<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>joaquin-leguina &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://en.wordpress.com/tag/joaquin-leguina/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "joaquin-leguina"</description>
	<pubDate>Wed, 02 Dec 2009 22:04:53 +0000</pubDate>

	<generator>http://en.wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[El caso Millet, por Joaquín Leguina]]></title>
<link>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/11/26/el-caso-millet-por-joaquin-leguina/</link>
<pubDate>Thu, 26 Nov 2009 17:02:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>OBSERVADOR CONSISTENTE</dc:creator>
<guid>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/11/26/el-caso-millet-por-joaquin-leguina/</guid>
<description><![CDATA[EL AMABLE ESTAFADOR Félix Millet, el “ciudadano que nos honra”, recibió en 2008 este título en prese]]></description>
<content:encoded><![CDATA[EL AMABLE ESTAFADOR Félix Millet, el “ciudadano que nos honra”, recibió en 2008 este título en prese]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Manuel Cobo, una luz en la "partitocracia"]]></title>
<link>http://rosamariaartal.wordpress.com/2009/10/27/manuel-cobo-una-luz-en-la-partitocracia/</link>
<pubDate>Tue, 27 Oct 2009 08:47:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>rosa maría artal</dc:creator>
<guid>http://rosamariaartal.wordpress.com/2009/10/27/manuel-cobo-una-luz-en-la-partitocracia/</guid>
<description><![CDATA[Espadas en alto y apuestas –como en las carreras de caballos- por quién será el vencedor. Manuel Cob]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Espadas en alto y apuestas –como en las carreras de caballos- por quién será el vencedor. Manuel Cob]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ZAPATERO Y LOS VIEJOS]]></title>
<link>http://jotabege.wordpress.com/2009/10/25/zapatero-y-los-viejos/</link>
<pubDate>Sun, 25 Oct 2009 16:22:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>jotabege</dc:creator>
<guid>http://jotabege.wordpress.com/2009/10/25/zapatero-y-los-viejos/</guid>
<description><![CDATA[Dicen que la bíblica Susana copulaba con un joven mancebo y los viejos tuvieron celos de ello e inte]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p>Dicen que la bíblica Susana copulaba con un joven mancebo y los viejos tuvieron celos de ello e intentaron someter a la joven y hermosa Susana, cuando ésta se bañaba. No lo lograron. Los viejos fallaron en su intento, en consecuencia se irritaron en grado sumo. Algo semejante parece sucederles a los viejos (o ellos se llaman así) del Partido Socialista Obrero Español con su máximo líder y a la sazón, presidente del gobierno de España.<br />
En los últimos tiempos algunos de estos ancianos emiten juicios escasamente favorables no sobre la capacidad política del presidente del Gobierno y secretario general del PSOE, sino sobre sus modos, maneras o comportamientos en su hacer diario, hecho, por otra parte sorprendente, pues los escribientes o habladores de críticas tan agrias, tienen escaso, por no decir nulo,  contacto diario y personal con la persona que atacan y con su entorno. Sí tienen en común, dos de los más irritados por José Luis Rodríguez Zapatero, que cobran, y debe ser cantidad suficiente, del Grupo Prisa, empresa de comunicación en perdidas enfadada con el presidente por no haberse doblegado a sus peticiones.<br />
El primero en salir a la palestra de los ataques fue el catedrático Gregorio Peces-Barba, llegó al PSOE desde el grupo de católicos por el socialismo, Alfonso Guerra le tenía entre los &#8220;vaticanistas&#8221;. Este padre de la Constitución, seguramente quien filtró el borrador o lo dejó olvidado encima de la mesa de un Parador, es el creador del Consejo del Poder Judicial paradigma de lo infructuoso. Tamaña aportación debería moderar las diatribas del doctor Peces-Barba, inventor -para sorpresa de compañeros de partido y diputados de la oposición- de la abstención del presidente del Congreso, al modo del &#8220;speaker&#8221; de la Cámara de los Comunes británica. Decisión esta última que no ha prendido en los hábitos y costumbres de sus sucesores en tan destacado cargo. El ya ex rector de la Carlos III ocupó cargo por decisión de José Luis Rodríguez Zapatero, pero su fracaso, ese de Gregorio Peces-Barba, fue muy considerable, tanto que hubo de abandonarlo de manera poco ilustre. Quizá por eso anda ahora metido a crítico político, porque no pienso sea por cobrar a tanto la línea, aunque nada es imposible en estos días.<br />
El doctor en Derecho Gregorio Peces-Barba asesoró, hace años,  a Rodríguez Zapatero y el presidente le hizo caso, por ello, obtuvo el cargo de ministra de Educación  María Jesús Sansegundo, cesada el mismo día que se aprobó una Ley. Es decir porque lo hizo mal, ramatadamente mal. Es obvio que se equivocó Rodríguez Zapatero al designarla, pero el consejo fue del sabio Peces-Barba. Con estas, hay algunas más, credenciales se aviene a colaborar con Juan Luis Cebrián en su batalla por el oligopolio de Prisa.<br />
Claro que tienen aún más morbo los improperios salidos de la boca del patrón de la &#8220;beautiful people&#8221;, el hombre de las devaluaciones de la peseta por su empeño cerril, es de Estella, en situar la moneda española en el Sistema Monetario Europeo enganchada al marco alemán, el amigo íntimo y defensor de Mariano Rubio, el destructor de la Caja Postal, propulsor de Mario Conde, un liberal socialista según propia definición, que en sus mejores horas, esas de la noche con whisky, llamaba caudillo a Felipe González. Carlos Solchaga, tan político él, que puso al alcance de los sindicatos, por las maneras altaneras que acreditaban al ministro de Hacienda a la hora de tratar a los dirigentes de Comisiones Obrera y UGT, una huelga general, se ha sumado a los embates contra el presidente del gobierno a quien acusa, indirectamente, de cesarismo. El mismo Carlos Solchaga que mandaba a su jefa de prensa a abrirle la cama del hotel. El mismo Carlos Solchaga que, acabado su paso por la política activa, dimitiendo de mala manera, se fue a trabajar como presidente del consejo editorial del Grupo Expansión que, en ese tiempo, estaba en manos de miembros del Opus Dei. Por cierto, cuando el grupo Expansión pasó a depender de Pedro J. Ramírez, Carlos Solchaga dimitió y encontró trabajo en el Grupo Prisa. Se comprenden sus ataques, es hombre agradecido.<br />
Calculo que no soy el único con memoria, por eso califico de deshonestas las diatribas. Hay otras de viejos que se consideran apartados, como es el caso de Joaquín Leguina, pero el político cántabro, siempre ha sido caminante por espacios plenos de espinas, le gustan. Estos ancianos críticos en lugar de estar satisfechos porque su partido, por vez primera en la historia, haya accedido al poder con una nueva generación, después de los trabajos realizados por la anterior, se dedican, en los casos particulares de Gregorio Peces-Barba y Carlos Solchaga a servir los intereses de quien les paga. Es lícito, pero escasamente ético. </p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ricos e impuestos.]]></title>
<link>http://nabaizaleok.wordpress.com/2009/09/23/ricos-e-impuestos/</link>
<pubDate>Wed, 23 Sep 2009 11:34:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>nabaizaleokbost</dc:creator>
<guid>http://nabaizaleok.wordpress.com/2009/09/23/ricos-e-impuestos/</guid>
<description><![CDATA[Dadas las cotas -en verdad preocupantes- que alcanza ya el déficit público en España, pocos se extra]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Dadas las cotas -en verdad preocupantes- que alcanza ya el déficit público en España, pocos se extra]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Presidente o Presidenta? ]]></title>
<link>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/09/11/%c2%bfpresidente-o-presidenta/</link>
<pubDate>Fri, 11 Sep 2009 18:51:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>OBSERVADOR CONSISTENTE</dc:creator>
<guid>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/09/11/%c2%bfpresidente-o-presidenta/</guid>
<description><![CDATA[Entrada publicada por Joaquín Leguina en su blog (http://www.joaquinleguina.es/filologia) En agosto ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Entrada publicada por Joaquín Leguina en su blog (http://www.joaquinleguina.es/filologia) En agosto ]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La falta de sustancia]]></title>
<link>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/08/29/la-falta-de-sustancia/</link>
<pubDate>Sat, 29 Aug 2009 08:43:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>OBSERVADOR CONSISTENTE</dc:creator>
<guid>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/08/29/la-falta-de-sustancia/</guid>
<description><![CDATA[La mitad de las veces que escuchamos hablar a algun politico cuando nos paramos a pensar en lo que r]]></description>
<content:encoded><![CDATA[La mitad de las veces que escuchamos hablar a algun politico cuando nos paramos a pensar en lo que r]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Leguina insiste: El aborto es un mal y no un derecho]]></title>
<link>http://tonibandin.wordpress.com/2009/06/26/leguina-insiste-el-aborto-es-un-mal-y-no-un-derecho/</link>
<pubDate>Fri, 26 Jun 2009 15:08:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>tonibandin</dc:creator>
<guid>http://tonibandin.wordpress.com/2009/06/26/leguina-insiste-el-aborto-es-un-mal-y-no-un-derecho/</guid>
<description><![CDATA[El político y ex diputado socialista Joaquín Leguina, ha señalado hoy que: &#8220;no estamos discuti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[El político y ex diputado socialista Joaquín Leguina, ha señalado hoy que: &#8220;no estamos discuti]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Siempre a la izquierda]]></title>
<link>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/06/24/siempre-a-la-izquierda/</link>
<pubDate>Wed, 24 Jun 2009 07:57:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>OBSERVADOR CONSISTENTE</dc:creator>
<guid>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/06/24/siempre-a-la-izquierda/</guid>
