “Tatarak” wydał mi się filmem nieco anachronicznym.

Zdaję sobie sprawę, że obraz ten może się podobać, niemniej jednak, w jego pozytywnym odbiorze, przeszkodziła mi właśnie świadomość tego, że jest to “dzieło mistrza”. Przez cały czas projekcji miałem na uwadze to, że oglądam “Wajdę” (na przemian z wrażeniem, że wisi nade mną jego cień). Być może wina leży więc po mojej stronie, bo zawiodły mnie tu moje zdolności percepcyjne, sfiksowała nieco psychologia odbioru?

Niestety, przyszła mi również do głowy myśl, że jednak żaden z młodych a zdolnych polskich reżryserów takiego filmu by nie nakręcił, ale nie dlatego, że nie byłby w stanie, lecz dlatego, że takiego filmu nakręcić by nie chciał. Jeśli miałbym w jednym zdaniu ocenić najnowszy film Andrzeja Wajdy, to napisałbym: za mało spontaniczności, zbyt dużo elaboracji.

Wg mnie, nawet tak zaskakujący wątek, jak wpleciona w scenariusz “Tataraku” spowiedź Jandy, która opisuje autentyczne przeżycia związane z osobistą tragedią, jaką była dla niej walka o życie umierającego na raka jej męża, operatora Edwarda Kłosińskiego, wydał mi się tylko czymś w rodzaju scenariuszowego konceptu, podpiętego dość przypadkowo do całości. (Piszę to z całym szacunkiem dla uczuć pani Krystyny Jandy.)

Cierpienie i estetyka (jak z obrazu Hoppera)

Przy okazji: nie jestem pewien, czy wobec tej prawdziwej śmierci, usprawiedliwiona być może ta dość ostentacyjna estetyzacja, jakiej dokonał operator, umieszczając Jandę w kadrze przypominającym wystudiowane malarstwo Edwarda Hoppera. Może po prostu nie wypadało tego robić?

Kontrowersyjny jest również sam ekshibicjonizm naszej wielkiej aktorki, która postanowiła opowiedzieć wszem i wobec o czymś tak bardzo intymnym, jak umieranie najbliższej osoby. Czym było to uprawnione? Czy aby nie wynikało bardziej z niedostatku treści, jaką oferował literacki oryginał? Czyżby reżyser ponownie wrócił do tematu pt. “wszystko na sprzedaż”?

Również fakt, że Wajda przy pisaniu scenariusza musiał się także posiłkować prozą Sandora Marai’a (wplatając ją w opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza), może świadczyć o tym, że w jakiś sposób zbrakło reżyserowi materii, by stworzyć pełen – na swoją miarę oraz na miarę naszych oczekiwań – obraz. A i tak, po obejrzeniu całości, miałem wrażenie, że czegoś mu brakuje, że w jakiś sposób jest on - proszę mi wybaczyć ten kolokwializm – “niedorobiony”, niekompletny. Taki patchwork ze zbyt wyraźnymi szwami.

Cały “Tatarak” przesiąknięty jest śmiercią. Jednakże, czy jakikolwiek film zdolny jest nam powiedziedzieć o tej śmierci więcej, niż nasze własne jej doświadczenie: kiedy sami musimy się mierzyć z ostatecznym odejściem osób, które kochamy – ze śmiercią naszych bliskich, przyjaciół, kogoś z rodziny… ? Albo ze swoją własną?

“MAŁA MOSKWA”

* * * * * *

Miłość contra totalitaryzm

Gdzież, jak nie w kinie, człowiek może poddać się emocjom!? I nie przejmować się tym, że mogą mu one zmącić nieco umysł, tudzież odebrać ochotę krytykowania, racjonalnej analizy? I nie wstydzić się tego? Czasem tak właśnie mam: jeśli jakiś film potrafi mnie w ten sposób uwieść, to zdolny jestem wiele mu wybaczyć, a nawet przymknąć oko na to i na owo, poddając się po prostu jego urokowi.

Z “Małą Moskwą” Waldemara Krzystka było mi o tyle łatwiej, że jest to film zdecydowanie dobry, a pod pewnymi względami nawet bardzo dobry. No i jest jeszcze Swietłana Chodczenkowa, której zjawiskowość na ekranie (chodzi mi tu nie tylko o jej znakomitą grę, ale i o – kto wie, czy nie bardziej – urodę) wywarła na mnie ogromne wrażenie.