<description><![CDATA[Artículo publicado por Joaquín Leguina en su Blog el 23 de junio de 2009 http://www.JoaquinLegina.es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Artículo publicado por Joaquín Leguina en su Blog el 23 de junio de 2009 http://www.JoaquinLegina.es]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Crónica dunha historia esquecida]]></title>
<link>http://robertogval.wordpress.com/2009/06/18/cronica-dunha-historia-esquecida/</link>
<pubDate>Thu, 18 Jun 2009 20:09:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>robertogval</dc:creator>
<guid>http://robertogval.wordpress.com/2009/06/18/cronica-dunha-historia-esquecida/</guid>
<description><![CDATA[Roberto G. Valerio. Seguramente pertenzamos a un pobo cun especial vencellamento á súa tradición mus]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Roberto G. Valerio.</strong> Seguramente pertenzamos a un pobo cun especial vencellamento á súa tradición musical. Veráns de romaría constante, as bandas do pobo, instrumentos autóctonos, as agrupacións de música tradicional, grupos folk a nivel internacional, as orquestras de máis sona&#8230; As nosas vidas decorren acompañadas dunha banda sonora constante.</p>
<p>Cunha cultura musical así chama a atención que nas nosas coleccións de CD´s non adoitemos a atopar grupos musicais galegos. Rara vez algún deles acadou unha repercusión como para tentar unha carreira musical e, se cadra, isto resulta aínda máis significativo á hora de falar do rock. Sería imposíbel enumerar os grupos galegos que practicaron ou practican algunha póla deste estilo e moi poucos tiveron posibilidades nisto da música&#8230; e se buscamos algún que cantara en galego as cifras quedan na anécdota.</p>
<p>Repasar o panorama musical das últimas décadas pode aportar certas claves para explicar este paradoxo: o intanxíbel que supuxo a chamada “movida”, a inicial falta de definición e identidade propia do rock galego, a desconexión entre os propios grupos&#8230; Toda unha cadea de factores que foi freando unha evolución organizativa no noso panorama rock.</p>
<p><strong>Voces Ceibes e a “movida”</strong></p>
<p>Xa choveu desque na radio soaban os primeiros retrousos de punk de Galiza, cando se podía escoitar ao través das ondas hertzianas algúns temas do primeiro disco de Siniestro Total “Cuando se come aquí” (1982). A finais do ano anterior, este grupo tivera a súa epifanía en directo sobre o palco do colexio relixioso Salesianos de Vigo; curioso entorno para un grupo que máis que orar apelaban a Ayatollah para que no lles tocase a “pirola”, que querían tocar as tetas da túa moza porque as da súa tiñan cancro de mama, os que visitaban as Illas Cíes para matar hippies&#8230;</p>
<p>En Euskadi iniciábase a Era do Rock Radikal Vasco e Galiza comezaba a vibrar coa chamada “movida”. Eran os primeiros anos logo do franquismo, todo o Estado fervía con novas actitudes e aquí estouraron as gañas de diversión mudando a dinámica anterior. O momento musical do que se saía en Galiza estaba dominado polo activismo político e agora se reemplazaba polas ganas de vivir novas sensacións.</p>
<p>Falar da música galega na última etapa do franquismo é falar de “<a href="http://gl.wikipedia.org/wiki/Voces_Ceibes" target="_blank">Voces Ceibes</a>”. Etiqueta dun colectivo musical galego que naceu nun recital de música na Faculdade de Mediciña da Universidade de Santiago de Compostela en abril de 1968. En maio dese ano celébrase unha reunión en Santiago para organizar un colectivo de canción galega, como xa había en Euskadi cos “Ez dok amairu” ou en Catalunya con “Els setze jutges”. Así, Voces Ceibes convertíase nun movemento político-cultural que tiña como obxectivo sobranceiro normalizar a música e a canción galega. Vicente Araguas, escritor e cantautor compoñente desta agrupación, definíu os obxectivos de Voces Ceibes en agosto do 70 como a creación dunha “verdadeira conciencia social no pobo galego. O contido das nosas cancións é social e cultural. Pero non é a cultura pola cultura, senón como algo completamente imprescindíbel para Galiza”. Rexeitan o folclore como medio de expresión e asumen novas formas influenciadas polos cantautores cataláns. Escribiron un manifesto onde espuxeron as súas liñas programáticas: dignificación lingüística e compromiso coas clases traballadoras. Nin os seus compañeiros cataláns ou vascos atrevéranse a tanto! Actúan xeralmente en recitais poético-musicais e en eventos políticos clandestinos. O proxecto remata en 1974, deixando de legado un disco editado no ano 68 e a súa colaboración no disco coletivo “Cerca de mañana” do 1973.</p>
<p>Enfrontar o que supuxo “Voces Ceibes” coa “movida” dá certas pautas sobre o transcorrer da música en Galiza. Antes, o activismo político ou o galeguismo na música era cousa de cantautores (como demostrou “Voces Ceibes”), logo de folkies (sobre todo nos primeros anos da chamada Transición Democrática Española) e, cando chegaron os grupos de rock, a idea non mudara moito: o rock representaba máis un colonialismo que a defensa dunha identidade propia. É unha diferenza latente entre unha época de represión fascista e unha época postfranquista onde a troula e a “caradura” foron gañando espazo ao discurso político-social en contra daquel réxime autoritario. Pero no paso dunha época a outra, a finais dos setenta, podemos atopar grupos abraiantes como Goma 2 (do que xa falarmos máis tarde) e N.H.U.</p>
<p>A “movida de Vigo” era un satélite dalgo con epicentro en Madrid que se foi exportando. Outras zonas, como Valencia, tamén viviron este efecto aínda que non no grao da cidade olívica. Incluso Almodóvar chegoulle a dicir a Julián Hernández, no famoso Rockola, algo así: “O mundo ríxese por un eixo cultural formado por Madrid, Vigo e Nova Iorque”&#8230; Pola súa banda, “Voces Ceibes” era algo para e por Galiza cunha mensaxe de autoafirmación de pobo diferenciado con cultura e idioma propio.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/Kjzfh7QtWNs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/Kjzfh7QtWNs&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Así, nos oitenta os grupos de rock galegos miraban cara á Madrid. Por outra banda, á xente receptiva a fomentar unha identidade autóctona da música non lles interesaba o rock. Deste xeito o estilo non estaba moi aberto a incluir cancións en galego e a apostar por un circuito propio, como si chegou a acontecer en Euskadi.</p>
<p>Siniestro Total non cantaba en galego, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Golpes_Bajos" target="_blank">Golpes Bajos</a> tampouco&#8230; logo seguiron Semen Up, <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Aerol%C3%ADneas_Federales" target="_blank">Aerolíneas Federales</a>, <a href="http://lafonoteca.net/grupos/los-cafres" target="_blank">Los Cafres</a>, Bromea o Qué, etc. Todo era en español e a temática das cancións estaba máis perto de procurar o número 1 nas radios que de contar cousas serias, reivindicar algo e aínda menos unha galeguidade&#8230; Tívose que agardar ata o 84 a que apareceran Os Resentidos para escoitar música contemporánea no noso idioma, aínda que enxoitos daquela tolemia oitenteira que alguén definíu como “moito rock n´roll, algunha que outra droga e máis ben pouquiño sexo”. Pero tampouco Os Resentidos orbitaban moi achegados ao rock e, de feito, tivemos que esperar ao ano 87 para escoitar unha canción de rockeiros en galego formato vinilo: “Corta o pelo landrú” unha versión de “Sunshine of your love” de Ray Davies editado como single por Siniestro Total (“Diga que le debo”), aínda que non deixaría de ser unha simple anécdota na súa discografía tan españolafalante.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/osNtIqQTPlE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/osNtIqQTPlE&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Pero todo o devandito sobre a época da “movida” pertence ao mundo das discográficas asentadas,  no que incluso algunha publicaría un anuncio demandando: “Búscanse grupos de Vigo, fagan o que fagan”. Chegou un momento no que, aquela cidade de apenas 200.000 habitantes,  contaba con sete ou oito grupos con disco e coas súas cancións soando polas radios estatais.</p>
<p><strong>Cambio de mentalidade</strong></p>
<p>Morta a “movida”, moitos músicos comezáronse a decatar de que todo o anterior non servira para moito&#8230; Como dicía o poeta Carlos Oroza &#60;&#60; a xente chegaba a Vigo e preguntaba onde estaba a “movida” e non se decataban que esa “movida” a facían eles mesmos &#62;&#62;. Cando o alcalde Manuel Soto tentou definir todo aquel intanxíbel foi o inicio da fin: os grupos comezaron a actuar contratados polo concello cobrando moitísimo máis, así que foron deixando os pequenos escenarios de pub; cando sacaron a campaña “Madrid se escribe con V de Vigo” (no ano 86) a historia estaba tan institucionalizada que xa remataran con ese espírito gamberrete e, polo tanto, con case todo o interese da xente. Incluso chegaron a fletar un tren cheo de grupos vigueses e madrileños baixo o nome de “La hermandad de las movidas”, organizado polo daquela presidente da Comunidade de Madrid, Joaquín Leguina, e o alcalde Soto baixo a filosofía de &#60;&#60;rockeros, quen non estea colocado que se coloque e “al loro&#8221;&#62;&#62; (como dixo o alcalde madrileño da época, Tierno Galván, naquel macroconcerto do ano 84 no Pazo dos Deportes de Madrid).</p>
<p>Os grupos desapareceron dos xornais e as radios fóronse esquecendo da música made in Galiza, apenas había locais para que un grupo puidese subir a un palco, as discográficas xa non se fixaban en Galiza&#8230; musicalmente este país quedou borrado do mapa, ficando só o reduto do folk. Xusto pago para unha terra que non se centrou en facer un panorama musical propio, senón que vivíu da oportunidade que brindaba Madrid.</p>
<p>Unha vez devoltos á sobriedade, varios grupos da última etapa da “movida”, xunto con outros recén aparecidos, tentaron reivindicar a súa dignidade nun festival chamado “Rockinverno 87”. Pero as institucións públicas xa entenderan o seu fracaso á hora de xestionar aquel conato de efervescencia e esquecido a uns músicos que agora non facían máis que pedir. Foi nese intre cando estoupou o Do It Yourself na nosa terra.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-67" title="rockinvierno87" src="http://robertogval.wordpress.com/files/2009/06/rockinvierno87.jpg" alt="rockinvierno87" width="343" height="222" /></p>