Namiętność pięknej kobiety w siermiężnym ustroju

Film opowiada historię miłości żony radzieckiego pilota i polskiego oficera zderzającej się nie tyle z przyjętą ogólnie moralnością, co z zawłaszczającym prywatnym życiem ludzi systemem totalitarnym. Przedstawiona jest ona przez Waldemara Kszystka w konwencji klasycznego melodramatu – i już choćby to winno złagodzić nieco dość agresywny ton tych wszystkich krytyków, którzy film zbesztali, zwłaszcza po tym, jak zdobył on główną nagrodę (Złote Lwy) na ubiegłorocznym Festiwalu Filmowym w Gdańsku.

Panowie: od melodramatu nie można oczekiwać tego, że będzie on epatował egzystencjalną, psychologiczną, bergmanowską głębią; albo że kompleksowo odda całą polityczno-społeczną złożoność czasów, w jakich jest osadzony; ani że będzie się trzymał kurczowo wierności rzeczywistej historii, na której oparto jego scenariusz. Gdyby tak było, musiano by nakręcić film w zupełnie innej konwencji. Ale Krzystek tego nie chciał, wybrał melodramat – i takie jest jego prawo!

Opierając się na swojej poetyckiej licencji, zamiast zwykłej, nie grzeszącej raczej urodą kobiety (jaką była ponoć naprawdę pani z prawdziwego romansu, który rozegrał się w okupowanej przez Rosjan Legnicy), jej męża (w rzeczywistości brutalnego gbura i pijaka) i kochanka (w realu – ladaco i kobieciarza), wybrał cudnej i delikatnej urody Swietłanę, dobrotliwego i nad wyraz wyrozumiałego Rosjanina oraz gładkiego i dżentelmeńskiego Polaka (Lesław Żurek). I mnie to odpowiadało, i ja nie miałem z tym problemu. Ale, ale… przychodzi mi to dość łatwo, bo nawet teraz, kiedy patrzę na “Małą Moskwę” z perspektywy czasu, chłodniejszym już nieco okiem, wydaje mi się ten film zgrabnym, przyzwoitym, sprawnie nakręconym, zajmującym, nie pozbawionym wiarygodmości i stylu widowiskiem.

Należy także wziąć pod uwagę to, że kreśli on swój romans na tle epoki (sowieckiej dominacji nad Europą Środkową), do której u nas w kraju nadal podchodzi się tak, jak kot do jeża; i która do tej pory nie doczekała się w polskim kinie jakiegoś znaczącego ekranowego rozliczenia.

Zresztą, w “Małej Moskie” tak naprawdę nie chodzi o żadne rozliczenia, a o miłość.

*

“LOOKING FOR ERIC” (“Szukając Eryka”)

* * * * * *

Mariaż sztuki filmowej (zresztą nie tylko filmowej) z ideologią zwykle rodzi dzieci poronione, ale niekiedy tzw. zaangażowanie, pasja, obsesja i talent mogą pomóc uwikłanemu ideologicznie artyście stworzyć coś dobrego, prawdziwego, wartościowego i ciekawego.

Tak właśnie mają się sprawy z Kenem Loachem, jednym z najbardziej prominetnych europejskich reżyserów – socjalistów.

Zrywy pewnego listonosza

Nie tak dawno temu można było w naszym kraju usłyszeć o Loachu przy okazji jego filmu “Polak potrzebny od zaraz” (tak się złożyło, że jedną z głónych ról zagrał tam również Lesław Żurek), gdzie zajmował się on problemem emigracji zarobkowej na Wyspach, jednakże reżyser ten znany jest polskim tzw. ambitniejszym kinomanom od dawna, jako ten, który przełamuje panujące w popularnym kinie schematy, idzie pod prąd eskapistycznej rozrywce spod znaku Hollywood, świadomie trzymając się mało spektakularnych społecznych nizin, a co najwyżej – klasy robotniczej i drobnej burżuazji.

Dlatego też w jego filmach nie uświadczy się żadnego szpanu, “gwiazd”, stylu glamour, wystrzałowej akcji i widowiskowości… W zasadzie wszyscy występujący u niego aktorzy mają w sobie coś z naturszczyków, scenografia w jego filmach to najzwyklejsze mieszkania, szare ulice, liszajowate mury, jakieś zapadłe dziury, kąty, zagracone klity… Jednym słowem: zero upiększania, “poetyka” zlewu i niemytych naczyń, brudnych podłóg, znoszonych ubrań i niedomytych rąk – czyli sama proza i realizm codziennego życia. W tym wszystkim umieszcza Loach swoich “bohaterów” – zwykłych niezwykłych ludzi opowiadając ich niezwykłe zwykłe historie, (na które w zasadzie nie zwróciłby uwagi ktoś, kto szuka niezwykłości tylko poza szarym kręgiem Everymana).

Ostatni film reżysera “Szukając Eryka” to cały Loach plus błyskotliwy a zarazem przaśny humor, ciepło, lekkość – a wszystko bez unikania tej bardziej słonecznej strony życia.

Ach, rzeczywiście… jest tu jednak jedna prawdziwa gwiazda, a mianowicie grający samego siebie, legendarny napastnik Manchester United Eric Cantona, który staje się niajako coachem życia będącego w psychicznym dołku 50-letniego listonosza (również imieniem Eric).

Ken Loach nie byłby sobą, gdyby nie pokazał również twardej, szorstkiej, zgrzebnej i dość brutalnej rzeczywistości z jaką muszą się liczyć mieszkańcy tych “gorszych” dzielnic angielskich miast, ale tym razem wychodzi on naprzeciw uniwersalnemu zapotrzebowaniu na komediowe katharsis i raczy nas dość pokaźną dawką humoru, dowcipu i optymizmu. Któż by się spodziewał, że akurat ten traktujący wszystko serio, zasadniczy i radykalny laburzysta, dostarczy festiwalowej publiczności najwięcej uciechy, pogody i rozładowujących solenną atmosferę wzruszeń.

Wesoły autobus Kena Loacha

*

“POLITIST, ADJECTIV” (“Policyjny, przymiotnik”)

* * * * * *

Prawdę pisząc, na obejrzenie tego filmu skusiłem się jedynie z tego powodu, że na ostatnim Festiwalu Filmowym w Cannes zdobył on jedną z głównych nagród (chociaż zdaję sobie sprawę, że akurat tym nie powinienem się kierować), miał dobre recenzje (co jest godne uwagi w przypadku krytyków, których cenię i szanuję) oraz dlatego, że bilety na seans “Politist, adjectiv” wyprzedawały sie na pniu i już panienka z festiwalowego okienka miała pisać na tablicy ogłoszeń sold out (a to już powód zupełnie irracjonalny). Jednakże nie pociągał mnie zbytnio ten film, poniewż nie podzielałem ogólnego zachwytu świata filmowego nad ostatnim przebojem reżysera Corneliu Porumboiu, jakim był obraz “12:08 na wschód od Bukaresztu”. Podobnie nie byłem zachwycony innym filmem rumuńskim, który wychwalano zgodnym chórem parę lat temu, a mianowicie “4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni” Cristiana Mungiu (Złote Lwy i Nagroda FIPRESCI w Cannes AD 2007).

Postkomunistyczna mizeria - scenki z życia szarego

Wobec tego dysonansu musiałem zadać sobie pytanie: czyżby z moją oceną kina rumuńskiego było coś nie tak? A może coś nie tak jest ze mną samym? (przynajmniej jeśli chodzi o trafność mojej filmowej krytyki… ) Starałem sie więc dociec źródła owej dysharmonii.