<p>Todo aquel pseudo pop-art gamberrete dos oitenta instaurado tamén en escritores, artistas plásticos, xente adicada ao cinema de serie Z&#8230; non servira para máis que gozar dunha moda pasaxeira. Foi o punk, o ska e o hardcore os estilos que acabaron batallando coa palabra e o son.</p>
<p>Xa naquelas alturas Os Raiados capitaneaban o punk integramente en galego dende a península de O Morrazo, pero só deixaron unha maqueta de legado para uns poucos. Un chisco despois chegaron Kaos dende as mesmas terras (agora seguen como <a href="http://www.soakkaos.com/" target="_blank">Soak</a>). En Vigo estaban <a href="http://www.myspace.com/desvirgheitors" target="_blank">Desvirgheitors</a>, Kruze de Kables ou Triunfos Kopas; en A Coruña os MOL ou Os Verjalludos; <a href="http://www.redetic.com/zenzar/marcos.htm" target="_blank">Zënzar</a> en Cerceda (aínda en activo dende o 87)&#8230;: Todos eles xa utilizaban o galego con certa continuidade e foron os antecesores a unha actividade de casas Okupa, concertos en novos pub´s e activismo contracultural. Rematábase en gran medida co mundo das redes discográficas e iniciábase o tempo das maquetas autoproducidas (moitas veces baseábase en mercar todas as cintas virxes que permitira a economía e fotocopiar as portadas).</p>
<p>Case en seguida chegou a década dos noventa e con ela a explosión de centros sociais ocupados e o nacemento dunha manchea de grupos reivindicativos saídos deste contexto como Kakola, KOP, <a href="http://www.komunikando.net/komunikajoomla/content/view/97/44/" target="_blank">Fame Neghra</a>, Dirty Barriguitas, <a href="http://www.skacha.com/" target="_blank">Skacha</a> (aínda en activo)&#8230;</p>
<p>No ano 94 nace no pobo de A Estrada o grupo <a href="http://www.komunikando.net/komunikajoomla/content/view/341/44/" target="_blank">Xenreira</a>. Baixo o seu autoetiquetado Rock Irmandinho abandeiraron o rock politizado nacionalista, marcando así a ruptura coa anterior imaxe antigaleguista deste estilo. Pero Xenreira tamén incluía unha sección de ventos que lles permitía xogar co ska e iso xa era unha novidade. Pode ser por isto que xusto por esa época viron a luz as bandas ska <a href="http://usuarios.lycos.es/diskatocam/principal-galego.htm" target="_blank">Diskatocam</a> (A Coruña) e os aínda en activo <a href="http://www.myspace.com/skarniogz" target="_blank">Skárnio</a> (Vigo).</p>
<p>O caso é que a partires dos noventa comezáronse a ver de novo discos de grupos galegos e, desta vez, moitas veces cantados no noso idioma. Unha produción discográfica continua que aínda hoxe perdura e que se construíu a base da propia actividade dos grupos, que foron creando novos camiños para a difusión da súa música.</p>
<p><strong>Rural e cidade</strong></p>
<p>É importante salientar o papel do rural galego no mundo do rock. Na primeira metade dos oitenta moi poucos adolescentes podían mercar unha guitarra eléctrica co seu respectivo amplificador&#8230; e se eses mesmos adolescentes vivían no rural, seguramente nin o plantexaban. Na cidade había algún local de salas de ensaio con baterías, amplificadores e equipos de voces. Sen embargo, cando as ganas de facer rock volvéronse insostíbeis, os pobos convertíronse en punto de referencia indiscutíbel.</p>
<p>Na segunda metade dos oitenta a “guitarrada” comezouse a introducir na aldea. Foron os anos nos que saíron grupos como Os Raiados, Zënzar ou Kaos. Aínda que xustamente os mencionados apoiábanse nos sons punk ou rock vidos de fóra, poucos anos máis tarde viuse que o rural aportaría moito máis. Fóra das cidades había moitísimo músico que tocaba en agrupacións tradicionais ou en bandas do pobo&#8230; ou simplemente por diversión tocando a gaita e un tamboril nas festas. Ademais, contaban cunha vantaxe importante: unha vez conseguido o material, non tiñan problema para ensaiar todas as veces desexábeis. Porque nas cidades era moi doado acabar  ensaiando nun local de aluguer a hora, e no pobo sempre había un galpón onde tocar.</p>
<p>Era a chegada da guitarra eléctrica a músicos que apenas pouderan admirar outro instrumento que non fose tradicional e, xa na primeira metade dos noventa, comezouse a ver un rock que só podía nacer en Galiza: a fusión dos nosos instrumentos tradicionais cos sons do momento. Rastreros xa incluían gaita na súa formación, <a href="http://www.komunikando.net/komunikajoomla/content/view/96/44/" target="_blank">Os Diplomáticos de Monte Alto</a> o acordeón (aínda que de A Coruña pero con xente procedente do folk), algo despois chegarían <a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Heredeiros_da_Crus" target="_blank">Os Heredeiros da Crus</a> protagonizando un éxito impensábel, logo <a href="http://www.ruxeruxe.com/ruxe.html" target="_blank">Ruxe-Ruxe</a> (aínda en activo) afondarían aínda máis na fusión do tradicional co rock&#8230; toda esa canteira de músicos reconvertidos a rockeiros foi enriquecendo o panorama.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/4QVOdx-21Yw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/4QVOdx-21Yw&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Xenreira, aparte de utilizar a percusión tradicional nalgunhas cancións, lograra introducir unha sección de ventos tal e como se apuntou antes. Na cidade non era unha práctica moi cotiá incluir metais ao son dun grupo e, aínda que se quixera, non era doado atopar instrumentistas. Pescudábase no conservatorio e moi rara vez se interesaba alguén. Atopar unha sección de ventos completa era unha tarefa máis que complicada! No rural era máis doado porque o teu veciño tocaba o saxo ou o trombón na banda do pobo. Mais esta semente diferenciadora foi xermolando e establecéndose tamén nas cidades.</p>
<p>Chegados a este punto, non se pode máis que volver a facer referencia a un grupo abraiante: Goma 2. Abraiantes porque facían rock cantado en galego xa a finais dos 70´ (co seu hit “O galiñeiro”), incríbeis porque xa daquela fusionaban o son da gaita con guitarras eléctricas e desconcertantes porque non viñan dunha cidade senón de Portonovo. A mediados dos oitenta as cidades xa contaban normalmente con grupos que facían as súas cousas&#8230; pero naqueles anos e nacendo no rural non deixa de abraiar a existencia deste grupo. Gravaron un disco homónimo no 79, que se reeditaría vinte anos após, e só deron tres concertos de certa trascendencia: dous teloneando a Triana e outro a Miguel Ríos.</p>
<p>E se falamos de Goma 2 tamén é xusto referirnos a N.H.U. Este grupo de rock progresivo, nado en Santiago na segunda metade dos 70, utilizaba o galego nas súas poucas composicións cantadas e chegou a editar o seu disco homónimo no 78. Non tiñan esa fusión de gaitas e guitarras eléctricas, non viñan da aldea&#8230; pero a referencia era obrigada nun repaso á historia rock de Galiza.</p>
<p>As palabras de Xavier Valiño, crítico musical durante dúas décadas, sirven de resumo ao anteriormente exposto: “Nos anos setenta chegou a televisión á aldea. Nos oitenta os electrodomésticos. Nos noventa as guitarras eléctricas. Bravura ancestral enchufada nun amplificador.”</p>
<p><strong>Iniciativas</strong></p>
<p>A primeira tentativa medianamente organizada para dar a coñecer o rock cantado en galego chegou da man do Rock Bravú. Etiqueta nada nunha asemblea en Chantada (1994) onde se reuniron os xa mencionados Diplomáticos de Monte Alto e Xenreira; xunto a outros como <a href="http://perso.wanadoo.es/rockgal/o_caiman_do_rio_tea.htm" target="_blank">O Caimán do Río Tea</a> (Ponteareas), Rastreros (Chantada), Os Impresentables (Vimianzo), Skornabois (Lourenzá)&#8230; A premisa era conseguir a atención da xente sobre unha escena emerxente e de personalidade propia. Esta iniciativa cristaliza no disco “Unión Bravú” (1996) e na revista “Bravú” (1997). No cd participan boa parte do panorama rock galego do momento con infinidade de estilos diferentes e a revista servía de apoio á etiqueta.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/N4njEXxVK1I&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' /><param name='allowfullscreen' value='true' /><param name='wmode' value='transparent' /><embed src='http://www.youtube.com/v/N4njEXxVK1I&#038;rel=1&#038;fs=1&#038;showsearch=0&#038;hd=0' type='application/x-shockwave-flash' allowfullscreen='true' width='425' height='350' wmode='transparent'></embed></object></span></p>
<p>Era a primeira vez que se tentaba o artellamento dunha escena rock propiamente galega. Tanto era así que os grupos propuxéronse tocar baixo unha denominación de orixe. Baseada na defensa do galego para facer rock e na reivindicación dunha poboación eminentemente rural, esta etiqueta ollaba cara ao noso interior na vez das posibilidades foráneas que puideran chegar. Mais ese peso da aldea nas letras puido ser a causa de que moita mocidade non se vira representada nesas mensaxes enxebres. Sobre todo se pensamos que incluso a mocidade que vive no rural bebe da cultura urbana. Tamén a falta dun concepto homoxéneo á hora de definir o Rock Bravú foi minando a instauración da proposta, así como un déficit na aposta discográfica.</p>
<p>Xusto co novo milenio chegou a Asociación de Músicos en Lingua Galega (<a href="http://www.geocities.com/amelgaweb/" target="_blank">Amelga</a>). Formándoo “grupos e solistas de calquera estilo que teñan un claro compromiso coa língua e a cultura galega ou cuxo obxectivo sexa a recolla da tradición musical galega e a sua difusión” (segundo as propias verbas de X.A. Bocixa, cantante dos devanditos Zënzar e un dos piares da asociación no seu momento). Entre as súas finalidades estaba “a promoción dos membros asociados, mediante a creación dunha rede de concertos, propostas de actividades musicais a institucións públicas, promovendo a gravación de discos, publicitando as obras editadas e poñendo en atención disto aos medios de comunicación. Tamén se ofertará asesoramento legal aos grupos e artistas asociados no desenvolvemento da súa actividade artística” (declaración de intencións que publicaron no seu día na páxina web). O caso é que a falta de implicación pola banda dos grupos na organización e artellamento da asociación, levaron ao traste as espectativas de lonxevidade en Amelga. O par de persoas que se facían cargo deste traballo víronse desbordados e, pouco a pouco, as bandas fóronse disgregando e a asociación desaparecendo.</p>