Pierwszą myślą było uświadomienie sobie tego, iż pozytywne zdanie o tych obrazach mieli właściwie ludzie reprezentujący Zachód. Ja zaś, siłą rzeczy, wychowałem się na Wschodzie. Podczas gdy dla nich “komunistyczna” i “post-komunistyczna” rzeczywistość krajów byłego bloku wschodniego była pewną “egzotyką”, dla mnie ciągle stanowiła żywe wspomnienie życia w jakimś rezerwacie. Oni byli kimś “z zewnątrz”, ja wyszedłem “od wewnątrz”. Mnie np. patrzenie na nudną szarzyznę wschodnio-europejskich miast lekko przygnębiało i nudziło, dla nich zaś stanowiło jakiś aspekt poznawczy; ja nie mogłem się raczej podniecać szarą beznadzieją życia ukazanych w tych filmach ludzi – oni być może odnaleźli w nich afirmację świata, w którym żyli, kontrastując go z mizerią, która ich ominęła…

Cóż… Tak właśnie sobie pomyślałem.

Doszły do tego zastrzeżenia, jakie mam (już jako zwykły kinoman) do zastosowanej przez Corneliu Porumboiu “poetyki” – i to zarówno jeśli chodzi o filmowy obraz, jak i sposób narracji. Otóż nie lubię filmów, które w jakiś sposób “marnują” potencjał, jaki posiada kino. Jokoś średnio zachwyca mnie np. bohater, kórego pokazuje się na ekranie przez 15 minut, a jego czynności ograniczają się do: chodzenia po ulicy, stania pod latarnią, palenia papierosów i inwigilacji jakiegoś domu.

Oczywiście piszę w pewnym uproszczeniu. Pamiętam bowiem filmy, które mimo swego minimalizmu zapadły mi głęboko w pamięć – gdzie pozorne “nic-nie-dzianie-się” robiło na mnie większe wrażenie, niż przepełniona wybuchową akcją fabuła. (Sporo takich filmów jest np. w kinie azjatyckim.) Jednakże coś “podskórnego”, jakaś nieuświadomiona “metafizyka” tamtych obrazów sprawiała, że ujmował mnie ich artyzm i do pewnego stopnia hipnotyzował.

Niestety, nie było tak w przypadku “Politist, adjectiv”. Z wyjątkiem kilku błyskotliwych, pełnych humoru i sytuacyjnego napięcia momentów, całość wydała mi się zaledwie jakimś ćwiczeniem w odmalowywaniu zapyziałej, mocno szczezłej i przyszarzałej cywilizacji zwichniętych kulturowo i politycznie rubieży wschodniej Europy.

Wolę jednak poczytać Stasiuka.

“DARBARE-YE ELLY” (“O Elly”)

* * * * * *

Małe kłamstwa i wielki dramat (po irańsku)

Życie zwykłych, przeciętnych ludzi ma to do siebie, że w każdej chwili może zamienić się w tragedię i dramat, który ową zwykłość i przeciętność znosi.

Wielki talent pisarski czy reżyserski ma to do siebie, że zajmując się zwykłymi i przeciętnymi ludźmi, potrafi ową tragedię i dramat nam przybliżyć… przez co ludzie ci stają się dla nas nie tylko interesujący, ale i bliscy.

Taki właśnie talent ma irański pisarz i reżyser Asghar Farhadi.

“O Elly” to film, na który zwróciłem uwagę w pierwszej kolejności, przeglądając program chicagowskiego Festiwalu. Pamiętałem bowiem inny film tego reżysera, jaki widziałem na tym samym przeglądzie trzy lata wcześniej, a mianowicie “Sztuczne ognie w środę”, który nota bene zdobył wtedy główną nagrodę, czyli Złotego Hugo.

Moje nadzieje i oczekiwania były więc rozbudzone. Z ulgą mogę napisać, że się nie zawiodłem. Przez równe dwie godziny nie mogłem oderwać wzroku od ekranu, na którym ukazano portret grupy młodych ludzi wywodzących się z irańskiej klasy średniej (raczej dobrze sytuowanych i wykształconych), przybywających na brzeg Morza Kaspijskiego, by spędzić kilka dni wakacji w wynajętej, znajdującej się tuż przy plaży, willi. Atmosfera zrazu lekka, swoboda, żartobliwa i pogodna zmienia się diametralnie – wręcz drastycznie! – wskutek pewnego wypadku, który wydarza się im na plaży, (a o którym nie chcę pisać, by nie psuć nikomu suspensu).

Do tragedii jeden krok...

Jednak napisać mogę (a może nawet powinienem), co mi się w tym filmie podobało.

Otóż zrobiła na mnie wrażenie niezwykle swobodna, ale zarazem precyzyjna ręka reżysera, który sporą grupę bohaterów poprowadził tak, by z każdego z nich wydobyć jego charakterologiczną esencję, konfrontując ich jednocześnie ze sobą – przez co otrzymaliśmy niezwykle kompleksowy portret zbiorowy.

Asghar Farhadi uzyskał to głównie za pomocą dialogów (pierwowzorem scenariusza była jego własna sztuka teatralna), a wspomogła go świetna praca operatora – bardzo ruchliwa i ciekawska kamera, która “prześlizgiwała” się z twarzy na twarz, z miejsca na miejsce… ukazując dokładnie to, co sami chcialibyśmy zobaczyć, gdybyśmy byli w środku akcji. W efekcie mogliśmy obserwować coś żywego, barwnego i zmieniającego się jak w kalejdoskopie. A ponadto: niezwykle ciekawego obyczajowo i psychologicznie.

Jaki jest zatem ów antropologiczny rdzeń filmu Farhadiego?

Wydaje mi się, że jest nim rezonans, jaki w ludzkich duszach wzbudza zderzenie się prawdy i kłamstwa (gdzie tzw. “małe kłamstwo” może odnieść skutek podobny do “efektu motyla”); również konfilkt mentalności współczesnej z tradycyjną (rozgrywający się w tych samych głowach, zresztą), spontaniczności z wyrachowaniem, autentycznej przyjaźni z drzemiącą podskórnie wrogością gotową się ujawnić w sytuacji kryzysowej, ekstremalnej…

I to wszystko rzeczywiście spada na nas z ekranowgo obrazu dotykając nas “do żywego”, przez co trudno nam o tym irańskim obrazie zapomnieć.

Giring 'Nidji' Persembahkan Lagu Buat Sang Janda

Seto — Sat, 17 Oct 2009 04:05:17 +0000

Jakarta – “Apa salahku mencintai seorang janda,” begitu kira-kira kegelisahan vokalis Nidji, Giring saat ditanya soal kisah cintanya dengan Cynthia. Ia pun mencurahkan perasaan itu pada sebuah lagu.

Lagu ‘Dosakah Aku’ dipersumbahkan Giring untuk sang pacar, Cynthia yang juga seorang janda beranak satu. Lagu itu akan bertengger di album ketiga Nidji.

“Gue ciptain khusus buat Cynthia. Dia pacar gue, dia janda, tapi gue nggak peduli masa lalu dia dan orang lain bukan hakim yang tepat untuk mencampuri hubungan cinta hue,” tegas Giring saat ditemui di Hotel Nikko, Jakarta Pusat, Jumat (16/10/2009).

Menurut Giring, kisah cintanya dengan Cynthia sangat indah. Bahkan mereka sudah memikirkan bagaimana masa depan mereka dan rencana-rencana lainnya.

“Kita (Nidji-red) pengen bikin album yang ke 20, 25. Kalau untuk kemapanan, kita sangat bersyukur atas karunia ini,” lanjutnya dengan santai.

Selain menciptakan lagu untuk Cynthia, Giring juga menciptakan lagu tentang seorang mantan kekasih. Namun ia membantah kalau lagu yang berjudul ‘Sang Mantan’ itu dipersembahkan untuk mantan pacarnya.

“Lagu ‘Sang Mantan’ itu bukan untuk mantan-mantan gue,” tegasnya.

Sekolah jadi PSK ..... Lulus kaga lulus langsung "kerja" ... Mantap bro !!!

brohenk — Fri, 16 Oct 2009 00:10:43 +0000

Ini kisah datangnya dari negeri belanda sana. Seorang mantan germo di Belanda mendirikan sekolah unt

BERBURU JANDA DI UDARA

3senyuman — Thu, 15 Oct 2009 22:38:49 +0000

Berburu ke gurun Sahara
Dapat unta belang kaki
Berburu janda di udara
Risikonya tanggung sendiri

PENGGEMAR pemancar dan para janda tentu tak boleh marah. Pantun di atas tak hanya lahir begitu saja. Ceritanya begini : Zaldi, tentu bukan nama asli, mendadak bingung. Entah mengapa, para gadis yang selama ini menjadi sahabatnya berkomunikasi mulai menjauhkan diri. Tak mau lagi bercanda, tak mau lagi bertegur sapa, dan tak mau lagi bersua di udara. Dan, Zaldi yang selalu tampak dandy itu lantas semakin bingung ketika hampir seluruh mahasiswi di kampusnya, juga ikut-ikutan menghindar, tak mau bergaul. Zaldi benar-benar jadi jengkel.