<p>No 2006 chegaría <a href="http://www.komunikando.net" target="_blank">Komunikando</a>, aínda en activo pero cun corpus máis complicado de definir cá os anteriores. Esta asociación non rexistrada, e xa na época postfraguista, conforma unha nova tentativa de reunir a todos os grupos musicais preocupados por unha identidade galega nas súas cancións. Esta iniciativa colleu forma co disco compilatorio de grupos “A Per Loca” e a súa web www.komunikando.net (adicada enteiramente á información musical galega). Entre os seus logros está a creación dunha axenda estábel de concertos en Internet, festivais de irmandade entre galegos residentes e emigrados a Catalunya, o xa nomeado disco e a creación do primeiro programa televisivo por Internet de Galiza. Unha revolución na información en soporte dixital que, sen televisión, tamén aporta a web www.aregueifa.net e a súa revista <a href="http://www.sono-tone.net/" target="_blank">Sono-tone</a> (comandados por Noel Feáns).</p>
<p>Pero ningunha destas iniciativas semellou ou semella rematar coa desconexión xa histórica dos grupos galegos. Xurxo Souto, cantante dos desaparecidos Diplomáticos de Monte Alto e <a href="http://www.xornal.com/artigo/2009/06/04/sociedad/comunicacion/xurxo-souto-musica-galego-ten-ter-espazo-na-nosa-radio/2009060420271756741.html" target="_blank">actualmente destituído como xefe de programas da Radio Galega </a>(o retorno do PP tenche estas cousas), teno comentado repetidas veces: &#60;&#60;Un grupo da Coruña pode coñecer a Manu Chao pero non sabe que existe outra banda en Montealto&#62;&#62;.</p>
<p>Se cadra, foi esta desconexión un dos factores que incidiron na formación da “<a href="http://www.musicaovivo.info/web/axenda.php" target="_blank">Rede de Música Galega ao Vivo</a>” (a ver canto dura na nova Era Feijoo). A última iniciativa subvencionada pola Xunta, vía Instituto Galego de Artes Escénicas e Musicais (Igaem), nada dunha asociación de clubs galegos que programan música en directo (<a href="http://www.clubtura.org/web/axenda.php" target="_blank">Clubtura</a>). A “Rede de Música Galega ao Vivo” é a primeira iniciativa desta natureza para tentar paliar unha demanda xa coñecida dende os xa comentados “Rockinvierno 87” e a asociación Amelga. Supón unha tentativa de conformar un circuíto invernal de salas de concertos para os grupos galegos. Chama a atención que no prantexamento da Rede non estivera representada a parte dos músicos, posibelmente pola devandita desconexión: Clubtura levou a súa proposta ata o Igaem e a institución subvencionou o 80% do proxecto, os grupos só dan os concertos e cobran o caché establecido, sen entrar na organización.</p>
<p>Dos desacordos entre os grupos e a organización da Rede da primeira e segunda edición, nace a última tentativa de conexión entre músicos para aportar unha voz dos máximos implicados nisto do panorama musical galego: <a href="http://www.culturagalega.org/noticia.php?id=9936&#38;soportal=rcg" target="_blank">Asociación Galega de Músicos Alternativos </a>(AGMA). Mais a súa actividade é moi irregular e, sinceiramente, comezo a dubidar de que sega existindo..</p>
<p>Todo o comentado dá folgos para pensar que se abriu un camiño cara ao nacemento dun novo panorama musical autóctono, ou polo menos dunha mentalización na procura do mesmo. Un cambio na mentalidade dos diferentes sectores implicados e unha explosión de grupos con identidade propia, semellan ser os piares para unha infraestrutura en proceso de creación. Pero o futuro antóllase aínda duro para a normalización do rock cantado en galego. A falta dunha conexión entre os propios grupos e o escaso público receptivo dunha música máis achegada á nosa realidade, complican un cambio que non acaba de xermolar. Pero o camiño atópase aínda nos seus primeiros pasos e hai toda unha quilometraxe por diante que devorar.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿LA CULPA? AL EMPEDRADO]]></title>
<link>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/06/14/%c2%bfla-culpa-al-empedrado/</link>
<pubDate>Sun, 14 Jun 2009 17:13:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>OBSERVADOR CONSISTENTE</dc:creator>
<guid>http://papanatismoesferico.wordpress.com/2009/06/14/%c2%bfla-culpa-al-empedrado/</guid>
<description><![CDATA[Joaquín Leguina Herrán 9/6/2009, 09:41 La narración del beodo es la que sigue: “Comencé por tomar wh]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Joaquín Leguina Herrán 9/6/2009, 09:41 La narración del beodo es la que sigue: “Comencé por tomar wh]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pepiño culpa a Pajín de los malos resultados del PSOE y luego dice que &quot;bromeaba&quot;]]></title>
<link>http://luzdelforo.wordpress.com/2009/06/10/pepino-culpa-a-pajin-de-los-malos-resultados-del-psoe-y-luego-dice-que-bromeaba/</link>
<pubDate>Wed, 10 Jun 2009 07:05:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alberto Costa Canals</dc:creator>
<guid>http://luzdelforo.wordpress.com/2009/06/10/pepino-culpa-a-pajin-de-los-malos-resultados-del-psoe-y-luego-dice-que-bromeaba/</guid>
<description><![CDATA[Menuda bromita. El vicesecretario general del PSOE y ministro de Fomento, Pepiño Blanco, se ha mostr]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><a href="http://luzdelforo.wordpress.com/files/2009/06/pajin-blanco-zp-640.jpg"><img alt="" src="http://luzdelforo.wordpress.com/files/2009/06/pajin-blanco-zp-640.jpg?w=300" border="0" /></a> <strong><em><span style="font-family:arial;">Menuda bromita. El vicesecretario general del PSOE y ministro de Fomento, </span></em></strong><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Jos%C3%A9_Blanco_L%C3%B3pez" target="_blank"><strong><em><span style="font-family:arial;">Pepiño Blanco</span></em></strong></a><strong><em><span style="font-family:arial;">, se ha mostrado convencido de que los socialistas ganarán las elecciones generales en 2012 y ha asegurado que él coordinará la campaña , aunque, ante la reacción de sorpresa de los periodistas, dijo después que se trataba de una «broma». Aún se estará partiendo de la risa </span></em></strong><a href="http://www.leirepajin.com/" target="_blank"><strong><em><span style="font-family:arial;">Leire Pajín</span></em></strong></a><strong><em><span style="font-family:arial;">.</span></em></strong><a id="more236843" name="more236843"></a><br /><strong><em><span style="font-family:arial;">Blanco se pronunció así en una conversación informal con periodistas en el Senado. A la pregunta de una periodista sobre si no es casualidad que hayan sido los Gobiernos socialistas los que han sufrido un mayor descenso en los comicios del domingo en Europa, Blanco respondió airado con un «a ver si te enteras», poniendo como ejemplo el de </span></em></strong><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Angela_Merkel" target="_blank"><strong><em><span style="font-family:arial;">Angela Merkel</span></em></strong></a><strong><em><span style="font-family:arial;">.<br />El ministro se mostró «seguro» de que el PSOE ganará las elecciones de 2012. «Y yo coordinaré la campaña», agregó mientras se daba la vuelta para marcharse, ante la sorpresa de los periodistas, que le preguntaron si esto quiere decir que no está satisfecho con la coordinación de la campaña de las europeas, dirigida por Leire Pajín. Blanco aseguró entonces que su afirmación anterior era «una broma» .<br />Por otra parte, el ex diputado </span></em></strong><a href="http://www.joaquinleguina.es/" target="_blank"><strong><em><span style="font-family:arial;">Joaquín Leguina</span></em></strong></a><strong><em><span style="font-family:arial;"> avisó ayer al PSOE de que mientras no suprima a Zapatero no ganará en Madrid, Valencia y Murcia. </span></em></strong><a href="http://www.upyd.es/" target="_blank"><strong><em><span style="font-family:arial;">La líder de UPyD, Rosa Díez</span></em></strong></a><strong><em><span style="font-family:arial;">, exigió ayer el «cese inmediato» de la presidenta del Centro de Investigaciones Sociológicas por inducir el voto» a favor del PSOE.<br /></span></em></strong>
<div></div>
<div class="blogger-post-footer">http://luzdelforonoticias.blogspot.com/feeds/posts/default</div>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LA TENTACION TOTALITARIA]]></title>
<link>http://jotabege.wordpress.com/2009/04/05/la-tentacion-totalitaria/</link>
<pubDate>Sun, 05 Apr 2009 09:30:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>jotabege</dc:creator>
<guid>http://jotabege.wordpress.com/2009/04/05/la-tentacion-totalitaria/</guid>
<description><![CDATA[El reportero gráfico de Telemadrid que rodó, cumpliendo así con su obligación profesional, las imáge]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><span style="font-family:Tahoma;">El reportero gráfico de Telemadrid que rodó, cumpliendo así con su obligación profesional, las imágenes de <strong>Esperanza Aguirre </strong>durante su paseo por la ciudad de Madrid la noche del teatro, debe estar pasando unos malos momentos. Por norma, sin duda habrá excepciones, quienes se encargan de filmar/grabar a los lideres suelen ser los mismos con el fin de que mandatarios y servicios de seguridad conozcan a quien está tras la cámara. No afirmaré, sencillamente porque lo desconozco, que el reportero que grabó los insultos de los comediantes a <strong>Esperanza Aguirre</strong>, fuera el mismo que cayó con ella del helicóptero en Móstoles , pero es muy probable que así haya sido. Este profesional ha visto, en primer lugar, como su trabajo era maltratado impunemente al afirmar sus superiores que era de baja calidad, en segundo lugar, ha sido gravemente perjudicado en sus intereses cuando se corrige el intento primero de ningunearle y se indica que se ha perdido la grabación. En consecuencia o es un mal profesional que no rueda bien o un incapaz porque pierde su trabajo. Tremendo, porque tremenda es la censura, toda censura, toda manipulación y cuanto sucede en Telemadrid es desmedido, excesivo, lamentable y tremendo. Tremendo que sus mejores profesionales hayan huido, tremendo que se ignore la realidad y, lo peor que eso suceda en una emisora que durante los mandatos de <strong>Joaquín Leguina </strong>y <strong>Alberto Ruiz Gallardón </strong>fue un ejemplo inmaculado de Televisión pública, lo más parecido a la BBC que ha habido en España hasta la actual TVE.</p>
<p>Pensar que <strong>Francisco Giménez Alemán</strong>, el paradigma de lo que debe ser un director general de una Televisión pública, emitió en directo las manifestaciones contra la guerra de Irak, porque esa era su obligación de periodista y ahora se censuren unos insultos a la presidente de la Comunidad de Madrid es tremendo.</p>
<p>Existe en <strong>Esperanza Aguirre </strong>y sus consejeros más próximos, su guardia pretoriana, una tendencia al totalitarismo oculta bajo una cínica capa de liberalismo. Los liberales no temen la libertad de expresión y eso lo ignora olímpicamente <strong>Esperanza Aguirre</strong>.</p>
<p>A esta ambiocioisíma mujer, que no se corta los más mínimo a la hora de vilipendiar de forma chulesca a quienes a ella se oponen, ya sea en un hospital o en una conferencia de prensa, que convierte en un triunfo mediático un acto de cobardía supina como es huir de la India, cuando en ese momento y en ese lugar era la mayor representante de España, que transforma una comisión de investigación parlamentaria en un acto de afirmación de su persona, no hay quien la frene. Quiere ser la primera mujer presidente del gobierno de España y no quiere que nada ni nadie impida su objetivo. Tiene una amplia y selecta corte de aduladores. Incluso quienes jamás la votarían, como es el caso del autor de esta bitácora, admiramos su fuerza como líder, como posiblemente no tenga, a día de hoy, otro político en España.</p>
<p>Ese cúmulo de aciertos y desaciertos convertido siempre en actos positivos hacen de ella un heroína, que no encuentra barreras en su camino. Como todo ser humano tiene su talón e Aquiles, es de suponer que <strong>Esperanza Aguirre </strong>lo tenga y sus desvaríos totalitarios se perciban alguna vez, aunque con la infructuosa oposición que tiene en Madrid eso, tardará unas décadas.</p>
<p>La censura férrea que ejerce sobre la emisora que canta sus excelencias, la ausencia de pluralidad en una televisión que fue plural desde su nacimiento, son la prueba del nueve de una tentación totalitaria que da pavor. El monocultivo nunca ha dado resultados a largo plazo, pero a una mujer como <strong>Esperanza Aguirre</strong>,</p>
<p>asomada a los sesenta años, el largo y el medio plazo le importa un comino. Es el corto su única meta para barrer a <strong>Mariano Rajoy </strong>del mapa y ser ella la cabeza de lista del PP por Madrid en las próximas elecciones legislativas. Y debe admitir, el autor de esta bitácora, con sorpresa y admiración que todo le sale a pedir de boca, que como un hada madrina convierte calabazas en carrozas y si convocara elecciones en la Comunidad de Madrid ganaría, una vez más, de calle. <strong>Esperanza Aguirre</strong> gusta a los suyos, porque manda, porque es segura, porque es como una madre, porque es atractiva, porque tiene desparpajo, porque se pone una minifalda o porque es la como la Venus de las pieles. Esa seguridad temeraria que posee es su mejor carta de presentación, hasta que su talante totalitario y censor no suba en la consideración de los madrileños.</p>
<p></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cuestión de bandullo]]></title>
<link>http://robertogval.wordpress.com/2009/03/20/cuestion-de-bandullo/</link>
<pubDate>Fri, 20 Mar 2009 11:11:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>robertogval</dc:creator>
<guid>http://robertogval.wordpress.com/2009/03/20/cuestion-de-bandullo/</guid>
<description><![CDATA[Roberto G. Valerio. Coincidindo co remate do que se chamou “movida de Vigo”, aconteceu que o ex -alc]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p><strong>Roberto G. Valerio.</strong> Coincidindo co remate do que se chamou “<a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Movida_viguesa" target="_blank">movida de Vigo</a>”, aconteceu que o ex -alcalde desta cidade (Manuel Soto) e o presidente da comunidade de Madrid (Joaquín Leguina) montaron un teatrillo coa finalidade de apropiárense daquelo que levaba acontecendo durante máis dun lustro nas súas cidades. Pouco ou nada tiveran que ver os respectivos consistorios cun estourido xeracional que mudaría as formas e o fondo da actividade cultural no Estado. Aínda así, aqueles pesoístas tentaron á desesperada que a xente vencellara o feito cunha actividade política, nun claro propósito de procurar os devecidos réditos electorais.</p>
<p>Así naceu a campaña “Madrid se escribe con V de Vigo” que consistiu basicamente nunha pegada de cartaces xigantesca na capital do Imperio; un tren Madrid-Vigo con coche-bar a pleno rendimento para os músicos, pintores e demais que ían nel (onde Leguina e Soto tamén celebraron o pifostio montado) e unha ruta etílico-turística de fin de semana pola cidade olívica. Todo iso engalanado con exposicións e un macroconcerto onde os artistas amosaban as súas xa alcoholizadas mañas.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-28" title="vdevigo" src="http://robertogval.wordpress.com/files/2009/03/vdevigo.jpg" alt="vdevigo" width="222" height="165" /></p>
<p>Como dixen nun principio, todo respostaba a unha estratexia sociopolítica onde poder trocar divertimento por votos. O que realmente importaba era esa parafernalia envolvente e non a programación cultural, que simplemente servía como escusa para a organización do evento. En definitiva, unha campaña publicitaria das cidades e a tentativa de consagración de dous políticos que lles fora moi ben coa chamada xeración da litrona e do canuto. Se non foi así, entón teríamos que dar a razón a aquela oposición rancia de Alianza Popular que puxera o berro no ceo pola ineficiencia dun concello que caera no despilfarro para dar de beber ata a saciedade a unha panda de perdidiños (pero… nos seus postulados tan católicos non estaba iso de dar de beber ao sediento?).</p>
<p>Como explica <a href="http://http://gl.wikipedia.org/wiki/Juli%C3%A1n_Hern%C3%A1ndez" target="_blank">Julián Hernández</a> no documental “<a href="http://www.perifericos.org/" target="_blank">Periféricos</a>”, aquela iniciativa fixo que Vigo saíra ata na sopa e, realmente, foi máis barato e efectivo que poñer anuncios na televisión… a misión publicitaria estaba cumplida. No que si fallaron foi en pensar que a xente lles avalaría despois electoralmente, que non saberían distinguir o que era o dereito a unha programación sociocultural dun chisque de ollo feito por un alcalde con afán de protagonismo. Ao non haber réditos electorais, non houbo máis movida e menos aínda irmanamento entre as respectivas de Madrid e Vigo (aínda que, realmente, non había maiores diferenzas entre unha e outra). A proba está en que, se ben nun principio tiñan pensado un partido de volta na casa do oso e do madroño, finalmente o tren descarrilou definitivamente ás beiras do Atlántico.</p>
<p>Deixando atrás o apunte político-municipal, falarei de dúas anécdotas acontecidas naquel engrello de glamour popularizante. Seguramente, a máis coñecida é a taza de café que voou no xantar de artistas que se fixera no parque de Castrelos. Unha rapaza sufriu na súa testa a cólera dun McNamara trasnoitado cunha embriaguez de varios días atrás. Moitas voces apuntaron a que a incapacidade de mercar heroína fixo que o showman madrileño perdese os nervos e se lle dera por facer aquel desaguisado… pero, se cadra, a historia non foi tan épica. Aquela taza non era unha bala perdida ao vento, tiña como diana a faciana de Manuel Soto. Para sorte do alcalde, a traxectoria do proxectil veuse interrumpida polo infortunio dunha moza que se interpuxo no seu camiño. E digo eu… despois de tres días de festa institucional e tendo a escasos metros a un político enchido de fachenda por algo totalmente alleo a el, por que ten que haber unha razón tan burda como a heroína para explicar o acontecido? A min paréceme máis unha causa-efecto que, de seguro, pasoulle polo maxín a máis dun naquel xantar (quen estea libre de pecado, que tire a primeira pedra… ou a primeira taza).</p>
<p>A segunda historia a contar nestas liñas ten que ver cun showman da casa, Antón Reixa. Os Resentidos non foran convidados á orxía político-festiva, pero si se contratou unha sátira de “El Barbero de Sevilla” que levaba o carismático artista multimedia. A obra de teatro chamábase “After Shave” e remataba con Reixa vestido de toureiro e cunha inundación de escuma (a modo de escuma de barbear) a cargo dos bombeiros. Acorde cos excesos da época, non deberon medir ben a cantidade do fluído porque chegaron a inundar as primeiras ringleiras do público, pero o caso é que Antón Reixa tiña que saír escopetado cara a Catalunya para actuar cos Resentidos e tiña un taxista agardando por el nas portas do auditorio para levalo ao aeroporto de Lavacolla. A faciana daquel pobre home cando veu entrar a un tipo vestido de toureiro e enxoito en escuma debeu ser un poema… se cadra un shock, porque comezou a falar co seu vehículo pregándolle que fora máis e máis rápido.</p>
<p>Logo do avión, Os Resentidos tiveron a actuación máis multitudinaria da súa historia: nas festas da Merced en Barcelona diante de máis de 160.000 persoas, onde acadaron unhas críticas espectaculares nos xornais do día seguinte. Á fin e ao cabo, se de organizar eventos se trata, os galegos sempre fumos máis enxebres, de beber e comer con café (en taza, abofé) e copa na sobremesa. As macro-ostias cheiran máis a cocido madrileño e butifarra catalana.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[OCLUSIVA, LABIAL, SORDA]]></title>
<link>http://jotabege.wordpress.com/2009/03/04/oclusiva-labial-sorda/</link>
<pubDate>Wed, 04 Mar 2009 16:25:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>jotabege</dc:creator>
<guid>http://jotabege.wordpress.com/2009/03/04/oclusiva-labial-sorda/</guid>