Akhirnya, ia pun kian menjadi jengkel ketika semua teka-teki itu mulai tersingkap. Betapa tidak, “Habisnya, kamu perek, sih. Mainannya janda melulu,” ujar Prasetyo ini, seorang sahabat dekatnya di udara, setelah Zaldi mendesaknya untuk berterus terang. Dengan catatan, perek di sini berarti pemuda eksperimen.

Sebuah vonis yang berat. Tapi, apa boleh buat. Zaldi yang tampak alim itu memang begitu. Selama setahun terakhir ini, ia memang suka sekali memburu janda-janda di udara. Hanya dengan modal sebuah pemancar plus sedikit bakat Cassanova, ia beravonturir dari frekuensi ke frekuensi. Pagi sore, siang malam, ia memburu janda; berkenalan, bercengkrama, berjanji, lantas bertemu dan indehoi di bumi.

Semua itu tentu ada motifnya. Setelah making love, biasanya, Zaldi yang berusia dua puluh empat tahun ke atas itu mendapat ‘santunan’ kemeja, celana, sepatu, dan malah, kadang-kadang ia ditraktir makan dan menginap di hotel berbintang tiga. Nikmat.

Memang. Buktinya, setelah kisah cinta tanpa rasa itu sampai ke kuping Yono—juga tentu bukan nama asli—tak pelak lagi, ia pun lantas ingin tahu lebih jauh. Dengan segera pemuda berusia dua puluh tujuh tahun itu on the air. Sesudah kasak-kusuk dengan sesama rekan di udara, ia pun mendapat rekomendasi. Yono mendapatkan cara-cara menghubungi para janda itu dengan sedikit petunjuk yang tentu tak pantas diungkapkan di sini. Maklum, bisa-bisa tulisan ini malah menjadi Teknik Berburu Janda di Udara. Yang penting, kasusnya sajalah: Yono pun mengenal para janda.

Berbeda dengan Zaldi, dalam arti, bukan karena ia memiliki kelainan. Yono tak berkeinginan mendapatkan kemeja, celana, sepatu, atau pun ditraktir di hotel-hotel berbintang tiga. Ia bukan fakir miskin atau anak yatim piatu. Menurut Yono, ia hanya iseng-iseng saja. Toh, tak ada salahnya karena para janda itu juga mengiseng-isengi dirinya. Sama-sama. Akibatnya, gara-gara keisengan itu lah, kini, Yono berkenalan dengan seorang raja, raja singa.

Auman sang Raja tentu sangat mencemaskan hati Yono, sama seperti ketika Zaldi mencemaskan nama baik. Tapi, itu tentu belum seberapa. Yang paling mencemaskan, ulah mereka itu menunjukkan: kehadiran pemancar radio sebagai alat komunikasi sudah pula mengguncang nilai-nilai hubungan antar manusia, antara pria dengan wanita.

Memburu janda di udara karena iseng seperti Yono maupun karena ingin mendapat imbalan seperti Zaldi, paling tidak, menunjukkan perendahan martabat manusia. Para janda dianggap sebagai obyek permainan semata-mata. Janda dianggap bak primadona nan cantik, suka mencari lelaki, bagi-bagi rejeki, dan mirip mesin cinta pelepas sepi.

Di sini, harkat wanita sebagai manusia, justeru dari jenis yang melahirkan pria ke dunia, telah diabaikan. Dan, terhadap wanita, goresan semacam ini telah berlangsung sejak berabad-abad. Ia selalu dianggap sebagai makhluk yang lebih rendah derajatnya dibandingkan dengan pria.

Konon, sang filsuf Plato pernah berkata, wanita adalah keturunan kaum pria. Setiap pria pengecut, pada kelahirannya yang berikut, akan menjadi wanita. Malah, Aristoteles yang bijaksana pun ikut mencela, jika wanita mempunyai jiwa, jiwa mereka tidaklah sepenuh milik pria.