<description><![CDATA[La letra P reúne ella solita esas tres condiciones: oclusiva, labial y sorda, eso afirman lingüistas]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div><span style="font-family:Arial;">La letra P reúne ella solita esas tres condiciones: oclusiva, labial y sorda, eso afirman lingüistas y demás filólogos. Traducido a la política castiza e ibérica de cada día, quiere decir que en las elecciones para elegir parlamentos autonómicos en <em>Galicia</em> y <em>País Vasco </em>ha ganado de manera abrumadora la letra oclusiva labial y sorda, por excelencia .La P es la tercera letra de la palabra <em>España.</em> Pronúnciese el nombre de nuestra nación común a la manera de los cuarteles o de las proclamas reales. Se comprobara como la P descuella por si sola y marca su diferencia. Esa <em>España </em>ha sido clara y rotundamente la gran triunfadora y por consiguiente la manera de ver, concebir, explicar y entender, pensar y proclamar que tiene de <em>España</em> el <strong>Partido Popular</strong>.</span></div>
<p><span style="font-family:Arial;">Entre las calumnias, falsedades y maledicencias que se han dicho y escrito sobre el Presidente del Gobierno de <em>España</em>, <strong>José Luís Rodríguez Zapatero</strong>, desde el día mismo que los españoles decidimos que ganará unas elecciones, aquella que reza que el jefe del gobierno rompe <em>España</em> se ha extendido como mancha de aceite, hasta el punto de ser compartida por señalados miembros del <strong>PSOE</strong> como <strong>Joaquín Leguina</strong>. Y por eso, aunque no únicamente, ha triunfado el <strong>PP</strong> en <em>Galicia</em>. Cierto que allí ha ganado siempre, cierto que lo sucedido hace cuatro años se puede considerar como excepción, no obstante ha quedado de manifiesto que existe una mayoría de votantes en toda <em>España</em> que no quiere perder el castellano como lengua vehicular y que toma cualquier avance de la lengua autóctona como un ataque a la nación española.</p>
<p>En el <em>País Vasco </em>no hace falta más que observar los resultados para saber que también allí ha ganado <em>España</em> y que el <strong>PP</strong> ha salido de su crisis más aguda y más publicada con bien, por no escribir con excelencia, porque no ha notado la ausencia de <strong>María San Gil. </strong>De los resultados electorales se desprende asimismo que los electores vascos han perdido el miedo, lo cual es muy saludable en democracia y que estaban ciertamente cansados de los proyectos utópicos del aún lehendakari <strong>Juan José Ibarretxe</strong>.Imposible un nuevo plan a partir de ahora, por elemental conformación del Parlamento Vasco.</p>
<p>La realidad que tiene enfrente <strong>José Luís Rodríguez Zapatero </strong>es oclusiva, labial y sorda. (Antes de seguir despejaré una duda. Sé bien que unas elecciones autonómicas son unas elecciones autonómicas y que no se pueden hacer extrapolaciones y resto de retahíla al uso en estos y parecidos casos, como será el resultado que se produzca en la elecciones al parlamento europeo. Despejada quede la duda si la hubiere habido. Proseguiré)</p>
<p>Asentado en su levedad, <strong>Mariano Rajoy </strong>es el verdadero triunfador, ante las corruptelas por las que emergen sus enemigos dentro del <strong>PP</strong> y por el éxito de su apuesta personal: <strong>Alberto Núñez Feijoo.</strong> Sus mensajes calan en la opinión publica, su pueblo, el pueblo de derechas es montaraz, leal, fiel y poco amigo de aceptar que los corruptos sean del partido que votan. Tal no sucede en el pueblo de izquierdas, donde se deja de votar porque se barrunta que <strong>Emilio Pérez Touriño</strong> gastó en suntuosidades más de lo permisible y en época mala, muy mala para la clase trabajadora, que se supone es la votante del saliente presidente de la <em>Xunta. </em>Por no mencionar la torpeza incalculable de <strong>Mariano Fernández Bermejo, </strong>quien logró que el abnegado pueblo de izquierdas recordara las cacerías del dictador o aquella singular película de <strong>Luís García Berlanga </strong>titulada <span style="text-decoration:underline;">“La escopeta nacional</span>“, donde <strong>Luís Escobar </strong>coleccionaba vellos de pubis de las cazadoras. La derecha habría perdonado, la izquierda jamás y se ha pagado caro. El pueblo de derechas es sordo y oclusivo ante  los males de su partido y éste ha surgido del primero de marzo muy poderoso. Es una máquina que funciona y no parece que pueda decirse lo mismo del <strong>PSOE</strong>. La verdad es que no puede decirse desde que <strong>Alfonso Guerra </strong>dejó de estar en la cocina. A eso quien no debe ser sordo ni oclusivo es el líder único del <strong>PSOE.</strong>Perder en <em>Galicia</em> no es el peor de los males, el riesgo mayor lo corre <strong>Rodríguez Zapatero</strong> y su partido en aquello que acontezca en el <em>País Vasco. </em>Con <strong>Patxi López </strong>devenido lehendakari el <strong>PSOE </strong>carecerá de mayoría para aprobar los presupuestos generales del Estado de aquí al termino de la legislatura y deberán ser tres los presupuestos a porponer, a no ser que, fallando la matemática, <strong>Rodríguez Zapatero </strong>se vea en la obligación de anticipar elecciones. Ese es el gran dilema del socialismo español y de sus dirigentes.</p>
<div><strong>Patxi López</strong>, el hijo de <strong>Eduardo (Lalo) López Albizu</strong>, el compañero de juegos de <strong>Nicolás Redondo Terreros</strong>, hijo a su vez de otro histórico del socialismo español <strong>Nicolás Redondo Urbieta</strong>, tiene razón cuando afirma que el PNV no debe irritarse por pasar un tiempo en la oposición, las alternancias son saludables en democracia y abrir la ventanas de la l<em>ehendakaritza</em> no es tan mala idea, sobre todo cuando el PNV conoce que gobernó sin ser el partido más votado. Aquello que fue bueno antaño para <strong>Carlos Garaicoetxea</strong>, no ha de convertirse en malo hogaño para <strong>Patxi López</strong>. Sin embargo un irritado PNV dejará sin mayoría en el Congreso de los Diputados al gobierno que preside <strong>José Luís Rodríguez Zapatero</strong>. Si tal no sucede, porque el PNV, continuara gobernando por exclusión socialista, los electores de toda <em>España </em>no olvidarían la afrenta.Sin poder con la maquina del PP, en plena crisis, donde lo primario se alimenta más, donde la buena gente busca refugio en lo más próximo y más entendible y eso de <em>España</em> con la P oclusiva, labial y sorda lo es. Se aten los machos los creadores de ideas del socialismo patrio, porque lo tienen crudo. En toda <em>España,</em> salvo en <em>Cataluña y </em>en el <em>País Vasco </em>la idea de que la unidad de la nación sólo la garantiza el PP, es algo admitido, por eso bajan las expectativas electorales socialistas en bastiones como <em>Andalucía </em>y se atisba como misión de naturaleza hercúlea recuperar <em>Madrid</em> o la <em>Comunidad Valenciana</em>, pese a la mugre que cae sobre ambas autonomías y pese a la persistente y voraz determinación de cargarse la sanidad pública que existe en ambos lugares, sin olvidar la educación.</div>
<p>No creo que mi opinión añada nada a las decisiones de <strong>Patxi López</strong>, pero creo que es bueno un cambio en el País Vasco, a lo mejor ganamos todos con ello, aunque el gobierno de <strong>Rodríguez Zapatero </strong>se quede sin apoyos en las <em>Cortes Generales. </em>Claro que siempre queda el as en la manga de <strong>Antoni Durán i Lleida </strong>y sus irrefrenables apetencias por devenir ministro de Asuntos Exteriores de <em>España. </em>Puede que no lo hiciera mejor que <strong>Miguel Ángel Moratinos</strong>, pero seguro que lo explicaría estupendamente y garantizaría, por añadidura, paz en el ejecutivo hasta dos mil doce.</p>
<p> </p>
<p></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nuestro resumen de la presentación de "Socialdemocracia Republicana"]]></title>
<link>http://ciudadanos-madrid.es/2009/01/09/nuestro-resumen-de-la-presentacion-de-socialdemocracia-republicana/</link>
<pubDate>Fri, 09 Jan 2009 20:16:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadanos MADRID</dc:creator>
<guid>http://ciudadanos-madrid.es/2009/01/09/nuestro-resumen-de-la-presentacion-de-socialdemocracia-republicana/</guid>
<description><![CDATA[- PRESENTACIÓN DEL LIBRO “SOCIALDEMOCRACIA REPUBLICANA” DE JUAN ANTONIO CORDERO, EN EL ATENEO DE MAD]]></description>
<content:encoded><![CDATA[- PRESENTACIÓN DEL LIBRO “SOCIALDEMOCRACIA REPUBLICANA” DE JUAN ANTONIO CORDERO, EN EL ATENEO DE MAD]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Presentación de "Socialdemocracia Republicana" en el Ateneo de Madrid]]></title>
<link>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1155</link>
<pubDate>Fri, 19 Dec 2008 18:27:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadanos MADRID</dc:creator>
<guid>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1155</guid>
<description><![CDATA[Joaquín Leguina, Juan Antonio Cordero, Enrique Helguera y Luis de Velasco. Ateneo de Madrid, 18/12/2]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Joaquín Leguina, Juan Antonio Cordero, Enrique Helguera y Luis de Velasco. Ateneo de Madrid, 18/12/2]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rifa de Reyes de la Agrupación de Madrid de Ciudadanos]]></title>
<link>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1107</link>
<pubDate>Tue, 16 Dec 2008 20:56:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadanos MADRID</dc:creator>
<guid>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1107</guid>
<description><![CDATA[- - Empieza el 2009 con un nuevo portatil ciudadano. Participa en la rifa de un ordenador portatil C]]></description>
<content:encoded><![CDATA[- - Empieza el 2009 con un nuevo portatil ciudadano. Participa en la rifa de un ordenador portatil C]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cena de Navidad de la Agrupación de Madrid de Ciudadanos]]></title>
<link>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1033</link>
<pubDate>Sat, 13 Dec 2008 20:14:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadanos MADRID</dc:creator>
<guid>http://ciudadanos-madrid.es/?p=1033</guid>
<description><![CDATA[La Agrupación de Madrid de Ciudadanos ha organizado, el jueves 18 de diciembre a las 21:30 horas, un]]></description>
<content:encoded><![CDATA[La Agrupación de Madrid de Ciudadanos ha organizado, el jueves 18 de diciembre a las 21:30 horas, un]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Próxima presentación de libro de Juan Antonio Cordero en el Ateneo]]></title>
<link>http://ciudadanos-madrid.es/?p=998</link>
<pubDate>Wed, 10 Dec 2008 17:43:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadanos MADRID</dc:creator>
<guid>http://ciudadanos-madrid.es/?p=998</guid>
<description><![CDATA[  Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía. Agrupación de Madrid agrupacion.madrid@ciudadanos-cs.org]]></description>
<content:encoded><![CDATA[  Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía. Agrupación de Madrid agrupacion.madrid@ciudadanos-cs.org]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La Gran Hemeroteca y el futuro de los revisionismos históricos]]></title>
<link>http://borradorb.es/2008/11/16/la-gran-hemeroteca-y-el-futuro-de-los-revisionismos-historicos/</link>
<pubDate>Sun, 16 Nov 2008 12:07:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>alfaya</dc:creator>
<guid>http://borradorb.es/2008/11/16/la-gran-hemeroteca-y-el-futuro-de-los-revisionismos-historicos/</guid>
<description><![CDATA[Ah, el revisionismo histórico. Qué divertimento, qué entretenimiento edulcorado, qué ejercicio de es]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Ah, el revisionismo histórico. Qué divertimento, qué entretenimiento edulcorado, qué ejercicio de es]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[García Lorca, José Luis Alonso de Santos, Leguina]]></title>
<link>http://esascuartillas.wordpress.com/2008/10/30/garcia-lorca-jose-luis-alonso-de-santos-leguina/</link>
<pubDate>Thu, 30 Oct 2008 21:41:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Pld</dc:creator>
<guid>http://esascuartillas.wordpress.com/2008/10/30/garcia-lorca-jose-luis-alonso-de-santos-leguina/</guid>
<description><![CDATA[Y Garzón. Me permito disentir de su labor emprendida. Especialmente con los modos de abordar la cues]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><p class="MsoNormal" style="text-align:center;"><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;"><a href="http://esascuartillas.wordpress.com/files/2008/10/el-abrazo-juan-genoves.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1002" title="el-abrazo-juan-genoves" src="http://esascuartillas.wordpress.com/files/2008/10/el-abrazo-juan-genoves.jpg" alt="" width="225" height="154" /></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;">
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;">Y Garzón. Me permito disentir de su labor emprendida. Especialmente con los modos de abordar la cuestión. Es elemental y repetitivo, tristemente hasta la saciedad, que muertos inocentes hubo en los dos bandos en nuestra dramática guerra civil. La transición con Suárez a la cabeza y todos los líderes de las diferentes corrientes políticas<span> </span>de aquel momento, resolvieron correctamente el “miremos hacia adelante”. La izquierda y la derecha. Podría resumirse que todos sin excepción se unieron en aquel soberbio póster del gran abrazo de Juan Genovés: <strong><a title="http://bp2.blogger.com/_8ACxZuPewwk/SD5yDclls4I/AAAAAAAAAhc/TbIf9y5xY60/s1600-h/el+abrazo-genoves.jpg" href="http://bp2.blogger.com/_8ACxZuPewwk/SD5yDclls4I/AAAAAAAAAhc/TbIf9y5xY60/s1600-h/el+abrazo-genoves.jpg"><span style="color:#800080;">la multitud de espaldas y al encuentro</span></a></strong> presidiría por entonces las paredes de tantísimas estancias privadas y públicas de nuestro país.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;">Por supuesto que deben aparecer los muertos ignorados, no enterrados. No asusta a nadie. A toda muerte inocente se le debe el mismo respeto: un cuerpo, una digna tumba o el fondo de un mar o de los ríos, el pico de una montaña o el descanso a la sombra de un árbol. En mi entorno cercano hubo dos muertos, uno de cada bando: se aceptaron como lo que eran, tragedias del hombre luchando sin compasión ni sentido, perdido el norte de la razón. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;"> </span><span style="font-size:10pt;color:#003366;font-family:Arial;">¿Les parece adecuada la pasada proliferación de esquelas recordatorias de nuestros muertos? Triste. Prefiero el abrazo de nuevo. ¿Una segunda transición para airear la barbarie de entonces o para reiterar la comprensión entre todos, sin excepción? Es preciso volver a recordar reflexiones como el perdón, la reconciliación y el mantenimiento vivo de la memoria de todos nuestros muertos, para que nunca más vuelva a suceder.</span></p>
<div style="border-right:medium none;border-top:medium none;border-left:medium none;border-bottom:windowtext 1.5pt solid;padding:0 0 1pt;">
<p class="MsoNormal" style="margin:0;padding:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
</div>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;">
<h1 style="text-align:center;margin:0 0 0 35.4pt;"><span style="font-size:9pt;color:maroon;"><span style="font-family:Arial;">REMANSOS</span></span></h1>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0 0 0 35.4pt;" align="center"><span style="font-size:9pt;color:maroon;font-family:Arial;"> </span></p>
<h1 style="text-align:center;margin:0 0 0 35.4pt;"><span style="font-size:9pt;color:maroon;"><span style="font-family:Arial;">CIPRÉS</span></span></h1>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0 .1pt;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"><span> </span>Ciprés. (Agua estancada.)</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0 .1pt;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"><span> </span>Chopo. (Agua cristalina.)</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0 .1pt;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"><span> </span>Mimbre. (Agua profunda.)</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0 .1pt;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"><span> </span>Corazón. (Agua de pupila.)</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"> </span></p>
<h2 style="text-align:center;margin:0;"><span style="color:#993300;"><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Arial;"></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#993300;font-family:&#34;"><span style="font-size:11pt;color:#993300;font-family:&#34;"> Federico García Lorca</span></span></p>
<div style="border-right:medium none;border-top:medium none;border-left:medium none;border-bottom:windowtext 1.5pt solid;padding:0 0 1pt;">
<p class="MsoNormal" style="margin:0;padding:0;"><span style="font-size:11pt;color:#003366;font-family:Arial;"> </span></p>
</div>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:#993300;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"><a href="http://www.poesia-inter.net/indexfgl.htm"><span style="color:navy;text-decoration:none;">Leer poesía de Federico García Lorca</span></a></span></p>
<div style="border-right:medium none;border-top:medium none;border-left:medium none;border-bottom:windowtext 1.5pt solid;padding:0 0 1pt;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;padding:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"> </span></p>
</div>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"><a href="http://bp2.blogger.com/_8ACxZuPewwk/SD5yDclls4I/AAAAAAAAAhc/TbIf9y5xY60/s1600-h/el+abrazo-genoves.jpg"><span style="color:navy;text-decoration:none;">Amnistía. El abrazo. Juan Genovés</span></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:9pt;color:navy;font-family:Arial;"><a href="http://www.artesur.com/ispana/archivos/000128.php"><span style="color:navy;text-decoration:none;">Entrevista a Juan Genovés, con motivo</span></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><a href="http://www.artesur.com/ispana/archivos/000128.php"><span style="font-size:9pt;color:navy;font-family:Arial;text-decoration:none;">de la colocación de su escultura El abrazo, en Madrid</span></a></p>
<div style="border-right:medium none;border-top:medium none;border-left:medium none;border-bottom:windowtext 1.5pt solid;padding:0 0 1pt;">
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;padding:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"> </span></p>
</div>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:11pt;color:navy;font-family:Arial;"> </span></p>
<p></span></span></span></h2>
<h3 style="margin:0;"><span style="color:navy;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Arial;">Opiniones:</span></span></span></h3>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;"><a href="http://www.joaquinleguina.es/de-vuelta"><span style="color:#993300;text-decoration:none;"><span> </span>Blog de Joaquín Leguina</span></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;"><a href="http://blogs.elpais.com/juan_cruz/2008/09/lorca.html"><span style="color:#993300;text-decoration:none;">Blog de Juan Cruz</span></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center"><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;"><a href="http://www.elpais.com/articulo/cultura/Garcia/Lorca/todos/muertos/elpepucul/20080919elpepicul_1/Tes"><span style="color:#993300;text-decoration:none;">García Lorca es de todos los muertos. El País, 19/09/2008</span></a></span><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:2pt 0 0;" align="center">
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;"><a href="http://www.elmundo.es/encuentros/invitados/2008/10/3301/index.html"><span style="color:#993300;text-decoration:none;">Encuentro con el presidente de la Asociación</span></a><a name="_Hlt213164642"></a><a name="_Hlt213164641"></a><a name="_Hlt213164624"></a><a name="_Hlt213164623"></a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><a href="http://www.elmundo.es/encuentros/invitados/2008/10/3301/index.html"><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;text-decoration:none;">para la Recuperación de la Memoria Histórica</span></a><span style="font-size:10pt;color:#993300;font-family:Arial;">. El Mundo, 29/10/2008</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center">