Begitu juga Proudhon, Schopenhauer, dan Nietzsche. Wanita, antara lain dianggap bentuk pengurangan kaum pria di dunia. Pria dianggap makhluk transenden, mengatasi segalanya, karena itu pria lebih mulia. Di sisi lain, wanita dianggap pula sebagai makhluk yang kalau masih muda seorang pecinta, setelah tua pengaku dosa.1 Dan kini, rupanya, penggemar pemancar radio coba pula menambahkan, kalau sudah janda, ia patut diburu. Edan.

Tapi, lebih edan lagi adalah, para janda yang mau diburu itu. Penggemar pemancar seperti Zaldi dan Yono juga dijadikan semacam obyek, mirip permen karet yang dapat dikunyah-kunyah di waktu senggang sebagai pelampias kebutuhan biologis. Hal ini tentu melepaskan harkat kaum pria yang menurut proses penciptaan adalah awal mula dari seorang wanita, berasal dari tulang iganya. Apalagi, jika sampai para janda tersebut menganggap mereka sebagai makhluk eksperimen untuk dikecap dalam aroma making love, bisa dibayar, dan bisa diiseng-isengkan juga.

Maka, lengkaplah sudah, hubungan mereka—yang memburu dan diburu—semata-mata hanya berdasarkan pada body dan body. Tubuh berhubungan, jiwa terlepas. Saling obyek-obyekan. Hanya jasmaniah, tidak rohaniah. Karena itu, yang ada hanya kenelangsaan. Hubungan yang saling mengobyekkan itu, sebagai mana pernah dikemukakan filsuf Sartre, secara tak langsung melemparkan manusia ke dalam kesepian. Hal ini akan sangat mencolok jika hubungan mereka hanya berdasarkan ‘jual-beli’ ekonomis belaka.2

Tapi, yang paling jelas, memburu janda di udara karena iseng seperti Yono maupun karena ingin mendapat imbalan seperti Zaldi, telah mencerminkan bahwa perilaku manusia, bagaimanapun, sangat dipengaruhi lingkungan. Pemancar radio telah memberikan kemungkinan – kemungkinan yang jauh lebih luas bagi hubungan antarmanusia. Hubungan antara pria dengan wanita, karena itu, menjadi lebih terbuka. Pemancar radio telah menguak dinding-dinding gedung yang megah, meneroboskan daya pengaruhnya ke seluruh penjuru kota, mengawali pertemuan-pertemuan, dan memudahkan komunikasi-komunikasi di antara mereka. Perburuan telah dimulai. Sebagaimana halnya kesehari-harian kita, bukankah perburuan pun sudah menjadi hal yang biasa dalam segala bidang kehidupan ?

Sang pujangga Ronggowarsito, 1802-1873, seabad yang lalu sudah melukiskannya:

Mengalami jaman edan
Kita sulit menentukan sikap
Turut edan tidak tahan
Kalau tidak turut edan
Kita tidak kebagian
Menderita kelaparan
Tapi dengan bimbingan Tuhan
Betapa pun mereka yang lupa
Lebih bahagia yang ingat serta waspada

TH. Sumartana, “Pasal Perempuan”, Tempo, Jakarta, 27 April 1985.
S. Poespowardoyo dan K. Bertens, eds., Sekitar Manusia, PT Gramedia, Jakarta, 1983, h 51-53.

Hah!!! Indah Kalalo Ternyata Seorang Janda!

jasadh — Thu, 15 Oct 2009 10:50:37 +0000

Siapa yang tak mau berdekatan dengan wanita tinggi langsing seperti Indah Kalalo? Meskipun berpredik

Tetesan Setelah Tetes Terakhir

reeleks — Tue, 13 Oct 2009 08:37:23 +0000

Pasar malam dibuka di sebuah kota . Penduduk menyambutnya dengan gembira. Berbagai macam permainan, stand makanan dan pertunjukan diadakan. Salah satu yang paling istimewa adalah atraksi manusia kuat.

Begitu banyak orang setiap malam menyaksikan unjuk kekuatan otot manusia kuat ini.