<p><span><a title="La cena de los generales. Teatro" href="http://www.abc.es/hemeroteca/historico-17-10-2008/abc/Espectaculos/la-risa-le-quita-desproporcion-incluso-a-las-peores-tragedias_91645959948.html"><span style="color:navy;text-decoration:none;">Entrevista a José Luis Alonso de Santos, con motivo del estreno</span></a> <span style="font-size:10pt;color:navy;font-family:Arial;"><a title="La cena de los generales. Teatro" href="http://www.abc.es/hemeroteca/historico-17-10-2008/abc/Espectaculos/la-risa-le-quita-desproporcion-incluso-a-las-peores-tragedias_91645959948.html"><span style="color:navy;text-decoration:none;">de la obra de teatro <em>La cena de los</em> generales</span></a>. Abc 17/10/2008</span></span></p>
<p><span style="font-size:10pt;color:navy;font-family:Arial;">Subrayado personal: <a href="http://esascuartillas.files.wordpress.com/2008/11/f-savater-se-interroga-el-final-de-la-cordura-03112008.pdf">Fernando Savater. ¿El final de la cordura? El País. 03/11/2008</a></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span><span style="text-decoration:none;"><a title="Savater versus Garzón" href="http://www.elpais.com/articulo/opinion/final/cordura/elpepiopi/20081103elpepiopi_4/Tes?print=1">Antonio Elorza: Savater versus Garzón. El País. 05/11/2008</a></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span><span style="text-decoration:none;"><a title="José Vidal Benyto. El Pais 20/12/2008" href="http://www.elpais.com/articulo/opinion/codiciados/frutos/olvido/elpepiopi/20081220elpepiopi_12/Tes">Los codiciados frutos del olvido. José Vidal-Beneyto. El País 20/12/2008</a><br />
</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span><span style="text-decoration:none;"><br />
</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;color:#000000;font-family:Times New Roman;"> </span><span style="font-size:10pt;color:navy;font-family:Arial;"><span style="font-size:small;color:#000000;font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:10pt;color:navy;font-family:Arial;">__________________________________</span></span></span></p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Quien con niños se acuesta...]]></title>
<link>http://aldros.wordpress.com/2008/07/08/quien-con-ninos-se-acuesta/</link>
<pubDate>Tue, 08 Jul 2008 06:18:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>aldros</dc:creator>
<guid>http://aldros.wordpress.com/2008/07/08/quien-con-ninos-se-acuesta/</guid>
<description><![CDATA[Joaquín Leguina se ha levantado meadito de la cama. ¿Por qué será que no me sorprende? El que fue el]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><div style="text-align:justify;"><a href="http://www.libertaddigital.com/noticias/kw/congreso/leguina/psoe/socialistas/zapatero/kw/noticia_1276334266.html">Joaquín Leguina se ha levantado meadito de la cama</a>. ¿Por qué será que no me sorprende?</p>
<p>El que fue el primer Presidente de la C.A. de Madrid, al que precisamente derrotó Alberto Ruíz Gallardón, ha hecho unas declaraciones más que incendiarias sobre su propio partido este fin de semana con la ocasión del 37º Congreso del Partido Socialista. Entre otras, hablando del Estatuto de Cataluña y dijo sobre el Tribunal Constitucional:</p>
</div>
<p><strong></strong><br />
<blockquote> &#8220;Van a tener que tomar una decisión y ojalá no fueran éstos que están ahora, porque he visto sentencias del Constitucional que dan vergüienza, como la del Código Penal sobre penas diferentes según el sexo, y ¡lo han constitucionalizado! <strong>A mi me da vergüenza</strong>&#8220;.</p></blockquote>
<div style="text-align:justify;">Y luego añadió:</p>
<blockquote><p>&#8220;<strong>estos señores están obligados a defender la Constitución y a no escuchar a los políticos ni tomando un café,</strong> y hacen todo lo contrario. Yo voté a favor del Estatuto por disciplina de partido, pero ya dije antes y después que no estaba de acuerdo&#8221;. </p></blockquote>
<p>Pues, señor Leguina, si no estaba de acuerdo, no haber votado; o, incluso, haberse marchado del PSOE. ¿Tal vez con Rosa Díez? Pues mire, si lo hubiera hecho, si hubiera animado a más gente a hacerlo, igual hubieran conseguido, aunando fuerzas, sacar más escaños en las Cortes Generales, y mire por dónde, hubieran tenido un altavoz más grande para hacer oír su vergüenza y de paso sus alternativas.</div>
<p>¿Sabe qué? A mí no me parece que usted sea mejor que todos esos a los que critica.</p>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[El Archivo Rojo]]></title>
<link>http://nosquedalapalabra.wordpress.com/2008/06/19/el-archivo-rojo/</link>
<pubDate>Thu, 19 Jun 2008 18:28:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>labalaustra</dc:creator>
<guid>http://nosquedalapalabra.wordpress.com/2008/06/19/el-archivo-rojo/</guid>
<description><![CDATA[Luis Cernuda Un español habla de su tierra  Las playas , parameras Al rubio sol durmiendo, Los otero]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><pre style="margin-left:20px;margin-right:20px;text-align:center;"><span style="font-family:Arial;"><strong><a href="http://pares.mcu.es/ArchivoRojo/inicio.do" target="_blank"><img class="alignnone" src="http://pares.mcu.es/ArchivoRojo/img/foto_home.jpg" alt="" /></a></strong></span></pre>
<p style="margin-left:20px;margin-right:20px;text-align:center;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Luis Cernuda</strong></span></p>
<p style="margin-left:20px;margin-right:20px;text-align:center;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Un español habla de su tierra </strong></span></p>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Las playas , parameras</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Al rubio sol durmiendo,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Los oteros, las vegas</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>En paz, a solas, lejos;</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong> </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Los castillos, ermitas,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Cortijos y conventos,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>La vida con la historia,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Tan dulces al recuerdo.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>  </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Ellos los vencedores</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Caínes sempiternos,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>De todo me arrancaron.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Me dejan el destierro.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>  </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Una mano divina</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Tu tierra alzó en mi cuerpo</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Y allí la voz dispuso</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Que hablase tu silencio.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>  </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Contigo solo estaba,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>En ti sola creyendo;</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Pensar tu nombre ahora</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Envenena<span>  </span>mis sueños.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>  </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Amargos son los días</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>De la vida, viviendo</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Sólo una larga espera</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>A fuerza de recuerdos.</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>  </strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Un día, tú ya libre</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>De la mentira de ellos,</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>Me buscarás. Entonces</strong></pre>
<pre style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:center;"><strong>¿Qué ha de decir un muerto?</strong></pre>
<h5 style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:justify;">Quizá los versos de Luis Cernuda expliquen mejor que cualquier tratado histórico el profundísimo desgarro moral que significó la matanza y la subsiguiente persecución que comenzaron en España un luminoso día de julio en 1936 y que el retorno de la democracia, con la deriva amnésica que acompañó a la reconciliación, no ha conseguido restañar.</h5>
<h5 style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:justify;">En ellos también late, y late en carne viva, la tragedia de España.</h5>
<h5 style="margin-left:20px;line-height:150%;margin-right:20px;text-align:justify;"><a href="http://www.literaturas.com/JLeguinaLC.htm" target="_blank"><span style="color:#95b294;">Ellos , los vencedores.  Por Joaquín Leguina. </span></a><span style="color:#95b294;"> </span></h5>
</div>]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Joaquín Leguina se opone a la corrección política Zapateril]]></title>
<link>http://alternativaciudadana.wordpress.com/2008/06/03/joaquin-leguina-se-opone-a-la-correccion-politica-zapateril/</link>
<pubDate>Tue, 03 Jun 2008 18:07:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadano</dc:creator>
<guid>http://alternativaciudadana.wordpress.com/2008/06/03/joaquin-leguina-se-opone-a-la-correccion-politica-zapateril/</guid>
<description><![CDATA[Como ya habíamos comentado anteriormente, en el seno del PSOE existen diferentes corrientes, y un bu]]></description>
<content:encoded><![CDATA[Como ya habíamos comentado anteriormente, en el seno del PSOE existen diferentes corrientes, y un bu]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La crisis del Partido Popular]]></title>
<link>http://alternativaciudadana.wordpress.com/2008/05/27/la-crisis-del-partido-popular/</link>
<pubDate>Tue, 27 May 2008 17:28:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ciudadano</dc:creator>
<guid>http://alternativaciudadana.wordpress.com/2008/05/27/la-crisis-del-partido-popular/</guid>
<description><![CDATA[La crisis existente en el Partido Popular tiene muchas lecturas y creo que pocos saben cómo terminar]]></description>
<content:encoded><![CDATA[La crisis existente en el Partido Popular tiene muchas lecturas y creo que pocos saben cómo terminar]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