Manusia kuat ini mampu melengkungkan baja tebal hanya dengan tangan telanjang. Tinjunya dapat menghancurkan batu bata tebal hingga berkeping-keping.

Ia mengalahkan semua pria di kota itu dalam lomba panco. Namun setiap kali menutup pertunjukkannya ia hanya memeras sebuah jeruk dengan genggamannya. Ia memeras jeruk tersebut hingga ke tetes terakhir.

‘Hingga tetes terakhir’, pikirnya.

Manusia kuat lalu menantang para penonton: ‘Hadiah yang besar kami sediakan kepada barang siapa yang bisa memeras hingga keluar satu tetes saja air jeruk dari buah jeruk ini!’

Kemudian naiklah seorang lelaki, seorang yang atletis, ke atas panggung. Tangannya kekar. Ia memeras dan memeras… dan menekan sisa jeruk… tapi tak setetespun air jeruk keluar. Sepertinya seluruh isi jeruk itu sudah terperas habis. Ia gagal. Beberapa pria kuat lainnya turut mencoba, tapi tak ada yang berhasil. Manusia kuat itu tersenyum-senyum sambil berkata : ‘Aku berikan satu kesempatan terakhir, siapa yang mau mencoba?’

Seorang wanita kurus setengah baya mengacungkan tangan dan meminta agar ia boleh mencoba. ‘Tentu saja boleh nyonya. Mari naik ke panggung.’ Walau dibayangi kegelian di hatinya, manusia kuat itu membimbing wanita itu naik ke atas pentas. Beberapa orang tergelak-gelak mengolok-olok wanita itu. Pria kuat lainnya saja gagal meneteskan setetes air dari potongan jeruk itu apalagi ibu kurus tua ini. Itulah yang ada di pikiran penonton.

Wanita itu lalu mengambil jeruk dan menggenggamnya. Semakin banyak penonton yang menertawakannya. Lalu wanita itu mencoba memegang sisa jeruk itu dengan penuh konsentrasi. Ia memegang sebelah pinggirnya, mengarahkan ampas jeruk ke arah tengah, demikian terus ia ulangi dengan sisi jeruk yang lain. Ia terus menekan serta memijit jeruk itu, hingga akhirnya memeras… dan ‘ting!’ setetes air jeruk muncul terperas dan jatuh di atas meja panggung.

Penonton terdiam terperangah. Lalu cemoohan segera berubah menjadi tepuk tangan riuh.

Manusia kuat lalu memeluk wanita kurus itu, katanya, ‘Nyonya, aku sudah melakukan pertunjukkan semacam ini ratusan kali. Dan, banyak orang pernah mencobanya agar bisa membawa pulang hadiah uang yang aku tawarkan, tapi mereka semua gagal. Hanya Anda satu-satunya yang berhasil memenangkan hadiah itu.

Boleh aku tahu, bagaimana Anda bisa melakukan hal itu?’

‘Begini,’ jawab wanita itu, ‘Aku adalah seorang janda yang ditinggal mati suamiku. Aku harus bekerja keras untuk mencari nafkah bagi hidup kelima anakku.

Jika engkau memiliki tanggungan beban seperti itu, engkau akan mengetahui bahwa selalu ada tetesan air walau itu di padang gurun sekalipun. Engkau juga akan mengetahui jalan untuk menemukan tetesan itu. Jika hanya memeras setetes air jeruk dari ampas yang engkau buat, bukanlah hal yang sulit bagiku’.

Selalu ada tetesan setelah tetesan terakhir. Aku telah ratusan kali mengalami jalan buntu untuk semua masalah serta kebutuhan yang keluargaku perlukan.

Namun hingga saat ini aku selalu menerima tetes berkat untuk hidup keluargaku. Aku percaya Tuhanku hidup dan aku percaya tetesan berkat-Nya tidak pernah kering, walau mata jasmaniku melihat semuanya telah kering. Aku punya alasan untuk menerima jalan keluar dari masalahku. Saat aku mencari, aku menerimanya karena ada pribadi yang mengasihiku.

‘Bila Anda memiliki alasan yang cukup kuat, Anda akan menemukan jalannya’, demikian kata seorang bijak.